مهابهاراتا · أدهيايا 12.285
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.285.1
धन्याधन्या इति जनाः सर्वेऽस्मान्प्रवदन्त्युत ।
न दुःखिततरः कश्चित्पुमानस्माभिरस्ति ह ॥ १२.२८५.१ ॥
يقول الناس كلهم عنا: «مباركون، مباركون»، ومع ذلك ليس في الناس رجل أشد حزنا منا.
12.285.2
लोकसंभावितैर्दुःखं यत्प्राप्तं कुरुसत्तम ।
प्राप्य जातिं मनुष्येषु देवैरपि पितामह ॥ १२.२८५.२ ॥
يا أفضل الكورو، إن الحزن الذي يأتي حتى مما يمدحه الناس في العالم، يا جدّ، بعد أن نلنا الولادة بين البشر، يأتي حتى من الآلهة.
12.285.3
कदा वयं करिष्यामः संन्यासं दुःखभेषजम् ।
दुःखमेतच्छरीराणां धारणं कुरुसत्तम ॥ १२.२८५.३ ॥
متى نتخذ الزهد، دواء الحزن؟ يا أفضل الكورو، إن حمل هذه الأجساد هو بعينه الحزن.
12.285.4
विमुक्ताः सप्तदशभिर्हेतुभूतैश्च पञ्चभिः ।
इन्द्रियार्थैर्गुणैश्चैव अष्टाभिश्च पितामह ॥ १२.२८५.४ ॥
يا جدّ، الذين تحرروا من السبعة عشر، ومن العناصر الخمسة السببية، ومن موضوعات الحواس، ومن الصفات، ومن الثمانية.
12.285.5
न गच्छन्ति पुनर्भावं मुनयः संशितव्रताः ।
कदा वयं गमिष्यामो राज्यं हित्वा परंतप ॥ १२.२८५.५ ॥
الحكماء الثابتون في نذورهم لا يعودون إلى الوجود. يا محرق الأعداء، متى نمضي تاركين المملكة؟
12.285.6
नास्त्यनन्तं महाराज सर्वं सङ्ख्यानगोचरम् ।
पुनर्भावोपि संख्यातो नास्ति किंचिदिहाचलम् ॥ १२.२८५.६ ॥
لا شيء بلا نهاية أيها الملك العظيم؛ كل شيء يقع في نطاق الإحصاء. حتى الولادة الجديدة قد عُدّت؛ وليس هنا شيء ثابت لا يتحرك.
12.285.7
न चापि गम्यते राजन्नैष दोषः प्रसङ्गतः ।
उद्योगादेव धर्मज्ञाः कालेनैव गमिष्यथ ॥ १२.२८५.७ ॥
ولا يُدرَك ذلك، أيها الملك، وليس هذا عيبًا ناشئًا من سياق الكلام. يا عارفي الدهرما، بالجهد وحده، وفي حينه، ستبلغونه.
12.285.8
नेशेऽयं सततं देही नृपते पुण्यपापयोः ।
तत एव समुत्थेन तमसा रुध्यतेऽपि च ॥ १२.२८५.८ ॥
وهذا المتجسّد، أيها الملك، ليس له السيطرة الدائمة على الفضيلة والإثم، وبذلك الظلام الناشئ منه يُحجب أيضًا.
12.285.9
यथाञ्जनमयो वायुः पुनर्मानःशिलं रजः ।
अनुप्रविश्य तद्वर्णो दृश्यते रञ्जयन्दिशः ॥ १२.२८५.९ ॥
كالريح المملوءة بالكحل، أو غبار المانهشيلا، إذ تدخل فتأخذ لونه فتُرى، وتلوّن الجهات.
12.285.10
तथा कर्मफलैर्देही रञ्जितस्तमसा वृतः ।
विवर्णो वर्णमाश्रित्य देहेषु परिवर्तते ॥ १२.२८५.१० ॥
وكذلك المتجسّد، المصبوغ بثمار أعماله والمغطى بالظلام، فهو عديم اللون، لكنه يتخذ لونًا ويتقلب في الأجساد.
12.285.11
ज्ञानेन हि यदा जन्तुरज्ञानप्रभवं तमः ।
व्यपोहति तदा ब्रह्म प्रकाशेत सनातनम् ॥ १२.२८५.११ ॥
فحين يزيل الكائن بالعلم الظلمة الناشئة عن الجهل، عندئذ يتجلّى البراهمن الأزلي.
12.285.12
अयत्नसाध्यं मुनयो वदन्ति ।
चे चापि मुक्तास्तदुपासितव्याः।
त्वया च लोकेन च सामरेण ।
तस्मान्न शाम्यन्ति महर्षिसङ्घाः ॥ १२.२८५.१२ ॥
يقول الحكماء إنه يُنال دون جهد. وينبغي أن يُعبد حتى المحرَّرون، منك ومن العالم ومع الخالدين. ولذلك لا تهدأ جماعات كبار الحكماء.
