مهابهاراتا · أدهيايا 12.286
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.286.1
नमस्तस्मै भगवते देवाय प्रभविष्णवे ।
यस्य पृथ्वी तलं तात साकाशं बाहुगोचरः ॥ १२.२८६.१ ॥
المجد لذلك الإله المبارك، القدير الذي لا يُغلب، يا بني، فمدى ذراعيه يشمل قاع الأرض والسماء.
12.286.2
मूर्धा यस्य त्वनन्तं च स्थानं दानवसत्तम ।
तस्याहं ते प्रवक्ष्यामि विष्णोर्माहात्म्यमुत्तमम् ॥ १२.२८६.२ ॥
يا خير الداناڤا، سأبيّن لك عظمة فيشنو العليا، الذي رأسه ومسكنه لا نهاية لهما.
12.286.3
तयोः संवदतोरेवमाजगाम महामुनिः ।
सनत्कुमारो धमार्त्मा संशयच्छेदनाय वै ॥ १२.२८६.३ ॥
وبينما كان الاثنان يتحادثان على هذا النحو، جاء الحكيم العظيم سانات كوماره، صاحب النفس الصالحة، ليقطع شكوكهما.
12.286.4
स पूजितोऽसुरेन्द्रेण मुनिनोशनसा तथा ।
निषसादासने राजन्महार्हे मुनिपुङ्गवः ॥ १२.२८६.४ ॥
ولما أكرمه سيد الأسورا والحكيم أوشانس على هذا النحو، أيها الملك، جلس خير الحكماء على مقعد نفيس.
12.286.5
तमासीनं महाप्रज्ञमुशना वाक्यमब्रवीत् ।
ब्रूह्यस्मै दानवेन्दाय विष्णोर्माहात्म्यमुत्तमम् ॥ १२.२८६.५ ॥
فقال أوشانس لذلك الحكيم العظيم الجالس هناك: "حدّث سيد الداناڤا بعظمة فيشنو العليا."
12.286.6
सनत्कुमारस्तु वचः श्रुत्वा प्राह वचोऽर्थवत् ।
विष्णोर्माहात्म्यसंयुक्तं दानवेन्द्राय धीमते ॥ १२.२८६.६ ॥
فلما سمع سانات كوماره تلك الكلمات، قال كلامًا ذا معنى مفعمًا بعظمة فيشنو، لسيد الداناڤا الحكيم.
12.286.7
शृणु सर्वमिदं दैत्य विष्णोर्माहात्म्यमुत्तमम् ।
विष्णौ जगत्स्थितं सर्वमिति विद्धि परंतप ॥ १२.२८६.७ ॥
اسمع هذا كله أيها الدايتيا، عظمة فيشنو العليا. واعلم أن العالم كله قائم في فيشنو، يا مُحرِق الأعداء.
12.286.8
अस्मिन्गच्छन्ति विलयमस्माच्च प्रभवन्त्युत ।
अवत्येष महाबाहुर्भूतग्रामं चराचरम्।
एष चाक्षिपते काले काले च सृजते पुनः ॥ १२.२८६.८ ॥
فيه تمضي الكائنات إلى الفناء، ومنه تنبثق من جديد. هذا الذي عظيم الذراعين يحفظ جماعة الكائنات المتحركة والساكنة. وهو يسحبها في وقتها، ويخلقها ثانية في وقتها.
12.286.9
नैष दानव ते शक्यस्तपसा नैव चेज्यया ।
संप्राप्तुमिन्द्रियाणां तु संयमेनैव शक्यते ॥ १२.२८६.९ ॥
ليس بوسعك أن تنال هذا بالتقشف، ولا بالقربان أيضاً، أيها الدانافا. إنما يُنال بضبط الحواس وحدها.
12.286.10
बाह्ये चाभ्यन्तरे चैव कर्मणा मनसि स्थितः ।
निर्मलीकुरुते बुद्ध्या सोऽमुत्रानन्त्यमश्नुते ॥ १२.२८६.१० ॥
من يبقى في العقل بالفعل الظاهر والباطن، فيطهّره بالفهم، يبلغ اللانهاية في العالم الآخر.
