مهابهاراتا · أدهيايا 12.298
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.298.1
कः कस्य चोपकुरुते कश्च कस्मै प्रयच्छति ।
प्राणी करोत्ययं कर्म सर्वमात्मार्थमात्मना ॥ १२.२९८.१ ॥
من يصنع المعروف لمن، ومن يعطي من؟ إن هذا الكائن الحي يفعل كل فعل لأجل نفسه، بنفسه.
12.298.2
गौरवेण परित्यक्तं निःस्नेहं परिवर्जयेत् ।
सोदर्यं भ्रातरमपि किमुतान्यं पृथग्जनम् ॥ १२.२९८.२ ॥
ينبغي أن يُجتنب من هجره الكبر وخلا من المودة، حتى الأخ الشقيق؛ فكيف بالغريب؟
12.298.3
विशिष्टस्य विशिष्टाच्च तुल्यौ दानप्रतिग्रहौ ।
तयोः पुण्यतरं दानं तद्द्विजस्य प्रयच्छतः ॥ १२.२९८.३ ॥
العطاء والأخذ بين شريف وشريف متساويان؛ ومن بينهما فالعطاء الذي يعطيه المولود مرتين أعظم أجرًا.
12.298.4
न्यायागतं धनं वर्णैर्न्यायेनैव विवर्धितम् ।
संरक्ष्यं यत्नमास्थाय धर्मार्थमिति निश्चयः ॥ १२.२९८.४ ॥
ينبغي أن يُحفظ المال المكتسب بالحق والمنمّى بالحق بجهد، من أجل الدهر؛ وهذا هو الحكم الحاسم.
12.298.5
न धर्मार्थी नृशंसेन कर्मणा धनमार्जयेत् ।
शक्तितः सर्वकार्याणि कुर्यान्नर्द्धिमनुस्मरन् ॥ १२.२९८.५ ॥
لا ينبغي لمن يطلب الدهر والمال أن يكتسب الثروة بفعل قاسٍ؛ بل يؤدي كل عمل بحسب طاقته، لا يتذكر الثراء وحده.
12.298.6
अपो हि प्रयताः शीतास्तापिता ज्वलनेन वा ।
शक्तितोऽतिथये दत्त्वा क्षुधार्तायाऽश्नुते फलम् ॥ १२.२९८.६ ॥
سواء كان ماءً باردًا قُدِّم بعناية أو ماءً مسخنًا بالنار، فمن أعطاه بحسب طاقته لضيفٍ أو لمن أنهكه الجوع نال الثمرة.
12.298.7
रन्तिदेवेन लोकेष्टा सिद्धिः प्राप्ता महात्मना ।
फलपत्रैरथो मूलैर्मुनीनचिंतवांश्च सः ॥ १२.२९८.७ ॥
نال رانتيديفا العظيم النفس الكمال المرغوب في العوالم؛ فأكرم الحكماء بالثمار والأوراق والجذور.
12.298.8
तैरेव फलपत्रैश्च स माठरमतोषयत् ।
तस्माल्लेभे परं स्थानं शैब्योऽपि पृथिवीपतिः ॥ १२.२९८.८ ॥
وبتلك الثمار والأوراق أرضى ماثارا؛ ولذلك نال الملك شَيبيا أيضاً المقام الأعلى.
12.298.9
देवतातिथिभृत्येभ्यः पितृभ्यश्चात्मनस्तथा ।
ऋणवाञ्जायते मर्त्यस्तस्मादनृणतां व्रजेत् ॥ १२.२९८.९ ॥
يولد الفاني مديناً للآلهة والضيوف والخدم والأجداد ولنفسه؛ فينبغي له أن يبلغ التحرر من الدين.
12.298.10
स्वाध्यायेन महर्षिभ्यो देवेभ्यो यज्ञकर्मणा ।
पितृभ्यः श्राद्धदानेन नृणामभ्यर्चनेन च ॥ १२.२९८.१० ॥
يُوفى للحكماء العظام بدراسة الفيدا، وللآلهة بالطقس القرباني، وللأجداد بعطايا الشراد، وللناس بالتكريم.
12.298.11
पाकशेपावहार्येण पालनेनात्मनोऽपि च ।
यथावद्भृत्यवर्गस्य चिकीर्षेत्कर्म आदितः ॥ १२.२९८.११ ॥
بتقديم بقية الطعام المطبوخ، وبإعالة النفس، وبالإعالة الواجبة لفئة الخدم، ينبغي للمرء أن يرغب منذ البداية في أداء واجبه.
12.298.12
प्रयत्नेन च संसिद्धा धनैरपि विवर्जिताः ।
सम्यग्घृत्वा हुतवहं मुनयः सिद्धिमागताः ॥ १२.२९८.१२ ॥
بلغ الحكماء الكمال بالجهد، حتى من دون ثروة، إذ قدّموا الآهوتي في النار على الوجه الصحيح فنالوا الكمال.
