மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 12.331
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.331.1
कथं व्यासस्य धर्मात्मा शुको जज्ञे महातपाः ।
सिद्धिं च परमां प्राप्तस्तन्मे ब्रूहि पितामह ॥ १२.३३१.१ ॥
யுதிஷ்டிரர் கூறினார்: வியாசரின் தர்மாத்மாவான மகன் சுகர், மகா தவசி, எவ்வாறு பிறந்தார்? அவர் பரம சித்தியை எவ்வாறு அடைந்தார்? பிதாமகரே, அதை எனக்குச் சொல்லுங்கள்.
12.331.2
कस्यां चोत्पादयामास शुकं व्यासस्तपोधनः ।
न ह्यस्य जननीं विद्मो जन्म चाग्र्यं महात्मनः ॥ १२.३३१.२ ॥
தவச் செல்வரான வியாசர் எந்தப் பெண்ணிடம் சுகரைப் பெற்றார்? அந்த மகாத்மாவின் தாயை நாம் அறியோம், அவரது உன்னதப் பிறப்பையும் அறியோம்.
12.331.3
कथं च बालस्य सतः सूक्ष्मज्ञाने रता मतिः ।
यथा नान्यस्य लोकेऽस्मिन्द्वितीयस्येह कस्यचित् ॥ १२.३३१.३ ॥
குழந்தையாக இருந்தும் அவரது மனம் நுட்பமான ஞானத்தில் எவ்வாறு மகிழ்ந்தது? இவ்வுலகில் வேறு எவருடைய மனமும் இவ்வாறு மகிழவில்லை.
12.331.4
एतदिच्छाम्यहं श्रोतुं विस्तरेण महामते ।
न हि मे तृप्तिरस्तीह शृण्वतोऽमृतमुत्तमम् ॥ १२.३३१.४ ॥
மகாமதியே! இதை விரிவாகக் கேட்க விரும்புகிறேன். இந்த உத்தமமான அமிர்தத்தைக் கேட்கும்போதும் எனக்கு திருப்தி இல்லை.
12.331.5
माहात्म्यमात्मयोगं च विज्ञानं च शुकस्य ह ।
यथावदानुपूर्व्येण तन्मे ब्रूहि पितामह ॥ १२.३३१.५ ॥
சுகரின் மகிமையையும், அவரது ஆத்ம யோகத்தையும், விஞ்ஞானத்தையும் — பிதாமகரே, அதை முறையாகவும் உள்ளபடியும் எனக்குச் சொல்லுங்கள்.
12.331.6
न हायनैर्न पलितैर्न वित्तैर्न च बन्धुभिः ।
ऋषयश्चक्रिरे धर्मं योऽनूचानः स नो महान् ॥ १२.३३१.६ ॥
முனிவர்கள் ஆண்டுகளாலும், நரைமுடியாலும், செல்வத்தாலும், உறவினர்களாலும் தர்மத்தை நிறுவவில்லை; வேதம் கற்றவரே நமக்கு மகத்தானவர்.
12.331.7
तपोमूलमिदं सर्वं यन्मां पृच्छसि पाण्डव ।
तदिन्द्रियाणि संयम्य तपो भवति नान्यथा ॥ १२.३३१.७ ॥
பாண்டவனே, நீ என்னிடம் கேட்பதெல்லாம் தவத்தின் அடிப்படையிலானது. புலன்களை அடக்குவதே தவம்; வேறுவிதமாக அல்ல.
12.331.8
इन्द्रियाणां प्रसङ्गेन दोषमृच्छत्यसंशयम् ।
संनियम्य तु तान्येव सिद्धिमाप्नोति मानवः ॥ १२.३३१.८ ॥
புலன்களில் பற்றுக்கொள்வதால் மனிதன் சந்தேகமின்றிக் குற்றத்தை அடைகிறான். ஆனால் அவற்றையே முழுமையாக அடக்கினால் அவன் சித்தியை அடைகிறான்.
12.331.9
अश्वमेधसहस्रस्य वाजपेयशतस्य च ।
योगस्य कलया तात न तुल्यं विद्यते फलम् ॥ १२.३३१.९ ॥
அன்பனே, யோகத்தின் ஒரு கூறின் பலன் ஆயிரம் அசுவமேதங்களுக்கும் நூறு வாஜபேயங்களுக்கும் சமமாகாது.
12.331.10
अत्र ते वर्तयिष्यामि जन्मयोगफलं तथा ।
शुकस्याग्र्यां गतिं चैव दुर्विदामकृतात्मभिः ॥ १२.३३१.१० ॥
இங்கே உனக்கு யோகத்தால் பிறப்பின் பலனையும், சுகரின் உயர்ந்த கதியையும் விவரிப்பேன்; தன்னடக்கம் இல்லாதவர்களால் அறியப்படுவது கடினம்.
