മഹാഭാരതം · അധ്യായം 12.331
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.331.1
कथं व्यासस्य धर्मात्मा शुको जज्ञे महातपाः ।
सिद्धिं च परमां प्राप्तस्तन्मे ब्रूहि पितामह ॥ १२.३३१.१ ॥
യുധിഷ്ഠിരൻ പറഞ്ഞു: വ്യാസന്റെ ധർമാത്മാവായ പുത്രൻ ശുകൻ, മഹാതപസ്വി, എങ്ങനെ ജനിച്ചു? അവൻ പരമസിദ്ധി എങ്ങനെ നേടി? പിതാമഹാ, അത് എന്നോട് പറയൂ.
12.331.2
कस्यां चोत्पादयामास शुकं व्यासस्तपोधनः ।
न ह्यस्य जननीं विद्मो जन्म चाग्र्यं महात्मनः ॥ १२.३३१.२ ॥
തപോധനനായ വ്യാസൻ ഏത് സ്ത്രീയിൽ ശുകനെ ജനിപ്പിച്ചു? ആ മഹാത്മാവിന്റെ മാതാവിനെ ഞങ്ങൾ അറിയുന്നില്ല, അവന്റെ ശ്രേഷ്ഠമായ ജന്മവും അറിയുന്നില്ല.
12.331.3
कथं च बालस्य सतः सूक्ष्मज्ञाने रता मतिः ।
यथा नान्यस्य लोकेऽस्मिन्द्वितीयस्येह कस्यचित् ॥ १२.३३१.३ ॥
ബാലനായിരിക്കെ അവന്റെ മനസ്സ് സൂക്ഷ്മജ്ഞാനത്തിൽ എങ്ങനെ രമിച്ചു? ഈ ലോകത്ത് മറ്റൊരാളുടെയും മനസ്സ് ഇങ്ങനെ രമിച്ചിട്ടില്ല.
12.331.4
एतदिच्छाम्यहं श्रोतुं विस्तरेण महामते ।
न हि मे तृप्तिरस्तीह शृण्वतोऽमृतमुत्तमम् ॥ १२.३३१.४ ॥
മഹാമതേ! ഇത് വിസ്തരിച്ച് കേൾക്കാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. ഈ ഉത്തമാമൃതം കേൾക്കുമ്പോഴും എനിക്ക് തൃപ്തിയില്ല.
12.331.5
माहात्म्यमात्मयोगं च विज्ञानं च शुकस्य ह ।
यथावदानुपूर्व्येण तन्मे ब्रूहि पितामह ॥ १२.३३१.५ ॥
ശുകന്റെ മാഹാത്മ്യവും ആത്മയോഗവും വിജ്ഞാനവും — പിതാമഹാ, അത് യഥാവിധിയായും ക്രമമായും എന്നോട് പറയൂ.
12.331.6
न हायनैर्न पलितैर्न वित्तैर्न च बन्धुभिः ।
ऋषयश्चक्रिरे धर्मं योऽनूचानः स नो महान् ॥ १२.३३१.६ ॥
ഋഷിമാർ വർഷങ്ങളാലോ നരച്ച മുടിയാലോ സമ്പത്താലോ ബന്ധുക്കളാലോ ധർമം നിശ്ചയിച്ചില്ല; വേദം പഠിച്ചവനാണ് നമുക്ക് മഹാൻ.
12.331.7
तपोमूलमिदं सर्वं यन्मां पृच्छसि पाण्डव ।
तदिन्द्रियाणि संयम्य तपो भवति नान्यथा ॥ १२.३३१.७ ॥
പാണ്ഡവാ, നീ എന്നോട് ചോദിക്കുന്നതെല്ലാം തപസ്സിന്റെ അടിത്തറയിലുള്ളതാണ്. ഇന്ദ്രിയങ്ങളെ നിയന്ത്രിക്കുന്നതാണ് തപസ്സ്; മറ്റൊന്നല്ല.
