مهابهاراتا · أدهيايا 12.3
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.3.1
कर्णस्य बाहुवीर्येण प्रश्रयेण दमेन च ।
तुतोष भृगुशार्दूलो गुरुशुश्रूषया तथा ॥ १२.३.१ ॥
بقوة ذراعي كارنا وتواضعه وضبطه لنفسه وبخدمته للمعلم، رضي عنه نمر البهريغو.
12.3.2
ततस्तस्मै महातेजा ब्रह्मास्त्रं सनिवर्तनम् ।
प्रोवाच सुमहाप्रज्ञः स तपस्वी तपस्विने ॥ १२.३.२ ॥
فعلّم ذلك الزاهد العظيم النور الفائق الحكمة ذلك الزاهد سلاح براهما مع طريقة استرداده.
12.3.3
विदितास्त्रस्ततः कर्णो रममाणोऽऽश्रमे भृगोः ।
चकार वै धनुर्वेदे यत्नमद्भुतविक्रमः ॥ १२.३.३ ॥
وبعد أن أتقن الأسلحة، كرس كارنا، ذو البأس العجيب، المسرور في صومعة بهريغو، جهده حقاً لعلم القوس.
12.3.4
ततः कदाचिद्रामस्तु चरन्नाश्रममन्तिकात् ।
कर्णेन सहितो धीमानुपवासेन कर्शितः ॥ १२.३.४ ॥
ثم مرة، بينما كان راما الحكيم يتجول قرب الصومعة مع كارنا، كان منهكاً من الصيام.
12.3.5
सुष्वाप जामदग्न्यस्तु विस्रम्भोत्पन्नसौहृदः ।
तस्योत्सङ्गे समाधाय शिरः क्लान्तमना गुरुः ॥ १२.३.५ ॥
بدافع الصداقة المولودة من الثقة، وضع ابن جامادغني، المنهك النفس، رأسه في حجر كارنا ونام، ذلك المعلم.
12.3.6
अथ क्रिमिः श्लेष्ममयो मांसशोणितभोजनः ।
दारुणो दारुणाकारः कर्णस्याभ्याशमागतः ॥ १२.३.६ ॥
عندئذٍ جاءت إلى كارنا دودةٌ مصنوعةٌ من البلغم، تتغذى بالدم واللحم، مرعبةٌ الشكل والهيئة.
12.3.7
स तस्योरुमथासाद्य बिभेद रुधिराशनः ।
न चैनमशकत्क्षेप्तुं वक्तुं वाऽपि गुरोर्भयात् ॥ १२.३.७ ॥
وصلت تلك الدودة آكلة الدم إلى فخذه فثقبته. ومن خوفه من معلمه لم يستطع أن ينفضها عنه ولا أن ينطق.
12.3.8
स दश्यमानोऽपि तथा कृमिणा तेन भारत ।
गुरोः प्रबोधनाकाङ्क्षी तमुपैक्षत सूर्यजः ॥ १२.३.८ ॥
يا بهارata، ومع أن تلك الدودة كانت تلدغه هكذا، فإن ابن الشمس، راغبًا في إيقاظ معلمه، تجاهلها.
12.3.9
कर्णस्तु वेदनां धैर्यादसह्यां विनिगृह्य ताम् ।
अकम्पयन्नव्यथयन्धारयामास भार्गवम् ॥ १२.३.९ ॥
أما كارنا فقد كبح بثباته ذلك الألم الذي لا يُحتمل، ومن غير أن يرتعش أو يتألم، أبقى البهارغافا ساكنًا.
12.3.10
यदा स रुधिरेणाङ्गे परिस्पृष्टोऽभवद्गुरुः ।
तदाऽबुध्यत तेजस्वी संरब्धश्चैनमब्रवीत् ॥ १२.३.१० ॥
لما لامس الدم جسد المعلم، أدرك المعلم المتألق ذلك، فغضب وكلّمه.
12.3.11
अहोऽस्म्यशुचितां प्राप्तः किमिदं च कृतं त्वया ।
कथयस्व भयं त्यक्त्वा याथातथ्यमिदं मम ॥ १२.३.११ ॥
آه، لقد تنجست! ماذا فعلت بهذا؟ اترك الخوف وأخبرني بحقيقة هذا.
