ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 12.287
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.287.1
अहो धर्मिष्ठता तस्य वृत्रस्यामिततेजसः ।
यस्य विज्ञानमतुलं विष्णोर्भक्तिश्च तादृशी ॥ १२.२८७.१ ॥
ಅಹೋ! ಅಮಿತ ತೇಜಸ್ವಿಯಾದ ಆ ವೃತ್ರನ ಧರ್ಮನಿಷ್ಠೆ ಎಷ್ಟು ಮಹತ್ತರವಾದುದು! ಅವನ ಜ್ಞಾನ ಅತುಲ್ಯವಾಗಿತ್ತು; ವಿಷ್ಣುವಿನ ಮೇಲಿನ ಭಕ್ತಿಯೂ ಅಷ್ಟೇ ಮಹತ್ತರವಾಗಿತ್ತು.
12.287.2
दुर्विज्ञेयमिदं तस्य विष्णोरमिततेजसः ।
कथं वा राजशार्दूल पदं तु ज्ञातवानसौ ॥ १२.२८७.२ ॥
ರಾಜಶಾರ್ದೂಲ! ಅಮಿತ ತೇಜಸ್ವಿಯಾದ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಈ ರಹಸ್ಯವನ್ನು ತಿಳಿಯುವುದು ಕಷ್ಟ; ಅವನು ಆ ಪದವನ್ನು ಹೇಗೆ ತಿಳಿದನು?
12.287.3
भवता कथितं ह्येतच्छ्रद्दधे चाहमच्युत ।
भूयश्च मे समुत्पन्ना बुद्धिरव्यक्तदर्शना ॥ १२.२८७.३ ॥
ಅಚ್ಯುತ! ನೀವು ಹೇಳಿದುದನ್ನು ನಾನು ನಂಬುತ್ತೇನೆ; ಆದರೆ ಮತ್ತೆ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಅವ್ಯಕ್ತವಾದ ಒಂದು ಸಂಶಯ ಉದಯಿಸಿದೆ.
12.287.4
कथं विनिहतो वृत्रः शक्रेण भरतर्षभ ।
धार्मिको विष्णुभक्तश्च तत्त्वज्ञश्च तदन्वये ॥ १२.२८७.४ ॥
ಭರತರ್ಷಭ! ಧಾರ್ಮಿಕನೂ, ವಿಷ್ಣುಭಕ್ತನೂ, ತತ್ತ್ವಜ್ಞನೂ ಆದ ವೃತ್ರನು, ಅವನ ವಂಶದಲ್ಲಿಯೂ ಅಂತಹವರೇ ಇದ್ದವನು, ಇಂದ್ರನಿಂದ ಹೇಗೆ ಹತನಾದನು?
12.287.5
एतन्मे संशयं ब्रूहि पृच्छते भरतर्षभ ।
वृत्रः स राजशार्दूल यथा शक्रेण निर्जितः ॥ १२.२८७.५ ॥
ಭರತರ್ಷಭ! ಕೇಳುತ್ತಿರುವ ನನ್ನ ಈ ಸಂಶಯವನ್ನು ನಿವಾರಿಸು; ರಾಜಶಾರ್ದೂಲ, ಆ ವೃತ್ರನು ಇಂದ್ರನಿಂದ ಹೇಗೆ ಜಯಿಸಲ್ಪಟ್ಟನು?
12.287.6
यथा चैवाभवद्युद्धं तच्चाचक्ष्व पितामह ।
विस्तरेण महाबाहो परं कौतूहलं हि मे ॥ १२.२८७.६ ॥
ಪಿತಾಮಹ! ಆ ಯುದ್ಧ ಹೇಗೆ ನಡೆಯಿತು ಎಂಬುದನ್ನು ವಿಸ್ತಾರವಾಗಿ ಹೇಳು; ಮಹಾಬಾಹು, ನನಗೆ ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ಬಹಳ ಕುತೂಹಲವಿದೆ.
