Vedyatra वेदयात्रा
ค้นหา

มหาภารตะ · อัธยายะ 12.32

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

อ่านพร้อมความหมาย

12.32.1

युधिष्ठिरस्य तद्वाक्यं श्रुत्वा द्वैपायनस्तदा ।
परीक्ष्य निपुणं बुद्ध्या ऋषिः प्रोवाच पाण्डवम् ॥ १२.३२.१ ॥

เมื่อได้ฟังถ้อยคำของยุธิษฐิระแล้ว ฤๅษีทไวปายนก็พิจารณาถ้อยคำเหล่านั้นอย่างละเอียดด้วยปัญญา แล้วจึงกล่าวกับปาณฑพ

12.32.2

मा विषादं कृथा राजन्क्षत्रधर्ममनुस्मरन् ।
स्वधर्मेण हता ह्येते क्षत्रियाः क्षत्रियर्षभ ॥ १२.३२.२ ॥

ข้าแต่พระราชา อย่าได้ท้อใจเลย จงระลึกถึงหน้าที่ของกษัตริย์ไว้ ข้าแต่ผู้ประเสริฐในหมู่กษัตริย์ นักรบเหล่านี้ถูกสังหารด้วยหน้าที่ของตนเอง

12.32.3

काङ्क्षमाणाः श्रियं कृत्स्नां पृथिव्यां च मबद्यशः ।
कृतान्तविधिसंयुक्ताः कालेन निधनं गताः ॥ १२.३२.३ ॥

พวกเขาปรารถนาความมั่งคั่งทั้งสิ้นของแผ่นดินและเกียรติยศอันยิ่งใหญ่ ถูกผูกมัดด้วยคำสั่งของความตาย และได้ถึงความพินาศไปตามกาลเวลา

12.32.4

नृ त्वं हन्ता न भीमोऽयं नार्जुनो न यमावपि ।
कालः पर्यायधर्मेण प्राणानादत्त देहिनाम् ॥ १२.३२.४ ॥

ไม่ใช่ท่าน ไม่ใช่ภีมะนี้ ไม่ใช่อรชุน และแม้แต่แฝดทั้งสองก็ไม่ใช่ผู้สังหาร กาลเวลาเองตามกฎแห่งการสืบต่อได้พรากชีวิตของสัตว์ที่มีกายทั้งหลายไป

12.32.5

न तस्य मातापितरौ नानुग्राह्यो हि कश्चन ।
कर्मसाक्षी प्रजानां यस्तेन कालेन संहृताः ॥ १२.३२.५ ॥

กาลนั้นไม่มีมารดาและบิดา และไม่มีผู้ใดที่ท่านจะโปรดปรานเป็นพิเศษ กาลเป็นพยานแห่งการกระทำของสรรพสัตว์ สัตว์เหล่านั้นถูกทำลายไปด้วยกาลนั้นเอง

12.32.6

हेतुमात्रमिदं तस्य विहितं भरतर्षभ ।
यद्धन्ति भूतैर्भूतानि तदस्मै रूपमैश्वरम् ॥ १२.३२.६ ॥

ข้าแต่ผู้ประเสริฐในหมู่ภรตะ นี่เป็นเพียงเหตุที่ท่านกำหนดไว้ ที่สัตว์ทั้งหลายฆ่าสัตว์ทั้งหลาย นั่นคือรูปอันเป็นอำนาจสูงสุดของพระองค์

12.32.7

कर्म मूर्त्यात्मकं विद्धि साक्षिणं शुभपापयोः ।
सुखदुःखगुणोदर्कं कालं कालफलप्रदम् ॥ १२.३२.७ ॥

จงรู้จักกรรมว่ามีรูปร่างและเป็นพยานแห่งความดีและความชั่ว ซึ่งผลของมันคือคุณแห่งความสุขและความทุกข์ และจงรู้จักกาลด้วยว่าเป็นผู้ให้ผลแห่งกาล

12.32.8

तेषामपि महाबाहो कर्माणि परिचिन्तय ।
विनाशहेतुकानि त्वं यैस्तै कालवशं गताः ॥ १२.३२.८ ॥

ข้าแต่ผู้มีแขนทรงพลัง จงพิจารณาการกระทำของคนเหล่านั้นด้วย ซึ่งเป็นเหตุแห่งความพินาศ และเพราะการกระทำนั้นพวกเขาจึงตกอยู่ใต้อำนาจของกาล

12.32.9

आत्मनश्च विजानीहि नियतव्रतशीलताम् ।
यदा त्वमीदृशं कर्म विधिनाऽऽक्रम्य कारितः ॥ १२.३२.९ ॥

