மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 12.287
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.287.1
अहो धर्मिष्ठता तस्य वृत्रस्यामिततेजसः ।
यस्य विज्ञानमतुलं विष्णोर्भक्तिश्च तादृशी ॥ १२.२८७.१ ॥
ஆ! அளவற்ற தேஜஸ் கொண்ட அந்த வ்ருத்ரனின் தர்மநிஷ்டை எவ்வளவு உயர்ந்தது! அவனது ஞானம் ஒப்பற்றது; விஷ்ணுவின் மீதான பக்தியும் அத்தகையதே.
12.287.2
दुर्विज्ञेयमिदं तस्य विष्णोरमिततेजसः ।
कथं वा राजशार्दूल पदं तु ज्ञातवानसौ ॥ १२.२८७.२ ॥
ராஜசார்தூலா! அளவற்ற தேஜஸ் கொண்ட விஷ்ணுவின் இந்த ரகசியத்தை அறிவது கடினம்; அவன் அந்த நிலையை எவ்வாறு அறிந்தான்?
12.287.3
भवता कथितं ह्येतच्छ्रद्दधे चाहमच्युत ।
भूयश्च मे समुत्पन्ना बुद्धिरव्यक्तदर्शना ॥ १२.२८७.३ ॥
அச்யுதா! நீங்கள் கூறியதை நான் நம்புகிறேன்; ஆயினும் மீண்டும் என் மனத்தில் தெளிவற்ற ஓர் ஐயம் எழுகிறது.
12.287.4
कथं विनिहतो वृत्रः शक्रेण भरतर्षभ ।
धार्मिको विष्णुभक्तश्च तत्त्वज्ञश्च तदन्वये ॥ १२.२८७.४ ॥
பரதர்களில் காளையே! தர்மவானும், விஷ்ணு பக்தனும், தத்துவ ஞானியுமான வ்ருத்ரன், அவனது வம்சத்திலும் அவ்வாறே இருந்தவன், இந்திரனால் எவ்வாறு கொல்லப்பட்டான்?
12.287.5
एतन्मे संशयं ब्रूहि पृच्छते भरतर्षभ ।
वृत्रः स राजशार्दूल यथा शक्रेण निर्जितः ॥ १२.२८७.५ ॥
பரதர்களில் காளையே! கேட்கும் எனக்கு இந்த ஐயத்தைத் தெளிவுபடுத்துங்கள்; ராஜசார்தூலா, அந்த வ்ருத்ரன் இந்திரனால் எவ்வாறு வெல்லப்பட்டான்?
12.287.6
यथा चैवाभवद्युद्धं तच्चाचक्ष्व पितामह ।
विस्तरेण महाबाहो परं कौतूहलं हि मे ॥ १२.२८७.६ ॥
பிதாமகரே! அந்தப் போர் எவ்வாறு நிகழ்ந்தது என்பதை விரிவாகக் கூறுங்கள்; மகாபாகுவே, எனக்கு அதில் பெரும் ஆர்வம் உள்ளது.
12.287.7
रथेनेन्द्रः प्रयातो वै सार्धं सुरगणैः पुरा ।
ददर्शाथाग्रतो वृत्रं धिष्ठितं पर्वतोपमम् ॥ १२.२८७.७ ॥
முன்பு இந்திரன் தேவர் கூட்டத்துடன் தேரில் புறப்பட்டான். பின்பு தன் முன் மலைபோல் நின்றிருந்த விருத்திரனைக் கண்டான்.
12.287.8
योजनानां शतान्यूर्ध्वं पञ्चोन्छ्रितमरिंदम् ।
शतानि विस्तरेणाथ त्रीणि चाभ्यधिकानि वै ॥ १२.२८७.८ ॥
எதிரிகளை அடக்குபவனே! அவன் ஐநூறு யோசனை உயரமாக எழுந்திருந்தான்; அகலத்தில் மூன்று நூறுக்கும் மேல் இருந்தான்.
12.287.9
तत्प्रेक्ष्य तादृशं रूपं त्रैलोक्येनापि दुर्जयम् ।
वृत्रस्य देवाः संत्रस्ता न शान्तिमुपलेभिरे ॥ १२.२८७.९ ॥
மூன்று உலகங்களாலும் வெல்ல முடியாத விருத்திரனின் அத்தகைய உருவத்தைக் கண்டு தேவர்கள் நடுங்கினர்; அவர்கள் அமைதியைக் காணவில்லை.