12.286.11
यथा हिरण्यकर्ता वै रूप्यमग्नौ विशोधयेत् ।
बहुशोऽतिप्रयत्नेन महताऽऽत्मकृतेन ह ॥ १२.२८६.११ ॥
كما يطهّر الصائغ الفضة في النار، مراراً كثيرة، بجهد عظيم وبوسيلة صنعها بنفسه.
12.286.12
तद्वज्जातिशतैर्जीवः शुद्ध्यतेऽल्पेन कर्मणा ।
यत्नेन महता चैयवाप्येकजातौ विशुद्ध्यते ॥ १२.२८६.१२ ॥
وكذلك الكائن الحي يتطهر عبر مئات الولادات بعمل يسير، وبجهد عظيم يتطهر تماماً حتى في ولادة واحدة.
12.286.13
लीलयाऽल्पं यथा गात्रात्प्रमृज्यादात्मनो रजः ।
बहुयत्नेन महता दोषनिर्हरणं तथा ॥ १२.२८६.१३ ॥
كما يمسح المرء بسهولة قليلا من الغبار عن جسده، كذلك إزالة العيب تحتاج إلى جهد عظيم.
12.286.14
यथा चाल्पेन माल्येन वासितं तिलसर्षपम् ।
न मुञ्चति स्वकं गन्धं तथा सूक्ष्मस्य दर्शनम् ॥ १२.२८६.१४ ॥
كما أن السمسم والخردل المعطرين بقليل من الإكليل لا يتخليان عن عطرهما الأصلي، كذلك إدراك اللطيف.
12.286.15
तदेव बहुभिर्माल्यैर्वास्यमानं पुनः पुनः ।
विमुच्य तं स्वकं गन्धं माल्यगन्धेऽवतिष्ठते ॥ १२.२८६.१५ ॥
ذلك الشيء نفسه، إذ يُعطّر مرارا بكثير من الأكاليل، يترك عطره الخاص ويبقى في عطر الأكاليل.
12.286.16
एवं जातिशतैर्युक्तो गुणैरेव प्रसङ्गिषु ।
बुद्ध्या निवर्तते दोषो यत्नेनाभ्यासजेन ह ॥ १२.२८६.१६ ॥
وهكذا يبقى الكائن المرتبط بمئات الولادات في التعلقات بصفاته وحدها؛ وبالعقل، وبالجهد المولود من الممارسة، يرتد العيب.
12.286.17
कर्मणा स्वेन रक्तानि विरक्तानि च दानव ।
यथा कर्मविशेषांश्च प्राप्नुवन्ति तथा शृणु ॥ १२.२८६.१७ ॥
أيها الدانافا، بفعلهم الخاص يصير الكائنات متعلقة ومتجردة؛ فاسمع كيف ينالون تمايزات الفعل.
12.286.18
यथावत्संप्रवर्तन्ते यस्मिंस्तिष्ठति चानिशम् ।
तत्तेऽनुपूर्व्या व्याख्यास्ये तदिहैकमनाः शृणु ॥ १२.२८६.१८ ॥
ما يسيرون فيه على وجهه الصحيح ويقيمون فيه دائما، سأبينه لك بالترتيب؛ فاستمع هنا بقلب واحد.
12.286.19
अनादिनिधनः श्रीमान्हरिर्नारायणः प्रभुः ।
देवः सृजति भूतानि स्थावराणि चराणि च ॥ १२.२८६.१९ ॥
الذي لا بداية له ولا نهاية، الجليل هاري ناراياна، الرب والإله، يخلق الكائنات الساكنة والمتحركة.
12.286.20
एष सर्वेषु भूतेषु क्षरश्चाक्षर एव च ।
एकादश विकारात्मा जगत्पिबति रश्मिभिः ॥ १२.२८६.२० ॥
هو الفاني والباقي في جميع الكائنات، ذو الطبيعة المكونة من أحد عشر تحولاً، يشرب العالم بأشعته.
