മഹാഭാരതം · അധ്യായം 12.32
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.32.1
युधिष्ठिरस्य तद्वाक्यं श्रुत्वा द्वैपायनस्तदा ।
परीक्ष्य निपुणं बुद्ध्या ऋषिः प्रोवाच पाण्डवम् ॥ १२.३२.१ ॥
യുധിഷ്ഠിരന്റെ ആ വാക്കുകൾ കേട്ട്, അപ്പോൾ ദ്വൈപായനൻ ബുദ്ധികൊണ്ട് നന്നായി പരിശോധിച്ച ശേഷം പാണ്ഡവനോട് പറഞ്ഞു.
12.32.2
मा विषादं कृथा राजन्क्षत्रधर्ममनुस्मरन् ।
स्वधर्मेण हता ह्येते क्षत्रियाः क्षत्रियर्षभ ॥ १२.३२.२ ॥
രാജാവേ, ക്ഷത്രിയധർമ്മം ഓർത്ത് വിഷാദിക്കരുത്. ക്ഷത്രിയശ്രേഷ്ഠനേ, ഇവർ സ്വധർമ്മത്താൽ തന്നെ വധിക്കപ്പെട്ടവരാണ്.
12.32.3
काङ्क्षमाणाः श्रियं कृत्स्नां पृथिव्यां च मबद्यशः ।
कृतान्तविधिसंयुक्ताः कालेन निधनं गताः ॥ १२.३२.३ ॥
ഭൂമി മുഴുവനിലെയും ഐശ്വര്യവും മഹത്തായ യശസ്സും ആഗ്രഹിച്ചവർ, യമവിധിക്ക് വിധേയരായി കാലത്താൽ മരണം പ്രാപിച്ചു.
12.32.4
नृ त्वं हन्ता न भीमोऽयं नार्जुनो न यमावपि ।
कालः पर्यायधर्मेण प्राणानादत्त देहिनाम् ॥ १२.३२.४ ॥
നീയല്ല കൊല്ലുന്നവൻ, ഈ ഭീമനുമല്ല, അർജ്ജുനനുമല്ല, ഇരട്ടകളുമല്ല. ക്രമനിയമപ്രകാരം കാലമാണ് ദേഹികളുടെ പ്രാണൻ എടുത്തത്.
12.32.5
न तस्य मातापितरौ नानुग्राह्यो हि कश्चन ।
कर्मसाक्षी प्रजानां यस्तेन कालेन संहृताः ॥ १२.३२.५ ॥
അവന് മാതാപിതാക്കളില്ല, ആരും അവന്റെ അനുഗ്രഹത്തിന് അർഹരല്ല. അവൻ പ്രജകളുടെ കർമ്മങ്ങൾക്ക് സാക്ഷിയാണ്; ആ കാലത്താൽ ഇവർ സംഹരിക്കപ്പെട്ടു.
12.32.6
हेतुमात्रमिदं तस्य विहितं भरतर्षभ ।
यद्धन्ति भूतैर्भूतानि तदस्मै रूपमैश्वरम् ॥ १२.३२.६ ॥
ഭരതശ്രേഷ്ഠാ, ഇത് അവനാൽ വിധിക്കപ്പെട്ട കേവലം ഒരു നിമിത്തമാണ്. ജീവികൾ ജീവികളെ കൊല്ലുന്നത് ആ ഈശ്വരന്റെ രൂപമാണ്.
12.32.7
कर्म मूर्त्यात्मकं विद्धि साक्षिणं शुभपापयोः ।
सुखदुःखगुणोदर्कं कालं कालफलप्रदम् ॥ १२.३२.७ ॥
ശുഭാശുഭങ്ങൾക്ക് സാക്ഷിയായ, മൂർത്തരൂപമുള്ള കർമ്മത്തെ അറിയുക; സുഖദുഃഖഗുണങ്ങളുടെ ഫലം നൽകുന്ന കർമ്മത്തെയും, കാലഫലം നൽകുന്ന കാലത്തെയും അറിയുക.
