ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 12.3
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.3.1
कर्णस्य बाहुवीर्येण प्रश्रयेण दमेन च ।
तुतोष भृगुशार्दूलो गुरुशुश्रूषया तथा ॥ १२.३.१ ॥
ಕರ್ಣನ ಬಾಹುವೀರ್ಯ, ವಿನಯ, ಇಂದ್ರಿಯನಿಗ್ರಹ ಮತ್ತು ಗುರುಸೇವೆಯಿಂದ ಭೃಗುವಂಶದ ಶಾರ್ದೂಲನು ಸಂತುಷ್ಟನಾದನು.
12.3.2
ततस्तस्मै महातेजा ब्रह्मास्त्रं सनिवर्तनम् ।
प्रोवाच सुमहाप्रज्ञः स तपस्वी तपस्विने ॥ १२.३.२ ॥
ನಂತರ ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿಯಾದ, ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಜ್ಞಾವಂತನಾದ ಆ ತಪಸ್ವಿಯು ಆ ತಪಸ್ವಿಗೆ ಬ್ರಹ್ಮಾಸ್ತ್ರವನ್ನೂ ಅದರ ಉಪಸಂಹಾರವನ್ನೂ ಉಪದೇಶಿಸಿದನು.
12.3.3
विदितास्त्रस्ततः कर्णो रममाणोऽऽश्रमे भृगोः ।
चकार वै धनुर्वेदे यत्नमद्भुतविक्रमः ॥ १२.३.३ ॥
ಅಸ್ತ್ರವಿದ್ಯೆಯನ್ನು ಕಲಿತ ನಂತರ ಭೃಗುವಿನ ಆಶ್ರಮದಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷದಿಂದಿದ್ದ ಅದ್ಭುತ ಪರಾಕ್ರಮಿ ಕರ್ಣನು ಧನುರ್ವೇದದಲ್ಲಿ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡಿದನು.
12.3.4
ततः कदाचिद्रामस्तु चरन्नाश्रममन्तिकात् ।
कर्णेन सहितो धीमानुपवासेन कर्शितः ॥ १२.३.४ ॥
ಒಮ್ಮೆ ಬುದ್ಧಿವಂತ ರಾಮನು ಕರ್ಣನೊಂದಿಗೆ ಆಶ್ರಮದ ಸಮೀಪ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಾ, ಉಪವಾಸದಿಂದ ಕೃಶನಾಗಿದ್ದನು.
12.3.5
सुष्वाप जामदग्न्यस्तु विस्रम्भोत्पन्नसौहृदः ।
तस्योत्सङ्गे समाधाय शिरः क्लान्तमना गुरुः ॥ १२.३.५ ॥
ವಿಶ್ವಾಸದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಸ್ನೇಹದಿಂದ, ದಣಿದ ಮನಸ್ಸಿನ ಆ ಗುರು ಜಮದಗ್ನಿ ಪುತ್ರನು ಅವನ ಮಡಿಲಿನಲ್ಲಿ ತಲೆಯಿಟ್ಟು ಮಲಗಿದನು.
12.3.6
अथ क्रिमिः श्लेष्ममयो मांसशोणितभोजनः ।
दारुणो दारुणाकारः कर्णस्याभ्याशमागतः ॥ १२.३.६ ॥
ಆಗ ಕಫದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ, ಮಾಂಸ-ರಕ್ತವನ್ನು ತಿನ್ನುವ, ಭಯಂಕರ ರೂಪದ ಒಂದು ಕ್ರಿಮಿ ಕರ್ಣನ ಸಮೀಪಕ್ಕೆ ಬಂದಿತು.
12.3.7
स तस्योरुमथासाद्य बिभेद रुधिराशनः ।
न चैनमशकत्क्षेप्तुं वक्तुं वाऽपि गुरोर्भयात् ॥ १२.३.७ ॥
ಅದು ಅವನ ತೊಡೆಯನ್ನು ತಲುಪಿ ರಕ್ತ ಕುಡಿಯುವ ಆ ಹುಳು ಅದನ್ನು ಚುಚ್ಚಿತು. ಗುರುವಿನ ಭಯದಿಂದ ಅವನು ಅದನ್ನು ಕೊಡವಲೂ ಮಾತನಾಡಲೂ ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ.
