Mahābhārata · Adhyāya 12.287
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.287.1
अहो धर्मिष्ठता तस्य वृत्रस्यामिततेजसः ।
यस्य विज्ञानमतुलं विष्णोर्भक्तिश्च तादृशी ॥ १२.२८७.१ ॥
Oh, wie groß war die Rechtschaffenheit jenes Vṛtra von grenzenloser Herrlichkeit, dessen Wissen unvergleichlich war und dessen Hingabe an Viṣṇu ebenso groß war!
12.287.2
दुर्विज्ञेयमिदं तस्य विष्णोरमिततेजसः ।
कथं वा राजशार्दूल पदं तु ज्ञातवानसौ ॥ १२.२८७.२ ॥
O Tiger unter den Königen, dieses Geheimnis Viṣṇus von grenzenloser Herrlichkeit ist schwer zu begreifen. Wie also gelangte er zur Kenntnis jenes Zustandes?
12.287.3
भवता कथितं ह्येतच्छ्रद्दधे चाहमच्युत ।
भूयश्च मे समुत्पन्ना बुद्धिरव्यक्तदर्शना ॥ १२.२८७.३ ॥
O Acyuta, ich glaube, was du gesagt hast; doch wieder ist in mir ein Gedanke von unklarer Gestalt entstanden.
12.287.4
कथं विनिहतो वृत्रः शक्रेण भरतर्षभ ।
धार्मिको विष्णुभक्तश्च तत्त्वज्ञश्च तदन्वये ॥ १२.२८७.४ ॥
O Stier der Bharatas, wie wurde Vṛtra von Indra erschlagen? Er war rechtschaffen, ein Verehrer Viṣṇus und ein Kenner der Wahrheit, und solche waren auch seine Nachkommen.
12.287.5
एतन्मे संशयं ब्रूहि पृच्छते भरतर्षभ ।
वृत्रः स राजशार्दूल यथा शक्रेण निर्जितः ॥ १२.२८७.५ ॥
O Stier der Bharatas, erkläre mir diesen meinen Zweifel, denn ich frage: O Tiger unter den Königen, wie wurde Vṛtra von Indra besiegt?
12.287.6
यथा चैवाभवद्युद्धं तच्चाचक्ष्व पितामह ।
विस्तरेण महाबाहो परं कौतूहलं हि मे ॥ १२.२८७.६ ॥
Großvater, beschreibe ausführlich, wie jener Kampf zustande kam; o Starkarmiger, meine Neugier darauf ist wahrlich groß.
12.287.7
रथेनेन्द्रः प्रयातो वै सार्धं सुरगणैः पुरा ।
ददर्शाथाग्रतो वृत्रं धिष्ठितं पर्वतोपमम् ॥ १२.२८७.७ ॥
Einst fuhr Indra mit den Scharen der Götter auf seinem Wagen aus. Da sah er vor sich Vṛtra, der wie ein Berg dastand.
12.287.8
योजनानां शतान्यूर्ध्वं पञ्चोन्छ्रितमरिंदम् ।
शतानि विस्तरेणाथ त्रीणि चाभ्यधिकानि वै ॥ १२.२८७.८ ॥
O Bezwinger der Feinde, er erhob sich fünfhundert Yojanas hoch, und in der Breite war er mehr als dreihundert Yojanas.
12.287.9
तत्प्रेक्ष्य तादृशं रूपं त्रैलोक्येनापि दुर्जयम् ।
वृत्रस्य देवाः संत्रस्ता न शान्तिमुपलेभिरे ॥ १२.२८७.९ ॥
Als sie jene Gestalt Vṛtras sahen, die selbst für die drei Welten unbezwingbar war, gerieten die Götter in Schrecken und fanden keine Ruhe.
12.287.10
शक्रस्य तु तदा राजन्नूरुस्तम्भो व्यजायत ।
भयाद्वृत्रस्य सहसा दृष्ट्वा तद्रूपमुत्तमम् ॥ १२.२८७.१० ॥
O König, da lähmte aus Furcht beim Anblick jener erhabenen Gestalt Vṛtras plötzlich Indras Schenkel.
12.287.11
ततो नादः समभवद्वादित्राणां च निःस्वनः ।
देवासुराणां सर्वेषां तस्मिन्युद्धे ह्युपस्थिते ॥ १२.२८७.११ ॥
Da erhob sich, als jene Schlacht begann, ein Klang der Instrumente und ein Tosen aller Götter und Dämonen.