12.287.7
रथेनेन्द्रः प्रयातो वै सार्धं सुरगणैः पुरा ।
ददर्शाथाग्रतो वृत्रं धिष्ठितं पर्वतोपमम् ॥ १२.२८७.७ ॥
ಹಿಂದೆ ಇಂದ್ರನು ದೇವಗಣಗಳೊಂದಿಗೆ ರಥದಲ್ಲಿ ಹೊರಟನು. ಆಗ ತನ್ನ ಮುಂದೆ ಪರ್ವತದಂತೆ ನಿಂತಿದ್ದ ವೃತ್ರನನ್ನು ಕಂಡನು.
12.287.8
योजनानां शतान्यूर्ध्वं पञ्चोन्छ्रितमरिंदम् ।
शतानि विस्तरेणाथ त्रीणि चाभ्यधिकानि वै ॥ १२.२८७.८ ॥
ಅರಿಗಳನ್ನು ಅಡಗಿಸುವವನೇ! ಅವನು ಐನೂರು ಯೋಜನ ಎತ್ತರವಾಗಿ ಎದ್ದು ನಿಂತಿದ್ದನು; ಅಗಲದಲ್ಲಿ ಮೂರು ನೂರಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚಿನವನಾಗಿದ್ದನು.
12.287.9
तत्प्रेक्ष्य तादृशं रूपं त्रैलोक्येनापि दुर्जयम् ।
वृत्रस्य देवाः संत्रस्ता न शान्तिमुपलेभिरे ॥ १२.२८७.९ ॥
ಮೂರು ಲೋಕಗಳಿಗೂ ಜಯಿಸಲಾಗದ ವೃತ್ರನ ಆ ರೂಪವನ್ನು ಕಂಡು ದೇವತೆಗಳು ಭಯಗೊಂಡರು; ಅವರಿಗೆ ಶಾಂತಿ ದೊರೆಯಲಿಲ್ಲ.
12.287.10
शक्रस्य तु तदा राजन्नूरुस्तम्भो व्यजायत ।
भयाद्वृत्रस्य सहसा दृष्ट्वा तद्रूपमुत्तमम् ॥ १२.२८७.१० ॥
ಅರಸನೇ! ಆಗ ವೃತ್ರನ ಆ ಉತ್ತಮ ರೂಪವನ್ನು ಕಂಡು ಭಯದಿಂದ ಇಂದ್ರನ ತೊಡೆಗಳು ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಸ್ತಬ್ಧಗೊಂಡವು.
12.287.11
ततो नादः समभवद्वादित्राणां च निःस्वनः ।
देवासुराणां सर्वेषां तस्मिन्युद्धे ह्युपस्थिते ॥ १२.२८७.११ ॥
ಆ ಯುದ್ಧ ಆರಂಭವಾದಾಗ ದೇವ ಮತ್ತು ಅಸುರರೆಲ್ಲರ ವಾದ್ಯಗಳ ನಾದವೂ ಗರ್ಜನೆಯೂ ಎದ್ದವು.
12.287.12
अथ वृत्रस्य कौरव्य दृष्ट्वा शक्रमवस्थितम् ।
न संभ्रमो न भीः काचिदास्था वा समजायत ॥ १२.२८७.१२ ॥
ಕೌರವ್ಯನೇ! ಆಗ ವೃತ್ರನು ಎದುರಿನಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದ ಇಂದ್ರನನ್ನು ಕಂಡನು; ಅವನಲ್ಲಿ ಯಾವ ತಳಮಳವೂ, ಭಯವೂ, ಅಥವಾ ಯಾವ ದೃಢ ನಿಶ್ಚಯವೂ ಉದಯಿಸಲಿಲ್ಲ.