12.285.13
अस्मिन्नर्थे पुरा गीतं शृणुष्वैकमना नृप ।
यथा दैत्येन वृत्रेण भ्रष्टैश्वर्येण चेष्टितम् ॥ १२.२८५.१३ ॥
أيها الملك، اسمع بقلب واحد نشيداً قيل قديماً في هذا الأمر: كيف تصرّف الدايتيا فريترا حين سُلبت سلطانه.
12.285.14
निर्जितेनासहायेन हृतराज्येन भारत ।
अशोचता शत्रुमध्ये बुद्धिमास्थाय केवलाम् ॥ १२.२८५.१४ ॥
يا سليل بهارata، مهزوماً بلا أعوان ومسلوب المملكة، لم يحزن، بل لجأ في وسط أعدائه إلى عقل واحد وحده.
12.285.15
भ्रष्टैश्वर्यं पुरा वृत्रमुशना वाक्यमब्रवीत् ।
कच्चित्पराजितस्याद्य न व्यथा तेऽस्ति दानव ॥ १२.२८५.१५ ॥
قال أوشانس (شوكرا) قديماً لفريترا المسلوب السلطان: «أيها الدانافا، أفلا يُحزنك الآن وقد هُزمت شيء؟»
12.285.16
सत्येन तपसा चैव विदित्वा संक्षयं ह्यहम् ।
न शोचामि न हृष्यामि भूतानामागतिं गतिम् ॥ १२.२८५.१६ ॥
لقد عرفتُ الفناء بالحق والتقشف، فلا أحزن ولا أفرح لمجيء الكائنات وذهابها.
12.285.17
कालसंचोदिता जीवा मज्जन्ति नरकेऽवशाः ।
परिहृष्टानि सर्वाणि दिव्यान्याहुर्मनीषिणः ॥ १२.२८५.१७ ॥
تغرق الكائنات المدفوعة بالزمن عاجزة في الجحيم؛ ويقول الحكماء إن كل ما هو إلهي يبلى أيضاً.
12.285.18
क्षपयित्वा तु तं कालं गणितं कालचोदिताः ।
सावशेषेण कालेन संधावन्ति पुनःपुनः ॥ १२.२८५.१८ ॥
بعد أن ينفدوا ذلك الزمن المحسوب، مدفوعين بالزمن، يركضون مراراً وتكراراً مع الزمن الباقي.
12.285.19
तिर्यग्योनिसहस्राणि गत्वा नरकमेव च ।
निर्गच्छन्त्यवशा जीवाः कालबन्धनबन्धनाः ॥ १२.२८५.१९ ॥
بعد أن تمر بآلاف أرحام الحيوانات بل وبالجحيم، تخرج الكائنات الحية العاجزة من جديد، مقيدة بقيود الزمن (kāla-bandhana).
12.285.20
एवं संसरमाणानि ह्यहं भूतानि दृष्टवान् ।
यथा कर्म तथा लाभ इति शास्त्रनिदर्शनम् ॥ १२.२८५.२० ॥
هكذا رأيت الكائنات تتجول في السمسارا: كما يكون الفعل يكون الثمر، وهذا تعليم الكتب المقدسة.
12.285.21
तिर्यग्गच्छन्ति नरकं मानुष्यं दैवमेव च ।
सुखदुःखे प्रिये द्वेष्ये चरित्वा पूर्वमेव च ॥ १२.२८५.२१ ॥
يذهبون إلى ولادات الحيوانات والجحيم والولادة البشرية والإلهية؛ بعد أن يختبروا من قبل اللذة والألم والمحبوب والمكروه بسبب الأفعال السابقة، هكذا يمضون.
12.285.22
कृतान्तविधिसंयुक्तः सर्वो लोकः प्रपद्यते ।
गतं गच्छन्ति चाध्वानं सर्वभूतानि सर्वदा ॥ १२.२८५.२२ ॥
العالم كله، المرتبط بحكم الموت (كريتانتا)، يمضي؛ وجميع الكائنات تسلك دائما الطريق الذي سلكه الذاهبون من قبل.