12.3.8
स दश्यमानोऽपि तथा कृमिणा तेन भारत ।
गुरोः प्रबोधनाकाङ्क्षी तमुपैक्षत सूर्यजः ॥ १२.३.८ ॥
ಓ ಭಾರತ, ಆ ಹುಳುವಿನಿಂದ ಹಾಗೆ ಕಚ್ಚಿಸಿಕೊಂಡರೂ, ಗುರುವನ್ನು ಎಚ್ಚರಗೊಳಿಸಲು ಬಯಸಿದ ಸೂರ್ಯಪುತ್ರನು ಅದನ್ನು ಲೆಕ್ಕಿಸಲಿಲ್ಲ.
12.3.9
कर्णस्तु वेदनां धैर्यादसह्यां विनिगृह्य ताम् ।
अकम्पयन्नव्यथयन्धारयामास भार्गवम् ॥ १२.३.९ ॥
ಆದರೆ ಕರ್ಣನು ಆ ಸಹಿಸಲಾಗದ ನೋವನ್ನು ಧೈರ್ಯದಿಂದ ತಡೆದು, ನಡುಗದೆ, ವ್ಯಥೆಪಡದೆ ಭಾರ್ಗವನನ್ನು ಸ್ಥಿರವಾಗಿಟ್ಟನು.
12.3.10
यदा स रुधिरेणाङ्गे परिस्पृष्टोऽभवद्गुरुः ।
तदाऽबुध्यत तेजस्वी संरब्धश्चैनमब्रवीत् ॥ १२.३.१० ॥
ಗುರುವಿನ ದೇಹಕ್ಕೆ ಅವನ ರಕ್ತ ತಾಗಿದಾಗ, ತೇಜಸ್ವಿ ಅದನ್ನು ಅರಿತು, ಕೋಪದಿಂದ ಅವನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು.
12.3.11
अहोऽस्म्यशुचितां प्राप्तः किमिदं च कृतं त्वया ।
कथयस्व भयं त्यक्त्वा याथातथ्यमिदं मम ॥ १२.३.११ ॥
ಅಯ್ಯೋ, ನಾನು ಅಶುದ್ಧತೆಗೆ ಒಳಗಾದೆ! ನೀನು ಇದನ್ನು ಏನು ಮಾಡಿದೆ? ಭಯವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಇದರ ನಿಜವನ್ನು ನನಗೆ ಹೇಳು.
12.3.12
तस्य कर्णस्तदाचष्ट कृमिणा परिभक्षणम् ।
ददर्श रामस्तं चापि कृमिं सूकरसंस्थितम् ॥ १२.३.१२ ॥
ಆಗ ಕರ್ಣನು ಆ ಹುಳು ತಿಂದ ವಿಷಯವನ್ನು ಅವನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು. ರಾಮನು ಆ ಹುಳುವನ್ನೂ, ಅದು ಹಂದಿಯೊಳಗಿದ್ದುದನ್ನೂ ಕಂಡನು.
12.3.13
अष्टपादं तीक्ष्णदंष्ट्रं सूचीभिः परिसंवृतम् ।
रोमभिः सन्निरुद्धाङ्गमलर्कं नाम नामतः ॥ १२.३.१३ ॥
ಎಂಟು ಕಾಲುಗಳು, ಹರಿತವಾದ ಕೋರೆಗಳು ಉಳ್ಳದ್ದು; ಸೂಜಿಗಳಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದು, ಕೂದಲುಗಳಿಂದ ಅಂಗಗಳು ಬಂಧಿತವಾದದ್ದು — ಹೆಸರಿನಿಂದ ಅದು ಅಲರ್ಕ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು.
