ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 12.277
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.277.1
धर्ममर्थं च कामं च वेदाः शंसन्ति भारत ।
कस्य लाभो विशिष्टोऽत्र तन्मे ब्रूहि पितामह ॥ १२.२७७.१ ॥
ಭಾರತ, ವೇದಗಳು ಧರ್ಮ, ಅರ್ಥ ಮತ್ತು ಕಾಮವನ್ನು ಬೋಧಿಸುತ್ತವೆ. ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಯಾರಿಗೆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಲಾಭ? ಪಿತಾಮಹ, ಅದನ್ನು ನನಗೆ ಹೇಳು.
12.277.2
अत्र ते वर्तयिष्यामि इतिहासं पुरातनम् ।
कुण्डधारेण यत्प्रीत्या भक्तायोपकृतं पुरा ॥ १२.२७७.२ ॥
ಇಲ್ಲಿ ನಾನು ನಿನಗೆ ಒಂದು ಪುರಾತನ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ. ಹಿಂದೆ ಕುಂಡಧಾರನು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಒಬ್ಬ ಭಕ್ತನಿಗೆ ಮಾಡಿದ ಉಪಕಾರವದು.
12.277.3
अधनो ब्राह्मणः कश्चित्कामाद्धनमवैक्षत ।
यज्ञार्थं सततोऽर्थार्थी तपोऽतप्यत दारुणम् ॥ १२.२७७.३ ॥
ಒಬ್ಬ ಬಡ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಆಸೆಯಿಂದ ಧನವನ್ನು ಬಯಸಿದನು. ಯಜ್ಞಕ್ಕಾಗಿ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಧನವನ್ನು ಅಪೇಕ್ಷಿಸಿ ಅವನು ಕಠಿಣ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದನು.
12.277.4
स निश्चयमथो कृत्वा पूजयामास देवताः ।
भक्त्या न चैवाध्यगच्छद्धनं संपूज्य देवताः ॥ १२.२७७.४ ॥
ಅವನು ನಿಶ್ಚಯಿಸಿ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದನು. ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದರೂ ಅವನಿಗೆ ಧನ ದೊರೆಯಲಿಲ್ಲ.
12.277.5
ततश्चिन्तामनुप्राप्तः कतमद्दैवतं तु तत् ।
यन्मे द्रुतं प्रसीदेत मानुषैरजडीकृतम् ॥ १२.२७७.५ ॥
ನಂತರ ಚಿಂತೆಗೀಡಾಗಿ ಅವನು ಯೋಚಿಸಿದನು: 'ಮನುಷ್ಯರಿಂದ ಎಚ್ಚರಗೊಳಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಯಾವ ದೇವತೆ ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಬೇಗನೆ ಪ್ರಸನ್ನನಾಗುವನು?'
12.277.6
सोऽथ सौम्येन मनसा देवानुचरमन्तिके ।
प्रत्यपश्यज्जलधरं कुण्डधारमवस्थितम् ॥ १२.२७७.६ ॥
ಆಗ ಶಾಂತ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಅವನು ಹತ್ತಿರದಲ್ಲಿದ್ದ ದೇವತೆಗಳ ಸೇವಕನನ್ನು ಕಂಡನು — ಅಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದ ಜಲಧರನಾದ ಕುಂಡಧಾರನನ್ನು.
12.277.7
दृष्ट्वैव तं महाबाहुं तस्य भक्तिरजायत ।
अयं मे धास्यति श्रेयो वपुरेतद्धि तादृशम् ॥ १२.२७७.७ ॥
ಆ ಮಹಾಬಾಹುವನ್ನು ನೋಡಿದ ಕೂಡಲೇ ಅವನ ಮೇಲೆ ಭಕ್ತಿ ಹುಟ್ಟಿತು. ಇವನು ನನಗೆ ಶ್ರೇಯಸ್ಸನ್ನು ನೀಡುವನು, ಏಕೆಂದರೆ ಇವನ ರೂಪ ಅಂಥದ್ದು.
