മഹാഭാരതം · അധ്യായം 12.3
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.3.1
कर्णस्य बाहुवीर्येण प्रश्रयेण दमेन च ।
तुतोष भृगुशार्दूलो गुरुशुश्रूषया तथा ॥ १२.३.१ ॥
കർണന്റെ ഭുജവീര്യം, വിനയം, ഇന്ദ്രിയനിയന്ത്രണം, ഗുരുശുശ്രൂഷ എന്നിവയാൽ ഭൃഗുവംശത്തിലെ ശാർദൂലൻ സന്തുഷ്ടനായി.
12.3.2
ततस्तस्मै महातेजा ब्रह्मास्त्रं सनिवर्तनम् ।
प्रोवाच सुमहाप्रज्ञः स तपस्वी तपस्विने ॥ १२.३.२ ॥
പിന്നെ മഹാതേജസ്വിയും അതിപ്രജ്ഞാവാനുമായ ആ തപസ്വി ആ തപസ്വിക്ക് ബ്രഹ്മാസ്ത്രവും അതിന്റെ പിൻവലിക്കൽ വിധിയും ഉപദേശിച്ചു.
12.3.3
विदितास्त्रस्ततः कर्णो रममाणोऽऽश्रमे भृगोः ।
चकार वै धनुर्वेदे यत्नमद्भुतविक्रमः ॥ १२.३.३ ॥
ആയുധവിദ്യ പഠിച്ചശേഷം ഭൃഗുവിന്റെ ആശ്രമത്തിൽ സന്തോഷത്തോടെ കഴിഞ്ഞ അദ്ഭുതവിക്രമനായ കർണൻ ധനുർവേദത്തിൽ യത്നം ചെയ്തു.
12.3.4
ततः कदाचिद्रामस्तु चरन्नाश्रममन्तिकात् ।
कर्णेन सहितो धीमानुपवासेन कर्शितः ॥ १२.३.४ ॥
ഒരിക്കൽ ബുദ്ധിമാനായ രാമൻ കർണനോടൊപ്പം ആശ്രമത്തിനടുത്തു സഞ്ചരിക്കുമ്പോൾ ഉപവാസത്താൽ ക്ഷീണിതനായിരുന്നു.
12.3.5
सुष्वाप जामदग्न्यस्तु विस्रम्भोत्पन्नसौहृदः ।
तस्योत्सङ्गे समाधाय शिरः क्लान्तमना गुरुः ॥ १२.३.५ ॥
വിശ്വാസത്തിൽനിന്നുണ്ടായ സൗഹൃദത്താൽ, ക്ഷീണിച്ച മനസ്സോടെ ആ ഗുരുവായ ജമദഗ്നിപുത്രൻ അവന്റെ മടിയിൽ തല വെച്ച് ഉറങ്ങി.
12.3.6
अथ क्रिमिः श्लेष्ममयो मांसशोणितभोजनः ।
दारुणो दारुणाकारः कर्णस्याभ्याशमागतः ॥ १२.३.६ ॥
അപ്പോൾ കഫത്തിൽനിന്നുണ്ടായ, മാംസവും രക്തവും ഭക്ഷിക്കുന്ന, ഭയങ്കരരൂപിയായ ഒരു പുഴു കർണന്റെ അടുത്തെത്തി.
12.3.7
स तस्योरुमथासाद्य बिभेद रुधिराशनः ।
न चैनमशकत्क्षेप्तुं वक्तुं वाऽपि गुरोर्भयात् ॥ १२.३.७ ॥
അവൻ അവന്റെ തുടയിലെത്തി രക്തം കുടിക്കുന്ന ആ പുഴു അതിനെ തുളച്ചു. ഗുരുവിന്റെ ഭയം കാരണം അവനതിനെ തട്ടിക്കളയാനോ സംസാരിക്കാനോ കഴിഞ്ഞില്ല.
12.3.8
स दश्यमानोऽपि तथा कृमिणा तेन भारत ।
गुरोः प्रबोधनाकाङ्क्षी तमुपैक्षत सूर्यजः ॥ १२.३.८ ॥
ഭാരതാ, ആ പുഴുവാൽ അങ്ങനെ കടിക്കപ്പെട്ടിട്ടും, ഗുരുവിനെ ഉണർത്താൻ ആഗ്രഹിച്ച സൂര്യപുത്രൻ അതിനെ അവഗണിച്ചു.