12.287.13
ततः समभवद्युद्धं त्रैलोक्यस्य भयंकरम् ।
शक्रस्य च सुरेन्द्रस्य वृत्रस्य च महात्मनः ॥ १२.२८७.१३ ॥
ಆಗ ಮೂರು ಲೋಕಗಳನ್ನೂ ಭಯಗೊಳಿಸುವ ಯುದ್ಧ ಸಂಭವಿಸಿತು — ಶಕ್ರ, ದೇವೇಂದ್ರ ಮತ್ತು ಮಹಾತ್ಮ ವೃತ್ರನ ನಡುವೆ.
12.287.14
असिभिः पट्टसैः शूलैः शक्तितोमरम्रुद्गरैः ।
शिलाभिर्विविधाभिश्च कार्मुकैश्च महास्वनैः ॥ १२.२८७.१४ ॥
ಖಡ್ಗ, ಪಟ್ಟಿಶ, ಶೂಲ, ಶಕ್ತಿ, ತೋಮರ, ಗದೆಗಳು, ಹಲವು ವಿಧದ ಕಲ್ಲುಗಳು ಮತ್ತು ಮಹಾ ಧ್ವನಿಯ ಬಿಲ್ಲುಗಳಿಂದ.
12.287.15
अस्त्रैश्च विविर्धौर्दिव्यैः पावकोल्काभिरेव च ।
देवासुरैस्ततः सैन्यैः सर्वमासीत्समाकुलम् ॥ १२.२८७.१५ ॥
ವಿವಿಧ ದಿವ್ಯ ಅಸ್ತ್ರಗಳು ಮತ್ತು ಅಗ್ನಿ ಉಲ್ಕೆಗಳಿಂದ; ಆಗ ದೇವಾಸುರರ ಸೇನೆಗಳಿಂದ ಎಲ್ಲವೂ ಗೊಂದಲಕ್ಕೀಡಾಯಿತು.
12.287.16
पितामहपुरोगाश्च सर्वे देवगणास्तदा ।
ऋषयश्च महाभागास्तद्युद्धं द्रष्टुमागमन् ॥ १२.२८७.१६ ॥
ಆಗ ಪಿತಾಮಹ (ಬ್ರಹ್ಮ) ನೇತೃತ್ವದ ಎಲ್ಲಾ ದೇವಗಣಗಳು ಮತ್ತು ಮಹಾಭಾಗ್ಯ ಋಷಿಗಳು ಆ ಯುದ್ಧವನ್ನು ನೋಡಲು ಬಂದರು.
12.287.17
विमानाग्र्यैर्महाराज सिद्धाश्च भरतर्षभ ।
गन्धर्वाश्च विमानाग्रैरप्सरोभिः समागमन् ॥ १२.२८७.१७ ॥
ಮಹಾರಾಜನೇ! ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠನೇ! ಸಿದ್ಧರು ಶ್ರೇಷ್ಠ ವಿಮಾನಗಳಲ್ಲಿ, ಗಂಧರ್ವರು ವಿಮಾನಗಳಲ್ಲಿ ಅಪ್ಸರೆಯರೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿದರು.
12.287.18
ततोऽन्तरिक्षमावृत्य वृत्रो धर्मभूतां वरः ।
अश्मवर्षेण देवेन्द्रं सर्वतः समवाकिरत् ॥ १२.२८७.१८ ॥
ಆಗ ಧರ್ಮವಂತರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ವೃತ್ರನು ಆಕಾಶವನ್ನು ಆವರಿಸಿ, ದೇವೇಂದ್ರನ ಮೇಲೆ ಎಲ್ಲೆಡೆಯಿಂದ ಕಲ್ಲಿನ ಮಳೆಯನ್ನು ಸುರಿಸಿದನು.
12.287.19
ततो देवगणाः क्रुद्धाः सर्वतः शरवृष्टिभिः ।
अश्मवर्षमपोहन्त वृत्रप्रेरितमाहवे ॥ १२.२८७.१९ ॥
ಆಗ ಕೋಪಗೊಂಡ ದೇವಗಣಗಳು ಎಲ್ಲ ಕಡೆಗಳಿಂದ ಬಾಣವೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ವೃತ್ರನು ಪ್ರಯೋಗಿಸಿದ ಕಲ್ಮಳೆಯನ್ನು ಓಡಿಸಿದರು.
