マハーバーラタ · 章 12.30
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.30.1
ततो राजा पाण्डुसुतो नारदं प्रत्यभाषत ।
भगवञ्छ्रोतुमिच्छामि सुवर्णष्ठीविसंभवम् ॥ १२.३०.१ ॥
そこでパーンドゥの息子の王はナーラダに言った。「尊き方よ、金を吐く者の生まれを聞きたいのです。」
12.30.2
एवमुक्तस्तु स मुनिर्धर्मराजेन नारदः ।
आचचक्षे यथावृत्तं सुवर्णष्ठीविनं प्रति ॥ १२.३०.२ ॥
法の王にこう問われると、聖者ナーラダは金を吐く者について起こったことを語った。
12.30.3
एवमेतन्महाबाहो यथाऽयं केशवोऽब्रवीत् ।
कार्यस्यास्य तु यच्छेषं तत्ते वक्ष्यामि पृच्छतः ॥ १२.३०.३ ॥
「大いなる腕を持つ者よ、ケーシャヴァが言ったとおりだ。しかしこの件の残りについては、尋ねるおまえに語ろう。」
12.30.4
अहं च पर्वतश्चैव स्वस्रीयो मे महाप्नुनिः ।
वस्तुकामावभिगतौ सृञ्जयं जयतां वरम् ॥ १२.३०.४ ॥
「私とパルヴァタ、そして私の姉妹の子の偉大なアープヌニは、住まいを求めて勝者の中で最もすぐれたスリンジャヤのもとへ行った。」
12.30.5
तत्रावां पूजितौ तेन विधिदृष्टेन कर्मणा ।
सर्वकामैः सुविहितौ निवसावोऽस्य वेश्मनि ॥ १२.३०.५ ॥
「そこで我々二人は、定めに従った儀礼で彼に敬われ、あらゆる望みを満たされて、彼の家に住んだ。」
12.30.6
व्यतिक्रान्तासु वर्षासु समये गमनस्य च ।
पर्वतो मामुवाचेदं काले वचनमर्थवत् ॥ १२.३०.६ ॥
「雨季が過ぎ、出発の時が来たとき、パルヴァタは時にかなって私にこの意味深い言葉を告げた。」
12.30.7
आवामस्य नरेन्द्रस्य गृहे परमपूजितौ ।
उषितौ समये ब्रह्मंस्तद्विचिन्तय सांप्रतम् ॥ १२.३०.७ ॥
私たち二人はこの王の館で非常に厚くもてなされ、しばらく滞在しました。バラモンよ、今それを考えなさい。
12.30.8
ततोऽहमब्रुवं राजन्पर्वतं सुभदर्शनम् ।
सर्वमेतत्त्वयि विभो भागिनेयोपपद्यते ॥ १२.३०.८ ॥
そこで私は吉相の姿のパルヴァタに言った。王よ、偉大なる者よ、これらすべてはあなたにとって可能である、甥よ。
12.30.9
वरेण च्छन्द्यतां राजा लभतां यद्यदिच्छति ।
आवयोस्तपसा सिद्धिं प्राप्नोतु यदि मन्यसे ॥ १२.३०.९ ॥
恩恵をもって王に問いなさい。彼が望むものを何でも得させなさい。あなたがふさわしいと思うなら、我々の苦行によって彼に成就させなさい。
12.30.10
तत आहूय राजानं सृञ्जयं जयतां वरम् ।
पर्वतोऽनुमतो वाक्यमुवाच कुरुपुङ्गव ॥ १२.३०.१० ॥
そこで、勝者の中の最良の者である王スリンジャヤを呼び、許しを得てパルヴァタはこの言葉を述べた。クル族の牡牛よ。
12.30.11
प्रीतौ स्वो नृप सत्कारैर्भवदार्जवसंभृतैः ।
आवाभ्यामभ्यनुज्ञातो वरं नृवर चिन्तय ॥ १२.३०.११ ॥
王よ、あなたの率直さに満ちた敬意によって、私たち二人は喜んでいる。私たちに許されたので、人の中の最良の者よ、恩恵について考えなさい。
12.30.12
देवानामविहिंसायां न भवेन्मानुषे क्षमम् ।