12.3.14
स दृष्टमात्रो रामेण किमिः प्राणानवासृजत् ।
तस्मिन्नेवासृजि क्लिन्नस्तदद्भुतमिवाभवत् ॥ १२.३.१४ ॥
ರಾಮನು ನೋಡಿದ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಆ ಹುಳು ಪ್ರಾಣ ಬಿಟ್ಟಿತು; ಅದೇ ರಕ್ತದಲ್ಲಿ ತೋಯ್ದು ಅದು ಅದ್ಭುತವಾಗಿ ಕಂಡಿತು.
12.3.15
ततोऽन्तरिक्षे ददृशे विश्वरूपः करालवान् ।
राक्षसो लोहितग्रीवः कृष्णाङ्गो मेघवाहनः ॥ १२.३.१५ ॥
ಆಗ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವರೂಪನೂ ಭಯಂಕರನೂ ಆದ ಒಬ್ಬ ರಾಕ್ಷಸನು ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡನು — ಕೆಂಪು ಕತ್ತಿನವನು, ಕಪ್ಪು ಅಂಗಗಳವನು, ಮೇಘವಾಹನನು.
12.3.16
स रामं प्राञ्जलिर्भूत्वा बभाषे पूर्णमानसः ।
स्वस्ति ते भृगुशार्दूल गमिष्येऽहं यथागतम् ॥ १२.३.१६ ॥
ಅವನು ರಾಮನ ಮುಂದೆ ಅಂಜಲಿ ಮಾಡಿ, ಸಂತೃಪ್ತ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಹೇಳಿದನು — "ಭೃಗುವಂಶದ ಹುಲಿಯೇ, ನಿನಗೆ ಮಂಗಳವಾಗಲಿ; ನಾನು ಬಂದ ದಾರಿಯಲ್ಲೇ ಹಿಂದಿರುಗುತ್ತೇನೆ."
12.3.17
मोक्षितो नरकादस्माद्भवता मुनिसत्तम ।
भद्रं च तेऽस्तु सिद्धिश्च प्रियं मे भवता कृतम् ॥ १२.३.१७ ॥
"ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ಈ ನರಕದಿಂದ ಬಿಡಿಸಿದೆ. ನಿನಗೆ ಮಂಗಳವೂ ಸಿದ್ಧಿಯೂ ಆಗಲಿ; ನೀನು ನನಗೆ ಪ್ರಿಯವಾದುದನ್ನು ಮಾಡಿದೆ."
12.3.18
तमुवाच महाबाहुर्जामदग्न्यः प्रतापवान् ।
कस्त्वं कस्माच्च नरकं प्रतिपन्नो ब्रवीहि तत् ॥ १२.३.१८ ॥
ಆಗ ಮಹಾಬಾಹುವೂ ಪ್ರತಾಪಶಾಲಿಯೂ ಆದ ಜಮದಗ್ನಿ ಪುತ್ರನು ಅವನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು — "ನೀನು ಯಾರು? ಯಾವ ಕಾರಣದಿಂದ ನರಕವನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ? ಅದನ್ನು ನನಗೆ ಹೇಳು."
12.3.19
सोऽब्रवीदहमासं प्राग्दंशो नाम महासुरः ।
पुरा देवयुगे तात भृगोस्तु सवया इव ॥ १२.३.१९ ॥
ಅವನು ಹೇಳಿದನು: "ಹಿಂದೆ ದೇವಯುಗದಲ್ಲಿ ನಾನು ದಂಶ ಎಂಬ ಮಹಾಸುರನಾಗಿದ್ದೆ, ಅಯ್ಯಾ, ಭೃಗುವಿಗೆ ಸಮಾನ ವಯಸ್ಸಿನವನಾಗಿ."
