மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 12.28
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.28.1
अव्याहरति राजेन्द्रे धर्मपुत्रे युधिष्ठिरे ।
गुडाकेशो हृषीकेशमभ्यभाषत पाण्डवः ॥ १२.२८.१ ॥
மன்னர்களின் தலைவரான தர்மபுத்திரன் யுதிஷ்டிரன் பேசாதிருக்கையில், பாண்டுவின் மகனான குடாகேசன் (அர்ஜுனன்) ஹ்ருஷீகேசனிடம் பேசினான்.
12.28.2
ज्ञातिशोकाभिसंतप्तो धर्मपुत्रः परंतपः ।
एष शोकार्णवे मग्नस्तमाश्वासय माधव ॥ १२.२८.२ ॥
உறவினர் துயரால் வருந்தும், பகைவர்களை வாட்டும் தர்மபுத்திரன் இதோ துயரக் கடலில் மூழ்கியுள்ளான். மாதவா, அவனுக்கு ஆறுதல் சொல்வாயாக.
12.28.3
सर्वे स्म ते संशयिताः पुनरेव जनार्दन ।
अस्य शोकं महाप्राज्ञ प्रणाशयितुमर्हसि ॥ १२.२८.३ ॥
ஜனார்தனா, நாங்கள் அனைவரும் மீண்டும் ஐயத்தில் ஆழ்ந்துள்ளோம். மகாபிரஜ்ஞா, இவனுடைய துயரை நீக்குவது உனக்குத் தகும்.
12.28.4
एवमुक्तस्तु गोविन्दो विजयेन महात्मना ।
पर्यवर्तत राजानं पुण्डरीकेक्षणोऽच्युतः ॥ १२.२८.४ ॥
மகாத்மாவான விஜயன் (அர்ஜுனன்) இவ்வாறு சொன்னதும், தாமரைக் கண்ணனான அச்யுதன் கோவிந்தன் அரசனை நோக்கித் திரும்பினான்.
12.28.5
अनतिक्रमणीयो हि धर्मराजस्य केशवः ।
बाल्यात्प्रभृति गोविंदः प्रीत्या चाभ्यधिकोर्जुनात् ॥ १२.२८.५ ॥
தர்மராஜனுக்கு கேசவன் புறக்கணிக்கப்படத் தக்கவன் அல்லன். சிறுவயதிலிருந்தே கோவிந்தன் அன்பால் அர்ஜுனனையும் விட மேலானவனாக இருந்தான்.
12.28.6
संप्रगृह्य महाबाहुर्भुजं चन्दनभूषितम् ।
शैलस्तम्भोपमं शौरिरुवाचाभिविनोदयन् ॥ १२.२८.६ ॥
மகாபாகுவான சௌரி (கிருஷ்ணன்) சந்தனம் பூசிய, மலைத்தூண் போன்ற தன் கரத்தை உறுதியாகப் பற்றி, அவனை ஆற்றுவித்தவாறு பேசினான்.
12.28.7
शुशुभे वदनं तस्य सुदंष्ट्रं चारुलोचनम् ।
व्याकोचमिव विस्पष्टं पझं सूर्यविबोधितम् ॥ १२.२८.७ ॥
அவரது முகம் அழகான பற்களும் அழகான கண்களும் கொண்டு ஒளிர்ந்தது; சூரியனால் மலர்த்தப்பட்ட தாமரை தெளிவாக விரிந்தது போல.
12.28.8
मा कृथाः पुरुषव्याघ्र शोकं त्वं गात्रशोषणम् ।
न हि ते सुलभा भूयो ये हताऽस्मिन्रणाजिरे ॥ १२.२८.८ ॥
புருஷ சிங்கமே, உடலை உலர்த்தும் துக்கத்தைச் செய்யாதே; இந்தப் போர்க்களத்தில் கொல்லப்பட்டவர்கள் உனக்கு மீண்டும் எளிதில் கிடைக்கமாட்டார்கள்.
12.28.9
स्वप्नलब्धा यथा लाभा वितथाः प्रतिबोधने ।
तथा ते क्षत्रिया राजन्ये व्यतीता महारणे ॥ १२.२८.९ ॥
கனவில் பெற்ற லாபங்கள் விழித்தபோது பொய்யாகிவிடுவது போல, அரசே, அந்த க்ஷத்திரியர்களும் அரசர்களும் இந்தப் பெரும் போரில் கடந்துபோயினர்.
12.28.10
सर्वे ह्यभिमुखाः शूरा निहता रणशोभिनः ।
नैषां कश्चित्पृष्ठतो वा पलायन्वा निपातितः ॥ १२.२८.१० ॥
போரின் அலங்காரமான வீரர்கள் அனைவரும் எதிரே முகம் காட்டி கொல்லப்பட்டனர்; அவர்களில் எவரும் முதுகுக் காட்டி ஓடும்போதோ பின்புறத்திலிருந்தோ வீழ்த்தப்படவில்லை.
12.28.11
सर्वे त्यक्त्वाऽऽत्मनः प्राणान्युद्ध्वा वीरा महामृधे ।
शस्त्रपूता दिवं प्राप्ता न ताञ्छोचितुमर्हसि ॥ १२.२८.११ ॥
அனைத்து வீரர்களும் தங்கள் உயிரைத் துறந்து அந்தப் பெரும் போரில் போரிட்டு, ஆயுதங்களால் தூய்மைப்பட்டு சொர்க்கத்தை அடைந்தனர்; அவர்களுக்காக நீ துக்கப்படத் தகுதியற்றவன்.
12.28.12
क्षत्रधर्मरताः शूरा वेदवेदाङ्गपारगाः ।
प्राप्ता वीरगतिं पुण्यां तान्न शोचितुमर्हसि।
मृतान्महानुभावांस्त्वं श्रुत्वैव पृथिवीपतीन् ॥ १२.२८.१२ ॥
க்ஷத்திர தர்மத்தில் ஈடுபட்ட வீரர்கள், வேதங்களிலும் வேதாங்கங்களிலும் தேர்ந்தவர்கள், புண்ணியமான வீரகதியை அடைந்தனர்; அவர்களுக்காக நீ துக்கப்படத் தகுதியற்றவன். மகத்தான அந்தப் பூமியின் அரசர்கள் மரணமடைந்ததைக் கேட்டதும் நீ துக்கப்படக்கூடாது.
12.28.13
अत्रैवोदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
सृञ्जयं पुत्रशोकार्तं यथाऽयं नारदोऽब्रवीत् ॥ १२.२८.१३ ॥
இங்கே புத்திர சோகத்தால் வருந்திய ஸ்ரஞ்சயனைப் பற்றிய இந்தப் பழைய வரலாற்றை மக்கள் எடுத்துரைக்கின்றனர், நாரதர் கூறியவாறு.
12.28.14
सुखदुःखैरहं त्वं च प्रजाः सर्वाश्च सृञ्जय ।
अविमुक्ता मरिष्यामस्तत्र का परिदेवना ॥ १२.२८.१४ ॥
இன்பத்துடனும் துன்பத்துடனும் பிணைக்கப்பட்ட நானும் நீயும் எல்லா உயிர்களும், ஸ்ரஞ்சயனே, இறப்போம்; அதில் புலம்பல் ஏன்?
12.28.15
महाभाग्यं पुरा राज्ञां कीर्त्यमानं मया शृणु ।
गच्छावधानं नृपते ततो दुःखं प्रहास्यसि ॥ १२.२८.१५ ॥
முன்பு அரசர்களின் பெரும் பாக்கியத்தைப் பற்றி நான் சொல்லும் இதைக் கேள்; ஓ அரசே, கவனமாகக் கேள், அப்பொழுது துன்பத்தை விடுவாய்.
12.28.16
मृतान्महानुभावांस्त्वं श्रुत्वैव पृथिवीपतीन् ।
शममानय संतापं शृणु विस्तरशश्च मे।
क्रूरग्रहाभिशमनमायुर्वर्धनमुत्तमम् ॥ १२.२८.१६ ॥
இறந்த பேராற்றல் வாய்ந்த அந்த நில மன்னர்களைப் பற்றி கேட்டதாலேயே அமைதியடைந்து துயரத்தை விலக்கு; என்னிடமிருந்து விரிவாகக் கேள், இது கொடிய கோள்களைத் தணிக்கும், ஆயுளை வளர்க்கும் உயர்ந்ததாகும்.
12.28.17
अग्रिमाणां क्षितिभुजामुदारं च मनोहरम् ।
आविक्षितं मरुत्तं च मृतं सृञ्जय शुश्रुम ॥ १२.२८.१७ ॥
ஸ்ரஞ்சயனே, நிலத்தை ஆள்வோரில் முதன்மையானவரும் உதாரரும் மனோகரருமான ஆவிக்ஷிதனும் மருத்தனும் இறந்ததைக் கேட்டிருக்கிறோம்.
