มหาภารตะ · อัธยายะ 12.3
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.3.1
कर्णस्य बाहुवीर्येण प्रश्रयेण दमेन च ।
तुतोष भृगुशार्दूलो गुरुशुश्रूषया तथा ॥ १२.३.१ ॥
ภฤคุศารทูล (พยัคฆ์ในหมู่ภฤคุ) ทรงพอพระทัยในกำลังแขน ความถ่อมตน และการข่มใจของกรรณะ รวมทั้งการรับใช้ครูด้วย
12.3.2
ततस्तस्मै महातेजा ब्रह्मास्त्रं सनिवर्तनम् ।
प्रोवाच सुमहाप्रज्ञः स तपस्वी तपस्विने ॥ १२.३.२ ॥
ฤๅษีผู้มีเดชรุ่งโรจน์และปัญญาอันยิ่งใหญ่ผู้นั้น ได้ถ่ายทอดพรหมาสตรพร้อมวิธีถอนคืน แก่ฤๅษีผู้บำเพ็ญตบะด้วยกัน
12.3.3
विदितास्त्रस्ततः कर्णो रममाणोऽऽश्रमे भृगोः ।
चकार वै धनुर्वेदे यत्नमद्भुतविक्रमः ॥ १२.३.३ ॥
กรรณะเมื่อเรียนรู้อาวุธจนชำนาญแล้ว ผู้มีวิกรมอันอัศจรรย์ ได้อยู่ที่อาศรมของภฤคุอย่างเพลิดเพลิน และตั้งใจเพียรศึกษาศาสตร์แห่งธนูอย่างแท้จริง
12.3.4
ततः कदाचिद्रामस्तु चरन्नाश्रममन्तिकात् ।
कर्णेन सहितो धीमानुपवासेन कर्शितः ॥ १२.३.४ ॥
ครั้นต่อมาวันหนึ่ง ราม ผู้มีปัญญา เดินเที่ยวอยู่ใกล้อาศรม พร้อมกับกรรณะ และอ่อนเพลียเพราะการอดอาหาร
12.3.5
सुष्वाप जामदग्न्यस्तु विस्रम्भोत्पन्नसौहृदः ।
तस्योत्सङ्गे समाधाय शिरः क्लान्तमना गुरुः ॥ १२.३.५ ॥
บุตรแห่งชมทัคนี ผู้เกิดมิตรภาพจากความไว้วางใจ จิตใจอ่อนล้า ได้วางศีรษะบนตักของกรรณะแล้วหลับไป ครูผู้นั้น
12.3.6
अथ क्रिमिः श्लेष्ममयो मांसशोणितभोजनः ।
दारुणो दारुणाकारः कर्णस्याभ्याशमागतः ॥ १२.३.६ ॥
ครั้งนั้น มีหนอนชนิดหนึ่งเกิดจากเสมหะ กินเนื้อและเลือด น่ากลัวและมีรูปร่างน่าสะพรึง ได้มาใกล้กรรณะ
12.3.7
स तस्योरुमथासाद्य बिभेद रुधिराशनः ।
न चैनमशकत्क्षेप्तुं वक्तुं वाऽपि गुरोर्भयात् ॥ १२.३.७ ॥
หนอนที่กินเลือดนั้นไปถึงต้นขาของท่าน แล้วเจาะเข้าไป ด้วยความกลัวครู กรรณะจึงไม่อาจปัดมันออก และก็ไม่อาจเอ่ยปากพูดได้
12.3.8
स दश्यमानोऽपि तथा कृमिणा तेन भारत ।
गुरोः प्रबोधनाकाङ्क्षी तमुपैक्षत सूर्यजः ॥ १२.३.८ ॥
แม้ถูกหนอนนั้นกัดอยู่เช่นนั้น ดูก่อน ภารตะ บุตรแห่งพระอาทิตย์ปรารถนาจะปลุกครูให้ตื่น จึงเพิกเฉยต่อมัน
12.3.9
कर्णस्तु वेदनां धैर्यादसह्यां विनिगृह्य ताम् ।