12.286.21
पादौ तस्य महीं विद्धि मूर्धानं दिवमेव च ।
बाहवस्तु दिशो दैत्य श्रोत्रमाकाशमेव च ॥ १२.२८६.२१ ॥
اعلم أن الأرض قدماه والسماء رأسه. أيها الدايتيا، ذراعاه هما الاتجاهات، وأذناه هما الفضاء.
12.286.22
तस्य तेजोमयः सूर्यो मनश्चन्द्रमसि स्थितम् ।
बुद्धिर्ज्ञानगता नित्यं रसस्त्वप्सु प्रवर्तते ॥ १२.२८६.२२ ॥
صورته المضيئة هي الشمس؛ وعقله مستقر في القمر. والعقل الذي يبلغ المعرفة يدوم أبداً، وجوهره يعمل في الماء.
12.286.23
भ्रुवोरनन्तरास्तस्य ग्रहा दानवसत्तम ।
नक्षत्रचक्रं नेत्रं च आस्यमग्निं च दानव।
तं विश्वभूतं विश्वादिं परमं विद्धि चेश्वरम् ॥ १२.२८६.२३ ॥
أيها أفضل الدانافا، فوق حاجبيه مباشرة الكواكب. دولاب النجوم عينه، والنار فمه. أيها الدانافا، اعرفه ككائن لجميع الكائنات، أصل الكون، الرب الأعلى.
12.286.24
रजस्तमश्च सत्वं च विद्धि नारायणात्मकम् ।
सोश्रमाणां मुखं तात कर्मणस्तत्फलं विदुः ॥ १२.२८६.२४ ॥
اعلم أن الرجس والتمس والسattva من طبيعة نارايانا. يا بني العزيز، هو وجه الكادحين، وهم يعلمون أنه أيضاً ثمرة العمل.
12.286.25
अकर्मणः फलं चैव स एव परमोऽव्ययः ।
छन्दांसि यस्य रोमाणि ह्यक्षरं च सरस्वती ॥ १२.२८६.२५ ॥
وثمرة عدم الفعل هي أيضًا هو؛ هو وحده الأعلى الذي لا يفنى. الفيدا شعر جسده؛ والمقطع (أوم) وسرسوتي له أيضًا.
12.286.26
बह्वाश्रयो बहुमुखो धर्मो हृदि समाश्रितः ।
स ब्रह्मपरमो धर्मस्तपश्च सदसच्च सः ॥ १२.२८६.२६ ॥
الدارما، ذات الدعائم الكثيرة والوجوه الكثيرة، تستقر راسخةً في القلب. هو الدارما العليا في البراهمان؛ وهو التقشف، وهو الوجود وغير الوجود.
12.286.27
श्रोत्रशास्त्रग्रहोपेतः षोड्शर्त्विक्क्रतुश्च सः ।
पितामहश्च रुद्रश्च सोऽश्विनौ स पुरंदरः ॥ १२.२८६.२७ ॥
وهو، المتصف بالسمع والشاستر وإدراكهما، الذبيحة ذات الكهنة الستة عشر. وهو الجد ورودرا؛ وهو التوأمان الأشوينان؛ وهو بورندارا (إندرا).
12.286.28
मित्रोऽथ वरुणश्चैव यमोऽथ धनदस्तथा ।
ते पृथग्दर्शनास्तस्य संविदन्ति तथैकताम्।
एकस्य विद्धि देवस्य सर्वं जगदिदं वशे ॥ १२.२८६.२८ ॥
وميترا وفارونا وياما ودهنادا (كوبيرا) أيضًا؛ إنهم تجلياته المتفرقة، ويتفقون في وحدته. فاعلم أن هذا العالم كله في قبضة ذلك الإله الواحد.