12.28.18
यस्य सेन्द्राः सवरुणा बृहस्पतिपुरोगमाः ।
देवा विश्वसृजो राज्ञो यज्ञमीयुर्महात्मनः ॥ १२.२८.१८ ॥
எந்த மகாத்மா அரசனின் யாகத்திற்கு இந்திரனும் வருணனும் பிருஹஸ்பதியை முன்னிட்ட உலகைப் படைத்த தேவர்களும் வந்தனரோ,
12.28.19
यः स्पर्धामानयच्छक्रं देवराजं पुरंदरम् ।
शक्रप्रियैषी यं विद्वान्प्रत्याचष्ट बृहस्पतिः ॥ १२.२८.१९ ॥
தேவராஜனும் புரந்தரனுமான சக்கரனை யார் போட்டியில் ஈடுபடுத்தினானோ, இந்திரனின் நலத்தை விரும்பிய அறிஞர் பிருஹஸ்பதி யாரை மறுத்தாரோ —
12.28.20
संवर्तो याजयामास यं पीडार्थं बृहस्पतेः ॥ १२.२८.२० ॥
பிருஹஸ்பதியைத் துன்புறுத்தும் நோக்கத்தில் சம்வர்தன் யாருக்கு யாகம் செய்வித்தானோ —
12.28.21
यस्मिन्प्रशासति महीं नृपतौ राजसत्तम ।
अकृष्टपच्या पृथिवी विबभौ सस्यमालिनी ॥ १२.२८.२१ ॥
அரசர்களில் சிறந்தவனே, எந்த மன்னன் பூமியை ஆளும்போது உழாமலே விளையும் பூமி தானியமாலை அணிந்து ஒளிர்ந்ததோ.
12.28.22
आविक्षितस्य वै सत्रे विश्वेदेवाः सभासदः ।
मरुतः परिवेष्टारः साध्याश्चासन्महात्मनः ॥ १२.२८.२२ ॥
ஆவிக்ஷிதனின் யாகத்தில் விஸ்வதேவர்கள் சபையினராக இருந்தனர்; மருத்துகள் பரிமாறுவோராக இருந்தனர்; மகாத்மாவின் யாகத்தில் சாத்தியர்களும் இருந்தனர்.
12.28.23
मरुद्गण मरुत्तस्य यत्सोममपिबंस्ततः ।
देवान्मनुष्यान्गन्धर्वानत्यरिच्यन्त दक्षिणाः ॥ १२.२८.२३ ॥
மருத்கணங்களே, மருத்தனின் யாகத்தில் நீங்கள் சோமம் அருந்தியபோது, தக்ஷிணைகளில் தேவர்களும் மனிதர்களும் கந்தர்வர்களும் பின்தங்கினர்.
12.28.24
स चेन्ममार सृञ्जय चतुर्भद्रतरस्त्वया ।
पुत्रात्पुण्यतरश्चैव मा पुत्रमनुतप्यथाः ॥ १२.२८.२४ ॥
சிருஞ்சயனே, அவன் இறந்திருந்தாலும் உனக்கு நான்கு மடங்கு நலம்; புதல்வனை விட அவன் புண்ணியமானவன்; ஆகவே மகனுக்காகத் துயரப்படாதே.
12.28.25
सुहोत्रं च द्वतिथिनं मृतं सृञ्जय शुश्रुम ।
यस्मे हिरण्यं ववृषे मघवा परिवत्सरम् ॥ १२.२८.२५ ॥
சிருஞ்சயா, வைதிதி சுஹோத்திரன் இறந்தான் என்று நாம் கேள்விப்பட்டோம்; அவனுக்காக மகவான் இந்திரன் ஒரு வருடம் முழுவதும் பொன்மழை பொழிந்தான்.
12.28.26
सत्यनामा वसुमती यं प्राप्यासीञ्जनाधिपम् ।
हिरण्यमवहन्नद्यस्तस्मिञ्जनपदेश्वरे ॥ १२.२८.२६ ॥
சத்யநாமா என்ற வசுமதி எந்த மக்கள் தலைவனை அடைந்திருந்தாளோ, அந்த நாட்டுத் தலைவனின் காலத்தில் ஆறுகள் பொன்னை அடித்துச் சென்றன.
12.28.27
मत्स्यान्कर्कटकान्नक्रान्मकराञ्छिंशुकानपि ।
नदीष्ववासृजद्राजन्मघवा लोकपूजितः ॥ १२.२८.२७ ॥
அரசே, உலகால் போற்றப்பட்ட மகவான் இந்திரன் ஆறுகளில் மீன்களையும், நண்டுகளையும், முதலைகளையும், மகரங்களையும், சிம்சுகங்களையும் விட்டான்.
12.28.28
हैरण्यान्पातितान्दृष्ट्वा मत्स्यान्मकरकच्छपान् ।
सहस्रशोऽथ शतशस्ततोऽस्मयत वैतिथिः ॥ १२.२८.२८ ॥
பொன்னாலான மீன்களையும், மகரங்களையும், ஆமைகளையும் ஆயிரக்கணக்கிலும் நூற்றுக்கணக்கிலும் விழுந்து கிடப்பதைக் கண்டு, வைதிதி சிரித்தான்.
12.28.29
तद्धिरण्यमपर्यन्तमावृतं कुरुजाङ्गले ।
ईजानो वितते यज्ञे ब्राह्मणेभ्यः समार्पयत् ॥ १२.२८.२९ ॥
குருஜாங்கல நாட்டை மூடியிருந்த அந்த எல்லையற்ற பொன்னை, விரிந்த யாகத்தைச் செய்தபடி அவன் பிராமணர்களுக்கு அர்ப்பணித்தான்.
12.28.30
स चेन्ममार सृञ्जय चतुर्भद्रतरस्त्वया ।
पुत्रात्पुण्यतरश्चैव मा पुत्रमनुतप्यथाः।
अदक्षिणमयज्वानं श्वैत्य संशाम्य माशुचः ॥ १२.२८.३० ॥
சிருஞ்சயா, அவன் இறந்திருந்தால், அவன் உன்னை விட நான்கு மடங்கு பாக்கியவான்; மகனை விடவும் புண்ணியவான். தட்சிணை தராதவனும் யாகம் செய்யாதவனுமான மகனுக்காக வருந்தாதே; சைத்ய குலத்தவனே, அமைதியடைந்து துயர்ப்படாதே.
12.28.31
अङ्गं बृहद्रथं चैव मृतं सृञ्जय शुश्रुम ।
यः सहस्रं सहस्राणां श्वेतानश्वानवासृजात् ॥ १२.२८.३१ ॥
சஞ்சயா, அங்கனும் பிருகத்ரதனும் இறந்தனர் என்று நாம் கேள்விப்பட்டோம். ஆயிரம் ஆயிரம் வெண்குதிரைகளை அவன் தானமாக அளித்தான்.
12.28.32
सहस्रं च सहस्राणां कन्या हमपरिष्कृताः ।
ईजानो वितते यज्ञे दक्षिणामत्यकालयत् ॥ १२.२८.३२ ॥
ஆயிரம் ஆயிரம் பொன்னணி அணிந்த கன்னியர்களையும் அவன் தந்தான். விரிந்த யாகத்தில் யாகம் செய்தபோது தட்சிணையாக அவற்றை அதிகமாக அளித்தான்.
12.28.33
यः सहस्रं सहस्राणां गजानां पझमालिनाम् ।
ईजानो वितते यज्ञे दक्षिणामत्यकालयत् ॥ १२.२८.३३ ॥
தாமரை மாலை அணிந்த ஆயிரம் ஆயிரம் யானைகளை, விரிந்த யாகத்தில் யாகம் செய்தபோது, தட்சிணையாக அதிகமாக அளித்தவன்.
12.28.34
शतं शतसहस्राणि वृषाणां हेममालिनाम् ।
गवां सहस्रानुचरं दक्षिणामत्यकालयत् ॥ १२.२८.३४ ॥
பொன் மாலை அணிந்த நூறாயிரம் காளைகளையும், ஆயிரம் உடன்வருபவர்களுடன் கூடிய பசுக்களையும் அவன் தட்சிணையாக அதிகமாக அளித்தான்.
12.28.35
अङ्गस्य यजमानस्य तदा विष्णुपदे गिरौ ।
अमाद्यदिन्द्रः सोमेन दक्षिणाभिर्द्विजातयः ॥ १२.२८.३५ ॥
அப்போது யஜமானன் அங்கனின் விஷ்ணுபத மலையில், சோமத்தால் இந்திரன் மகிழ்ந்தான்; தட்சிணைகளால் இருபிறப்பாளர்களும் மகிழ்ந்தனர்.
12.28.36
यस्य यज्ञेषु राजेन्द्र शतसङ्ख्येषु वै पुरा ।
देवान्मनुष्यान्गन्धर्वानत्यरिच्यन्त दक्षिणाः ॥ १२.२८.३६ ॥
ராஜேந்திரா, முன்பு நூற்றுக்கணக்கான யாகங்களில் தட்சிணைகள் தேவர்களையும் மனிதர்களையும் கந்தர்வர்களையும் விஞ்சின.
12.28.37
न जातो जनिता नान्यः पुमान्यः संप्रदास्यति ।
यदङ्गः प्रददौ वित्तं सोमसंस्थासु सप्तसु ॥ १२.२८.३७ ॥
அங்கன் ஏழு சோம யாகங்களில் செல்வத்தை வழங்கியது போல வழங்கக்கூடிய வேறு எந்த மனிதனும் பிறந்ததில்லை, பிறப்பவரும் இல்லை.