12.3.20
सोऽहं भृगोः सुदयितां भार्यामपहरं बलात् ।
महर्षेरभिशापेन क्रिमिभूतोऽपतं भुवि ॥ १२.३.२० ॥
ಭೃಗುವಿನ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಿಯ ಪತ್ನಿಯನ್ನು ನಾನು ಬಲವಂತವಾಗಿ ಅಪಹರಿಸಿದೆ; ಆ ಮಹರ್ಷಿಯ ಶಾಪದಿಂದ ನಾನು ಕ್ರಿಮಿಯಾಗಿ ಭೂಮಿಗೆ ಬಿದ್ದೆ.
12.3.21
अब्रवीद्धि स मां क्रुद्धस्तव पूर्वपितामहः ।
मूत्र श्लेष्माशनः पाय निरयं प्रतिपत्स्यसे ॥ १२.३.२१ ॥
ಕೋಪಗೊಂಡ ನಿನ್ನ ಪೂರ್ವಪಿತಾಮಹರು ನನಗೆ ಹೇಳಿದರು: "ಮೂತ್ರ ಮತ್ತು ಕಫವನ್ನು ತಿನ್ನುವ ನೀನು ಗುದದ್ವಾರದ ಮೂಲಕ ನರಕವನ್ನು ಪಡೆಯುವೆ."
12.3.22
शापस्यान्तो भवेद्ब्रह्मन्नित्येवं तमथाब्रवम् ।
भविता भार्गवाद्रामादिंति मामब्रवीद्भृगुः ॥ १२.३.२२ ॥
"ಓ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ, ಶಾಪದ ಅಂತ್ಯ ಯಾವಾಗ?" ಎಂದು ನಾನು ಅವನಿಗೆ ಕೇಳಿದೆ; ಆಗ ಭೃಗು ನನಗೆ ಹೇಳಿದರು: "ಭಾರ್ಗವ ರಾಮನಿಂದ ಅದು ಆಗುವುದು."
12.3.23
सोऽहमेनां गतिं प्राप्तो यथा नकुशलस्तथा ।
त्वया साधो समागम्य विमुक्तः पापयोनितः ॥ १२.३.२३ ॥
ನಾನು ಈ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ; ಈಗ ನಾನು ಕುಶಲನಲ್ಲ. ಓ ಸಾಧು, ನಿನ್ನನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗಿ ಪಾಪಯೋನಿಯಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆಗೊಂಡಿದ್ದೇನೆ.
12.3.24
एवमुक्त्वा नमस्कृत्य ययौ रामं महासुरः ।
रामः कर्णं तु सक्रोधमिदं वचनमब्रवीत् ॥ १२.३.२४ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಆ ಮಹಾಸುರ ಹೊರಟುಹೋದನು. ಆಗ ರಾಮನು ಕೋಪದಿಂದ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದನು.
12.3.25
अतिदुःखमिदं मूढ न जातु ब्राह्मणः सहेत् ।
क्षत्रियस्येव ते धैर्यं कामया सत्यमुच्यताम् ॥ १२.३.२५ ॥
ಮೂರ್ಖನೇ, ಇದು ಅತ್ಯಂತ ದುಃಖಕರ; ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಇದನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ಸಹಿಸನು. ನಿನ್ನ ಧೈರ್ಯ ಕ್ಷತ್ರಿಯನಂತಿದೆ. ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಸತ್ಯವನ್ನು ಹೇಳು.
12.3.26
तमुवाच ततः कर्णः शापाद्भीतः प्रसादयन् ।
ब्रह्मक्षत्रान्तरे जातं सूतं मां विद्धि भार्गव ॥ १२.३.२६ ॥
ಆಗ ಶಾಪಕ್ಕೆ ಹೆದರಿದ ಕರ್ಣನು ಅವರನ್ನು ಸಮಾಧಾನಪಡಿಸುತ್ತಾ ಹೇಳಿದನು: ಭಾರ್ಗವನೇ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಮತ್ತು ಕ್ಷತ್ರಿಯರ ನಡುವೆ ಹುಟ್ಟಿದ ಸೂತನೆಂದು ನನ್ನನ್ನು ತಿಳಿ.