12.286.29
नानाभूतस्य दैत्येन्द्र तस्यैकत्वं वदन्त्यपि ।
जन्तुः पश्यति विज्ञानात्ततः सत्वं प्रकाशते ॥ १२.२८६.२९ ॥
أيها سيد الدايتيا، يُتكلَّم أيضًا عن وحدته مع أنه صار متعددًا. يرى الكائن الحي بالتمييز، فيشرق عندئذٍ السَّتفا.
12.286.30
संहारविक्षेपसहस्रकोटी ।
स्तिष्ठन्ति जीवाः प्रचरन्ति चान्ये।
प्रजाविसर्गस्य च पारिमाण्यं ।
वापीसहस्राणि बहूनि दैत्य ॥ १२.२८६.३० ॥
تبقى ألوف الملايين من الكائنات في الفناء والتشتت، ويتحرك غيرها. ومقدار إرسال الخلائق كذلك. أيها الدايتيا، إنها كألوف كثيرة من الآبار.
12.286.31
वाप्यः पुनर्योजनविस्तृतास्ताः ।
क्रोशं च गम्भीरतयाऽवगाढाः।
आयामतः पञ्चशताश्च सर्वाः ।
प्रत्येकशो योजनतः प्रवृद्धाः ॥ १२.२८६.३१ ॥
وتلك الخزانات، مرة أخرى، عرض كل منها يوجانا وغوصها كروشا في العمق؛ وفي الطول كانت جميعها خمسمئة، كل واحدة ممتدة يوجانا.
12.286.32
वाप्या जलं क्षिप्यति वालकोट्या ।
त्वह्ना सकृच्चाप्यथ न द्वितीयम्।
तासां क्षये विद्धि परं विसर्गं ।
संहारमेकं च तथा प्रजानाम् ॥ १२.२८६.३२ ॥
إن استُخرج الماء من خزان بطرف شعرة مرة واحدة في اليوم ولا مرة ثانية، فاعلم أن في نضوبها الإطلاق الأسمى للكائنات وفناءً واحدًا.
12.286.33
षड्जीववर्णाः परमं प्रमाणं ।
कृष्णो धूम्रो नीलमथास्य मध्यम्।
रक्तं पुनः सह्यतरं सुखं तु ।
हारिद्रवर्णं सुसुखं च शुक्लम् ॥ १२.२८६.३३ ॥
ألوان الحياة الست هي المقياس الأسمى: الأسود، ولون الدخان، والأزرق ووسطه؛ ثم الأحمر، الأكثر احتمالًا والأعذب؛ الأصفر كالكركم، الأكثر لذة؛ والأبيض.
12.286.34
परं तु शुक्लं विमलं विशोकं ।
गतक्लमं सिद्ध्यति दानवेन्द्र।
गत्वा तु योनिप्रभवाणि दैत्य ।
सहस्रशः सिद्धिमुपैति जीवः ॥ १२.२८६.३४ ॥
أما الأبيض النقي، الخالي من الحزن والإعياء، فيبلغ الكمال، يا سيد الدانافا. ثم، أيها الدَيتيا، إذ يخرج الكائن الحي من أرحام الولادات، يبلغ الكمال ألف مرة.
12.286.35
गतिं च यां दर्शनमाह देवो ।
गत्वा शुभं दर्शनमेव चापि।
गतिः पुनर्वर्णकृता प्रजानां ।
वर्णस्तथा कालकृतोऽसुरेन्द्र ॥ १२.२८६.३५ ॥
إن المسلك والرؤية اللذين تكلم عنهما الإله باقيان حتى بعد نيل الرؤية المباركة؛ ومسلك الكائنات مصنوع بألوانها، واللون نفسه مصنوع بالزمن، يا سيد الأسورا.
12.286.36
शतं सहस्राणि चतुर्दशेह ।
परा गतिर्जीवगणस्य दैत्य।
आरोहणं तत्कृतमेव विद्धि ।
स्थानं तथा निःसरणं च तेषाम् ॥ १२.२८६.३६ ॥
هنا أربعة عشر ألف مئة. أيها الدايتيا، ذلك هو المسار الأعلى لجماعة الكائنات الحية. واعلم أن صعودهم أيضًا يتم به، وكذلك مقامهم وخروجهم.
