Mahābhārata · Adhyāya 12.331
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.331.1
कथं व्यासस्य धर्मात्मा शुको जज्ञे महातपाः ।
सिद्धिं च परमां प्राप्तस्तन्मे ब्रूहि पितामह ॥ १२.३३१.१ ॥
Yudhiṣṭhira disse: Como nasceu Śuka, o filho de alma justa de Vyāsa, o grande asceta, e como alcançou a suprema perfeição? Diga-me isso, ó avô.
12.331.2
कस्यां चोत्पादयामास शुकं व्यासस्तपोधनः ।
न ह्यस्य जननीं विद्मो जन्म चाग्र्यं महात्मनः ॥ १२.३३१.२ ॥
E de qual mulher Vyāsa, rico em austeridade, gerou Śuka? Não conhecemos a mãe daquele de grande alma, nem seu nascimento mais excelso.
12.331.3
कथं च बालस्य सतः सूक्ष्मज्ञाने रता मतिः ।
यथा नान्यस्य लोकेऽस्मिन्द्वितीयस्येह कस्यचित् ॥ १२.३३१.३ ॥
E como, sendo ainda criança, sua mente se deleitou no conhecimento sutil, como nenhuma outra mente neste mundo se deleitou?
12.331.4
एतदिच्छाम्यहं श्रोतुं विस्तरेण महामते ।
न हि मे तृप्तिरस्तीह शृण्वतोऽमृतमुत्तमम् ॥ १२.३३१.४ ॥
Ó de grande mente, desejo ouvi-lo em detalhes. Mesmo ao ouvir, não me sinto satisfeito, pois isto é o néctar supremo.
12.331.5
माहात्म्यमात्मयोगं च विज्ञानं च शुकस्य ह ।
यथावदानुपूर्व्येण तन्मे ब्रूहि पितामह ॥ १२.३३१.५ ॥
Conte-me em ordem e como realmente é, ó avô, a grandeza de Śuka, seu yoga do eu e seu conhecimento realizado.
12.331.6
न हायनैर्न पलितैर्न वित्तैर्न च बन्धुभिः ।
ऋषयश्चक्रिरे धर्मं योऽनूचानः स नो महान् ॥ १२.३३१.६ ॥
Os sábios não estabeleceram o dharma pelos anos, nem pelos cabelos brancos, nem pela riqueza, nem pelos parentes; aquele que é versado nas escrituras, esse é grande para nós.
12.331.7
तपोमूलमिदं सर्वं यन्मां पृच्छसि पाण्डव ।
तदिन्द्रियाणि संयम्य तपो भवति नान्यथा ॥ १२.३३१.७ ॥
Ó filho de Pāṇḍu, tudo o que me perguntas assenta na raiz da austeridade. A austeridade vem apenas do controle dos sentidos; não há outro modo.
12.331.8
इन्द्रियाणां प्रसङ्गेन दोषमृच्छत्यसंशयम् ।
संनियम्य तु तान्येव सिद्धिमाप्नोति मानवः ॥ १२.३३१.८ ॥
Pelo apego aos sentidos, o ser humano sem dúvida incorre em falta; mas refreando completamente esses mesmos sentidos, alcança a perfeição.
12.331.9
अश्वमेधसहस्रस्य वाजपेयशतस्य च ।
योगस्य कलया तात न तुल्यं विद्यते फलम् ॥ १२.३३१.९ ॥
Querido, o fruto de uma fração do yoga não se iguala ao de mil sacrifícios do cavalo ou cem ritos vājapeya.
12.331.10
अत्र ते वर्तयिष्यामि जन्मयोगफलं तथा ।
शुकस्याग्र्यां गतिं चैव दुर्विदामकृतात्मभिः ॥ १२.३३१.१० ॥
Aqui te descreverei o fruto do yoga do nascimento e o caminho supremo de Śuka, difícil de conhecer para os que não têm domínio de si.
12.331.11
मेरुशृङ्गे किल पुरा कर्णिकारवनायुते ।
विजहार महादेवो भीमैर्भूतगणैर्वृतः ॥ १२.३३१.११ ॥
Diz-se que outrora, no cume do Meru, abundante em bosques de karṇikāra, Mahādeva habitava em brincadeira, cercado por terríveis hostes de espíritos.
12.331.12
शैलराजसुता चैव देवी तत्राभवत्पुरा ।
तत्र दिव्यं तपस्तेषे कृष्णद्वैपायनः प्रभुः ॥ १२.३३१.१२ ॥
Ali mesmo, outrora, estava também a deusa, filha do rei das montanhas; e ali o senhor Kṛṣṇa Dvaipāyana praticou austeridade divina.
12.331.13
योगेनात्मानमाविश्य योगधर्मपरायणः ।
धारयन्स तपस्तेपे पुत्रार्थं कुरुसत्तम ॥ १२.३३१.१३ ॥
Entrando em si mesmo pelo yoga, devotado ao dever do yoga, sustentando-se, praticou austeridades por um filho, ó melhor dos Kurus.
12.331.14
अग्नेर्भूमेरपां वायोरन्तरिक्षस्य वा विभो ।
वीर्येण संमितः पुत्रो मम भूयादिति स्म ह ॥ १२.३३१.१४ ॥
Que um filho igual em vigor ao fogo, à terra, à água, ao vento ou ao espaço seja meu, ó poderoso — assim ele de fato declarou.
