మహాభారతం · అధ్యాయం 12.332
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.332.1
स लब्ध्वा परमं देवाद्वरं सत्यवतीसुतः ।
अरणीं तु ततो गृह्य ममन्थाग्निचिकीर्षया ॥ १२.३३२.१ ॥
దేవుని నుండి పరమ వరాన్ని పొందిన సత్యవతి కుమారుడు, అగ్నిని వెలిగించాలనే కోరికతో అరణిని తీసుకుని మథించాడు.
12.332.2
अथ रूपं परं राजन्बिभ्रतीं स्वेन तेजसा ।
घृताचीं नामाप्सरसमपश्यद्भगवानृषिः ॥ १२.३३२.२ ॥
రాజా, అప్పుడు భగవంతుడైన ఋషి తన తేజస్సుతో ప్రకాశించే పరమ రూపాన్ని ధరించిన ఘృతాచీ అనే అప్సరసను చూశాడు.
12.332.3
ऋषिरप्सरसं दृष्ट्वा सहसा काममोहितः ।
अभवद्भगवान्व्यासो वने तस्मिन्युधिष्ठिर ॥ १२.३३२.३ ॥
యుధిష్ఠిరా, ఆ అప్సరసను చూడగానే ఆ భగవంతుడైన ఋషి వ్యాసుడు అకస్మాత్తుగా కామంతో మోహితుడయ్యాడు, ఆ అడవిలో.
12.332.4
सा च दृष्ट्वा तदा व्यासं कामसंविग्नमानसम् ।
शुकी भूत्वा महाराज घृताची समुपागमत् ॥ १२.३३२.४ ॥
అప్పుడు కామంతో కలతచెందిన మనసున్న వ్యాసుని చూసి, మహారాజా, ఘృతాచీ ఆడ చిలుకగా మారి ఆయన దగ్గరకు వచ్చింది.
12.332.5
स तामप्सरसं दृष्ट्वा रूपेणान्येन संवृताम् ।
शरीरजेनानुगतः सर्वगात्रातिगेन ह ॥ १२.३३२.५ ॥
వేరే రూపంలో కప్పబడి ఉన్న ఆ అప్సరసను చూసి, శరీరంలో పుట్టి అన్ని అవయవాలను వ్యాపించిన కామంతో ఆయన నిజంగానే వశమయ్యాడు.
12.332.6
स तु धैर्येण महता निगृह्णन्हृच्छयं मुनिः ।
न शशाक नियन्तुं तद्व्यासः प्रविसृतं मनः।
भावित्वाच्चैव भावस्य घृताच्या वपुषा हृतः ॥ १२.३३२.६ ॥
కానీ గొప్ప ధైర్యంతో హృదయంలో ఉన్న కామాన్ని అణచినా, వ్యాసమునికి విస్తరించిన మనసును నియంత్రించడం సాధ్యం కాలేదు; భావప్రభావం వల్ల ఘృతాచీ శరీరంచే ఆయన హరించబడ్డాడు.
12.332.7
यत्नान्नियच्छतस्तस्य मुनेरग्निचिकीर्षया ।
अरण्यामेव सहसा तस्य शुक्रमवापतत् ॥ १२.३३२.७ ॥
ఆ ముని ప్రయత్నంతో తనను నిగ్రహించుకుంటుండగా, అగ్నిని పుట్టించాలనే కోరికతో, అతని శుక్రం అకస్మాత్తుగా అరణియిలోనే పడింది.
12.332.8
सोऽविशङ्केन मनसा तथैव द्विजसत्तमः ।
अरणीं ममन्थ ब्रह्मर्षिस्तस्यां जज्ञे शुको नृप ॥ १२.३३२.८ ॥
ఆ ద్విజశ్రేష్ఠుడు, అదే విధంగా సందేహం లేని మనసుతో, అరణిని మథించాడు; ఓ రాజా, అందులో శుకుడు జన్మించాడు.
12.332.9
शुक्रे निर्मथ्यमाने स शुको जज्ञे महातपाः ।
परमर्षिर्महायोगी अरणीगर्भसंभवः ॥ १२.३३२.९ ॥
శుక్రం మథించబడుతుండగా, అతడు శుకుడుగా జన్మించాడు—మహా తపస్వి, పరమ ఋషి, మహా యోగి, అరణి గర్భంలో జన్మించినవాడు.