12.287.12
अथ वृत्रस्य कौरव्य दृष्ट्वा शक्रमवस्थितम् ।
न संभ्रमो न भीः काचिदास्था वा समजायत ॥ १२.२८७.१२ ॥
Da sah Vṛtra, o Nachkomme der Kurus, Indra vor sich stehen, doch in ihm erhob sich weder Erregung noch Furcht noch irgendein Entschluss.
12.287.13
ततः समभवद्युद्धं त्रैलोक्यस्य भयंकरम् ।
शक्रस्य च सुरेन्द्रस्य वृत्रस्य च महात्मनः ॥ १२.२८७.१३ ॥
Da entbrannte ein Kampf, furchtbar für die drei Welten, zwischen Śakra, dem Herrn der Götter, und dem großherzigen Vṛtra.
12.287.14
असिभिः पट्टसैः शूलैः शक्तितोमरम्रुद्गरैः ।
शिलाभिर्विविधाभिश्च कार्मुकैश्च महास्वनैः ॥ १२.२८७.१४ ॥
Mit Schwertern, Breitschwertern, Speeren, Lanzen, Wurfspießen und Keulen, mit Steinen mancherlei Art und mit Bögen, die laut dröhnten.
12.287.15
अस्त्रैश्च विविर्धौर्दिव्यैः पावकोल्काभिरेव च ।
देवासुरैस्ततः सैन्यैः सर्वमासीत्समाकुलम् ॥ १२.२८७.१५ ॥
Mit mannigfachen göttlichen Geschossen und feurigen Meteoren; da wurde alles von den Heeren der Götter und Asuras in Verwirrung gestürzt.
12.287.16
पितामहपुरोगाश्च सर्वे देवगणास्तदा ।
ऋषयश्च महाभागास्तद्युद्धं द्रष्टुमागमन् ॥ १२.२८७.१६ ॥
Da kamen alle Scharen der Götter, angeführt vom Großvater (Brahmā), und die hochgesegneten Weisen, um jene Schlacht zu sehen.
12.287.17
विमानाग्र्यैर्महाराज सिद्धाश्च भरतर्षभ ।
गन्धर्वाश्च विमानाग्रैरप्सरोभिः समागमन् ॥ १२.२८७.१७ ॥
O großer König, Stier der Bharatas, die Siddhas kamen auf den vortrefflichsten himmlischen Wagen, und die Gandharvas auf Wagen zusammen mit den Apsaras.
12.287.18
ततोऽन्तरिक्षमावृत्य वृत्रो धर्मभूतां वरः ।
अश्मवर्षेण देवेन्द्रं सर्वतः समवाकिरत् ॥ १२.२८७.१८ ॥
Da bedeckte Vṛtra, der Beste unter den Rechtschaffenen, den Himmel und überschüttete den Herrn der Götter von allen Seiten mit einem Steinregen.
12.287.19
ततो देवगणाः क्रुद्धाः सर्वतः शरवृष्टिभिः ।
अश्मवर्षमपोहन्त वृत्रप्रेरितमाहवे ॥ १२.२८७.१९ ॥
Da vertrieben die zornigen Scharen der Götter von allen Seiten mit Pfeilregen im Kampf den von Vṛtra gesandten Steinregen.
12.287.20
वृत्रस्तु कुरुशार्दूल महामायो महाबलः ।
मोहयामास देवेन्द्रं मायायुद्धेन सर्वशः ॥ १२.२८७.२० ॥
Vṛtra aber, Tiger unter den Kurus, von großer Trugkraft und großer Stärke, verwirrte den Herrn der Götter auf jede Weise durch einen Illusionskampf.
12.287.21
तस्य वृत्रार्दितस्याथ मोह आसीच्छतक्रतोः ।
रथन्तरेण तं तत्र वसिष्ठः समबोधयत् ॥ १२.२८७.२१ ॥
Da überkam den von Vṛtra bedrängten Śatakratu, Indra, Verwirrung; dort weckte ihn Vasiṣṭha mit dem Rathantara völlig auf.
12.287.22
देवश्रेष्ठोऽस्ति देवेन्द्र दैत्यासुरनिबर्हण ।
त्रैलोक्यबलसंयुक्तः कस्माच्छक्र विषीदसि ॥ १२.२८७.२२ ॥
Du bist der Beste unter den Göttern, Herr der Götter, Vernichter der Daityas und Asuras, begabt mit der Kraft der drei Welten; warum, o Śakra, verzagst du?
