Mahābhārata · Adhyāya 12.32
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.32.1
युधिष्ठिरस्य तद्वाक्यं श्रुत्वा द्वैपायनस्तदा ।
परीक्ष्य निपुणं बुद्ध्या ऋषिः प्रोवाच पाण्डवम् ॥ १२.३२.१ ॥
Tendo ouvido as palavras de Yudhiṣṭhira, o sábio Dvaipāyana, após examiná-las cuidadosamente com seu intelecto, falou ao Pāṇḍava.
12.32.2
मा विषादं कृथा राजन्क्षत्रधर्ममनुस्मरन् ।
स्वधर्मेण हता ह्येते क्षत्रियाः क्षत्रियर्षभ ॥ १२.३२.२ ॥
Não te entregues ao desalento, ó rei; lembra-te do dever do guerreiro. Estes guerreiros, ó touro entre os guerreiros, foram mortos pelo seu próprio dever.
12.32.3
काङ्क्षमाणाः श्रियं कृत्स्नां पृथिव्यां च मबद्यशः ।
कृतान्तविधिसंयुक्ताः कालेन निधनं गताः ॥ १२.३२.३ ॥
Desejando toda a riqueza da terra e grande renome, atados ao decreto da Morte, foram ao encontro da destruição pelo tempo.
12.32.4
नृ त्वं हन्ता न भीमोऽयं नार्जुनो न यमावपि ।
कालः पर्यायधर्मेण प्राणानादत्त देहिनाम् ॥ १२.३२.४ ॥
Nem tu és o matador, nem este Bhīma, nem Arjuna, nem mesmo os gêmeos; o Tempo, pela lei da sucessão, tomou as vidas dos seres encarnados.
12.32.5
न तस्य मातापितरौ नानुग्राह्यो हि कश्चन ।
कर्मसाक्षी प्रजानां यस्तेन कालेन संहृताः ॥ १२.३२.५ ॥
Ele não tem mãe nem pai, e ninguém é por ele favorecido. Ele é a testemunha das ações das criaturas; por esse mesmo Tempo foram destruídos.
12.32.6
हेतुमात्रमिदं तस्य विहितं भरतर्षभ ।
यद्धन्ति भूतैर्भूतानि तदस्मै रूपमैश्वरम् ॥ १२.३२.६ ॥
Ó touro dos Bharatas, isto é apenas a causa por ele ordenada; que os seres matem seres é a sua forma soberana.
12.32.7
कर्म मूर्त्यात्मकं विद्धि साक्षिणं शुभपापयोः ।
सुखदुःखगुणोदर्कं कालं कालफलप्रदम् ॥ १२.३२.७ ॥
Conhece a ação, encarnada e testemunha do bem e do mal, cujo resultado são as qualidades do prazer e da dor; conhece também o Tempo, que concede os frutos do tempo.
12.32.8
तेषामपि महाबाहो कर्माणि परिचिन्तय ।
विनाशहेतुकानि त्वं यैस्तै कालवशं गताः ॥ १२.३२.८ ॥
Ó de braços poderosos, considera também as ações deles, que foram causas da destruição, pelas quais caíram sob o poder do tempo.
12.32.9
आत्मनश्च विजानीहि नियतव्रतशीलताम् ।
यदा त्वमीदृशं कर्म विधिनाऽऽक्रम्य कारितः ॥ १२.३२.९ ॥
Compreende também a natureza dos teus votos firmes, quando o destino, dominando-te, te fez realizar tal ação.
12.32.10
त्वष्ट्रेव विहितं यन्त्रं यथा चेष्टयितुर्वशे ।
कर्मणा कालयुक्तेन तथेदं भ्राम्यते जगत् ॥ १२.३२.१० ॥
Assim como uma máquina feita por Tvaṣṭṛ permanece sob o controle de quem a move, assim este mundo é feito girar pela ação unida ao tempo.
12.32.11
पुरुषस्य हि दृष्ट्वेमामुत्पत्तिमनिमित्ततः ।
यदृच्छया विनाशं च शोकहर्षावनर्थकौ ॥ १२.३२.११ ॥
Ao ver este nascimento de um homem como sem causa, ocorrido por acaso, e ao ver também a sua destruição, a tristeza e a alegria são ambas vãs.
12.32.12
व्यलीकमपि यत्त्वत्र चित्तवैतंसिकं तव ।
तदर्थमिष्यते राजन्प्रायश्चित्तं तदाचर ॥ १२.३२.१२ ॥
Se aqui há algum erro nascido de uma ilusão da tua mente, ó rei, então realiza a expiação prescrita para ele.