12.331.11
मेरुशृङ्गे किल पुरा कर्णिकारवनायुते ।
विजहार महादेवो भीमैर्भूतगणैर्वृतः ॥ १२.३३१.११ ॥
முன்பொரு காலத்தில் மேருவின் சிகரத்தில், கர்ணிகார வனங்கள் நிறைந்த இடத்தில், பயங்கரமான பூதகணங்களால் சூழப்பட்ட மகாதேவன் விளையாடி வாழ்ந்தார் என்பர்.
12.331.12
शैलराजसुता चैव देवी तत्राभवत्पुरा ।
तत्र दिव्यं तपस्तेषे कृष्णद्वैपायनः प्रभुः ॥ १२.३३१.१२ ॥
அங்கேயே முன்பு மலைகளின் அரசனின் மகளாகிய தேவியும் இருந்தாள்; அங்கே பிரபுவான கிருஷ்ணத்வைபாயனர் திவ்ய தவம் புரிந்தார்.
12.331.13
योगेनात्मानमाविश्य योगधर्मपरायणः ।
धारयन्स तपस्तेपे पुत्रार्थं कुरुसत्तम ॥ १२.३३१.१३ ॥
யோகத்தால் தன்னுள் நிலைபெற்று, யோக தர்மத்தில் ஈடுபட்டவராய், அவர் மகனுக்காக தவம் செய்தார். ஓ குருக்களில் சிறந்தவனே!
12.331.14
अग्नेर्भूमेरपां वायोरन्तरिक्षस्य वा विभो ।
वीर्येण संमितः पुत्रो मम भूयादिति स्म ह ॥ १२.३३१.१४ ॥
நெருப்பு, பூமி, நீர், காற்று அல்லது ஆகாயத்தின் வீரியத்திற்கு ஒத்த ஒரு மகன் எனக்கு உண்டாக வேண்டும், ஓ வலிமையுள்ளவனே — என்று அவர் கூறினார்.
12.331.15
संकल्पेनाथ मौनेन दुष्प्रापमकृतात्मभिः ।
वरयामास देवेशमास्थितस्तप उत्तमम् ॥ १२.३३१.१५ ॥
சங்கல்பத்தாலும் மௌனத்தாலும், தன்னடக்கமற்றவர்களால் பெற முடியாததை, உயர்ந்த தவத்தை மேற்கொண்டு, தேவர்களின் தலைவனிடம் அவர் வரம் கேட்டார்.
12.331.16
अतिष्ठन्मारुताहारः शतं किल समाः प्रभुः ।
आराधयन्महादेवं बहुरूपमुमापतिम् ॥ १२.३३१.१६ ॥
காற்றை உணவாகக் கொண்டு, அந்த பிரபு நூறு ஆண்டுகள் நின்றார்; பல வடிவினரான, உமாபதியான மகாதேவனை ஆராதித்தார்.
12.331.17
तत्र ब्रह्मर्षयश्चैव सर्वे देवर्षयस्तथा ।
लोकपालाश्च लोकेशं साध्याश्च वसुभिः सह ॥ १२.३३१.१७ ॥
அங்கே பிரம்மரிஷிகள், அனைத்து தேவரிஷிகளும், லோகபாலர்களும், லோகேசனும், சாத்தியர்களும் வசுக்களுடன் சேர்ந்தனர்.
12.331.18
आदित्याश्चैव रुद्राश्च दिवाकरनिशाकरौ ।
मारुतो मरुतश्चैव सागराः सरितस्तथा ॥ १२.३३१.१८ ॥
ஆதித்யர்களும் ருத்ரர்களும், சூரியனும் சந்திரனும், வாயுவும் மருத்துக்களும், கடல்களும் நதிகளும் அவ்வாறே.
12.331.19
अश्विनौ देवगन्धर्वास्तथा नारदपर्वतौ ।
विश्वावसुश्च गन्धर्वः सिद्धाश्चाप्सरसां गणाः ॥ १२.३३१.१९ ॥
அஷ்வினி இரட்டையர், தேவர்களும் கந்தர்வர்களும், நாரதரும் பர்வதரும், கந்தர்வன் விश்வாவசுவும், சித்தர்களும் அப்சரஸ்களின் கூட்டங்களும் (அங்கிருந்தனர்).
12.331.20
तत्र रुद्रो महादेवः कर्णिकारमयीं शुभाम् ।
धारयाणः स्रजं भाति ज्योत्स्नामिव निशाकरः ॥ १२.३३१.२० ॥
அங்கே மகாதேவரான ருத்ரர் கர்ணிகார மலர்களால் ஆன அழகிய மாலையை அணிந்து, நிலவு தன் ஒளியுடன் விளங்குவது போல் ஒளிர்ந்தார்.