12.28.38
स चेन्ममार सृञ्जय चतुर्भद्रतरस्त्वया ।
पुत्रात्पुण्यतरश्चैव मा पुत्रमनुतप्यथाः ॥ १२.२८.३८ ॥
சிருஞ்சயா, அவன் இறந்திருந்தால், அவன் உன்னை விட நான்கு மடங்கு பாக்கியசாலி; மகனைவிடவும் அதிக புண்ணியம் உடையவன். ஆகவே மகனுக்காக வருந்தாதே.
12.28.39
शिबिमौशीनरं चैव मृतं सृञ्जय शुश्रुम ।
य इमां पृथिवीं सर्वां चर्मवत्समवेष्टयत् ॥ १२.२८.३९ ॥
சிருஞ்சயா, உசீநரன் மகன் சிபி இறந்ததை நாம் கேட்டிருக்கிறோம்; இந்த முழு பூமியையும் தோல் போல சுற்றிச் சுருட்டியவன் அவன்.
12.28.40
महता रथघोषेण पृथिवीमनुनादयन् ।
एकच्छत्रां महीं चक्रे जैत्रेणैकरथेन यः ॥ १२.२८.४० ॥
பெரும் தேர் முழக்கத்தால் பூமியை அதிரச் செய்து, ஒரே வெற்றித் தேரால் இந்தப் பூமியை ஒரே குடையின் கீழ் ஆக்கியவன்.
12.28.41
यावदस्य गवाश्वं स्यादारण्यैः पशुभिः सह ।
तावतीः प्रददौ गाः स शिबिरौशीनरोऽध्वरे ॥ १२.२८.४१ ॥
அவனுக்கு இருந்த பசுக்களும் குதிரைகளும் காட்டு விலங்குகளும் எத்தனை இருந்தனவோ, அத்தனை பசுக்களை உசீநரன் மகன் சிபி யாகத்தில் தானமாக அளித்தான்.
12.28.42
न वोढारं धुरं तस्य कंचिन्मेने प्रजापतिः ।
न भूतं न भविष्यं च सर्वराजसु सृञ्जय।
अन्यत्रौशीनराच्छैब्याद्राजर्षेरिन्द्रविक्रमात् ॥ १२.२८.४२ ॥
பிரஜாபதி அவனுடைய நுகத்தைச் சுமக்கக்கூடியவன் யாரையும் கருதவில்லை. சிருஞ்சயா, இந்திரனைப் போன்ற வீரமுடைய உசீநரன் மகன் சைப்யனாகிய ராஜரிஷியைத் தவிர, கடந்த காலத்திலும் எதிர்காலத்திலும் எல்லா அரசர்களிலும் வேறு ஒருவரையும் அவர் கருதவில்லை.
12.28.43
स चेन्ममार सृञ्जय चतुर्भद्रतरस्त्वया ।
पुत्रात्पुण्यतरश्चैव मा पुत्रमनुतप्यथाः ॥ १२.२८.४३ ॥
ஓ சஞ்சயா, அவன் இறந்திருந்தால், நீ நான்கு மடங்கு அதிர்ஷ்டசாலி; மகனைவிட அதிக புண்ணியம் உடையவன். மகனுக்காக வருந்தாதே.
12.28.44
अदक्षिणमयज्वानं पुत्रं संस्मृत्य मा शुचः ॥ १२.२८.४४ ॥
தானம் செய்யாதவனும் யாகம் செய்யாதவனுமான மகனை நினைத்து துயரப்படாதே.
12.28.45
भरतं चैव दौष्यन्तिं मृतं सृञ्जय शुश्रुम ।
शाकुन्तलं महात्मानं भूरिद्रविणतेजसम् ॥ १२.२८.४५ ॥
ஓ சஞ்சயா, துஷ்யந்தனின் மகனான பரதனும், சகுந்தலையின் மகாத்மாவும், மிகுந்த செல்வமும் தேஜஸும் உடையவனுமானவனும் இறந்ததாக நாம் கேள்விப்பட்டோம்.
12.28.46
योऽबध्नात्रिशतं चाश्वान्देवेभ्यो यमुनामनु ।
सरस्वतीं विंशतिं च गङ्गामनु चतुर्दश ॥ १२.२८.४६ ॥
யமுனையின் கரையில் தேவர்களுக்காக முந்நூறு குதிரைகளையும், சரஸ்வதியின் கரையில் இருபதையும், கங்கையின் கரையில் பதினான்கையும் கட்டியவன்.
12.28.47
अश्वमेधसहस्रेण राजसूयशतेन च ।
इष्टवान्स महातेजा दौष्यन्तिर्भरतः पुरा ॥ १२.२८.४७ ॥
மகாதேஜஸ்வியான துஷ்யந்த மகன் பரதன் முற்காலத்தில் ஆயிரம் அஸ்வமேதங்களும் நூறு ராஜசூயங்களும் செய்தான்.
12.28.48
भरतस्य महत्कर्म सवराजसु पार्थिवाः ।
स्वं मर्त्या इव बाहुभ्यां नानुगन्तुमशक्नुवन् ॥ १२.२८.४८ ॥
பரதனின் மகத்தான செயலை, ஓ அரசர்களே, எல்லா அரசர்களிலும் எவராலும் தம் இரு கைகளால் வாழும் மனிதர்கள் போல் பின்தொடர இயலவில்லை.
12.28.49
परं सहस्राद्योऽबध्नाद्धयान्वेदीर्वितत्य च ।
सहस्रं यत्र पद्मानां कण्वाय भरतो ददौ ॥ १२.२८.४९ ॥
ஆயிரத்திற்கும் மேல் குதிரைகளைக் கட்டியவனும், வேதிகைகளை விரித்தவனுமான பரதன், அங்கு ஆயிரம் பத்மங்களை (பொன் நாணயங்களை) கண்வருக்கு அளித்தான்.
12.28.50
स चेन्ममार सृञ्जय चतुर्भद्रतरस्त्वया ।
पुत्रात्पुण्यतरश्चैव मा पुत्रमनुतप्यथाः ॥ १२.२८.५० ॥
ஓ சிருஞ்சயா, உன்னைவிட நான்கு மடங்கு நல்லவனும், மகனைவிடவும் அதிக புண்ணியம் உடையவனுமானவன் இறந்தால், மகனுக்காக வருந்தாதே.
12.28.51
रामं दाशरथिं चैव मृतं सृञ्जय शुश्रुम ।
योऽन्वकम्पत वै नित्यं प्रजाः पुत्रानिवौरसान् ॥ १२.२८.५१ ॥
ஓ சிருஞ்சயா, தசரதரின் மகன் ராமனும் இறந்தான் என்று கேள்விப்பட்டோம். அவன் எப்போதும் குடிமக்களை தன் சொந்த மகன்களைப் போல அன்புடன் காத்தான்.
12.28.52
नाधनो यस्य विषये नानर्थः कस्यचिद्भवेत् ।
सर्वस्यासीत्पितृसमो रामो राज्यं यदन्वशात् ॥ १२.२८.५२ ॥
எவருடைய நாட்டில் ஏழையும் இல்லை, எவருக்கும் துன்பம் நேரவில்லையோ, அந்த ராமன் அனைவருக்கும் தந்தை போல இருந்தான்; அவன் ஆட்சி செய்தபோது அவ்வாறு நடந்தது.
12.28.53
कालवर्षी च पर्जन्यः सस्यानि समपादयत् ।
नित्यं सुभिक्षमेवासीद्रामे राज्यं प्रशासति ॥ १२.२८.५३ ॥
ராமன் ஆட்சி செய்தபோது, மேகம் காலத்தில் மழை பொழிந்து பயிர்களை முழுமையாக வளரச் செய்தது; எப்போதும் செழிப்பான உணவு இருந்தது.
12.28.54
प्राणिनो नाप्सु मञ्जन्ति नानर्थे पावकोऽदहत् ।
न व्यालतो भयं चासीद्रामे राज्यं प्रशासति ॥ १२.२८.५४ ॥
ராமன் ஆட்சி செய்தபோது, உயிர்கள் நீரில் மூழ்கவில்லை, துன்பத்தில் நெருப்பு எரிக்கவில்லை, கொடிய விலங்குகளால் பயமும் இருக்கவில்லை.
12.28.55
आसन्वर्षसहस्रिण्यस्तथा वर्षसहस्रकाः ।
अरोगाः सर्वसिद्धार्था रामे राज्यं प्रशासति ॥ १२.२८.५५ ॥
ராமன் ஆட்சி செய்தபோது மக்கள் ஆயிரம் ஆண்டுகள் வாழ்ந்தனர்; அவர்கள் நோயற்றவர்களாகவும் அனைத்து நோக்கங்களும் நிறைவேறியவர்களாகவும் இருந்தனர்.
12.28.56
नान्योन्येन विवादोऽभूत्स्त्रीणामपि कुतो नृणाम् ।
धर्मनित्याः प्रजाश्चासन्रामे राज्यं प्रशासति ॥ १२.२८.५६ ॥
ராமன் ஆட்சி செய்தபோது ஒருவருக்கொருவர் சண்டை இல்லை; பெண்களிடமும் இல்லை, ஆண்களிடம் எப்படி இருக்கும்; மக்கள் எப்போதும் தர்மத்தில் நிலைத்திருந்தனர்.