12.3.9
कर्णस्तु वेदनां धैर्यादसह्यां विनिगृह्य ताम् ।
अकम्पयन्नव्यथयन्धारयामास भार्गवम् ॥ १२.३.९ ॥
എന്നാൽ കർണ്ണൻ ആ സഹിക്കാനാവാത്ത വേദന ധൈര്യത്താൽ അടക്കി, വിറയ്ക്കാതെയും വ്യസനിക്കാതെയും ഭാർഗവനെ നിശ്ചലനായി നിർത്തി.
12.3.10
यदा स रुधिरेणाङ्गे परिस्पृष्टोऽभवद्गुरुः ।
तदाऽबुध्यत तेजस्वी संरब्धश्चैनमब्रवीत् ॥ १२.३.१० ॥
ഗുരുവിന്റെ ശരീരത്തിൽ അവന്റെ രക്തം തട്ടിയപ്പോൾ, തേജസ്വി അത് അറിഞ്ഞു; കോപത്തോടെ അവനോട് പറഞ്ഞു.
12.3.11
अहोऽस्म्यशुचितां प्राप्तः किमिदं च कृतं त्वया ।
कथयस्व भयं त्यक्त्वा याथातथ्यमिदं मम ॥ १२.३.११ ॥
അയ്യോ, ഞാൻ അശുദ്ധി പ്രാപിച്ചിരിക്കുന്നു! നീ ഇതെന്തു ചെയ്തു? ഭയം വിട്ട് ഇതിന്റെ യാഥാർത്ഥ്യം എന്നോട് പറയുക.
12.3.12
तस्य कर्णस्तदाचष्ट कृमिणा परिभक्षणम् ।
ददर्श रामस्तं चापि कृमिं सूकरसंस्थितम् ॥ १२.३.१२ ॥
അപ്പോൾ കർണ്ണൻ പുഴു തിന്നതിനെക്കുറിച്ച് അവനോട് പറഞ്ഞു. രാമൻ ആ പുഴുവിനെയും, പന്നിയിൽ ഇരുന്നതിനെയും കണ്ടു.
12.3.13
अष्टपादं तीक्ष्णदंष्ट्रं सूचीभिः परिसंवृतम् ।
रोमभिः सन्निरुद्धाङ्गमलर्कं नाम नामतः ॥ १२.३.१३ ॥
എട്ടു കാലുകളും മൂർച്ചയുള്ള കോമ്പല്ലുകളും ഉള്ളതും സൂചികളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ടതും രോമങ്ങളാൽ അവയവങ്ങൾ തടയപ്പെട്ടതുമായ അതിനെ പേരിനാൽ അലർകം എന്നു വിളിച്ചിരുന്നു.
12.3.14
स दृष्टमात्रो रामेण किमिः प्राणानवासृजत् ।
तस्मिन्नेवासृजि क्लिन्नस्तदद्भुतमिवाभवत् ॥ १२.३.१४ ॥
രാമൻ കണ്ടതേ ആ പുഴു പ്രാണൻ വെടിഞ്ഞു; അതേ രക്തത്തിൽ കുതിർന്ന് അത് അത്ഭുതമെന്നപോലെയായി.
12.3.15
ततोऽन्तरिक्षे ददृशे विश्वरूपः करालवान् ।
राक्षसो लोहितग्रीवः कृष्णाङ्गो मेघवाहनः ॥ १२.३.१५ ॥
അപ്പോൾ ആകാശത്തിൽ വിശ്വരൂപനും ഭയങ്കരനുമായ ഒരു രാക്ഷസൻ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു — ചുവന്ന കഴുത്തും കറുത്ത അവയവങ്ങളും മേഘവാഹനനും.
12.3.16
स रामं प्राञ्जलिर्भूत्वा बभाषे पूर्णमानसः ।
स्वस्ति ते भृगुशार्दूल गमिष्येऽहं यथागतम् ॥ १२.३.१६ ॥
അവൻ രാമനെ കൈകൂപ്പി, പൂർണ്ണമനസ്സോടെ പറഞ്ഞു — "ഭൃഗുവംശത്തിലെ സിംഹമേ, നിനക്ക് മംഗളം ഭവിക്കട്ടെ; ഞാൻ വന്ന വഴിയേ മടങ്ങിപ്പോകാം."
