Mahābhārata · Adhyāya 12.28
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.28.1
अव्याहरति राजेन्द्रे धर्मपुत्रे युधिष्ठिरे ।
गुडाकेशो हृषीकेशमभ्यभाषत पाण्डवः ॥ १२.२८.१ ॥
Quando o senhor dos reis, Yudhiṣṭhira, filho de Dharma, não falava, Guḍākeśa, o filho de Pāṇḍu, dirigiu-se a Hṛṣīkeśa.
12.28.2
ज्ञातिशोकाभिसंतप्तो धर्मपुत्रः परंतपः ।
एष शोकार्णवे मग्नस्तमाश्वासय माधव ॥ १२.२८.२ ॥
Atormentado pelo luto dos seus parentes, o filho de Dharma, abrasador de inimigos, está mergulhado neste oceano de pesar. Ó Mādhava, consola-o.
12.28.3
सर्वे स्म ते संशयिताः पुनरेव जनार्दन ।
अस्य शोकं महाप्राज्ञ प्रणाशयितुमर्हसि ॥ १२.२८.३ ॥
Ó Janārdana, todos nós estamos novamente perturbados. Ó grande sábio, deves dissipar o seu pesar.
12.28.4
एवमुक्तस्तु गोविन्दो विजयेन महात्मना ।
पर्यवर्तत राजानं पुण्डरीकेक्षणोऽच्युतः ॥ १२.२८.४ ॥
Quando o magnânimo Vijaya (Arjuna) assim falou, Govinda, o Imutável de olhos de lótus, voltou-se para o rei.
12.28.5
अनतिक्रमणीयो हि धर्मराजस्य केशवः ।
बाल्यात्प्रभृति गोविंदः प्रीत्या चाभ्यधिकोर्जुनात् ॥ १२.२८.५ ॥
Keśava não podia ser desprezado pelo rei do Dharma. Desde a infância, Govinda era, por afeição, ainda maior do que Arjuna.
12.28.6
संप्रगृह्य महाबाहुर्भुजं चन्दनभूषितम् ।
शैलस्तम्भोपमं शौरिरुवाचाभिविनोदयन् ॥ १२.२८.६ ॥
O de braços poderosos, Śauri (Kṛṣṇa), segurando firmemente o seu braço adornado com pasta de sândalo, semelhante a um pilar de rocha, falou consolando-o.
12.28.7
शुशुभे वदनं तस्य सुदंष्ट्रं चारुलोचनम् ।
व्याकोचमिव विस्पष्टं पझं सूर्यविबोधितम् ॥ १२.२८.७ ॥
Seu rosto resplandeceu com dentes belos e olhos formosos, como um lótus claramente aberto, despertado pelo sol.
12.28.8
मा कृथाः पुरुषव्याघ्र शोकं त्वं गात्रशोषणम् ।
न हि ते सुलभा भूयो ये हताऽस्मिन्रणाजिरे ॥ १२.२८.८ ॥
Não te aflijas, tigre entre os homens, com uma dor que seca o corpo; os que foram mortos neste campo de batalha não te serão facilmente devolvidos.
12.28.9
स्वप्नलब्धा यथा लाभा वितथाः प्रतिबोधने ।
तथा ते क्षत्रिया राजन्ये व्यतीता महारणे ॥ १२.२८.९ ॥
Assim como os ganhos obtidos em sonho se mostram falsos ao despertar, assim, ó rei, aqueles guerreiros e príncipes já passaram nesta grande batalha.
12.28.10
सर्वे ह्यभिमुखाः शूरा निहता रणशोभिनः ।
नैषां कश्चित्पृष्ठतो वा पलायन्वा निपातितः ॥ १२.२८.१० ॥
Todos os heróis, ornamento da batalha, foram mortos de frente; nenhum deles foi derrubado pelas costas ou enquanto fugia.
12.28.11
सर्वे त्यक्त्वाऽऽत्मनः प्राणान्युद्ध्वा वीरा महामृधे ।
शस्त्रपूता दिवं प्राप्ता न ताञ्छोचितुमर्हसि ॥ १२.२८.११ ॥
Todos esses heróis, entregando suas próprias vidas e lutando na grande batalha, purificados pelas armas, alcançaram o céu; não deves lamentá-los.
12.28.12
क्षत्रधर्मरताः शूरा वेदवेदाङ्गपारगाः ।
प्राप्ता वीरगतिं पुण्यां तान्न शोचितुमर्हसि।
मृतान्महानुभावांस्त्वं श्रुत्वैव पृथिवीपतीन् ॥ १२.२८.१२ ॥
Os heróis devotados ao dever guerreiro, mestres dos Vedas e de seus membros, alcançaram o meritório caminho dos heróis; não deves lamentá-los. Mesmo ao ouvir da morte destes poderosos senhores da terra, não deves lamentar.
12.28.13
अत्रैवोदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
सृञ्जयं पुत्रशोकार्तं यथाऽयं नारदोऽब्रवीत् ॥ १२.२८.१३ ॥
Aqui se recita esta antiga história de Sṛñjaya, atormentado pela dor pelo filho, como Nārada a contou.
12.28.14
सुखदुःखैरहं त्वं च प्रजाः सर्वाश्च सृञ्जय ।
अविमुक्ता मरिष्यामस्तत्र का परिदेवना ॥ १२.२८.१४ ॥
Presos ao prazer e à dor, eu, tu e todas as criaturas, ó Sṛñjaya, não somos livres e morreremos; para que, então, o lamento?
12.28.15
महाभाग्यं पुरा राज्ञां कीर्त्यमानं मया शृणु ।
गच्छावधानं नृपते ततो दुःखं प्रहास्यसि ॥ १२.२८.१५ ॥
Ouve o que conto da grande fortuna dos reis de outrora. Presta atenção, ó rei, e então abandonarás a tua dor.
12.28.16
मृतान्महानुभावांस्त्वं श्रुत्वैव पृथिवीपतीन् ।
शममानय संतापं शृणु विस्तरशश्च मे।
क्रूरग्रहाभिशमनमायुर्वर्धनमुत्तमम् ॥ १२.२८.१६ ॥
Ao ouvires sobre aqueles poderosos soberanos que morreram, encontra a calma e afasta a tua angústia. Ouve-me com vagar: este é o meio supremo para apaziguar os planetas cruéis e prolongar a vida.
12.28.17
अग्रिमाणां क्षितिभुजामुदारं च मनोहरम् ।
आविक्षितं मरुत्तं च मृतं सृञ्जय शुश्रुम ॥ १२.२८.१७ ॥
Ó Sṛñjaya, ouvimos que Āvikṣita e Marutta, os primeiros dos senhores da terra, nobres e encantadores, morreram.