12.332.10
यथाऽध्वरे समिद्धोऽग्निर्भाति हव्यमुदावहन् ।
तथारूपः शुको जज्ञे प्रज्वलन्निव तेजसा ॥ १२.३३२.१० ॥
యజ్ఞంలో ప్రజ్వలించిన అగ్ని హవ్యాన్ని పైకి మోస్తూ ప్రకాశించినట్లు, అలాగే శుకుడు జన్మించాడు—తేజస్సుతో మండుతున్నట్లు.
12.332.11
विभ्रत्पितुश्च कौरव्य रूपवर्णमनुत्तमम् ।
बभौ तदा भावितात्मा विधूमोऽग्निरिवज्वलन् ॥ १२.३३२.११ ॥
ఓ కౌరవ్యా, తండ్రి అనుపమ రూపాన్ని, వర్ణాన్ని ధరించి, శుద్ధాత్ముడైన అతడు పొగలేని అగ్నిలా ప్రకాశించాడు.
12.332.12
तं गङ्गा सरितां श्रेष्ठा मेरुपृष्ठे जनेश्वर ।
स्वरूपिणी तदाऽभ्येत्य स्नापयामास वारिणा ॥ १२.३३२.१२ ॥
ఓ జనేశ్వరా, నదులలో శ్రేష్ఠురాలైన గంగ అప్పుడు మేరు శిఖరంపై తన స్వరూపంలో వచ్చి అతడికి నీటితో స్నానం చేయించింది.
12.332.13
अन्तरिक्षाच्च कौरव्य दण्डः कृष्णाजिनं च ह ।
पपात भुवि राजेन्द्र शुकस्थार्थे महात्मनः ॥ १२.३३२.१३ ॥
కౌరవ్యా, ఆకాశం నుండి దండమూ కృష్ణాజినమూ భూమిపై పడ్డాయి, రాజేంద్రా, మహాత్ముడైన శుకుని స్థానం కోసం.
12.332.14
जेगीयन्ते स्म गन्धर्वा ननृतुश्चाप्सरोगणाः ।
देवदुन्दुभयश्चैव प्रावाद्यन्त सहस्रशः ॥ १२.३३२.१४ ॥
గంధర్వులు పాడారు, అప్సరస సమూహాలు నాట్యం చేశాయి, దేవ దుందుభులు వేలసార్లు మ్రోగాయి.
12.332.15
विश्वासुश्च गन्धर्वस्तथा तुम्बुरुनारदौ ।
हाहा हूहूश्च गन्धर्वौ तुष्टुवुः शुकसंभवम् ॥ १२.३३२.१५ ॥
గంధర్వుడు విశ్వాసుడు, తుంబురుడు, నారదుడు, గంధర్వులు హాహా, హూహూ శుకునికి జన్మించిన వానిని స్తుతించారు.
12.332.16
तत्र शक्रपुरोगाश्च लोकपालाः समागताः ।
देवा देवर्षयश्चैव तथा ब्रह्मर्षयोऽपि च ॥ १२.३३२.१६ ॥
అక్కడ ఇంద్రుని నేతృత్వంలో లోకపాలురు సమకూడారు, దేవతలు, దేవర్షులు, బ్రహ్మర్షులు కూడా వచ్చారు.
12.332.17
दिव्यानि सर्वपुष्पाणि प्रववर्ष च मारुतः ।
जङ्गमं स्थावरं चैव प्रहृष्टमभवज्जगत् ॥ १२.३३२.१७ ॥
దివ్యమైన సర్వ పుష్పాలను గాలి వర్షించింది; చరాచర జగత్తు ఆనందించింది.
12.332.18
तं महात्मा स्वयं प्रीत्या देव्या सह महाद्युतिः ।
जतामात्रं मुनेः पुत्रं विधिनोपानयत्तदा ॥ १२.३३२.१८ ॥
అప్పుడు మహాత్ముడు, మహాతేజస్వి స్వయంగా ప్రీతితో దేవితో కలిసి, ముని పుత్రుడిని వెంటనే విధిప్రకారం దగ్గరకు తెచ్చారు.
