ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 12.302
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.302.1
वर्णो विशेषवर्णानां महर्षे केन जायते ।
एतदिच्छाम्यहं ज्ञातुं तद्ब्रूहि वदतां वर ॥ १२.३०२.१ ॥
ಮಹರ್ಷಿಯೇ, ವಿಶೇಷ ವರ್ಣಗಳ ವರ್ಣ ಯಾವುದರಿಂದ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ? ಇದನ್ನು ತಿಳಿಯಲು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ; ಮಾತನಾಡುವವರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಅದನ್ನು ಹೇಳು.
12.302.2
यदेतज्जायतेऽपत्यं स एवायमिति श्रुतिः ।
कथं ब्राह्मणतो जातो विशेषग्रहणं गतः ॥ १२.३०२.२ ॥
ಜನಿಸುವ ಸಂತಾನ 'ಅವನೇ ಇವನು' ಎಂಬುದು ಶ್ರುತಿ. ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಂದ ಜನಿಸಿದವನು ವಿಶೇಷ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಹೇಗೆ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ?
12.302.3
एवमेतन्महाराज येन जातः स एव सः ।
तपसस्त्वपकर्षेण जातिग्रहणतां गतः ॥ १२.३०२.३ ॥
ಇದು ಹೀಗೆಯೇ, ಮಹಾರಾಜನೇ — ಯಾರಿಂದ ಜನಿಸಿದನೋ ಅವನೇ ಅವನು. ಆದರೆ ತಪಸ್ಸಿನ ಕ್ಷೀಣತೆಯಿಂದ ಅವನು ಜಾತಿಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತಾನೆ.
12.302.4
सुक्षेत्राच्च सुबीजाच्च पुण्यो भवति संभवः ।
अतोऽन्यतरतो हीनादवरो नाम जायते ॥ १२.३०२.४ ॥
ಉತ್ತಮ ಕ್ಷೇತ್ರ ಮತ್ತು ಉತ್ತಮ ಬೀಜದಿಂದ ಪವಿತ್ರ ಜನ್ಮ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಇಬ್ಬರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬನು ಹೀನನಾದರೆ 'ಅವರ' ಎಂಬ ಹೆಸರಿನವನು ಜನಿಸುತ್ತಾನೆ.
12.302.5
वक्राद्भुजाभ्यामूरुभ्यां पद्भ्यां चैवाथ जज्ञिरे ।
सृजतः प्रजापतेर्लोकानिति धर्मविदो विदुः ॥ १२.३०२.५ ॥
ಮುಖ, ಭುಜ, ತೊಡೆ ಮತ್ತು ಪಾದಗಳಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದರು — ಲೋಕಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಪ್ರಜಾಪತಿಯಿಂದ — ಎಂದು ಧರ್ಮಜ್ಞರು ತಿಳಿದಿದ್ದಾರೆ.
12.302.6
मुखजा ब्राह्मणास्तात बाहुजाः क्षत्रियाः स्मृताः ।
ऊरुजा धनिनो राजन्पादजाः परिचारकाः ॥ १२.३०२.६ ॥
ಪ್ರಿಯನೇ, ಮುಖದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದವರು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು; ಭುಜದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದವರು ಕ್ಷತ್ರಿಯರು. ರಾಜನೇ, ತೊಡೆಗಳಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದವರು ಧನಿಕರು; ಪಾದಗಳಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದವರು ಸೇವಕರು.
12.302.7
चतुर्णामेव वर्णानामागमः पुरुषर्षभ ।
अतोन्ये त्वतिरिक्ता ये ते वै संकरजाः स्मृताः ॥ १२.३०२.७ ॥
ಪುರುಷರ್ಷಭನೇ, ನಾಲ್ಕು ವರ್ಣಗಳಿಂದಲೇ ಉತ್ಪತ್ತಿ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ. ಇವುಗಳಿಗಿಂತ ಹೊರತಾದವರು ಸಂಕರಜರೆಂದು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ.