12.28.18
यस्य सेन्द्राः सवरुणा बृहस्पतिपुरोगमाः ।
देवा विश्वसृजो राज्ञो यज्ञमीयुर्महात्मनः ॥ १२.२८.१८ ॥
Ao sacrifício daquele rei magnânimo vieram os deuses criadores do universo, liderados por Bṛhaspati, junto com Indra e Varuṇa,
12.28.19
यः स्पर्धामानयच्छक्रं देवराजं पुरंदरम् ।
शक्रप्रियैषी यं विद्वान्प्रत्याचष्ट बृहस्पतिः ॥ १२.२८.१९ ॥
Aquele que levou Śakra, rei dos deuses, Purandara, à rivalidade, e a quem o sábio Bṛhaspati, buscando o favor de Indra, rejeitou —
12.28.20
संवर्तो याजयामास यं पीडार्थं बृहस्पतेः ॥ १२.२८.२० ॥
Saṃvarta fez oficiar o sacrifício daquele para quem, a fim de prejudicar Bṛhaspati —
12.28.21
यस्मिन्प्रशासति महीं नृपतौ राजसत्तम ।
अकृष्टपच्या पृथिवी विबभौ सस्यमालिनी ॥ १२.२८.२१ ॥
Ó melhor dos reis, sob cujo governo a terra, dando colheitas sem ser arada, brilhou coroada de grãos.
12.28.22
आविक्षितस्य वै सत्रे विश्वेदेवाः सभासदः ।
मरुतः परिवेष्टारः साध्याश्चासन्महात्मनः ॥ १२.२८.२२ ॥
Na sessão sacrificial de Āvikṣita, os Viśvedevas eram os membros da assembleia, os Maruts os serventes, e os Sādhyas estavam presentes no rito do magnânimo.
12.28.23
मरुद्गण मरुत्तस्य यत्सोममपिबंस्ततः ।
देवान्मनुष्यान्गन्धर्वानत्यरिच्यन्त दक्षिणाः ॥ १२.२८.२३ ॥
Ó hoste dos Maruts, quando bebestes o soma no rito de Marutta, os deuses, os homens e os Gandharvas foram superados nas dádivas do sacrifício.
12.28.24
स चेन्ममार सृञ्जय चतुर्भद्रतरस्त्वया ।
पुत्रात्पुण्यतरश्चैव मा पुत्रमनुतप्यथाः ॥ १२.२८.२४ ॥
Ó Sṛñjaya, mesmo que ele tenha morrido, é quatro vezes mais auspicioso para ti; ele é mais meritório até que um filho. Portanto, não lamentes teu filho.
12.28.25
सुहोत्रं च द्वतिथिनं मृतं सृञ्जय शुश्रुम ।
यस्मे हिरण्यं ववृषे मघवा परिवत्सरम् ॥ १२.२८.२५ ॥
Ó Sṛñjaya, ouvimos que Suhotra, filho de Vitithi, morreu, para quem Maghavan (Indra) fez chover ouro durante um ano inteiro.
12.28.26
सत्यनामा वसुमती यं प्राप्यासीञ्जनाधिपम् ।
हिरण्यमवहन्नद्यस्तस्मिञ्जनपदेश्वरे ॥ १२.२८.२६ ॥
No tempo daquele senhor do reino que Satyanāmā e Vasumatī haviam obtido como rei, os rios carregavam ouro.
12.28.27
मत्स्यान्कर्कटकान्नक्रान्मकराञ्छिंशुकानपि ।
नदीष्ववासृजद्राजन्मघवा लोकपूजितः ॥ १२.२८.२७ ॥
Ó rei, Maghavan (Indra), honrado pelos mundos, soltou nos rios peixes, caranguejos, crocodilos, makaras e peixes śiṃśuka.
12.28.28
हैरण्यान्पातितान्दृष्ट्वा मत्स्यान्मकरकच्छपान् ।
सहस्रशोऽथ शतशस्ततोऽस्मयत वैतिथिः ॥ १२.२८.२८ ॥
Ao ver os peixes dourados, makaras e tartarugas caídos aos milhares e centenas, o filho de Vitithi então riu.
12.28.29
तद्धिरण्यमपर्यन्तमावृतं कुरुजाङ्गले ।
ईजानो वितते यज्ञे ब्राह्मणेभ्यः समार्पयत् ॥ १२.२८.२९ ॥
Aquele ouro sem limites que cobria a terra de Kurujāṅgala, ao celebrar um sacrifício extenso, ele entregou inteiramente aos brâmanes.
12.28.30
स चेन्ममार सृञ्जय चतुर्भद्रतरस्त्वया ।
पुत्रात्पुण्यतरश्चैव मा पुत्रमनुतप्यथाः।
अदक्षिणमयज्वानं श्वैत्य संशाम्य माशुचः ॥ १२.२८.३० ॥
Ó Sṛñjaya, se ele morreu, é quatro vezes mais afortunado que tu e mais meritório que um filho. Não lamentes um filho que não deu dádivas nem sacrificou; ó filho de Śvaitya, acalma-te e não te aflijas.
12.28.31
अङ्गं बृहद्रथं चैव मृतं सृञ्जय शुश्रुम ।
यः सहस्रं सहस्राणां श्वेतानश्वानवासृजात् ॥ १२.२८.३१ ॥
Ó Sañjaya, ouvimos que Aṅga e Bṛhadratha estão mortos, aquele que deu milhares de milhares de cavalos brancos.
12.28.32
सहस्रं च सहस्राणां कन्या हमपरिष्कृताः ।
ईजानो वितते यज्ञे दक्षिणामत्यकालयत् ॥ १२.२८.३२ ॥
E milhares de milhares de donzelas adornadas de ouro; ao oficiar o vasto rito, deu-as em excesso como dakṣiṇā.
12.28.33
यः सहस्रं सहस्राणां गजानां पझमालिनाम् ।
ईजानो वितते यज्ञे दक्षिणामत्यकालयत् ॥ १२.२८.३३ ॥
Aquele que, ao oficiar o vasto rito, deu em excesso como dakṣiṇā milhares de elefantes com guirlandas de lótus.
12.28.34
शतं शतसहस्राणि वृषाणां हेममालिनाम् ।
गवां सहस्रानुचरं दक्षिणामत्यकालयत् ॥ १२.२८.३४ ॥
Cem mil touros com guirlandas de ouro, e vacas com mil acompanhantes: todos foram dados em excesso como dakṣiṇā.
12.28.35
अङ्गस्य यजमानस्य तदा विष्णुपदे गिरौ ।
अमाद्यदिन्द्रः सोमेन दक्षिणाभिर्द्विजातयः ॥ १२.२८.३५ ॥
Então, na montanha aos pés de Viṣṇu, Indra regozijou-se com o soma do sacrificador Aṅga, e os duas vezes nascidos regozijaram-se com as dádivas.
12.28.36
यस्य यज्ञेषु राजेन्द्र शतसङ्ख्येषु वै पुरा ।
देवान्मनुष्यान्गन्धर्वानत्यरिच्यन्त दक्षिणाः ॥ १२.२८.३६ ॥
Ó senhor dos reis, em cujos sacrifícios de cem números de outrora as dádivas superaram as dos deuses, dos homens e dos gandharvas.
12.28.37
न जातो जनिता नान्यः पुमान्यः संप्रदास्यति ।
यदङ्गः प्रददौ वित्तं सोमसंस्थासु सप्तसु ॥ १२.२८.३७ ॥
Ninguém nasceu, nenhum progenitor, nenhum outro homem que dará como Aṅga deu riquezas nos sete sacrifícios de soma.
