மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 12.32
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.32.1
युधिष्ठिरस्य तद्वाक्यं श्रुत्वा द्वैपायनस्तदा ।
परीक्ष्य निपुणं बुद्ध्या ऋषिः प्रोवाच पाण्डवम् ॥ १२.३२.१ ॥
யுதிஷ்டிரரின் அந்த வார்த்தையைக் கேட்ட பின், அப்போது த்வைபாயனர் முனிவர் அதை நன்கு ஆராய்ந்து பாண்டவனிடம் கூறினார்.
12.32.2
मा विषादं कृथा राजन्क्षत्रधर्ममनुस्मरन् ।
स्वधर्मेण हता ह्येते क्षत्रियाः क्षत्रियर्षभ ॥ १२.३२.२ ॥
அரசே, க்ஷத்ரிய தர்மத்தை நினைவில் கொண்டு துக்கப்படாதே. க்ஷத்ரியர்களில் சிறந்தவனே, இவர்கள் தம் சொந்த தர்மத்தாலேயே கொல்லப்பட்டனர்.
12.32.3
काङ्क्षमाणाः श्रियं कृत्स्नां पृथिव्यां च मबद्यशः ।
कृतान्तविधिसंयुक्ताः कालेन निधनं गताः ॥ १२.३२.३ ॥
பூமி முழுவதன் செல்வத்தையும் பெரும் புகழையும் விரும்பியவர்கள், யமனின் விதியால் பிணைக்கப்பட்டு காலத்தால் மரணமடைந்தனர்.
12.32.4
नृ त्वं हन्ता न भीमोऽयं नार्जुनो न यमावपि ।
कालः पर्यायधर्मेण प्राणानादत्त देहिनाम् ॥ १२.३२.४ ॥
நீ கொல்பவன் அல்ல, இந்த பீமனும் அல்ல, அர்ஜுனனும் அல்ல, இரட்டையர்களும் அல்ல. முறைமையின் தர்மப்படி காலமே உடலுடையவர்களின் உயிர்களை எடுத்தது.
12.32.5
न तस्य मातापितरौ नानुग्राह्यो हि कश्चन ।
कर्मसाक्षी प्रजानां यस्तेन कालेन संहृताः ॥ १२.३२.५ ॥
அவனுக்குத் தாயும் தந்தையும் இல்லை; எவரும் அவன் அருளுக்குரியவரும் இல்லை. அவன் உயிரினங்களின் செயல்களுக்குச் சாட்சி; அந்தக் காலத்தாலேயே இவர்கள் அழிக்கப்பட்டனர்.
12.32.6
हेतुमात्रमिदं तस्य विहितं भरतर्षभ ।
यद्धन्ति भूतैर्भूतानि तदस्मै रूपमैश्वरम् ॥ १२.३२.६ ॥
பரத குலத்தின் சிறந்தவனே, இது அவனால் நியமிக்கப்பட்ட வெறும் காரணமே. உயிரினங்கள் உயிரினங்களைக் கொல்வது, அந்த ஈசுவரனின் வடிவமே ஆகும்.
12.32.7
कर्म मूर्त्यात्मकं विद्धि साक्षिणं शुभपापयोः ।
सुखदुःखगुणोदर्कं कालं कालफलप्रदम् ॥ १२.३२.७ ॥
நற்செயல் தீச்செயல் இரண்டுக்கும் சாட்சியான, உருவம் கொண்ட கர்மத்தை அறிக; இன்பதுன்பக் குணங்களை விளைவிக்கும் கர்மமும், காலத்தின் பலனை அளிக்கும் காலமும் அறிக.
12.32.8
तेषामपि महाबाहो कर्माणि परिचिन्तय ।
विनाशहेतुकानि त्वं यैस्तै कालवशं गताः ॥ १२.३२.८ ॥
மகாபாகுவே! அவர்களுடைய கர்மங்களையும் சிந்தித்துப் பார்; அவை அழிவுக்குக் காரணமானவை, அவற்றால் அவர்கள் காலத்தின் வசமாயினர்.
12.32.9
आत्मनश्च विजानीहि नियतव्रतशीलताम् ।
यदा त्वमीदृशं कर्म विधिनाऽऽक्रम्य कारितः ॥ १२.३२.९ ॥
உன்னுடைய நியமித்த விரதத்தையும் இயல்பையும் அறிந்துகொள்; விதி உன்னை இத்தகைய கர்மத்தைச் செய்யும்படி வலிந்து தூண்டியபோது.