12.331.8
इन्द्रियाणां प्रसङ्गेन दोषमृच्छत्यसंशयम् ।
संनियम्य तु तान्येव सिद्धिमाप्नोति मानवः ॥ १२.३३१.८ ॥
ഇന്ദ്രിയങ്ങളോടുള്ള ആസക്തിയാൽ മനുഷ്യൻ സംശയമില്ലാതെ ദോഷം പ്രാപിക്കുന്നു. എന്നാൽ അവയെത്തന്നെ പൂർണ്ണമായി നിയന്ത്രിച്ചാൽ മനുഷ്യൻ സിദ്ധി നേടുന്നു.
12.331.9
अश्वमेधसहस्रस्य वाजपेयशतस्य च ।
योगस्य कलया तात न तुल्यं विद्यते फलम् ॥ १२.३३१.९ ॥
മകനേ, യോഗത്തിന്റെ ഒരംശത്തിന്റെ ഫലം ആയിരം അശ്വമേധങ്ങൾക്കും നൂറ് വാജപേയങ്ങൾക്കും തുല്യമല്ല.
12.331.10
अत्र ते वर्तयिष्यामि जन्मयोगफलं तथा ।
शुकस्याग्र्यां गतिं चैव दुर्विदामकृतात्मभिः ॥ १२.३३१.१० ॥
ഇവിടെ നിനക്ക് യോഗജന്മഫലവും ശുകന്റെ ശ്രേഷ്ഠഗതിയും ഞാൻ വിവരിക്കാം; ആത്മനിയന്ത്രണമില്ലാത്തവർക്ക് ഇത് അറിയുക പ്രയാസമാണ്.
12.331.11
मेरुशृङ्गे किल पुरा कर्णिकारवनायुते ।
विजहार महादेवो भीमैर्भूतगणैर्वृतः ॥ १२.३३१.११ ॥
പണ്ട് മേരുശിഖരത്തിൽ, കർണ്ണികാരവനങ്ങൾ നിറഞ്ഞ ഇടത്തിൽ, ഭയങ്കരരായ ഭൂതഗണങ്ങളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട് മഹാദേവൻ വിഹരിച്ചിരുന്നു എന്നു പറയുന്നു.
12.331.12
शैलराजसुता चैव देवी तत्राभवत्पुरा ।
तत्र दिव्यं तपस्तेषे कृष्णद्वैपायनः प्रभुः ॥ १२.३३१.१२ ॥
അവിടെത്തന്നെ പണ്ട് പർവതരാജപുത്രിയായ ദേവിയും ഉണ്ടായിരുന്നു; അവിടെ പ്രഭുവായ കൃഷ്ണദ്വൈപായനൻ ദിവ്യതപസ്സു ചെയ്തു.
12.331.13
योगेनात्मानमाविश्य योगधर्मपरायणः ।
धारयन्स तपस्तेपे पुत्रार्थं कुरुसत्तम ॥ १२.३३१.१३ ॥
യോഗത്താൽ തന്നിലേക്ക് പ്രവേശിച്ച്, യോഗധർമ്മത്തിൽ മുഴുകി, അവൻ പുത്രനുവേണ്ടി തപസ്സ് ചെയ്തു. ഹേ കുരുശ്രേഷ്ഠാ!
12.331.14
अग्नेर्भूमेरपां वायोरन्तरिक्षस्य वा विभो ।
वीर्येण संमितः पुत्रो मम भूयादिति स्म ह ॥ १२.३३१.१४ ॥
അഗ്നി, ഭൂമി, ജലം, വായു, ആകാശം എന്നിവയുടെ വീര്യത്തിന് തുല്യനായ ഒരു പുത്രൻ എനിക്കുണ്ടാകട്ടെ, ഹേ വിഭോ — എന്ന് അവൻ പറഞ്ഞു.