12.287.10
शक्रस्य तु तदा राजन्नूरुस्तम्भो व्यजायत ।
भयाद्वृत्रस्य सहसा दृष्ट्वा तद्रूपमुत्तमम् ॥ १२.२८७.१० ॥
அரசே! அப்போது விருத்திரனின் அந்த உயர்ந்த உருவத்தைக் கண்டு பயத்தால் இந்திரனின் தொடைகள் திடீரென மரத்துப் போயின.
12.287.11
ततो नादः समभवद्वादित्राणां च निःस्वनः ।
देवासुराणां सर्वेषां तस्मिन्युद्धे ह्युपस्थिते ॥ १२.२८७.११ ॥
அப்போது அந்தப் போர் தொடங்கியதும், தேவர்களும் அசுரர்களும் அனைவருமான வாத்தியங்களின் ஒலியும் முழக்கமும் எழுந்தன.
12.287.12
अथ वृत्रस्य कौरव्य दृष्ट्वा शक्रमवस्थितम् ।
न संभ्रमो न भीः काचिदास्था वा समजायत ॥ १२.२८७.१२ ॥
குருவின் வழிவந்தவனே! பின்பு விருத்திரன் எதிரே நின்ற இந்திரனைக் கண்டான்; அவனிடம் பதற்றமோ, பயமோ, அல்லது எந்தத் திடமான உறுதியோ எழவில்லை.
12.287.13
ततः समभवद्युद्धं त्रैलोक्यस्य भयंकरम् ।
शक्रस्य च सुरेन्द्रस्य वृत्रस्य च महात्मनः ॥ १२.२८७.१३ ॥
அப்போது மூன்று உலகங்களையும் நடுங்கச் செய்யும் போர் மூண்டது — சக்கரனுக்கும், தேவர்களின் அரசனுக்கும், மகாத்மாவான விருத்திரனுக்கும் இடையே.
12.287.14
असिभिः पट्टसैः शूलैः शक्तितोमरम्रुद्गरैः ।
शिलाभिर्विविधाभिश्च कार्मुकैश्च महास्वनैः ॥ १२.२८७.१४ ॥
வாள்கள், பட்டிசங்கள், சூலங்கள், சக்தி, தோமரம், கதைகளால், பல வகையான கற்களால், பெரும் ஒலி எழுப்பும் வில்களால்.
12.287.15
अस्त्रैश्च विविर्धौर्दिव्यैः पावकोल्काभिरेव च ।
देवासुरैस्ततः सैन्यैः सर्वमासीत्समाकुलम् ॥ १२.२८७.१५ ॥
பல வகையான தெய்வீக அஸ்திரங்களாலும் தீப்பந்தங்களாலும், அப்போது தேவர்கள், அசுரர்களின் படைகளால் அனைத்தும் கலக்கமடைந்தது.
12.287.16
पितामहपुरोगाश्च सर्वे देवगणास्तदा ।
ऋषयश्च महाभागास्तद्युद्धं द्रष्टुमागमन् ॥ १२.२८७.१६ ॥
அப்போது பிதாமகரை முன்னிட்டு அனைத்து தேவகணங்களும், மகாபாக்கியவான்களான ரிஷிகளும் அந்தப் போரைக் காண வந்தனர்.
12.287.17
विमानाग्र्यैर्महाराज सिद्धाश्च भरतर्षभ ।
गन्धर्वाश्च विमानाग्रैरप्सरोभिः समागमन् ॥ १२.२८७.१७ ॥
மகாராஜாவே! பரதர்களில் சிறந்தவனே! சித்தர்கள் சிறந்த விமானங்களிலும், கந்தர்வர்கள் விமானங்களில் அப்சரஸ்களுடனும் ஒன்றாகக் கூடினர்.
12.287.18
ततोऽन्तरिक्षमावृत्य वृत्रो धर्मभूतां वरः ।
अश्मवर्षेण देवेन्द्रं सर्वतः समवाकिरत् ॥ १२.२८७.१८ ॥
அப்போது தர்மவான்களில் சிறந்த விருத்திரன் ஆகாயத்தை மூடி, தேவேந்திரன்மீது எல்லாப் பக்கங்களிலும் கல்மழை பொழிந்தான்.
