مهابهاراتا · أدهيايا 12.287
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.287.1
अहो धर्मिष्ठता तस्य वृत्रस्यामिततेजसः ।
यस्य विज्ञानमतुलं विष्णोर्भक्तिश्च तादृशी ॥ १२.२८७.१ ॥
آهٍ، ما أعظم استقامة ذلك الفريتra ذي البهاء اللامتناهي، الذي كانت معرفته لا تُضاهى، وكانت عبادته لفيشنو بالمثل!
12.287.2
दुर्विज्ञेयमिदं तस्य विष्णोरमिततेजसः ।
कथं वा राजशार्दूल पदं तु ज्ञातवानसौ ॥ १२.२८७.२ ॥
يا نمر الملوك، إن سرّ فيشنو ذي البهاء اللامتناهي عسير الفهم؛ فكيف عرف ذلك المقام؟
12.287.3
भवता कथितं ह्येतच्छ्रद्दधे चाहमच्युत ।
भूयश्च मे समुत्पन्ना बुद्धिरव्यक्तदर्शना ॥ १२.२८७.३ ॥
يا أچيوتا، إني أصدّق ما قلتَ؛ ومع ذلك فقد نشأ في نفسي من جديد تفكير غامض المعالم.
12.287.4
कथं विनिहतो वृत्रः शक्रेण भरतर्षभ ।
धार्मिको विष्णुभक्तश्च तत्त्वज्ञश्च तदन्वये ॥ १२.२८७.४ ॥
يا ثور البهاراتا، كيف قتل إندرا فريتra؟ كان بارًّا، ومتعبّدًا لفيشنو، وعارفًا بالحقيقة، وكذلك كان من نسله من هم على مثله.
12.287.5
एतन्मे संशयं ब्रूहि पृच्छते भरतर्षभ ।
वृत्रः स राजशार्दूल यथा शक्रेण निर्जितः ॥ १२.२८७.५ ॥
يا ثور البهاراتا، أخبرني بهذا الشك الذي في نفسي، فإني أسأل: يا نمر الملوك، كيف هُزم فريتra على يد إندرا؟
12.287.6
यथा चैवाभवद्युद्धं तच्चाचक्ष्व पितामह ।
विस्तरेण महाबाहो परं कौतूहलं हि मे ॥ १२.२८७.६ ॥
أيها الجد، صف بالتفصيل كيف وقعت تلك المعركة؛ يا ذا الذراعين القويتين، إن فضولي بشأنها عظيم حقًا.
12.287.7
रथेनेन्द्रः प्रयातो वै सार्धं सुरगणैः पुरा ।
ददर्शाथाग्रतो वृत्रं धिष्ठितं पर्वतोपमम् ॥ १२.२८७.७ ॥
في القديم خرج إندرا على عربته مع جموع الآلهة، ثم رأى أمامه فريتراً واقفاً كالجبل.
12.287.8
योजनानां शतान्यूर्ध्वं पञ्चोन्छ्रितमरिंदम् ।
शतानि विस्तरेणाथ त्रीणि चाभ्यधिकानि वै ॥ १२.२८७.८ ॥
يا قاهر الأعداء، كان يرتفع خمسمائة يوجانا، وفي عرضه أكثر من ثلاثمائة يوجانا.
12.287.9
तत्प्रेक्ष्य तादृशं रूपं त्रैलोक्येनापि दुर्जयम् ।
वृत्रस्य देवाः संत्रस्ता न शान्तिमुपलेभिरे ॥ १२.२८७.९ ॥
لما رأت الآلهة ذلك الهيئة من فريترا، التي لا تُقهر حتى للعوالم الثلاثة، فزعت ولم تجد سكينة.
12.287.10
शक्रस्य तु तदा राजन्नूरुस्तम्भो व्यजायत ।
भयाद्वृत्रस्य सहसा दृष्ट्वा तद्रूपमुत्तमम् ॥ १२.२८७.१० ॥
أيها الملك، حينئذ، من الخوف عند رؤية ذلك الهيئة السامية لفريترا، أصاب فخذي إندرا تصلب مفاجئ.
12.287.11
ततो नादः समभवद्वादित्राणां च निःस्वनः ।
देवासुराणां सर्वेषां तस्मिन्युद्धे ह्युपस्थिते ॥ १२.२८७.११ ॥
ثم حين نشبت تلك المعركة، ارتفع صوت الآلات وهدير الآلهة والأسورا جميعاً.