และจงรู้จักความเป็นผู้มีวัตรอันมั่นคงของตนเองด้วย เมื่อโชคชะตาครอบงำท่านแล้วบังคับให้ท่านกระทำการเช่นนี้

12.32.10

त्वष्ट्रेव विहितं यन्त्रं यथा चेष्टयितुर्वशे ।
कर्मणा कालयुक्तेन तथेदं भ्राम्यते जगत् ॥ १२.३२.१० ॥

เหมือนเครื่องจักรที่ช่างตวัษฏฤสร้างขึ้น ย่อมอยู่ใต้การควบคุมของผู้ที่เคลื่อนมัน โลกนี้ก็ถูกทำให้หมุนไปด้วยกรรมที่ประสานกับกาลฉันนั้น

12.32.11

पुरुषस्य हि दृष्ट्वेमामुत्पत्तिमनिमित्ततः ।
यदृच्छया विनाशं च शोकहर्षावनर्थकौ ॥ १२.३२.११ ॥

เมื่อเห็นการเกิดของมนุษย์นี้ว่าไม่มีเหตุ เกิดขึ้นโดยบังเอิญ และเห็นความพินาศของเขาด้วย ความโศกเศร้าและความยินดีก็ล้วนไร้ประโยชน์

12.32.12

व्यलीकमपि यत्त्वत्र चित्तवैतंसिकं तव ।
तदर्थमिष्यते राजन्प्रायश्चित्तं तदाचर ॥ १२.३२.१२ ॥

หากมีความผิดพลาดใดในเรื่องนี้ ซึ่งเกิดจากความหลงผิดในใจของท่าน ข้าแต่พระราชา ก็จงปฏิบัติการชดใช้ที่กำหนดไว้สำหรับเรื่องนั้นเถิด

12.32.13

इदं तु श्रूयते पार्थ युद्धे देवासुरे पुरा ।
असुरा भ्रातरो ज्येष्ठा देवाश्चापि यवीयसः ॥ १२.३२.१३ ॥

ข้าแต่บุตรแห่งปฤถา มีเรื่องเล่าว่าในสมัยก่อน ในสงครามระหว่างเทพและอสูร พวกอสูรเป็นพี่ชายคนโต ส่วนเทพเป็นน้องชาย

12.32.14

तेषामपि श्रीनिमित्तं महानासीत्समुच्छ्रयः ।
युद्धं वर्षसहस्राणि द्वात्रिंशदभवत्किल ॥ १२.३२.१४ ॥

ระหว่างพวกเขานั้นเอง เพราะเหตุแห่งความเป็นใหญ่และโชคลาภ ได้เกิดการแข่งขันอันยิ่งใหญ่ และการสู้รบนั้นกินเวลาถึงสามหมื่นสองพันปี

12.32.15

एकार्णवां महीं कृत्वा रुधिरेण परिप्लुताम् ।
जघ्नुर्दैत्यांस्तथा देवास्त्रिदिवं चाभिलेभिरे ॥ १२.३२.१५ ॥

เทพทำให้แผ่นดินกลายเป็นมหาสมุทรผืนเดียวที่ท่วมด้วยเลือด แล้วสังหารไทตยะทั้งหลาย จนได้บรรลุสวรรค์

12.32.16

तथैव पृथिवीं लब्ध्वा ब्राह्मणा वेदपारगाः ।
संश्रिता दानवानां वै साह्यार्थं दर्पमोहिताः ॥ १२.३२.१६ ॥

ในทำนองเดียวกัน พราหมณ์ผู้ชำนาญพระเวท เมื่อได้ครอบครองแผ่นดินแล้ว ถูกความหลงในความถือตัวครอบงำ จึงไปพึ่งพาพวกทานพเพื่อให้ช่วยเหลือ

12.32.17

शालावृका इति ख्यातास्त्रिषु लोकेषु भारत ।
अष्टाशीतिसहस्राणि ते चापि विबुर्धैर्हताः ॥ १२.३२.१७ ॥

ข้าแต่ผู้สืบเชื้อสายภรตะ คนเหล่านั้นมีชื่อเสียงในสามโลกว่าศาลาวฤก จำนวนแปดหมื่นแปดพันคน พวกเขาก็ถูกเทพสังหารเช่นกัน

12.32.18

धर्मव्युच्छित्तिमिच्छतो येऽधर्मस्य प्रवर्तकाः ।
हन्तव्यास्ते दुरात्मानो देवैर्दैत्या इवोल्वणाः ॥ १२.३२.१८ ॥

คนชั่วร้ายเหล่านั้นผู้ปรารถนาให้ธรรมะสูญสิ้นและเป็นผู้ส่งเสริมอธรรม ควรถูกเทพสังหาร เหมือนไทตยะผู้ดุร้ายทั้งหลาย

