மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 12.298
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.298.1
कः कस्य चोपकुरुते कश्च कस्मै प्रयच्छति ।
प्राणी करोत्ययं कर्म सर्वमात्मार्थमात्मना ॥ १२.२९८.१ ॥
யார் யாருக்கு உதவுகிறான், யார் யாருக்குக் கொடுக்கிறான்? இந்த உயிரினம் தன் சொந்த நலனுக்காகவே, தன்னாலேயே அனைத்துச் செயல்களையும் செய்கிறது.
12.298.2
गौरवेण परित्यक्तं निःस्नेहं परिवर्जयेत् ।
सोदर्यं भ्रातरमपि किमुतान्यं पृथग्जनम् ॥ १२.२९८.२ ॥
பெருமையால் கைவிடப்பட்டவனும், அன்பற்றவனுமான ஒருவனை விலக்க வேண்டும்; ஒரே தாயிடம் பிறந்த சகோதரனையும் கூட — அந்நியனைப் பற்றி சொல்ல வேண்டியதில்லை.
12.298.3
विशिष्टस्य विशिष्टाच्च तुल्यौ दानप्रतिग्रहौ ।
तयोः पुण्यतरं दानं तद्द्विजस्य प्रयच्छतः ॥ १२.२९८.३ ॥
சிறந்தவனிடமிருந்து சிறந்தவனுக்குக் கொடுப்பதும் பெறுவதும் சமமே; அவ்விருவரில் பிராமணன் கொடுக்கும் தானமே மிகுந்த புண்ணியமுடையது.
12.298.4
न्यायागतं धनं वर्णैर्न्यायेनैव विवर्धितम् ।
संरक्ष्यं यत्नमास्थाय धर्मार्थमिति निश्चयः ॥ १२.२९८.४ ॥
நியாயமாக வந்ததும், நியாயமாகவே பெருக்கப்பட்டதுமான செல்வத்தை வருணத்தார் முயற்சியுடன் காக்க வேண்டும்; அது தர்மத்திற்காக என்பதே உறுதி.
12.298.5
न धर्मार्थी नृशंसेन कर्मणा धनमार्जयेत् ।
शक्तितः सर्वकार्याणि कुर्यान्नर्द्धिमनुस्मरन् ॥ १२.२९८.५ ॥
தர்மத்தையும் பொருளையும் விரும்புபவன் கொடிய செயலால் செல்வம் ஈட்டக்கூடாது; தன் சக்திக்கேற்ப எல்லா செயல்களையும் செய்ய வேண்டும், செல்வ வளத்தை நினைவில் கொண்டு அல்ல.
12.298.6
अपो हि प्रयताः शीतास्तापिता ज्वलनेन वा ।
शक्तितोऽतिथये दत्त्वा क्षुधार्तायाऽश्नुते फलम् ॥ १२.२९८.६ ॥
நன்றாக அளிக்கப்பட்ட குளிர்ந்த நீரோ அல்லது நெருப்பால் சூடாக்கப்பட்ட நீரோ — தன் சக்திக்கேற்ப விருந்தினருக்கும், பசியால் வாடியவருக்கும் கொடுத்தால் பலனை அடைகிறான்.
12.298.7
रन्तिदेवेन लोकेष्टा सिद्धिः प्राप्ता महात्मना ।
फलपत्रैरथो मूलैर्मुनीनचिंतवांश्च सः ॥ १२.२९८.७ ॥
மகாத்மாவான ரந்திதேவர் உலகங்களில் விரும்பப்பட்ட சித்தியை அடைந்தார். அவர் பழங்கள், இலைகள் மற்றும் வேர்களால் முனிவர்களை உபசரித்தார்.
12.298.8
तैरेव फलपत्रैश्च स माठरमतोषयत् ।
तस्माल्लेभे परं स्थानं शैब्योऽपि पृथिवीपतिः ॥ १२.२९८.८ ॥
அதே பழங்களாலும் இலைகளாலும் அவர் மாத்தரரை மகிழ்வித்தார். ஆகையால் பூமிபதியான சைப்யரும் உயர்ந்த நிலையை அடைந்தார்.
