Mahābhārata · Adhyāya 12.278
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.278.1
बहूनां यज्ञतपसामेकार्थानां पितामह ।
धर्मार्थं न सुखार्थार्थं कथं यज्ञः समाहितः ॥ १२.२७८.१ ॥
Großvater, wenn viele Opfer und Askesen ein einziges Ziel haben, wie wird ein Opfer um des Dharma willen und nicht um der Lust willen festgelegt?
12.278.2
अत्र ते वर्तयिष्यामि नारदेनानुकीर्तितम् ।
उञ्छवृत्तेः पुरावृत्तं यज्ञार्थे ब्राह्मणस्य च ॥ १२.२७८.२ ॥
Hier werde ich dir die alte Erzählung berichten, die Nārada überliefert hat, von einem Brahmanen, der von Ährenlesen lebte und ein Opfer vollzog.
12.278.3
राष्ट्रे धर्मोत्तरे श्रेष्ठे विदर्भेष्वभवद्द्विजः ।
उञ्छवृत्तिर्ऋषिः कश्चिद्यज्ञं यष्टुं समादधे ॥ १२.२७८.३ ॥
Im trefflichen Reich Vidarbha, wo das Dharma vorherrschte, lebte ein zweimal Geborener, der vom Ährenlesen lebte; dieser Weise beschloss, ein Opfer darzubringen.
12.278.4
श्यामाकमशनं तत्र सूर्यपर्णी सुवर्चला ।
तिक्तं च विरसं शाकं तपसा स्वादुतां गतम् ॥ १२.२७८.४ ॥
Dort bestand seine Nahrung aus Hirse (śyāmāka) und den bitteren, geschmacklosen Kräutern sūryaparṇī und suvarcalā, die durch Askese süß geworden waren.
12.278.5
उपगम्य वने पृथ्वीं सर्वभूताविहिंसया ।
अपि मूलफलैरिष्टो यज्ञः स्वर्ग्यः परंतप ॥ १२.२७८.५ ॥
Wer in den Wald geht und kein Lebewesen verletzt, dessen Opfer, selbst mit Wurzeln und Früchten dargebracht, führt zum Himmel, o Feindesbezwinger.
12.278.6
तस्य भार्या व्रतकृशा शुचिः पुष्करमालिनी ।
यज्ञपत्नी समानीता सत्येनानुविधीयते ॥ १२.२७८.६ ॥
Seine Gattin, durch ihre Gelübde abgemagert, die reine Puṣkaramālinī, wurde als Opfergattin herbeigeführt und folgt ihm durch Wahrhaftigkeit.
12.278.7
सा तु शापपरित्रस्ता तत्स्वभावानुर्तिनी ।
मायूरजीर्णपर्णानां वस्त्रं तस्याश्च वर्णितम् ॥ १२.२७८.७ ॥
Vom Fluch erschreckt, folgte sie ihrer eigenen Natur; ein Gewand aus abgenutzten Pfauenfedern wird als das ihre beschrieben.
12.278.8
अकामया कृतस्तत्र यज्ञो होत्रनुमार्गतः ।
शुकस्य पुनराजातिरवध्यानादधर्मवत् ॥ १२.२७८.८ ॥
Dort wurde, dem Weg des hotṛ folgend, das Opfer widerwillig vollzogen; durch Verachtung kam Śukas Wiedergeburt, wie durch Unrecht.
12.278.9
तस्मिन्वने समीपस्थो मृगोऽभूत्सहचारिकः ।
वचोभिरब्रवीत्सत्यं त्वयेदं दुष्कृतं कृतम् ॥ १२.२७८.९ ॥
In jenem Wald wurde ein nahestehender Hirsch zum Gefährten und sprach die Wahrheit mit Worten: »Du hast diese böse Tat begangen.«
12.278.10
यदि मन्त्राङ्गहीनोऽयं यज्ञो भवति वैकृतः ।
मा भोःप्रक्षिप होत्रे त्वं गच्छ स्वर्गमतन्द्रितः ॥ १२.२७८.१० ॥
Wenn dieses Opfer durch den Mangel an den Gliedern des Mantra verunstaltet ist, o Freund, wirf es nicht in das Feuer des hotṛ; geh unermüdet in den Himmel.
