Mahābhārata · Adhyāya 12.3
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.3.1
कर्णस्य बाहुवीर्येण प्रश्रयेण दमेन च ।
तुतोष भृगुशार्दूलो गुरुशुश्रूषया तथा ॥ १२.३.१ ॥
Pela força dos braços de Karṇa, sua humildade, autodomínio e serviço ao mestre, o tigre dos Bhṛgus ficou satisfeito.
12.3.2
ततस्तस्मै महातेजा ब्रह्मास्त्रं सनिवर्तनम् ।
प्रोवाच सुमहाप्रज्ञः स तपस्वी तपस्विने ॥ १२.३.२ ॥
Então aquele asceta de grande brilho e sabedoria suprema ensinou ao asceta a arma Brahma, junto com a maneira de recolhê-la.
12.3.3
विदितास्त्रस्ततः कर्णो रममाणोऽऽश्रमे भृगोः ।
चकार वै धनुर्वेदे यत्नमद्भुतविक्रमः ॥ १२.३.३ ॥
Tendo dominado as armas, Karṇa, de bravura maravilhosa, deleitando-se no eremitério de Bhṛgu, dedicou-se de fato com empenho à ciência do arco.
12.3.4
ततः कदाचिद्रामस्तु चरन्नाश्रममन्तिकात् ।
कर्णेन सहितो धीमानुपवासेन कर्शितः ॥ १२.३.४ ॥
Então, certa vez, enquanto Rāma, o sábio, caminhava perto do eremitério com Karṇa, estava enfraquecido pelo jejum.
12.3.5
सुष्वाप जामदग्न्यस्तु विस्रम्भोत्पन्नसौहृदः ।
तस्योत्सङ्गे समाधाय शिरः क्लान्तमना गुरुः ॥ १२.३.५ ॥
Por amizade nascida da confiança, o filho de Jamadagni, de mente cansada, pôs a cabeça no colo de Karṇa e adormeceu — aquele mestre.
12.3.6
अथ क्रिमिः श्लेष्ममयो मांसशोणितभोजनः ।
दारुणो दारुणाकारः कर्णस्याभ्याशमागतः ॥ १२.३.६ ॥
Então um verme, feito de fleuma, alimentando-se de carne e sangue, terrível e de forma horrenda, aproximou-se de Karṇa.
12.3.7
स तस्योरुमथासाद्य बिभेद रुधिराशनः ।
न चैनमशकत्क्षेप्तुं वक्तुं वाऽपि गुरोर्भयात् ॥ १२.३.७ ॥
Aquele verme que come sangue alcançou sua coxa e a perfurou. Por medo do mestre, não conseguiu afastá-lo nem falar.
12.3.8
स दश्यमानोऽपि तथा कृमिणा तेन भारत ।
गुरोः प्रबोधनाकाङ्क्षी तमुपैक्षत सूर्यजः ॥ १२.३.८ ॥
Mesmo sendo mordido assim por aquele verme, ó Bhārata, o filho do sol, desejando despertar seu mestre, o ignorou.
12.3.9
कर्णस्तु वेदनां धैर्यादसह्यां विनिगृह्य ताम् ।
अकम्पयन्नव्यथयन्धारयामास भार्गवम् ॥ १२.३.९ ॥
Mas Karṇa, com firmeza, conteve aquela dor insuportável e, sem tremer nem se abalar, manteve o Bhārgava imóvel.
12.3.10
यदा स रुधिरेणाङ्गे परिस्पृष्टोऽभवद्गुरुः ।
तदाऽबुध्यत तेजस्वी संरब्धश्चैनमब्रवीत् ॥ १२.३.१० ॥
Quando seu corpo foi tocado pelo sangue, o radiante mestre percebeu e, enfurecido, lhe falou.
12.3.11
अहोऽस्म्यशुचितां प्राप्तः किमिदं च कृतं त्वया ।
कथयस्व भयं त्यक्त्वा याथातथ्यमिदं मम ॥ १२.३.११ ॥
Ah, tornei-me impuro! O que foi isto que você fez? Abandone o medo e diga-me a verdade disto.