12.287.20
वृत्रस्तु कुरुशार्दूल महामायो महाबलः ।
मोहयामास देवेन्द्रं मायायुद्धेन सर्वशः ॥ १२.२८७.२० ॥
ಕುರುಶಾರ್ದೂಲನೇ, ಮಹಾಮಾಯಾವಿಯೂ ಮಹಾಬಲಶಾಲಿಯೂ ಆದ ವೃತ್ರನು ಮಾಯಾಯುದ್ಧದಿಂದ ದೇವೇಂದ್ರನನ್ನು ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಮೋಹಗೊಳಿಸಿದನು.
12.287.21
तस्य वृत्रार्दितस्याथ मोह आसीच्छतक्रतोः ।
रथन्तरेण तं तत्र वसिष्ठः समबोधयत् ॥ १२.२८७.२१ ॥
ವೃತ್ರನಿಂದ ಪೀಡಿತನಾದ ಆ ಶತಕ್ರತುವಿಗೆ ಆಗ ಮೋಹ ಉಂಟಾಯಿತು; ಅಲ್ಲಿ ವಸಿಷ್ಠರು ರಥಂತರದಿಂದ ಅವನನ್ನು ಎಚ್ಚರಿಸಿದರು.
12.287.22
देवश्रेष्ठोऽस्ति देवेन्द्र दैत्यासुरनिबर्हण ।
त्रैलोक्यबलसंयुक्तः कस्माच्छक्र विषीदसि ॥ १२.२८७.२२ ॥
ದೇವೇಂದ್ರನೇ, ನೀನು ದೇವತೆಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನು; ದೈತ್ಯಾಸುರರನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವವನು; ತ್ರಿಲೋಕದ ಬಲದಿಂದ ಕೂಡಿದವನು. ಶಕ್ರನೇ, ಏಕೆ ಖಿನ್ನನಾಗಿರುವೆ?
12.287.23
एष ब्रह्मा च विष्णुश्च शिवश्चैव जगत्पतिः ।
सोमश्च भगवान्देवः सर्वे च परमर्षयः ॥ १२.२८७.२३ ॥
ಇಗೋ ಬ್ರಹ್ಮ, ವಿಷ್ಣು, ಶಿವ, ಜಗತ್ಪತಿ, ಭಗವಾನ್ ಸೋಮ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲ ಪರಮ ಋಷಿಗಳು ಇದ್ದಾರೆ.
12.287.24
समुद्विग्नं समीक्ष्य त्वां स्वस्तीत्यूचुर्जयाय ते ।
मा कार्षीः कश्मलं शक्र कश्चिदेवेतरो यथा।
आर्यां युद्धे मतिं कृत्वा जहि शत्रून्सुराधिप ॥ १२.२८७.२४ ॥
ನೀನು ತೀವ್ರವಾಗಿ ವ್ಯಾಕುಲನಾಗಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡು ಅವರು ನಿನಗೆ ಜಯಕ್ಕಾಗಿ 'ಸ್ವಸ್ತಿ' ಎಂದರು. ಶಕ್ರನೇ, ಬೇರೊಬ್ಬ ಸಾಮಾನ್ಯನಂತೆ ದುಃಖಿಸಬೇಡ; ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಆರ್ಯ ನಿಶ್ಚಯದಿಂದ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸಂಹರಿಸು, ಸುರಾಧಿಪನೇ.