12.32.19

एकं हत्वा यदि कुले शिष्टानां स्यादनामयम् ।
कुलं हत्वा च राष्ट्रे च न तद्वृत्तोपघातकम् ॥ १२.३२.१९ ॥

หากการสังหารคนเพียงคนเดียวทำให้ผู้ประเสริฐในตระกูลพบความปลอดภัย การสังหารตระกูลและแม้แต่แคว้นก็ไม่ทำลายความประพฤติที่ชอบ

12.32.20

अधर्मरूपो धर्मो हि कश्चिदस्ति नराधिप ।
धर्मरूपो ह्यधर्मश्च तच्च ज्ञेयं विपश्चिता ॥ १२.३२.२० ॥

ข้าแต่จอมมนุษย์ มีธรรมะบางอย่างที่มีรูปของอธรรม และอธรรมที่มีรูปของธรรมก็มีอยู่ ผู้มีปัญญาพึงรู้เรื่องนี้

12.32.21

तस्मात्संस्तम्भयात्मानं श्रुतवानसि पाण्डव ।
देवैः पूर्वगतं मार्गमनुयातोऽसि भारत ॥ १२.३२.२१ ॥

ดังนั้น โอ้ บุตรแห่งปาณฑุ จงข่มใจของตนไว้ เพราะท่านเป็นผู้ได้ฟังและศึกษามามาก โอ้ ภารตะ ท่านได้เดินตามทางที่เหล่าเทพเคยเดินไปก่อนแล้ว

12.32.22

न हीदृशा गमिष्यन्ति नरकं पाण्डवर्षभ ।
भ्रातॄनाश्वासयैतांस्त्वं सुहृदश्च परंतप ॥ १२.३२.२२ ॥

คนเช่นนี้จะไม่ไปสู่นรก โอ้ วีรบุรุษแห่งปาณฑพ โอ้ ผู้ทำลายศัตรู จงปลอบโยนพี่น้องและมิตรสหายของท่านเหล่านี้เถิด

12.32.23

यो हि पापसमारम्भे कार्ये तद्भावभावितः ।
कुर्वन्नपि तथैव स्यात्कृत्वा च निरपत्रपः ॥ १२.३२.२३ ॥

ผู้ใดที่จิตเต็มไปด้วยเจตนานั้นตั้งแต่เริ่มกระทำการอันบาป และขณะกระทำก็ยังคงเป็นเช่นนั้น เมื่อกระทำแล้วก็ไม่รู้สึกละอาย

12.32.24

तस्मिंस्तत्कलुषं सर्वं समस्तमिति शब्दितम् ।
प्रायश्चित्तं न तस्यास्ति ह्रासो वा पापकर्मणः ॥ १२.३२.२४ ॥

มลทินทั้งหมดนั้นถูกกล่าวว่าตกอยู่กับเขาทั้งสิ้น สำหรับผู้กระทำบาปเช่นนั้น ไม่มีการชดใช้ และบาปของเขาก็ไม่ลดน้อยลงเลย

12.32.25

त्वं तु शुक्लाभिजातीयः परदोषेण कारितः ।
अनिच्छमानः कर्मेदं कृत्वा च परितप्यसे ॥ १२.३२.२५ ॥

แต่ท่านเกิดในวงศ์ตระกูลอันบริสุทธิ์ ถูกผลักดันด้วยความผิดของผู้อื่น ท่านไม่ได้ปรารถนาจะทำกรรมนี้ เมื่อกระทำแล้วก็เดือดร้อนใจอยู่

12.32.26

अश्वमेधो महायज्ञः प्रायश्चित्तमुदाहृतम् ।
तमाहर महाराज विपाप्मैवं भविष्यसि ॥ १२.३२.२६ ॥

พิธียัญอันยิ่งใหญ่คืออัศวเมธ ถูกกล่าวว่าเป็นการชดใช้บาป โอ้ มหาราชา จงประกอบพิธีนั้นเถิด เช่นนั้นท่านจะพ้นจากบาป

12.32.27

मरुद्भिः सह जित्वाऽरीन्भगवान्पाकशासनः ।
एकैकं क्रतुमाहृत्य शतकृत्वः शतक्रतुः ॥ १२.३२.२७ ॥

พระผู้เป็นเจ้าอินทร์ ผู้ปราบปรามปากะ ได้ชนะศัตรูพร้อมกับเหล่ามรุต แล้วประกอบพิธียัญทีละพิธี ถึงหนึ่งร้อยครั้ง จึงได้นามว่าศตักรตุ ผู้ประกอบยัญหนึ่งร้อยครั้ง

12.32.28

धूतपाप्मा जितस्वर्गो लोकान्प्राप्य सुखोदयान् ।
मरुद्गणैर्वृतः शक्रः शुशुभे भासयन्दिशः ॥ १२.३२.२८ ॥