12.298.13
विश्वामित्रस्य पुत्रत्वमृचीकतनयोऽगमत् ।
ऋग्भिः स्तुत्वा महाबाहो देवान्वै यज्ञभागिनः ॥ १२.२९८.१३ ॥
نال ابن ريتشيكا منزلة ابن فيشفاميترا بعد أن مجّد بأناشيد الريج الآلهة المشاركة في القربان، أيها ذو الذراعين القويتين.
12.298.14
गतः शुक्रत्वमुशना देवदेवप्रसादनात् ।
देवीं स्तुत्वा तु गगने मोदते तेजसा वृतः ॥ १२.२९८.१४ ॥
نال أوشنس منزلة شوكرا بفضل إله الآلهة؛ وبعد أن مجّد الإلهة، يبتهج في السماء محاطًا بالنور.
12.298.15
असितो देवलश्चैव तथा नारदपर्वतौ ।
कक्षीवाञ्जामदग्न्यश्च रामस्ताण्ड्यस्तथाऽऽत्मवान् ॥ १२.२९८.१५ ॥
وأسيتا ودِيفالا، وكذلك ناراداً وباروفاتا، وكاكشيفات، ورامَا ابن جامادَغني، وتانديا، وضابط النفس أيضًا.
12.298.16
वसिष्ठो जमदग्निश्च विश्वामित्रोऽत्रिरेव च ।
भरद्वाजो हरिश्मश्रुः कुण्डधारः श्रुतश्रवाः ॥ १२.२९८.१६ ॥
وفاسيشتا وجامادَغني وفيشفاميترا وأيضًا أتري؛ وبهاراداڤاجا وهاريشمشرو وكونداداراً وشروتاشرافاس.
12.298.17
एते महर्षयः स्तुत्वा विष्णुमृग्भिः समाहिताः ।
लेभिरे तपसा सिद्धिं प्रसादात्तस्य धीमतः ॥ १२.२९८.१७ ॥
هؤلاء الحكماء العظام، بعد أن مجّدوا فيشنو بأناشيد الريج وتجمّعت عقولهم، نالوا الكمال بالتقشف، بفضل ذلك الحكيم.
12.298.18
अनर्हाश्चार्हतां प्राप्ताः सन्तः स्तुत्वा तमेव ह ।
न तु वृद्धिमिहान्विच्छेत्कर्म कृत्वा जुगुप्सितम् ॥ १२.२९८.१८ ॥
حتى غير المستحقين، إذا نالوا استحقاق الأخيار وتمجّدوه، يحصلون على النجاح؛ لكن لا ينبغي طلب الرقي هنا بعمل مستهجن.
12.298.19
येऽर्था धर्मेण ते सत्या येऽधर्मेण धिगस्तु तान् ।
धर्मं वै शाश्वतं लोके न जह्याद्धनकाङ्क्षया ॥ १२.२९८.१९ ॥
الثروة المكتسبة بالدهارما حقيقية، والمكتسبة بالأدهارما مذمومة. لا ينبغي لأحد في هذا العالم أن يترك الدهرما الأبدي طمعاً في المال.
12.298.20
आहिताग्निर्हि धर्मात्मा यः स पुण्यकृदुत्तमः ।
वेदा हि सर्वे राजेन्द्र स्थितास्त्रिष्वग्निषु प्रभो ॥ १२.२९८.२० ॥
من يحفظ النيران المقدسة وذاته الدهرما هو أفضل فاعل للفضيلة. أيها سيد الملوك، أيها السيد، تقيم جميع الفيدات في النيران الثلاث.
12.298.21
च चाप्यग्न्याहितो विप्रः क्रिया यस्य न हीयते ।
श्रेयो ह्यनाहिताग्नित्वमग्निहोत्रं न निष्क्रियम् ॥ १२.२९८.२१ ॥
والبراهمي الذي يحفظ النار ولا يُهمل شعائره فاضل. وعدم حفظ النار أيضاً أفضل، لأن الأغنيهوتْرا لا تكون بلا عمل.
12.298.22
अग्निरात्मा च माता च पिता जनयिता तथा ।
गुरुश्च नरशार्दूल परिचर्या यथातथम् ॥ १२.२९८.२२ ॥
النار، والذات، والأم، والأب، والمُنجِب، والمعلم — أيها النمر بين الرجال، يجب خدمتهم على الوجه الصحيح.
12.298.23
मानं त्यक्त्वा यो नरो वृद्धसेवी ।
विद्वान्क्लीबः पश्यति प्रीतियोगात्।
दाक्ष्येण हीनो धर्मयुक्तो न दान्तो ।
लोकेऽस्मिन्वै पूज्यते सद्भिरार्यः ॥ १२.२९८.२३ ॥
الرجل الذي يترك الكبرياء ويخدم الكبار، والعالِم الذي ينظر بروابط المودة، والذي يفتقر إلى المهارة لكنه متمسك بالدهارما وغير مُروَّض، يكرّمه الأخيار في هذا العالم بوصفه نبيلاً.