12.32.13
इदं तु श्रूयते पार्थ युद्धे देवासुरे पुरा ।
असुरा भ्रातरो ज्येष्ठा देवाश्चापि यवीयसः ॥ १२.३२.१३ ॥
Ó filho de Pṛthā, conta-se que outrora, na guerra entre deuses e asuras, os asuras eram os irmãos mais velhos e os deuses os mais novos.
12.32.14
तेषामपि श्रीनिमित्तं महानासीत्समुच्छ्रयः ।
युद्धं वर्षसहस्राणि द्वात्रिंशदभवत्किल ॥ १२.३२.१४ ॥
Entre eles também, por causa da fortuna real, surgiu uma grande rivalidade, e aquela batalha durou trinta e dois mil anos.
12.32.15
एकार्णवां महीं कृत्वा रुधिरेण परिप्लुताम् ।
जघ्नुर्दैत्यांस्तथा देवास्त्रिदिवं चाभिलेभिरे ॥ १२.३२.१५ ॥
Tendo transformado a terra num único oceano inundado de sangue, os deuses mataram os daityas e alcançaram o céu.
12.32.16
तथैव पृथिवीं लब्ध्वा ब्राह्मणा वेदपारगाः ।
संश्रिता दानवानां वै साह्यार्थं दर्पमोहिताः ॥ १२.३२.१६ ॥
Do mesmo modo, os brâmanes versados nos Vedas, tendo obtido a terra, cegos pelo orgulho, buscaram refúgio junto aos dānavas para ajudá-los.
12.32.17
शालावृका इति ख्यातास्त्रिषु लोकेषु भारत ।
अष्टाशीतिसहस्राणि ते चापि विबुर्धैर्हताः ॥ १२.३२.१७ ॥
Ó descendente de Bharata, também aqueles oitenta e oito mil, conhecidos nos três mundos como Śālāvṛkas, foram mortos pelos deuses.
12.32.18
धर्मव्युच्छित्तिमिच्छतो येऽधर्मस्य प्रवर्तकाः ।
हन्तव्यास्ते दुरात्मानो देवैर्दैत्या इवोल्वणाः ॥ १२.३२.१८ ॥
Aqueles de almas perversas que desejam a destruição do dharma e promovem o adharma devem ser mortos pelos deuses, como os ferozes daityas.
12.32.19
एकं हत्वा यदि कुले शिष्टानां स्यादनामयम् ।
कुलं हत्वा च राष्ट्रे च न तद्वृत्तोपघातकम् ॥ १२.३२.१९ ॥
Se, matando um só, os virtuosos da família encontram bem-estar, matar a família e até o reino não destrói a conduta.
12.32.20
अधर्मरूपो धर्मो हि कश्चिदस्ति नराधिप ।
धर्मरूपो ह्यधर्मश्च तच्च ज्ञेयं विपश्चिता ॥ १२.३२.२० ॥
Há de fato um dharma que tem a forma do adharma, ó senhor dos homens, e um adharma que tem a forma do dharma; o sábio deve saber isso.
12.32.21
तस्मात्संस्तम्भयात्मानं श्रुतवानसि पाण्डव ।
देवैः पूर्वगतं मार्गमनुयातोऽसि भारत ॥ १२.३२.२१ ॥
Portanto, filho de Pāṇḍu, controla-te; és instruído. Ó Bhārata, seguiste o caminho que os deuses percorreram antes.
12.32.22
न हीदृशा गमिष्यन्ति नरकं पाण्डवर्षभ ।
भ्रातॄनाश्वासयैतांस्त्वं सुहृदश्च परंतप ॥ १२.३२.२२ ॥
Homens assim não irão para o inferno, ó touro dos Pāṇḍavas. Ó queimador de inimigos, consola estes irmãos e amigos.
12.32.23
यो हि पापसमारम्भे कार्ये तद्भावभावितः ।
कुर्वन्नपि तथैव स्यात्कृत्वा च निरपत्रपः ॥ १२.३२.२३ ॥
Aquele que, imbuído dessa disposição ao iniciar uma obra pecaminosa, permanece o mesmo enquanto a faz e, tendo-a feito, permanece sem vergonha.
12.32.24
तस्मिंस्तत्कलुषं सर्वं समस्तमिति शब्दितम् ।
प्रायश्चित्तं न तस्यास्ति ह्रासो वा पापकर्मणः ॥ १२.३२.२४ ॥
Diz-se que toda essa mácula está nele por completo; para esse autor do pecado não há expiação, nem diminuição do seu pecado.