12.287.19
ततो देवगणाः क्रुद्धाः सर्वतः शरवृष्टिभिः ।
अश्मवर्षमपोहन्त वृत्रप्रेरितमाहवे ॥ १२.२८७.१९ ॥
அப்போது கோபமுற்ற தேவகணங்கள் எல்லாப் பக்கங்களிலும் அம்பு மழையால், போரில் வೃத்திரனால் ஏவப்பட்ட கல் மழையை விரட்டின.
12.287.20
वृत्रस्तु कुरुशार्दूल महामायो महाबलः ।
मोहयामास देवेन्द्रं मायायुद्धेन सर्वशः ॥ १२.२८७.२० ॥
குரு புலியே, பேராற்றல்மிக்க பெரும் மாயையுடைய வೃத்திரன் மாயப் போரால் தேவேந்திரனை எல்லா வகையிலும் மயக்கினான்.
12.287.21
तस्य वृत्रार्दितस्याथ मोह आसीच्छतक्रतोः ।
रथन्तरेण तं तत्र वसिष्ठः समबोधयत् ॥ १२.२८७.२१ ॥
வೃத்திரனால் துன்புறுத்தப்பட்ட அந்த சதக்ரதுவுக்கு அப்போது மயக்கம் உண்டானது; அங்கே வசிஷ்டர் ரதந்தரத்தால் அவனை விழிப்படையச் செய்தார்.
12.287.22
देवश्रेष्ठोऽस्ति देवेन्द्र दैत्यासुरनिबर्हण ।
त्रैलोक्यबलसंयुक्तः कस्माच्छक्र विषीदसि ॥ १२.२८७.२२ ॥
தேவேந்திரா, நீர் தேவர்களில் சிறந்தவர்; தைத்தியர்களையும் அசுரர்களையும் அழிப்பவர்; மூவுலக வலிமையுடையவர். சக்ரா, ஏன் சோர்வடைகிறீர்?
12.287.23
एष ब्रह्मा च विष्णुश्च शिवश्चैव जगत्पतिः ।
सोमश्च भगवान्देवः सर्वे च परमर्षयः ॥ १२.२८७.२३ ॥
இதோ பிரம்மா, விஷ்ணு, சிவன், உலகின் தலைவர், பகவான் சோமன் மற்றும் அனைத்துப் பெரிய முனிவர்களும் இருக்கிறார்கள்.
12.287.24
समुद्विग्नं समीक्ष्य त्वां स्वस्तीत्यूचुर्जयाय ते ।
मा कार्षीः कश्मलं शक्र कश्चिदेवेतरो यथा।
आर्यां युद्धे मतिं कृत्वा जहि शत्रून्सुराधिप ॥ १२.२८७.२४ ॥
நீ மிகவும் கலங்குவதைக் கண்டு அவர்கள் உனக்கு வெற்றிக்காக 'ஸ்வஸ்தி' என்றனர். சக்ரா, சாதாரண மனிதனைப் போல சோர்வடையாதே; போரில் உயர்ந்த உறுதியுடன் பகைவர்களைக் கொல்; தேவாதிபதியே.
12.287.25
एष लोकगुरुस्त्र्यक्षः सर्वलोकनमस्कृतः ।
निरीक्षते त्वां भगवांस्त्यज मोहं सुराधिप ॥ १२.२८७.२५ ॥
உலகங்களின் குருவான முக்கண்ணன், அனைத்து உலகங்களாலும் வணங்கப்படுபவர், உன்னை நோக்குகிறார். தேவர்களின் தலைவனே, மயக்கத்தை விடு.
12.287.26
एते ब्रह्मर्षयश्चैव बृहस्पतिपुरोगमाः ।
स्तवेन शक्र दिव्येन स्तुवन्ति त्वां जयाय वै ॥ १२.२८७.२६ ॥
பிருஹஸ்பதியை முன்னிட்டுள்ள இந்த பிரம்மரிஷிகள், ஓ சக்ரா, தெய்வீகமான துதியால் வெற்றிக்காக உன்னைத் துதிக்கின்றனர்.