12.32.8
तेषामपि महाबाहो कर्माणि परिचिन्तय ।
विनाशहेतुकानि त्वं यैस्तै कालवशं गताः ॥ १२.३२.८ ॥
മഹാബാഹുവേ! അവരുടെ കർമ്മങ്ങളെയും ചിന്തിക്കുക; അവ നാശഹേതുക്കളായിരുന്നു, അവയാൽ അവർ കാലവശരായി.
12.32.9
आत्मनश्च विजानीहि नियतव्रतशीलताम् ।
यदा त्वमीदृशं कर्म विधिनाऽऽक्रम्य कारितः ॥ १२.३२.९ ॥
നിന്റെ നിയതവ്രതസ്വഭാവത്തെയും അറിയുക; വിധി നിന്നെ അത്തരം കർമ്മം ബലാൽ ചെയ്യിച്ചപ്പോൾ.
12.32.10
त्वष्ट्रेव विहितं यन्त्रं यथा चेष्टयितुर्वशे ।
कर्मणा कालयुक्तेन तथेदं भ्राम्यते जगत् ॥ १२.३२.१० ॥
ത്വഷ്ടാവ് നിർമ്മിച്ച യന്ത്രം അത് ചലിപ്പിക്കുന്നവന്റെ വശത്തിലിരിക്കുന്നതുപോലെ, കാലയുക്തമായ കർമ്മത്താൽ ഈ ലോകം ചുറ്റിക്കപ്പെടുന്നു.
12.32.11
पुरुषस्य हि दृष्ट्वेमामुत्पत्तिमनिमित्ततः ।
यदृच्छया विनाशं च शोकहर्षावनर्थकौ ॥ १२.३२.११ ॥
മനുഷ്യന്റെ ഈ ഉത്പത്തിയെ നിമിത്തമില്ലാതെ, യദൃച്ഛയാൽ സംഭവിക്കുന്നതായി കണ്ട്, അവന്റെ നാശവും കണ്ട്, ശോകവും ഹർഷവും രണ്ടും വ്യർഥം.
12.32.12
व्यलीकमपि यत्त्वत्र चित्तवैतंसिकं तव ।
तदर्थमिष्यते राजन्प्रायश्चित्तं तदाचर ॥ १२.३२.१२ ॥
ഇവിടെ നിന്റെ മനസ്സിന്റെ മായയാൽ സംഭവിച്ച ഏതെങ്കിലും തെറ്റുണ്ടെങ്കിൽ, രാജാവേ, അതിനായി വിധിച്ച പ്രായശ്ചിത്തം ചെയ്യുക.
12.32.13
इदं तु श्रूयते पार्थ युद्धे देवासुरे पुरा ।
असुरा भ्रातरो ज्येष्ठा देवाश्चापि यवीयसः ॥ १२.३२.१३ ॥
ഹേ പാർത്ഥാ, പണ്ടു ദേവാസുരയുദ്ധത്തിൽ അസുരന്മാർ മൂത്ത സഹോദരന്മാരും ദേവന്മാർ ഇളയ സഹോദരന്മാരും ആയിരുന്നു എന്ന് കേൾക്കുന്നു.
12.32.14
तेषामपि श्रीनिमित्तं महानासीत्समुच्छ्रयः ।
युद्धं वर्षसहस्राणि द्वात्रिंशदभवत्किल ॥ १२.३२.१४ ॥
അവർക്കിടയിലും ശ്രീയുടെ (രാജലക്ഷ്മിയുടെ) കാരണത്താൽ വലിയ മത്സരം ഉണ്ടായി; ആ യുദ്ധം മുപ്പത്തിരണ്ടായിരം വർഷം നീണ്ടുനിന്നു.
12.32.15
एकार्णवां महीं कृत्वा रुधिरेण परिप्लुताम् ।
जघ्नुर्दैत्यांस्तथा देवास्त्रिदिवं चाभिलेभिरे ॥ १२.३२.१५ ॥
രക്തത്താൽ നിറഞ്ഞ് ഒരൊറ്റ മഹാസമുദ്രമായ ഭൂമിയിൽ ദേവന്മാർ ദൈത്യന്മാരെ വധിച്ചു; സ്വർഗ്ഗം പ്രാപിച്ചു.