अकम्पयन्नव्यथयन्धारयामास भार्गवम् ॥ १२.३.९ ॥
ส่วนกรรณะ ด้วยความอดทน ได้ข่มความเจ็บปวดอันทนไม่ไหวนั้นไว้ ไม่สั่นไหว ไม่แสดงความทุกข์ และประคองภารควะให้หลับต่อไป
12.3.10
यदा स रुधिरेणाङ्गे परिस्पृष्टोऽभवद्गुरुः ।
तदाऽबुध्यत तेजस्वी संरब्धश्चैनमब्रवीत् ॥ १२.३.१० ॥
เมื่อเลือดไปแตะต้องร่างกายของครู ผู้รุ่งโรจน์ ท่านจึงรู้สึกตัว และด้วยความโกรธ ท่านจึงกล่าวกับกรรณะ
12.3.11
अहोऽस्म्यशुचितां प्राप्तः किमिदं च कृतं त्वया ।
कथयस्व भयं त्यक्त्वा याथातथ्यमिदं मम ॥ १२.३.११ ॥
ว้า เราได้กลายเป็นผู้ไม่บริสุทธิ์แล้ว! เจ้าได้ทำอะไรลงไป จงบอกความจริงเรื่องนี้แก่เรา โดยไม่ต้องกลัวเลย
12.3.12
तस्य कर्णस्तदाचष्ट कृमिणा परिभक्षणम् ।
ददर्श रामस्तं चापि कृमिं सूकरसंस्थितम् ॥ १२.३.१२ ॥
ครั้งนั้น กรรณะจึงเล่าให้ท่านฟังถึงการที่หนอนกัดกิน ราม ก็เห็นหนอนตัวนั้นเช่นกัน ซึ่งอยู่ในร่างของหมูป่า
12.3.13
अष्टपादं तीक्ष्णदंष्ट्रं सूचीभिः परिसंवृतम् ।
रोमभिः सन्निरुद्धाङ्गमलर्कं नाम नामतः ॥ १२.३.१३ ॥
มีแปดขา มีเขี้ยวแหลมคม ถูกเข็มล้อมรอบ มีอวัยวะถูกขนแข็งปิดกั้น เรียกชื่อว่า อลรกะ
12.3.14
स दृष्टमात्रो रामेण किमिः प्राणानवासृजत् ।
तस्मिन्नेवासृजि क्लिन्नस्तदद्भुतमिवाभवत् ॥ १२.३.१४ ॥
ทันทีที่ รามเห็น หนอนนั้นก็สิ้นลมหายใจ และเมื่อชุ่มอยู่ในเลือดนั้นเอง มันก็ดูเหมือนเป็นสิ่งอัศจรรย์
12.3.15
ततोऽन्तरिक्षे ददृशे विश्वरूपः करालवान् ।
राक्षसो लोहितग्रीवः कृष्णाङ्गो मेघवाहनः ॥ १२.३.१५ ॥
ครั้นแล้ว บนท้องฟ้าก็ปรากฏ ราษฎร์ ผู้มีรูปหลายรูปแบบ น่าสะพรึง มีคอสีแดง มีร่างสีดำ ขี่เมฆมา
12.3.16
स रामं प्राञ्जलिर्भूत्वा बभाषे पूर्णमानसः ।
स्वस्ति ते भृगुशार्दूल गमिष्येऽहं यथागतम् ॥ १२.३.१६ ॥
ราษฎรนั้นประนมมือต่อหน้าราม ด้วยใจที่เต็มเปี่ยม จึงกล่าวว่า "ขอให้ท่านเจริญสวัสดี ดูก่อนพยัคฆ์ในหมู่ภฤคุ ข้าพเจ้าจะกลับไปตามที่มา"
12.3.17
मोक्षितो नरकादस्माद्भवता मुनिसत्तम ।
भद्रं च तेऽस्तु सिद्धिश्च प्रियं मे भवता कृतम् ॥ १२.३.१७ ॥
"ข้าแต่ผู้ประเสริฐแห่งฤๅษี ข้าพเจ้าได้พ้นจากนรกนี้ด้วยท่าน ขอให้ท่านเจริญด้วยโชคดีและความสำเร็จ ท่านได้ทำสิ่งที่เป็นที่รักแก่ข้าพเจ้าแล้ว"