12.331.15
संकल्पेनाथ मौनेन दुष्प्रापमकृतात्मभिः ।
वरयामास देवेशमास्थितस्तप उत्तमम् ॥ १२.३३१.१५ ॥
Por resolução e silêncio, difícil de alcançar para os que não dominam a si mesmos, tendo se entregado à suprema austeridade, pediu uma graça ao senhor dos deuses.
12.331.16
अतिष्ठन्मारुताहारः शतं किल समाः प्रभुः ।
आराधयन्महादेवं बहुरूपमुमापतिम् ॥ १२.३३१.१६ ॥
Alimentando-se apenas de vento, o senhor permaneceu de pé por cem anos, adorando Mahādeva, o de muitas formas, senhor de Umā.
12.331.17
तत्र ब्रह्मर्षयश्चैव सर्वे देवर्षयस्तथा ।
लोकपालाश्च लोकेशं साध्याश्च वसुभिः सह ॥ १२.३३१.१७ ॥
Ali se reuniram os sábios brâmanes, todos os sábios divinos, os guardiões dos mundos, o senhor dos mundos, os Sādhyas juntamente com os Vasus.
12.331.18
आदित्याश्चैव रुद्राश्च दिवाकरनिशाकरौ ।
मारुतो मरुतश्चैव सागराः सरितस्तथा ॥ १२.३३१.१८ ॥
Os Ādityas e os Rudras, o sol e a lua, o Vento e os Maruts, os oceanos e os rios igualmente.
12.331.19
अश्विनौ देवगन्धर्वास्तथा नारदपर्वतौ ।
विश्वावसुश्च गन्धर्वः सिद्धाश्चाप्सरसां गणाः ॥ १२.३३१.१९ ॥
Os dois Aśvin, deuses e gandharvas, Nārada e Parvata, o gandharva Viśvāvasu, os siddhas e as multidões de apsaras.
12.331.20
तत्र रुद्रो महादेवः कर्णिकारमयीं शुभाम् ।
धारयाणः स्रजं भाति ज्योत्स्नामिव निशाकरः ॥ १२.३३१.२० ॥
Ali o grande deus Rudra, usando uma bela guirlanda de flores karṇikāra, brilhava como a lua com seu luar.
12.331.21
तस्मिन्दिव्ये वने रम्ये देवदेवर्षिसंकुले ।
आस्थितः परमं योगमृषिः पुत्रार्थमच्युतः ॥ १२.३३१.२१ ॥
Naquela floresta divina e deliciosa, repleta de deuses e sábios, o sábio Acyuta havia se entregado ao supremo yoga pelo desejo de um filho.
12.331.22
न चास्य हीयते प्राणो न ग्लानिरुपजायते ।
त्रयाणामपि लोकानां तदद्भुतमिवाभवत् ॥ १२.३३१.२२ ॥
Seu sopro de vida não diminuía, e nenhum cansaço surgia nele; isso era como algo maravilhoso para os três mundos.
12.331.23
जटाश्च तेजसा तस्य वैश्वानरशिखोपमाः ।
प्रज्वलन्त्यः स्म दृश्यन्ते युक्तस्यामिततेजसः ॥ १२.३३१.२३ ॥
Seus cabelos emaranhados, ardendo com seu esplendor como as chamas de Vaiśvānara, eram vistos naquele absorto no yoga, de esplendor incomensurável.
12.331.24
मार्कण्डेयो हि भगवानेतदाख्यातवान्मम ।
स देवचरितानीह कथयामास मे तदा ॥ १२.३३१.२४ ॥
O venerável Mārkaṇḍeya mesmo me contou isto; então me relatou aqui os feitos dos deuses.
12.331.25
एता अद्यापि कृष्णस्य तपसा तेन दीपिताः ।
अग्निवर्णा जटास्तात प्रकाशन्ते महात्मनः ॥ १२.३३१.२५ ॥
Querido filho, ainda hoje brilham as jaṭā cor de fogo daquele grande Kṛṣṇa (Dvaipāyana), acesas por sua austeridade.
12.331.26
एवंविधेन तपसा तस्य भक्त्या च भारत ।
महेश्वरः प्रसन्नात्मा चकार मनसा मतिम् ॥ १२.३३१.२६ ॥
Por tal austeridade e sua devoção, ó Bhārata, Maheśvara, de ânimo satisfeito, formou em sua mente uma resolução.
12.331.27
ततस्तस्य महादेवो दर्शयामास साम्बिकः ।
उवाच चैवं भगवांख्यम्बकः प्रहसन्निव।
एवंविधस्ते तनयो द्वैपायन भविष्यति ॥ १२.३३१.२७ ॥
Então o grande deus, junto com Ambikā, lhe apareceu. O bem-aventurado Ambaka falou, como que sorrindo: "Ó Dvaipāyana, teu filho será assim."
12.331.28
यथा ह्यग्निर्यथा वायुर्यथा भूमिर्यथा जलम् ।
यथाऽऽकारास्तथा शुद्धो भविता ते सुतो महान् ॥ १२.३३१.२८ ॥
Assim como são o fogo, o vento, a terra e a água, assim puro será teu grande filho em sua natureza.
12.331.29
तद्भावभावी तद्बुद्धिस्तदाऽऽत्मा तदपाश्रयः ।
तेजसाऽऽवृत्य लोकांस्त्रीन्यशः प्राप्स्यति ते सुतः ॥ १२.३३१.२९ ॥
Permanecendo nessa mesma natureza, com esse mesmo intelecto e esse eu, tomando refúgio somente nela, teu filho, com seu esplendor, cobrirá os três mundos e obterá glória.