ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 12.332
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.332.1
स लब्ध्वा परमं देवाद्वरं सत्यवतीसुतः ।
अरणीं तु ततो गृह्य ममन्थाग्निचिकीर्षया ॥ १२.३३२.१ ॥
ದೇವನಿಂದ ಪರಮ ವರವನ್ನು ಪಡೆದ ಸತ್ಯವತಿಯ ಮಗ, ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಹುಟ್ಟಿಸುವ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಅರಣಿಯನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಮಥಿಸಿದನು.
12.332.2
अथ रूपं परं राजन्बिभ्रतीं स्वेन तेजसा ।
घृताचीं नामाप्सरसमपश्यद्भगवानृषिः ॥ १२.३३२.२ ॥
ಅರಸನೇ, ಆಗ ಭಗವಂತನಾದ ಋಷಿ ತನ್ನ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವ ಪರಮ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿದ ಘೃತಾಚೀ ಎಂಬ ಅಪ್ಸರೆಯನ್ನು ಕಂಡನು.
12.332.3
ऋषिरप्सरसं दृष्ट्वा सहसा काममोहितः ।
अभवद्भगवान्व्यासो वने तस्मिन्युधिष्ठिर ॥ १२.३३२.३ ॥
ಯುಧಿಷ್ಠಿರನೇ, ಆ ಅಪ್ಸರೆಯನ್ನು ನೋಡಿದ ತಕ್ಷಣ ಆ ಭಗವಂತ ಋಷಿ ವ್ಯಾಸನು ಕಾಮದಿಂದ ಮೋಹಿತನಾದನು, ಆ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ.
12.332.4
सा च दृष्ट्वा तदा व्यासं कामसंविग्नमानसम् ।
शुकी भूत्वा महाराज घृताची समुपागमत् ॥ १२.३३२.४ ॥
ಆಗ ಕಾಮದಿಂದ ಕಲಕಿದ ಮನಸ್ಸಿನ ವ್ಯಾಸನನ್ನು ಕಂಡು, ಮಹಾರಾಜನೇ, ಘೃತಾಚೀ ಹೆಣ್ಣು ಗಿಳಿಯಾಗಿ ಅವನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದಳು.
12.332.5
स तामप्सरसं दृष्ट्वा रूपेणान्येन संवृताम् ।
शरीरजेनानुगतः सर्वगात्रातिगेन ह ॥ १२.३३२.५ ॥
ಬೇರೆ ರೂಪದಿಂದ ಮರೆಮಾಡಿದ್ದ ಆ ಅಪ್ಸರೆಯನ್ನು ನೋಡಿ, ದೇಹದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿ ಎಲ್ಲ ಅಂಗಗಳಲ್ಲೂ ವ್ಯಾಪಿಸಿದ ಕಾಮದಿಂದ ಅವನು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ವಶನಾದನು.
12.332.6
स तु धैर्येण महता निगृह्णन्हृच्छयं मुनिः ।
न शशाक नियन्तुं तद्व्यासः प्रविसृतं मनः।
भावित्वाच्चैव भावस्य घृताच्या वपुषा हृतः ॥ १२.३३२.६ ॥
ಆದರೆ ಮಹಾ ಧೈರ್ಯದಿಂದ ಹೃದಯದಲ್ಲಿದ್ದ ಕಾಮವನ್ನು ತಡೆದರೂ, ಮುನಿ ವ್ಯಾಸನಿಗೆ ವಿಸ್ತರಿಸಿದ ಮನಸ್ಸನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಲಾಗಲಿಲ್ಲ; ಭಾವದ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಘೃತಾಚಿಯ ದೇಹದಿಂದ ಅವನು ಅಪಹರಿಸಲ್ಪಟ್ಟನು.
12.332.7
यत्नान्नियच्छतस्तस्य मुनेरग्निचिकीर्षया ।
अरण्यामेव सहसा तस्य शुक्रमवापतत् ॥ १२.३३२.७ ॥
ಆ ಮುನಿಯು ಪ್ರಯತ್ನದಿಂದ ತನ್ನನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ, ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಉತ್ಪಾದಿಸುವ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ, ಅವನ ಶುಕ್ರವು ಸಹಸಾ ಅರಣಿಯಲ್ಲಿಯೇ ಬಿದ್ದಿತು.