12.298.9
देवतातिथिभृत्येभ्यः पितृभ्यश्चात्मनस्तथा ।
ऋणवाञ्जायते मर्त्यस्तस्मादनृणतां व्रजेत् ॥ १२.२९८.९ ॥
தேவர்கள், விருந்தினர், பணியாளர்கள், பித்ருக்கள், மற்றும் தனக்கே மனிதன் கடனாளியாகவே பிறக்கிறான். ஆகையால் அவன் கடனிலிருந்து விடுபட வேண்டும்.
12.298.10
स्वाध्यायेन महर्षिभ्यो देवेभ्यो यज्ञकर्मणा ।
पितृभ्यः श्राद्धदानेन नृणामभ्यर्चनेन च ॥ १२.२९८.१० ॥
மகரிஷிகளுக்கு வேத ஓதலாலும், தேவர்களுக்கு யாகச் செயலாலும், பித்ருக்களுக்கு ஸ்ராத்த தானத்தாலும், மனிதர்களுக்கு வழிபாட்டாலும்.
12.298.11
पाकशेपावहार्येण पालनेनात्मनोऽपि च ।
यथावद्भृत्यवर्गस्य चिकीर्षेत्कर्म आदितः ॥ १२.२९८.११ ॥
சமைத்த உணவின் மீதியை அளிப்பதாலும், தன் பராமரிப்பாலும், பணியாளர் வர்க்கத்தை முறையாகக் காப்பதாலும், தொடக்கத்திலிருந்தே கடமையைச் செய்ய விரும்ப வேண்டும்.
12.298.12
प्रयत्नेन च संसिद्धा धनैरपि विवर्जिताः ।
सम्यग्घृत्वा हुतवहं मुनयः सिद्धिमागताः ॥ १२.२९८.१२ ॥
முயற்சியால் சித்தியடைந்த முனிவர்கள், செல்வம் இல்லாமலும், நெருப்பில் முறையாக ஆஹுதி அளித்து சித்தியை அடைந்தனர்.
12.298.13
विश्वामित्रस्य पुत्रत्वमृचीकतनयोऽगमत् ।
ऋग्भिः स्तुत्वा महाबाहो देवान्वै यज्ञभागिनः ॥ १२.२९८.१३ ॥
விசுவாமித்திரரின் மகனின் நிலையை ருசீகனின் மகன் அடைந்தான். ஓ மகாபாஹுவே, ருக்களால் யாகப் பங்குடைய தேவர்களைத் துதித்து.
12.298.14
गतः शुक्रत्वमुशना देवदेवप्रसादनात् ।
देवीं स्तुत्वा तु गगने मोदते तेजसा वृतः ॥ १२.२९८.१४ ॥
தேவதேவனின் அருளால் உசனஸ் சுக்ரநிலையை அடைந்தான். தேவியைத் துதித்து அவன் வானில் ஒளியால் சூழப்பட்டு மகிழ்கிறான்.
12.298.15
असितो देवलश्चैव तथा नारदपर्वतौ ।
कक्षीवाञ्जामदग्न्यश्च रामस्ताण्ड्यस्तथाऽऽत्मवान् ॥ १२.२९८.१५ ॥
அசிதனும் தேவலனும், நாரதரும் பர்வதரும், கக்ஷீவானும், ஜமதக்னியின் மகன் ராமனும், தாண்டியனும், ஆத்மவானும் (அவ்வாறே).
12.298.16
वसिष्ठो जमदग्निश्च विश्वामित्रोऽत्रिरेव च ।
भरद्वाजो हरिश्मश्रुः कुण्डधारः श्रुतश्रवाः ॥ १२.२९८.१६ ॥
வசிஷ்டர், ஜமதக்னி, விசுவாமித்திரர், அத்திரி; பரத்வாஜர், ஹரிஷ்மஶ்ரு, குண்டதாரர், ஶ்ருதஶ்ரவர்.
