மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 12.321
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.321.1
साङ्ख्यज्ञानं मया प्रोक्तं योगज्ञानं निबोध मे ।
यथाश्रुतं यथादृष्टं तत्त्वेन नृपसत्तम ॥ १२.३२१.१ ॥
நான் சாங்கிய ஞானத்தைச் சொன்னேன்; இப்போது யோக ஞானத்தை என்னிடமிருந்து அறிவாயாக, கேட்டபடியும் கண்டபடியும் உண்மையாக, ஓ மன்னர்களில் சிறந்தவனே.
12.321.2
नास्ति साङ्ख्यसमं ज्ञानं नास्ति योगसमं बलम् ।
तावुभावेकचर्यौ तावुभावनिधनौ स्मृतौ ॥ १२.३२१.२ ॥
சாங்கியத்திற்கு இணையான ஞானம் இல்லை; யோகத்திற்கு இணையான பலம் இல்லை. அவ்விரண்டும் ஒரே பாதையுடையவை; அவ்விரண்டும் அழிவற்றவை என நினைவுகூரப்படுகின்றன.
12.321.3
पृथक्पृथक्प्रपश्यन्ति येऽप्यबुद्धिरता नराः ।
वयं तु राजन्पश्याम एकमेव तु निश्चयात् ॥ १२.३२१.३ ॥
அறிவின்மையில் ஈடுபட்ட மனிதர்கள் அவற்றை வேறு வேறாகக் காண்கின்றனர்; ஆனால் நாம், ஓ மன்னா, உறுதியாக அவற்றை ஒன்றாகவே காண்கிறோம்.
12.321.4
यदेव योगाः पश्यन्ति तत्साङ्ख्यैरपि दृश्यते ।
एकं साङ्ख्यं च योगं च यः पश्यति स तत्त्ववित् ॥ १२.३२१.४ ॥
யோகிகள் எதைக் காண்கிறார்களோ, அதுவே சாங்கியர்களாலும் காணப்படுகிறது; சாங்கியமும் யோகமும் ஒன்றேயெனக் காண்பவன் தத்துவ அறிவாளி.
12.321.5
रुद्रप्रधानानपरान्विद्धि योगानरिंदम् ।
तेनैव चाथ देहेन विचरन्ति दिशो दश ॥ १२.३२१.५ ॥
ஓ எதிரிகளை அடக்குபவனே, வேறு யோகங்களை ருத்திரனை முதன்மையாகக் கொண்டவை என அறிவாயாக; அதே உடலுடன் அவர்கள் பத்துத் திசைகளிலும் திரிகிறார்கள்.
12.321.6
यावद्धि प्रलयस्तात सूक्ष्मेणाष्टगुणेन ह ।
योगेन लोकान्विचरन्सुखं संन्यस्य चानघ ॥ १२.३२१.६ ॥
அன்பே, பிரளயம் வரும்வரை எட்டு குணங்களுடைய நுட்பமான யோகத்தால் உலகங்களில் சுகமாகத் திரிந்து, பின்னர் துறந்து, ஓ பாவமற்றவனே.
12.321.7
तावदेवाष्टगुणिनं योगप्राहुर्मनीषिणः ।
सूक्ष्ममष्टगुणं प्राहुर्नेतरं नृपसत्तम ॥ १२.३२१.७ ॥
அறிஞர்கள் யோகத்தை எண்ணற்ற எட்டு குணங்களுடையதென்கிறார்கள். அரசர்களில் சிறந்தவனே, அவர்கள் நுண்மையை எட்டு குணங்களுடையதென்கிறார்கள், மற்றதல்ல.
12.321.8
द्विगुणं योगत्यं तु योगानां प्राहुरुत्तमम् ।
सगुणं निर्गुणं चैव यथाशास्त्रनिदर्शनम् ॥ १२.३२१.८ ॥
யோகங்களில் இரு வகையான யோகத்தையே உத்தமமானதென்கிறார்கள் — குணத்துடன் கூடியதும் குணமற்றதுமாக, சாத்திரம் காட்டியபடி.
12.321.9
धारणं चैव मनसः प्राणायामश्च पार्थिव ।
एकाग्रता च मनसः प्राणायामस्तथैव च ॥ १२.३२१.९ ॥
ஓ அரசே, மனத்தை நிலைநிறுத்துவதும் பிராணாயாமமும்; மனத்தின் ஒருமுகப்பும் பிராணாயாமமும் அவ்வாறே.