12.332.8
सोऽविशङ्केन मनसा तथैव द्विजसत्तमः ।
अरणीं ममन्थ ब्रह्मर्षिस्तस्यां जज्ञे शुको नृप ॥ १२.३३२.८ ॥
ಆ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠನು, ಅದೇ ರೀತಿ ಶಂಕೆಯಿಲ್ಲದ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ, ಅರಣಿಯನ್ನು ಮಥಿಸಿದನು; ಓ ರಾಜನೇ, ಅದರಲ್ಲಿ ಶುಕನು ಜನಿಸಿದನು.
12.332.9
शुक्रे निर्मथ्यमाने स शुको जज्ञे महातपाः ।
परमर्षिर्महायोगी अरणीगर्भसंभवः ॥ १२.३३२.९ ॥
ಶುಕ್ರವು ಮಥಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಿರುವಾಗ, ಅವನು ಶುಕನಾಗಿ ಜನಿಸಿದನು—ಮಹಾತಪಸ್ವಿ, ಪರಮರ್ಷಿ, ಮಹಾಯೋಗಿ, ಅರಣಿಯ ಗರ್ಭದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದವನು.
12.332.10
यथाऽध्वरे समिद्धोऽग्निर्भाति हव्यमुदावहन् ।
तथारूपः शुको जज्ञे प्रज्वलन्निव तेजसा ॥ १२.३३२.१० ॥
ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ಉರಿಯುವ ಅಗ್ನಿ ಹವಿಸ್ಸನ್ನು ಮೇಲಕ್ಕೆ ಒಯ್ಯುತ್ತಾ ಹೊಳೆಯುವಂತೆ, ಹಾಗೆಯೇ ಶುಕನು ಜನಿಸಿದನು—ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಉರಿಯುವವನಂತೆ.
12.332.11
विभ्रत्पितुश्च कौरव्य रूपवर्णमनुत्तमम् ।
बभौ तदा भावितात्मा विधूमोऽग्निरिवज्वलन् ॥ १२.३३२.११ ॥
ಓ ಕೌರವ್ಯ, ತಂದೆಯ ಅನುಪಮ ರೂಪ ವರ್ಣವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಶುದ್ಧಾತ್ಮನಾದ ಅವನು ಹೊಗೆಯಿಲ್ಲದ ಅಗ್ನಿಯಂತೆ ಬೆಳಗಿದನು.
12.332.12
तं गङ्गा सरितां श्रेष्ठा मेरुपृष्ठे जनेश्वर ।
स्वरूपिणी तदाऽभ्येत्य स्नापयामास वारिणा ॥ १२.३३२.१२ ॥
ಓ ಜನೇಶ್ವರ, ನದಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠಳಾದ ಗಂಗೆ ಆಗ ತನ್ನ ಸ್ವರೂಪದಲ್ಲಿ ಮೇರುವಿನ ಬೆನ್ನಿನ ಮೇಲೆ ಬಂದು ಅವನನ್ನು ನೀರಿನಿಂದ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿಸಿದಳು.
12.332.13
अन्तरिक्षाच्च कौरव्य दण्डः कृष्णाजिनं च ह ।
पपात भुवि राजेन्द्र शुकस्थार्थे महात्मनः ॥ १२.३३२.१३ ॥
ಕೌರವ್ಯನೇ, ಆಕಾಶದಿಂದ ದಂಡವೂ ಕೃಷ್ಣಾಜಿನವೂ ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದವು, ರಾಜೇಂದ್ರನೇ, ಮಹಾತ್ಮ ಶುಕನ ಸ್ಥಾನಕ್ಕಾಗಿ.