12.331.15
संकल्पेनाथ मौनेन दुष्प्रापमकृतात्मभिः ।
वरयामास देवेशमास्थितस्तप उत्तमम् ॥ १२.३३१.१५ ॥
സങ്കൽപ്പത്താലും മൗനത്താലും — ആത്മനിയന്ത്രണമില്ലാത്തവർക്ക് ദുഷ്പ്രാപ്യമായതിനെ — ഉത്തമതപസ്സിനെ ആശ്രയിച്ച്, അവൻ ദേവേശനോട് വരം ചോദിച്ചു.
12.331.16
अतिष्ठन्मारुताहारः शतं किल समाः प्रभुः ।
आराधयन्महादेवं बहुरूपमुमापतिम् ॥ १२.३३१.१६ ॥
കാറ്റിനെ ആഹാരമാക്കി, ആ പ്രഭു നൂറു വർഷം നിന്നു — പലരൂപനും ഉമാപതിയുമായ മഹാദേവനെ ആരാധിച്ചുകൊണ്ട്.
12.331.17
तत्र ब्रह्मर्षयश्चैव सर्वे देवर्षयस्तथा ।
लोकपालाश्च लोकेशं साध्याश्च वसुभिः सह ॥ १२.३३१.१७ ॥
അവിടെ ബ്രഹ്മർഷിമാരും എല്ലാ ദേവർഷിമാരും ലോകപാലകരും ലോകേശനും സാധ്യരും വസുക്കളോടൊപ്പം ചേർന്നു.
12.331.18
आदित्याश्चैव रुद्राश्च दिवाकरनिशाकरौ ।
मारुतो मरुतश्चैव सागराः सरितस्तथा ॥ १२.३३१.१८ ॥
ആദിത്യരും രുദ്രരും സൂര്യനും ചന്ദ്രനും, വായുവും മരുത്തുക്കളും, സമുദ്രങ്ങളും നദികളും — അപ്രകാരം തന്നെ.
12.331.19
अश्विनौ देवगन्धर्वास्तथा नारदपर्वतौ ।
विश्वावसुश्च गन्धर्वः सिद्धाश्चाप्सरसां गणाः ॥ १२.३३१.१९ ॥
അശ്വിനികളും ദേവഗന്ധർവന്മാരും നാരദനും പർവതനും ഗന്ധർവനായ വിശ്വാവസുവും സിദ്ധന്മാരും അപ്സരസ്സുകളുടെ സംഘങ്ങളും അവിടെയുണ്ടായിരുന്നു.
12.331.20
तत्र रुद्रो महादेवः कर्णिकारमयीं शुभाम् ।
धारयाणः स्रजं भाति ज्योत्स्नामिव निशाकरः ॥ १२.३३१.२० ॥
അവിടെ മഹാദേവനായ രുദ്രൻ കർണികാര പുഷ്പങ്ങളാൽ ഉണ്ടാക്കിയ ശുഭമായ മാല ധരിച്ച്, ചന്ദ്രൻ നിലാവോടെ ശോഭിക്കുന്നതുപോലെ വിളങ്ങി.
12.331.21
तस्मिन्दिव्ये वने रम्ये देवदेवर्षिसंकुले ।
आस्थितः परमं योगमृषिः पुत्रार्थमच्युतः ॥ १२.३३१.२१ ॥
ദേവന്മാരും മുനിമാരും നിറഞ്ഞ ആ ദിവ്യവും രമ്യവുമായ വനത്തിൽ, പുത്രനുവേണ്ടി അച്യുതനായ ഋഷി പരമയോഗത്തിൽ നിലകൊണ്ടു.
12.331.22
न चास्य हीयते प्राणो न ग्लानिरुपजायते ।
त्रयाणामपि लोकानां तदद्भुतमिवाभवत् ॥ १२.३३१.२२ ॥
അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രാണൻ ക്ഷയിച്ചില്ല, ക്ഷീണവും ഉണ്ടായില്ല; അത് മൂന്നു ലോകങ്ങൾക്കും അദ്ഭുതമായിരുന്നു.