12.302.8
क्षत्रियातिरथाम्बष्ठा उग्रा वैदेहकास्तथा ।
श्वपाकाः पुल्कसाः स्तेना निषादाः सूतमागधाः ॥ १२.३०२.८ ॥
ಕ್ಷತ್ರಿಯಾತಿರಥರು, ಅಂಬಷ್ಠರು, ಉಗ್ರರು, ವೈದೇಹಕರು, ಶ್ವಪಾಕರು, ಪುಲ್ಕಸರು, ಕಳ್ಳರು, ನಿಷಾದರು, ಸೂತರು, ಮಾಗಧರು—ಇವರೂ ಹಾಗೆಯೇ.
12.302.9
अयोगाः कारणा व्रात्याश्चाण्डालाश्च नराधिप ।
एते चतुर्भ्यो वर्णेभ्यो जायन्ते वै परस्परात् ॥ १२.३०२.९ ॥
ಓ ನರಾಧಿಪನೇ, ಅಯೋಗರು, ಕಾರಣರು, ವ್ರಾತ್ಯರು, ಚಾಂಡಾಲರು—ಇವರು ನಾಲ್ಕು ವರ್ಣಗಳಿಂದ, ಪರಸ್ಪರ ಸಂಬಂಧದಿಂದ ಜನಿಸುತ್ತಾರೆ.
12.302.10
ब्रह्मणैकेन जातानां नानात्वं गोत्रतः कथम् ।
बहूनीह हि लोके वै गोत्राणि मुनिसत्तम ॥ १२.३०२.१० ॥
ಒಬ್ಬ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದವರಲ್ಲಿ ಗೋತ್ರದಲ್ಲಿ ಇಷ್ಟು ವೈವಿಧ್ಯ ಹೇಗೆ? ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಬಹಳ ಗೋತ್ರಗಳಿವೆ.
12.302.11
यत्र तत्र कथं जाताः स्वयोनिं मुनयो गताः ।
शूद्रयोनौ समुत्पन्ना वियोनौ च तथा परे ॥ १२.३०२.११ ॥
ಮುನಿಗಳು ಎಲ್ಲೆಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ಹುಟ್ಟಿ ತಮ್ಮ ಸ್ವಯೋನಿಯನ್ನು ಪಡೆದರು? ಕೆಲವರು ಶೂದ್ರ ಯೋನಿಯಲ್ಲಿ, ಇತರರು ಅಯೋಗ್ಯ ಯೋನಿಗಳಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದರು.
12.302.12
राजन्नैतद्भवेद्ब्राह्ममपकृष्टेन जन्मना ।
महात्मनां समुत्पत्तिस्तपसा भावितात्मनाम् ॥ १२.३०२.१२ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣತ್ವವು ಕೀಳು ಜನ್ಮದಿಂದ ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ. ಮಹಾತ್ಮರ ಉತ್ಪತ್ತಿ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಶುದ್ಧಾತ್ಮರಾದವರಿಂದ ಆಗುತ್ತದೆ.
12.302.13
उत्पाद्य पुत्रान्मुनयो नृपते यत्र तत्र ह ।
स्वेनैव तपसा तेषामृषित्वं विदधुः पुनः ॥ १२.३०२.१३ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ಮುನಿಗಳು ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಪುತ್ರರನ್ನು ಹುಟ್ಟಿಸಿದರು; ಮತ್ತೆ ತಮ್ಮದೇ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಅವರಿಗೆ ಋಷಿತ್ವವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದರು.
12.302.14
पितामहश्च मे पूर्वमृश्यशृङ्गश्च काश्यपः ।
वेदस्ताण्ड्यः कृपश्चैव काक्षीवत्कमठादयः ॥ १२.३०२.१४ ॥
ನನ್ನ ಅಜ್ಜ ಹಿಂದೆ, ಋಶ್ಯಶೃಂಗ ಮತ್ತು ಕಾಶ್ಯಪ, ವೇದ, ತಾಂಡ್ಯ, ಕೃಪ, ಕಾಕ್ಷೀವತ್, ಕಮಠ ಮುಂತಾದವರು.