12.287.12
अथ वृत्रस्य कौरव्य दृष्ट्वा शक्रमवस्थितम् ।
न संभ्रमो न भीः काचिदास्था वा समजायत ॥ १२.२८७.१२ ॥
ثم يا سليل كورو، رأى فريترا إندرا واقفاً أمامه، فلم يعتره اضطراب، ولا خوف، ولا نشأ فيه عزم ما.
12.287.13
ततः समभवद्युद्धं त्रैलोक्यस्य भयंकरम् ।
शक्रस्य च सुरेन्द्रस्य वृत्रस्य च महात्मनः ॥ १२.२८७.१३ ॥
فنشبت معركة مروّعة للعوالم الثلاثة، بين شاكرا ملك الآلهة وفريترا العظيم النفس.
12.287.14
असिभिः पट्टसैः शूलैः शक्तितोमरम्रुद्गरैः ।
शिलाभिर्विविधाभिश्च कार्मुकैश्च महास्वनैः ॥ १२.२८७.१४ ॥
بالسيوف والسيوف العريضة والرماح والحراب والنبال والهراوات، وبأحجار شتى، وبالقسي ذات الطنين الهائل.
12.287.15
अस्त्रैश्च विविर्धौर्दिव्यैः पावकोल्काभिरेव च ।
देवासुरैस्ततः सैन्यैः सर्वमासीत्समाकुलम् ॥ १२.२८७.१५ ॥
بالأسلحة الإلهية المتنوعة والشهب النارية، فاضطربت كل الأشياء بجيوش الآلهة والأسورا.
12.287.16
पितामहपुरोगाश्च सर्वे देवगणास्तदा ।
ऋषयश्च महाभागास्तद्युद्धं द्रष्टुमागमन् ॥ १२.२८७.१६ ॥
ثم جاءت جميع زمر الآلهة يتقدمها الجد (براهما)، والحكماء ذوو الحظ العظيم، لرؤية تلك المعركة.
12.287.17
विमानाग्र्यैर्महाराज सिद्धाश्च भरतर्षभ ।
गन्धर्वाश्च विमानाग्रैरप्सरोभिः समागमन् ॥ १२.२८७.१७ ॥
أيها الملك العظيم، يا ثور البهاراتا، جاء السيدهة على أفضل المركبات السماوية، وجاء الغاندهاربا على مركبات مع الأبسرا.
12.287.18
ततोऽन्तरिक्षमावृत्य वृत्रो धर्मभूतां वरः ।
अश्मवर्षेण देवेन्द्रं सर्वतः समवाकिरत् ॥ १२.२८७.१८ ॥
ثم غطّى فريترا، أفضل الصالحين، السماء، وأمطر ملك الآلهة من كل جانب بوابل من الحجارة.
12.287.19
ततो देवगणाः क्रुद्धाः सर्वतः शरवृष्टिभिः ।
अश्मवर्षमपोहन्त वृत्रप्रेरितमाहवे ॥ १२.२८७.१९ ॥
ثم دفعت جماعات الآلهة الغاضبة من كل جانب بوابل من السهام المطر الحجري الذي أرسله فريترا في المعركة.
12.287.20
वृत्रस्तु कुरुशार्दूल महामायो महाबलः ।
मोहयामास देवेन्द्रं मायायुद्धेन सर्वशः ॥ १२.२८७.२० ॥
لكن فريترا، نمر الكورو، ذو السحر العظيم والقوة العظيمة، أربك سيد الآلهة من كل وجه بمعركة من الوهم.
12.287.21
तस्य वृत्रार्दितस्याथ मोह आसीच्छतक्रतोः ।
रथन्तरेण तं तत्र वसिष्ठः समबोधयत् ॥ १२.२८७.२१ ॥
ثم اعتراه الذهول، وهو المنهك من فريترا، شاتاكراتو (إندرا)؛ فأيقظه فاسيشتا تماماً بالراتانتارا هناك.
12.287.22
देवश्रेष्ठोऽस्ति देवेन्द्र दैत्यासुरनिबर्हण ।
त्रैलोक्यबलसंयुक्तः कस्माच्छक्र विषीदसि ॥ १२.२८७.२२ ॥
أنت أفضل الآلهة، وسيد الآلهة، ومُهلك الدايتيا والأسورا، المتصف بقوة العوالم الثلاثة؛ فلماذا تيأس أيها الشكرا؟
12.287.23
एष ब्रह्मा च विष्णुश्च शिवश्चैव जगत्पतिः ।
सोमश्च भगवान्देवः सर्वे च परमर्षयः ॥ १२.२८७.२३ ॥
ها هم براهما وفيشنو وشيفا، سيد العالم، والإله المبارك سوما، وجميع الحكماء العظماء.