12.28.57
संतुष्टाः सर्वसिद्धार्था निर्भयाः स्वैरचारिणः ।
नराः सत्यव्रताश्चासन्रामे राज्यं प्रशासति ॥ १२.२८.५७ ॥
ராமன் ஆட்சி செய்தபோது மனிதர்கள் மனநிறைவு பெற்றவர்களாகவும், அனைத்து நோக்கங்களும் நிறைவேறியவர்களாகவும், அச்சமற்றவர்களாகவும், விருப்பம்போல் திரிபவர்களாகவும், சத்திய விரதம் கொண்டவர்களாகவும் இருந்தனர்.
12.28.58
नित्यपुष्पफलाश्चैव पादपा निरुपद्रवाः ।
सर्वा द्रोणदुघा गावो रामे राज्यं प्रशासति ॥ १२.२८.५८ ॥
ராமன் ஆட்சி செய்தபோது மரங்கள் எப்போதும் பூவும் கனியும் தந்தன; அவை தொல்லையற்றிருந்தன; எல்லா பசுக்களும் ஒரு துரோணம் அளவு பால் தந்தன.
12.28.59
स चतुर्दश वर्षाणि वने प्रोष्य महातपाः ।
दशाश्वमेधाञ्जारूथ्यानाजहार निरर्गलान् ॥ १२.२८.५९ ॥
அந்த மஹாதபஸ்வி பதினான்கு ஆண்டுகள் காட்டில் வசித்து, தடையின்றி பத்து அஸ்வமேத யாகங்களைச் செய்தார்.
12.28.60
युवा श्यामो लोहिताक्षो मातङ्ग इव यूथपः ।
आजानुबाहुः सुमुखः सिंहस्कन्धो महाभुजः ॥ १२.२८.६० ॥
அவர் இளைஞர், கருநிறத்தவர், சிவந்த கண்களையுடையவர்; யானைக் கூட்டத்தின் தலைமை யானை போல இருந்தார்; முழங்கால் வரை நீண்ட கைகளும், அழகிய முகமும், சிங்கத் தோள்களும், பெரிய புஜங்களும் கொண்டவர்.
12.28.61
दशवर्षसहस्राणि दशवर्षशतानि च ।
अयोध्याधिपतिर्भूत्वा रामो राज्यमकारयत् ॥ १२.२८.६१ ॥
ராமன் அயோத்தியின் அதிபதியாகி பதினாயிரம் ஆண்டுகளும் ஆயிரம் ஆண்டுகளும் ஆட்சி செய்தான்.
12.28.62
स चेन्ममार सृञ्जय चतुर्भद्रतरस्त्वया ।
पुत्रात्पुण्यतरश्चैव मा पुत्रमनुतप्यथाः।
अयज्वानमदक्षिण्यं मा पुत्रमनुतप्यथाः ॥ १२.२८.६२ ॥
சிருஞ்சயா, அவன் இறந்திருந்தால் அது உனக்கு நான்கு மடங்கு நல்லது; மகனைவிட மேலான புண்ணியம். யாகம் செய்யாத, தட்சிணை தராத மகனுக்காக வருந்தாதே.
12.28.63
भगीरथं च राजानं मृतं सृञ्जय शुश्रुम् ।
यस्येन्द्रो वितते यज्ञे सोमं पीत्वा मदोत्कटः ॥ १२.२८.६३ ॥
சிருஞ்சயா, மன்னன் பகீரதனும் இறந்தான் என்று கேட்டிருக்கிறோம். அவனுடைய விரிந்த யாகத்தில் இந்திரன் சோமத்தைப் பருகி மகிழ்ச்சியால் களித்தான்.
12.28.64
असुराणां सहस्राणि बहूनि सुरसत्तमः ।
अजयद्वाहुवीर्येण भगवान्पाकशासनः ॥ १२.२८.६४ ॥
தேவர்களில் சிறந்தவனாகிய பகவான் பாகசாசனன் இந்திரன் தன் புஜபலத்தால் அசுரர்களின் பல ஆயிரம் பேரை வென்றான்.
12.28.65
यः सहस्रं सहस्राणां कन्या हेमविभूषिताः ।
ईजानो वितते यज्ञे दक्षिणामत्यकालयत् ॥ १२.२८.६५ ॥
விரிந்த யாகத்தில் யாகம் செய்தவனாக, பொன்னணிகளால் அலங்கரிக்கப்பட்ட ஆயிரம் ஆயிரம் கன்னிப்பெண்களை தட்சிணையாக அளித்தான்.
12.28.66
सर्वा रथगताः कन्या रथाः सर्वे चतुर्युजः ।
शतंशतं रथे नागाः पझिनो हेममालिनः ॥ १२.२८.६६ ॥
எல்லா கன்னிப்பெண்களும் தேர்களில் அமர்ந்திருந்தனர்; எல்லா தேர்களும் நான்கு குதிரைகள் பூட்டியவை. ஒவ்வொரு தேரிலும் நூறு நூறு யானைகள் இருந்தன; அவை கொடிகளாலும் பொன்மாலைகளாலும் அலங்கரிக்கப்பட்டிருந்தன.
12.28.67
सहस्रमश्वा एकैकं हस्तिनं पृष्ठतोऽन्वयुः ।
गवां सहस्रमश्वेऽश्वे सहस्रं गव्यजाविकम् ॥ १२.२८.६७ ॥
ஒவ்வொரு யானையின் பின்னும் ஆயிரம் குதிரைகள் பின்தொடர்ந்தன; ஒவ்வொரு குதிரையுடனும் ஆயிரம் பசுக்களும், பசு, ஆடு, செம்மறியாடுகளும் இருந்தன.
12.28.68
उपह्वरे निवसतो यस्याङ्के निषसाद ह ।
गङ्गा भागीरथी तस्मादुर्वशी चाभवत्पुरा ॥ १२.२८.६८ ॥
ஏகாந்தத்தில் வசித்தவனின் மடியில் அவள் அமர்ந்தாள்; அவனிடமிருந்து முன்பு பாகீரதியான கங்கையும், ஊர்வசியும் தோன்றினர்.
12.28.69
भूरिदक्षिणमिक्ष्वाकुं यजमानं भगीरथम् ।
त्रिलोकपथगा गङ्गा दुहितृत्वमुपेयुषी ॥ १२.२८.६९ ॥
பெரும் தக்ஷிணைகளைத் தரும் யஜமானனான இக்ஷ்வாகு வம்சத்து பகீரதனுக்கு, மூவுலகிலும் பாயும் கங்கை மகளின் நிலையை ஏற்றாள்.
12.28.70
स चेन्ममार सृञ्जय चतुर्भद्रतरस्त्वया ।
पुत्रात्पुण्यतरश्चैव मा पुत्रमनुतप्यथाः ॥ १२.२८.७० ॥
சிருஞ்சயா, அவன் இறந்திருந்தால், உனக்கு அது நான்கு மடங்கு மங்களகரமானது; மகனைவிட மேலும் புண்ணியமானது. ஆகவே மகனுக்காக வருந்தாதே.
12.28.71
दिलीपं च महात्मानं मृतं सृञ्जय शुश्रुम ।
प्रस्य कर्माणि भूरीणि कथयन्ति द्विजातयः ॥ १२.२८.७१ ॥
சிருஞ்சயா, மகாத்மா திலீபன் இறந்தான் என்று நாம் கேட்டிருக்கிறோம்; அவனது பல செயல்களை துவிஜர்கள் எடுத்துரைக்கின்றனர்.
12.28.72
य इमां वसुसंपूर्णां वसुधां वसुधाधिपः ।
ददौ तस्मिन्महायज्ञे ब्राह्मणेभ्यः समाहितः ॥ १२.२८.७२ ॥
செல்வம் நிறைந்த இந்தப் பூமியை அந்த மகாயஞ்ஞத்தில், ஒருமனதுடன், பிராமணர்களுக்கு அளித்த பூமிபதி.
12.28.73
यस्येह यजमानस्य यज्ञेयज्ञे पुरोहितः ।
सहस्रं वारणान्हैमान्दक्षिणामत्यकालयत् ॥ १२.२८.७३ ॥
இங்கு எந்த யஜமானனின் ஒவ்வொரு யாகத்திலும் புரோஹிதர் பொன்னணி பூண்ட ஆயிரம் யானைகளை தக்ஷிணையாகக் கொடுத்தார்.
12.28.74
यस्य यज्ञे महानासीद्यूपः श्रीमान्हिरण्मयः ।
ते देवां कर्म कुर्वाणाः शक्रज्येष्ठा उपासत ॥ १२.२८.७४ ॥
எந்த யாகத்தில் ஒளிரும் பொன்மயமான மாபெரும் யூபம் இருந்ததோ, அங்கே இந்திரனை மூத்தவனாகக் கொண்ட தேவர்கள் கர்மம் செய்தபடி அமர்ந்திருந்தனர்.
12.28.75
चषाले यस्य सौवर्णे तस्मिन्यूपे हिरण्मये ।
ननृतुर्देवगन्धर्वाः षट्सहस्राणि सप्तधा ॥ १२.२८.७५ ॥
எந்த யாகத்தின் பொன் சஷாலத்திலும் அந்தப் பொன்மய யூபத்திலும், தேவர்களும் கந்தர்வர்களும் ஆறாயிரம் பேர் ஏழு வகையாக நடனமாடினர்.
12.28.76
अवादयत्तत्र वीणां मध्ये विश्वावसुः स्वयम् ।
सर्वभूतान्यमन्यन्त मम वादयतीत्ययम् ॥ १२.२८.७६ ॥
அங்கே நடுவில் விஶ்வாவசுவே தானே வீணை வாசித்தான்; எல்லா உயிர்களும் 'இவன் எனக்காகவே வாசிக்கிறான்' என்று நினைத்தன.