12.302.15
यवक्रीतश्च नृपते द्रोणश्च वदतांवरः ।
आयुर्मतङ्गो दत्तश्च द्रुमदो मात्स्य एव च ॥ १२.३०२.१५ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ಯವಕ್ರೀತ, ಮಾತನಾಡುವವರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ ದ್ರೋಣ, ಆಯು, ಮತಂಗ, ದತ್ತ, ದ್ರುಮದ, ಮಾತ್ಸ್ಯ ಸಹ.
12.302.16
एते स्वां प्रकृतिं प्राप्ता वैदेह तपसो बलात् ।
प्रतिष्ठिता वेदविदो दमेन तपसैव हि ॥ १२.३०२.१६ ॥
ಓ ವೈದೇಹ, ಇವರೆಲ್ಲರೂ ತಪಸ್ಸಿನ ಬಲದಿಂದ ತಮ್ಮ ಸ್ವಭಾವವನ್ನು ಪಡೆದರು; ದಮದಿಂದ ಮತ್ತು ತಪಸ್ಸಿನಿಂದಲೇ ವೇದವಿದರೆಂದು ಸ್ಥಾಪಿತರಾದರು.
12.302.17
मूलगोत्राणि चत्वारि समुत्पन्नानि पार्थिव ।
अङ्गिराः कश्यपश्चैव वसिष्ठो भृगुरेव च ॥ १२.३०२.१७ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ನಾಲ್ಕು ಮೂಲ ಗೋತ್ರಗಳು ಹುಟ್ಟಿದವು: ಅಂಗಿರಸ, ಕಶ್ಯಪ, ವಸಿಷ್ಠ ಮತ್ತು ಭೃಗು.
12.302.18
कर्मतोऽन्यानि गोत्राणि समुत्पन्नानि पार्थिव ।
नामधेयानि तपसा तानि च ग्रहणं सताम् ॥ १२.३०२.१८ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ಕರ್ಮದಿಂದ ಇತರ ಗೋತ್ರಗಳು ಹುಟ್ಟಿದವು; ಆ ಹೆಸರುಗಳು ತಪಸ್ಸಿನಿಂದಾದವು, ಸಜ್ಜನರು ಅವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತಾರೆ.
12.302.19
विशेषधर्मान्वर्णानां प्रब्रूहि भगवन्मम ।
ततः सामान्यधर्मांश्च सर्वत्र कुशलो ह्यसि ॥ १२.३०२.१९ ॥
ಭಗವಂತನೇ, ವರ್ಣಗಳ ವಿಶೇಷ ಧರ್ಮಗಳನ್ನು ನನಗೆ ತಿಳಿಸಿ; ನಂತರ ಸಾಮಾನ್ಯ ಧರ್ಮಗಳನ್ನೂ, ಏಕೆಂದರೆ ನೀವು ಎಲ್ಲದರಲ್ಲಿಯೂ ನಿಪುಣರು.
12.302.20
प्रतिग्रहो याजनं च तथैवाध्यापनं नृप ।
विशेषधर्मा विप्राणां रक्षा क्षत्रस्य शोभना ॥ १२.३०२.२० ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ದಾನ ಸ್ವೀಕರಿಸುವುದು, ಯಜ್ಞ ಮಾಡಿಸುವುದು, ಹಾಗೆಯೇ ಬೋಧಿಸುವುದು — ಇವು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ವಿಶೇಷ ಧರ್ಮಗಳು; ಕ್ಷತ್ರಿಯನ ಶುಭ ಧರ್ಮ ರಕ್ಷಣೆ.