12.321.10
प्राणायामो हि सगुणो निर्गुणं धारयेन्मनः ।
यद्यदृश्यति मुञ्चन्वै प्राणान्मैथिलसत्तम।
वाताधिक्यं भवत्येव तस्मात्तं न समाचरेत् ॥ १२.३२१.१० ॥
பிராணாயாமம் குணத்துடையது; குணமற்ற நிலையில் மனத்தை நிறுத்த வேண்டும். மிதிலர்களில் சிறந்தவனே, எது எது தோன்றுகிறதோ, பிராணன்களை விடுகையில், வாயுவின் மிகுதி உண்டாகிறது; ஆகவே அதைச் செய்யக்கூடாது.
12.321.11
निशायाः प्रथमे यामे चोदना द्वादश स्मृताः ।
मध्ये स्वप्नात्परे यामे द्वादशैव तु चोदनाः ॥ १२.३२१.११ ॥
இரவின் முதல் யாமத்தில் பன்னிரண்டு தூண்டல்கள் நினைவுகூரப்பட்டுள்ளன; உறக்கத்தின் நடுவிலும் பிந்திய யாமத்திலும் பன்னிரண்டே தூண்டல்கள் உள்ளன.
12.321.12
तदेवमुपशान्तेन दान्तेनैकान्तशीलिना ।
आत्मारामेण बुद्धेन योक्तव्योऽऽत्मा न संशयः ॥ १२.३२१.१२ ॥
ஆகவே, அமைதியடைந்தவனும், அடக்கமுள்ளவனும், தனிமை விரும்புபவனும், ஆத்மாவில் மகிழ்பவனும், விழிப்புற்றவனுமான ஒருவன் ஆத்மாவை யோகத்தில் இணைக்க வேண்டும் — இதில் ஐயமில்லை.
12.321.13
पञ्चानामिन्द्रियाणां तु दोषानाक्षिप्य पञ्चधा ।
शब्दं रूपं तथा स्पर्शं रसं गन्धं तथैव च ॥ १२.३२१.१३ ॥
ஐந்து புலன்களின் குற்றங்களை ஐவகையாக விலக்கி — ஓசை, வடிவம், தொடு உணர்வு, சுவை, மணம் ஆகியவற்றையும்.
12.321.14
प्रतिभामपवर्गं च प्रतिसंहृत्य मैथिल ।
इन्द्रियग्राममखिलं मनस्यभिनिवेश्य ह ॥ १२.३२१.१४ ॥
மைதிலனே, உள்ளொளியையும் விடுதலையையும் உள்ளடக்கி, முழு புலன் தொகுதியையும் மனதில் நிறுத்தி.
12.321.15
मनस्तथैवाहंकारे प्रतिष्ठाप्य नराधिप ।
अहंकारं तथा बुद्धौ बुद्धिं च प्रकृतावपि ॥ १२.३२१.१५ ॥
மன்னா, மனதை அவ்வாறே அகங்காரத்தில் நிலைநிறுத்தி, அகங்காரத்தை புத்தியிலும், புத்தியை பிரகிருதியிலும் நிலைநிறுத்தி.
12.321.16
एवं हि परिसंख्याय ततो ध्यायन्ति केवलम् ।
विरजस्कमलं नित्यमनन्तं शुद्धमव्रणम् ॥ १२.३२१.१६ ॥
இவ்வாறு முழுமையாக எண்ணி, பின்னர் அவர்கள் வெறுமனே அதையே தியானிக்கின்றனர் — மாசற்ற, நித்திய, முடிவற்ற, தூய்மையான, குறைவற்றதை.
12.321.17
तस्थुषं पुरुषं नित्यमभेद्यमजरामरम् ।
शाश्वतं चाव्ययं चैव ईशानं ब्रह्म चाख्यम् ॥ १२.३२१.१७ ॥
நிலைத்திருக்கும் புருஷன் — நித்தியமான, பிளக்க முடியாத, முதுமையும் சாவும் அற்ற, நிலையான, அழியாத, ஈசானன் எனப்படும் பிரம்மம்.
12.321.18
युक्तस्य तु महाराज लक्षणान्युपधारम् ।
लक्षणं तु प्रसादस्य यथा तृप्तः सुखं स्वयेत् ॥ १२.३२१.१८ ॥
மாமன்னனே, யோகத்தில் நிலைத்தவனின் அடையாளங்களைக் கவனி. தெளிவின் அடையாளம்: நிறைவுற்றவன் இன்பமாக உறங்குவது போல.