12.277.8
संनिकृष्टश्च देवस्य न चान्यैर्मानुषैर्वृतः ।
एष मे दास्यति धनं प्रभूतं शीघ्रमेव च ॥ १२.२७७.८ ॥
ಇವನು ದೇವರ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿದ್ದಾನೆ; ಇತರ ಮನುಷ್ಯರಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿಯಲ್ಪಟ್ಟಿಲ್ಲ. ಇವನು ನನಗೆ ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ ಅಪಾರ ಧನವನ್ನು ನೀಡುವನು.
12.277.9
ततो धूपैश्च गन्धैश्च माल्यैरुच्चावचैरपि ।
बलिभिर्विविधाभिश्च पूजयामास तं द्विजः ॥ १२.२७७.९ ॥
ಆಗ ಆ ದ್ವಿಜನು ಧೂಪ, ಗಂಧ, ವಿವಿಧ ಮಾಲೆಗಳು ಮತ್ತು ನಾನಾ ರೀತಿಯ ಬಲಿಗಳಿಂದ ಅವನನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದನು.
12.277.10
ततस्त्वल्पेन कालेन तुष्टो जलधरस्तदा ।
तस्योपकारनियतामिमां वाचमुवाच ह ॥ १२.२७७.१० ॥
ಆಗ ಸ್ವಲ್ಪ ಕಾಲದಲ್ಲೇ ಆ ಜಲಧರನು ಸಂತುಷ್ಟನಾಗಿ, ಅವನ ಉಪಕಾರಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿಫಲ ನೀಡಲು ನಿಶ್ಚಯಿಸಿ ಈ ಮಾತನ್ನು ಹೇಳಿದನು.
12.277.11
ब्रह्मघ्ने च सुरापे च चोरे भग्नव्रते तथा ।
निष्कृतिर्विहिता सद्भिः कृतघ्ने नास्ति निष्कृतिः ॥ १२.२७७.११ ॥
ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯೆ ಮಾಡಿದವನಿಗೆ, ಮದ್ಯಪಾನ ಮಾಡಿದವನಿಗೆ, ಕಳ್ಳನಿಗೆ, ವ್ರತಭಂಗ ಮಾಡಿದವನಿಗೆ ಸಜ್ಜನರು ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವನ್ನು ವಿಧಿಸಿದ್ದಾರೆ; ಕೃತಘ್ನನಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವಿಲ್ಲ.
12.277.12
आशायास्तनयोऽधर्मः क्रोधोऽसूयासुतः स्मृतः ।
लोभः पुत्रो निकृत्यास्तु कृतघ्नो नार्हति प्रजां ॥ १२.२७७.१२ ॥
ಆಶೆಯ ಮಗ ಅಧರ್ಮ; ಅಸೂಯೆಯ ಮಗ ಕ್ರೋಧ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ; ವಂಚನೆಯ ಮಗ ಲೋಭ. ಕೃತಘ್ನನು ಸಂತಾನ ಪಡೆಯಲು ಅರ್ಹನಲ್ಲ.
12.277.13
ततः स ब्राह्मणः स्वप्ने कुण्डधारस्य तेजसा ।
अपश्यत्सर्वभूतानि कुशेषु शयितस्तदा ॥ १२.२७७.१३ ॥
ಆಗ ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಕನಸಿನಲ್ಲಿ ಕುಂಡಧಾರನ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಕುಶದ ಮೇಲೆ ಮಲಗಿದ್ದ ಸರ್ವಭೂತಗಳನ್ನು ಕಂಡನು.
12.277.14
शमेन तपसा चैव भक्त्या च निरुपस्कृतः ।
शुद्धात्मा ब्राह्मणो रात्रौ निदर्शनमपश्यत ॥ १२.२७७.१४ ॥
ಶಮ, ತಪಸ್ಸು ಮತ್ತು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನಿರ್ಮಲನಾದ ಶುದ್ಧಾತ್ಮ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸೂಚನೆಯನ್ನು ಕಂಡನು.