12.3.17
मोक्षितो नरकादस्माद्भवता मुनिसत्तम ।
भद्रं च तेऽस्तु सिद्धिश्च प्रियं मे भवता कृतम् ॥ १२.३.१७ ॥
"മുനിശ്രേഷ്ഠാ, അങ്ങ് എന്നെ ഈ നരകത്തിൽനിന്ന് മോചിപ്പിച്ചു. അങ്ങേക്ക് മംഗളവും സിദ്ധിയും ഭവിക്കട്ടെ; അങ്ങ് എനിക്ക് പ്രിയമായത് ചെയ്തു."
12.3.18
तमुवाच महाबाहुर्जामदग्न्यः प्रतापवान् ।
कस्त्वं कस्माच्च नरकं प्रतिपन्नो ब्रवीहि तत् ॥ १२.३.१८ ॥
അപ്പോൾ മഹാബാഹുവും പ്രതാപിയുമായ ജമദഗ്നിപുത്രൻ അവനോട് പറഞ്ഞു — "നീ ആരാണ്? ഏതു കാരണത്താൽ നരകം പ്രാപിച്ചു? അത് പറയൂ."
12.3.19
सोऽब्रवीदहमासं प्राग्दंशो नाम महासुरः ।
पुरा देवयुगे तात भृगोस्तु सवया इव ॥ १२.३.१९ ॥
അവൻ പറഞ്ഞു: "പൂർവകാലത്ത് ദേവയുഗത്തിൽ ഞാൻ ദംശൻ എന്ന മഹാസുരനായിരുന്നു; ഭൃഗുവിനു തുല്യവയസ്കനായി."
12.3.20
सोऽहं भृगोः सुदयितां भार्यामपहरं बलात् ।
महर्षेरभिशापेन क्रिमिभूतोऽपतं भुवि ॥ १२.३.२० ॥
ഭൃഗുവിന്റെ അതിപ്രിയയായ ഭാര്യയെ ഞാൻ ബലമായി അപഹരിച്ചു; ആ മഹർഷിയുടെ ശാപത്താൽ ഞാൻ പുഴുവായി മാറി ഭൂമിയിൽ വീണു.
12.3.21
अब्रवीद्धि स मां क्रुद्धस्तव पूर्वपितामहः ।
मूत्र श्लेष्माशनः पाय निरयं प्रतिपत्स्यसे ॥ १२.३.२१ ॥
കോപിച്ച നിന്റെ പൂർവപിതാമഹൻ എന്നോട് പറഞ്ഞു: "മൂത്രവും കഫവും തിന്നുന്ന നീ മലദ്വാരത്തിലൂടെ നരകത്തിൽ എത്തും."
12.3.22
शापस्यान्तो भवेद्ब्रह्मन्नित्येवं तमथाब्रवम् ।
भविता भार्गवाद्रामादिंति मामब्रवीद्भृगुः ॥ १२.३.२२ ॥
"ബ്രാഹ്മണാ, ശാപത്തിന് അന്ത്യം എപ്പോഴാണ്?" എന്ന് ഞാൻ അദ്ദേഹത്തോട് ചോദിച്ചു; അപ്പോൾ ഭൃഗു എന്നോട് പറഞ്ഞു: "ഭാർഗവനായ രാമനാൽ അത് സംഭവിക്കും."
12.3.23
सोऽहमेनां गतिं प्राप्तो यथा नकुशलस्तथा ।
त्वया साधो समागम्य विमुक्तः पापयोनितः ॥ १२.३.२३ ॥
ഞാൻ ഈ അവസ്ഥയിൽ എത്തി; ഇപ്പോൾ ഞാൻ ക്ഷേമമല്ല. ഓ സാധോ, നിന്നെ കണ്ട് ഞാൻ പാപയോനിയിൽ നിന്ന് മോചിതനായി.
12.3.24
एवमुक्त्वा नमस्कृत्य ययौ रामं महासुरः ।
रामः कर्णं तु सक्रोधमिदं वचनमब्रवीत् ॥ १२.३.२४ ॥
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, നമസ്കരിച്ച് ആ മഹാസുരൻ പോയി. അപ്പോൾ രാമൻ കോപത്തോടെ ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
12.3.25
अतिदुःखमिदं मूढ न जातु ब्राह्मणः सहेत् ।
क्षत्रियस्येव ते धैर्यं कामया सत्यमुच्यताम् ॥ १२.३.२५ ॥
മൂഢാ, ഇത് അതിദുഃഖകരമാണ്; ഒരു ബ്രാഹ്മണൻ ഇത് ഒരിക്കലും സഹിക്കില്ല. നിന്റെ ധൈര്യം ക്ഷത്രിയന്റേതുപോലെയാണ്. ഇഷ്ടത്തോടെ സത്യം പറയൂ.