12.321.19
निर्वाते तु यथा दीपो ज्वलेत्स्नेहस…धतः ।
निश्चलोर्ध्वशिखस्तद्वद्युक्तमाहुर्मनीषिण ॥ १२.३२१.१९ ॥
காற்றில்லாத இடத்தில் எண்ணெய் நிரம்பிய விளக்கு அசையாத, மேல்நோக்கிய சுடருடன் எரிவது போல, ஞானிகள் யுக்தனை (யோகியை) அவ்வாறே கூறுவர்.
12.321.20
पाषाण इव मेघोत्थैर्यथा बिन्दुभिराहतः ।
नालं चालयितुं शक्यस्तथा युक्तस्य लक्षणम् ॥ १२.३२१.२० ॥
மேகத்திலிருந்து விழும் துளிகளால் அடிபட்ட கல் அசைக்கப்பட முடியாததுபோல், யுக்தனின் (யோகியின்) அடையாளம் அதுவே.
12.321.21
शक्तदुन्दुभिनिर्घोषैर्विधिधैर्गीतवादितैः ।
क्रियमाणैर्न कम्पेत युक्तस्यैतन्निदर्शनम् ॥ १२.३२१.२१ ॥
பேரிகைகளின் முழக்கமும் பல வகை இசையும் பாடலும் நிகழ்ந்தாலும் நடுங்காதவனே யுக்தனின் (யோகியின்) சான்று.
12.321.22
तैलपात्रं यथा पूर्णं कराभ्यां गृह्य पूरुषः ।
सोपानमारुहेद्भीतस्तर्ज्यमानोऽसिषणिभिः ॥ १२.३२१.२२ ॥
எண்ணெய் நிரம்பிய பாத்திரத்தை இரு கைகளாலும் பற்றிக்கொண்டு, வாள்களாலும் ஈட்டிகளாலும் அச்சுறுத்தப்படும் மனிதன் அஞ்சியபடி படியேறுவது போல்.
12.321.23
संयतात्मा भयात्तेषां न पात्राद्बिन्दुमुत्सृजेत् ।
तथैवोत्तरमागम्य एकाग्रमनसस्तथा ॥ १२.३२१.२३ ॥
தன்னை அடக்கிய அவன் அவர்களுக்கு அஞ்சி பாத்திரத்திலிருந்து ஒரு துளியும் சிந்தமாட்டான்; அவ்வாறே மேலேறி ஒருமுகப்பட்ட மனத்தினனும்.
12.321.24
स्थिरत्वादिन्द्रियाणां तु निश्चलस्तथैव च ।
एवं युक्तस्य तु मुनेर्लक्षणान्युपल… ॥ १२.३२१.२४ ॥
புலன்களின் உறுதியால் அவன் அசையாதிருக்கிறான்; இவ்வாறு யுக்த முனியின் அடையாளங்கள் அறியப்பட வேண்டும்.
12.321.25
स्वयुक्तः पश्यते ब्रह्म यत्तत्परम…यम् ।
महतस्तमसो मध्ये स्थितं ज्व नसा…भम् ॥ १२.३२१.२५ ॥
தன்னை யோகத்தில் நிலைநிறுத்தியவன் அந்த உயர்ந்த பிரம்மத்தைக் காண்கிறான்; அது … ஆகும், பெரும் இருளின் நடுவில் நிலைத்து, நெருப்பைப் போல் ஒளிர்கிறது.
12.321.26
एतेन केवलं याति त्यक्त्वा देहमसाक्षिकम् ।
कालेन महता राजञ्श्रुतिरेषा सनातनी ॥ १२.३२१.२६ ॥
இதனாலேயே அவன் தனியாக (பிரம்மத்தை) அடைகிறான், உடலைத் துறந்து, சாட்சியின்றி; அரசே, நெடுங்காலத்துக்குப் பின் இந்த மறை நித்தியமானது.
12.321.27
एतद्धि योगं योगानां किमन्यद्योगलक्षणम् ।
विज्ञाय तद्धि मन्यन्ते कृतकृत्या मनीषिणः ॥ १२.३२१.२७ ॥
இதுவே யோகங்களில் யோகம்; யோகத்தின் வேறு எந்த அடையாளம் இருக்க முடியும்? அதை அறிந்தே கடமை நிறைவேற்றிய ஞானிகள் அதைக் கருதுகிறார்கள்.