12.277.15
मणिभद्रं स तत्रस्थं देवतानां महाद्युतिम् ।
अपश्यत महात्मानं व्यादिशन्तं युधिष्ठिर ॥ १२.२७७.१५ ॥
ಅಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದ ದೇವತೆಗಳಲ್ಲಿ ಮಹಾದ್ಯುತಿಯಾದ ಮಣಿಭದ್ರನನ್ನು ಅವನು ಕಂಡನು; ಆ ಮಹಾತ್ಮನು ಆಜ್ಞಾಪಿಸುತ್ತಿದ್ದನು, ಯುಧಿಷ್ಠಿರ.
12.277.16
तत्र देवाः प्रयच्छन्ति राज्यानि च धनानि च ।
शुभैः कर्मभिरारब्धाः प्रच्छिदन्त्यशुभेषु च ॥ १२.२७७.१६ ॥
ಅಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳು ಶುಭ ಕರ್ಮಗಳಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿದವರಿಗೆ ರಾಜ್ಯ ಮತ್ತು ಧನವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತಾರೆ; ಅಶುಭ ಕರ್ಮಗಳಿರುವವರಿಂದ ಅವುಗಳನ್ನು ಕಸಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.
12.277.17
पश्यतामथ यक्षाणं कुण्डधारो महाद्युतिः ।
निष्पत्य पतितो भूमौ देवानां भरतर्षभ ॥ १२.२७७.१७ ॥
ಯಕ್ಷರು ನೋಡುತ್ತಿರುವಾಗ ಮಹಾದ್ಯುತಿ ಕುಂಡಧಾರನು ಹೊರಬಂದು ದೇವತೆಗಳ ಮುಂದೆ ನೆಲಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದನು, ಭರತರ್ಷಭ.
12.277.18
ततस्तु देववचनान्मणिभद्रो महामनाः ।
उवाच पतितं भूमौ कुण्डधार किमिच्छसि ॥ १२.२७७.१८ ॥
ಆಗ ದೇವನ ಮಾತಿನಂತೆ ಮಹಾಮನಸ್ಕ ಮಣಿಭದ್ರನು ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದಿದ್ದ ಕುಂಡಧಾರನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: ಕುಂಡಧಾರ, ನೀನು ಏನನ್ನು ಬಯಸುತ್ತೀಯ?
12.277.19
यदि प्रसन्ना देवा मे भक्तोऽयं ब्राह्मणो मम ।
अस्यानुग्रहमिच्छामि कृतं किंचित्सुखोदयम् ॥ १२.२७७.१९ ॥
ದೇವತೆಗಳು ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಪ್ರಸನ್ನರಾಗಿದ್ದರೆ, ಈ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ನನ್ನ ಭಕ್ತನಾಗಿದ್ದರೆ, ಇವನಿಗೆ ಸುಖವನ್ನುಂಟುಮಾಡುವ ಯಾವುದಾದರೂ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ಮಾಡಲು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ.
12.277.20
ततस्तं मणिभद्रस्तु पुनर्वचनमब्रवीत् ।
देवानामेव वचनात्कुण्डधारं माहद्युतिम् ॥ १२.२७७.२० ॥
ಆಗ ದೇವತೆಗಳ ಮಾತಿನಂತೆ ಮಣಿಭದ್ರನು ಆ ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿ ಕುಂಡಧಾರನಿಗೆ ಮತ್ತೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು.
12.277.21
उत्तिष्ठोत्तिष्ठ भद्रं ते कृतकृत्यः सुखी भव ।
धनार्थी यदि विप्रोऽयं धनमस्मै प्रदीयताम् ॥ १२.२७७.२१ ॥
ಏಳು, ಏಳು, ನಿನಗೆ ಮಂಗಳವಾಗಲಿ. ಕೃತಕೃತ್ಯನಾಗಿ ಸುಖಿಯಾಗಿರು. ಈ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಧನಾರ್ಥಿಯಾದರೆ ಇವನಿಗೆ ಧನವನ್ನು ಕೊಡಲಿ.