12.3.18
तमुवाच महाबाहुर्जामदग्न्यः प्रतापवान् ।
कस्त्वं कस्माच्च नरकं प्रतिपन्नो ब्रवीहि तत् ॥ १२.३.१८ ॥
ครั้นแล้ว ยอดนักรบแขนใหญ่ บุตรแห่งชมทัคนี ผู้มีอานุภาพ จึงตรัสกับเขาว่า "เจ้าเป็นผู้ใด และเพราะเหตุใดจึงตกนรก จงบอกเรื่องนั้นแก่เรา"
12.3.19
सोऽब्रवीदहमासं प्राग्दंशो नाम महासुरः ।
पुरा देवयुगे तात भृगोस्तु सवया इव ॥ १२.३.१९ ॥
เขากล่าวว่า "ข้าพเจ้าเคยเป็นอสูรผู้ยิ่งใหญ่ชื่อทัศ ในกาลก่อน ในยุคของเทวดา ท่านผู้เป็นที่รัก ข้าพเจ้าเป็นผู้ร่วมวัยกับภฤคุ"
12.3.20
सोऽहं भृगोः सुदयितां भार्यामपहरं बलात् ।
महर्षेरभिशापेन क्रिमिभूतोऽपतं भुवि ॥ १२.३.२० ॥
ข้าพเจ้าได้ฉุดภรรยาอันเป็นที่รักยิ่งของภฤคุไปด้วยกำลัง และด้วยคำสาปของมหาฤๅษีนั้น ข้าพเจ้าจึงตกลงสู่พื้นดิน กลายเป็นหนอน
12.3.21
अब्रवीद्धि स मां क्रुद्धस्तव पूर्वपितामहः ।
मूत्र श्लेष्माशनः पाय निरयं प्रतिपत्स्यसे ॥ १२.३.२१ ॥
ท่านบรรพบุรุษของเจ้าผู้หนึ่งทรงกริ้ว ตรัสแก่ข้าพเจ้าว่า เจ้าผู้กินปัสสาวะและเสมหะ จะต้องไปตกนรกทางทวารหนัก
12.3.22
शापस्यान्तो भवेद्ब्रह्मन्नित्येवं तमथाब्रवम् ।
भविता भार्गवाद्रामादिंति मामब्रवीद्भृगुः ॥ १२.३.२२ ॥
ข้าแต่พราหมณ์ คำสาปจะสิ้นสุดเมื่อใดหนอ ข้าพเจ้าถามท่านเช่นนั้น และภฤคุตรัสแก่ข้าพเจ้าว่า จะสิ้นสุดด้วยพระราม ผู้สืบเชื้อสายแห่งภฤคุ
12.3.23
सोऽहमेनां गतिं प्राप्तो यथा नकुशलस्तथा ।
त्वया साधो समागम्य विमुक्तः पापयोनितः ॥ १२.३.२३ ॥
ข้าพเจ้ามาถึงสภาพนี้ และบัดนี้ก็ไม่สบายดีนัก แต่ข้าแต่ท่านผู้ดี เมื่อได้พบท่าน ข้าพเจ้าก็พ้นจากกำเนิดอันชั่วร้ายแล้ว
12.3.24
एवमुक्त्वा नमस्कृत्य ययौ रामं महासुरः ।
रामः कर्णं तु सक्रोधमिदं वचनमब्रवीत् ॥ १२.३.२४ ॥
เมื่อกล่าวดังนี้และถวายความนอบน้อมแล้ว มหาอสูรก็ไปหาพระราม ส่วนพระรามทรงกริ้วจึงตรัสถ้อยคำเหล่านี้แก่กรรณ
12.3.25
अतिदुःखमिदं मूढ न जातु ब्राह्मणः सहेत् ।
क्षत्रियस्येव ते धैर्यं कामया सत्यमुच्यताम् ॥ १२.३.२५ ॥
เจ้าผู้โง่เขลา พราหมณ์ไม่อาจทนทุกข์อันแสนสาหัสนี้ได้เลย ความอดทนของเจ้าเป็นของกษัตริย์ จงบอกความจริงด้วยความยินดีเถิด