12.287.25
एष लोकगुरुस्त्र्यक्षः सर्वलोकनमस्कृतः ।
निरीक्षते त्वां भगवांस्त्यज मोहं सुराधिप ॥ १२.२८७.२५ ॥
ಲೋಕಗುರುವಾದ, ತ್ರ್ಯಕ್ಷನಾದ, ಸರ್ವಲೋಕ ನಮಸ್ಕೃತನಾದ ಈ ಭಗವಂತನು ನಿನ್ನನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ಸುರಾಧಿಪನೇ, ಮೋಹವನ್ನು ಬಿಡು.
12.287.26
एते ब्रह्मर्षयश्चैव बृहस्पतिपुरोगमाः ।
स्तवेन शक्र दिव्येन स्तुवन्ति त्वां जयाय वै ॥ १२.२८७.२६ ॥
ಬೃಹಸ್ಪತಿಯನ್ನು ಮುಂದಿಟ್ಟಿರುವ ಈ ಬ್ರಹ್ಮರ್ಷಿಗಳು, ಓ ಶಕ್ರನೇ, ದಿವ್ಯ ಸ್ತೋತ್ರದಿಂದ ಜಯಕ್ಕಾಗಿ ನಿನ್ನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
12.287.27
एवं संबोध्यमानस्य वसिष्ठेन महात्मना ।
अतीव वासवस्यासीद्बलमुत्तमतेजसः ॥ १२.२८७.२७ ॥
ಮಹಾತ್ಮ ವಸಿಷ್ಠನಿಂದ ಹೀಗೆ ಎಚ್ಚರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ವಾಸವನಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಧಿಕ ಬಲ ಉಂಟಾಯಿತು.
12.287.28
ततो बुद्धिमुपागम्य भगवान्पाकशासनः ।
योगेन महता युक्तस्तां मायां व्यपकर्षत ॥ १२.२८७.२८ ॥
ಆಗ ಬುದ್ಧಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿದ ಭಗವಾನ್ ಪಾಕಶಾಸನನು ಮಹಾ ಯೋಗದಿಂದ ಕೂಡಿ ಆ ಮಾಯೆಯನ್ನು ದೂರಮಾಡಿದನು.
12.287.29
ततोऽङ्गिरः सुतः श्रीमांस्ते चैव सुमहर्षयः ।
दृष्ट्वा वृत्रस्य विक्रान्तुमुपागम्य महेश्वरम् ॥ १२.२८७.२९ ॥
ಆಗ ಅಂಗಿರಸನ ಶ್ರೀಮಂತ ಪುತ್ರನು ಮತ್ತು ಆ ಮಹರ್ಷಿಗಳು ವೃತ್ರನ ಪರಾಕ್ರಮವನ್ನು ನೋಡಿ ಮಹೇಶ್ವರನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದರು.
12.287.30
ऊचुर्वृत्रविनाशार्थं लोकानां हितकाम्यया ।
ततो भगवतस्तेजो ज्वरो भूत्वा जगत्पतेः ॥ १२.२८७.३० ॥
ವೃತ್ರನ ನಾಶಕ್ಕಾಗಿ, ಲೋಕಗಳ ಹಿತವನ್ನು ಬಯಸಿ ಅವರು ಹೇಳಿದರು. ಆಗ ಜಗತ್ಪತಿಯಾದ ಭಗವಂತನ ತೇಜಸ್ಸು ಜ್ವರವಾಯಿತು.
12.287.31
समाविशत्तदा रौद्रं वृत्रं लोकपतिं तदा ।
विष्णुश्च भगवान्देवः सर्वलोकाभिपूजितः ॥ १२.२८७.३१ ॥
ಆಗ ಭಯಂಕರನಾದ ವೃತ್ರನಲ್ಲಿ, ಲೋಕಾಧಿಪತಿಯಾದ ಅವನಲ್ಲಿ, ಅವನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು. ಭಗವಾನ್ ದೇವ ವಿಷ್ಣುವೂ, ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳಿಂದ ಪೂಜಿತನಾದವನೂ (ಅದರಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು).
