மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 12.302
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.302.1
वर्णो विशेषवर्णानां महर्षे केन जायते ।
एतदिच्छाम्यहं ज्ञातुं तद्ब्रूहि वदतां वर ॥ १२.३०२.१ ॥
மகரிஷியே, தனித்தனி வர்ணங்களின் வர்ணம் எதனால் உண்டாகிறது? இதை நான் அறிய விரும்புகிறேன்; பேசுபவர்களில் சிறந்தவரே, அதைச் சொல்லுங்கள்.
12.302.2
यदेतज्जायतेऽपत्यं स एवायमिति श्रुतिः ।
कथं ब्राह्मणतो जातो विशेषग्रहणं गतः ॥ १२.३०२.२ ॥
பிறக்கும் குழந்தை 'அவனே இவன்' என்பது சுருதி. பிராமணனிடமிருந்து பிறந்தவன் எப்படி தனிச் சிறப்பை அடைகிறான்?
12.302.3
एवमेतन्महाराज येन जातः स एव सः ।
तपसस्त्वपकर्षेण जातिग्रहणतां गतः ॥ १२.३०२.३ ॥
இது உண்மை, மகாராஜாவே — யாரால் பிறந்தானோ அவனே அவன். ஆனால் தவத்தின் குறைவால் அவன் ஜாதியை ஏற்கிறான்.
12.302.4
सुक्षेत्राच्च सुबीजाच्च पुण्यो भवति संभवः ।
अतोऽन्यतरतो हीनादवरो नाम जायते ॥ १२.३०२.४ ॥
நல்ல நிலத்திலும் நல்ல விதையிலிருந்தும் புனிதமான பிறப்பு உண்டாகிறது. ஆகையால் இருவரில் ஒருவர் இழிந்தவராக இருந்தால் அவரால் 'அவரன்' எனப் பெயர் பெற்றவன் பிறக்கிறான்.
12.302.5
वक्राद्भुजाभ्यामूरुभ्यां पद्भ्यां चैवाथ जज्ञिरे ।
सृजतः प्रजापतेर्लोकानिति धर्मविदो विदुः ॥ १२.३०२.५ ॥
முகத்திலிருந்தும், தோள்களிலிருந்தும், தொடைகளிலிருந்தும், கால்களிலிருந்தும் உண்டானார்கள் — உலகங்களைப் படைத்த பிரஜாபதியிடமிருந்து — என்று தர்மம் அறிந்தோர் அறிவர்.
12.302.6
मुखजा ब्राह्मणास्तात बाहुजाः क्षत्रियाः स्मृताः ।
ऊरुजा धनिनो राजन्पादजाः परिचारकाः ॥ १२.३०२.६ ॥
அன்பனே, முகத்தில் பிறந்தவர்கள் பிராமணர்கள்; தோள்களில் பிறந்தவர்கள் க்ஷத்திரியர்கள். அரசே, தொடைகளில் பிறந்தவர்கள் செல்வர்கள்; கால்களில் பிறந்தவர்கள் ஊழியர்கள்.
12.302.7
चतुर्णामेव वर्णानामागमः पुरुषर्षभ ।
अतोन्ये त्वतिरिक्ता ये ते वै संकरजाः स्मृताः ॥ १२.३०२.७ ॥
புருஷரிஷபா, நான்கு வர்ணங்களிலிருந்தே பிறப்பு உண்டாகிறது. இவற்றுக்கு அப்பாற்பட்டவர்கள் கலப்பினத்தவர் என்று நினைவுகூரப்படுகிறார்கள்.
12.302.8
क्षत्रियातिरथाम्बष्ठा उग्रा वैदेहकास्तथा ।
श्वपाकाः पुल्कसाः स्तेना निषादाः सूतमागधाः ॥ १२.३०२.८ ॥
க்ஷத்ரியாதிரதர், அம்பஷ்டர், உக்கிரர், வைதேஹகர், ஷ்வபாகர், புல்கசர், திருடர், நிஷாதர், சூதர், மாகதர் ஆகியோரும் இவ்வாறே.