12.277.22
यावद्धनं प्रार्थयते ब्राह्मणोऽयं सथा तव ।
देवानां शासनात्तावदसङ्ख्येयं ददाम्यहम् ॥ १२.२७७.२२ ॥
ಈ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಎಷ್ಟು ಧನವನ್ನು ಯಾಚಿಸುತ್ತಾನೋ, ಅಷ್ಟನ್ನು ನಿನ್ನಿಂದ (ಕೊಡಲಿ). ದೇವತೆಗಳ ಆಜ್ಞೆಯಿಂದ ನಾನು ಅಸಂಖ್ಯಾತವಾಗಿ ಅಷ್ಟನ್ನು ಕೊಡುತ್ತೇನೆ.
12.277.23
विचार्य कुण्डधारस्तु मानुष्यं चलमध्रुवम् ।
तपसो मतिमाधत्त ब्राह्मणस्य यशस्विनः ॥ १२.२७७.२३ ॥
ಕುಂಡಧಾರನು ಮಾನವ ಜೀವನ ಚಂಚಲ ಮತ್ತು ಅಶಾಶ್ವತ ಎಂದು ಯೋಚಿಸಿ, ಯಶಸ್ವಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ತಪಸ್ಸಿನ ಕಡೆಗೆ ಮನಸ್ಸನ್ನು ನೆಟ್ಟನು.
12.277.24
नाहं धनानि याचामि ब्राह्मणाय धनप्रद ।
अन्यमेवाहमिच्छामि भक्तायानुग्रहं कृतम् ॥ १२.२७७.२४ ॥
ಧನ ಕೊಡುವವನೇ! ನಾನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗಾಗಿ ಧನವನ್ನು ಯಾಚಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಭಕ್ತನ ಮೇಲೆ ಮಾಡುವ ಬೇರೆಯೇ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ನಾನು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ.
12.277.25
पृथिवीं रत्नपूर्णां वा महद्वा रत्नसंचयम् ।
भक्ताय नाहमिच्छमि भवेदेष तु धार्मिकः ॥ १२.२७७.२५ ॥
ರತ್ನಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ಭೂಮಿಯನ್ನಾಗಲಿ, ಮಹಾ ರತ್ನರಾಶಿಯನ್ನಾಗಲಿ ಭಕ್ತನಿಗಾಗಿ ನಾನು ಬಯಸುವುದಿಲ್ಲ; ಇವನು ಧಾರ್ಮಿಕನಾಗಲಿ.
12.277.26
धर्मेऽस्य रमतां बुद्धिर्धर्मं चैवोपजीवतु ।
धर्मप्रधानो भवतु ममैषोऽनुग्रहो मतः ॥ १२.२७७.२६ ॥
ಇವನ ಬುದ್ಧಿ ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ರಮಿಸಲಿ; ಧರ್ಮವನ್ನೇ ಆಧಾರವಾಗಿ ಬದುಕಲಿ; ಧರ್ಮಪ್ರಧಾನನಾಗಲಿ—ಇದೇ ನನ್ನ ಅನುಗ್ರಹವೆಂದು ಭಾವಿಸಲ್ಪಡಲಿ.
12.277.27
सदा धर्मफलं राज्यं सुखानि विविधानि च ।
फलान्येवायमश्नातु कायक्लेशविवर्जितः ॥ १२.२७७.२७ ॥
ಧರ್ಮದ ಫಲವಾದ ರಾಜ್ಯ ಮತ್ತು ಹಲವು ಬಗೆಯ ಸುಖಗಳು ಸದಾ ದೊರೆಯಲಿ; ದೇಹದ ಕ್ಲೇಶವಿಲ್ಲದೆ ಇವನು ಆ ಫಲಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸಲಿ.
12.277.28
ततस्तदेव बहुशः कुण्डधारो महायशाः ।
अभ्यासमकरोद्धर्मे ततस्तुष्टास्तु देवताः ॥ १२.२७७.२८ ॥
ಆಗ ಮಹಾಯಶಸ್ವಿ ಕುಂಡಧಾರನು ಧರ್ಮವನ್ನು ಪದೇ ಪದೇ ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡಿದನು; ನಂತರ ದೇವತೆಗಳು ಸಂತುಷ್ಟರಾದರು.