12.287.27
एवं संबोध्यमानस्य वसिष्ठेन महात्मना ।
अतीव वासवस्यासीद्बलमुत्तमतेजसः ॥ १२.२८७.२७ ॥
மகாத்மா வசிஷ்டரால் இவ்வாறு உணர்த்தப்பட்ட பின், உயர்ந்த தேஜஸ் கொண்ட வாசவனுக்கு மிகுந்த வலிமை உண்டானது.
12.287.28
ततो बुद्धिमुपागम्य भगवान्पाकशासनः ।
योगेन महता युक्तस्तां मायां व्यपकर्षत ॥ १२.२८७.२८ ॥
பின்னர் அறிவை அடைந்த பகவான் பாகசாசனன், மகத்தான யோகத்தால் இணைந்து அந்த மாயையை விலக்கினான்.
12.287.29
ततोऽङ्गिरः सुतः श्रीमांस्ते चैव सुमहर्षयः ।
दृष्ट्वा वृत्रस्य विक्रान्तुमुपागम्य महेश्वरम् ॥ १२.२८७.२९ ॥
பின்னர் அங்கிரசின் புதல்வனான ஸ்ரீமானும், அந்த மகாரிஷிகளும், விருத்திரனின் பராக்கிரமத்தைக் கண்டு மகேஸ்வரனிடம் சென்றனர்.
12.287.30
ऊचुर्वृत्रविनाशार्थं लोकानां हितकाम्यया ।
ततो भगवतस्तेजो ज्वरो भूत्वा जगत्पतेः ॥ १२.२८७.३० ॥
விருத்திரனை அழிப்பதற்காக, உலகங்களின் நன்மையை விரும்பி அவர்கள் சொன்னார்கள். பின்னர் உலகநாதனான பகவானின் தேஜஸ் ஜுரமாக ஆனது.
12.287.31
समाविशत्तदा रौद्रं वृत्रं लोकपतिं तदा ।
विष्णुश्च भगवान्देवः सर्वलोकाभिपूजितः ॥ १२.२८७.३१ ॥
அப்போது கொடிய வ்ருத்திரனுள், உலகங்களின் தலைவனாகிய அவனுள், அவன் புகுந்தான். பகவான் தேவனான விஷ்ணுவும், எல்லா உலகங்களாலும் வணங்கப்படுபவர், (அவனுள் புகுந்தார்).
12.287.32
ऐन्द्रं समाविशुद्वज्रं लोकसंरक्षणे रतः ।
ततो बृहस्पतिर्धीमानुपागम्य शतक्रतुम्।
वसिष्ठश्च महातेजाः सर्वे च परमर्षयः ॥ १२.२८७.३२ ॥
இந்திரனின் வஜ்ரம் அவனுள் புகுந்தது; அது உலகங்களைக் காப்பதில் ஈடுபட்டிருந்தது. பின்னர் அறிவுள்ள பிருஹஸ்பதி சதக்ரது இந்திரனை அணுகினார், மகா தேஜஸ்வியான வசிஷ்டரும் எல்லா பரம ரிஷிகளும் (அணுகினர்).
12.287.33
ते समासाद्य वरदं वासवं लोकपूजितम् ।
ऊचुरेकाग्रमनसो जहि वृत्रमिति प्रभो ॥ १२.२८७.३३ ॥
அவர்கள் வரமளிப்பவனும் உலகங்களால் வணங்கப்பட்டவனுமான வாசவனை (இந்திரனை) அணுகி, ஒருமித்த மனதுடன் சொன்னார்கள்: 'பிரபுவே, வ்ருத்திரனை வதம் செய்!'
12.287.34
एष वृत्रो महाञ्शक्रे बलेन महता वृतः ।
विश्वात्मा सर्वगश्चैव बहुमायश्च विश्रुतः ॥ १२.२८७.३४ ॥
இந்த மகத்தான வ்ருத்திரன், இந்திரனுக்கு எதிராக பெரும் படையால் சூழப்பட்டவன்; எல்லாவற்றின் ஆத்மாவும், எங்கும் நிறைந்தவனும், பல மாயைகள் கொண்டவனுமாக புகழ்பெற்றவன்.
12.287.35
तदेनमसुरश्रेष्ठं त्रैलोक्येनापि दुर्जयम् ।
जहि त्वं योगमास्थाय मावमंस्थाः सुरेश्वर ॥ १२.२८७.३५ ॥
ஆகவே, மூன்று உலகங்களாலும் வெல்ல முடியாத அசுரர்களில் சிறந்தவனை யோகத்தை ஏற்று வதம் செய்; தேவேஸ்வரா, அவனை இளக்காரமாக நினைக்காதே.