12.287.23
एष ब्रह्मा च विष्णुश्च शिवश्चैव जगत्पतिः ।
सोमश्च भगवान्देवः सर्वे च परमर्षयः ॥ १२.२८७.२३ ॥
Hier sind Brahmā und Viṣṇu und Śiva, der Herr der Welt, und der erhabene Gott Soma und alle höchsten Weisen.
12.287.24
समुद्विग्नं समीक्ष्य त्वां स्वस्तीत्यूचुर्जयाय ते ।
मा कार्षीः कश्मलं शक्र कश्चिदेवेतरो यथा।
आर्यां युद्धे मतिं कृत्वा जहि शत्रून्सुराधिप ॥ १२.२८७.२४ ॥
Als sie dich so sehr erschüttert sahen, sprachen sie »Heil« für deinen Sieg: Gib nicht der Verzagtheit nach, o Śakra, wie irgendein anderer; entschließe dich im Kampf zu edler Haltung und erschlage die Feinde, o Herr der Götter.
12.287.25
एष लोकगुरुस्त्र्यक्षः सर्वलोकनमस्कृतः ।
निरीक्षते त्वां भगवांस्त्यज मोहं सुराधिप ॥ १२.२८७.२५ ॥
Dieser Lehrer der Welten, der Dreiäugige, von allen Welten verehrt, blickt auf dich. Lass ab von deiner Verblendung, Herr der Götter.
12.287.26
एते ब्रह्मर्षयश्चैव बृहस्पतिपुरोगमाः ।
स्तवेन शक्र दिव्येन स्तुवन्ति त्वां जयाय वै ॥ १२.२८७.२६ ॥
Diese brahmanischen Weisen, angeführt von Bṛhaspati, preisen dich, o Śakra, mit göttlichen Hymnen um des Sieges willen.
12.287.27
एवं संबोध्यमानस्य वसिष्ठेन महात्मना ।
अतीव वासवस्यासीद्बलमुत्तमतेजसः ॥ १२.२८७.२७ ॥
Als der großherzige Vasiṣṭha ihn so aufgerüttelt hatte, wurde Vāsavas Kraft gewaltig, er von höchstem Glanz.
12.287.28
ततो बुद्धिमुपागम्य भगवान्पाकशासनः ।
योगेन महता युक्तस्तां मायां व्यपकर्षत ॥ १२.२८७.२८ ॥
Da fasste der gesegnete Pākaśāsana Verstand, und mit großem Yoga ausgerüstet, zerstreute er jene Täuschung.
12.287.29
ततोऽङ्गिरः सुतः श्रीमांस्ते चैव सुमहर्षयः ।
दृष्ट्वा वृत्रस्य विक्रान्तुमुपागम्य महेश्वरम् ॥ १२.२८७.२९ ॥
Da traten der glorreiche Sohn Aṅgiras' und jene großen Weisen, als sie Vṛtras Tapferkeit sahen, vor den Großen Herrn.
12.287.30
ऊचुर्वृत्रविनाशार्थं लोकानां हितकाम्यया ।
ततो भगवतस्तेजो ज्वरो भूत्वा जगत्पतेः ॥ १२.२८७.३० ॥
Zur Vernichtung Vṛtras sprachen sie, das Wohl der Welten begehrend. Da wurde der Glanz des gesegneten Weltherrn zu einem Fieber.
12.287.31
समाविशत्तदा रौद्रं वृत्रं लोकपतिं तदा ।
विष्णुश्च भगवान्देवः सर्वलोकाभिपूजितः ॥ १२.२८७.३१ ॥
Da trat er in den grimmigen Vṛtra ein, den Herrn der Welten, und auch der gesegnete Gott Viṣṇu, von allen Welten verehrt, trat ein.
12.287.32
ऐन्द्रं समाविशुद्वज्रं लोकसंरक्षणे रतः ।
ततो बृहस्पतिर्धीमानुपागम्य शतक्रतुम्।
वसिष्ठश्च महातेजाः सर्वे च परमर्षयः ॥ १२.२८७.३२ ॥
Indras Donnerkeil trat in ihn ein, dem an der Erhaltung der Welten gelegen war. Dann näherte sich der weise Bṛhaspati dem Śatakratu, und auch der großherzige Vasiṣṭha und alle höchsten Weisen.