12.28.38
स चेन्ममार सृञ्जय चतुर्भद्रतरस्त्वया ।
पुत्रात्पुण्यतरश्चैव मा पुत्रमनुतप्यथाः ॥ १२.२८.३८ ॥
Ó Sṛñjaya, se ele morreu, é quatro vezes mais afortunado que tu, e mais meritório até que um filho. Portanto, não lamentes teu filho.
12.28.39
शिबिमौशीनरं चैव मृतं सृञ्जय शुश्रुम ।
य इमां पृथिवीं सर्वां चर्मवत्समवेष्टयत् ॥ १२.२८.३९ ॥
Ó Sṛñjaya, ouvimos que Śibi, filho de Uśīnara, também morreu, aquele que envolveu toda esta terra como um couro.
12.28.40
महता रथघोषेण पृथिवीमनुनादयन् ।
एकच्छत्रां महीं चक्रे जैत्रेणैकरथेन यः ॥ १२.२८.४० ॥
Fazendo ressoar a terra com o grande estrondo dos carros, aquele que, com um único carro vitorioso, fez a terra um reino sob um só guarda-sol.
12.28.41
यावदस्य गवाश्वं स्यादारण्यैः पशुभिः सह ।
तावतीः प्रददौ गाः स शिबिरौशीनरोऽध्वरे ॥ १२.२८.४१ ॥
Tantas vacas quantas havia, juntamente com seu gado, cavalos e animais selvagens, tantas vacas deu Śibi, filho de Uśīnara, no sacrifício.
12.28.42
न वोढारं धुरं तस्य कंचिन्मेने प्रजापतिः ।
न भूतं न भविष्यं च सर्वराजसु सृञ्जय।
अन्यत्रौशीनराच्छैब्याद्राजर्षेरिन्द्रविक्रमात् ॥ १२.२८.४२ ॥
Prajāpati não considerou ninguém capaz de carregar seu jugo, ó Sṛñjaya, entre todos os reis passados ou futuros, exceto o rei-sábio Śaibya, filho de Uśīnara, de valor semelhante ao de Indra.
12.28.43
स चेन्ममार सृञ्जय चतुर्भद्रतरस्त्वया ।
पुत्रात्पुण्यतरश्चैव मा पुत्रमनुतप्यथाः ॥ १२.२८.४३ ॥
Ó Sañjaya, se ele morreu, és quatro vezes mais afortunado, e mais meritório até do que um filho. Não lamentes o teu filho.
12.28.44
अदक्षिणमयज्वानं पुत्रं संस्मृत्य मा शुचः ॥ १२.२८.४४ ॥
Não lamentes ao recordar um filho que não fez oferendas nem sacrifícios.
12.28.45
भरतं चैव दौष्यन्तिं मृतं सृञ्जय शुश्रुम ।
शाकुन्तलं महात्मानं भूरिद्रविणतेजसम् ॥ १२.२८.४५ ॥
Ó Sañjaya, ouvimos que também morreu Bharata, filho de Duṣyanta, o magnânimo filho de Śakuntalā, de riqueza e esplendor imensos.
12.28.46
योऽबध्नात्रिशतं चाश्वान्देवेभ्यो यमुनामनु ।
सरस्वतीं विंशतिं च गङ्गामनु चतुर्दश ॥ १२.२८.४६ ॥
Aquele que amarrou trezentos cavalos para os deuses ao longo do Yamunā, vinte ao longo do Sarasvatī e catorze ao longo do Gaṅgā.
12.28.47
अश्वमेधसहस्रेण राजसूयशतेन च ।
इष्टवान्स महातेजा दौष्यन्तिर्भरतः पुरा ॥ १२.२८.४७ ॥
Nos tempos antigos, Bharata, filho de Duṣyanta, de grande esplendor, realizou mil sacrifícios do cavalo e cem consagrações reais.
12.28.48
भरतस्य महत्कर्म सवराजसु पार्थिवाः ।
स्वं मर्त्या इव बाहुभ्यां नानुगन्तुमशक्नुवन् ॥ १२.२८.४८ ॥
A grande façanha de Bharata, ó reis, nenhum entre todos os reis pôde igualar, como mortais com os seus próprios dois braços.
12.28.49
परं सहस्राद्योऽबध्नाद्धयान्वेदीर्वितत्य च ।
सहस्रं यत्र पद्मानां कण्वाय भरतो ददौ ॥ १२.२८.४९ ॥
Aquele que atou mais de mil cavalos e estendeu os altares, onde Bharata deu mil padmas (moedas de ouro) a Kaṇva.
12.28.50
स चेन्ममार सृञ्जय चतुर्भद्रतरस्त्वया ।
पुत्रात्पुण्यतरश्चैव मा पुत्रमनुतप्यथाः ॥ १२.२८.५० ॥
Ó Sṛñjaya, se aquele que era quatro vezes mais auspicioso que você e mais meritório que um filho morreu, não lamente seu filho.
12.28.51
रामं दाशरथिं चैव मृतं सृञ्जय शुश्रुम ।
योऽन्वकम्पत वै नित्यं प्रजाः पुत्रानिवौरसान् ॥ १२.२८.५१ ॥
Ó Sṛñjaya, ouvimos que Rāma, filho de Daśaratha, também está morto — aquele que sempre se compadeceu de seus súditos como se fossem seus próprios filhos.
12.28.52
नाधनो यस्य विषये नानर्थः कस्यचिद्भवेत् ।
सर्वस्यासीत्पितृसमो रामो राज्यं यदन्वशात् ॥ १२.२८.५२ ॥
Em cujo reino ninguém era pobre e a ninguém sobrevinha infortúnio — Rāma era como um pai para todos, pois governou o reino.
12.28.53
कालवर्षी च पर्जन्यः सस्यानि समपादयत् ।
नित्यं सुभिक्षमेवासीद्रामे राज्यं प्रशासति ॥ १२.२८.५३ ॥
Enquanto Rāma governava o reino, a nuvem de chuva derramava chuva no tempo devido e levava as colheitas ao pleno crescimento; sempre havia abundância de alimento.
12.28.54
प्राणिनो नाप्सु मञ्जन्ति नानर्थे पावकोऽदहत् ।
न व्यालतो भयं चासीद्रामे राज्यं प्रशासति ॥ १२.२८.५४ ॥
Enquanto Rāma governava o reino, os seres vivos não se afogavam na água, o fogo não queimava na calamidade, e não havia medo de feras selvagens.
12.28.55
आसन्वर्षसहस्रिण्यस्तथा वर्षसहस्रकाः ।
अरोगाः सर्वसिद्धार्था रामे राज्यं प्रशासति ॥ १२.२८.५५ ॥
Enquanto Rāma governava o reino, viviam milhares de anos, livres de doenças, com todos os seus propósitos realizados.
12.28.56
नान्योन्येन विवादोऽभूत्स्त्रीणामपि कुतो नृणाम् ।
धर्मनित्याः प्रजाश्चासन्रामे राज्यं प्रशासति ॥ १२.२८.५६ ॥
Enquanto Rāma governava o reino, não havia disputa entre eles, nem mesmo entre as mulheres, muito menos entre os homens; os súditos estavam sempre firmes no dharma.
