Mahābhārata · Adhyāya 12.3
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.3.1
कर्णस्य बाहुवीर्येण प्रश्रयेण दमेन च ।
तुतोष भृगुशार्दूलो गुरुशुश्रूषया तथा ॥ १२.३.१ ॥
Durch Karṇas Armkraft, seine Demut und Selbstbeherrschung und durch seinen Dienst am Lehrer wurde der Tiger unter den Bhṛgus zufriedengestellt.
12.3.2
ततस्तस्मै महातेजा ब्रह्मास्त्रं सनिवर्तनम् ।
प्रोवाच सुमहाप्रज्ञः स तपस्वी तपस्विने ॥ १२.३.२ ॥
Da lehrte jener Asket von großer Strahlkraft und höchster Weisheit den Asketen die Brahma-Waffe samt ihrem Zurückziehen.
12.3.3
विदितास्त्रस्ततः कर्णो रममाणोऽऽश्रमे भृगोः ।
चकार वै धनुर्वेदे यत्नमद्भुतविक्रमः ॥ १२.३.३ ॥
Nachdem er die Waffen erlernt hatte, widmete sich Karṇa von wunderbarer Tapferkeit, im Einsiedlerhaus Bhṛgus erfreut, mit Eifer der Bogenkunde.
12.3.4
ततः कदाचिद्रामस्तु चरन्नाश्रममन्तिकात् ।
कर्णेन सहितो धीमानुपवासेन कर्शितः ॥ १२.३.४ ॥
Einst, als der weise Rāma mit Karṇa in der Nähe des Einsiedlerhauses umherwanderte, war er durch das Fasten geschwächt.
12.3.5
सुष्वाप जामदग्न्यस्तु विस्रम्भोत्पन्नसौहृदः ।
तस्योत्सङ्गे समाधाय शिरः क्लान्तमना गुरुः ॥ १२.३.५ ॥
Aus Freundschaft, die aus Vertrauen erwachsen war, legte der Sohn des Jamadagni, mit ermüdetem Sinn, sein Haupt in Karṇas Schoß und schlief ein — jener Lehrer.
12.3.6
अथ क्रिमिः श्लेष्ममयो मांसशोणितभोजनः ।
दारुणो दारुणाकारः कर्णस्याभ्याशमागतः ॥ १२.३.६ ॥
Da kam ein Wurm, aus Schleim gebildet, sich von Fleisch und Blut nährend, grauenvoll und von schrecklicher Gestalt, nahe zu Karṇa.
12.3.7
स तस्योरुमथासाद्य बिभेद रुधिराशनः ।
न चैनमशकत्क्षेप्तुं वक्तुं वाऽपि गुरोर्भयात् ॥ १२.३.७ ॥
Der blutfressende Wurm erreichte seinen Schenkel und durchbohrte ihn. Aus Furcht vor dem Lehrer konnte er ihn weder abschütteln noch etwas sagen.
12.3.8
स दश्यमानोऽपि तथा कृमिणा तेन भारत ।
गुरोः प्रबोधनाकाङ्क्षी तमुपैक्षत सूर्यजः ॥ १२.३.८ ॥
Obwohl er so von jenem Wurm gebissen wurde, o Bhārata, ignorierte der Sohn der Sonne ihn, da er seinen Lehrer wecken wollte.
12.3.9
कर्णस्तु वेदनां धैर्यादसह्यां विनिगृह्य ताम् ।
अकम्पयन्नव्यथयन्धारयामास भार्गवम् ॥ १२.३.९ ॥
Karṇa aber bezwang durch Standhaftigkeit jenen unerträglichen Schmerz und hielt den Bhārgava, ohne zu zittern oder zu zucken, still.
12.3.10
यदा स रुधिरेणाङ्गे परिस्पृष्टोऽभवद्गुरुः ।
तदाऽबुध्यत तेजस्वी संरब्धश्चैनमब्रवीत् ॥ १२.३.१० ॥
Als sein Körper vom Blut berührt wurde, bemerkte es der strahlende Lehrer und sprach zornig zu ihm.
12.3.11
अहोऽस्म्यशुचितां प्राप्तः किमिदं च कृतं त्वया ।
कथयस्व भयं त्यक्त्वा याथातथ्यमिदं मम ॥ १२.३.११ ॥
Ach, ich bin unrein geworden! Was hast du da getan? Lege die Furcht ab und sag mir die Wahrheit darüber.