12.286.37
योऽस्मादथ भ्रश्यति कालयोगा ।
त्कृष्णे वर्णे तिष्ठति सर्वकृष्टे।
अतिप्रसक्तो निरयाच्च दैत्य ।
ततस्ततः संपरिवर्तते च ॥ १२.२८६.३७ ॥
من يسقط من هذا بتوافق الزمن يبقى في اللون الأسود، وهو أدنى الكل؛ أيها الدايتيا، متعلقًا بالجحيم أشد التعلق، يدور مرارًا وتكرارًا.
12.286.38
कृष्णस्य वर्णस्य गतिर्निकुष्टा ।
स मज्जते नरके पच्यमानः।
स्थानं तथा दुर्गतिभिस्तु तस्य ।
प्रजाविसर्गान्सुबहून्वदन्ति ॥ १२.२८६.३८ ॥
مسار اللون الأسود وضيع؛ يغرق وهو يُطهى في الجحيم. ومقامه أيضًا مع المصائر السيئة؛ وعن كثير من انبعاثات الخلائق يقول الناس هكذا.
12.286.39
शतं सहस्राणि ततश्चरित्वा ।
प्राप्नोति वर्णं हरितं तु पश्चात्।
स चैव तस्मिन्निवसत्यनिशो ।
युगक्षयं तमसा संवृतात्मा ॥ १२.२८६.३९ ॥
بعد أن يتجول مائة ألف (سنة)، ينال بعد ذلك اللون الأخضر؛ ويبقى فيه دون انقطاع، حتى فناء العصر، وذاته مغلفة بالظلام.
12.286.40
स वै यदा सत्वगुणेन युक्त ।
स्तमो व्यपोहन्घटते स्वबुद्ध्या।
स लोहितं वर्णमुपैति नीला ।
न्मनुष्यलोके परिवर्तते च ॥ १२.२८६.४० ॥
حين يكون متصفًا بصفة السattva، فيبدد الظلمة ويجتهد بعقله، عندئذ ينال اللون الأحمر؛ والأزرق أيضًا، ويتقلب في عالم البشر.
12.286.41
स तत्र संहारविसर्गमेकं ।
स्वकर्मजैर्बन्धनैः क्लिश्यमानः।
ततः स हारिद्रमुपैति वर्णं ।
संहारविक्षेपशते व्यतीते ॥ १२.२८६.४१ ॥
هناك، مرة واحدة، يعذبه القيد الناشئ عن أفعاله في دورة الفناء والانبثاق، ثم ينال لون الكركم الأصفر، بعد أن تمر مئة دورة من الفناء والتبعثر.
12.286.42
हारिद्रवर्णस्तु प्रजाविसर्गा ।
त्सहस्रशस्तिष्ठति संचरन्वै।
अविप्रमुक्तो निरये च दैत्य ।
ततः सहस्राणि दशापराणि ॥ १२.२८६.४२ ॥
ذلك الذي لونه كالكركم يتجول آلاف المرات عبر خلق الكائنات، غير متحرر في الجحيم، أيها الدايتيا؛ ثم عشرة آلاف أخرى.
12.286.43
गतीः सहस्राणि च पञ्च तस्य ।
चत्वारि संवर्तकृतानि चैव।
विमुक्तमेनं निरयाच्च विद्धि ।
सर्वेषु चान्येषु च संभवेषु ॥ १२.२८६.४३ ॥
مساراته خمسة آلاف، وأربعة ناشئة عن الفناءات الكونية؛ واعلم أنه يتحرر من الجحيم، وفي جميع الولادات الأخرى أيضًا.
12.286.44
स देवलोके विहरत्यभीक्ष्णं ।
ततश्च्युतो मानुषतामुपैति
संहारविक्षेपशतानि चाष्टौ ।
मर्त्येषु तिष्ठन्नमृतत्वमेवि ॥ १२.२८६.४४ ॥
يقيم دائمًا في عالم الآلهة؛ ثم، إذ يسقط، ينال حالة الإنسان؛ بعد ثمانمئة دورة من الفناء والتبعثر، يبقى بين الفانين، فينال الخلود.