12.332.19
तस्य देवेश्वरः शक्रो दिव्यमद्भुतदर्शनम् ।
ददौ कमण्डलुं प्रीत्या देववासांसि चाभिभो ॥ १२.३३२.१९ ॥
దేవతల ప్రభువైన ఇంద్రుడు ప్రీతితో అతనికి అద్భుత రూపమున్న దివ్య కమండలాన్ని, దివ్య వస్త్రాలను ఇచ్చాడు, ఓ సమర్థుడా.
12.332.20
हंसाश्च शतपत्राश्च सारसाश्च सहस्रशः ।
प्रदक्षिणमवर्तन्त शुकाश्चाषाश्च भारत ॥ १२.३३२.२० ॥
హంసలు, శతపత్రాలు, సారసాలు వేలకొలదిగా, చిలకలు, ఆషలు కూడా, ఓ భారతా, ప్రదక్షిణంగా తిరిగాయి.
12.332.21
आरणेयस्ततो दिव्यं प्राप्य जन्म महाद्युतिः ।
तत्रैवोवास मेधावी ब्रह्मचारी समाहितः ॥ १२.३३२.२१ ॥
అప్పుడు ఆరణేయుడు, మహాతేజస్వి, దివ్య జన్మను పొంది, అక్కడే మేధావి, బ్రహ్మచారి, సమాహితుడుగా నివసించాడు.
12.332.22
उत्पन्नमात्रं तं वेदाः सरहस्याः ससंग्रहाः ।
उपतस्थुर्महाराज यथाऽस्य पितरं तथा ॥ १२.३३२.२२ ॥
పుట్టిన వెంటనే వేదాలు రహస్యాలతో, సంగ్రహాలతో అతని దగ్గరకు వచ్చి నిలిచాయి, ఓ మహారాజా, అతని తండ్రి దగ్గర వచ్చినట్లే.
12.332.23
बृहस्पतिं च वव्रे स वेदवेदाङ्गभाष्यवित् ।
उपाध्यायं महाराज धर्ममेवानुचिन्तयन् ॥ १२.३३२.२३ ॥
వేదాలను, వేదాంగాలను, భాష్యాలను తెలిసినవాడు, ఓ మహారాజా, ధర్మాన్నే ధ్యానిస్తూ బృహస్పతిని ఉపాధ్యాయునిగా ఎన్నుకున్నాడు.
12.332.24
सोऽधीत्य निखिलान्वेदान्सरहस्यान्ससंग्रहान् ।
इतिहासं च कार्त्स्न्येन धर्मशास्त्राणि चाभिभो ॥ १२.३३२.२४ ॥
అతడు సమస్త వేదాలను, రహస్యాలతో, సంగ్రహాలతో, చదివాడు; ఇతిహాసాన్ని, ధర్మశాస్త్రాలను కూడా పూర్తిగా చదివాడు, ఓ సమర్థుడా.
12.332.25
गुरवे दक्षिणां दत्त्वा समावृत्तो महामुनिः ।
उग्रं तपः समारेभे ब्रह्मचारी समाहितः ॥ १२.३३२.२५ ॥
గురువుకు దక్షిణ ఇచ్చి, బ్రహ్మచర్యాన్ని ముగించి తిరిగివచ్చిన ఆ మహాముని, ఏకాగ్రచిత్తంతో ఘోరమైన తపస్సును ప్రారంభించాడు.
12.332.26
देवतानामृषीणां च बाल्येऽपि स महातपाः ।
संमन्त्रणीयो मान्यश्च ज्ञानेन तपसा तथा ॥ १२.३३२.२६ ॥
బాల్యంలోనే ఆయన మహాతపస్వి; జ్ఞానంతో, తపస్సుతో దేవతలకు, ఋషులకు సంప్రదింపదగినవారు, గౌరవనీయులుగా ఉండేవారు.
12.332.27
न त्वस्य रमते बुद्धिराश्रमेषु नराधिप ।
त्रिषु गार्हस्थ्यमूलेषु मोक्षधर्मानुदर्शिनः ॥ १२.३३२.२७ ॥
నరాధిపా, కానీ ఆయన మనసు ఆశ్రమాలలో రమించలేదు; ఎందుకంటే ఆయన మోక్షధర్మాన్ని దర్శించినవాడు; గృహస్థ జీవితపు మూడు మూలాలకు అతీతంగా చూసేవాడు.