マハーバーラタ · 章 12.296
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.296.1
अतः परं महाबाहो यच्छ्रेयस्तद्ब्रवीहि मे ।
न तृप्याम्यमृतस्येव वचसस्ते पितामह ॥ १२.२९६.१ ॥
大臂の方よ、今後何が最上の善であるか、私に教えてください。祖父よ、あなたの言葉は甘露のようですが、私はまだ満足しません。
12.296.2
किं कर्म पुरुषः कृत्वा शुभं पुरुषसत्तम ।
श्रेयः परमवाप्नोति प्रेत्य चेह च तद्वद ॥ १२.२९६.२ ॥
人中の最上者よ、人はどのような善行を行えば、現世と来世で最高の善を得るのでしょうか。それを語ってください。
12.296.3
अत्र ते वर्तयिष्यामि यथा पूर्वं महायशाः ।
पराशरं महात्मानं पप्रच्छ जनको नृपः ॥ १२.२९६.३ ॥
ここで私は、かつて名高いジャナカ王が偉大なパラーシャラに尋ねたことを、あなたに語りましょう。
12.296.4
किं श्रेयः सर्वभूतानामस्मिँल्लोके परत्र च ।
यद्भवेत्प्रतिपत्त्व्यं तद्भवान्प्रब्रवीतु मे ॥ १२.२९६.४ ॥
この世と来世において、すべての生き物にとって最高の善とは何で、何を得るべきなのでしょうか。どうかお教えください。
12.296.5
ततः स तपसा युक्तः सर्वधर्मविधानवित् ।
नृपायानुग्रहमना मुनिर्वाक्यमथाब्रवीत् ॥ १२.२९६.५ ॥
その時、苦行に満ち、あらゆる義務の規則に通じた聖者は、王への恩恵の心をもってこの言葉を語った。
12.296.6
धर्म एव कृतः श्रेयानिह लोके परत्र च ।
तस्माद्धि परमं नास्ति यथा प्राहुर्मनीषिणः ॥ १२.२९६.६ ॥
法（ダルマ）を行うことこそ、現世と来世における最上の善である。ゆえに、賢者が説くように、それより高いものは存在しない。
12.296.7
प्रतिपद्य नरो धर्मं स्वर्गलोके महीयते ।
धर्मात्मकः कर्मविधिर्देहिनां नृपसत्तम ॥ १२.२९६.७ ॥
ダルマを受け入れた人は天界で尊ばれる。王の中の最良の者よ、身体を持つ者のための行為の定めは、まさにダルマそのものである。
12.296.8
तस्मिन्त्राश्रमिणः सन्तः स्वकर्माणीह कुर्वते ॥ १२.२९६.८ ॥
その（秩序）の中で、人生の段階に住む善き人々は、ここで各自の務めを果たす。
12.296.9
चतुर्विधा हि लोकेऽस्मिन्यात्रा तात विधीयते ।
मर्त्या यत्रावतिष्ठन्ते सा च कामात्प्रवर्तते ॥ १२.२९६.९ ॥
わが子よ、この世には四種の人生の道が定められており、死すべき者たちがそこに住む道は欲望から生じる。
12.296.10
सुकृतासुकृतं कर्म निषेव्य विविधैः क्रमैः ।
दशार्धप्रविभक्तानां भूतानां विविधा गतिः ॥ १२.२९६.१० ॥
善悪の行為を様々な段階で行い、十と半分に分かたれた生き物の行く末は多様である。
12.296.11
सौवर्णं राजतं चापि यथा भाण्डं निषिच्यते ।
तथा निपिच्यते जन्तुः पूर्वकर्मवशानुगः ॥ १२.२९६.११ ॥
金や銀の器が鋳込まれるように、前世の行為の力に従う生き物もまた鋳造されるのである。
12.296.12
नाबीजाज्जायते किंचिन्नाकृत्वा सुखमेधते ।
सुकृतैर्विन्दते सौख्यं प्राप्य देहक्षयं नरः ॥ १२.२९६.१२ ॥
種なくして何も生じず、行為せずして幸福は育たない。善行によって人は幸福を得る、身体が滅びるに至っても。
12.296.13
दैवं तात न पश्यामि नास्ति दैवस्य साधनम् ।
स्वभावतो हि संसिद्धा देवगन्धर्वदानवाः ॥ १२.२९६.१३ ॥
愛しい子よ、私は運命を見ない。運命には手段もない。神々、ガンダルヴァ、ダーナヴァは本性によって完成している。
12.296.14
प्रेत्य यान्त्यकृतं कर्म न स्मरन्ति सदा जनाः ।