12.3.26
तमुवाच ततः कर्णः शापाद्भीतः प्रसादयन् ।
ब्रह्मक्षत्रान्तरे जातं सूतं मां विद्धि भार्गव ॥ १२.३.२६ ॥
ครั้งนั้น กรรณซึ่งหวาดกลัวคำสาป พยายามให้พระองค์พอพระทัย จึงกล่าวว่า ข้าแต่ภารควะ ขอทรงทราบว่าข้าพเจ้าเป็นสูตะ เกิดระหว่างพราหมณ์กับกษัตริย์
12.3.27
राधेयः कर्ण इति मां प्रवदन्ति जना भुवि ।
प्रसादं कुरु मे ब्रह्मन्नस्त्रलुब्धस्य भार्गव ॥ १२.३.२७ ॥
ในโลกนี้ ผู้คนเรียกข้าพเจ้าว่า ราธาเตยะ กรรณ ข้าแต่พราหมณ์ ข้าแต่ภารควะ ขอทรงโปรดข้าพเจ้าด้วยเถิด ข้าพเจ้าผู้โลภในอาวุธ
12.3.28
पिता गुरुर्न संदेहो वेदविद्याप्रदः प्रभुः ।
अतो भार्गव इत्युक्तं मया गोत्रं तवान्तिके ॥ १२.३.२८ ॥
ไม่ต้องสงสัยเลยว่าท่านเป็นทั้งบิดาและอาจารย์ เป็นเจ้านายผู้ประทานความรู้แห่งพระเวทแก่ข้าพเจ้า เหตุนั้นข้าพเจ้าจึงกล่าวนามโคตรภารควะต่อหน้าท่าน
12.3.29
तमुवाच भृगुश्रेष्ठः सरोपः प्रदहन्निव ।
भूमौ निपतितं दीनं वेपमानं कृताञ्जलिम् ॥ १२.३.२९ ॥
ภฤคุผู้ประเสริฐที่สุดในวงศ์ภฤคุ ทรงกริ้วดุจจะเผาไหม้ จึงตรัสแก่เขาผู้นอนน่าสงสารอยู่บนพื้นดิน ตัวสั่น พนมมือ
12.3.30
यस्मान्मिथ्याविचीर्णोऽहमस्त्रलोभादिह त्वया ।
तस्मादेतन्न ते मूढ ब्रह्मास्त्रं प्रतिभास्यति ॥ १२.३.३० ॥
เพราะเจ้าได้หลอกลวงข้าด้วยความเท็จที่นี่ เพราะความโลภในอาวุธ เหตุนั้น เจ้าผู้โง่เขลา พรหมาสตร์จะไม่ปรากฏแก่เจ้าในลักษณะนี้
12.3.31
अन्यत्र वधकालात्ते सदृशे न समीयुपः ।
अब्राह्मणे न हि ब्रह्म चिरं तिष्ठेत्कदाचन ॥ १२.३.३१ ॥
นอกจากในเวลาที่เจ้าจะตาย เจ้าจะไม่พบผู้ใดเสมอเจ้า เพราะพลังศักดิ์สิทธิ์ย่อมไม่คงอยู่นานในผู้ที่มิใช่พราหมณ์
12.3.32
गच्छेदानीं न ते स्थानमनृतस्येह विद्यते ।
न त्वया सदृशो युद्धे भविता क्षत्रियो भुवि ॥ १२.३.३२ ॥
จงไปเสียบัดนี้ ที่นี่ไม่มีที่สำหรับความเท็จของเจ้า ในการรบบนพื้นพิภพนี้ จะไม่มีนักรบผู้เสมอเจ้า
12.3.33
एवमुक्तः स रामेण न्यायेनोपजगामह ।
दुर्योधनमुपागम्य कृतास्त्रोऽस्मीति चाब्रवीत् ॥ १२.३.३३ ॥
เมื่อพระรามตรัสดังนี้แล้ว เขาก็จากไปโดยชอบธรรม เมื่อไปถึงทุรโยธน์ เขากล่าวว่า ข้าพเจ้าชำนาญในอาวุธแล้ว