12.302.21
कृषिश्च पाशुपाल्यं च वाणिज्यं च विशामपि ।
द्विजानां परिचर्या च शूद्रकर्म नराधिप ॥ १२.३०२.२१ ॥
ಕೃಷಿ, ಪಶುಪಾಲನೆ, ವ್ಯಾಪಾರ ಕೂಡ ವೈಶ್ಯರ ಧರ್ಮಗಳು; ದ್ವಿಜರ ಸೇವೆ ಶೂದ್ರನ ಕರ್ಮ, ಓ ನರಾಧಿಪನೇ.
12.302.22
विशेषधर्मा नृपते वर्णानां परिकीर्तिताः ।
धर्मान्साधारणांस्तात विस्तरेण शृणुष्व मे ॥ १२.३०२.२२ ॥
ಓ ನೃಪತಿಯೇ, ವರ್ಣಗಳ ವಿಶೇಷ ಧರ್ಮಗಳನ್ನು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ; ಮಗೂ, ಸಾಮಾನ್ಯ ಧರ್ಮಗಳನ್ನು ನನ್ನಿಂದ ವಿಸ್ತಾರವಾಗಿ ಕೇಳು.
12.302.23
आनृशंस्यमर्हिसा चाप्रमादः संविभागिता ।
श्राद्धकर्मातिथेयं च सत्यमक्रोध एव च ॥ १२.३०२.२३ ॥
ದಯೆ, ಅಹಿಂಸೆ, ಎಚ್ಚರಿಕೆ, ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುವಿಕೆ, ಶ್ರಾದ್ಧ ಕರ್ಮ, ಅತಿಥಿ ಸತ್ಕಾರ, ಸತ್ಯ, ಕ್ರೋಧವಿಲ್ಲದಿರುವಿಕೆ ಕೂಡ.
12.302.24
स्वेषु दारेषु संतोषः शौचं नित्याऽनसूयता ।
आत्मज्ञानं तितिक्षा च धर्माः साधारणा नृप ॥ १२.३०२.२४ ॥
ತನ್ನ ಹೆಂಡತಿಯರಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷ, ಶುಚಿತ್ವ, ಸದಾ ಅಸೂಯೆಯಿಲ್ಲದಿರುವಿಕೆ, ಆತ್ಮಜ್ಞಾನ, ಸಹನೆ — ಓ ನೃಪನೇ, ಇವು ಸಾಮಾನ್ಯ ಧರ್ಮಗಳು.
12.302.25
ब्राह्मणाः क्षत्रिया वैश्यास्रयो वर्णा द्विजातयः ।
अत्र तेषामधीकारो धर्मेषु द्विपदां वर ॥ १२.३०२.२५ ॥
ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು, ಕ್ಷತ್ರಿಯರು, ವೈಶ್ಯರು — ಈ ಮೂರು ವರ್ಣಗಳು ದ್ವಿಜಾತಿಗಳು. ಮನುಷ್ಯರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಧರ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಅವರಿಗೇ ಅಧಿಕಾರವಿದೆ.
12.302.26
विकर्मावस्थिता वर्णाः पतन्ति नृपते त्रयः ।
उन्नमन्ति यथा सन्त आश्रित्येह स्वकर्मसु ॥ १२.३०२.२६ ॥
ವಿಕರ್ಮದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದ ಆ ಮೂರು ವರ್ಣಗಳು, ಓ ರಾಜನೇ, ಪತನಗೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. ಸಜ್ಜನರು ಇಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ ಏರುವಂತೆ.
12.302.27
न चापि शूद्रः पततीति निश्चयो ।
न चापि संस्कारमिहार्हतीति वा।
श्रुतिप्रयुक्तं न च धर्ममाप्नुते ।
न चास्य धर्मे प्रतिषेधनं कृतम् ॥ १२.३०२.२७ ॥
ಶೂದ್ರನು ಪತನಗೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ ಎಂಬುದು ನಿಶ್ಚಯವಲ್ಲ; ಅವನು ಇಲ್ಲಿ ಸಂಸ್ಕಾರಕ್ಕೆ ಅರ್ಹನಲ್ಲ ಎಂಬುದೂ ಅಲ್ಲ. ಶ್ರುತಿಯಿಂದ ವಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಧರ್ಮವನ್ನು ಅವನು ಪಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ; ಅವನ ಧರ್ಮಕ್ಕೆ ನಿಷೇಧವೂ ಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟಿಲ್ಲ.