12.277.29
प्रीतास्ते देवताः सर्वा द्विजस्यास्य तथैव च ।
भविष्यत्येष धर्मात्मा धर्मे चाधरस्यते मतिः ॥ १२.२७७.२९ ॥
ಆ ದೇವತೆಗಳೆಲ್ಲರೂ ಈ ದ್ವಿಜನ ಮೇಲೆ ಪ್ರಸನ್ನರಾದರು; ಇವನು ಧರ್ಮಾತ್ಮನಾಗುವನು; ಇವನ ಬುದ್ಧಿ ಧರ್ಮದಲ್ಲೇ ನೆಲೆಸುವುದು, ಅಧರ್ಮದಲ್ಲಲ್ಲ.
12.277.30
ततः प्रीतो जलधरः कृतकार्यो युधिष्ठिर ।
ईप्सितं मनसो लब्ध्वा वरमन्यैः सुदुर्लभम् ॥ १२.२७७.३० ॥
ಯುಧಿಷ್ಠಿರ! ಆಗ ಸಂತುಷ್ಟನಾದ ಜಲಧರನು ತನ್ನ ಕಾರ್ಯ ಸಿದ್ಧಿಯಾಗಲು, ಇತರರಿಗೆ ಅತಿ ದುರ್ಲಭವಾದ ಮನಸ್ಸು ಬಯಸಿದ ವರವನ್ನು ಪಡೆದನು.
12.277.31
ततोऽपश्यत चीराणि सूक्ष्मणि द्विजसत्तमः ।
पार्श्वतोऽभ्याशतो न्यस्तान्यथ निर्वेदमागतः ॥ १२.२७७.३१ ॥
ಆಗ ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಹತ್ತಿರದಲ್ಲಿ ಇಡಲಾಗಿದ್ದ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ವಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ನೋಡಿದನು; ಆಗ ಅವನಲ್ಲಿ ವೈರಾಗ್ಯ ಉಂಟಾಯಿತು.
12.277.32
अयं न सुकृतं वेत्ति को न्वन्यो वेत्स्यते कृतम् ।
गच्छामि वनमेवाहं परं धर्मेण जीवितुम् ॥ १२.२७७.३२ ॥
ಇವನು ಯಾರ ಸತ್ಕರ್ಮವನ್ನೂ ತಿಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ; ಮಾಡಿದುದನ್ನು ಬೇರೆಯವರೇ ತಿಳಿಯುವರು. ನಾನು ಧರ್ಮದಿಂದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಜೀವನ ನಡೆಸಲು ಕಾಡಿಗೇ ಹೋಗುತ್ತೇನೆ.
12.277.33
निर्वेदाद्देवतानां च प्रसादात्स द्विजोत्तमः ।
वनं प्रविश्य सुमहत्तप आरब्धवांस्तदा ॥ १२.२७७.३३ ॥
ವೈರಾಗ್ಯದಿಂದಲೂ ದೇವತೆಗಳ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದಲೂ ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಕಾಡನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿ ಆಗ ಮಹಾ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಆರಂಭಿಸಿದನು.
12.277.34
देवतातिथिशेषेण फलमूलाशनो द्विजः ।
धर्मे चास्य महाराज दृढा बुद्धिरजायत ॥ १२.२७७.३४ ॥
ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಅತಿಥಿಗಳಿಗೆ ಉಳಿದುದನ್ನು ತಿಂದು ಹಣ್ಣು-ಗೆಡ್ಡೆಗಳನ್ನು ಸೇವಿಸಿದ ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ, ಮಹಾರಾಜನೇ, ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ದೃಢ ಬುದ್ಧಿ ಉಂಟಾಯಿತು.
12.277.35
त्यक्त्वा मूलफलं सर्वं पर्णाहारोऽभवद्द्विजः ।
पर्णं त्यक्त्वा जलाहारः पुनरासीद्द्विजस्तदा ॥ १२.२७७.३५ ॥
ಬೇರು-ಹಣ್ಣು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತ್ಯಜಿಸಿ ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಎಲೆಗಳನ್ನು ಆಹಾರವಾಗಿಸಿಕೊಂಡನು; ಮತ್ತೆ ಎಲೆಗಳನ್ನೂ ಬಿಟ್ಟು ನೀರನ್ನೇ ಆಹಾರವಾಗಿಸಿಕೊಂಡನು.