12.302.9
अयोगाः कारणा व्रात्याश्चाण्डालाश्च नराधिप ।
एते चतुर्भ्यो वर्णेभ्यो जायन्ते वै परस्परात् ॥ १२.३०२.९ ॥
மன்னா, அயோகர், காரணர், வ்ராத்யர், சண்டாளர்—இவர்கள் நான்கு வர்ணங்களிலிருந்தும், ஒருவருக்கொருவர் கலப்பிலிருந்தும் பிறக்கிறார்கள்.
12.302.10
ब्रह्मणैकेन जातानां नानात्वं गोत्रतः कथम् ।
बहूनीह हि लोके वै गोत्राणि मुनिसत्तम ॥ १२.३०२.१० ॥
ஒரே பிராமணரிடமிருந்து பிறந்தவர்களுக்கு கோத்திரத்தில் இத்தனை வேறுபாடு எவ்வாறு? முனிசிறந்தவரே, இவ்வுலகில் பல கோத்திரங்கள் உள்ளனவே.
12.302.11
यत्र तत्र कथं जाताः स्वयोनिं मुनयो गताः ।
शूद्रयोनौ समुत्पन्ना वियोनौ च तथा परे ॥ १२.३०२.११ ॥
முனிவர்கள் எங்கெங்கோ எவ்வாறு பிறந்து தங்கள் சொந்த யோனியை அடைந்தனர்? சிலர் சூத்திர யோனியிலும், மற்றவர்கள் தகாத யோனியிலும் பிறந்தனர்.
12.302.12
राजन्नैतद्भवेद्ब्राह्ममपकृष्टेन जन्मना ।
महात्मनां समुत्पत्तिस्तपसा भावितात्मनाम् ॥ १२.३०२.१२ ॥
அரசே, பிராமணத்தன்மை தாழ்ந்த பிறப்பால் கிடைப்பதில்லை. மகாத்மாக்களின் பிறப்பு தவத்தால் தூய்மைப்பட்ட ஆத்மாக்களிடமிருந்தே நிகழ்கிறது.
12.302.13
उत्पाद्य पुत्रान्मुनयो नृपते यत्र तत्र ह ।
स्वेनैव तपसा तेषामृषित्वं विदधुः पुनः ॥ १२.३०२.१३ ॥
அரசே, முனிவர்கள் இங்கும் அங்கும் புதல்வர்களைப் பெற்றனர்; பின்னர் தங்கள் சொந்தத் தவத்தாலேயே அவர்களுக்கு ரிஷித்துவத்தை நிலைநாட்டினர்.
12.302.14
पितामहश्च मे पूर्वमृश्यशृङ्गश्च काश्यपः ।
वेदस्ताण्ड्यः कृपश्चैव काक्षीवत्कमठादयः ॥ १२.३०२.१४ ॥
என் பாட்டனார், முன்பு ரிஷ்யசிருங்கர், காசியபர், வேதர், தாண்டியர், கிருபர், காக்ஷீவான், கமடர் முதலானோர்.
12.302.15
यवक्रीतश्च नृपते द्रोणश्च वदतांवरः ।
आयुर्मतङ्गो दत्तश्च द्रुमदो मात्स्य एव च ॥ १२.३०२.१५ ॥
அரசே, யவக்ரீதர், பேச்சாளர்களில் சிறந்த துரோணர், ஆயு, மதங்கர், தத்தர், துருமதர், மாத்ஸ்யர் ஆகியோரும்.
12.302.16
एते स्वां प्रकृतिं प्राप्ता वैदेह तपसो बलात् ।
प्रतिष्ठिता वेदविदो दमेन तपसैव हि ॥ १२.३०२.१६ ॥
வைதேஹரே, இவர்கள் அனைவரும் தவத்தின் வலிமையால் தங்கள் இயல்பை அடைந்தனர்; தமத்தாலும் தவத்தாலுமே வேதம் அறிந்தோராக நிலைபெற்றனர்.