12.287.33
ते समासाद्य वरदं वासवं लोकपूजितम् ।
ऊचुरेकाग्रमनसो जहि वृत्रमिति प्रभो ॥ १२.२८७.३३ ॥
Sie traten vor Vāsava, den Gewährer der Gaben, den die Welten verehren, und sprachen mit einmütigem Sinn: »O Herr, erschlage Vṛtra!«
12.287.34
एष वृत्रो महाञ्शक्रे बलेन महता वृतः ।
विश्वात्मा सर्वगश्चैव बहुमायश्च विश्रुतः ॥ १२.२८७.३४ ॥
Dieser große Vṛtra, gegen Indra von einem mächtigen Heer umgeben, ist berühmt als Seele des Alls, allgegenwärtig und voller vielfältiger Täuschungen.
12.287.35
तदेनमसुरश्रेष्ठं त्रैलोक्येनापि दुर्जयम् ।
जहि त्वं योगमास्थाय मावमंस्थाः सुरेश्वर ॥ १२.२८७.३५ ॥
Darum erschlage diesen besten der Asuras, den selbst die drei Welten nur schwer besiegen können. Nimm deine Zuflucht zum Yoga und unterschätze ihn nicht, o Herr der Götter.
12.287.36
अनेन हि तपस्तप्तं बलार्थममराधिप ।
षष्टिं वर्षसहस्राणि ब्रह्मा चास्मै वरं ददौ ॥ १२.२८७.३६ ॥
Um Stärke zu gewinnen, übte er sechzigtausend Jahre lang Askese, o Herr der Unsterblichen, und Brahmā gewährte ihm einen Segen.
12.287.37
महत्त्वं योगिनां चैव महामायत्वमेव च ।
महाबलत्वं च तथा तेजश्चाग्र्यं सुरेश्वर ॥ १२.२८७.३७ ॥
Die Größe der Yogins und die große Māyā-Kraft, ebenso große Stärke und der höchste Glanz, o Herr der Götter.
12.287.38
एतत्त्वां मामकं तेजः समाविशति वासव ।
वृत्रमेवं त्ववध्यं तं वज्रेण जहि दानवम् ॥ १२.२८७.३८ ॥
Dieser mein Glanz dringt in dich ein, o Vāsava. So erschlage mit dem Donnerkeil jenen Dānava Vṛtra, der nicht getötet werden kann.
12.287.39
भगवंस्त्वत्प्रसादेन दितिजं सुदुरासदम् ।
वज्रेण निहनिष्यामि पश्यतस्ते सुरर्षभ ॥ १२.२८७.३९ ॥
O Erhabener, durch deine Gnade werde ich mit dem Donnerkeil jenen schwer zu nahenden Daitya erschlagen, während du zusiehst, o Stier unter den Göttern.
12.287.40
आविश्यमाने दैत्ये तु ज्वरेणाथ महासुरे ।
देवतानामृषीणां च हर्षान्नादो महानभूत् ॥ १२.२८७.४० ॥
Während das Fieber in den Daitya, den großen Asura, eindrang, erhob sich ein gewaltiger Laut aus der Freude der Götter und Weisen.
12.287.41
ततो दुन्दुभयश्चैव शङ्ख्याश्च सुमहास्वनाः ।
मुरजा डिण्डिभाश्चैव प्रावाद्यन्त सहस्रशः ॥ १२.२८७.४१ ॥
Dann erklangen tausendfach Trommeln und Muscheltrompeten von gewaltigem Schall, dazu Murajas und Ḍiṇḍimas.
12.287.42
असुराणां तु सर्वेषां स्मृतिलोपो महानभूत् ।
मायानाशश्च बलवान्क्षणेन समपद्यत ॥ १२.२८७.४२ ॥
Über alle Asuras kam ein großer Verlust des Gedächtnisses, und ihre mächtige Illusion wurde im Nu zerstört.
12.287.43
तमाविष्टमथो ज्ञात्वा ऋषयो देवतास्तथा ।
स्तुवन्तः शक्नमीशानं तथा प्राचोदयन्नपि ॥ १२.२८७.४३ ॥
Als sie erkannten, dass er besessen war, feierten die Weisen und Götter Śakra und Īśāna und trieben auch ihn an.
12.287.44
रथस्थस्य हि शक्रस्य युद्धकाले महात्मनः ।
ऋषिभिः स्तूयमानस्य रूपमासीन्सुदुर्दृशम् ॥ १२.२८७.४४ ॥
Die Gestalt des hochherzigen Śakra, auf seinem Streitwagen stehend zur Zeit der Schlacht und von den Weisen gepriesen, war äußerst schwer anzuschauen.