12.3.12
तस्य कर्णस्तदाचष्ट कृमिणा परिभक्षणम् ।
ददर्श रामस्तं चापि कृमिं सूकरसंस्थितम् ॥ १२.३.१२ ॥
Então Karṇa lhe contou sobre o roer do verme. Rāma viu também aquele verme, alojado dentro de um javali.
12.3.13
अष्टपादं तीक्ष्णदंष्ट्रं सूचीभिः परिसंवृतम् ।
रोमभिः सन्निरुद्धाङ्गमलर्कं नाम नामतः ॥ १२.३.१३ ॥
O de oito patas e presas afiadas, cercado de agulhas, com os membros presos por cerdas, chamava-se pelo nome Alarka.
12.3.14
स दृष्टमात्रो रामेण किमिः प्राणानवासृजत् ।
तस्मिन्नेवासृजि क्लिन्नस्तदद्भुतमिवाभवत् ॥ १२.३.१४ ॥
Assim que Rāma o viu, o verme exalou o seu sopro vital; encharcado naquele mesmo sangue, tornou-se como algo maravilhoso.
12.3.15
ततोऽन्तरिक्षे ददृशे विश्वरूपः करालवान् ।
राक्षसो लोहितग्रीवः कृष्णाङ्गो मेघवाहनः ॥ १२.३.१५ ॥
Então apareceu no céu um rākṣasa de muitas formas, temível, de pescoço vermelho, membros escuros, montado numa nuvem.
12.3.16
स रामं प्राञ्जलिर्भूत्वा बभाषे पूर्णमानसः ।
स्वस्ति ते भृगुशार्दूल गमिष्येऽहं यथागतम् ॥ १२.३.१६ ॥
Juntando as mãos diante de Rāma, com o coração satisfeito, falou: "Que tudo vá bem contigo, tigre dos Bhṛgu; partirei como vim."
12.3.17
मोक्षितो नरकादस्माद्भवता मुनिसत्तम ।
भद्रं च तेऽस्तु सिद्धिश्च प्रियं मे भवता कृतम् ॥ १२.३.१७ ॥
"Melhor dos sábios, por ti fui libertado deste inferno. Que a bênção e o sucesso sejam teus; fizeste para mim uma ação querida."
12.3.18
तमुवाच महाबाहुर्जामदग्न्यः प्रतापवान् ।
कस्त्वं कस्माच्च नरकं प्रतिपन्नो ब्रवीहि तत् ॥ १२.३.१८ ॥
Então o de grandes braços, o poderoso filho de Jamadagni, disse-lhe: "Quem és tu, e por que razão caíste no inferno? Diz-me isso."
12.3.19
सोऽब्रवीदहमासं प्राग्दंशो नाम महासुरः ।
पुरा देवयुगे तात भृगोस्तु सवया इव ॥ १२.३.१९ ॥
Ele disse: "Eu fui outrora o grande demônio chamado Daṃśa, na era dos deuses, querido, da mesma idade de Bhṛgu."
12.3.20
सोऽहं भृगोः सुदयितां भार्यामपहरं बलात् ।
महर्षेरभिशापेन क्रिमिभूतोऽपतं भुवि ॥ १२.३.२० ॥
Arrebatei à força a esposa mais amada de Bhṛgu, e pela maldição daquele grande sábio caí à terra, transformado em verme.
12.3.21
अब्रवीद्धि स मां क्रुद्धस्तव पूर्वपितामहः ।
मूत्र श्लेष्माशनः पाय निरयं प्रतिपत्स्यसे ॥ १२.३.२१ ॥
Teu antigo bisavô, enfurecido, disse-me: "Tu, que te alimentas de urina e catarro, chegarás ao inferno pelo ânus."
12.3.22
शापस्यान्तो भवेद्ब्रह्मन्नित्येवं तमथाब्रवम् ।
भविता भार्गवाद्रामादिंति मामब्रवीद्भृगुः ॥ १२.३.२२ ॥
"Ó brâmane, quando terminará a maldição?" Assim lhe perguntei, e Bhṛgu me disse: "Ela terminará por meio de Rāma, o Bhārgava."