12.32.16
तथैव पृथिवीं लब्ध्वा ब्राह्मणा वेदपारगाः ।
संश्रिता दानवानां वै साह्यार्थं दर्पमोहिताः ॥ १२.३२.१६ ॥
അതുപോലെ, ഭൂമി ലഭിച്ച വേദപാരംഗതരായ ബ്രാഹ്മണരും അഹങ്കാരത്താൽ മോഹിതരായി ദാനവരുടെ സഹായത്തിനായി അവരെ ആശ്രയിച്ചു.
12.32.17
शालावृका इति ख्यातास्त्रिषु लोकेषु भारत ।
अष्टाशीतिसहस्राणि ते चापि विबुर्धैर्हताः ॥ १२.३२.१७ ॥
ഹേ ഭാരതാ, മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും ശാലാവൃകന്മാർ എന്ന് പ്രസിദ്ധരായ എൺപത്തെട്ടായിരം പേരും ദേവന്മാരാൽ വധിക്കപ്പെട്ടു.
12.32.18
धर्मव्युच्छित्तिमिच्छतो येऽधर्मस्य प्रवर्तकाः ।
हन्तव्यास्ते दुरात्मानो देवैर्दैत्या इवोल्वणाः ॥ १२.३२.१८ ॥
ധർമ്മത്തെ നശിപ്പിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ച് അധർമ്മം പ്രചരിപ്പിക്കുന്ന ദുരാത്മാക്കൾ ഉഗ്രരായ ദൈത്യന്മാരെപ്പോലെ ദേവന്മാരാൽ വധിക്കപ്പെടേണ്ടവരാണ്.
12.32.19
एकं हत्वा यदि कुले शिष्टानां स्यादनामयम् ।
कुलं हत्वा च राष्ट्रे च न तद्वृत्तोपघातकम् ॥ १२.३२.१९ ॥
ഒരാളെ കൊന്നാൽ കുലത്തിൽ സജ്ജനങ്ങൾക്ക് ക്ഷേമമുണ്ടാകുമെങ്കിൽ, കുലത്തെയും രാഷ്ട്രത്തെയും കൊന്നാലും അത് സദാചാരത്തിന് നാശകരമല്ല.
12.32.20
अधर्मरूपो धर्मो हि कश्चिदस्ति नराधिप ।
धर्मरूपो ह्यधर्मश्च तच्च ज्ञेयं विपश्चिता ॥ १२.३२.२० ॥
ഹേ നരാധിപാ, അധർമ്മരൂപത്തിൽ ചില ധർമ്മമുണ്ട്; ധർമ്മരൂപത്തിൽ അധർമ്മവുമുണ്ട്; ബുദ്ധിമാൻ അത് അറിയണം.
12.32.21
तस्मात्संस्तम्भयात्मानं श्रुतवानसि पाण्डव ।
देवैः पूर्वगतं मार्गमनुयातोऽसि भारत ॥ १२.३२.२१ ॥
അതിനാൽ പാണ്ഡവാ, നിന്നെത്തന്നെ നിയന്ത്രിക്കുക; നീ ശ്രുതിജ്ഞനാണ്. ഭാരതാ, ദേവന്മാർ മുമ്പ് നടന്ന വഴിയെ നീ പിന്തുടർന്നിരിക്കുന്നു.
12.32.22
न हीदृशा गमिष्यन्ति नरकं पाण्डवर्षभ ।
भ्रातॄनाश्वासयैतांस्त्वं सुहृदश्च परंतप ॥ १२.३२.२२ ॥
പാണ്ഡവശ്രേഷ്ഠാ, ഇങ്ങനെയുള്ളവർ നരകത്തിൽ പോകില്ല. ശത്രുതാപനാ, ഈ സഹോദരന്മാരെയും സുഹൃത്തുക്കളെയും നീ ആശ്വസിപ്പിക്കുക.