12.287.32
ऐन्द्रं समाविशुद्वज्रं लोकसंरक्षणे रतः ।
ततो बृहस्पतिर्धीमानुपागम्य शतक्रतुम्।
वसिष्ठश्च महातेजाः सर्वे च परमर्षयः ॥ १२.२८७.३२ ॥
ಇಂದ್ರನ ವಜ್ರವು ಅವನಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿತು; ಅದು ಲೋಕ ರಕ್ಷಣೆಯಲ್ಲಿ ನಿರತವಾಗಿತ್ತು. ಆಗ ಬುದ್ಧಿವಂತ ಬೃಹಸ್ಪತಿಯು ಶತಕ್ರತು (ಇಂದ್ರ) ಬಳಿ ಬಂದನು, ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿ ವಸಿಷ್ಠನೂ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲ ಪರಮ ಋಷಿಗಳೂ (ಬಂದರು).
12.287.33
ते समासाद्य वरदं वासवं लोकपूजितम् ।
ऊचुरेकाग्रमनसो जहि वृत्रमिति प्रभो ॥ १२.२८७.३३ ॥
ಅವರು ವರದಾತನೂ ಲೋಕಪೂಜಿತನೂ ಆದ ವಾಸವನ (ಇಂದ್ರನ) ಬಳಿ ಬಂದು, ಏಕಾಗ್ರಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಹೇಳಿದರು — 'ಪ್ರಭುವೇ, ವೃತ್ರನನ್ನು ಸಂಹರಿಸು.'
12.287.34
एष वृत्रो महाञ्शक्रे बलेन महता वृतः ।
विश्वात्मा सर्वगश्चैव बहुमायश्च विश्रुतः ॥ १२.२८७.३४ ॥
ಈ ಮಹಾನ್ ವೃತ್ರನು, ಇಂದ್ರನ ವಿರುದ್ಧ ಮಹಾ ಬಲದಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿಯಲ್ಪಟ್ಟವನು; ಸರ್ವಾತ್ಮನೂ, ಸರ್ವವ್ಯಾಪಿಯೂ, ಅನೇಕ ಮಾಯೆಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದವನೂ ಆಗಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧನು.
12.287.35
तदेनमसुरश्रेष्ठं त्रैलोक्येनापि दुर्जयम् ।
जहि त्वं योगमास्थाय मावमंस्थाः सुरेश्वर ॥ १२.२८७.३५ ॥
ಆದ್ದರಿಂದ ಮೂರು ಲೋಕಗಳಿಗೂ ಜಯಿಸಲಾಗದ ಈ ಅಸುರಶ್ರೇಷ್ಠನನ್ನು ಯೋಗವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ ಸಂಹರಿಸು; ಸುರೇಶ್ವರನೇ, ಅವನನ್ನು ಕಡೆಗಣಿಸಬೇಡ.
12.287.36
अनेन हि तपस्तप्तं बलार्थममराधिप ।
षष्टिं वर्षसहस्राणि ब्रह्मा चास्मै वरं ददौ ॥ १२.२८७.३६ ॥
ಇವನು ಬಲಕ್ಕಾಗಿ ಅರವತ್ತು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದನು, ಅಮರಾಧಿಪನೇ; ಬ್ರಹ್ಮನು ಇವನಿಗೆ ವರವನ್ನು ಕೊಟ್ಟನು.
12.287.37
महत्त्वं योगिनां चैव महामायत्वमेव च ।
महाबलत्वं च तथा तेजश्चाग्र्यं सुरेश्वर ॥ १२.२८७.३७ ॥
ಯೋಗಿಗಳ ಮಹತ್ವ, ಮಹಾಮಾಯೆಯ ಶಕ್ತಿ, ಮಹಾಬಲ ಮತ್ತು ಶ್ರೇಷ್ಠ ತೇಜಸ್ಸು, ಓ ಸುರೇಶ್ವರ.