12.28.57
संतुष्टाः सर्वसिद्धार्था निर्भयाः स्वैरचारिणः ।
नराः सत्यव्रताश्चासन्रामे राज्यं प्रशासति ॥ १२.२८.५७ ॥
Enquanto Rāma governava o reino, os homens estavam contentes, com todos os seus propósitos realizados, sem medo, andando livremente e guardando votos de verdade.
12.28.58
नित्यपुष्पफलाश्चैव पादपा निरुपद्रवाः ।
सर्वा द्रोणदुघा गावो रामे राज्यं प्रशासति ॥ १२.२८.५८ ॥
Enquanto Rāma governava o reino, as árvores davam sempre flores e frutos e estavam livres de dano, e todas as vacas davam um droṇa de leite.
12.28.59
स चतुर्दश वर्षाणि वने प्रोष्य महातपाः ।
दशाश्वमेधाञ्जारूथ्यानाजहार निरर्गलान् ॥ १२.२८.५९ ॥
Aquele grande asceta, tendo morado catorze anos na floresta, realizou dez sacrifícios do cavalo sem impedimento.
12.28.60
युवा श्यामो लोहिताक्षो मातङ्ग इव यूथपः ।
आजानुबाहुः सुमुखः सिंहस्कन्धो महाभुजः ॥ १२.२८.६० ॥
Era jovem, de pele escura, de olhos vermelhos, como um elefante que lidera o rebanho; de braços longos até os joelhos, belo rosto, ombros de leão e braços poderosos.
12.28.61
दशवर्षसहस्राणि दशवर्षशतानि च ।
अयोध्याधिपतिर्भूत्वा रामो राज्यमकारयत् ॥ १२.२८.६१ ॥
Tornando-se senhor de Ayodhyā, Rāma governou o reino por dez mil anos e mil anos.
12.28.62
स चेन्ममार सृञ्जय चतुर्भद्रतरस्त्वया ।
पुत्रात्पुण्यतरश्चैव मा पुत्रमनुतप्यथाः।
अयज्वानमदक्षिण्यं मा पुत्रमनुतप्यथाः ॥ १२.२८.६२ ॥
Sṛñjaya, se ele morreu, isso é quatro vezes mais auspicioso para ti, e mais meritório até que um filho. Não lamentes um filho que não realizou sacrifício nem deu oferendas; não lamentes por ele.
12.28.63
भगीरथं च राजानं मृतं सृञ्जय शुश्रुम् ।
यस्येन्द्रो वितते यज्ञे सोमं पीत्वा मदोत्कटः ॥ १२.२८.६३ ॥
Sṛñjaya, ouvimos que também o rei Bhagīratha morreu, em cujo vasto sacrifício Indra, tendo bebido o soma, ficou exaltado de embriaguez.
12.28.64
असुराणां सहस्राणि बहूनि सुरसत्तमः ।
अजयद्वाहुवीर्येण भगवान्पाकशासनः ॥ १२.२८.६४ ॥
O melhor dos deuses, o bendito Indra, castigador de Paka, conquistou muitos milhares de asuras pela força de seus braços.
12.28.65
यः सहस्रं सहस्राणां कन्या हेमविभूषिताः ।
ईजानो वितते यज्ञे दक्षिणामत्यकालयत् ॥ १२.२८.६५ ॥
Aquele que, celebrando um vasto sacrifício, deu como dakṣiṇā milhares e milhares de donzelas adornadas com joias de ouro, em excesso.
12.28.66
सर्वा रथगताः कन्या रथाः सर्वे चतुर्युजः ।
शतंशतं रथे नागाः पझिनो हेममालिनः ॥ १२.२८.६६ ॥
Todas as donzelas estavam sentadas em carros, e todos os carros eram puxados por quatro cavalos; em cada carro havia cem elefantes, adornados com bandeiras e guirlandas de ouro.
12.28.67
सहस्रमश्वा एकैकं हस्तिनं पृष्ठतोऽन्वयुः ।
गवां सहस्रमश्वेऽश्वे सहस्रं गव्यजाविकम् ॥ १२.२८.६७ ॥
Atrás de cada elefante seguiam mil cavalos, e com cada cavalo mil vacas e rebanhos de gado, cabras e ovelhas.
12.28.68
उपह्वरे निवसतो यस्याङ्के निषसाद ह ।
गङ्गा भागीरथी तस्मादुर्वशी चाभवत्पुरा ॥ १२.२८.६८ ॥
No colo de quem vivia em retiro ela se sentou; dele, em tempos antigos, nasceram o Ganges, chamado Bhāgīrathī, e Urvaśī.
12.28.69
भूरिदक्षिणमिक्ष्वाकुं यजमानं भगीरथम् ।
त्रिलोकपथगा गङ्गा दुहितृत्वमुपेयुषी ॥ १२.२८.६९ ॥
Para Bhagīratha da linhagem de Ikṣvāku, o sacrificador de muitas oferendas, o Ganges, que corre pelos três mundos, tomou a condição de filha.
12.28.70
स चेन्ममार सृञ्जय चतुर्भद्रतरस्त्वया ।
पुत्रात्पुण्यतरश्चैव मा पुत्रमनुतप्यथाः ॥ १२.२८.७० ॥
Ó Sṛñjaya, se ele morreu, isso é quatro vezes mais auspicioso para ti e mais meritório do que um filho. Portanto, não lamentes teu filho.
12.28.71
दिलीपं च महात्मानं मृतं सृञ्जय शुश्रुम ।
प्रस्य कर्माणि भूरीणि कथयन्ति द्विजातयः ॥ १२.२८.७१ ॥
Ó Sṛñjaya, ouvimos que também morreu o magnânimo Dilīpa, e os brâmanes narram suas muitas ações.
12.28.72
य इमां वसुसंपूर्णां वसुधां वसुधाधिपः ।
ददौ तस्मिन्महायज्ञे ब्राह्मणेभ्यः समाहितः ॥ १२.२८.७२ ॥
O senhor da terra que, naquele grande sacrifício, com mente serena, deu esta terra cheia de riquezas aos brâmanes.
12.28.73
यस्येह यजमानस्य यज्ञेयज्ञे पुरोहितः ।
सहस्रं वारणान्हैमान्दक्षिणामत्यकालयत् ॥ १२.२८.७३ ॥
Aqui, em cada sacrifício desse sacrificador, o sacerdote doméstico deu mil elefantes ornados de ouro como dakṣiṇā, sem medida.
12.28.74
यस्य यज्ञे महानासीद्यूपः श्रीमान्हिरण्मयः ।
ते देवां कर्म कुर्वाणाः शक्रज्येष्ठा उपासत ॥ १२.२८.७४ ॥
No sacrifício de quem havia um grande poste sacrificial, esplêndido e de ouro, ali os deuses, tendo Śakra como o mais velho, realizavam o rito e assistiam.
12.28.75
चषाले यस्य सौवर्णे तस्मिन्यूपे हिरण्मये ।
ननृतुर्देवगन्धर्वाः षट्सहस्राणि सप्तधा ॥ १२.२८.७५ ॥
No recinto sacrificial dourado daquele e sobre aquele poste de ouro, deuses e gandharvas, seis mil, dançaram de sete maneiras.