12.278.11
ततस्तु यज्ञे सावित्री साक्षात्तं संन्यमन्त्रयत् ।
निमन्त्रयन्ती प्रत्युक्ता न हन्यां सहवासिनम् ॥ १२.२७८.११ ॥
Dann, bei dem Opfer, hielt Sāvitrī selbst ihn zurück und sprach ihn an; als sie ihn einlud, erhielt sie die Antwort: »Ich werde meinen Gefährten nicht töten.«
12.278.12
एवमुक्त्वा निवृत्ता सा प्रवृत्ता यज्ञपावकात् ।
किंनु दुश्चरितं यज्ञे दिदृक्षुः सा रसातलम् ॥ १२.२७८.१२ ॥
So gesprochen zog sie sich zurück und erhob sich aus dem Opferfeuer; begierig zu sehen, welche Übeltat im Opfer lag, ging sie hinab in die Unterwelt.
12.278.13
स तु बद्धाञ्जलिं सत्यमयाचद्धरिणः पुनः ।
सत्येन स परिष्वज्य संदिष्टो गम्यतामिति ॥ १२.२७८.१३ ॥
Doch mit gefalteten Händen bat Satya den Hirsch erneut. Ihn umarmend, sprach Satya: "Geh."
12.278.14
ततः स हरिणो गत्वा पदान्यष्टौ न्यवर्तत ।
साधु हिंसय मां सत्य हतो यास्यामि सद्गदितम् ॥ १२.२७८.१४ ॥
Dann kehrte der Hirsch nach acht Schritten um. "O Satya, schlag mich gut; erschlagen werde ich zum seligen Zustand gelangen!"
12.278.15
पश्य ह्यप्सरसो दिव्या मया दत्तेन चक्षुषा ।
विमानानि विचित्राणि गन्धर्वाणां महात्मनाम् ॥ १२.२७८.१५ ॥
Sieh, durch das göttliche Auge, das ich dir gegeben habe, die göttlichen Apsaras und die wunderbaren himmlischen Wagen der hochherzigen Gandharvas.
12.278.16
ततः स सुचिरं दृष्ट्वा स्पृहालग्नेन चक्षुषा ।
मृगमालोक्य हिंसायां स्वर्गवासं समर्थयत् ॥ १२.२७८.१६ ॥
Dann, nachdem er lange mit begehrlichem Blick geschaut hatte, betrachtete er den Hirsch und rechtfertigte den Himmelsaufenthalt durch Gewalt.
12.278.17
स तु धर्मो मृगो भूत्वा बहुवर्षोषितो वने ।
तस्य निष्कृतिमाधत्त न त्वसौ यज्ञसंविधिः ॥ १२.२७८.१७ ॥
Dieser Dharma selbst, zum Hirsch geworden, lebte viele Jahre im Wald. Er übernahm die Sühne dafür, doch das war nicht die Opferordnung.
12.278.18
तस्य तेनानुभावेन मृगहिंसात्मनस्तदा ।
तपो महत्समुच्छिन्नं तस्माद्धिंसा न यज्ञिया ॥ १२.२७८.१८ ॥
Durch jene Kraft, während sein Sinn darauf gerichtet war, den Hirsch zu töten, wurde seine große Askese zerstört. Daher ist Gewalt für das Opfer nicht geeignet.
12.278.19
ततस्तं भगवान्धर्मो यज्ञं याजयत स्वयम् ।
समाधानं च भार्याया लेभे स तपसा परम् ॥ १२.२७८.१९ ॥
Dann ließ ihn der erhabene Dharma selbst das Opfer vollziehen, und durch seine Askese erlangte er für seine Gattin den höchsten Frieden.
12.278.20
अहिंसा परो धर्मो हिंसाधर्मस्तथा हितः ।
सत्यं तेऽहं प्रवक्ष्यामि नो धर्मः सत्यवादिनाम् ॥ १२.२७८.२० ॥
Gewaltlosigkeit ist der höchste Dharma; ebenso wird der Dharma der Gewalt als heilsam bezeichnet. Ich werde dir die Wahrheit sagen: Dies ist nicht der Dharma der Wahrhaftigen.