12.3.12
तस्य कर्णस्तदाचष्ट कृमिणा परिभक्षणम् ।
ददर्श रामस्तं चापि कृमिं सूकरसंस्थितम् ॥ १२.३.१२ ॥
فأخبره كارنا حينئذٍ بأن الدودة قد نهشته. ورأى راما تلك الدودة أيضًا، وكانت في خنزير بري.
12.3.13
अष्टपादं तीक्ष्णदंष्ट्रं सूचीभिः परिसंवृतम् ।
रोमभिः सन्निरुद्धाङ्गमलर्कं नाम नामतः ॥ १२.३.१३ ॥
ذو الأرجل الثمانية والأنياب الحادة، المحاط بالإبر، المعوقة أطرافه بالشعر، كان اسمه ألركا.
12.3.14
स दृष्टमात्रो रामेण किमिः प्राणानवासृजत् ।
तस्मिन्नेवासृजि क्लिन्नस्तदद्भुतमिवाभवत् ॥ १२.३.१४ ॥
ما إن رآه راما حتى أسلمت الدودة أنفاسها؛ وقد تشرّبت ذلك الدم نفسه فصارت كأنها أمر عجيب.
12.3.15
ततोऽन्तरिक्षे ददृशे विश्वरूपः करालवान् ।
राक्षसो लोहितग्रीवः कृष्णाङ्गो मेघवाहनः ॥ १२.३.१५ ॥
ثم ظهر في السماء راكشاسة متعدد الصور، مروع، أحمر العنق، أسود الأطراف، راكب على سحابة.
12.3.16
स रामं प्राञ्जलिर्भूत्वा बभाषे पूर्णमानसः ।
स्वस्ति ते भृगुशार्दूल गमिष्येऽहं यथागतम् ॥ १२.३.१६ ॥
ضم كفيه أمام راما، وقال بقلب راضٍ: "سلامٌ عليك يا نمرَ البهريغو؛ سأمضي كما جئت."
12.3.17
मोक्षितो नरकादस्माद्भवता मुनिसत्तम ।
भद्रं च तेऽस्तु सिद्धिश्च प्रियं मे भवता कृतम् ॥ १२.३.१७ ॥
"يا خير الحكماء، لقد خلّصتني بك من هذه الجحيم. فليكن لك الخير والنجاح؛ لقد صنعت لي فعلاً محبباً."
12.3.18
तमुवाच महाबाहुर्जामदग्न्यः प्रतापवान् ।
कस्त्वं कस्माच्च नरकं प्रतिपन्नो ब्रवीहि तत् ॥ १२.३.१८ ॥
فقال له ابن جامادَغني ذو الذراعين العظيمتين والبأس: "من أنت؟ ولأي سبب وقعت في الجحيم؟ أخبرني بذلك."
12.3.19
सोऽब्रवीदहमासं प्राग्दंशो नाम महासुरः ।
पुरा देवयुगे तात भृगोस्तु सवया इव ॥ १२.३.१९ ॥
قال: "كنتُ في الماضي الأسورَ العظيم المسمّى دَمْشَا، في عصر الآلهة يا عزيزي، مساوياً لبهريغو في السن."
12.3.20
सोऽहं भृगोः सुदयितां भार्यामपहरं बलात् ।
महर्षेरभिशापेन क्रिमिभूतोऽपतं भुवि ॥ १२.३.२० ॥
اختطفتُ بالقوة زوجةَ بهريغو الأحبّ إليه، فبلعنة ذلك المهرشي الجليل سقطتُ إلى الأرض مُسخاً دودةً.
12.3.21
अब्रवीद्धि स मां क्रुद्धस्तव पूर्वपितामहः ।
मूत्र श्लेष्माशनः पाय निरयं प्रतिपत्स्यसे ॥ १२.३.२१ ॥
قال لي جدّك الأكبر وقد غضب: "أنتَ الذي تقتات على البول والبلغم، ستبلغ الجحيم من طريق الدبر."
12.3.22
शापस्यान्तो भवेद्ब्रह्मन्नित्येवं तमथाब्रवम् ।
भविता भार्गवाद्रामादिंति मामब्रवीद्भृगुः ॥ १२.३.२२ ॥
"يا برهمن، متى ينتهي اللعن؟" هكذا سألتُه، فقال لي بهريغو: "سيكون ذلك على يد راما البهارغافي."