12.28.76
अवादयत्तत्र वीणां मध्ये विश्वावसुः स्वयम् ।
सर्वभूतान्यमन्यन्त मम वादयतीत्ययम् ॥ १२.२८.७६ ॥
Ali, no meio, o próprio Viśvāvasu tocou a vīṇā; todos os seres pensavam: 'Ele toca para mim.'
12.28.77
एतद्राज्ञो दिलीपस्य राजानो नानुचक्रिरे ।
यस्येभा हेमसंछन्नाः पथि मत्ताः स्म शेरते ॥ १२.२८.७७ ॥
Os outros reis não imitaram este feito do rei Dilīpa, cujos elefantes em fúria, cobertos de ouro, jaziam pelo caminho.
12.28.78
राजानं शतधन्वानं दिलीपं सत्यवादिनम् ।
येऽपश्यन्सुमहात्मानं तेऽपि स्वर्गजितो नराः ॥ १२.२८.७८ ॥
Os homens que viram o rei Śatadhanvan e o veraz Dilīpa, aquele de grande alma, também conquistaram o céu.
12.28.79
त्रयः शब्दा न जीर्यन्ते दिलीपस्य निवेशने ।
स्वाध्यायशब्दः ज्याशब्दः शब्दो वै दीयतामिति ॥ १२.२८.७९ ॥
Na casa de Dilīpa três sons nunca se extinguem: o som do estudo védico, o som da corda do arco e o som «que se dê».
12.28.80
स चेन्ममार सृञ्जय चतुर्भद्रतरस्त्वया ।
पुत्रात्पुण्यतरश्चैव मा पुत्रमनुतप्यथाः ॥ १२.२८.८० ॥
Sṛñjaya, se ele morreu, foi para ti quatro vezes mais auspicioso e meritório que um filho; portanto, não te lamentes pelo teu filho.
12.28.81
मान्धातारं यौवनाश्वं मृतं सृञ्जय शुश्रुम ।
यं देवा मरुतो गर्भं पितुः पार्श्वादपाहरन् ॥ १२.२८.८१ ॥
Sṛñjaya, ouvimos falar de Māndhātā, filho de Yuvanāśva, cujo embrião os deuses e os Marutas retiraram do flanco de seu pai.
12.28.82
समृद्धो युवनाश्वस्य जठरे यो महात्मनः ।
पृषदाज्योद्भवः श्रीमांस्त्रिलोकविजयी नृपः ॥ १२.२८.८२ ॥
O glorioso rei que cresceu no ventre do magnânimo Yuvanāśva, nascido de coalhada e manteiga clarificada, conquistador dos três mundos.
12.28.83
यं दृष्ट्वा पितुरुत्सङ्गे शयानं देवरूपिणम् ।
अन्योन्यमब्रुवन्देवाः कमयं धास्यतीति वै ॥ १२.२८.८३ ॥
Ao ver a criança de forma divina deitada no colo do pai, os deuses disseram uns aos outros: «A quem este sustentará?».
12.28.84
मामेव धास्यतीत्येवमिन्द्रोऽथाभ्युपपद्यत ।
मांधातेति ततस्तस्य नाम चक्रे शतक्रतुः ॥ १२.२८.८४ ॥
«Ele me nutrirá a mim», assim disse Indra e aceitou; então Indra, o dos cem sacrifícios, deu-lhe o nome de Māndhātā.
12.28.85
ततस्तु पयसो धारां पुष्टिहेतोर्महात्मनः ।
तस्यास्ये यौवनाश्वस्य पाणिरिन्द्रस्य चास्रवत् ॥ १२.२८.८५ ॥
Então um jorro de leite, para o sustento daquele de grande alma, fluiu da boca de Yauvanāśva e da mão de Indra.
12.28.86
तं पिवन्पाणिमिन्द्रस्य शतमह्ना व्यवर्धत ।
स आसीद्द्वादशसमो द्वादशाहेन पार्थिवः ॥ १२.२८.८६ ॥
Bebendo da mão de Indra, cresceu cem vezes num dia; em doze dias aquele rei tornou-se do tamanho de um menino de doze anos.
12.28.87
तमिमं पृथिवी सर्वा एकाह्ना समपद्यत ।
धर्मात्मानं महात्मानं शूरमिन्द्रसमं युधि ॥ १२.२८.८७ ॥
Em um único dia toda a terra passou a ser dele, aquele herói justo e de grande alma, igual a Indra na batalha.
12.28.88
यश्चाङ्गारं तु नृपतिं मरुत्तमसितं गयम् ।
अङ्गं बृहद्रथं चैव मान्धाता समरेऽजयत् ॥ १२.२८.८८ ॥
E Māndhātṛ venceu em batalha Aṅgāra, o rei Marutta, Asita, Gaya, Aṅga e Bṛhadratha.
12.28.89
यौवनाश्वो यदाङ्गारं समरे प्रत्ययुध्यत ।
विस्फारैर्धनुषो देवा द्यौरभेदीति मेनिरे ॥ १२.२८.८९ ॥
Quando Yauvanāśva lutou contra Aṅgāra em batalha, os deuses pensaram que o céu se partiria com o estalo de seu arco.
12.28.90
यत्र सूर्य उदेति स्म यत्र च प्रतितिष्ठति ।
सर्वं तद्यौवनाश्वस्य मान्धातुः क्षेत्रमुच्यते ॥ १२.२८.९० ॥
Onde o sol nasce e onde se põe, tudo isso é dito ser o território de Māndhātṛ, filho de Yauvanāśva.
12.28.91
अश्वमेधशतेनेष्ट्वा राजसूयशतेन च ।
अददद्रोहितान्मत्स्यान्ब्राह्मणेभ्यो विशांपते ॥ १२.२८.९१ ॥
Tendo realizado cem sacrifícios do cavalo e cem consagrações reais, deu peixes vermelhos aos brâmanes, ó senhor dos povos.
12.28.92
हैरण्यान्यो जनोत्सेधानायतान्दशयोजनम् ।
अतिरिक्तान्द्विजातिभ्यो व्यभजंस्त्वितरे जनाः ॥ १२.२८.९२ ॥
As montanhas de ouro, tão altas quanto um homem e com dez yojanas de comprimento, cujo excedente outras pessoas distribuíram entre os dvijas.
12.28.93
स चेन्ममार सृञ्जय चतुर्भद्रतरस्त्वया ।
पुत्रात्पुण्यतरश्चैव मा पुत्रमनुतप्यथाः ॥ १२.२८.९३ ॥
Se ele morreu, ó Sṛñjaya, é quatro vezes mais afortunado que tu, e mais meritório mesmo que um filho. Não lamentes o teu filho.
12.28.94
ययातिं नाहुषं चैव मृतं सृञ्जय शुश्रुम ।
य इमां पृथिवीं कृत्स्नां विजित्य सहसागराम् ॥ १२.२८.९४ ॥
Ó Sṛñjaya, ouvimos que Yayāti, filho de Nahuṣa, também morreu, ele que conquistou toda esta terra junto com seus oceanos.
12.28.95
शम्यापातेनाभ्यतीयाद्वेदीभिश्चित्रयन्महीम् ।
ईजानः क्रतुभिर्मुख्यैः पर्यगच्छद्वसुन्धराम् ॥ १२.२८.९५ ॥
Atravessando até onde se pode lançar um poste de sacrifício, adornando a terra com altares, oferecendo os principais ritos, percorreu a Vasundharā.