12.28.77
एतद्राज्ञो दिलीपस्य राजानो नानुचक्रिरे ।
यस्येभा हेमसंछन्नाः पथि मत्ताः स्म शेरते ॥ १२.२८.७७ ॥
மன்னன் திலீபனின் இந்தச் செயலை மற்ற மன்னர்கள் பின்பற்றவில்லை; அவனுடைய பொன்னால் மூடிய மதங்கொண்ட யானைகள் வழியில் படுத்திருந்தன.
12.28.78
राजानं शतधन्वानं दिलीपं सत्यवादिनम् ।
येऽपश्यन्सुमहात्मानं तेऽपि स्वर्गजितो नराः ॥ १२.२८.७८ ॥
மன்னன் சததன்வனையும், சத்தியவாதியான திலீபனையும், அந்த மகாத்மாவை யார் கண்டார்களோ, அந்த மனிதர்களும் சுவர்க்கத்தை வென்றவர்களானார்கள்.
12.28.79
त्रयः शब्दा न जीर्यन्ते दिलीपस्य निवेशने ।
स्वाध्यायशब्दः ज्याशब्दः शब्दो वै दीयतामिति ॥ १२.२८.७९ ॥
திலீபனின் இல்லத்தில் மூன்று ஒலிகள் ஒருபோதும் குன்றுவதில்லை: வேதபாராயணத்தின் ஒலி, வில்நாணின் ஒலி, 'கொடுக்கப்படட்டும்' என்ற ஒலி.
12.28.80
स चेन्ममार सृञ्जय चतुर्भद्रतरस्त्वया ।
पुत्रात्पुण्यतरश्चैव मा पुत्रमनुतप्यथाः ॥ १२.२८.८० ॥
சிருஞ்சயா, அவன் இறந்திருந்தால், அவன் உனக்கு மகனை விட நான்கு மடங்கு நலமும் புண்ணியமும் நிறைந்தவன்; ஆகையால் மகனுக்காக வருந்தாதே.
12.28.81
मान्धातारं यौवनाश्वं मृतं सृञ्जय शुश्रुम ।
यं देवा मरुतो गर्भं पितुः पार्श्वादपाहरन् ॥ १२.२८.८१ ॥
சிருஞ்சயா, யௌவனாச்வனின் மகன் மாந்தாதாவை நாங்கள் கேள்விப்பட்டோம்; அவரது கருவை தேவர்களும் மருத்துகளும் தந்தையின் பக்கத்திலிருந்து எடுத்தனர்.
12.28.82
समृद्धो युवनाश्वस्य जठरे यो महात्मनः ।
पृषदाज्योद्भवः श्रीमांस्त्रिलोकविजयी नृपः ॥ १२.२८.८२ ॥
யௌவனாச்வ மகாத்மாவின் வயிற்றில் வளர்ந்தவரும், தயிரும் நெய்யும் மூலம் பிறந்தவரும், மூன்று உலகங்களையும் வென்ற புகழ்மிக்க அரசரும் அவரே.
12.28.83
यं दृष्ट्वा पितुरुत्सङ्गे शयानं देवरूपिणम् ।
अन्योन्यमब्रुवन्देवाः कमयं धास्यतीति वै ॥ १२.२८.८३ ॥
தந்தையின் மடியில் படுத்திருந்த தெய்வ உருவம் கொண்ட குழந்தையைக் கண்டு தேவர்கள் ஒருவரோடொருவர், 'இவன் யாரை ஆதரிப்பான்?' என்று கூறினர்.
12.28.84
मामेव धास्यतीत्येवमिन्द्रोऽथाभ्युपपद्यत ।
मांधातेति ततस्तस्य नाम चक्रे शतक्रतुः ॥ १२.२८.८४ ॥
'இவன் என்னையே போஷிப்பான்' என்று இந்திரன் ஏற்றுக்கொண்டான்; பின்னர் சதக்ரதுவாகிய இந்திரன் அவனுக்கு 'மாந்தாதா' என்று பெயரிட்டான்.
12.28.85
ततस्तु पयसो धारां पुष्टिहेतोर्महात्मनः ।
तस्यास्ये यौवनाश्वस्य पाणिरिन्द्रस्य चास्रवत् ॥ १२.२८.८५ ॥
பின்பு பெரிய ஆன்மா கொண்ட யௌவனாஷ்வனின் வாயிலிருந்தும், இந்திரனின் கையிலிருந்தும் வளர்ச்சிக்காக பாலின் தாரை பெருகி வந்தது.
12.28.86
तं पिवन्पाणिमिन्द्रस्य शतमह्ना व्यवर्धत ।
स आसीद्द्वादशसमो द्वादशाहेन पार्थिवः ॥ १२.२८.८६ ॥
இந்திரனின் கையிலிருந்து பருகியவாறு அவன் ஒரு நாளில் நூறு மடங்கு வளர்ந்தான். பன்னிரண்டு நாட்களில் அவன், அந்த அரசன், பன்னிரண்டு வயதினனாக ஆனான்.
12.28.87
तमिमं पृथिवी सर्वा एकाह्ना समपद्यत ।
धर्मात्मानं महात्मानं शूरमिन्द्रसमं युधि ॥ १२.२८.८७ ॥
முழு பூமியும் ஒரே நாளில் அந்தத் தர்மாத்மாவும், பெரிய ஆன்மாவும், போரில் இந்திரனுக்கு சமமான வீரனுமான அவனுக்கே உரியதாயிற்று.
12.28.88
यश्चाङ्गारं तु नृपतिं मरुत्तमसितं गयम् ।
अङ्गं बृहद्रथं चैव मान्धाता समरेऽजयत् ॥ १२.२८.८८ ॥
அங்காரன், அரசன் மருத்தன், அசிதன், கயன், அங்கன் மற்றும் பிருகத்ரதன் ஆகியோரை போரில் வென்றவன் மாந்தாதா.
12.28.89
यौवनाश्वो यदाङ्गारं समरे प्रत्ययुध्यत ।
विस्फारैर्धनुषो देवा द्यौरभेदीति मेनिरे ॥ १२.२८.८९ ॥
யௌவனாஷ்வன் போரில் அங்காரனுடன் போரிட்டபோது, வில்லின் நாணொலியால் வானம் பிளந்துவிடும் என்று தேவர்கள் நினைத்தனர்.
12.28.90
यत्र सूर्य उदेति स्म यत्र च प्रतितिष्ठति ।
सर्वं तद्यौवनाश्वस्य मान्धातुः क्षेत्रमुच्यते ॥ १२.२८.९० ॥
சூரியன் எங்கே உதிக்கிறானோ, எங்கே மறைகிறானோ, அவை அனைத்தும் யௌவனாஷ்வன் மாந்தாதாவின் பகுதி எனப்படுகிறது.
12.28.91
अश्वमेधशतेनेष्ट्वा राजसूयशतेन च ।
अददद्रोहितान्मत्स्यान्ब्राह्मणेभ्यो विशांपते ॥ १२.२८.९१ ॥
நூறு அசுவமேத யாகங்களையும் நூறு ராஜசூய யாகங்களையும் செய்து, ஓ மக்களின் தலைவரே, அவர் பிராமணர்களுக்கு செம்மீன்களைக் கொடுத்தார்.
12.28.92
हैरण्यान्यो जनोत्सेधानायतान्दशयोजनम् ।
अतिरिक्तान्द्विजातिभ्यो व्यभजंस्त्वितरे जनाः ॥ १२.२८.९२ ॥
மனிதன் உயரமும் பத்து யோசனை நீளமும் கொண்ட பொன் மலைகளை, மீதமானவற்றை மற்ற மக்கள் இருபிறப்பாளர்களுக்குப் பங்கிட்டுக் கொடுத்தனர்.
12.28.93
स चेन्ममार सृञ्जय चतुर्भद्रतरस्त्वया ।
पुत्रात्पुण्यतरश्चैव मा पुत्रमनुतप्यथाः ॥ १२.२८.९३ ॥
அவன் இறந்துவிட்டால், ஓ சிருஞ்சயா, அவன் உன்னால் நான்கு மடங்கு அதிர்ஷ்டசாலி; மகனைவிட புண்ணியம் மிக்கவன். ஆகவே மகனுக்காக வருந்தாதே.
12.28.94
ययातिं नाहुषं चैव मृतं सृञ्जय शुश्रुम ।
य इमां पृथिवीं कृत्स्नां विजित्य सहसागराम् ॥ १२.२८.९४ ॥
ஓ சிருஞ்சயா, கடல்களுடன் இந்த முழு பூமியையும் வென்ற நகுஷனின் மகன் யயாதியும் இறந்தான் என்று நாங்கள் கேள்விப்பட்டோம்.
12.28.95
शम्यापातेनाभ्यतीयाद्वेदीभिश्चित्रयन्महीम् ।
ईजानः क्रतुभिर्मुख्यैः पर्यगच्छद्वसुन्धराम् ॥ १२.२८.९५ ॥
யாகக் கம்பம் எறியும் தூரம் வரை கடந்து சென்று, வேதிகைகளால் பூமியை அலங்கரித்து, முக்கிய யாகங்கள் செய்து அவர் வசுந்தரையைச் சுற்றி வந்தார்.