12.32.10
त्वष्ट्रेव विहितं यन्त्रं यथा चेष्टयितुर्वशे ।
कर्मणा कालयुक्तेन तथेदं भ्राम्यते जगत् ॥ १२.३२.१० ॥
த்வஷ்டா செய்த இயந்திரம் அதை இயக்குபவனின் வசத்தில் இருப்பது போல, காலத்துடன் கூடிய கர்மத்தால் இந்த உலகம் சுழற்றப்படுகிறது.
12.32.11
पुरुषस्य हि दृष्ट्वेमामुत्पत्तिमनिमित्ततः ।
यदृच्छया विनाशं च शोकहर्षावनर्थकौ ॥ १२.३२.११ ॥
மனிதனின் இந்தப் பிறப்பைக் காரணமின்றி, தற்செயலாக நிகழ்வதாகக் கண்டு, அவனுடைய அழிவையும் கண்டு, துக்கமும் மகிழ்ச்சியும் இரண்டுமே பயனற்றவை.
12.32.12
व्यलीकमपि यत्त्वत्र चित्तवैतंसिकं तव ।
तदर्थमिष्यते राजन्प्रायश्चित्तं तदाचर ॥ १२.३२.१२ ॥
இங்கே உன் மனத்தின் மயக்கத்தால் நேர்ந்த எந்தத் தவறும் உண்டானால், அரசே, அதற்காக விதிக்கப்பட்ட பிராயச்சித்தத்தைச் செய்.
12.32.13
इदं तु श्रूयते पार्थ युद्धे देवासुरे पुरा ।
असुरा भ्रातरो ज्येष्ठा देवाश्चापि यवीयसः ॥ १२.३२.१३ ॥
பார்த்தா, முற்காலத்தில் தேவர்களுக்கும் அசுரர்களுக்கும் நடந்த போரில் அசுரர்கள் மூத்த சகோதரர்களாகவும், தேவர்கள் இளைய சகோதரர்களாகவும் இருந்தனர் என்று கேள்விப்படுகிறோம்.
12.32.14
तेषामपि श्रीनिमित्तं महानासीत्समुच्छ्रयः ।
युद्धं वर्षसहस्राणि द्वात्रिंशदभवत्किल ॥ १२.३२.१४ ॥
அவர்களுக்கிடையே செல்வம் மற்றும் அரசுரிமையின் பொருட்டு பெரும் போட்டி எழுந்தது; அந்தப் போர் முப்பத்திரண்டாயிரம் ஆண்டுகள் நீடித்தது.
12.32.15
एकार्णवां महीं कृत्वा रुधिरेण परिप्लुताम् ।
जघ्नुर्दैत्यांस्तथा देवास्त्रिदिवं चाभिलेभिरे ॥ १२.३२.१५ ॥
குருதியால் நிரம்பி ஒரே பெருங்கடலாக மாறிய பூமியில், தேவர்கள் தைத்தியர்களைக் கொன்று சொர்க்கத்தை அடைந்தனர்.
12.32.16
तथैव पृथिवीं लब्ध्वा ब्राह्मणा वेदपारगाः ।
संश्रिता दानवानां वै साह्यार्थं दर्पमोहिताः ॥ १२.३२.१६ ॥
அதேபோல், பூமியை அடைந்த வேதங்களில் தேர்ந்த பிராமணர்களும், செருக்கால் மயங்கி, தானவர்களுக்கு உதவும் பொருட்டு அவர்களிடம் சென்று சரணடைந்தனர்.
12.32.17
शालावृका इति ख्यातास्त्रिषु लोकेषु भारत ।
अष्टाशीतिसहस्राणि ते चापि विबुर्धैर्हताः ॥ १२.३२.१७ ॥
பரதனின் வழித்தோன்றலே, மூன்று உலகங்களிலும் 'சாலாவிருகர்கள்' என்று புகழ்பெற்ற அவர்கள் எண்பத்தெட்டாயிரம் பேரும் தேவர்களால் கொல்லப்பட்டனர்.
12.32.18
धर्मव्युच्छित्तिमिच्छतो येऽधर्मस्य प्रवर्तकाः ।
हन्तव्यास्ते दुरात्मानो देवैर्दैत्या इवोल्वणाः ॥ १२.३२.१८ ॥
தர்மத்தை அழிக்க விரும்பி அதர்மத்தைப் பரப்பும் அந்தத் தீய மனமுடையோர் கொடிய தைத்தியர்களைப் போல் தேவர்களால் கொல்லப்பட வேண்டியவர்கள்.