12.28.96
इष्ट्वा क्रतुसहस्रेण वाजपेयशतेन च ।
तर्पयामास विप्रेन्द्रांस्त्रिभिः काञ्चनपर्वतैः ॥ १२.२८.९६ ॥
Tendo realizado mil sacrifícios e cem ritos vājapeya, satisfez os principais brâmanes com três montanhas de ouro.
12.28.97
व्यूढेनासुरयुद्धेन हत्वा दैतेयदानवान् ।
व्यभजत्पृथिवीं कृत्स्नां ययातिर्नहुषात्मजः ॥ १२.२८.९७ ॥
Na batalha ordenada contra os asuras, tendo abatido os Daityas e Dānavas, Yayāti, filho de Nahuṣa, dividiu toda a terra.
12.28.98
अन्त्येषु पुत्रान्निक्षिप्य यदुद्रुह्युपुरोगमान् ।
पुरुं राज्येऽभिषिच्याथ सदारः प्राविशद्वनम् ॥ १२.२८.९८ ॥
Tendo colocado seus filhos, liderados por Yadu e Druhyu, em seus postos, e consagrado Puru no reino, entrou na floresta com suas esposas.
12.28.99
स चेन्ममार सृञ्जय चतुर्भद्रतरस्त्वया ।
पुत्रात्पुण्यतरश्चैव मा पुत्रमनुतप्यथाः ॥ १२.२८.९९ ॥
Ó Sṛñjaya, se ele morreu, isso é quatro vezes mais auspicioso para ti e mais meritório que um filho. Portanto não te aflijas pelo teu filho.
12.28.100
अम्बरीषं च नाभागं मृतं सृञ्जय शुश्रुम ।
यं प्रजा वव्रिरे पुण्यं गोप्तारं नृपसत्तमम् ॥ १२.२८.१०० ॥
Ó Sṛñjaya, ouvimos que Ambarīṣa e Nābhāga estão mortos, a quem o povo escolheu como protetores meritórios, os melhores dos reis.
12.28.101
यः सहस्रं सहस्राणां राज्ञामयुतयाजिनाम् ।
ईजानो वितते यज्ञे ब्राह्मणेभ्यस्त्वमन्यत ॥ १२.२८.१०१ ॥
Considera-te aquele que, entre milhares de reis que realizaram dez mil sacrifícios, deu aos brâmanes enquanto oficiava no vasto rito.
12.28.102
नैतत्पूर्वे जनाश्चक्रुर्न करिष्यन्ति चापरे ।
इत्यम्बरीषं नाभागिमन्वमोदन्त दक्षिणाः ॥ १२.२८.१०२ ॥
«Isto os antigos não fizeram, nem outros farão», assim os sacerdotes que receberam as dádivas aprovaram Ambarīṣa, filho de Nābhāgi.
12.28.103
शतं राजसहस्राणि शतं राजशतानि च ।
सर्वेऽश्वमेधैरीजानास्तेऽन्वयुर्दक्षिणायनम् ॥ १२.२८.१०३ ॥
Mil reis e cem reis, todos os que haviam realizado sacrifícios do cavalo, seguiram o caminho do sul (dakṣiṇāyana).
12.28.104
स चेन्ममार सृञ्जय चतुर्भद्रतरस्त्वया ।
पुत्रात्पुण्यतरश्चैव मा पुत्रमनुतप्यथाः ॥ १२.२८.१०४ ॥
Se ele morreu, ó Sṛñjaya, és quatro vezes mais afortunado que ele, e mais meritório até do que um filho. Portanto, não te lamentes pelo teu filho.
12.28.105
शशबिन्दुं चैत्ररथं मृतं शुश्रुम सृञ्जय ।
यस्य भार्यासहस्राणां शतमासीन्महात्मनः ॥ १२.२८.१०५ ॥
Ouvimos dizer que Śaśabindu, o de Caitraratha, morreu, ó Sṛñjaya — aquele magnânimo que teve cem mil esposas.
12.28.106
सहस्रं तु सहस्राणां यस्यासञ्शाशबिन्दवाः ।
हिरण्यकवचाः सर्वे सर्वे चोत्तमधन्विनः ॥ १२.२८.१०६ ॥
Tinha milhares de Śaśabindus por filhos, todos vestidos com armadura dourada, todos os melhores arqueiros.
12.28.107
शतं कन्या राजपुत्रमेकैकं पृथगन्वयुः ।
कन्यांकन्यां शतं नागा नागंनागं शतं रथाः ॥ १२.२८.१०७ ॥
Cem donzelas seguiram, cada uma separadamente, um filho real; para cada donzela cem elefantes, e para cada elefante cem carros.
12.28.108
रथेरथे शतं चाश्वा देशजा हेममालिनः ।
अश्वेअश्वे शतं गावो गांगां तद्वदजाविकम् ॥ १२.२८.१०८ ॥
Com cada carro, cem cavalos de raça nativa, adornados com guirlandas de ouro; com cada cavalo, cem vacas; e com cada vaca, do mesmo modo, cabras e ovelhas.
12.28.109
एतद्धनमपर्यन्तमश्वमेधे महामखे ।
शशबिन्दुर्महाराज ब्राह्मणेभ्यो ह्यमन्यत ॥ १२.२८.१०९ ॥
No grande sacrifício do cavalo, esta riqueza era sem limites, e o grande rei Śaśabindu a deu aos brâmanes.
12.28.110
स चेन्ममार सृञ्जय चतुर्भद्रतरस्त्वया ।
पुत्रात्पुण्यतरश्चैव मा पुत्रमनुतप्यथाः ॥ १२.२८.११० ॥
Ó Sṛñjaya, mesmo que ele tenha morrido, foi para ti quatro vezes mais auspicioso e meritório do que um filho; portanto, não lamentes teu filho.
12.28.111
गयं चाधूर्तरजसं मृतं शुश्रुम सृञ्जय ।
यः स वर्षशतं राजा हुतशिष्टाशनोऽभवत् ॥ १२.२८.१११ ॥
Ó Sṛñjaya, ouvimos que o rei Gaya, de poeira sem mácula, morreu; por cem anos foi rei, comendo o que restava da oferenda.
12.28.112
यस्मै वह्निर्वरान्प्रादात्ततो वव्रे वरान्गयः ।
ददतो मे क्षयो मा भूद्धर्मे श्रद्धा च वर्धताम् ॥ १२.२८.११२ ॥
Àquele a quem o Fogo concedeu dons, Gaya escolheu então estes dons: 'Que não haja perda no meu dar, e que minha fé no dharma cresça.'
12.28.113
मनो मे रभतां सत्ये त्वत्प्रसादाद्धुताशन ।
लेभे च कामांस्तान्सर्वान्पावकादिति नः श्रुतम् ॥ १२.२८.११३ ॥
Ó Hutāśana, pela tua graça que minha mente se fixe na verdade; e de Pāvaka ele obteve todos os seus desejos, assim ouvimos.
