مهابهاراتا · أدهيايا 12.331
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.331.1
कथं व्यासस्य धर्मात्मा शुको जज्ञे महातपाः ।
सिद्धिं च परमां प्राप्तस्तन्मे ब्रूहि पितामह ॥ १२.३३१.१ ॥
قال يُدْهِشْتِهِرَ: كيف وُلِد شُكَ، ابن فيّاسا ذو النفس الصالحة، العابد العظيم؟ وكيف نال الكمال الأعلى؟ أخبرني بذلك يا جدّي.
12.331.2
कस्यां चोत्पादयामास शुकं व्यासस्तपोधनः ।
न ह्यस्य जननीं विद्मो जन्म चाग्र्यं महात्मनः ॥ १२.३३१.२ ॥
ومن أي امرأة أنجب فيّاسا، الغني بالتقشف، شُكَ؟ لا نعرف أم ذلك الكبير النفس، ولا مولده الأسمى.
12.331.3
कथं च बालस्य सतः सूक्ष्मज्ञाने रता मतिः ।
यथा नान्यस्य लोकेऽस्मिन्द्वितीयस्येह कस्यचित् ॥ १२.३३१.३ ॥
وكيف، وهو ما زال طفلًا، ابتهج عقله بالمعرفة الدقيقة، كما لم يبتهج عقل أحد غيره في هذا العالم؟
12.331.4
एतदिच्छाम्यहं श्रोतुं विस्तरेण महामते ।
न हि मे तृप्तिरस्तीह शृण्वतोऽमृतमुत्तमम् ॥ १२.३३१.४ ॥
يا عظيم العقل، أرغب في سماع هذا بالتفصيل. ومع أنني أستمع، لست شبعانًا، فهذا هو الأمرت الأسمى.
12.331.5
माहात्म्यमात्मयोगं च विज्ञानं च शुकस्य ह ।
यथावदानुपूर्व्येण तन्मे ब्रूहि पितामह ॥ १२.३३१.५ ॥
أخبرني بترتيب وعلى حقيقته يا جدّي، بعظمة شُكَ، ويوغه الذاتي، ومعرفته المحققة.
12.331.6
न हायनैर्न पलितैर्न वित्तैर्न च बन्धुभिः ।
ऋषयश्चक्रिरे धर्मं योऽनूचानः स नो महान् ॥ १२.३३१.६ ॥
لم يُقرّر الحكماء الدّهر بالسنين، ولا بالشيب، ولا بالمال، ولا بالأقارب؛ فمن كان عالمًا بالكتب فهو العظيم عندنا.
12.331.7
तपोमूलमिदं सर्वं यन्मां पृच्छसि पाण्डव ।
तदिन्द्रियाणि संयम्य तपो भवति नान्यथा ॥ १२.३३१.७ ॥
يا ابن پاندو، كل ما تسألني عنه قائم على أصل التقشف. لا يكون التقشف إلا بضبط الحواس، ولا سبيل غير ذلك.
12.331.8
इन्द्रियाणां प्रसङ्गेन दोषमृच्छत्यसंशयम् ।
संनियम्य तु तान्येव सिद्धिमाप्नोति मानवः ॥ १२.३३१.८ ॥
إن الإنسان بتعلقه بالحواس يقع في الخطأ بلا ريب، ولكن بضبطها تماماً يبلغ الكمال.
12.331.9
अश्वमेधसहस्रस्य वाजपेयशतस्य च ।
योगस्य कलया तात न तुल्यं विद्यते फलम् ॥ १२.३३१.९ ॥
يا بني، إن ثمرة جزء يسير من اليوغا لا تعادل ثمرة ألف قربان للحصان ومائة طقس فاجابيّا.