12.28.96
इष्ट्वा क्रतुसहस्रेण वाजपेयशतेन च ।
तर्पयामास विप्रेन्द्रांस्त्रिभिः काञ्चनपर्वतैः ॥ १२.२८.९६ ॥
ஆயிரம் யாகங்களும் நூறு வாஜபேய யாகங்களும் செய்து, அவர் சிறந்த பிராமணர்களை மூன்று பொன் மலைகளால் திருப்திப்படுத்தினார்.
12.28.97
व्यूढेनासुरयुद्धेन हत्वा दैतेयदानवान् ।
व्यभजत्पृथिवीं कृत्स्नां ययातिर्नहुषात्मजः ॥ १२.२८.९७ ॥
அசுரப் போரில் அணிவகுத்து தைத்தியர்களையும் தானவர்களையும் கொன்று, நகுஷனின் மகன் யயாதி முழு பூமியையும் பகிர்ந்தளித்தான்.
12.28.98
अन्त्येषु पुत्रान्निक्षिप्य यदुद्रुह्युपुरोगमान् ।
पुरुं राज्येऽभिषिच्याथ सदारः प्राविशद्वनम् ॥ १२.२८.९८ ॥
கடைசியில் யது, த்ருஹ்யு முதலிய மகன்களைத் தகுந்த இடங்களில் நிறுவி, பூருவை அரசில் முடிசூட்டி, மனைவியருடன் காட்டுக்குள் நுழைந்தான்.
12.28.99
स चेन्ममार सृञ्जय चतुर्भद्रतरस्त्वया ।
पुत्रात्पुण्यतरश्चैव मा पुत्रमनुतप्यथाः ॥ १२.२८.९९ ॥
ஸ்ருஞ்சயா, அவன் இறந்திருந்தால், அது உனக்கு நான்கு மடங்கு நலம்; மகனைவிட மிகவும் புண்ணியமானது. ஆகவே மகனுக்காக வருந்தாதே.
12.28.100
अम्बरीषं च नाभागं मृतं सृञ्जय शुश्रुम ।
यं प्रजा वव्रिरे पुण्यं गोप्तारं नृपसत्तमम् ॥ १२.२८.१०० ॥
ஸ்ருஞ்சயா, அம்பரீஷனும் நாபாகனும் இறந்ததாக நாம் கேட்டோம்; மக்கள் புண்ணியமுள்ள, காப்பாளரான சிறந்த அரசர்களாகத் தேர்ந்தெடுத்தவர்கள் அவர்கள்.
12.28.101
यः सहस्रं सहस्राणां राज्ञामयुतयाजिनाम् ।
ईजानो वितते यज्ञे ब्राह्मणेभ्यस्त्वमन्यत ॥ १२.२८.१०१ ॥
ஆயிரக்கணக்கான அரசர்கள், பதினாயிரம் யாகங்கள் செய்தவர்கள் நடுவே, விரிந்த யாகத்தில் யஜிக்கும்போது அந்தணர்களுக்கு அளித்தவன் நீயே என்று கருது.
12.28.102
नैतत्पूर्वे जनाश्चक्रुर्न करिष्यन्ति चापरे ।
इत्यम्बरीषं नाभागिमन्वमोदन्त दक्षिणाः ॥ १२.२८.१०२ ॥
'இதை முன்னோர் செய்ததில்லை, பின்னோரும் செய்யமாட்டார்கள்' என்று, தட்சிணை பெற்ற அந்தணர்கள் நாபாகியின் மகன் அம்பரீஷனை அங்கீகரித்தனர்.
12.28.103
शतं राजसहस्राणि शतं राजशतानि च ।
सर्वेऽश्वमेधैरीजानास्तेऽन्वयुर्दक्षिणायनम् ॥ १२.२८.१०३ ॥
ஆயிரம் அரசர்களும் நூறு அரசர்களும்; அவர்கள் அனைவரும் அசுவமேதங்களைச் செய்தவர்கள்; அவர்கள் தட்சிணாயனத்தைப் பின்தொடர்ந்து சென்றனர்.
12.28.104
स चेन्ममार सृञ्जय चतुर्भद्रतरस्त्वया ।
पुत्रात्पुण्यतरश्चैव मा पुत्रमनुतप्यथाः ॥ १२.२८.१०४ ॥
அவன் இறந்துவிட்டால், சஞ்சயா, நீ அவனை விட நான்கு மடங்கு பாக்கியவான்; ஒரு மகனைவிடவும் அதிக புண்ணியம் உடையவன். ஆகவே மகனுக்காக வருந்தாதே.
12.28.105
शशबिन्दुं चैत्ररथं मृतं शुश्रुम सृञ्जय ।
यस्य भार्यासहस्राणां शतमासीन्महात्मनः ॥ १२.२८.१०५ ॥
சைத்ரரதன் சசபிந்து இறந்தான் என்று நாங்கள் கேட்டிருக்கிறோம், சஞ்சயா. அந்த மகாத்மாவுக்கு நூறாயிரம் மனைவியர் இருந்தனர்.
12.28.106
सहस्रं तु सहस्राणां यस्यासञ्शाशबिन्दवाः ।
हिरण्यकवचाः सर्वे सर्वे चोत्तमधन्विनः ॥ १२.२८.१०६ ॥
ஆயிரத்தின் ஆயிரம் சசபிந்துக்கள் அவனுக்கு இருந்தனர்; அனைவரும் தங்கக் கவசம் அணிந்தவர்கள், அனைவரும் சிறந்த வில்லாளிகள்.
12.28.107
शतं कन्या राजपुत्रमेकैकं पृथगन्वयुः ।
कन्यांकन्यां शतं नागा नागंनागं शतं रथाः ॥ १२.२८.१०७ ॥
நூறு கன்னியர் ஒவ்வொரு அரசகுமாரனுடனும் தனித்தனியாகச் சென்றனர்; ஒவ்வொரு கன்னிக்கும் நூறு யானைகள், ஒவ்வொரு யானைக்கும் நூறு தேர்கள்.
12.28.108
रथेरथे शतं चाश्वा देशजा हेममालिनः ।
अश्वेअश्वे शतं गावो गांगां तद्वदजाविकम् ॥ १२.२८.१०८ ॥
ஒவ்வொரு தேருக்கும் நூறு குதிரைகள், நாட்டுக் குதிரைகள், பொன் மாலை அணிந்தவை; ஒவ்வொரு குதிரைக்கும் நூறு பசுக்கள்; ஒவ்வொரு பசுவுக்கும் அதேபோல் வெள்ளாடுகளும் செம்மறியாடுகளும்.
12.28.109
एतद्धनमपर्यन्तमश्वमेधे महामखे ।
शशबिन्दुर्महाराज ब्राह्मणेभ्यो ह्यमन्यत ॥ १२.२८.१०९ ॥
மகா யாகமாகிய அசுவமேதத்தில் இந்த செல்வம் அளவற்றது; மகாராஜா சசபிந்து இதை பிராமணர்களுக்கு அளித்தார்.
12.28.110
स चेन्ममार सृञ्जय चतुर्भद्रतरस्त्वया ।
पुत्रात्पुण्यतरश्चैव मा पुत्रमनुतप्यथाः ॥ १२.२८.११० ॥
ஓ சிருஞ்சயா, அவன் இறந்தாலும், உனக்கு அவன் மகனைவிட நான்கு மடங்கு நல்லவனும் புண்ணியவானுமாவான்; ஆகவே உன் மகனுக்காக வருந்தாதே.
12.28.111
गयं चाधूर्तरजसं मृतं शुश्रुम सृञ्जय ।
यः स वर्षशतं राजा हुतशिष्टाशनोऽभवत् ॥ १२.२८.१११ ॥
ஓ சிருஞ்சயா, கறையற்ற தூய்மையுடைய அரசன் கயன் இறந்ததாக நாங்கள் கேள்விப்பட்டோம்; அவர் நூறு ஆண்டுகள் யாகத்தின் எஞ்சிய உணவை உண்டு அரசராக இருந்தார்.
12.28.112
यस्मै वह्निर्वरान्प्रादात्ततो वव्रे वरान्गयः ।
ददतो मे क्षयो मा भूद्धर्मे श्रद्धा च वर्धताम् ॥ १२.२८.११२ ॥
அக்கினி யாருக்கு வரங்களை அளித்தாரோ, அப்போது கயன் வரங்களைக் கேட்டான்: 'நான் கொடுப்பதில் குறைவு வரக்கூடாது; தர்மத்தில் என் நம்பிக்கை வளரட்டும்.'
12.28.113
मनो मे रभतां सत्ये त्वत्प्रसादाद्धुताशन ।
लेभे च कामांस्तान्सर्वान्पावकादिति नः श्रुतम् ॥ १२.२८.११३ ॥
ஓ ஹுதாசனா, உன் அருளால் என் மனம் சத்தியத்தில் நிலைபெறட்டும்; பாவகனிடமிருந்து அவர் அனைத்து விருப்பங்களையும் பெற்றார் என்று நாங்கள் கேட்டோம்.
12.28.114
दर्शेन पूर्णमासेन चातुर्मास्यैः पुनः पुनः ।
अयजद्धयमेधेन सहस्रं परिवत्सरान् ॥ १२.२८.११४ ॥
தர்ச, பூர்ணமாச யாகங்களாலும், சாதுர்மாஸ்யங்களாலும் மீண்டும் மீண்டும், அசுவமேதத்தால் ஆயிரம் ஆண்டுகள் அவர் யாகம் செய்தார்.