12.3.26
तमुवाच ततः कर्णः शापाद्भीतः प्रसादयन् ।
ब्रह्मक्षत्रान्तरे जातं सूतं मां विद्धि भार्गव ॥ १२.३.२६ ॥
അപ്പോൾ ശാപത്തിൽ ഭയന്ന കർണൻ അദ്ദേഹത്തെ സാന്ത്വനിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു: ഭാർഗവാ, ബ്രാഹ്മണനും ക്ഷത്രിയനും ഇടയിൽ ജനിച്ച സൂതനാണ് ഞാൻ എന്ന് അറിയൂ.
12.3.27
राधेयः कर्ण इति मां प्रवदन्ति जना भुवि ।
प्रसादं कुरु मे ब्रह्मन्नस्त्रलुब्धस्य भार्गव ॥ १२.३.२७ ॥
ഭൂമിയിൽ ജനങ്ങൾ എന്നെ രാധേയനായ കർണൻ എന്ന് വിളിക്കുന്നു. ബ്രഹ്മാവേ, ഭാർഗവാ, അസ്ത്രലോഭിയായ എന്നോട് കൃപ ചെയ്യൂ.
12.3.28
पिता गुरुर्न संदेहो वेदविद्याप्रदः प्रभुः ।
अतो भार्गव इत्युक्तं मया गोत्रं तवान्तिके ॥ १२.३.२८ ॥
പിതാവും ഗുരുവും വേദവിദ്യ നൽകിയ പ്രഭുവും അദ്ദേഹമാണ്, സംശയമില്ല. അതിനാലാണ് നിന്റെ മുന്നിൽ ഞാൻ ഭാർഗവ ഗോത്രം എന്നു പറഞ്ഞത്.
12.3.29
तमुवाच भृगुश्रेष्ठः सरोपः प्रदहन्निव ।
भूमौ निपतितं दीनं वेपमानं कृताञ्जलिम् ॥ १२.३.२९ ॥
ഭൃഗുശ്രേഷ്ഠൻ കോപത്താൽ ദഹിപ്പിക്കുന്നതുപോലെ, നിലത്തു വീണു വിറച്ച് കൈകൂപ്പി നിന്ന ദീനനോട് പറഞ്ഞു.
12.3.30
यस्मान्मिथ्याविचीर्णोऽहमस्त्रलोभादिह त्वया ।
तस्मादेतन्न ते मूढ ब्रह्मास्त्रं प्रतिभास्यति ॥ १२.३.३० ॥
അസ്ത്രലോഭത്താൽ നീ ഇവിടെ എന്നോട് കള്ളം പറഞ്ഞ് വഞ്ചിച്ചതുകൊണ്ട്, മൂഢാ, ഈ ബ്രഹ്മാസ്ത്രം നിനക്ക് പ്രത്യക്ഷമാകില്ല.
12.3.31
अन्यत्र वधकालात्ते सदृशे न समीयुपः ।
अब्राह्मणे न हि ब्रह्म चिरं तिष्ठेत्कदाचन ॥ १२.३.३१ ॥
മരണകാലമൊഴികെ, നിന്നോടു തുല്യനായ ആരുമായും നീ ഏറ്റുമുട്ടുകയില്ല. അബ്രാഹ്മണനിൽ ബ്രഹ്മം ഒരിക്കലും ദീർഘനേരം നിലനിൽക്കുകയില്ല.
12.3.32
गच्छेदानीं न ते स्थानमनृतस्येह विद्यते ।
न त्वया सदृशो युद्धे भविता क्षत्रियो भुवि ॥ १२.३.३२ ॥
ഇനി പോകൂ, ഇവിടെ അസത്യത്തിന് നിനക്ക് സ്ഥാനമില്ല. ഭൂമിയിൽ യുദ്ധത്തിൽ നിനക്ക് തുല്യനായ ക്ഷത്രിയൻ ഉണ്ടാകില്ല.
12.3.33
एवमुक्तः स रामेण न्यायेनोपजगामह ।
दुर्योधनमुपागम्य कृतास्त्रोऽस्मीति चाब्रवीत् ॥ १२.३.३३ ॥
രാമൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ അവൻ ന്യായപ്രകാരം മടങ്ങിപ്പോയി. ദുര്യോധനന്റെ അടുത്തുചെന്ന് "ഞാൻ അസ്ത്രവിദ്യയിൽ നിപുണനായിരിക്കുന്നു" എന്നു പറഞ്ഞു.