12.331.10
अत्र ते वर्तयिष्यामि जन्मयोगफलं तथा ।
शुकस्याग्र्यां गतिं चैव दुर्विदामकृतात्मभिः ॥ १२.३३१.१० ॥
سأحدّثك هنا عن ثمرة اليوغا والميلاد، وعن المصير الأسمى لشوكا، وهو عسير الإدراك على من لا ضبط لنفسه.
12.331.11
मेरुशृङ्गे किल पुरा कर्णिकारवनायुते ।
विजहार महादेवो भीमैर्भूतगणैर्वृतः ॥ १२.३३१.११ ॥
يُقال إنه في القديم، على قمة ميرو الغنية بغابات الكرنيكارا، كان مهاديفا يلهو مقيماً، محاطاً بجموع مرعبة من الأرواح.
12.331.12
शैलराजसुता चैव देवी तत्राभवत्पुरा ।
तत्र दिव्यं तपस्तेषे कृष्णद्वैपायनः प्रभुः ॥ १२.३३१.१२ ॥
وكانت هناك أيضاً في القديم الإلهة ابنة ملك الجبال؛ وهناك أدّى الرب كريشنا دفايبايانا تقشفاً إلهياً.
12.331.13
योगेनात्मानमाविश्य योगधर्मपरायणः ।
धारयन्स तपस्तेपे पुत्रार्थं कुरुसत्तम ॥ १२.३३१.१३ ॥
دخل في نفسه بالیوغا، متفانياً في واجب اليوغا، ممسكاً بنفسه، فمارس التقشف طلباً لابن، يا أفضل الكورو.
12.331.14
अग्नेर्भूमेरपां वायोरन्तरिक्षस्य वा विभो ।
वीर्येण संमितः पुत्रो मम भूयादिति स्म ह ॥ १२.३३१.१४ ॥
ليكن لي ابن مساوٍ في القوة للنار أو الأرض أو الماء أو الريح أو الفضاء، يا ذا القدرة — هكذا قال حقاً.
12.331.15
संकल्पेनाथ मौनेन दुष्प्रापमकृतात्मभिः ।
वरयामास देवेशमास्थितस्तप उत्तमम् ॥ १२.३३१.१५ ॥
بالعزم والصمت، وهو عسير على من لم يضبطوا أنفسهم، فلجأ إلى أعلى التقشف وسأل سيد الآلهة نعمة.
12.331.16
अतिष्ठन्मारुताहारः शतं किल समाः प्रभुः ।
आराधयन्महादेवं बहुरूपमुमापतिम् ॥ १२.३३१.१६ ॥
يتغذى على الريح وحدها، فوقف الرب مائة عام، يعبد مهاديفا ذا الصور الكثيرة، رب أوما.
12.331.17
तत्र ब्रह्मर्षयश्चैव सर्वे देवर्षयस्तथा ।
लोकपालाश्च लोकेशं साध्याश्च वसुभिः सह ॥ १२.३३१.१७ ॥
اجتمع هناك كبار البراهمة وجميع كبار الآلهة، وحماة العوالم، ورب العوالم، والسادهيات مع الواسو.
12.331.18
आदित्याश्चैव रुद्राश्च दिवाकरनिशाकरौ ।
मारुतो मरुतश्चैव सागराः सरितस्तथा ॥ १२.३३१.१८ ॥
والآديتيا والرودرا، والشمس والقمر، والريح والماروت، والبحار والأنهار كذلك.
12.331.19
अश्विनौ देवगन्धर्वास्तथा नारदपर्वतौ ।
विश्वावसुश्च गन्धर्वः सिद्धाश्चाप्सरसां गणाः ॥ १२.३३१.१९ ॥
الأشويناوان، والآلهة والغاندهاروا، ونارادا وبارفاتا، والغاندهاروا فيشفافاسو، والسيدهات، وجماعات الأبسارا.
12.331.20
तत्र रुद्रो महादेवः कर्णिकारमयीं शुभाम् ।
धारयाणः स्रजं भाति ज्योत्स्नामिव निशाकरः ॥ १२.३३१.२० ॥
وهناك كان الإله الأعظم رودرا، يرتدي إكليلاً مباركاً من زهور الكرنيكارا، يتألق كالقمر بضيائه.