12.28.114
दर्शेन पूर्णमासेन चातुर्मास्यैः पुनः पुनः ।
अयजद्धयमेधेन सहस्रं परिवत्सरान् ॥ १२.२८.११४ ॥
Com os ritos da lua nova e da lua cheia, e repetidamente com as oferendas cāturmāsya, ele ofereceu o sacrifício do aśvamedha por mil anos.
12.28.115
शतं गवां सहस्राणि शतमश्वशतानि च ।
उत्थायोत्थाय वै प्रादात्सहस्रं परिवत्सरान् ॥ १२.२८.११५ ॥
Cem mil vacas e centenas de cavalos; levantando-se repetidamente, deu presentes por mil anos.
12.28.116
तर्पयामास सोमेन देवान्वित्तैर्द्विजानपि ।
पितॄन्स्वधाभिः कामैश्च स्त्रियः स्वाः पुरुषर्षभ ॥ १२.२८.११६ ॥
Satisfez os deuses com soma, os duas vezes nascidos com riquezas, os ancestrais com oferendas svadhā e suas próprias mulheres com coisas desejadas, ó touro entre os homens.
12.28.117
सौवर्णां पृथिवीं कृत्वा दशव्यामां द्विरायताम् ।
दक्षिणामददद्राजा वाजिमेधे महाक्रतौ ॥ १२.२८.११७ ॥
Tendo feito a terra de ouro, com dez vyāmas de largura e o dobro de comprimento, o rei a deu como dakṣiṇā no grande sacrifício do cavalo.
12.28.118
यावत्यः सिकता राजन्गङ्गायां पुरुषर्षभ ।
तावतीरेव गाः प्रादादाधूर्तरजसो गयः ॥ १२.२८.११८ ॥
Tantos grãos de areia quanto há no Ganges, ó rei, ó touro entre os homens, tantas vacas deu Gaya.
12.28.119
स चेन्ममार सृञ्जय चतुर्भद्रतरस्त्वया ।
पुत्रात्पुण्यतरश्चैव मा पुत्रमनुतप्यथाः ॥ १२.२८.११९ ॥
Se ele morreu, ó Sṛñjaya, é quatro vezes mais afortunado que tu, e mais meritório até do que um filho. Não lamentes o teu filho.
12.28.120
रन्तिदेवं च सांकृत्यं मृतं सृञ्जय शुश्रुम ।
सम्यगाराध्य यः शक्राद्वरं लेभे महातपाः ॥ १२.२८.१२० ॥
Ouvimos, ó Sṛñjaya, que Rantideva, filho de Saṅkṛti, estava morto; aquele grande asceta, tendo propiciado Indra devidamente, obteve dele uma dádiva.
12.28.121
अन्नं च नो बहु भवेदतिथींश्च लभेमहि ।
श्रद्धा च नो मा व्यगमन्मा च याचिष्म कंचन ॥ १२.२८.१२१ ॥
Que tenhamos comida em abundância, que recebamos hóspedes, que nossa fé nunca nos deixe e que não peçamos nada a ninguém.
12.28.122
उपातिष्ठन्त पशवः स्वयं तं संशितव्रतम् ।
ग्राम्यारण्या महात्मानं रन्तिदेवं यशस्विनम् ॥ १२.२८.१२२ ॥
Animais domésticos e selvagens vieram por si mesmos a Rantideva, o magnânimo e ilustre de votos rigorosos.
12.28.123
महानदी चर्मराशेरुत्क्लेदात्ससृजे यतः ।
ततश्चर्मण्वतीत्येवं विख्याता सा महानदी ॥ १२.२८.१२३ ॥
Do escorrer da pilha de peles surgiu um grande rio, e por isso aquele grande rio tornou-se famoso assim, como Carmaṇvatī.
12.28.124
ब्राह्मणेभ्यो ददौ निष्कान्सदसि प्रतते नृपः ।
तुभ्यंतुभ्यं निष्कमिति यदा क्रोशन्ति वै द्विजाः ॥ १२.२८.१२४ ॥
Enquanto o sacrifício se estendia na assembleia, o rei deu moedas de ouro aos brâmanes, enquanto os duas vezes nascidos gritavam: 'Para você, para você, uma moeda!'
12.28.125
सहस्रं तुभ्यमित्युक्त्वा ब्राह्मणान्संप्रपद्य ते ॥ १२.२८.१२५ ॥
Dizendo: 'Mil para você!', aproximaram-se dos brâmanes.
12.28.126
अन्वाहार्योपकरणं द्रव्योपकरणं च यत् ।
घटाः पात्र्यः कटाहानि स्थाल्यश्च पिठराणि च।
नासीत्किंचिदसौवर्णं रन्तिदेवस्य धीमतः ॥ १२.२८.१२६ ॥
Havia utensílios para a oferenda e recipientes de bens: jarras, tigelas, caldeirões, panelas e frigideiras, mas nada de ouro restava ao sábio Rantideva.
12.28.127
सांकृते रन्तिदेवस्य यां रात्रिमवसन्गृहे ।
आलभ्यन्त शतं गावः सहस्राणि च विंशतिः ॥ १२.२८.१२७ ॥
Na noite em que Rantideva, filho de Saṃkṛti, esteve em sua casa, foram abatidas cem vacas e vinte mil vacas.
12.28.128
तत्र स्म सूदाः क्रोशन्ति सुमृष्टमणिकुण्डलाः ।
सूपं भूयिष्ठमश्नीध्वं नाद्य मांसं यथा पुरा ॥ १२.२८.१२८ ॥
Ali os cozinheiros, com brincos de joias bem polidas, gritavam: 'Comei muito caldo; hoje não há carne, como antes.'
12.28.129
स चेन्ममार सृञ्जय चतुर्भद्रतरस्त्वया ।
पुत्रात्पुण्यतरश्चैव मा पुत्रमनुतप्यथाः ॥ १२.२८.१२९ ॥
Ó Sṛñjaya, se ele morreu, isso é quatro vezes mais auspicioso para ti, e mais meritório que um filho. Não lamentes por teu filho.
12.28.130
सगरं च महात्मानं मृतं शुश्रुम सृञ्जय ।
ऐक्ष्वाकं पुरुषव्याघ्रमतिमानुषविक्रमम् ॥ १२.२८.१३० ॥
Ó Sṛñjaya, ouvimos que o magnânimo Sagara, da linhagem de Ikṣvāku, tigre entre os homens de valor sobre-humano, morreu.
12.28.131
षष्टिः पुत्रसहस्राणि यं यान्तमनुजग्मिरे ।
नक्षत्रराजं वर्षान्ते व्यभ्रे ज्योतिर्गणा इव ॥ १२.२८.१३१ ॥
Sessenta mil filhos o seguiram ao partir, como a multidão de estrelas segue o rei das constelações no fim da estação das chuvas, em céu sem nuvens.
12.28.132
एकच्छत्रा मही यस्य प्रतापादभवत्पुरा ।
योऽश्वमेधसहस्रेण तर्पयामास देवताः ॥ १२.२८.१३२ ॥
Pelo poder de quem a terra esteve outrora sob um único guarda-sol de soberania, e que satisfez os deuses com mil sacrifícios do cavalo.