12.277.36
वायुभक्षस्ततः पश्चाद्बहून्वर्षगणानभूत् ।
न चास्य क्षीयते प्राणस्तदद्भुतमिवाभवत् ॥ १२.२७७.३६ ॥
ನಂತರ ಅವನು ಗಾಳಿಯನ್ನೇ ಆಹಾರವಾಗಿಸಿಕೊಂಡನು; ಹಲವಾರು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಹಾಗೇ ಇದ್ದನು. ಅವನ ಪ್ರಾಣ ಕ್ಷೀಣಿಸಲಿಲ್ಲ; ಅದು ಅದ್ಭುತದಂತೆ ತೋರಿತು.
12.277.37
धर्मे च श्रद्दधानस्य तपस्युग्रे च वर्ततः ।
कालेन महता तस्य दिव्या दृष्टिरजायत ॥ १२.२७७.३७ ॥
ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ಶ್ರದ್ಧೆ ಇಟ್ಟು ಉಗ್ರ ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದ ಅವನಿಗೆ, ದೀರ್ಘ ಕಾಲದ ನಂತರ ದಿವ್ಯ ದೃಷ್ಟಿ ಉಂಟಾಯಿತು.
12.277.38
तस्य बुद्धिः प्रादुरासीद्यदि दद्यामहं धनम् ।
तुष्टः कस्यचिदेवेह मिथ्या वाङ्ग भवेन्मम ॥ १२.२७७.३८ ॥
"ಇಲ್ಲಿ ಯಾರಿಗಾದರೂ ತೃಪ್ತನಾಗಿ ಧನ ಕೊಟ್ಟರೆ ನನ್ನ ಮಾತು ಸುಳ್ಳಾಗುವುದಲ್ಲವೇ" ಎಂಬ ಯೋಚನೆ ಅವನಿಗೆ ಉಂಟಾಯಿತು.
12.277.39
ततः प्रहृष्टवदनो भूय आरब्धवांस्तपः ।
भूयश्चाचिन्तयत्सिद्धो यत्परं सोऽभिमन्यते ॥ १२.२७७.३९ ॥
ನಂತರ ಪ್ರಸನ್ನ ಮುಖದಿಂದ ಅವನು ಮತ್ತೆ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಆರಂಭಿಸಿದನು; ಆ ಸಿದ್ಧನು ತನಗೆ ಪರಮವೆಂದು ಭಾವಿಸುವುದು ಏನೆಂದು ಮತ್ತೆ ಚಿಂತಿಸಿದನು.
12.277.40
यदि दद्यामहं राज्यं तुष्टो वै यस्य कस्यचित् ।
स भवेदचिराद्राजा न मिथ्या वाग्भवेन्मम ॥ १२.२७७.४० ॥
"ನಾನು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಯಾರಿಗಾದರೂ ರಾಜ್ಯ ನೀಡಿದರೆ, ಅವನು ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ ರಾಜನಾಗುವನು; ನನ್ನ ಮಾತು ಸುಳ್ಳಾಗದು."
12.277.41
तस्य साक्षात्कुण्डधारो दर्शयामास भारत ।
ब्राह्मणस्य तपोयोगात्सौहृदेनाभिचोदितः ॥ १२.२७७.४१ ॥
ಭರತನೇ, ತಪಸ್ಸಿನ ಬಲದಿಂದ ಮತ್ತು ಸ್ನೇಹದಿಂದ ಪ್ರೇರಿತನಾಗಿ ಕುಂಡಧಾರಿ ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷನಾದನು.
12.277.42
समागम्य स तेनाथ पूजां चक्रे यथाविधि ।
ब्राह्मणः कुण्डधारस्य विस्मितश्चाभवन्नृप ॥ १२.२७७.४२ ॥
ನಂತರ ಅವನನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗಿ ಅವನು ವಿಧಿಪ್ರಕಾರ ಪೂಜೆ ಮಾಡಿದನು; ಓ ರಾಜನೇ, ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಕುಂಡಧಾರಿಯನ್ನು ಕಂಡು ವಿಸ್ಮಯಗೊಂಡನು.