12.286.45
सोऽस्मादय भ्रश्यति कालयोगा ।
त्कृष्णे तले तिष्ठति सर्वकृष्टे।
यथा त्वयं सिध्यति जीवलोक ।
स्तत्तेऽभिधास्याम्यसुरप्रवीर ॥ १२.२८६.४५ ॥
بقوة الزمان يسقط من هذا؛ يبقى في ذلك القاع المظلم، تجذبه الكل. وكيف يتحقق هذا في عالم الأحياء، سأبينه لك، يا خير الأسورا.
12.286.46
दैवानि स व्यूहशतानि सप्त ।
रक्तो हरिद्रोऽथ तथैव शुक्लः।
संश्रित्य संधावति शुक्लमेत ।
मष्टावरानर्च्यतमान्स लोकान्। ॥ १२.२८६.४६ ॥
له سبعمائة ترتيب إلهي. أحمر، وأصفر كالكركم، وكذلك أبيض؛ يلجأ إلى الأبيض، فيسرع نحو هذا الاتجاه، ويذهب إلى العوالم الثمانية الدنيا، الأجدر بالتبجيل.
12.286.47
अष्टौ च षष्टिं च शतानि चैव ।
मनोविरुद्धानि महाद्युतीनाम्।
शुक्लस्य वर्णस्य परा गतिर्या ।
त्रीण्येव रुद्धानि महानुभाव ॥ १२.२८६.४७ ॥
ثمانية وستون ومئات، مخالفة للعقل، للمتألقين العظماء؛ للون الأبيض المسلك الأسمى، ولا يُعاق منه سوى ثلاثة، أيها ذو القدرة العظيمة.
12.286.48
संहाराविक्षेपमनिष्टमेकं ।
चत्वारि चान्यानि वसत्यनीशः।
षष्ठस्य वर्णस्य परा गतिर्या ।
सिद्धावसिद्धस्य गतक्लमस्यर ॥ १२.२८६.४८ ॥
الفناء والتشتت، واحد غير مرغوب؛ وأربعة أخرى تقيم بلا قدرة. للون السادس المسلك الأسمى، في التحقق، لغير المتحقق، لمن تحرر من الإعياء…
12.286.49
ततो महान्मानुषतामुपैति ॥ १२.२८६.४९ ॥
ثم يبلغ العظيم الإنسانية.
12.286.50
तस्मादुपावृत्य ततः क्रमेण ।
सोग्रेण संतिष्ठति भूतसर्गम्।
स सप्तकृत्वश्च परैति लोका ।
न्संहारविक्षेपकृतप्रवासः ॥ १२.२८६.५० ॥
لذلك، بعد أن يعود، ثم بالتتابع، مع المتوحش يقيم في خلق الكائنات؛ يذهب إلى العوالم سبع مرات، مع منفى أحدثه الفناء والتشتت.
12.286.51
देवस्य विष्णोः परमस्य चैव ॥ १२.२८६.५१ ॥
للإله فيشنو، وكذلك للأعلى.
12.286.52
संहारकाले परदिग्धकाया ।
ब्रह्माणमायान्ति सदा प्रजाहि।
चेष्टात्मनो देवगणाश्च सर्वे ।
ये ब्रह्मलोके ह्यमराः स्म तेऽपि ॥ १२.२८६.५२ ॥
في وقت الفناء، يذهب دائماً إلى براهما من أجسادهم مطلية بالأسمى: المخلوقات، والأنفس الفاعلة، وجميع جماعات الآلهة، والخالدون الذين كانوا في عالم براهما، هم أيضاً.