तद्गृहाण महाराज पूजार्हो नौ मतो भवान् ॥ १२.३०.१२ ॥
人間にとって、神々の不殺生を侵すことは相応しくない。ゆえに、偉大な王よ、受け取りなさい。我々二人はあなたを敬うべき者と考えている。
12.30.13
प्रीतौ भवन्तौ यदि मे कृतमेतावता मम ।
एष एव परो लाभो निर्वृत्तो मे महाफलः ॥ १२.३०.१३ ॥
お二人が私に満足し、私のためにここまでしてくださったのなら、これこそ私の最高の利益であり、私にとって大いなる成果です。
12.30.14
तमेवंवादिनं भूयः पर्वतः प्रत्यभाषत ।
शृणु राजन्सुसंकल्पं यत्ते हृदि चिरं स्थितम् ॥ १२.३०.१४ ॥
そのように語る彼に、山の聖者は再び答えた。「王よ、聞け。あなたの心に長く宿っている固い決意を。」
12.30.15
अभीप्ससि सुतं वीरं वीर्यवन्तं दृढव्रतम् ।
आयुष्मतं महाभागं देवराजसमद्युतिम् ॥ १२.३०.१५ ॥
あなたが望むのは、英雄的で力強く、誓いに堅く、長寿で、大いに幸運があり、神々の王のように輝く息子です。
12.30.16
भविष्यत्येष ते कामो न त्वायुष्मान्भविष्यति ।
देवराजाभिभूत्यर्थं संकल्पो ह्ये ते हृदि ॥ १२.३०.१६ ॥
あなたのこの願いは叶うでしょう。しかし彼は長寿ではないでしょう。あなたの心の決意は、神々の王を打ち負かすことにあるのです。
12.30.17
सुवर्णष्ठीवनाच्चैव स्वर्णष्ठीवी भविष्यति ।
रक्ष्यश्च देवराजात्स देवराजसमद्युतिः ॥ १२.३०.१७ ॥
彼は金を吐く者となるでしょう。神々の王から守られねばならず、神々の王のように輝くでしょう。
12.30.18
तच्छ्रुत्वा सृञ्जयो वाक्यं पर्वतस्य महात्मनः ।
प्रसादयामास तदा नैतदेवं भवेदिति ॥ १२.३०.१८ ॥
その大いなる心をもつ山の聖者の言葉を聞いて、サンジャヤは「そうなりませんように」と言い、彼をなだめようとした。
12.30.19
आयुष्मान्मे भवेत्पुत्रो भवतोस्तपस मुन ।
न च तं पर्वतः किंचिदुवाचेन्द्रव्यपेक्षया ॥ १२.३०.१९ ॥
「苦行によって、私に長寿の息子が授かりますように、聖仙よ。」山の聖仙は、インドラに等しい息子については何も言わなかった。
12.30.20
तमहं नृपतिं दीनमब्रवं पुनरेव च ।
स्मर्तव्योऽस्मि महाराज दर्शयिष्यामि ते सुतम् ॥ १२.३०.२० ॥
私はその悲しむ王に再び言った。「偉大な王よ、私を覚えておいてください。あなたに息子をお見せしましょう。」
12.30.21
अहं ते दयितं पुत्रं प्रेतराजवशं गतम् ।
पुनर्दास्यामि तद्रूपं मा शुचः पृथिवीपते ॥ १२.३०.२१ ॥
あなたの愛する息子は死者の王の支配下に入ってしまった。私は同じ姿で彼をあなたに返そう。地の主よ、嘆くな。
12.30.22
एवमुक्त्वा तु नृपतिं प्रयातौ स्वो यथेप्सितम् ।
सृञ्जयश्च यथाकामं प्रविवेश स्वमन्दिरम् ॥ १२.३०.२२ ॥
王にこう告げると、二人は望みのままに天へと去り、サンジャヤもまた思いのままに自分の館へ入った。
12.30.23
सृञ्जयस्याथ राजर्षेः कस्मिंश्चित्कालपर्यये ।
जज्ञे पुत्रो महावीर्यस्तेजसा प्रज्वलन्निव ॥ १२.३०.२३ ॥