12.3.23
सोऽहमेनां गतिं प्राप्तो यथा नकुशलस्तथा ।
त्वया साधो समागम्य विमुक्तः पापयोनितः ॥ १२.३.२३ ॥
Cheguei a este estado e agora não estou bem; mas, ó homem de bem, tendo-te encontrado, fui libertado do nascimento pecaminoso.
12.3.24
एवमुक्त्वा नमस्कृत्य ययौ रामं महासुरः ।
रामः कर्णं तु सक्रोधमिदं वचनमब्रवीत् ॥ १२.३.२४ ॥
Tendo falado assim e se curvado, o grande demônio partiu; então Rāma, com raiva, proferiu estas palavras.
12.3.25
अतिदुःखमिदं मूढ न जातु ब्राह्मणः सहेत् ।
क्षत्रियस्येव ते धैर्यं कामया सत्यमुच्यताम् ॥ १२.३.२५ ॥
Tolo, isto é extremamente doloroso; nenhum brâmane poderia suportá-lo. Tua firmeza é a de um kṣatriya. Diz a verdade de bom grado.
12.3.26
तमुवाच ततः कर्णः शापाद्भीतः प्रसादयन् ।
ब्रह्मक्षत्रान्तरे जातं सूतं मां विद्धि भार्गव ॥ १२.३.२६ ॥
Então Karṇa, temeroso da maldição, procurou apaziguá-lo e disse: Sabe, ó Bhārgava, que sou um sūta nascido entre um brâmane e um kṣatriya.
12.3.27
राधेयः कर्ण इति मां प्रवदन्ति जना भुवि ।
प्रसादं कुरु मे ब्रह्मन्नस्त्रलुब्धस्य भार्गव ॥ १२.३.२७ ॥
Na terra, as pessoas me chamam de Rādheya Karṇa. Ó brâmane, ó Bhārgava, concede-me teu favor, eu que sou ávido por armas.
12.3.28
पिता गुरुर्न संदेहो वेदविद्याप्रदः प्रभुः ।
अतो भार्गव इत्युक्तं मया गोत्रं तवान्तिके ॥ १२.३.२८ ॥
Sem dúvida ele foi meu pai e mestre, o senhor que me deu o saber dos Vedas. Por isso declarei em tua presença a linhagem bhārgava.
12.3.29
तमुवाच भृगुश्रेष्ठः सरोपः प्रदहन्निव ।
भूमौ निपतितं दीनं वेपमानं कृताञ्जलिम् ॥ १२.३.२९ ॥
O melhor dos Bhṛgu, irado e como que ardendo, falou-lhe, ele que jazia no chão, miserável, tremendo, com as mãos juntas.
12.3.30
यस्मान्मिथ्याविचीर्णोऽहमस्त्रलोभादिह त्वया ।
तस्मादेतन्न ते मूढ ब्रह्मास्त्रं प्रतिभास्यति ॥ १२.३.३० ॥
Porque me enganaste aqui com mentiras por cobiça da arma, por isso, tolo, o brahmāstra não se manifestará a ti.
12.3.31
अन्यत्र वधकालात्ते सदृशे न समीयुपः ।
अब्राह्मणे न हि ब्रह्म चिरं तिष्ठेत्कदाचन ॥ १२.३.३१ ॥
Exceto no momento da tua morte, não encontrarás ninguém igual a ti. Pois o poder sagrado (brahman) nunca permanece por muito tempo num não brâmane.
12.3.32
गच्छेदानीं न ते स्थानमनृतस्येह विद्यते ।
न त्वया सदृशो युद्धे भविता क्षत्रियो भुवि ॥ १२.३.३२ ॥
Vai agora; aqui não há lugar para a tua falsidade. Na batalha sobre a terra não haverá guerreiro igual a ti.
12.3.33
एवमुक्तः स रामेण न्यायेनोपजगामह ।
दुर्योधनमुपागम्य कृतास्त्रोऽस्मीति चाब्रवीत् ॥ १२.३.३३ ॥
Quando Rāma assim falou, ele partiu com justiça. Aproximando-se de Duryodhana, disse: «Sou perito nas armas».