12.286.53
प्रजानिसर्गे तु स शेषकाले ।
स्थानानि स्वान्येव सरन्ति जीवाः।
निःशेषतस्तत्पदं वान्ति चान्ते ।
सर्वे देवा ये सदृशा मनुष्याः ॥ १२.२८६.५३ ॥
لكن عند انبثاق المخلوقات وفي الزمن الباقي، تذهب الكائنات إلى أماكنها؛ وفي النهاية تبلغ تماماً تلك الحال — جميع الآلهة، والبشر الذين يشبهونهم.
12.286.54
ये तु च्युताः सिद्धलोकात्क्रमेण ।
तेषां गतिं यान्ति यथाऽऽनुपूर्व्या।
जीवाः परे तद्बलवेषरूपाः ।
स्वकं विधिं यान्ति विषर्ययेण ॥ १२.२८६.५४ ॥
أما الذين سقطوا تباعاً من عالم الكاملين، فإن سبيلهم يتبع التعاقب الواجب؛ والكائنات الحية العليا، إذ تملك تلك القوة والهيئة والصورة، تبلغ قدرها المقرر، حتى بالترتيب المعكوس.
12.286.55
स यावदेवास्ति सशेषभुक्तिः ।
प्रजाश्च देव्यौ च तथैव शुक्ले।
तावत्तदङ्गेषु विशुद्धभावः ।
संयम्य पञ्चेन्द्रियरूपमेतत् ॥ १२.२८६.५५ ॥
ما دام ذلك التمتع الباقي قائماً، تدوم المخلوقات والإلهتان كذلك، وكذلك في النصف المضيء؛ وما دام ذلك، تبقى في أعضائه حال طاهرة. وبعد أن يضبط هذه الصورة للحواس الخمس —
12.286.56
नारायणस्येह बलं मया ते ॥ १२.२८६.५६ ॥
قوة نارايانا هنا، لقد قلتها لك.
12.286.57
एवं गते मे न विषादोस्ति कश्चि ।
त्सम्यक्च पश्यामि वचस्तथैतत्।
श्रुत्वा तु ते वाचमदीनसत्व ।
विकल्मषोस्म्यद्य तथा विपाष्मा ॥ १२.२८६.५७ ॥
وإذ قد جرى الأمر هكذا فلا حزن عندي البتة. أرى أن كلامك صواب. وقد سمعت قولك الثابت الذي لا يلين، فصرت الآن طاهرًا لا ذنب عليّ.
12.286.58
तस्मिज्जगत्सर्वमिदं प्रतिष्ठितम् ॥ १२.२८६.५८ ॥
وفيه قد استقر هذا العالم كله.
12.286.59
एवमुक्त्वा स कौन्तेय वृत्रः प्राणानवासृजत् ।
योजयित्वा तथाऽऽत्मानं परं स्थानमवाप्तवान् ॥ १२.२८६.५९ ॥
يا ابن كونتي، قال ذلك فأطلق فريطرا أنفاسه الحيوية، وبعدما وصل ذاته باليوغا هكذا بلغ المقام الأعلى.
12.286.60
अयं स भगवान्देवः पितामह जनार्दनः ।
सनत्कुमारो वृत्राय यत्तदाख्यातवान्पुरा ॥ १२.२८६.६० ॥
أيها الجد، هذا هو الإله المبارك جناردانا، الذي أعلن ذلك لفريطرا قديمًا حين كان سنتكومارا.
12.286.61
मूलस्थायी स भगवान्स्वेनानन्तेन तेजसा ।
तत्स्थः सृजति तान्भावानात्मरूपान्महामनाः ॥ १२.२८६.६१ ॥
ذلك المبارك المقيم في الأصل، بنوره اللامتناهي، مقيمًا فيه، الكريم النفس يخلق تلك الكائنات التي لها صورته.
12.286.62
तुरीयांशेन तस्येमं विद्धि केशवमच्युतम् ।
तुरीयांशेन ब्रह्माणं तस्य विद्धि महात्मनः।
तुरीयार्धेन लोकांस्त्रीन्भावयत्येव बुद्धिमान् ॥ १२.२८६.६२ ॥
اعلم أن هذا كيشافا الذي لا يسقط هو ربع منه؛ واعلم أن براهما هو ربع ذلك العظيم النفس؛ وبنصف الربع يحفظ الحكيم العوالم الثلاثة.