しばらくして、王仙スリンジャヤに大いなる勇猛を備えた息子が生まれた。その子は輝きに燃え立つかのようであった。
12.30.24
ववृधे स यथाकालं सरसीव महोत्पलम् ।
बभूव काञ्चनष्ठीवी यथार्थं नाम तस्य तत् ॥ १२.३०.२४ ॥
彼は時とともに、湖に咲く大きな蓮のように育った。その名は意味どおりとなった——金を吐く者となったのである。
12.30.25
तदद्भुततमं लोके पप्रथे कुरुसत्तम ।
बुबुधे तच्च देवेन्द्रो वरदानं मनीषिणोः ॥ १२.३०.२५ ॥
クルの最良者よ、その最も驚くべき出来事は世界に広まり、神々の王インドラも賢者たちに与えられた恩寵のことを知った。
12.30.26
ततः स्वाभिभवाद्भीतो बृहस्पतिमते स्थितः ।
कुमारस्यान्तरप्रेक्षी नित्यमेवाभ्यवर्तत ॥ १२.३०.२६ ॥
その後、自らの敗北を恐れた彼は、ブリハスパティの助言に従って留まり、若者クマーラの隙を常に窺いながら、そのように振る舞い続けた。
12.30.27
चोदयामास तद्वज्रं दिव्यास्रं मूर्तिमत्स्थ्रितम् ।
व्याघ्रो भूत्वा जहीमं त्वं राजपुत्रमिति प्रभो ॥ १२.३०.२७ ॥
彼は、神聖な武器として実体を得て立っていたその雷杵を駆り立てた。「主よ、虎となって、この王子を討て」と。
12.30.28
प्रवृद्धः किल वीर्येण मामेषोऽभिभविष्यति ।
सृञ्जयस्य सुतो वज्र यथैनं पर्वतोऽब्रवीत् ॥ १२.३०.२८ ॥
「彼は武勇によって強大となり、必ずや私を打ち負かすだろう」――山がそう言ったように、ああ雷杵よ、スリンジャヤの息子について。
12.30.29
एवमुक्तस्तु शक्रेण वज्रः परपुरंजयः ।
कुमारमन्तरप्रेक्षी नित्यमेवान्वपद्यत ॥ १२.३०.२९ ॥
シャクラにこう言われると、敵の城を攻め落とす雷杵は、若者クマーラの隙を常に窺いながら、彼を追い続けた。
12.30.30
सृञ्जयोऽपि सुतं प्राप्य देवराजसमद्युतिम् ।
हृष्टः सान्तः पुरो राजा वननित्यो बभूव ह ॥ १२.३०.३० ॥
スリンジャヤもまた、神々の王に等しい輝きを持つ息子を得て喜んだ。そしてその王は、後宮の人々とともに、常に森に住む者となった。
12.30.31
ततो भागीरथीतीरे कदाचिन्निर्जने वने ।
धात्रीद्वितीयो बालः स क्रीडार्थं पर्यधावत ॥ १२.३०.३१ ॥
ある時、バーギーラティー河畔の人気のない森で、少年は乳母を連れて遊びに駆け回った。
12.30.32
पञ्चवर्षकदेशीयो बालो नागेन्द्रविक्रमः ।
सहसोत्पतितं व्याघ्रमाससाद महाबलम् ॥ १२.३०.३२ ॥
五歳の少年は象王のような勇気を持っていたが、突然飛び出してきた強大な虎と出くわした。
12.30.33
स बालस्तेन निष्पिष्टो वेपमानो नृपात्मजः ।
व्यसुः पपात मेदिन्यां ततो धात्री विचुक्रुशे ॥ १२.३०.३३ ॥
それに押し潰された王子は震えながら息絶えて地に倒れ、そこで乳母は大声で叫んだ。
12.30.34
हत्वा तु राजपुत्रं स तत्रैवान्तरधीयत ।
शार्दूलो देवराजस्य माययान्तर्हितस्तदा ॥ १२.३०.३४ ॥
王子を殺すと、虎はその場で姿を消した。神々の王の幻術によって隠れたのである。
12.30.35
धात्र्यास्तु निनदं श्रुत्वा रुदत्याः परमार्तवत् ।