12.332.14
जेगीयन्ते स्म गन्धर्वा ननृतुश्चाप्सरोगणाः ।
देवदुन्दुभयश्चैव प्रावाद्यन्त सहस्रशः ॥ १२.३३२.१४ ॥
ಗಂಧರ್ವರು ಹಾಡಿದರು, ಅಪ್ಸರಸ್ಸಮೂಹಗಳು ನರ್ತಿಸಿದವು, ದೇವದುಂದುಭಿಗಳು ಸಾವಿರಾರು ಬಾರಿ ಮೊಳಗಿದವು.
12.332.15
विश्वासुश्च गन्धर्वस्तथा तुम्बुरुनारदौ ।
हाहा हूहूश्च गन्धर्वौ तुष्टुवुः शुकसंभवम् ॥ १२.३३२.१५ ॥
ಗಂಧರ್ವ ವಿಶ್ವಾಸು, ತುಂಬುರು, ನಾರದ, ಗಂಧರ್ವರಾದ ಹಾಹಾ ಹೂಹೂ ಶುಕನಿಂದ ಜನಿಸಿದವನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದರು.
12.332.16
तत्र शक्रपुरोगाश्च लोकपालाः समागताः ।
देवा देवर्षयश्चैव तथा ब्रह्मर्षयोऽपि च ॥ १२.३३२.१६ ॥
ಅಲ್ಲಿ ಇಂದ್ರನ ನೇತೃತ್ವದಲ್ಲಿ ಲೋಕಪಾಲರು ಸೇರಿದರು, ದೇವತೆಗಳು, ದೇವರ್ಷಿಗಳು, ಬ್ರಹ್ಮರ್ಷಿಗಳೂ ಬಂದರು.
12.332.17
दिव्यानि सर्वपुष्पाणि प्रववर्ष च मारुतः ।
जङ्गमं स्थावरं चैव प्रहृष्टमभवज्जगत् ॥ १२.३३२.१७ ॥
ದಿವ್ಯವಾದ ಎಲ್ಲಾ ಪುಷ್ಪಗಳನ್ನು ಗಾಳಿ ಸುರಿಸಿತು; ಚರಾಚರ ಜಗತ್ತು ಹರ್ಷಗೊಂಡಿತು.
12.332.18
तं महात्मा स्वयं प्रीत्या देव्या सह महाद्युतिः ।
जतामात्रं मुनेः पुत्रं विधिनोपानयत्तदा ॥ १२.३३२.१८ ॥
ಆಗ ಮಹಾತ್ಮ, ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿ ತಾನೇ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ದೇವಿಯೊಂದಿಗೆ, ಮುನಿಯ ಹುಟ್ಟಿದ ಮಗನನ್ನು ವಿಧಿಯಂತೆ ಹತ್ತಿರಕ್ಕೆ ತಂದರು.
12.332.19
तस्य देवेश्वरः शक्रो दिव्यमद्भुतदर्शनम् ।
ददौ कमण्डलुं प्रीत्या देववासांसि चाभिभो ॥ १२.३३२.१९ ॥
ದೇವತೆಗಳ ಒಡೆಯ ಇಂದ್ರನು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಅವನಿಗೆ ಅದ್ಭುತ ರೂಪದ ದಿವ್ಯ ಕಮಂಡಲವನ್ನು ಮತ್ತು ದಿವ್ಯ ವಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಕೊಟ್ಟನು, ಓ ಸಮರ್ಥನೇ.
12.332.20
हंसाश्च शतपत्राश्च सारसाश्च सहस्रशः ।
प्रदक्षिणमवर्तन्त शुकाश्चाषाश्च भारत ॥ १२.३३२.२० ॥
ಹಂಸಗಳು, ಶತಪತ್ರಗಳು, ಸಾರಸಗಳು ಸಾವಿರಾರು, ಗಿಳಿಗಳು ಮತ್ತು ಆಷಗಳು, ಓ ಭಾರತ, ಪ್ರದಕ್ಷಿಣವಾಗಿ ಸುತ್ತಿದವು.
12.332.21
आरणेयस्ततो दिव्यं प्राप्य जन्म महाद्युतिः ।
तत्रैवोवास मेधावी ब्रह्मचारी समाहितः ॥ १२.३३२.२१ ॥
ಆಗ ಆರಣೇಯನು, ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿ, ದಿವ್ಯ ಜನ್ಮವನ್ನು ಪಡೆದು, ಅಲ್ಲೇ ಮೇಧಾವಿ, ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿ, ಏಕಾಗ್ರನಾಗಿ ವಾಸಿಸಿದನು.