12.32.19
एकं हत्वा यदि कुले शिष्टानां स्यादनामयम् ।
कुलं हत्वा च राष्ट्रे च न तद्वृत्तोपघातकम् ॥ १२.३२.१९ ॥
ஒருவனைக் கொல்வதால் குலத்தில் நல்லோருக்கு நலம் உண்டாகுமானால், குலத்தையும் நாட்டையும் கொல்வதும் ஒழுக்கத்தை அழிப்பதாகாது.
12.32.20
अधर्मरूपो धर्मो हि कश्चिदस्ति नराधिप ।
धर्मरूपो ह्यधर्मश्च तच्च ज्ञेयं विपश्चिता ॥ १२.३२.२० ॥
மன்னா, சில தர்மம் அதர்மத்தின் வடிவிலும், அதர்மம் தர்மத்தின் வடிவிலும் இருக்கும்; அதை அறிவுள்ளவன் அறிய வேண்டும்.
12.32.21
तस्मात्संस्तम्भयात्मानं श्रुतवानसि पाण्डव ।
देवैः पूर्वगतं मार्गमनुयातोऽसि भारत ॥ १२.३२.२१ ॥
ஆகவே பாண்டவனே, உன்னைத் தடுத்து நிலைநிறுத்திக்கொள்; நீ கற்றவன். பாரதனே, தேவர்கள் முன்னடந்த வழியில் நீ சென்றிருக்கிறாய்.
12.32.22
न हीदृशा गमिष्यन्ति नरकं पाण्डवर्षभ ।
भ्रातॄनाश्वासयैतांस्त्वं सुहृदश्च परंतप ॥ १२.३२.२२ ॥
பாண்டவர்களில் சிறந்தவனே, இத்தகையோர் நரகத்துக்குப் போக மாட்டார்கள். எதிரிகளைச் சுடுபவனே, இந்தச் சகோதரர்களையும் நண்பர்களையும் நீ ஆறுதல்படுத்து.
12.32.23
यो हि पापसमारम्भे कार्ये तद्भावभावितः ।
कुर्वन्नपि तथैव स्यात्कृत्वा च निरपत्रपः ॥ १२.३२.२३ ॥
பாவச் செயலைத் தொடங்குவதில் அதே எண்ணத்தால் நிறைந்தவன், செய்துகொண்டிருக்கும்போதும் அப்படியே இருப்பான்; செய்து முடித்த பின்னும் வெட்கமற்றவனாக இருப்பான்.
12.32.24
तस्मिंस्तत्कलुषं सर्वं समस्तमिति शब्दितम् ।
प्रायश्चित्तं न तस्यास्ति ह्रासो वा पापकर्मणः ॥ १२.३२.२४ ॥
அவனிடம் அந்தக் கறை முழுவதும் முழுமையாக உள்ளது என்று சொல்லப்படுகிறது; அந்தப் பாவியனுக்கு பிராயச்சித்தமும் இல்லை, பாவத்தில் குறைவும் இல்லை.
12.32.25
त्वं तु शुक्लाभिजातीयः परदोषेण कारितः ।
अनिच्छमानः कर्मेदं कृत्वा च परितप्यसे ॥ १२.३२.२५ ॥
ஆனால் நீ வெண்மையான குலத்தில் பிறந்தவன்; பிறனுடைய குற்றத்தால் தூண்டப்பட்டு, விரும்பாமலேயே இச்செயலைச் செய்து வருந்துகிறாய்.
12.32.26
अश्वमेधो महायज्ञः प्रायश्चित्तमुदाहृतम् ।
तमाहर महाराज विपाप्मैवं भविष्यसि ॥ १२.३२.२६ ॥
அசுவமேதம் என்னும் பெரிய யாகமே பிராயச்சித்தம் என்று கூறப்பட்டுள்ளது. மகாராஜனே, அதைச் செய்வாய்; இவ்வாறு நீ பாவமற்றவனாவாய்.
12.32.27
मरुद्भिः सह जित्वाऽरीन्भगवान्पाकशासनः ।
एकैकं क्रतुमाहृत्य शतकृत्वः शतक्रतुः ॥ १२.३२.२७ ॥
மருத்துகளுடன் பகைவர்களை வென்ற பகவான் பாகசாசனன் இந்திரன், ஒவ்வொரு யாகமாகச் செய்து நூறு முறை செய்தான்; அதனால் அவன் சதக்ரது எனப்பட்டான்.