12.286.63
अर्वाक्स्थितस्तु यः स्थायी कल्पान्ते परिवर्तते ।
स शेते भगवानप्सु योऽसावतिबलः प्रभुः।
तान्विघाता प्रसन्नात्मा लोकांश्चरति शाश्वतान् ॥ १२.२८६.६३ ॥
الذي يثبت في الأسفل ويتحول في نهاية الكلبا، ذلك الرب المبارك ينام في المياه، وهو السيد شديد القوة. والمدبّر ذو النفس الهادئة يجوب تلك العوالم الأبدية.
12.286.64
सर्वाण्यशून्यानि करोत्यनन्तः ।
सनातनः संचरते च लोकान्।
स चानिरुद्धः सृजते महात्मा ।
तत्स्थं जगत्सर्वमिदं विचित्रम् ॥ १२.२८६.६४ ॥
اللانهائي يملأ كل شيء؛ والأزلي يجوب العوالم. ذلك العظيم الروح أنيروده يخلق، وفيه يقيم هذا العالم كله العجيب.
12.286.65
वृत्रेण परमार्थज्ञ दृष्टा मन्येत्मनो गतिः ।
सुखात्तस्मात्स सुखितो न शोचति पितामह ॥ १२.२८६.६५ ॥
أيها العارف بالحقيقة العليا، ينبغي أن يظن المرء، إذ يرى عبر فريترا مسار الذات. لذلك هو، السعيد بالسعادة، لا يحزن، أيها الجد.
12.286.66
शुक्लः शुक्लाभिजातीयः साध्यो नावर्ततेऽनघ ।
तिर्यग्गतेश्च निर्मुक्तो निरयाच्च पितामह ॥ १२.२८६.६६ ॥
أيها الطاهر، الأبيض ذو الميلاد النقي، الممكن بلوغه لا يعود؛ يتحرر من طريق الحيوان، ومن الجحيم أيضاً، أيها الجد.
12.286.67
हारिद्रवर्णे रक्ते वा वर्तमानस्तु पार्थिव ।
तिर्यगेवानुपश्येत कर्मभिस्तामसैर्वृतः ॥ १२.२८६.६७ ॥
أيها الملك، من يقيم في الحالة الصفراء أو الحمراء، محاطاً بالأعمال التامسية، لا يرى إلا الحال الحيواني، نحو الأسفل.
12.286.68
वयं तु भृशमापन्ना रक्ताः कष्टाः सुखेऽसुखे ।
कां गतिं प्रतिपत्स्यामो नीलां कृष्णाधमामथ ॥ १२.२८६.६८ ॥
نحن الذين سقطنا بشدة، مصبوغون بالشهوة ومعذبون في اللذة والألم، أيّ مصير سنبلغ: الأزرق القاتم، أم الأسود الأدنى؟
12.286.69
शुद्धाभिजनसंपन्नाः पाण्डवाः संशितव्रताः ।
विहत्य देवलोकेषु पुनर्मानुषमेध्यथ ॥ १२.२८६.६९ ॥
يا أبناء باندو، أنتم المتصفون بنسب طاهر والثابتون على نذوركم، بعد أن تذهبوا إلى عوالم الآلهة ستعودون ثانية إلى عالم البشر.
12.286.70
प्रजाविसर्गं च सुखेन लोके ।
प्रेत्यान्येदेहेषु सुखानि भुक्त्वा।
सुखेन संयास्यथ सिद्धसङ्ख्यां ।
मा वो भयं भवतु न वोऽस्तु पापम् ॥ १२.२८६.७० ॥
بعد أن تواصلوا النسل في العالم بسعادة، وبعد الموت تتمتعون بالملذات في أجساد أخرى، ستنضمون بسعادة إلى جماعة الكاملين. لا يصيبنكم خوف، ولا يكن لكم إثم.