12.3.27
राधेयः कर्ण इति मां प्रवदन्ति जना भुवि ।
प्रसादं कुरु मे ब्रह्मन्नस्त्रलुब्धस्य भार्गव ॥ १२.३.२७ ॥
ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಜನರು ನನ್ನನ್ನು ರಾಧೇಯ ಕರ್ಣ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ಭಾರ್ಗವನೇ, ಅಸ್ತ್ರಲೋಭಿಯಾದ ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಕೃಪೆ ತೋರು.
12.3.28
पिता गुरुर्न संदेहो वेदविद्याप्रदः प्रभुः ।
अतो भार्गव इत्युक्तं मया गोत्रं तवान्तिके ॥ १२.३.२८ ॥
ತಂದೆ ಮತ್ತು ಗುರು, ವೇದವಿದ್ಯೆಯನ್ನು ನೀಡುವ ಪ್ರಭು ಅವರೇ ಎಂಬುದರಲ್ಲಿ ಸಂದೇಹವಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದಲೇ ನಿಮ್ಮ ಸಮ್ಮುಖದಲ್ಲಿ ನಾನು ಭಾರ್ಗವ ಗೋತ್ರವೆಂದು ಹೇಳಿದ್ದೆ.
12.3.29
तमुवाच भृगुश्रेष्ठः सरोपः प्रदहन्निव ।
भूमौ निपतितं दीनं वेपमानं कृताञ्जलिम् ॥ १२.३.२९ ॥
ಭೃಗುಶ್ರೇಷ್ಠರು ಕೋಪದಿಂದ ಸುಡುವವರಂತೆ, ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದು ನಡುಗುತ್ತ ಕೈಮುಗಿದಿದ್ದ ದೀನನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು.
12.3.30
यस्मान्मिथ्याविचीर्णोऽहमस्त्रलोभादिह त्वया ।
तस्मादेतन्न ते मूढ ब्रह्मास्त्रं प्रतिभास्यति ॥ १२.३.३० ॥
ಅಸ್ತ್ರಲೋಭದಿಂದ ನೀನು ಇಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಸುಳ್ಳು ಹೇಳಿ ವಂಚಿಸಿರುವುದರಿಂದ, ಮೂರ್ಖನೇ, ಈ ಬ್ರಹ್ಮಾಸ್ತ್ರವು ನಿನಗೆ ತೋರದು.
12.3.31
अन्यत्र वधकालात्ते सदृशे न समीयुपः ।
अब्राह्मणे न हि ब्रह्म चिरं तिष्ठेत्कदाचन ॥ १२.३.३१ ॥
ಮರಣ ಕಾಲವನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿ, ನಿನ್ನಂತಹವರೊಂದಿಗೆ ನೀನು ಎದುರಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಅಬ್ರಾಹ್ಮಣನಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮವು ಎಂದಿಗೂ ದೀರ್ಘಕಾಲ ನಿಲ್ಲುವುದಿಲ್ಲ.
12.3.32
गच्छेदानीं न ते स्थानमनृतस्येह विद्यते ।
न त्वया सदृशो युद्धे भविता क्षत्रियो भुवि ॥ १२.३.३२ ॥
ಈಗ ಹೋಗು, ಇಲ್ಲಿ ಸುಳ್ಳಿಗೆ ನಿನಗೆ ಸ್ಥಾನವಿಲ್ಲ. ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಸಮಾನನಾದ ಕ್ಷತ್ರಿಯ ಇರುವುದಿಲ್ಲ.
12.3.33
एवमुक्तः स रामेण न्यायेनोपजगामह ।
दुर्योधनमुपागम्य कृतास्त्रोऽस्मीति चाब्रवीत् ॥ १२.३.३३ ॥
ರಾಮನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಲು, ಅವನು ನ್ಯಾಯಾನುಸಾರವಾಗಿ ಹೊರಟುಹೋದನು. ದುರ್ಯೋಧನನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು, "ನಾನು ಅಸ್ತ್ರ ಪ್ರವೀಣನಾಗಿದ್ದೇನೆ" ಎಂದನು.