12.302.17
मूलगोत्राणि चत्वारि समुत्पन्नानि पार्थिव ।
अङ्गिराः कश्यपश्चैव वसिष्ठो भृगुरेव च ॥ १२.३०२.१७ ॥
அரசே, நான்கு மூல கோத்திரங்கள் தோன்றின: அங்கிரஸ், காசியபர், வசிஷ்டர், பிருகு.
12.302.18
कर्मतोऽन्यानि गोत्राणि समुत्पन्नानि पार्थिव ।
नामधेयानि तपसा तानि च ग्रहणं सताम् ॥ १२.३०२.१८ ॥
அரசே, செயலால் பிற கோத்திரங்கள் தோன்றின; அவ்வகைப் பெயர்கள் தவத்தினால் உண்டானவை, சான்றோர் ஏற்றுக்கொள்வது.
12.302.19
विशेषधर्मान्वर्णानां प्रब्रूहि भगवन्मम ।
ततः सामान्यधर्मांश्च सर्वत्र कुशलो ह्यसि ॥ १२.३०२.१९ ॥
ஐயனே, வர்ணங்களின் சிறப்புத் தர்மங்களை எனக்கு விளக்குங்கள்; பின்னர் பொதுத் தர்மங்களையும், ஏனெனில் நீங்கள் எல்லாவற்றிலும் வல்லவர்.
12.302.20
प्रतिग्रहो याजनं च तथैवाध्यापनं नृप ।
विशेषधर्मा विप्राणां रक्षा क्षत्रस्य शोभना ॥ १२.३०२.२० ॥
அரசே, தானம் பெறுதல், யாகம் நடத்துதல், அதுபோலவே கற்பித்தல் — இவை அந்தணர்களின் சிறப்புத் தர்மங்கள்; க்ஷத்திரியருக்கு உகந்த கடமை காத்தல்.
12.302.21
कृषिश्च पाशुपाल्यं च वाणिज्यं च विशामपि ।
द्विजानां परिचर्या च शूद्रकर्म नराधिप ॥ १२.३०२.२१ ॥
உழவு, கால்நடை வளர்த்தல், வணிகம் ஆகியவை வைசியர்களின் கடமை; இரு பிறப்பாளர்களுக்குப் பணிவிடை செய்வது சூத்திரரின் செயல், மனிதர்களின் அதிபதியே.
12.302.22
विशेषधर्मा नृपते वर्णानां परिकीर्तिताः ।
धर्मान्साधारणांस्तात विस्तरेण शृणुष्व मे ॥ १२.३०२.२२ ॥
அரசே, வர்ணங்களின் சிறப்புத் தர்மங்கள் கூறப்பட்டுவிட்டன; அன்பனே, பொதுத் தர்மங்களை விரிவாக என்னிடமிருந்து கேள்.
12.302.23
आनृशंस्यमर्हिसा चाप्रमादः संविभागिता ।
श्राद्धकर्मातिथेयं च सत्यमक्रोध एव च ॥ १२.३०२.२३ ॥
இரக்கம், அகிம்சை, கவனம், பங்கிட்டுக் கொடுத்தல், சிராத்தச் செயல், விருந்தோம்பல், உண்மை, சினமின்மை ஆகியவையும்.
12.302.24
स्वेषु दारेषु संतोषः शौचं नित्याऽनसूयता ।
आत्मज्ञानं तितिक्षा च धर्माः साधारणा नृप ॥ १२.३०२.२४ ॥
தன் மனைவியரிடம் நிறைவு, தூய்மை, எப்போதும் பொறாமையின்மை, ஆத்ம ஞானம், பொறுமை — அரசே, இவை பொதுத் தர்மங்கள்.