12.331.21
तस्मिन्दिव्ये वने रम्ये देवदेवर्षिसंकुले ।
आस्थितः परमं योगमृषिः पुत्रार्थमच्युतः ॥ १२.३३१.२१ ॥
தேவர்களும் முனிவர்களும் நிறைந்த அந்த தெய்வீக, இனிய வனத்தில், புதல்வனுக்காக அச்யுதரான முனிவர் உயர்ந்த யோகத்தில் நிலைபெற்றிருந்தார்.
12.331.22
न चास्य हीयते प्राणो न ग्लानिरुपजायते ।
त्रयाणामपि लोकानां तदद्भुतमिवाभवत् ॥ १२.३३१.२२ ॥
அவருடைய உயிர் குன்றவும் இல்லை, சோர்வு அவருக்கு எழவும் இல்லை; அது மூன்று உலகங்களுக்கும் ஓர் அற்புதம் போல் இருந்தது.
12.331.23
जटाश्च तेजसा तस्य वैश्वानरशिखोपमाः ।
प्रज्वलन्त्यः स्म दृश्यन्ते युक्तस्यामिततेजसः ॥ १२.३३१.२३ ॥
அளவற்ற தேஜஸ் கொண்ட, யோகத்தில் ஆழ்ந்திருந்தவரின் சடைகள் அவரது ஒளியால் வைஸ்வானரனின் சுடர்கள் போல் எரிந்து காணப்பட்டன.
12.331.24
मार्कण्डेयो हि भगवानेतदाख्यातवान्मम ।
स देवचरितानीह कथयामास मे तदा ॥ १२.३३१.२४ ॥
பகவான் மார்க்கண்டேயரே இதை எனக்குச் சொன்னார். அப்போது இங்கே தேவர்களின் செயல்களை அவர் எனக்கு விவரித்தார்.
12.331.25
एता अद्यापि कृष्णस्य तपसा तेन दीपिताः ।
अग्निवर्णा जटास्तात प्रकाशन्ते महात्मनः ॥ १२.३३१.२५ ॥
அன்பு மகனே, அந்த மகாத்மா கிருஷ்ணரின் (த்வைபாயனரின்) தவத்தால் ஒளியூட்டப்பட்ட அக்னி நிறமுடைய அவரது சடைகள் இன்றும் பிரகாசிக்கின்றன.
12.331.26
एवंविधेन तपसा तस्य भक्त्या च भारत ।
महेश्वरः प्रसन्नात्मा चकार मनसा मतिम् ॥ १२.३३१.२६ ॥
பரத குலத்தவனே, இத்தகைய தவத்தாலும் அவரது பக்தியாலும் மகேஸ்வரர் மனம் மகிழ்ந்து, உள்ளத்தில் ஒரு தீர்மானம் கொண்டார்.
12.331.27
ततस्तस्य महादेवो दर्शयामास साम्बिकः ।
उवाच चैवं भगवांख्यम्बकः प्रहसन्निव।
एवंविधस्ते तनयो द्वैपायन भविष्यति ॥ १२.३३१.२७ ॥
அப்போது மகாதேவர் அம்பிகையுடன் அவருக்குத் தரிசனம் அளித்தார். முக்கண்ணரான பகவான் சிரித்தவாறு இவ்வாறு கூறினார்: "த்வைபாயனா, உன் மகன் இத்தகையவனாக இருப்பான்."
12.331.28
यथा ह्यग्निर्यथा वायुर्यथा भूमिर्यथा जलम् ।
यथाऽऽकारास्तथा शुद्धो भविता ते सुतो महान् ॥ १२.३३१.२८ ॥
அக்னி, வாயு, பூமி, நீர் போன்றவர்கள் எவ்வாறோ, அவ்வாறே உன் மகன் அவர்களின் இயல்புகளைப் போல தூய்மையானவனாகவும் மகத்தானவனாகவும் இருப்பான்.
12.331.29
तद्भावभावी तद्बुद्धिस्तदाऽऽत्मा तदपाश्रयः ।
तेजसाऽऽवृत्य लोकांस्त्रीन्यशः प्राप्स्यति ते सुतः ॥ १२.३३१.२९ ॥
அந்த இயல்பிலேயே நிலைத்து, அந்த அறிவும் ஆத்மாவும் கொண்டு, அதையே அடைக்கலமாகக் கொண்டு, உன் மகன் தன் தேஜஸால் மூன்று உலகங்களையும் நிரப்பிப் புகழ் அடைவான்.