12.302.28
वैदेहकं शूद्रमुदाहरन्ति ।
द्विजा महाराज श्रुतोपपन्नाः।
अहं हि पश्यामि नरेन्द्र देवं ।
विश्वस्य विष्णुं जगतः प्रधानम् ॥ १२.३०२.२८ ॥
ಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞರಾದ ದ್ವಿಜರು ವೈದೇಹಕ ಶೂದ್ರನನ್ನು ಹೀಗೆ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ, ಮಹಾರಾಜ. ಆದರೆ ನರೇಂದ್ರನೇ, ನಾನು ಅವನನ್ನು ಜಗತ್ತಿನ ಪ್ರಧಾನ ದೇವ ವಿಷ್ಣುವಾಗಿಯೇ ಕಾಣುತ್ತೇನೆ.
12.302.29
सतां वृत्तमधिष्ठाय निहीना उद्दिधीर्षवः ।
मन्त्रवर्जं न दुष्यन्ति कुर्वाणाः पौष्टिकीः क्रियाः ॥ १२.३०२.२९ ॥
ಸಜ್ಜನರ ನಡೆಯನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ, ಮೇಲೇರ ಬಯಸುವ ಕೀಳು ಜನರು ಮಂತ್ರವಿಲ್ಲದೆ ಪೌಷ್ಟಿಕ ಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದರೂ ದೋಷಗೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ.
12.302.30
यथायथा हि सद्वॄत्तमालम्बन्तीतरे जनाः ।
यथातथा सुखं प्राप्य प्रेत्य चेह च मोदते ॥ १२.३०२.३० ॥
ಇತರ ಜನರು ಯಾವ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಸದಾಚಾರವನ್ನು ಅವಲಂಬಿಸುತ್ತಾರೋ, ಆ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಸುಖ ಪಡೆದು ಇಲ್ಲಿಯೂ ಮರಣಾನಂತರವೂ ಆನಂದಿಸುತ್ತಾರೆ.
12.302.31
किं कर्म दूषयत्येनमथो जातिर्महामुने ।
संदेहो मे समुत्पन्नस्तन्मे व्याख्यातुमर्हसि ॥ १२.३०२.३१ ॥
ಮಹಾಮುನಿಯೇ, ಇವನನ್ನು ಕರ್ಮ ದೂಷಿಸುತ್ತದೆಯೇ, ಅಥವಾ ಜಾತಿಯೇ? ನನಗೆ ಸಂದೇಹ ಉಂಟಾಗಿದೆ; ಅದನ್ನು ನನಗೆ ವಿವರಿಸಬೇಕು.
12.302.32
असंशयं महाराज उभयं दोषकारकम् ।
कर्म चैव हि जातिश्च विशेषं तु निशामय ॥ १२.३०२.३२ ॥
ಮಹಾರಾಜನೇ, ಸಂದೇಹವಿಲ್ಲ; ಕರ್ಮ ಮತ್ತು ಜಾತಿ ಇವೆರಡೂ ದೋಷವನ್ನುಂಟುಮಾಡುತ್ತವೆ. ಆದರೆ ಅವುಗಳ ವಿಶೇಷ ಭೇದವನ್ನು ಕೇಳು.
12.302.33
जात्या च कर्मणा चैव दुष्टं कर्म न सेवते ।
जात्या दुष्टश्च यः पापं न करोति स पूरुषः ॥ १२.३०२.३३ ॥
ಜಾತಿಯಿಂದ ಮತ್ತು ಕರ್ಮದಿಂದಲೂ ದೂಷಿತನಾದರೂ ದೂಷಿತ ಕರ್ಮವನ್ನು ಮಾಡದವನು, ಜಾತಿಯಿಂದ ದೂಷಿತನಾದರೂ ಪಾಪ ಮಾಡದವನು — ಆ ಪುರುಷನೇ (ಶ್ರೇಷ್ಠ).