12.3.12
तस्य कर्णस्तदाचष्ट कृमिणा परिभक्षणम् ।
ददर्श रामस्तं चापि कृमिं सूकरसंस्थितम् ॥ १२.३.१२ ॥
Da berichtete ihm Karṇa von dem Zernagen durch den Wurm. Rāma sah auch jenen Wurm, der in einem Eber saß.
12.3.13
अष्टपादं तीक्ष्णदंष्ट्रं सूचीभिः परिसंवृतम् ।
रोमभिः सन्निरुद्धाङ्गमलर्कं नाम नामतः ॥ १२.३.१३ ॥
Das achtbeinige Wesen mit scharfen Fängen, von Nadeln umgeben, dessen Glieder von Borsten gehemmt waren, hieß mit Namen Alarka.
12.3.14
स दृष्टमात्रो रामेण किमिः प्राणानवासृजत् ।
तस्मिन्नेवासृजि क्लिन्नस्तदद्भुतमिवाभवत् ॥ १२.३.१४ ॥
Kaum hatte Rāma ihn gesehen, gab der Wurm seinen Atem auf; in eben diesem Blut getränkt, wurde er wie ein Wunder.
12.3.15
ततोऽन्तरिक्षे ददृशे विश्वरूपः करालवान् ।
राक्षसो लोहितग्रीवः कृष्णाङ्गो मेघवाहनः ॥ १२.३.१५ ॥
Dann erschien am Himmel ein Rākṣasa von vielerlei Gestalt, furchterregend, mit rotem Hals und dunklen Gliedern, auf einer Wolke getragen.
12.3.16
स रामं प्राञ्जलिर्भूत्वा बभाषे पूर्णमानसः ।
स्वस्ति ते भृगुशार्दूल गमिष्येऽहं यथागतम् ॥ १२.३.१६ ॥
Die Hände vor Rāma gefaltet, sprach er mit zufriedenem Herzen: "Heil sei dir, Tiger der Bhṛgu; ich werde gehen, wie ich gekommen bin."
12.3.17
मोक्षितो नरकादस्माद्भवता मुनिसत्तम ।
भद्रं च तेऽस्तु सिद्धिश्च प्रियं मे भवता कृतम् ॥ १२.३.१७ ॥
"Bester der Weisen, durch dich bin ich aus dieser Hölle befreit. Heil und Gelingen seien dir; du hast mir eine liebe Tat erwiesen."
12.3.18
तमुवाच महाबाहुर्जामदग्न्यः प्रतापवान् ।
कस्त्वं कस्माच्च नरकं प्रतिपन्नो ब्रवीहि तत् ॥ १२.३.१८ ॥
Da sprach der große Armige, der mächtige Sohn des Jamadagni zu ihm: "Wer bist du, und aus welchem Grund bist du in die Hölle gefallen? Sag es mir."
12.3.19
सोऽब्रवीदहमासं प्राग्दंशो नाम महासुरः ।
पुरा देवयुगे तात भृगोस्तु सवया इव ॥ १२.३.१९ ॥
Er sprach: "Ich war einst der große Dämon namens Daṃśa, im Zeitalter der Götter, mein Lieber, gleichaltrig mit Bhṛgu."
12.3.20
सोऽहं भृगोः सुदयितां भार्यामपहरं बलात् ।
महर्षेरभिशापेन क्रिमिभूतोऽपतं भुवि ॥ १२.३.२० ॥
Ich entführte Bhṛgus liebste Gattin mit Gewalt, und durch den Fluch jenes großen Weisen fiel ich zur Erde, verwandelt in einen Wurm.
12.3.21
अब्रवीद्धि स मां क्रुद्धस्तव पूर्वपितामहः ।
मूत्र श्लेष्माशनः पाय निरयं प्रतिपत्स्यसे ॥ १२.३.२१ ॥
Dein früherer Urgroßvater sprach zornig zu mir: "Du, der du dich von Urin und Schleim nährst, wirst durch den After zur Hölle gelangen."
12.3.22
शापस्यान्तो भवेद्ब्रह्मन्नित्येवं तमथाब्रवम् ।
भविता भार्गवाद्रामादिंति मामब्रवीद्भृगुः ॥ १२.३.२२ ॥
"O Brahmane, wann wird der Fluch enden?" So fragte ich ihn, und Bhṛgu sprach zu mir: "Er wird durch Rāma den Bhārgava enden."