12.332.22
उत्पन्नमात्रं तं वेदाः सरहस्याः ससंग्रहाः ।
उपतस्थुर्महाराज यथाऽस्य पितरं तथा ॥ १२.३३२.२२ ॥
ಹುಟ್ಟಿದ ಕೂಡಲೇ ವೇದಗಳು ರಹಸ್ಯ ಮತ್ತು ಸಂಗ್ರಹಗಳೊಂದಿಗೆ ಅವನ ಬಳಿ ಬಂದು ನಿಂತವು, ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಅವನ ತಂದೆಯ ಬಳಿ ಬಂದಂತೆ.
12.332.23
बृहस्पतिं च वव्रे स वेदवेदाङ्गभाष्यवित् ।
उपाध्यायं महाराज धर्ममेवानुचिन्तयन् ॥ १२.३३२.२३ ॥
ವೇದ, ವೇದಾಂಗ, ಭಾಷ್ಯಗಳನ್ನು ಬಲ್ಲವನು, ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಧರ್ಮವನ್ನೇ ಚಿಂತಿಸುತ್ತಾ, ಬೃಹಸ್ಪತಿಯನ್ನು ಉಪಾಧ್ಯಾಯನನ್ನಾಗಿ ಆರಿಸಿಕೊಂಡನು.
12.332.24
सोऽधीत्य निखिलान्वेदान्सरहस्यान्ससंग्रहान् ।
इतिहासं च कार्त्स्न्येन धर्मशास्त्राणि चाभिभो ॥ १२.३३२.२४ ॥
ಅವನು ಸಮಸ್ತ ವೇದಗಳನ್ನು ರಹಸ್ಯ ಮತ್ತು ಸಂಗ್ರಹಗಳೊಂದಿಗೆ ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಿದನು; ಇತಿಹಾಸ ಮತ್ತು ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನೂ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಓದಿದನು, ಓ ಸಮರ್ಥನೇ.
12.332.25
गुरवे दक्षिणां दत्त्वा समावृत्तो महामुनिः ।
उग्रं तपः समारेभे ब्रह्मचारी समाहितः ॥ १२.३३२.२५ ॥
ಗುರುವಿಗೆ ದಕ್ಷಿಣೆಯನ್ನು ನೀಡಿ, ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯವನ್ನು ಮುಗಿಸಿ ಮರಳಿದ ಮಹಾಮುನಿ, ಏಕಾಗ್ರಚಿತ್ತದಿಂದ ಉಗ್ರ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಆರಂಭಿಸಿದನು.
12.332.26
देवतानामृषीणां च बाल्येऽपि स महातपाः ।
संमन्त्रणीयो मान्यश्च ज्ञानेन तपसा तथा ॥ १२.३३२.२६ ॥
ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲೇ ಅವನು ಮಹಾತಪಸ್ವಿ; ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ದೇವತೆಗಳಿಗೂ ಋಷಿಗಳಿಗೂ ಆಲೋಚನೆಗೆ ಯೋಗ್ಯನೂ ಗೌರವಾರ್ಹನೂ ಆಗಿದ್ದನು.
12.332.27
न त्वस्य रमते बुद्धिराश्रमेषु नराधिप ।
त्रिषु गार्हस्थ्यमूलेषु मोक्षधर्मानुदर्शिनः ॥ १२.३३२.२७ ॥
ನರಾಧಿಪನೇ, ಆದರೆ ಅವನ ಬುದ್ಧಿ ಆಶ್ರಮಗಳಲ್ಲಿ ರಮಿಸಲಿಲ್ಲ; ಏಕೆಂದರೆ ಅವನು ಮೋಕ್ಷಧರ್ಮವನ್ನು ಕಂಡವನು; ಗೃಹಸ್ಥ ಜೀವನದ ಮೂರು ಮೂಲಗಳನ್ನು ಮೀರಿ ನೋಡುವವನು.