12.331.21
तस्मिन्दिव्ये वने रम्ये देवदेवर्षिसंकुले ।
आस्थितः परमं योगमृषिः पुत्रार्थमच्युतः ॥ १२.३३१.२१ ॥
في تلك الغابة الإلهية البهية، الغاصّة بالآلهة والحكماء، كان الحكيم أتشيوتا قد انصرف إلى اليوغا العليا طلباً لابن.
12.331.22
न चास्य हीयते प्राणो न ग्लानिरुपजायते ।
त्रयाणामपि लोकानां तदद्भुतमिवाभवत् ॥ १२.३३१.२२ ॥
لم يكن نَفَسُ حياته يضعف، ولم يكن يعتريه الإعياء؛ وكان ذلك كأنه أمرٌ عجيبٌ للعوالم الثلاثة.
12.331.23
जटाश्च तेजसा तस्य वैश्वानरशिखोपमाः ।
प्रज्वलन्त्यः स्म दृश्यन्ते युक्तस्यामिततेजसः ॥ १२.३३१.२३ ॥
وكانت خصلاته المتشابكة تتوهج بضيائه كألسنة النار الكونية فايشفانارا، تُرى عند المستغرق في اليوغا ذي البهاء اللامتناهي.
12.331.24
मार्कण्डेयो हि भगवानेतदाख्यातवान्मम ।
स देवचरितानीह कथयामास मे तदा ॥ १२.३३१.२४ ॥
لقد أخبرني بهذا الجليل ماركاندِيا نفسه؛ فقصّ عليّ هنا أخبار الآلهة في ذلك الوقت.
12.331.25
एता अद्यापि कृष्णस्य तपसा तेन दीपिताः ।
अग्निवर्णा जटास्तात प्रकाशन्ते महात्मनः ॥ १२.३३१.२५ ॥
يا بني، ما زالت تتلألأ حتى اليوم جدائل شعره الكثيفة ذات لون النار، التي أضاءها تقشّف ذلك العظيم الروح كريشنا (دفايبايانا).
12.331.26
एवंविधेन तपसा तस्य भक्त्या च भारत ।
महेश्वरः प्रसन्नात्मा चकार मनसा मतिम् ॥ १२.३३१.२६ ॥
يا سليل بهارتا، بمثل ذلك التقشف وبفضل تفانيه، سرّ المهيشفara في قلبه، فعقد في نفسه العزم.
12.331.27
ततस्तस्य महादेवो दर्शयामास साम्बिकः ।
उवाच चैवं भगवांख्यम्बकः प्रहसन्निव।
एवंविधस्ते तनयो द्वैपायन भविष्यति ॥ १२.३३१.२७ ॥
ثم تجلّى له الإله العظيم مع أمبيكا. وتكلم المبارك أمبكا كأنه يبتسم: «يا دفايبايانا، سيكون ابنك على هذه الصفة.»
12.331.28
यथा ह्यग्निर्यथा वायुर्यथा भूमिर्यथा जलम् ।
यथाऽऽकारास्तथा शुद्धो भविता ते सुतो महान् ॥ १२.३३१.२८ ॥
كما هي النار والريح والأرض والماء، هكذا سيكون ابنك العظيم طاهرًا بحسب طبيعته.
12.331.29
तद्भावभावी तद्बुद्धिस्तदाऽऽत्मा तदपाश्रयः ।
तेजसाऽऽवृत्य लोकांस्त्रीन्यशः प्राप्स्यति ते सुतः ॥ १२.३३१.२९ ॥
ثابتًا على تلك الطبيعة نفسها، ذا العقل والذات ذاتهما، متخذًا ذلك وحده ملجأً، سيغشى ابنك العوالم الثلاثة بتألقه ويبلغ المجد.