12.287.24
समुद्विग्नं समीक्ष्य त्वां स्वस्तीत्यूचुर्जयाय ते ।
मा कार्षीः कश्मलं शक्र कश्चिदेवेतरो यथा।
आर्यां युद्धे मतिं कृत्वा जहि शत्रून्सुराधिप ॥ १२.२८७.२४ ॥
لما رأوك مضطربًا جدًا قالوا «سلامة» لك من أجل النصر: لا تقع في الوهن، أيها الشكرا، كما يقع غيرك؛ اعزم على سلوك نبيل في المعركة واقتل الأعداء، أيها سيد الآلهة.
12.287.25
एष लोकगुरुस्त्र्यक्षः सर्वलोकनमस्कृतः ।
निरीक्षते त्वां भगवांस्त्यज मोहं सुराधिप ॥ १२.२८७.२५ ॥
هذا معلّم العوالم، ذو العيون الثلاث، المُكرَّم من جميع العوالم، ينظر إليك. فاترك الوهم، يا سيد الآلهة.
12.287.26
एते ब्रह्मर्षयश्चैव बृहस्पतिपुरोगमाः ।
स्तवेन शक्र दिव्येन स्तुवन्ति त्वां जयाय वै ॥ १२.२८७.२६ ॥
هؤلاء الحكماء البراهمة، بقيادة بريهاسباتي، يمجّدونك أيها الشكرا بتسابيح إلهية من أجل النصر.
12.287.27
एवं संबोध्यमानस्य वसिष्ठेन महात्मना ।
अतीव वासवस्यासीद्बलमुत्तमतेजसः ॥ १२.२८७.२७ ॥
وحين أيقظه الحكيم العظيم فاسيشتها على هذا النحو، عظمت قوة فاسافا، صاحب البهاء الأسمى.
12.287.28
ततो बुद्धिमुपागम्य भगवान्पाकशासनः ।
योगेन महता युक्तस्तां मायां व्यपकर्षत ॥ १२.२८७.२८ ॥
ثم إن الإله باكاشاسانا، وقد استعاد عقله واتصف بيوغا عظيمة، أزال تلك المايا.
12.287.29
ततोऽङ्गिरः सुतः श्रीमांस्ते चैव सुमहर्षयः ।
दृष्ट्वा वृत्रस्य विक्रान्तुमुपागम्य महेश्वरम् ॥ १२.२८७.२९ ॥
ثم إن ابن أنغيراس المجيد وأولئك الحكماء العظام، إذ رأوا بأس فريتراس، مضوا إلى الإله الأعظم.
12.287.30
ऊचुर्वृत्रविनाशार्थं लोकानां हितकाम्यया ।
ततो भगवतस्तेजो ज्वरो भूत्वा जगत्पतेः ॥ १२.२८७.३० ॥
قالوا ذلك طلباً لهلاك فريتراس، راغبين في خير العوالم. ثم صار نور الإله، رب العالم، حُمّى.
12.287.31
समाविशत्तदा रौद्रं वृत्रं लोकपतिं तदा ।
विष्णुश्च भगवान्देवः सर्वलोकाभिपूजितः ॥ १२.२८७.३१ ॥
ثم دخل في الفريتْرا الرهيب، سيد العوالم، ودخل فيه أيضاً الإله المبارك فيشنو، المعبود من جميع العوالم.
12.287.32
ऐन्द्रं समाविशुद्वज्रं लोकसंरक्षणे रतः ।
ततो बृहस्पतिर्धीमानुपागम्य शतक्रतुम्।
वसिष्ठश्च महातेजाः सर्वे च परमर्षयः ॥ १२.२८७.३२ ॥
دخلت صاعقة إندرا فيه، وكانت منشغلة بحماية العوالم. ثم اقترب الحكيم بْرِهَسْباتي من شَتَكْراتو، وكذلك الجليل فَسِشْتَ وجميع الحكماء الأعلى.