अभ्यधावत तं देशं स्वयमेव महीपतिः ॥ १२.३०.३५ ॥
乳母の深い悲しみの叫びを聞き、王自らがその場所へ駆けつけた。
12.30.36
स ददर्श शयानं तं गतासुं पीतशोणितम् ।
कुमारं विगतानन्दं निशाकरमिव च्युतम् ॥ १२.३०.३६ ॥
彼は少年が息絶え、血にまみれ、喜びを失って横たわっているのを見た。まるで落ちた月のようであった。
12.30.37
स तमुत्सङ्गमारोप्य परिपीडितवक्षसम् ।
पुत्रं रुधिरसंसिक्तं पर्यदेवयदातुरः ॥ १२.३०.३७ ॥
胸を押し潰され血にまみれた息子を膝に抱き上げ、彼は苦しみながら嘆いた。
12.30.38
ततस्ता मातरस्तस्य रुदत्यः शोककर्शिताः ।
अभ्यधावन्त तं देशं यत्र राजा स सृञ्जयः ॥ १२.३०.३८ ॥
すると悲しみにやつれ泣いている彼の母たちは、シュリンジャヤ王のいる場所へと駆けていった。
12.30.39
ततः स राजा सस्मार मामेव गतमानसः ।
तदाऽहं चिन्तनं ज्ञात्वा गतवांस्तस्य दर्शनम् ॥ १२.३०.३९ ॥
その時、心の乱れた王はただ私を思い出した。彼の思いを知って、私は彼に会いに行った。
12.30.40
मयैतानि च वाक्यानि श्रावितः शोकलालसः ।
यानि ते यदुवीरेण कथितानि महीपते ॥ १२.३०.४० ॥
大地の主よ、ヤドゥの英雄があなたに語った言葉を、私は悲しみに囚われた彼に聞かせました。
12.30.41
संजीवितश्चापि पुनर्वासवानुमते तदा ।
भवितव्यं तथा तच्च न तच्छक्यमतोऽन्यथा ॥ १२.३०.४१ ॥
ヴァーサヴァの同意により、彼はその時再び生き返った。そうなるべきことであり、そうでなければあり得なかったのだ。
12.30.42
तत ऊर्ध्वं कुमारस्तु स्वर्णष्ठीवी महायशाः ।
चित्तं प्रसादयामास पितृर्मातुश्च वीर्यवान् ॥ १२.३०.४२ ॥
その後、黄金を吐く大いなる名声の少年は、勇猛にも父と母の心を喜ばせた。
12.30.43
कारयामास राज्यं च पितरि स्वर्गते नृप ।
वर्षाणां शतमेकं च सहस्रं भीमविक्रमः ॥ १२.३०.४३ ॥
王よ、父が天界へ去った後、彼は王国を治めた。恐るべき武勇の彼は百と千の年を統治した。
12.30.44
तत ईजे महायज्ञैर्बहुभिर्भूरिदक्षिणैः ।
तर्पयामास देवांश्च पितॄंश्चैव महाद्युतिः ॥ १२.३०.४४ ॥
その後、大いに輝く彼は多額の布施を伴う多くの大祭祀を行い、神々と祖霊を満足させた。
12.30.45
उत्पाद्य च बहून्पुत्रान्कुलसतानकारिणः ।
कालेन महता राजन्कालधर्ममुपेयिवान् ॥ १२.३०.४५ ॥
王よ、家系を継ぐ多くの息子をもうけた後、長い時を経て彼は時の法、すなわち死に至った。
12.30.46
स त्वं राजेन्द्र संजातं शोकमेकं निवर्तय ।
यथा त्वं केशवः प्राह व्यामश्च सुमहातपाः ॥ १२.३०.४६ ॥
王の中の王よ、あなたの中に生じたその一つの悲しみを退けよ。ケーシャヴァが言い、大苦行者ヴィヤーサが言ったように。
12.30.47
पितृपैतामहं राज्यमास्थाय धुरमुद्वह ।
इष्ट्वा पुण्यैर्महायज्ञैरिष्टं लोकमवाप्स्यसि ॥ १२.३०.४७ ॥
父と祖父から受け継いだ王国を引き受け、重責を担え。功徳ある大祭祀を行えば、望ましい世界を得るだろう。