12.3.23
सोऽहमेनां गतिं प्राप्तो यथा नकुशलस्तथा ।
त्वया साधो समागम्य विमुक्तः पापयोनितः ॥ १२.३.२३ ॥
بلغتُ هذه الحال ولستُ الآن على ما يُرام؛ لكنّي، يا أيها الصالح، بلقائك تحرّرتُ من الولادة الآثمة.
12.3.24
एवमुक्त्वा नमस्कृत्य ययौ रामं महासुरः ।
रामः कर्णं तु सक्रोधमिदं वचनमब्रवीत् ॥ १२.३.२४ ॥
وبعد أن تكلّم بهذا وسجد، مضى الأسورُ العظيم؛ ثم قال راما بغضب هذه الكلمات.
12.3.25
अतिदुःखमिदं मूढ न जातु ब्राह्मणः सहेत् ।
क्षत्रियस्येव ते धैर्यं कामया सत्यमुच्यताम् ॥ १२.३.२५ ॥
أيها الأحمق، هذا مؤلم للغاية؛ لا يستطيع برهمي أن يحتمله أبدًا. صبرك صبر كشتري. قل الحق طوعًا.
12.3.26
तमुवाच ततः कर्णः शापाद्भीतः प्रसादयन् ।
ब्रह्मक्षत्रान्तरे जातं सूतं मां विद्धि भार्गव ॥ १२.३.२६ ॥
فقال كارنا، خائفًا من اللعنة، مسترضيًا إياه: اعلم يا بهارغافا أنني سوتا وُلدت بين برهمي وكشتري.
12.3.27
राधेयः कर्ण इति मां प्रवदन्ति जना भुवि ।
प्रसादं कुरु मे ब्रह्मन्नस्त्रलुब्धस्य भार्गव ॥ १२.३.२७ ॥
يناديني الناس في الأرض راذيا كارنا. أيها البرهمي، يا بهارغافا، أنعم عليّ بفضلك، أنا الشغوف بالأسلحة.
12.3.28
पिता गुरुर्न संदेहो वेदविद्याप्रदः प्रभुः ।
अतो भार्गव इत्युक्तं मया गोत्रं तवान्तिके ॥ १२.३.२८ ॥
لا ريب أنه كان أبي ومعلمي، السيد الذي منحني علم الفيدا؛ ولهذا أعلنتُ أمامك نسب بهارغافا.
12.3.29
तमुवाच भृगुश्रेष्ठः सरोपः प्रदहन्निव ।
भूमौ निपतितं दीनं वेपमानं कृताञ्जलिम् ॥ १२.३.२९ ॥
فقال له خيرُ البهريغو، غاضبًا كأنه يحرق، وهو ملقى على الأرض بائسًا يرتعد ويداه مضمومتان:
12.3.30
यस्मान्मिथ्याविचीर्णोऽहमस्त्रलोभादिह त्वया ।
तस्मादेतन्न ते मूढ ब्रह्मास्त्रं प्रतिभास्यति ॥ १२.३.३० ॥
لأنك خدعتني هنا بالكذب طمعًا في السلاح، لذلك أيها الأحمق، لن يظهر لك البراهماستر.
12.3.31
अन्यत्र वधकालात्ते सदृशे न समीयुपः ।
अब्राह्मणे न हि ब्रह्म चिरं तिष्ठेत्कदाचन ॥ १२.३.३१ ॥
إلا في وقت موتك، لن تلتقي بأحد يماثلك. فالقوة المقدسة (البراهما) لا تبقى طويلا عند غير البراهمي أبدا.
12.3.32
गच्छेदानीं न ते स्थानमनृतस्येह विद्यते ।
न त्वया सदृशो युद्धे भविता क्षत्रियो भुवि ॥ १२.३.३२ ॥
اذهب الآن، فليس لكذبك مكان هنا. ولن يكون في الحرب على الأرض محارب يماثلك.
12.3.33
एवमुक्तः स रामेण न्यायेनोपजगामह ।
दुर्योधनमुपागम्य कृतास्त्रोऽस्मीति चाब्रवीत् ॥ १२.३.३३ ॥
فلما قال له راما ذلك، انصرف بالحق. ثم جاء إلى دوريودانا وقال: «لقد أصبحت ماهرا في الأسلحة».