12.302.25
ब्राह्मणाः क्षत्रिया वैश्यास्रयो वर्णा द्विजातयः ।
अत्र तेषामधीकारो धर्मेषु द्विपदां वर ॥ १२.३०२.२५ ॥
பிராமணர், க்ஷத்திரியர், வைசியர் ஆகிய மூன்று வர்ணங்களும் துவிஜாதிகள். மனிதர்களில் சிறந்தவனே, தர்மங்களில் இவர்களுக்கே அதிகாரம் உண்டு.
12.302.26
विकर्मावस्थिता वर्णाः पतन्ति नृपते त्रयः ।
उन्नमन्ति यथा सन्त आश्रित्येह स्वकर्मसु ॥ १२.३०२.२६ ॥
தவறான செயலில் நிற்கும் மூன்று வர்ணத்தினரும், அரசே, வீழ்ச்சியடைவர். நல்லோர் இங்கு தம் கடமைகளைப் பற்றி உயர்வதுபோல.
12.302.27
न चापि शूद्रः पततीति निश्चयो ।
न चापि संस्कारमिहार्हतीति वा।
श्रुतिप्रयुक्तं न च धर्ममाप्नुते ।
न चास्य धर्मे प्रतिषेधनं कृतम् ॥ १२.३०२.२७ ॥
சூத்திரன் வீழ்கிறான் என்பது உறுதியல்ல; அவன் இங்கு சம்ஸ்காரத்துக்கு தகுதியற்றவன் என்பதும் இல்லை. சுருதியால் விதிக்கப்பட்ட தர்மத்தை அவன் அடையவில்லை; அவனுடைய தர்மத்தின் மீது தடையும் விதிக்கப்படவில்லை.
12.302.28
वैदेहकं शूद्रमुदाहरन्ति ।
द्विजा महाराज श्रुतोपपन्नाः।
अहं हि पश्यामि नरेन्द्र देवं ।
विश्वस्य विष्णुं जगतः प्रधानम् ॥ १२.३०२.२८ ॥
கல்விமான்களான துவிஜர்கள் வைதேகக சூத்திரனைப் பற்றி இவ்வாறு கூறுகின்றனர், மகாராஜனே. ஆனால் நரேந்திரனே, நான் அவனை உலகின் பிரதான தெய்வமான விஷ்ணுவாகவே காண்கிறேன்.
12.302.29
सतां वृत्तमधिष्ठाय निहीना उद्दिधीर्षवः ।
मन्त्रवर्जं न दुष्यन्ति कुर्वाणाः पौष्टिकीः क्रियाः ॥ १२.३०२.२९ ॥
சான்றோரின் ஒழுக்கத்தைப் பற்றி, உயர விரும்பும் தாழ்ந்தோர், மந்திரம் இல்லாமல் செழிப்புக்கான கிரியைகளைச் செய்யும்போது குற்றமடைவதில்லை.
12.302.30
यथायथा हि सद्वॄत्तमालम्बन्तीतरे जनाः ।
यथातथा सुखं प्राप्य प्रेत्य चेह च मोदते ॥ १२.३०२.३० ॥
பிறர் எவ்வளவுக்கு நல்லொழுக்கத்தைப் பற்றுகிறார்களோ, அவ்வளவுக்கு இன்பத்தை அடைந்து, இங்கும் இறந்தபின்னும் மகிழ்கின்றனர்.
12.302.31
किं कर्म दूषयत्येनमथो जातिर्महामुने ।
संदेहो मे समुत्पन्नस्तन्मे व्याख्यातुमर्हसि ॥ १२.३०२.३१ ॥
ஹே மகாமுனியே, இவனை கர்மம் கெடுக்கிறதா, அல்லது பிறப்பா? எனக்கு சந்தேகம் எழுந்துள்ளது; அதை எனக்கு விளக்குவது தகும்.
12.302.32
असंशयं महाराज उभयं दोषकारकम् ।
कर्म चैव हि जातिश्च विशेषं तु निशामय ॥ १२.३०२.३२ ॥
மகாராஜனே, சந்தேகமில்லை; கர்மமும் பிறப்பும் ஆகிய இரண்டுமே குற்றத்தை உண்டாக்குகின்றன. ஆனால் அவற்றின் சிறப்பான வேறுபாட்டைக் கேள்.