12.277.43
ततोऽब्रवीत्कुण्डधारो दिव्यं ते चक्षुरुत्तमम् ।
पश्य राज्ञां गतिं विप्र लोकांश्चैव तु चक्षुषा ॥ १२.२७७.४३ ॥
ಆಗ ಕುಂಡಧಾರನು ಹೇಳಿದನು: "ವಿಪ್ರನೇ, ಇದು ನಿನ್ನ ದಿವ್ಯವಾದ ಉತ್ತಮ ನೇತ್ರ. ಈ ನೇತ್ರದಿಂದ ರಾಜರ ಗತಿಯನ್ನು ಮತ್ತು ಲೋಕಗಳನ್ನು ನೋಡು."
12.277.44
ततो राजसहस्राणि मग्नानि निरये तदा ।
दूरादपश्यद्विप्रः स दिव्ययुक्तेन चक्षुषा ॥ १२.२७७.४४ ॥
ಆಗ ಸಾವಿರಾರು ರಾಜರು ನರಕದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದ್ದರು. ಆ ವಿಪ್ರನು ದಿವ್ಯ ನೇತ್ರದಿಂದ ದೂರದಿಂದ ಅವರನ್ನು ಕಂಡನು.
12.277.45
मां पूजयित्वा भावेन यदि त्वं दुःखमाप्नुयाः ।
कृतं मया भवेत्किं ते कश्च तेऽनुग्रहो भवेत् ॥ १२.२७७.४५ ॥
ನನ್ನನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪೂಜಿಸಿಯೂ ನೀನು ದುಃಖವನ್ನು ಹೊಂದಿದರೆ, ನನ್ನಿಂದ ಏನು ಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟಿತು? ನಿನಗೆ ಯಾವ ಅನುಗ್ರಹವಾಯಿತು?
12.277.46
पश्यपश्य च भूयस्त्वं कामानिच्छेत्कथं नरः ।
स्वर्गद्वारं हि संरुद्धं मानुषेषु विशेषतः ॥ १२.२७७.४६ ॥
ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ನೋಡು! ಮನುಷ್ಯನು ಆಸೆಗಳನ್ನು ಹೇಗೆ ಬಯಸಬಲ್ಲನು? ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಮನುಷ್ಯರಲ್ಲಿ ಸ್ವರ್ಗದ ದ್ವಾರ ಮುಚ್ಚಿದೆ.
12.277.47
ततोऽपश्यत्स कामं च क्रोधं लोभं भयं मदम् ।
निद्रां तन्द्रीं तथाऽऽलस्यमावृत्त्य पुरुषान्स्थितान् ॥ १२.२७७.४७ ॥
ಆಗ ಅವನು ಕಾಮ, ಕ್ರೋಧ, ಲೋಭ, ಭಯ, ಮದ, ನಿದ್ರೆ, ತಂದ್ರಿ, ಆಲಸ್ಯ ಮನುಷ್ಯರನ್ನು ಆವರಿಸಿ ನಿಂತಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡನು.
12.277.48
एतैर्लोकाः सुसंरुद्धा देवानां मानुषाद्भयम् ।
तथैव देववचनाद्विघ्नं कुर्वन्ति सर्वशः ॥ १२.२७७.४८ ॥
ಇವುಗಳಿಂದ ಲೋಕಗಳು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ; ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಮನುಷ್ಯರಿಂದ ಭಯವಿದೆ. ಹಾಗೆಯೇ ದೇವತೆಗಳ ಮಾತಿನಂತೆ ಇವು ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ವಿಘ್ನಗಳನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತವೆ.
12.277.49
न देवैरननुज्ञातः कश्चिद्भवति धार्मिकः ।
एष शक्तोस्मि तपसा दातुं राज्यं धनानि च ॥ १२.२७७.४९ ॥
ದೇವತೆಗಳ ಅನುಮತಿಯಿಲ್ಲದೆ ಯಾರೂ ಧಾರ್ಮಿಕನಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ನಾನು ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಮತ್ತು ಧನವನ್ನು ನೀಡಲು ಶಕ್ತನು.