ते वै तस्य फलप्राप्तौ कर्म चापि चतुर्विधम् ॥ १२.२९६.१४ ॥
死後、人々は行わなかった行為を携えて行くことはなく、人々はいつも覚えているわけでもない。その果報を得るにあたり、四種の行為もある。
12.296.15
लोकयात्राश्रयश्चैव शब्दो वेदाश्रयः कृतः ।
शान्त्यर्थं मनसस्तात नैतद्वृद्धानुशासनम् ॥ १२.२९६.१५ ॥
世間の振る舞いに依拠し、ヴェーダに依拠する言葉（法）が確立された。愛しい子よ、これは心の平安のための長老の教えではない。
12.296.16
चक्षुषा मनसा वाचा कर्मणा च चतुर्विधम् ।
कुरुते यादृशं कर्म तादृशं प्रतिपद्यते ॥ १२.२९६.१६ ॥
目、意、言葉、行為によって、人は四通りの行為をなす。どのような行為をなすかによって、そのような果報を得る。
12.296.17
निरन्तरं च मिश्रं च लभते कर्म पार्थिव ।
कल्याणं यदि वा पापं न तु नाशोऽस्य विद्यते ॥ १२.२९६.१७ ॥
王よ、人は行為を絶えず、また混じったまま得る。善であれ悪であれ。しかしその消滅は見出されない。
12.296.18
कदाचित्सुकृतं तात कूटस्थमिव तिष्ठति ।
मज्जमानस्य संसारे यावद्दुःखाद्विमुच्यते ॥ १२.२९६.१८ ॥
愛しい子よ、善行はときに不動のもののように留まる。輪廻に沈む者にとって、苦しみから解放されるまで。
12.296.19
ततो दुःखक्षयं कृत्वा सुकृतं कर्म सेवते ।
सुकृतक्षयाच्च दुष्कृतं तद्विद्धि मनुजाधिप ॥ १२.२९६.१९ ॥
そして苦しみを滅ぼした後、人は善行に従う。善行が尽きれば、それは悪行となると知れ、人の主よ。
12.296.20
दमः क्षमा धृतिस्तेजः संतोषः सत्यवादिता ।
ह्रीरहिंसाऽव्यसनिता दाक्ष्यं चेति सुखावहाः ॥ १२.२९६.२० ॥
自制、忍耐、堅固さ、気力、満足、真実を語ること、慎み、非暴力、悪習のなさ、巧みさ——これらは幸福をもたらす。
12.296.21
दुष्कृते सुकृते चापि न जन्तुर्नियतो भवेत् ।
नित्यं मनः समाधाने प्रयतेत विचक्षणः ॥ १२.२९६.२१ ॥
生き物は悪行にも善行にも縛られてはならない。賢者は常に心を定に集中させるよう努めるべきである。
12.296.22
नायं परस्य सुकृतं दुष्कृतं चापि सेवते ।
करोति यादृशं कर्म तादृशं प्रतिपद्यते ॥ १२.२९६.२२ ॥
この者は他人の善行も悪行も受けない。行う行為に応じた結果を得るのである。
12.296.23
सुखदुःखे समाधाय पुमानन्येन गच्छति ।
अन्येनैव जनः सर्वः संगतो यश्च पार्थिवः ॥ १२.२९६.२३ ॥
苦楽を脇に置いて、人は別の者と共に去っていく。すべての人は他の者と結びついており、王もまたそうである。
12.296.24
परेषां यदसूयेत न तत्कुर्यात्स्वयं नरः ।
यो ह्यसूयुस्तथा युक्तः सोऽवहासं नियच्छति ॥ १२.२९६.२४ ॥
他人に対して妬むことを、人は自分でしてはならない。妬みからそれを行う者は、嘲笑を招く。
12.296.25
भीरू राजन्यो ब्राह्मणः सर्वभक्ष्यो ।
वैश्योऽनीहावान्हीनवर्णोऽलसश्च।
विद्वांश्राशीलो वृत्तहीनः कुलीनः ।
सत्याद्विभ्रष्टो ब्राह्मणस्त्री च तुष्टा ॥ १२.२९६.२५ ॥
臆病な王、何でも食べるバラモン、努力しないヴァイシャ、低いヴァルナで怠惰な者；学識はあるが品行の悪い者、良い行いを欠く良家の者、真実から堕ちたバラモン、そして満足した女性。
12.296.26
रागी युक्तः पचमानोऽऽत्महेतो ।
र्मूर्खो वक्ता नृपहीनं च राष्ट्रम्।
एते सर्वे शोच्यतां यान्ति राज ।
न्यश्रायुक्तः स्नेहहीनः प्रजासु ॥ १२.२९६.२६ ॥
情欲に溺れる者、自分のためだけに料理する者、愚かな語り手、そして王のいない国——これらすべては哀れむべき状態に陥る。同様に、他者に依存し臣民への愛情を欠く王もそうである。