12.32.28
धूतपाप्मा जितस्वर्गो लोकान्प्राप्य सुखोदयान् ।
मरुद्गणैर्वृतः शक्रः शुशुभे भासयन्दिशः ॥ १२.३२.२८ ॥
பாவம் நீங்கியவனாய், சுவர்க்கத்தை வென்று, இன்பம் தரும் உலகங்களை அடைந்து, மருத்துக் கூட்டங்களால் சூழப்பட்ட இந்திரன் திசைகளை ஒளிரச் செய்தபடி விளங்கினான்.
12.32.29
स्वर्गे लोके महीयन्तमप्सरोभिः शचीपतिम् ।
ऋषयः पर्युपासन्ते देवाश्च विबुधेश्वरम् ॥ १२.३२.२९ ॥
சுவர்க்கலோகத்தில் அப்சரஸ்களால் போற்றப்படும் சசீபதியாகிய இந்திரனை ரிஷிகள் வழிபட்டுச் சூழ்ந்துள்ளனர்; தேவர்களும் தேவர்களின் தலைவனை வழிபடுகின்றனர்.
12.32.30
सेयं त्वामनुसंप्राप्ता विक्रमेण वसुंधरा ।
निर्जिताश्च महीपाला विक्रमेण त्वयाऽनध ॥ १२.३२.३० ॥
இந்த பூமி வீரத்தால் உன்னை வந்தடைந்துள்ளது; பாவமற்றவனே, உன் வீரத்தால் மன்னர்களும் வெல்லப்பட்டனர்.
12.32.31
तेषां पुराणि राष्ट्राणि गत्वा राजन्सुहृद्वॄतः ।
भ्रातॄन्पुत्रांश्च पौत्रांश्च स्वेस्वे राज्येऽभिषेचय ॥ १२.३२.३१ ॥
ஓ அரசே, அவர்களின் நகரங்களுக்கும் நாடுகளுக்கும் சென்று, நண்பர்கள் சூழ, உன் சகோதரர்களையும் மகன்களையும் பேரன்களையும் அவரவர் அரசில் முடிசூட்டு.
12.32.32
बालानपि च गर्भस्थान्सांत्वेन समुदाचरन् ।
रञ्जयन्प्रकृतीः सर्वाः परिपाहि वसुंधराम् ॥ १२.३२.३२ ॥
குழந்தைகளையும் கருவில் உள்ளவர்களையும் கூட ஆறுதலுடன் நடத்தி, எல்லா குடிமக்களையும் மகிழ்வித்து, பூமியைக் காத்திடு.
12.32.33
कुमारो नास्ति येषां च कन्यास्तत्राभिषेचय ।
कामाशयो हि स्त्रीवर्गः शोकमेवं प्रहास्यसि ॥ १२.३२.३३ ॥
யாருக்கு இளவரசன் இல்லையோ, அங்கே அவர்களின் மகள்களை முடிசூட்டு. பெண்கள் கூட்டம் ஆசையை உடையது; இவ்வாறு நீ துயரை விடுவாய்.
12.32.34
एवमाश्वासनं कृत्वा सर्वराष्ट्रेषु भारत ।
यजस्व वाजिमेधेन यथेन्द्रो विजयी पुरा ॥ १२.३२.३४ ॥
ஓ பாரதா, இவ்வாறு எல்லா நாடுகளிலும் ஆறுதல் அளித்து, அசுவமேத யாகத்தால் யஜ்ஞம் செய்; முன்பு வெற்றி பெற்ற இந்திரன் செய்தது போல.
12.32.35
अशोच्यास्ते महात्मानः क्षत्रियाः क्षत्रियर्षभ ।
स्वकर्मभिर्गता नाशं कृतान्तबलमोहिताः ॥ १२.३२.३५ ॥
ஓ வீரர்களில் சிறந்தவனே, அந்த மகாத்மா வீரர்கள் துக்கப்படத் தக்கவர்கள் அல்லர்; தங்கள் சொந்த கர்மங்களால், காலத்தின் வலிமையால் மயங்கி, அழிவை அடைந்தனர்.
12.32.36
अवाप्तः क्षत्रधर्मस्ते राज्यं प्राप्तमकण्टकम् ।
रक्ष स्वधर्मं कौन्तेय श्रेयान्यः प्रेत्यभाविकः ॥ १२.३२.३६ ॥
நீ க்ஷத்திரிய தர்மத்தைப் பெற்றாய், முள்ளில்லாத அரசையும் அடைந்தாய். ஓ குந்தியின் மகனே, உன் தர்மத்தைக் காத்திடு; அதுவே மறுமைக்கு நன்மை தருவது.