พระอินทร์หลุดพ้นจากบาป ได้ชนะสวรรค์ และได้ถึงโลกแห่งความสุขและความเจริญรุ่งเรือง ทรงล้อมรอบด้วยหมู่มรุต ทรงรุ่งเรืองส่องแสงไปทั่วทุกทิศ

12.32.29

स्वर्गे लोके महीयन्तमप्सरोभिः शचीपतिम् ।
ऋषयः पर्युपासन्ते देवाश्च विबुधेश्वरम् ॥ १२.३२.२९ ॥

ในสวรรคโลก พระผู้เป็นเจ้าแห่งศจี ทรงได้รับการยกย่องจากนางอัปสร และมีฤๅษีทั้งหลายเข้าเฝ้ารับใช้ ส่วนเหล่าเทพก็เฝ้ารอพระผู้เป็นใหญ่แห่งเทพ

12.32.30

सेयं त्वामनुसंप्राप्ता विक्रमेण वसुंधरा ।
निर्जिताश्च महीपाला विक्रमेण त्वयाऽनध ॥ १२.३२.३० ॥

แผ่นดินนี้มาอยู่ในความครอบครองของท่านด้วยพลังอำนาจของท่าน และโอ้ ผู้ปราศจากมลทิน บรรดาผู้ปกครองแผ่นดินก็ถูกท่านพิชิตลงด้วยพลังอำนาจของท่าน

12.32.31

तेषां पुराणि राष्ट्राणि गत्वा राजन्सुहृद्वॄतः ।
भ्रातॄन्पुत्रांश्च पौत्रांश्च स्वेस्वे राज्येऽभिषेचय ॥ १२.३२.३१ ॥

โอ้ พระราชา จงเสด็จไปยังนครและแคว้นของพวกเขา พร้อมด้วยมิตรสหายผู้หวังดี แล้วจงอภิเษกพี่น้อง บุตร และหลาน ให้ครองราชย์ในแว่นแคว้นของแต่ละคน

12.32.32

बालानपि च गर्भस्थान्सांत्वेन समुदाचरन् ।
रञ्जयन्प्रकृतीः सर्वाः परिपाहि वसुंधराम् ॥ १२.३२.३२ ॥

จงปฏิบัติต่อแม้เด็กและทารกในครรภ์ด้วยความเมตตา ทำให้ราษฎรทั้งปวงพอใจ แล้วจงปกป้องแผ่นดินนี้

12.32.33

कुमारो नास्ति येषां च कन्यास्तत्राभिषेचय ।
कामाशयो हि स्त्रीवर्गः शोकमेवं प्रहास्यसि ॥ १२.३२.३३ ॥

ในที่ใดที่ไม่มีราชกุมาร ก็จงอภิเษกธิดาของพวกเขาไว้ที่นั่น เพราะหมู่สตรีมีใจที่ถูกความปรารถนาครอบงำ และเช่นนี้ท่านจะละทิ้งความโศกเศร้าได้

12.32.34

एवमाश्वासनं कृत्वा सर्वराष्ट्रेषु भारत ।
यजस्व वाजिमेधेन यथेन्द्रो विजयी पुरा ॥ १२.३२.३४ ॥

โอ้ ภารตะ เมื่อได้ปลอบโยนในทุกแคว้นเช่นนี้แล้ว จงประกอบพิธีอัศวเมธ ดังที่พระอินทร์ผู้มีชัยได้ทรงทำในกาลก่อน

12.32.35

अशोच्यास्ते महात्मानः क्षत्रियाः क्षत्रियर्षभ ।
स्वकर्मभिर्गता नाशं कृतान्तबलमोहिताः ॥ १२.३२.३५ ॥

โอ้ วีรบุรุษแห่งกษัตริย์ บรรดากษัตริย์ผู้ยิ่งใหญ่เหล่านั้นไม่ควรแก่การโศกเศร้า พวกเขาไปสู่ความพินาศด้วยการกระทำของตนเอง ถูกพลังแห่งยมโลกทำให้หลงผิด

12.32.36

अवाप्तः क्षत्रधर्मस्ते राज्यं प्राप्तमकण्टकम् ।
रक्ष स्वधर्मं कौन्तेय श्रेयान्यः प्रेत्यभाविकः ॥ १२.३२.३६ ॥

ท่านได้บรรลุธรรมของกษัตริย์แล้ว และได้ราชอาณาจักรที่ปราศจากอุปสรรค โอ้ บุตรแห่งกุนตี จงรักษาธรรมของตนไว้ เพราะธรรมนั้นประเสริฐกว่าสำหรับชีวิตในภพหน้า