12.302.33
जात्या च कर्मणा चैव दुष्टं कर्म न सेवते ।
जात्या दुष्टश्च यः पापं न करोति स पूरुषः ॥ १२.३०२.३३ ॥
பிறப்பாலும் கர்மத்தாலும் இழிந்தவனாக இருந்தாலும், இழிந்த கர்மத்தைச் செய்யாதவனும், பிறப்பால் இழிந்தவனாயினும் பாவம் செய்யாதவனுமான அந்த மனிதனே (சிறந்தவன்).
12.302.34
जात्या प्रधानं पुरुषं कुर्वाणं कर्म धिक्कृतम् ।
कर्म तद्दूषयत्येनं तस्मात्कर्म न शोभनम् ॥ १२.३०२.३४ ॥
பிறப்பால் உயர்ந்தவனாயினும் நிந்திக்கப்பட்ட கர்மத்தைச் செய்யும் மனிதனை, அந்த கர்மமே கெடுக்கிறது. ஆகையால் கர்மம் நல்லதல்ல.
12.302.35
कानि कर्माणि धर्म्याणि लोकेऽस्मिन्द्विजसत्तम् ।
न हिंसन्तीह भूतानि क्रियमाणानि सर्वदा ॥ १२.३०२.३५ ॥
ஹே துவிஜ சிரேஷ்டரே, இவ்வுலகில் எவை தர்ம்யமான கர்மங்கள், செய்யும்போது உயிர்களை எப்போதும் துன்புறுத்தாதவை?
12.302.36
शृणु मेऽत्र महाराज यन्मां त्वं परिपृच्छसि ।
यानि कर्माण्यहिंस्राणि नरं त्रायन्ति सर्वदा ॥ १२.३०२.३६ ॥
மகாராஜனே, நீ என்னிடம் கேட்பதைப் பற்றி இங்கே என்னிடம் கேள். அகிம்சையான கர்மங்கள் மனிதனை எப்போதும் காக்கின்றன.
12.302.37
संन्यस्याग्नीनुदासीनाः पश्यन्ति विगतज्वराः ।
नैःश्रेयसं कर्मपथं समारुह्य यथाक्रमम् ॥ १२.३०२.३७ ॥
அக்னிகளைத் துறந்து, பற்றற்றவர்களாய், தாபமின்றி இருந்து, முறையாக நன்மைக்கு வழிவகுக்கும் கர்மப் பாதையில் ஏறி, அவர்கள் காண்கிறார்கள்.
12.302.38
प्रश्रिता विनयोपेता दमनित्याः सुसंशिताः ।
पयान्ति स्थानमजरं सर्वकर्मविवर्जिताः ॥ १२.३०२.३८ ॥
பணிவுடனும் அடக்கத்துடனும், எப்போதும் தன்னடக்கத்துடனும், நன்கு தூய்மையடைந்தவர்களாய், எல்லா கர்மங்களிலிருந்தும் விடுபட்டு, அவர்கள் அழியாத நிலையை அடைகிறார்கள்.
12.302.39
सर्वे वर्णा धर्मकार्याणि सम्यक् ।
कृत्वा राजन्सत्यवाक्यानि चोक्त्वा।
त्यक्त्वा धर्मं दारुणं जीवलोके ।
यान्ति स्वर्गं नात्र कार्यो विचारः ॥ १२.३०२.३९ ॥
அரசே, எல்லா வருணத்தாரும் தர்மச் செயல்களை நன்கு செய்து, சத்திய வாக்குகளைப் பேசி, இவ்வுலகில் கடுமையான தர்மத்தைக் கைவிட்டு, சொர்க்கத்திற்குச் செல்கிறார்கள்; இதில் ஐயம் கொள்ளத் தேவையில்லை.