12.287.38
एतत्त्वां मामकं तेजः समाविशति वासव ।
वृत्रमेवं त्ववध्यं तं वज्रेण जहि दानवम् ॥ १२.२८७.३८ ॥
ಓ ವಾಸವ, ನನ್ನ ಈ ತೇಜಸ್ಸು ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತದೆ. ಆ ಅವಧ್ಯ ದಾನವ ವೃತ್ರನನ್ನು ವಜ್ರದಿಂದ ಸಂಹರಿಸು.
12.287.39
भगवंस्त्वत्प्रसादेन दितिजं सुदुरासदम् ।
वज्रेण निहनिष्यामि पश्यतस्ते सुरर्षभ ॥ १२.२८७.३९ ॥
ಓ ಭಗವಂತ, ನಿನ್ನ ಕೃಪೆಯಿಂದ ಆ ದುರ್ಜಯ ದಿತಿಜನನ್ನು ವಜ್ರದಿಂದ ಸಂಹರಿಸುತ್ತೇನೆ, ನೀನು ನೋಡುತ್ತಿರುವಾಗ, ಓ ದೇವಶ್ರೇಷ್ಠ.
12.287.40
आविश्यमाने दैत्ये तु ज्वरेणाथ महासुरे ।
देवतानामृषीणां च हर्षान्नादो महानभूत् ॥ १२.२८७.४० ॥
ಆ ದೈತ್ಯ, ಮಹಾಸುರನಲ್ಲಿ ಜ್ವರ ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ, ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಋಷಿಗಳ ಹರ್ಷದಿಂದ ಮಹಾ ನಾದ ಹೊಮ್ಮಿತು.
12.287.41
ततो दुन्दुभयश्चैव शङ्ख्याश्च सुमहास्वनाः ।
मुरजा डिण्डिभाश्चैव प्रावाद्यन्त सहस्रशः ॥ १२.२८७.४१ ॥
ಆಗ ದುಂದುಭಿಗಳು, ಅತ್ಯಂತ ಗರ್ಜಿಸುವ ಶಂಖಗಳು, ಮುರಜಗಳು ಮತ್ತು ಡಿಂಡಿಮಗಳು ಸಾವಿರಾರು ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಮೊಳಗಿದವು.
12.287.42
असुराणां तु सर्वेषां स्मृतिलोपो महानभूत् ।
मायानाशश्च बलवान्क्षणेन समपद्यत ॥ १२.२८७.४२ ॥
ಎಲ್ಲಾ ಅಸುರರಿಗೂ ಮಹಾ ಸ್ಮೃತಿಭ್ರಂಶ ಉಂಟಾಯಿತು; ಬಲಿಷ್ಠ ಮಾಯೆ ಒಂದೇ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ನಾಶವಾಯಿತು.
12.287.43
तमाविष्टमथो ज्ञात्वा ऋषयो देवतास्तथा ।
स्तुवन्तः शक्नमीशानं तथा प्राचोदयन्नपि ॥ १२.२८७.४३ ॥
ಅವನು ಆವಿಷ್ಟನಾದುದನ್ನು ತಿಳಿದು, ಋಷಿಗಳೂ ದೇವತೆಗಳೂ ಇಂದ್ರ ಮತ್ತು ಈಶಾನನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತಾ ಅವನನ್ನೂ ಪ್ರೇರಿಸಿದರು.
12.287.44
रथस्थस्य हि शक्रस्य युद्धकाले महात्मनः ।
ऋषिभिः स्तूयमानस्य रूपमासीन्सुदुर्दृशम् ॥ १२.२८७.४४ ॥
ಯುದ್ಧಕಾಲದಲ್ಲಿ ರಥದಲ್ಲಿ ನಿಂತ ಮಹಾತ್ಮ ಶಕ್ರನ ರೂಪವು ಋಷಿಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ ನೋಡಲು ಅತ್ಯಂತ ಕಠಿಣವಾಗಿತ್ತು.