12.28.115
शतं गवां सहस्राणि शतमश्वशतानि च ।
उत्थायोत्थाय वै प्रादात्सहस्रं परिवत्सरान् ॥ १२.२८.११५ ॥
நூறாயிரம் பசுக்களும் நூறு நூறு குதிரைகளும்; மீண்டும் மீண்டும் எழுந்து ஆயிரம் ஆண்டுகள் அவன் கொடுத்தான்.
12.28.116
तर्पयामास सोमेन देवान्वित्तैर्द्विजानपि ।
पितॄन्स्वधाभिः कामैश्च स्त्रियः स्वाः पुरुषर्षभ ॥ १२.२८.११६ ॥
சோமத்தால் தேவர்களையும், செல்வத்தால் துவிஜர்களையும், ஸ்வதையால் பித்ருக்களையும், விருப்பப் பொருட்களால் தன் மனைவியரையும் திருப்தி செய்தான், ஓ புருஷர்ஷபா.
12.28.117
सौवर्णां पृथिवीं कृत्वा दशव्यामां द्विरायताम् ।
दक्षिणामददद्राजा वाजिमेधे महाक्रतौ ॥ १२.२८.११७ ॥
பொன்னால் ஆன பூமியை உருவாக்கி, பத்து வ்யாமம் அகலமும் அதன் இருமடங்கு நீளமுமாக, மன்னன் பெரிய வாஜிமேத யாகத்தில் தட்சிணையாகக் கொடுத்தான்.
12.28.118
यावत्यः सिकता राजन्गङ्गायां पुरुषर्षभ ।
तावतीरेव गाः प्रादादाधूर्तरजसो गयः ॥ १२.२८.११८ ॥
ஓ அரசே, ஓ புருஷர்ஷபா, கங்கையில் எத்தனை மணல் துகள்கள் உள்ளனவோ அத்தனை பசுக்களை, தூசி உதறிய கயன் கொடுத்தான்.
12.28.119
स चेन्ममार सृञ्जय चतुर्भद्रतरस्त्वया ।
पुत्रात्पुण्यतरश्चैव मा पुत्रमनुतप्यथाः ॥ १२.२८.११९ ॥
அவன் இறந்திருந்தால், ஓ சிருஞ்சயா, அவன் உன்னைவிட நால்மடங்கு நற்பேறு பெற்றவன்; மகனைவிடவும் அதிக புண்ணியம் உடையவன். மகனுக்காக வருந்தாதே.
12.28.120
रन्तिदेवं च सांकृत्यं मृतं सृञ्जय शुश्रुम ।
सम्यगाराध्य यः शक्राद्वरं लेभे महातपाः ॥ १२.२८.१२० ॥
ஓ சிருஞ்சயா, சாங்கிருதியின் மகன் ரந்திதேவன் இறந்தான் என்று நாங்கள் கேட்டிருக்கிறோம்; அந்த மகா தவசி முழுமையாக ஆராதித்து இந்திரனிடமிருந்து வரம் பெற்றான்.
12.28.121
अन्नं च नो बहु भवेदतिथींश्च लभेमहि ।
श्रद्धा च नो मा व्यगमन्मा च याचिष्म कंचन ॥ १२.२८.१२१ ॥
எங்களுக்கு மிகுதியான உணவு இருக்கட்டும்; விருந்தினர்கள் எங்களுக்குக் கிடைக்கட்டும்; எங்கள் சிரத்தை ஒருபோதும் விலகாதிருக்கட்டும்; யாரிடமும் நாங்கள் யாசிக்காதிருக்கட்டும்.
12.28.122
उपातिष्ठन्त पशवः स्वयं तं संशितव्रतम् ।
ग्राम्यारण्या महात्मानं रन्तिदेवं यशस्विनम् ॥ १२.२८.१२२ ॥
கடுமையான விரதமுடைய, மகாத்மாவும் புகழ்பெற்றவருமான ரந்திதேவனிடம் வளர்ப்பு விலங்குகளும் காட்டு விலங்குகளும் தாமாகவே வந்தன.
12.28.123
महानदी चर्मराशेरुत्क्लेदात्ससृजे यतः ।
ततश्चर्मण्वतीत्येवं विख्याता सा महानदी ॥ १२.२८.१२३ ॥
தோல் குவியலிலிருந்து ஒழுகிய ஈரத்தால் ஒரு பெரிய நதி தோன்றியது; ஆகையால் அந்த மகாநதி சர்மண்வதி என்று இவ்வாறு புகழ்பெற்றது.
12.28.124
ब्राह्मणेभ्यो ददौ निष्कान्सदसि प्रतते नृपः ।
तुभ्यंतुभ्यं निष्कमिति यदा क्रोशन्ति वै द्विजाः ॥ १२.२८.१२४ ॥
சபையில் யாகம் விரிவாக நடைபெற்றபோது அரசன் பிராமணர்களுக்கு நிஷ்கங்களைக் கொடுத்தான்; 'உங்களுக்கு, உங்களுக்கு ஒரு நிஷ்கம்' என்று இருபிறப்பாளர்கள் கூவியபோது.
12.28.125
सहस्रं तुभ्यमित्युक्त्वा ब्राह्मणान्संप्रपद्य ते ॥ १२.२८.१२५ ॥
'உங்களுக்கு ஆயிரம்' என்று சொல்லி அவர்கள் பிராமணர்களை அணுகினர்.
12.28.126
अन्वाहार्योपकरणं द्रव्योपकरणं च यत् ।
घटाः पात्र्यः कटाहानि स्थाल्यश्च पिठराणि च।
नासीत्किंचिदसौवर्णं रन्तिदेवस्य धीमतः ॥ १२.२८.१२६ ॥
யாகத்துக்கான கருவிகளும், பொருள் பாத்திரங்களும், குடங்கள், கிண்ணங்கள், கொப்பரைகள், பானைகள், வாணலிகள் ஆகியவையும் இருந்தன; ஆனால் அறிவுள்ள ரந்திதேவனிடம் பொன்னால் ஆனது எதுவும் இருக்கவில்லை.
12.28.127
सांकृते रन्तिदेवस्य यां रात्रिमवसन्गृहे ।
आलभ्यन्त शतं गावः सहस्राणि च विंशतिः ॥ १२.२८.१२७ ॥
சாங்கிருதியின் மகன் ரந்திதேவன் வீட்டில் தங்கிய அந்த இரவில் நூறு பசுக்களும் இருபதாயிரம் பசுக்களும் வதைக்கப்பட்டன.
12.28.128
तत्र स्म सूदाः क्रोशन्ति सुमृष्टमणिकुण्डलाः ।
सूपं भूयिष्ठमश्नीध्वं नाद्य मांसं यथा पुरा ॥ १२.२८.१२८ ॥
அங்கே நன்கு மெருகூட்டப்பட்ட மணிக்குண்டலங்களை அணிந்த சமையற்காரர்கள் கூவினர்: 'இன்று முன்பு போல் இறைச்சி இல்லை; மிகுதியான சூப்பை உண்ணுங்கள்.'
12.28.129
स चेन्ममार सृञ्जय चतुर्भद्रतरस्त्वया ।
पुत्रात्पुण्यतरश्चैव मा पुत्रमनुतप्यथाः ॥ १२.२८.१२९ ॥
சிருஞ்சயா, அவன் இறந்தால் அது உன்னால் நான்கு மடங்கு நல்லது; மகனை விடவும் அதிக புண்ணியம் உடையது. மகனுக்காக வருந்தாதே.
12.28.130
सगरं च महात्मानं मृतं शुश्रुम सृञ्जय ।
ऐक्ष्वाकं पुरुषव्याघ्रमतिमानुषविक्रमम् ॥ १२.२८.१३० ॥
சிருஞ்சயா, இக்ஷ்வாகு வம்சத்தவரும், மனிதர்களில் புலியும், மனிதரை மீறிய வீரமுடையவருமான மகாத்மா சகரன் இறந்ததை நாங்கள் கேட்டோம்.
12.28.131
षष्टिः पुत्रसहस्राणि यं यान्तमनुजग्मिरे ।
नक्षत्रराजं वर्षान्ते व्यभ्रे ज्योतिर्गणा इव ॥ १२.२८.१३१ ॥
அறுபதாயிரம் மகன்கள் அவனைப் பின்தொடர்ந்தனர்; மழைக்காலத்தின் முடிவில் மேகமற்ற வானில் நட்சத்திரக் கூட்டங்கள் நட்சத்திரராஜனைப் பின்தொடர்வது போல்.
12.28.132
एकच्छत्रा मही यस्य प्रतापादभवत्पुरा ।
योऽश्वमेधसहस्रेण तर्पयामास देवताः ॥ १२.२८.१३२ ॥
முற்காலத்தில் எவரது வீரியத்தால் பூமி ஒரே குடைக்கீழ் இருந்ததோ; ஆயிரம் அசுவமேத யாகங்களால் தேவர்களை மகிழ்வித்தவன் அவன்.