12.32.25
त्वं तु शुक्लाभिजातीयः परदोषेण कारितः ।
अनिच्छमानः कर्मेदं कृत्वा च परितप्यसे ॥ १२.३२.२५ ॥
Mas tu, nascido de linhagem pura, foste levado pela falta de outro; sem o querer, realizaste este ato e agora te atormentas.
12.32.26
अश्वमेधो महायज्ञः प्रायश्चित्तमुदाहृतम् ।
तमाहर महाराज विपाप्मैवं भविष्यसि ॥ १२.३२.२६ ॥
O grande sacrifício do cavalo, o Aśvamedha, foi declarado expiação. Realiza-o, grande rei; assim ficarás livre do pecado.
12.32.27
मरुद्भिः सह जित्वाऽरीन्भगवान्पाकशासनः ।
एकैकं क्रतुमाहृत्य शतकृत्वः शतक्रतुः ॥ १२.३२.२७ ॥
Tendo vencido os inimigos juntamente com os Maruts, o bem-aventurado Indra, o castigador de Paka, realizou os sacrifícios um a um, cem vezes; assim se tornou Śatakratu, o dos cem sacrifícios.
12.32.28
धूतपाप्मा जितस्वर्गो लोकान्प्राप्य सुखोदयान् ।
मरुद्गणैर्वृतः शक्रः शुशुभे भासयन्दिशः ॥ १२.३२.२८ ॥
Livre do pecado, tendo conquistado o céu e alcançado os mundos de felicidade, Śakra, cercado pelas hostes dos Maruts, resplandecia iluminando as direções.
12.32.29
स्वर्गे लोके महीयन्तमप्सरोभिः शचीपतिम् ।
ऋषयः पर्युपासन्ते देवाश्च विबुधेश्वरम् ॥ १२.३२.२९ ॥
No mundo celeste, exaltado pelas apsaras, o senhor de Śacī é assistido pelos sábios, e também os deuses aguardam o senhor dos deuses.
12.32.30
सेयं त्वामनुसंप्राप्ता विक्रमेण वसुंधरा ।
निर्जिताश्च महीपाला विक्रमेण त्वयाऽनध ॥ १२.३२.३० ॥
Esta terra chegou até ti pelo teu valor, e, ó sem pecado, os soberanos da terra foram vencidos pelo teu valor.
12.32.31
तेषां पुराणि राष्ट्राणि गत्वा राजन्सुहृद्वॄतः ।
भ्रातॄन्पुत्रांश्च पौत्रांश्च स्वेस्वे राज्येऽभिषेचय ॥ १२.३२.३१ ॥
Ó rei, indo às suas cidades e reinos, cercado de amigos, consagra teus irmãos, filhos e netos, cada um no seu próprio reino.
12.32.32
बालानपि च गर्भस्थान्सांत्वेन समुदाचरन् ।
रञ्जयन्प्रकृतीः सर्वाः परिपाहि वसुंधराम् ॥ १२.३२.३२ ॥
Tratando com brandura até as crianças e os que ainda estão no ventre, agradando a todos os súditos, protege a terra.
12.32.33
कुमारो नास्ति येषां च कन्यास्तत्राभिषेचय ।
कामाशयो हि स्त्रीवर्गः शोकमेवं प्रहास्यसि ॥ १२.३२.३३ ॥
Onde não há jovem príncipe, consagra ali as filhas deles; a classe das mulheres é movida pelo desejo, e assim abandonarás a dor.
12.32.34
एवमाश्वासनं कृत्वा सर्वराष्ट्रेषु भारत ।
यजस्व वाजिमेधेन यथेन्द्रो विजयी पुरा ॥ १२.३२.३४ ॥
Ó Bhārata, tendo dado consolo em todos os reinos desta forma, realiza um sacrifício com o sacrifício do cavalo, como outrora fez Indra, o vitorioso.
12.32.35
अशोच्यास्ते महात्मानः क्षत्रियाः क्षत्रियर्षभ ।
स्वकर्मभिर्गता नाशं कृतान्तबलमोहिताः ॥ १२.३२.३५ ॥
Ó touro entre os guerreiros, aqueles guerreiros magnânimos não devem ser lamentados; por suas próprias ações, iludidos pelo poder da Morte, foram à destruição.
12.32.36
अवाप्तः क्षत्रधर्मस्ते राज्यं प्राप्तमकण्टकम् ।
रक्ष स्वधर्मं कौन्तेय श्रेयान्यः प्रेत्यभाविकः ॥ १२.३२.३६ ॥
Obtiveste o dever do guerreiro, e o reino foi alcançado sem espinhos. Ó filho de Kuntī, protege o teu próprio dever, que é melhor para a vida no além.