12.285.23
कालसङ्ख्यानसङ्ख्येयं सृष्टिस्थितिपरायणम् ।
तं भाषमाणं भगवानुशना प्रत्यभाषत।
इमान्दुष्टप्रलापांस्त्वं तात कस्मात्प्रभाषते ॥ १२.२८५.२३ ॥
فأجابه الإله المبارك أوشانس، وهو يتكلم عما يُحسب بحساب الزمن ويُكرَّس للخلق والبقاء: «يا بني، لماذا تنطق بهذه الهذيانات الشريرة؟»
12.285.24
प्रत्यक्षमेतद्भवतस्तथाऽन्येषां मनीषिणाम् ।
मया यज्जयलुब्धेन पुरा तप्तं महत्तपः ॥ १२.२८५.२४ ॥
وهذا واضح لك ولغيرك من الحكماء: أنني، وقد أغراني الطمع في النصر، مارست في الماضي تقشفا عظيما.
12.285.25
गन्धानादाय भूतानां रसांश्च विविधानपि ।
अवर्धं त्रीन्समाक्रम्य लोकान्वै स्वेन तेजसा ॥ १२.२८५.२५ ॥
آخذًا عطور الكائنات وأطايبها المتنوعة، وقاهرًا العوالم الثلاثة بسنا ذاتي، صرت بلا حدّ.
12.285.26
ज्वालामालापरिक्षिप्तो वैहायसगतिस्तथा ।
अजेयः सर्वभूतानामासं नित्यमपेतभीः ॥ १२.२८५.२६ ॥
محاطًا بإكليل من اللهب، سائرًا في مسار السماء، كنت غير مقهور لكل الكائنات، خاليًا دائمًا من الخوف.
12.285.27
ऐश्वर्यं तपसा प्राप्तं भ्रष्टं तच्च स्वकर्मभिः ।
धृतिमास्थाय भगवन्न शोचामि ततस्त्वहम् ॥ १२.२८५.२७ ॥
السيادة التي نلتها بالزهد فقدتها بأعمالي أنا؛ أيها الجليل، متمسكًا بالثبات لا أحزن.
12.285.28
युयुत्सता महेन्द्रेण पुरा सार्धं महात्मना ।
ततो मे भगवान्दृष्टो हरिर्नारायणः प्रभुः ॥ १२.२८५.२८ ॥
في الماضي، إذ أردت أن أقاتل المهاتما ماهندرا، تجلّى لي الجليل هاري ناراينا، الرب.
12.285.29
वैकुण्ठः पुरुषोऽनन्तः शुक्लो विष्णुः सनातनः ।
मुञ्जकेशो हरिश्मश्रुः सर्वभूतपितामहः ॥ १२.२८५.२९ ॥
فايكونثا، البُروشا، اللانهائي، الأبيض، فيشنو، الأزلي، ذو الشعر كعشب المونجا، ذو اللحية الشقراء، جدّ جميع الكائنات.
12.285.30
नूनं तु तस्य तपसः सावशेषं ममास्ति वै ।
यदहं प्रष्टुमिच्छामि भवन्तं कर्मणः फलम् ॥ १२.२८५.३० ॥
لا شك أن بقية من تلك الزهادة باقية لي، ولذلك أريد أن أسألك عن ثمرة الفعل.
12.285.31
ऐश्वर्यं वै महद्ब्रह्मन्वर्णे कस्मिन्प्रतिष्ठितम् ।
निवर्तते चापि पुनः कथमैश्वर्यमुत्तमम् ॥ १२.२८५.३१ ॥
أيها البراهمن، في أي فرنا يستقر هذا السلطان العظيم؟ وكيف يعود ذلك السلطان الأعلى مرة أخرى؟
12.285.32
भवन्ति कस्माद्भूतानि प्रवर्तन्ते यथा पुनः ।
किं वा फलं परं प्राप्य जीवस्तिष्ठति शाश्वतः ॥ १२.२८५.३२ ॥
من أين تنشأ الكائنات، وكيف تتطور من جديد؟ أو بعد نيل الثمرة العليا، كيف يبقى الجيفا خالداً؟
12.285.33
केन वा कर्मणा शक्यमथ ज्ञानेन केन वा ।
ब्रह्मर्षे तत्फलं प्राप्तुं तन्मे व्याख्यातुमर्हसि ॥ १२.२८५.३३ ॥
بأي عمل، أو بأي معرفة، يمكن نيل تلك الثمرة؟ أيها الحكيم بين البراهمة، ينبغي لك أن تبيّن ذلك لي.
12.285.34
इतीदमुक्तः स मुनिस्तदानीं ।
प्रत्याह यत्तच्छृणु राजसिंह।
मयोच्यमानं पुरुषर्षभ त्व ।
मनन्यचित्तः सह सोदरीयैः ॥ १२.२८५.३४ ॥
فأجاب ذلك الحكيم حين سُئل هكذا: اسمع ما أقوله، أيها الأسد بين الملوك. أيها الثور بين الرجال، اسمع بقلب غير مشتت مع إخوتك.