12.32.23
यो हि पापसमारम्भे कार्ये तद्भावभावितः ।
कुर्वन्नपि तथैव स्यात्कृत्वा च निरपत्रपः ॥ १२.३२.२३ ॥
പാപകർമ്മം ആരംഭിക്കുന്നതിൽ ആ ഭാവത്താൽ നിറഞ്ഞവൻ ചെയ്യുമ്പോഴും അങ്ങനെതന്നെയിരിക്കും; ചെയ്തുകഴിഞ്ഞാലും ലജ്ജയില്ലാത്തവനായിരിക്കും.
12.32.24
तस्मिंस्तत्कलुषं सर्वं समस्तमिति शब्दितम् ।
प्रायश्चित्तं न तस्यास्ति ह्रासो वा पापकर्मणः ॥ १२.३२.२४ ॥
അവനിൽ ആ കളങ്കമെല്ലാം പൂർണ്ണമായി ഉണ്ടെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു; ആ പാപകർമ്മിക്ക് പ്രായശ്ചിത്തമില്ല, പാപക്കുറവുമില്ല.
12.32.25
त्वं तु शुक्लाभिजातीयः परदोषेण कारितः ।
अनिच्छमानः कर्मेदं कृत्वा च परितप्यसे ॥ १२.३२.२५ ॥
എന്നാൽ നീ ശുദ്ധമായ കുലത്തിൽ ജനിച്ചവനാണ്; മറ്റൊരാളുടെ കുറ്റത്താൽ പ്രേരിതനായി, ആഗ്രഹിക്കാതെയാണ് ഈ കർമ്മം ചെയ്തത്; അതിനാൽ നീ പരിതപിക്കുന്നു.
12.32.26
अश्वमेधो महायज्ञः प्रायश्चित्तमुदाहृतम् ।
तमाहर महाराज विपाप्मैवं भविष्यसि ॥ १२.३२.२६ ॥
അശ്വമേധം എന്ന മഹായജ്ഞമാണ് പ്രായശ്ചിത്തമായി പറയപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്. മഹാരാജാവേ, അത് നടത്തുക; ഇങ്ങനെ നീ പാപരഹിതനാകും.
12.32.27
मरुद्भिः सह जित्वाऽरीन्भगवान्पाकशासनः ।
एकैकं क्रतुमाहृत्य शतकृत्वः शतक्रतुः ॥ १२.३२.२७ ॥
മരുത്തുക്കളോടൊപ്പം ശത്രുക്കളെ ജയിച്ച ഭഗവാൻ പാകശാസനനായ ഇന്ദ്രൻ ഓരോ യജ്ഞം വീതം നൂറുതവണ ചെയ്ത് ശതക്രതുവായി.
12.32.28
धूतपाप्मा जितस्वर्गो लोकान्प्राप्य सुखोदयान् ।
मरुद्गणैर्वृतः शक्रः शुशुभे भासयन्दिशः ॥ १२.३२.२८ ॥
പാപം കഴുകിക്കളഞ്ഞ്, സ്വർഗ്ഗം ജയിച്ച്, സുഖം നൽകുന്ന ലോകങ്ങൾ പ്രാപിച്ച്, മരുദ്ഗണങ്ങളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട ശക്രൻ ദിക്കുകളെ പ്രകാശിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് ശോഭിച്ചു.
12.32.29
स्वर्गे लोके महीयन्तमप्सरोभिः शचीपतिम् ।
ऋषयः पर्युपासन्ते देवाश्च विबुधेश्वरम् ॥ १२.३२.२९ ॥
സ്വർഗ്ഗലോകത്തിൽ അപ്സരസ്സുകളാൽ ആദരിക്കപ്പെടുന്ന ശചീപതിയെ ഋഷികൾ ഉപാസിക്കുന്നു; ദേവന്മാരും ദേവേശ്വരനെ വണങ്ങുന്നു.