12.287.36
अनेन हि तपस्तप्तं बलार्थममराधिप ।
षष्टिं वर्षसहस्राणि ब्रह्मा चास्मै वरं ददौ ॥ १२.२८७.३६ ॥
இவன் பலத்திற்காக அறுபதாயிரம் ஆண்டுகள் தவம் செய்தான், அமரர்களின் தலைவனே; பிரம்மாவும் இவனுக்கு வரம் அளித்தார்.
12.287.37
महत्त्वं योगिनां चैव महामायत्वमेव च ।
महाबलत्वं च तथा तेजश्चाग्र्यं सुरेश्वर ॥ १२.२८७.३७ ॥
யோகிகளின் மகத்துவமும், மகாமாயையின் ஆற்றலும், பெரும் வலிமையும், மேலான தேஜஸும், ஓ தேவர்களின் தலைவனே.
12.287.38
एतत्त्वां मामकं तेजः समाविशति वासव ।
वृत्रमेवं त्ववध्यं तं वज्रेण जहि दानवम् ॥ १२.२८७.३८ ॥
ஓ வாசவா, என் இந்தத் தேஜஸ் உன்னுள் புகுகிறது. அந்த அவத்தியனான விருத்திரனை வஜ்ரத்தால் கொல், அந்த தானவனை.
12.287.39
भगवंस्त्वत्प्रसादेन दितिजं सुदुरासदम् ।
वज्रेण निहनिष्यामि पश्यतस्ते सुरर्षभ ॥ १२.२८७.३९ ॥
ஓ பகவானே, உங்கள் அருளால் அந்த அணுக முடியாத திதிஜனை வஜ்ரத்தால் கொல்வேன், நீங்கள் பார்க்கையில், ஓ தேவர்களில் காளையே.
12.287.40
आविश्यमाने दैत्ये तु ज्वरेणाथ महासुरे ।
देवतानामृषीणां च हर्षान्नादो महानभूत् ॥ १२.२८७.४० ॥
அந்த தைத்யன், மகாசுரன் ஜுரத்தால் புகுந்துகொண்டிருக்கையில், தேவர்களும் ரிஷிகளும் மகிழ்ச்சியால் பெரும் ஒலியை எழுப்பினர்.
12.287.41
ततो दुन्दुभयश्चैव शङ्ख्याश्च सुमहास्वनाः ।
मुरजा डिण्डिभाश्चैव प्रावाद्यन्त सहस्रशः ॥ १२.२८७.४१ ॥
பின்னர் துந்துபிகளும், மிக முழங்கும் சங்குகளும், முரஜங்களும், டிண்டிமங்களும் ஆயிரக்கணக்கில் ஒலிக்கப்பட்டன.
12.287.42
असुराणां तु सर्वेषां स्मृतिलोपो महानभूत् ।
मायानाशश्च बलवान्क्षणेन समपद्यत ॥ १२.२८७.४२ ॥
அனைத்து அசுரர்களுக்கும் பெரும் நினைவிழப்பு உண்டானது; வலிய மாயையும் ஒரு கணத்தில் அழிந்தது.
12.287.43
तमाविष्टमथो ज्ञात्वा ऋषयो देवतास्तथा ।
स्तुवन्तः शक्नमीशानं तथा प्राचोदयन्नपि ॥ १२.२८७.४३ ॥
அவன் ஆவிஷ்டனாக இருப்பதை அறிந்து, முனிவர்களும் தேவர்களும் இந்திரனையும் ஈசானனையும் துதித்தவாறு அவனையும் தூண்டினார்கள்.
12.287.44
रथस्थस्य हि शक्रस्य युद्धकाले महात्मनः ।
ऋषिभिः स्तूयमानस्य रूपमासीन्सुदुर्दृशम् ॥ १२.२८७.४४ ॥
போர்க்காலத்தில் தேரில் நின்ற மகாத்மா சக்கிரனின் உருவம், முனிவர்களால் துதிக்கப்பட்டபோது, காண்பதற்கு மிகவும் அரியதாக இருந்தது.