12.3.23
सोऽहमेनां गतिं प्राप्तो यथा नकुशलस्तथा ।
त्वया साधो समागम्य विमुक्तः पापयोनितः ॥ १२.३.२३ ॥
Ich bin in diesen Zustand geraten und bin nicht wohl; doch, o Guter, da ich dir begegnet bin, bin ich von der sündhaften Geburt befreit.
12.3.24
एवमुक्त्वा नमस्कृत्य ययौ रामं महासुरः ।
रामः कर्णं तु सक्रोधमिदं वचनमब्रवीत् ॥ १२.३.२४ ॥
Nachdem er so gesprochen und sich verneigt hatte, ging der große Dämon fort; dann sprach Rāma im Zorn diese Worte.
12.3.25
अतिदुःखमिदं मूढ न जातु ब्राह्मणः सहेत् ।
क्षत्रियस्येव ते धैर्यं कामया सत्यमुच्यताम् ॥ १२.३.२५ ॥
Tor, dies ist überaus schmerzlich; kein Brahmane könnte das je ertragen. Deine Standhaftigkeit ist die eines Kṣatriya. Sprich die Wahrheit freiwillig.
12.3.26
तमुवाच ततः कर्णः शापाद्भीतः प्रसादयन् ।
ब्रह्मक्षत्रान्तरे जातं सूतं मां विद्धि भार्गव ॥ १२.३.२६ ॥
Da sprach Karṇa, vom Fluch erschreckt, besänftigend zu ihm: Wisse, o Bhārgava, dass ich ein Sūta bin, geboren zwischen einem Brahmanen und einem Kṣatriya.
12.3.27
राधेयः कर्ण इति मां प्रवदन्ति जना भुवि ।
प्रसादं कुरु मे ब्रह्मन्नस्त्रलुब्धस्य भार्गव ॥ १२.३.२७ ॥
Auf der Erde nennen mich die Menschen Rādheya Karṇa. O Brahmane, o Bhārgava, erweise mir deine Gunst, der ich nach Waffen gierig bin.
12.3.28
पिता गुरुर्न संदेहो वेदविद्याप्रदः प्रभुः ।
अतो भार्गव इत्युक्तं मया गोत्रं तवान्तिके ॥ १२.३.२८ ॥
Zweifellos war er mein Vater und Lehrer, der Herr, der mir das Wissen der Veden gab. Deshalb habe ich vor dir das Bhārgava-Geschlecht genannt.
12.3.29
तमुवाच भृगुश्रेष्ठः सरोपः प्रदहन्निव ।
भूमौ निपतितं दीनं वेपमानं कृताञ्जलिम् ॥ १२.३.२९ ॥
Der Beste der Bhṛgu, zornig und wie brennend, sprach zu ihm, der elend am Boden lag, zitternd, die Hände gefaltet.
12.3.30
यस्मान्मिथ्याविचीर्णोऽहमस्त्रलोभादिह त्वया ।
तस्मादेतन्न ते मूढ ब्रह्मास्त्रं प्रतिभास्यति ॥ १२.३.३० ॥
Weil du mich hier mit Lügen betrogen hast aus Gier nach der Waffe, deshalb, Tor, wird dir die Brahmāstra nicht erscheinen.
12.3.31
अन्यत्र वधकालात्ते सदृशे न समीयुपः ।
अब्राह्मणे न हि ब्रह्म चिरं तिष्ठेत्कदाचन ॥ १२.३.३१ ॥
Außer zur Zeit deines Todes wirst du niemandem begegnen, der dir gleich ist. Denn die heilige Kraft (brahman) bleibt bei einem Nicht-Brahmanen niemals lange bestehen.
12.3.32
गच्छेदानीं न ते स्थानमनृतस्येह विद्यते ।
न त्वया सदृशो युद्धे भविता क्षत्रियो भुवि ॥ १२.३.३२ ॥
Geh jetzt; hier ist kein Platz für deine Lüge. Auf der Erde wird im Kampf kein Krieger dir gleich sein.
12.3.33
एवमुक्तः स रामेण न्यायेनोपजगामह ।
दुर्योधनमुपागम्य कृतास्त्रोऽस्मीति चाब्रवीत् ॥ १२.३.३३ ॥
Als Rāma so gesprochen hatte, ging er rechtmäßig fort. Er trat vor Duryodhana und sprach: »Ich bin in den Waffen geübt.«