12.302.34
जात्या प्रधानं पुरुषं कुर्वाणं कर्म धिक्कृतम् ।
कर्म तद्दूषयत्येनं तस्मात्कर्म न शोभनम् ॥ १२.३०२.३४ ॥
ಜಾತಿಯಿಂದ ಪ್ರಧಾನನಾದರೂ ನಿಂದಿತ ಕರ್ಮವನ್ನು ಮಾಡುವ ಪುರುಷನನ್ನು ಆ ಕರ್ಮವೇ ದೂಷಿಸುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಆ ಕರ್ಮ ಶುಭವಲ್ಲ.
12.302.35
कानि कर्माणि धर्म्याणि लोकेऽस्मिन्द्विजसत्तम् ।
न हिंसन्तीह भूतानि क्रियमाणानि सर्वदा ॥ १२.३०२.३५ ॥
ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಯಾವ ಕರ್ಮಗಳು ಧರ್ಮ್ಯವಾದವು, ಮಾಡುವಾಗ ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಗೆ ಯಾವಾಗಲೂ ಹಿಂಸೆ ಮಾಡದವು?
12.302.36
शृणु मेऽत्र महाराज यन्मां त्वं परिपृच्छसि ।
यानि कर्माण्यहिंस्राणि नरं त्रायन्ति सर्वदा ॥ १२.३०२.३६ ॥
ಮಹಾರಾಜನೇ, ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ನನ್ನಿಂದ ಕೇಳು. ಅಹಿಂಸಾತ್ಮಕ ಕರ್ಮಗಳು ಮನುಷ್ಯನನ್ನು ಸದಾ ರಕ್ಷಿಸುತ್ತವೆ.
12.302.37
संन्यस्याग्नीनुदासीनाः पश्यन्ति विगतज्वराः ।
नैःश्रेयसं कर्मपथं समारुह्य यथाक्रमम् ॥ १२.३०२.३७ ॥
ಅಗ್ನಿಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ, ಉದಾಸೀನರಾಗಿ, ಸಂತಾಪರಹಿತರಾಗಿ ಅವರು ನೋಡುತ್ತಾರೆ; ಕ್ರಮವಾಗಿ ಶ್ರೇಯಸ್ಕರವಾದ ಕರ್ಮಮಾರ್ಗವನ್ನು ಏರಿ.
12.302.38
प्रश्रिता विनयोपेता दमनित्याः सुसंशिताः ।
पयान्ति स्थानमजरं सर्वकर्मविवर्जिताः ॥ १२.३०२.३८ ॥
ವಿನಯಶೀಲರಾಗಿ, ವಿನಯದಿಂದ ಕೂಡಿದವರಾಗಿ, ನಿತ್ಯ ಇಂದ್ರಿಯನಿಗ್ರಹ ಹೊಂದಿ, ಚೆನ್ನಾಗಿ ಶುದ್ಧರಾಗಿ, ಎಲ್ಲ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ತೊರೆದು ಅವರು ಅಜರವಾದ ಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ.
12.302.39
सर्वे वर्णा धर्मकार्याणि सम्यक् ।
कृत्वा राजन्सत्यवाक्यानि चोक्त्वा।
त्यक्त्वा धर्मं दारुणं जीवलोके ।
यान्ति स्वर्गं नात्र कार्यो विचारः ॥ १२.३०२.३९ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ಎಲ್ಲ ವರ್ಣದವರೂ ಧರ್ಮಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಮಾಡಿ, ಸತ್ಯವಚನಗಳನ್ನು ಹೇಳಿ, ಈ ಜೀವಲೋಕದಲ್ಲಿ ಕಠಿಣ ಧರ್ಮವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ; ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.