12.28.133
यः प्रादात्कनकस्तम्भं प्रासादं सर्वकाञ्चनम् ।
पूर्णं पझदलाक्षीणां स्त्रीणां शयनसंकुलम् ॥ १२.२८.१३३ ॥
யார் தங்கத் தூண்களும் முழுவதும் பொன்னுமான, தாமரை இதழ் விழிகள் கொண்ட பெண்களின் படுக்கைகளால் நிறைந்த அரண்மனையைத் தானமாக அளித்தானோ.
12.28.134
द्विजातिभ्योऽनुरूपेभ्यः कामांश्च विविधान्बहून् ।
यस्यादेशेन तद्वित्तं व्यभजन्त द्विजातयः ॥ १२.२८.१३४ ॥
தகுதியான த்விஜர்களுக்கு அவன் பலவகையான பல விருப்பப் பொருட்களைக் கொடுத்தான்; அவனுடைய ஆணையால் அந்தச் செல்வம் த்விஜாதியருக்குப் பங்கிடப்பட்டது.
12.28.135
खानयामास यः कोपात्पृथिवीं सागराङ्किताम् ।
यस्य नाम्ना समुद्रश्च सागरत्वमुपागतः ॥ १२.२८.१३५ ॥
யார் கோபத்தால் கடலால் குறிக்கப்பட்ட பூமியைத் தோண்டச் செய்தானோ; யாருடைய பெயரால் கடல் ‘சாகரம்’ என்ற நிலையை அடைந்ததோ.
12.28.136
स चेन्ममार सृञ्जय चतुर्भद्रतरस्त्वया ।
पुत्रात्पुण्यतरश्चैव मा पुत्रमनुतप्यथाः ॥ १२.२८.१३६ ॥
அவன் இறந்துவிட்டான், ஓ ஸ்ருஞ்சயா; உனக்கு அது நான்கு மடங்கு நற்பேறு. மகனைவிட மிகுந்த புண்ணியம் உடையவன் அவன்; ஆகவே மகனுக்காக வருந்தாதே.
12.28.137
राजानं च पृथुं वैन्यं मृतं शुश्रुम सृञ्जय ।
यमभ्यषिञ्चन्संभूयः महारण्ये महर्षयः ॥ १२.२८.१३७ ॥
ஓ ஸ்ருஞ்சயா, வேனனின் மகனான அரசன் பிருது இறந்ததாகக் கேள்விப்பட்டோம்; அவனை மகரிஷிகள் பெரிய காட்டில் ஒன்றுகூடி முடிசூட்டினர்.
12.28.138
प्रथयिष्यति वै लोकान्पृथुरित्येव शब्दितः ।
क्षताद्यो वै त्रायतीति स तस्मात्क्षत्रियः स्मृतः ॥ १२.२८.१३८ ॥
அவன் உலகங்களைப் பரப்புவான்; ஆகவே அவன் ‘பிருது’ என்று அழைக்கப்பட்டான். காயத்திலிருந்து காப்பவன் க்ஷத்ரியன் எனப்படுகிறான்; அதனால் அவன் க்ஷத்ரியன் என்று நினைவுகூரப்படுகிறான்.
12.28.139
पृथुं वैन्यं प्रजा दृष्ट्वा रक्तास्मेति यदब्रुवन् ।
ततो राजेति नामास्य अनुरागादजायत ॥ १२.२८.१३९ ॥
குடிமக்கள் வேனனின் மகன் பிருது அரசனைக் கண்டு, நாங்கள் மகிழ்ச்சியடைந்துள்ளோம் என்று சொன்னார்கள். அப்போது அன்பினால் அவருக்கு 'ராஜா' என்ற பெயர் உண்டானது.
12.28.140
अकृष्टपच्या पृथिवी पुटकेपुटके मधु ।
सर्वा द्रोणदुघा गावो वैन्यस्यासन्प्रशासतः ॥ १२.२८.१४० ॥
வேனனின் மகன் ஆட்சி செய்தபோது, உழாமலேயே பூமி விளைந்தது; ஒவ்வொரு கிண்ணத்திலும் தேன் இருந்தது; எல்லா பசுக்களும் ஒரு துரோணம் பால் கறந்தன.
12.28.141
अरोगाः सर्वसिद्धार्था मनुष्या अकुतोभयाः ।
यथाऽभिकाममवसन्क्षेत्रेषु च गृहेषु च ॥ १२.२८.१४१ ॥
மக்கள் நோயின்றி, எல்லா நோக்கங்களும் நிறைவேறி, எந்தத் திசையிலிருந்தும் அச்சமின்றி, விரும்பியபடி வயல்களிலும் வீடுகளிலும் வாழ்ந்தனர்.
12.28.142
आपस्तस्तम्भिरे चास्य समुद्रमभियास्यतः ।
शैलाश्चापाद्व्यदीर्यन्त ध्वजभङ्गश्च नाभवत् ॥ १२.२८.१४२ ॥
அவர் கடலை நோக்கிச் செல்லும்போது நீர் நின்றுவிட்டது; மலைகள் வழிவிட்டுப் பிளந்தன; கொடிகள் சாயவே இல்லை.
12.28.143
हैरण्यांस्त्रिनरोत्सेधान्पर्वतानेकविंशतिम् ।
ब्राह्मणेभ्यो ददौ राजा योश्वमेधे महामखे ॥ १२.२८.१४३ ॥
பெரும் அசுவமேத யாகத்தில் அரசன் பிராமணர்களுக்கு மூன்று மனிதர் உயரமுள்ள இருபத்தொரு பொன் மலைகளைக் கொடுத்தான்.
12.28.144
स चेन्ममार सृञ्जय चतुर्भद्रतरस्त्वया ।
पुत्रात्पुण्यतरश्चैव मा पुत्रमनुतप्यथाः ॥ १२.२८.१४४ ॥
சிருஞ்சயா, அவன் இறந்திருந்தாலும், உன்னால் நான்கு நற்குணங்களில் சிறந்தவனாகவும் மகனைவிட புண்ணியம் மிக்கவனாகவும் இருந்தான்; ஆகையால் உன் மகனுக்காகத் துயரப்படாதே.
12.28.145
किं वा तूष्णीं ध्यायसे सृञ्जय त्वं ।
न मे राजन्वाचिममां शृणोपि।
न चेन्मोघं विप्रलप्तं ममेदं ।
पथ्यं मुमूर्षोरिव सुप्रयुक्तम् ॥ १२.२८.१४५ ॥
சிருஞ்ஜயா, நீ மௌனமாக எதை தியானிக்கிறாய்? ஓ அரசே, என் இந்த வார்த்தையை நீ கேட்கவில்லையா? என் இந்தச் சொல் வீணாகாமல் இருந்தால், மரணத்தை நெருங்கியவனுக்குக் கொடுக்கப்படும் நற்பயனுள்ள மருந்து போன்றது.
12.28.146
शृणोमि ते नारद वाचमेनां ।
विचित्रार्थां स्रजमिव पुण्यगन्धाम्।
राजर्षीणां पुण्यकृतां महात्मनां ।
कीर्त्या युक्तानां शोकनिर्नाशनार्थाम् ॥ १२.२८.१४६ ॥
நாரதா, நான் உன் இந்த வார்த்தையைக் கேட்கிறேன். இது பல்வேறு பொருள்கள் நிறைந்தது, நற்மணம் வீசும் மாலை போன்றது; புண்ணியம் செய்த மகாத்மா அரசரிஷிகளின் புகழோடு கூடியது, துயரை அழிப்பதற்காக உள்ளது.
12.28.147
न ते मोघं विप्रलप्तं महर्षे ।
दृष्ट्वैवाहं नारद त्वां विशोकः।
शुश्रूषे ते वचनं ब्रह्मवादि ।
न्न ते तृप्याम्यमृतस्येव पानात् ॥ १२.२८.१४७ ॥
மகரிஷியே, உன் வார்த்தை வீணானதல்ல. நாரதா, உன்னைக் கண்டதாலேயே நான் துயரமற்றவனானேன். பிரம்மவாதியே, உன் சொற்களைக் கேட்க விரும்புகிறேன்; அமிர்தம் பருகியதுபோல் நான் இன்னும் நிறைவடையவில்லை.
12.28.148
अमोघदर्शिन्मम चेत्प्रसादं ।
संतापदग्धस्य विभो प्रकुर्याः।
सुतस्य संजीवनमद्य मे स्या ।
त्तव प्रसादात्सुतसङ्गमाप्नुयाम् ॥ १२.२८.१४८ ॥
சத்தியத்தைக் காண்பவனே, துயரத்தால் எரிந்த எனக்கு நீ அருள் புரிந்தால், இன்று என் மகன் உயிர்பெறக்கூடும். வல்லமையுள்ளவனே, உன் அருளால் நான் மகனுடன் மீண்டும் சேரட்டும்.
12.28.149
यस्ते पुत्रः शयितोयं विजातः ।
स्वर्णष्ठीवी यमदात्पर्वतस्ते।
पुनस्तं ते पुत्रमहं ददामि ।
हिरण्यनाभं वर्षसबस्रिणं च ॥ १२.२८.१४९ ॥
உன் மகன் இங்கே இறந்து கிடக்கிறான்; தங்கத்தை உமிழ்ந்தவனும், மலை உனக்கு அளித்தவனுமான அவனை, பொன் நாபியும் ஆயிரம் ஆண்டு வாழ்வும் கொண்டவனாக, நான் மீண்டும் உனக்குத் தருகிறேன்.