12.331.23
जटाश्च तेजसा तस्य वैश्वानरशिखोपमाः ।
प्रज्वलन्त्यः स्म दृश्यन्ते युक्तस्यामिततेजसः ॥ १२.३३१.२३ ॥
അമിതതേജസ്വിയും യോഗത്തിൽ മുഴുകിയവനുമായ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജടകൾ തേജസ്സിനാൽ വൈശ്വാനരന്റെ ജ്വാലകൾ പോലെ ജ്വലിച്ചു കാണപ്പെട്ടു.
12.331.24
मार्कण्डेयो हि भगवानेतदाख्यातवान्मम ।
स देवचरितानीह कथयामास मे तदा ॥ १२.३३१.२४ ॥
ഭഗവാൻ മാർക്കണ്ഡേയൻ തന്നെയാണ് ഇത് എന്നോടു പറഞ്ഞത്. അന്ന് ഇവിടെ വെച്ച് അദ്ദേഹം എന്നോട് ദേവചരിതങ്ങൾ വിവരിച്ചു.
12.331.25
एता अद्यापि कृष्णस्य तपसा तेन दीपिताः ।
अग्निवर्णा जटास्तात प्रकाशन्ते महात्मनः ॥ १२.३३१.२५ ॥
പ്രിയ പുത്രാ, ആ മഹാത്മാവായ കൃഷ്ണന്റെ (ദ്വൈപായനന്റെ) തപസ്സിനാൽ ജ്വലിപ്പിക്കപ്പെട്ട അഗ്നിവർണ്ണമുള്ള ജടകൾ ഇന്നും പ്രകാശിക്കുന്നു.
12.331.26
एवंविधेन तपसा तस्य भक्त्या च भारत ।
महेश्वरः प्रसन्नात्मा चकार मनसा मतिम् ॥ १२.३३१.२६ ॥
ഭരതകുലജാ, ഇത്തരം തപസ്സിനാലും അവന്റെ ഭക്തിയാലും മഹേശ്വരൻ പ്രസന്നമനസ്കനായി മനസ്സിൽ ഒരു തീരുമാനമെടുത്തു.
12.331.27
ततस्तस्य महादेवो दर्शयामास साम्बिकः ।
उवाच चैवं भगवांख्यम्बकः प्रहसन्निव।
एवंविधस्ते तनयो द्वैपायन भविष्यति ॥ १२.३३१.२७ ॥
അപ്പോൾ മഹാദേവൻ അംബികയോടൊപ്പം അവന് ദർശനം നൽകി. ഭഗവാനായ ത്ര്യംബകൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ടെന്നപോലെ പറഞ്ഞു: "ദ്വൈപായനാ, നിന്റെ പുത്രൻ ഇപ്രകാരമുള്ളവനാകും."
12.331.28
यथा ह्यग्निर्यथा वायुर्यथा भूमिर्यथा जलम् ।
यथाऽऽकारास्तथा शुद्धो भविता ते सुतो महान् ॥ १२.३३१.२८ ॥
അഗ്നി, വായു, ഭൂമി, ജലം എന്നിവ പോലെ, നിന്റെ മഹാനായ പുത്രൻ ശുദ്ധനായിരിക്കും.
12.331.29
तद्भावभावी तद्बुद्धिस्तदाऽऽत्मा तदपाश्रयः ।
तेजसाऽऽवृत्य लोकांस्त्रीन्यशः प्राप्स्यति ते सुतः ॥ १२.३३१.२९ ॥
ആ സ്വഭാവത്തിൽത്തന്നെ നിലകൊണ്ട്, ആ ബുദ്ധിയും ആത്മാവും ഉള്ളവനായി, അതിനെത്തന്നെ ആശ്രയിച്ച്, നിന്റെ പുത്രൻ തേജസ്സാൽ മൂന്നു ലോകങ്ങളെയും മൂടി യശസ്സ് നേടും.