12.277.50
ततः पपात शिरसा ब्राह्मणस्तोयधारिणे ।
उवाच चैनं धर्मात्मा महान्मेऽनुग्रहः कृतः ॥ १२.२७७.५० ॥
ಆಗ ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ನೀರು ಹೊತ್ತವನಿಗೆ ತಲೆಬಾಗಿ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, "ಈ ಧರ್ಮಾತ್ಮನು ನನಗೆ ಮಹಾ ಅನುಗ್ರಹ ಮಾಡಿದ್ದಾನೆ" ಎಂದನು.
12.277.51
कामलोभानुबन्धेन पुरा ते यदसूयितम् ।
मया स्नेहमविज्ञाय तत्र मे क्षन्तुमर्हसि ॥ १२.२७७.५१ ॥
ಹಿಂದೆ ಕಾಮ ಮತ್ತು ಲೋಭದ ಬಂಧನದಿಂದ ನಾನು ನಿಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಅಸೂಯೆ ಪಟ್ಟೆನು; ಸ್ನೇಹವನ್ನು ತಿಳಿಯದೆ ಆದ ಆ ತಪ್ಪನ್ನು ನೀವು ಕ್ಷಮಿಸಬೇಕು.
12.277.52
क्षान्तमेव मयेत्युक्त्वा कुण्डधारो द्विजर्षभम् ।
संपरिष्वज्य बाहुभ्यां तत्रैवान्तरधीयत ॥ १२.२७७.५२ ॥
"ನಾನು ಕ್ಷಮಿಸಿದ್ದೇನೆ" ಎಂದು ಹೇಳಿ ಕುಂಡಧಾರನು ಆ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠನನ್ನು ಎರಡು ತೋಳುಗಳಿಂದ ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡು ಅಲ್ಲಿಯೇ ಅಂತರ್ಧಾನನಾದನು.
12.277.53
ततः सर्वांस्तदा लोकान्ब्राह्मणोऽनुचचार ह ।
कुण्डधारप्रसादेन तपसा सिद्धिमागतः ॥ १२.२७७.५३ ॥
ಆಗ ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಕುಂಡಧಾರನ ಅನುಗ್ರಹ ಮತ್ತು ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸಿ ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆದನು.
12.277.54
विहायसा च गमनं तथा संकल्पितार्थता ।
धर्माच्छक्त्या तथा योगाद्या चैव परमा गतिः ॥ १२.२७७.५४ ॥
ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಸಂಚಾರ, ಸಂಕಲ್ಪಸಿದ್ಧಿ, ಧರ್ಮ, ಶಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಯೋಗದಿಂದ ದೊರೆಯುವ ಪರಮ ಗತಿಯೂ ಅವನಿಗೆ ದೊರೆಯಿತು.
12.277.55
देवता ब्राह्मणाः सन्तो यक्षा मानुषचारणाः ।
धार्मिकान्पूजयन्तीह न धनाढ्यान्न कामिनः ॥ १२.२७७.५५ ॥
ದೇವತೆಗಳು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು, ಸಜ್ಜನರು, ಯಕ್ಷರು, ಮಾನುಷ ಚಾರಣರು ಇಲ್ಲಿ ಧಾರ್ಮಿಕರನ್ನು ಗೌರವಿಸುತ್ತಾರೆ; ಧನಿಕರನ್ನಲ್ಲ, ಕಾಮಿಗಳನ್ನೂ ಅಲ್ಲ.
12.277.56
सुप्रसन्ना हि ते देवा यत्ते धर्मे रता मतिः ।
धने सुखकला काचिद्धर्मे तु परमं सुखम् ॥ १२.२७७.५६ ॥
ನಿನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ರಮಿಸುವುದರಿಂದ ಆ ದೇವತೆಗಳು ನಿನ್ನ ಮೇಲೆ ಬಹಳ ಪ್ರಸನ್ನರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಧನದಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಸುಖವಿದೆ; ಆದರೆ ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ಪರಮ ಸುಖವಿದೆ.