12.32.30
सेयं त्वामनुसंप्राप्ता विक्रमेण वसुंधरा ।
निर्जिताश्च महीपाला विक्रमेण त्वयाऽनध ॥ १२.३२.३० ॥
ഈ ഭൂമി പരാക്രമത്താൽ നിന്നെ പ്രാപിച്ചിരിക്കുന്നു; പാപരഹിതനേ, നിന്റെ പരാക്രമത്താൽ രാജാക്കന്മാർ ജയിക്കപ്പെട്ടു.
12.32.31
तेषां पुराणि राष्ट्राणि गत्वा राजन्सुहृद्वॄतः ।
भ्रातॄन्पुत्रांश्च पौत्रांश्च स्वेस्वे राज्येऽभिषेचय ॥ १२.३२.३१ ॥
ഹേ രാജാവേ, അവരുടെ നഗരങ്ങളിലും രാഷ്ട്രങ്ങളിലും ചെന്ന്, സുഹൃത്തുക്കളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട്, നിന്റെ സഹോദരന്മാരെയും പുത്രന്മാരെയും പൗത്രന്മാരെയും അവരവരുടെ രാജ്യങ്ങളിൽ അഭിഷേകം ചെയ്യുക.
12.32.32
बालानपि च गर्भस्थान्सांत्वेन समुदाचरन् ।
रञ्जयन्प्रकृतीः सर्वाः परिपाहि वसुंधराम् ॥ १२.३२.३२ ॥
കുട്ടികളോടും ഗർഭസ്ഥ ശിശുക്കളോടും പോലും ആശ്വാസത്തോടെ പെരുമാറി, എല്ലാ പ്രജകളെയും സന്തോഷിപ്പിച്ച്, ഭൂമിയെ സംരക്ഷിക്കുക.
12.32.33
कुमारो नास्ति येषां च कन्यास्तत्राभिषेचय ।
कामाशयो हि स्त्रीवर्गः शोकमेवं प्रहास्यसि ॥ १२.३२.३३ ॥
ആർക്കാണോ കുമാരന്മാരില്ലാത്തത്, അവിടെ അവരുടെ പുത്രിമാരെ അഭിഷേകം ചെയ്യുക. സ്ത്രീസമൂഹം കാമാസക്തമാണ്; ഇങ്ങനെ നീ ദുഃഖം ഉപേക്ഷിക്കും.
12.32.34
एवमाश्वासनं कृत्वा सर्वराष्ट्रेषु भारत ।
यजस्व वाजिमेधेन यथेन्द्रो विजयी पुरा ॥ १२.३२.३४ ॥
ഹേ ഭാരതാ, ഇങ്ങനെ എല്ലാ രാഷ്ട്രങ്ങളിലും ആശ്വാസം നൽകി, പണ്ടു വിജയിയായ ഇന്ദ്രൻ ചെയ്തതുപോലെ അശ്വമേധയാഗം ചെയ്യുക.
12.32.35
अशोच्यास्ते महात्मानः क्षत्रियाः क्षत्रियर्षभ ।
स्वकर्मभिर्गता नाशं कृतान्तबलमोहिताः ॥ १२.३२.३५ ॥
ഹേ ക്ഷത്രിയരിൽ ശ്രേഷ്ഠാ, ആ മഹാത്മാക്കളായ ക്ഷത്രിയർ ദുഃഖിക്കേണ്ടവരല്ല; സ്വന്തം കർമ്മങ്ങളാൽ, കൃതാന്തന്റെ ബലത്താൽ മോഹിതരായി അവർ നാശം പ്രാപിച്ചു.
12.32.36
अवाप्तः क्षत्रधर्मस्ते राज्यं प्राप्तमकण्टकम् ।
रक्ष स्वधर्मं कौन्तेय श्रेयान्यः प्रेत्यभाविकः ॥ १२.३२.३६ ॥
നീ ക്ഷത്രധർമ്മം നേടി, മുള്ളില്ലാത്ത രാജ്യവും നേടി. ഹേ കൗന്തേയാ, നിന്റെ സ്വധർമ്മം സംരക്ഷിക്കുക; അത് മരണാനന്തരത്തിന് ശ്രേയസ്കരമാണ്.