12.28.133
यः प्रादात्कनकस्तम्भं प्रासादं सर्वकाञ्चनम् ।
पूर्णं पझदलाक्षीणां स्त्रीणां शयनसंकुलम् ॥ १२.२८.१३३ ॥
Aquele que deu um palácio de colunas de ouro, todo de ouro, cheio dos leitos de mulheres de olhos como pétalas de lótus.
12.28.134
द्विजातिभ्योऽनुरूपेभ्यः कामांश्च विविधान्बहून् ।
यस्यादेशेन तद्वित्तं व्यभजन्त द्विजातयः ॥ १२.२८.१३४ ॥
Aos dvijas dignos deu muitas e variadas coisas desejadas; por cujo mandato aquela riqueza foi repartida entre os dvijātis.
12.28.135
खानयामास यः कोपात्पृथिवीं सागराङ्किताम् ।
यस्य नाम्ना समुद्रश्च सागरत्वमुपागतः ॥ १२.२८.१३५ ॥
Aquele que, em sua ira, mandou escavar a terra marcada pelo oceano; pelo nome de quem o oceano alcançou o estado de Sāgara.
12.28.136
स चेन्ममार सृञ्जय चतुर्भद्रतरस्त्वया ।
पुत्रात्पुण्यतरश्चैव मा पुत्रमनुतप्यथाः ॥ १२.२८.१३६ ॥
Ele morreu, ó Sṛñjaya; para ti isso é quatro vezes auspicioso. Era ainda mais meritório do que um filho; portanto, não lamentes pelo filho.
12.28.137
राजानं च पृथुं वैन्यं मृतं शुश्रुम सृञ्जय ।
यमभ्यषिञ्चन्संभूयः महारण्ये महर्षयः ॥ १२.२८.१३७ ॥
E ouvimos, ó Sṛñjaya, que o rei Pṛthu, filho de Vena, morreu; aquele que os grandes sábios ungiram juntos na grande floresta.
12.28.138
प्रथयिष्यति वै लोकान्पृथुरित्येव शब्दितः ।
क्षताद्यो वै त्रायतीति स तस्मात्क्षत्रियः स्मृतः ॥ १२.२८.१३८ ॥
Ele expandirá os mundos, e por isso é chamado Pṛthu. Aquele que protege do dano (kṣata) é chamado kṣatriya; por isso é lembrado como kṣatriya.
12.28.139
पृथुं वैन्यं प्रजा दृष्ट्वा रक्तास्मेति यदब्रुवन् ।
ततो राजेति नामास्य अनुरागादजायत ॥ १२.२८.१३९ ॥
Ao ver Pṛthu, filho de Vena, os súditos disseram: «Estamos satisfeitos». Então, por afeição, surgiu para ele o nome «rājā».
12.28.140
अकृष्टपच्या पृथिवी पुटकेपुटके मधु ।
सर्वा द्रोणदुघा गावो वैन्यस्यासन्प्रशासतः ॥ १२.२८.१४० ॥
Enquanto ele governava, o filho de Vena, a terra produzia sem ser arada; em cada medida havia mel, e todas as vacas davam um droṇa de leite.
12.28.141
अरोगाः सर्वसिद्धार्था मनुष्या अकुतोभयाः ।
यथाऽभिकाममवसन्क्षेत्रेषु च गृहेषु च ॥ १२.२८.१४१ ॥
Os homens estavam livres de doença, com todos os seus fins alcançados e sem medo de nenhum lado; habitavam como queriam, nos campos e nas casas.
12.28.142
आपस्तस्तम्भिरे चास्य समुद्रमभियास्यतः ।
शैलाश्चापाद्व्यदीर्यन्त ध्वजभङ्गश्च नाभवत् ॥ १२.२८.१४२ ॥
Quando ia em direção ao oceano, as águas se detinham diante dele; as montanhas cediam e se abriam, e nenhum estandarte se partia.
12.28.143
हैरण्यांस्त्रिनरोत्सेधान्पर्वतानेकविंशतिम् ।
ब्राह्मणेभ्यो ददौ राजा योश्वमेधे महामखे ॥ १२.२८.१४३ ॥
No grande sacrifício do cavalo, o rei deu aos brâmanes vinte e uma montanhas de ouro, cada uma com três homens de altura.
12.28.144
स चेन्ममार सृञ्जय चतुर्भद्रतरस्त्वया ।
पुत्रात्पुण्यतरश्चैव मा पुत्रमनुतप्यथाः ॥ १२.२८.१४४ ॥
Sṛñjaya, mesmo que ele tenha morrido, era superior a ti em quatro qualidades auspiciosas e mais meritório que um filho; portanto, não te aflijas pelo teu filho.
12.28.145
किं वा तूष्णीं ध्यायसे सृञ्जय त्वं ।
न मे राजन्वाचिममां शृणोपि।
न चेन्मोघं विप्रलप्तं ममेदं ।
पथ्यं मुमूर्षोरिव सुप्रयुक्तम् ॥ १२.२८.१४५ ॥
Por que meditas em silêncio, Sṛñjaya? Ó rei, não ouves estas minhas palavras? Se estas minhas palavras não forem vãs, são como um remédio salutar bem aplicado a quem está para morrer.
12.28.146
शृणोमि ते नारद वाचमेनां ।
विचित्रार्थां स्रजमिव पुण्यगन्धाम्।
राजर्षीणां पुण्यकृतां महात्मनां ।
कीर्त्या युक्तानां शोकनिर्नाशनार्थाम् ॥ १२.२८.१४६ ॥
Ó Nārada, ouço esta tua palavra, rica de sentidos variados, como uma grinalda perfumada de mérito, dotada da glória dos grandes reis-sábios que praticaram obras meritórias, destinada a destruir a aflição.
12.28.147
न ते मोघं विप्रलप्तं महर्षे ।
दृष्ट्वैवाहं नारद त्वां विशोकः।
शुश्रूषे ते वचनं ब्रह्मवादि ।
न्न ते तृप्याम्यमृतस्येव पानात् ॥ १२.२८.१४७ ॥
Tuas palavras, grande sábio, não são vãs. Ao ver-te, Nārada, já estou livre da aflição. Ó falador do Brahman, desejo ouvir as tuas palavras; não me sinto saciado, como se bebesse néctar.
12.28.148
अमोघदर्शिन्मम चेत्प्रसादं ।
संतापदग्धस्य विभो प्रकुर्याः।
सुतस्य संजीवनमद्य मे स्या ।
त्तव प्रसादात्सुतसङ्गमाप्नुयाम् ॥ १२.२८.१४८ ॥
Ó tu, cuja visão nunca é vã, se mostrasses favor a mim, abrasado pela aflição, hoje meu filho poderia ser restituído à vida. Ó poderoso, pela tua graça possa eu reencontrar meu filho.
12.28.149
यस्ते पुत्रः शयितोयं विजातः ।
स्वर्णष्ठीवी यमदात्पर्वतस्ते।
पुनस्तं ते पुत्रमहं ददामि ।
हिरण्यनाभं वर्षसबस्रिणं च ॥ १२.२८.१४९ ॥
Teu filho jaz aqui morto, aquele que cuspia ouro e que a montanha te deu. Esse filho eu te devolvo de novo, de umbigo dourado, que viverá mil anos.