12.298.17
एते महर्षयः स्तुत्वा विष्णुमृग्भिः समाहिताः ।
लेभिरे तपसा सिद्धिं प्रसादात्तस्य धीमतः ॥ १२.२९८.१७ ॥
இந்த மகரிஷிகள் ருக்களால் விஷ்ணுவைத் துதித்து, ஒருமுகப்பட்டு, தவத்தால் சித்தியை அடைந்தனர்; அந்த ஞானியின் அருளால்.
12.298.18
अनर्हाश्चार्हतां प्राप्ताः सन्तः स्तुत्वा तमेव ह ।
न तु वृद्धिमिहान्विच्छेत्कर्म कृत्वा जुगुप्सितम् ॥ १२.२९८.१८ ॥
தகுதியற்றவர்களும் நல்லோர்களின் தகுதியை அடைந்து, அவனையே துதித்து (சித்தி பெறுவர்); ஆனால் இழிவான செயலைச் செய்து இங்கு முன்னேற்றத்தை விரும்பக்கூடாது.
12.298.19
येऽर्था धर्मेण ते सत्या येऽधर्मेण धिगस्तु तान् ।
धर्मं वै शाश्वतं लोके न जह्याद्धनकाङ्क्षया ॥ १२.२९८.१९ ॥
தர்மத்தால் வரும் செல்வமே உண்மையானது; அதர்மத்தால் வருவது இகழத்தக்கது. உலகில் நிலையான தர்மத்தை செல்வ ஆசையால் எவரும் விடக்கூடாது.
12.298.20
आहिताग्निर्हि धर्मात्मा यः स पुण्यकृदुत्तमः ।
वेदा हि सर्वे राजेन्द्र स्थितास्त्रिष्वग्निषु प्रभो ॥ १२.२९८.२० ॥
முத்தீ வளர்ப்பவனும் தர்மாத்மாவுமானவனே புண்ணியம் செய்பவனும் உயர்ந்தவனுமாவான். அரசர்களின் அரசே, அனைத்து வேதங்களும் மூன்று அக்னிகளில் நிலைபெற்றுள்ளன.
12.298.21
च चाप्यग्न्याहितो विप्रः क्रिया यस्य न हीयते ।
श्रेयो ह्यनाहिताग्नित्वमग्निहोत्रं न निष्क्रियम् ॥ १२.२९८.२१ ॥
அக்னியை நிறுவிய அந்தணனுக்கு கர்மம் குறையாமல் இருந்தால் அது சிறந்தது. அக்னி நிறுவாமையும் சிறந்ததே; ஆனால் அக்னிஹோத்ரம் செயலின்றி இருக்காது.
12.298.22
अग्निरात्मा च माता च पिता जनयिता तथा ।
गुरुश्च नरशार्दूल परिचर्या यथातथम् ॥ १२.२९८.२२ ॥
அக்னி, ஆத்மா, தாய், தந்தை, பிறப்பளிப்பவன், குரு ஆகியோர் — ஆண்களில் புலியே, இவர்களுக்கு உரிய முறையில் பணிவிடை செய்ய வேண்டும்.
12.298.23
मानं त्यक्त्वा यो नरो वृद्धसेवी ।
विद्वान्क्लीबः पश्यति प्रीतियोगात्।
दाक्ष्येण हीनो धर्मयुक्तो न दान्तो ।
लोकेऽस्मिन्वै पूज्यते सद्भिरार्यः ॥ १२.२९८.२३ ॥
அகந்தையைத் துறந்து முதியோருக்குப் பணிவிடை செய்பவனும், கற்றவனாயினும் அன்பின் பிணைப்பால் பார்ப்பவனும், திறமையில்லாவிட்டாலும் தர்மமுள்ளவனும் அடக்கமில்லாதவனும் அல்லாத மனிதன் இவ்வுலகில் நல்லோரால் ஆரியனாகப் போற்றப்படுகிறான்.