12.287.33
ते समासाद्य वरदं वासवं लोकपूजितम् ।
ऊचुरेकाग्रमनसो जहि वृत्रमिति प्रभो ॥ १२.२८७.३३ ॥
اقتربوا من فاسافا، واهب النعم المعبود من العوالم، وقالوا بقلوب موحَّدة: «أيها الرب، اقتل فريتْرا!»
12.287.34
एष वृत्रो महाञ्शक्रे बलेन महता वृतः ।
विश्वात्मा सर्वगश्चैव बहुमायश्च विश्रुतः ॥ १२.२८७.३४ ॥
هذا الفريتْرا العظيم، المحاط بجيش جبار ضد إندرا، مشهور بأنه روح الكل، والحاضر في كل مكان، وصاحب أوهام كثيرة.
12.287.35
तदेनमसुरश्रेष्ठं त्रैलोक्येनापि दुर्जयम् ।
जहि त्वं योगमास्थाय मावमंस्थाः सुरेश्वर ॥ १२.२८७.३५ ॥
فاقتل إذن هذا خير الأسورا، الذي يصعب قهره حتى على العوالم الثلاثة، واستعن باليوغا، ولا تستهن به أيها سيد الآلهة.
12.287.36
अनेन हि तपस्तप्तं बलार्थममराधिप ।
षष्टिं वर्षसहस्राणि ब्रह्मा चास्मै वरं ददौ ॥ १२.२८७.३६ ॥
لأجل القوة مارس التقشف ستين ألف سنة، أيها سيد الخالدين، فمنحه براهما نعمة.
12.287.37
महत्त्वं योगिनां चैव महामायत्वमेव च ।
महाबलत्वं च तथा तेजश्चाग्र्यं सुरेश्वर ॥ १२.२८७.३७ ॥
عظمة اليوغيين، والقدرة العظيمة للمايا، والقوة العظيمة، والبهاء الأسمى، يا سيد الآلهة.
12.287.38
एतत्त्वां मामकं तेजः समाविशति वासव ।
वृत्रमेवं त्ववध्यं तं वज्रेण जहि दानवम् ॥ १२.२८७.३८ ॥
يدخلك هذا البهاء الخاص بي، يا فاسافا. فاضرب بالصاعقة ذلك الدانافا فريترا الذي لا يُقتل.
12.287.39
भगवंस्त्वत्प्रसादेन दितिजं सुदुरासदम् ।
वज्रेण निहनिष्यामि पश्यतस्ते सुरर्षभ ॥ १२.२८७.३९ ॥
أيها المبارك، بفضلك سأقتل بالصاعقة ذلك الدايتيا الصعب الاقتراب، وأنت تنظر، يا ثور الآلهة.
12.287.40
आविश्यमाने दैत्ये तु ज्वरेणाथ महासुरे ।
देवतानामृषीणां च हर्षान्नादो महानभूत् ॥ १२.२८७.४० ॥
وبينما كانت الحمى تدخل الدايتيا، الأسور العظيم، ارتفع صوت عظيم من فرح الآلهة والحكماء.
12.287.41
ततो दुन्दुभयश्चैव शङ्ख्याश्च सुमहास्वनाः ।
मुरजा डिण्डिभाश्चैव प्रावाद्यन्त सहस्रशः ॥ १२.२८७.४१ ॥
ثم دُقّت الطبول والأبواق الصدفية ذات الصوت الهائل، والمورجات والديندِمات، بالآلاف.
12.287.42
असुराणां तु सर्वेषां स्मृतिलोपो महानभूत् ।
मायानाशश्च बलवान्क्षणेन समपद्यत ॥ १२.२८७.४२ ॥
وأصاب جميع الأسورا فقدانٌ عظيم للذاكرة، وتلاشى سحرهم القوي في لحظة.
12.287.43
तमाविष्टमथो ज्ञात्वा ऋषयो देवतास्तथा ।
स्तुवन्तः शक्नमीशानं तथा प्राचोदयन्नपि ॥ १२.२८७.४३ ॥
ولما علموا أنه قد تلبّسه ذلك، أخذ الحكماء والآلهة يمجّدون شكرا والإيشانا، ودفعوه هو أيضا.
12.287.44
रथस्थस्य हि शक्रस्य युद्धकाले महात्मनः ।
ऋषिभिः स्तूयमानस्य रूपमासीन्सुदुर्दृशम् ॥ १२.२८७.४४ ॥
كانت صورة الكريم شكرا، واقفا على عربته وقت القتال ومحمودا من الحكماء، بالغة الصعوبة على النظر.