மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 12.332
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.332.1
स लब्ध्वा परमं देवाद्वरं सत्यवतीसुतः ।
अरणीं तु ततो गृह्य ममन्थाग्निचिकीर्षया ॥ १२.३३२.१ ॥
தேவனிடமிருந்து உயர்ந்த வரத்தைப் பெற்ற சத்தியவதியின் மகன், அக்னியை உண்டாக்கும் விருப்பத்தால் அரணியை எடுத்து கடைந்தான்.
12.332.2
अथ रूपं परं राजन्बिभ्रतीं स्वेन तेजसा ।
घृताचीं नामाप्सरसमपश्यद्भगवानृषिः ॥ १२.३३२.२ ॥
அரசே, அப்போது பகவான் முனிவர் தன் ஒளியால் ஒளிரும் உயர்ந்த வடிவத்தைத் தரித்த கிருதாசி என்னும் அப்சரசைக் கண்டார்.
12.332.3
ऋषिरप्सरसं दृष्ट्वा सहसा काममोहितः ।
अभवद्भगवान्व्यासो वने तस्मिन्युधिष्ठिर ॥ १२.३३२.३ ॥
யுதிஷ்டிரா, அந்த அப்சரசைக் கண்டதும் பகவான் முனிவர் வியாசர் திடீரென காமத்தால் மயங்கினார், அந்த காட்டில்.
12.332.4
सा च दृष्ट्वा तदा व्यासं कामसंविग्नमानसम् ।
शुकी भूत्वा महाराज घृताची समुपागमत् ॥ १२.३३२.४ ॥
அப்போது காமத்தால் கலங்கிய மனம் கொண்ட வியாசரைக் கண்டு, மகாராஜா, கிருதாசி ஒரு பெண் கிளியாக மாறி அவர் அருகே வந்தாள்.
12.332.5
स तामप्सरसं दृष्ट्वा रूपेणान्येन संवृताम् ।
शरीरजेनानुगतः सर्वगात्रातिगेन ह ॥ १२.३३२.५ ॥
வேறு வடிவில் மறைந்திருந்த அந்த அப்சரசைக் கண்டு, உடலில் பிறந்து அனைத்து அங்கங்களிலும் பரவிய காமத்தால் அவர் உண்மையாகவே வசப்பட்டார்.
12.332.6
स तु धैर्येण महता निगृह्णन्हृच्छयं मुनिः ।
न शशाक नियन्तुं तद्व्यासः प्रविसृतं मनः।
भावित्वाच्चैव भावस्य घृताच्या वपुषा हृतः ॥ १२.३३२.६ ॥
ஆனால் பெரும் உறுதியுடன் இதயத்தில் கிடந்த காமத்தைத் தடுத்தும், முனிவர் வியாசரால் பரவிய மனதை அடக்க முடியவில்லை; உணர்வின் தாக்கத்தாலும் கிருதாசியின் உடலால் அவர் கவரப்பட்டார்.
12.332.7
यत्नान्नियच्छतस्तस्य मुनेरग्निचिकीर्षया ।
अरण्यामेव सहसा तस्य शुक्रमवापतत् ॥ १२.३३२.७ ॥
அந்த முனிவர் முயற்சியுடன் தன்னை அடக்கிக்கொண்டிருக்கையில், அக்னியை உண்டாக்கும் விருப்பத்தால், அவருடைய விந்து திடீரென அரணியிலேயே விழுந்தது.
12.332.8
सोऽविशङ्केन मनसा तथैव द्विजसत्तमः ।
अरणीं ममन्थ ब्रह्मर्षिस्तस्यां जज्ञे शुको नृप ॥ १२.३३२.८ ॥
அந்த இருபிறப்பாளர்களில் சிறந்தவர், அதே போல் அச்சமின்றி மனதுடன், அரணியைக் கடைந்தார்; ஓ மன்னா, அதில் சுகர் பிறந்தார்.
12.332.9
शुक्रे निर्मथ्यमाने स शुको जज्ञे महातपाः ।
परमर्षिर्महायोगी अरणीगर्भसंभवः ॥ १२.३३२.९ ॥
சுக்கிலம் கடையப்படுகையில், அவர் சுகர் பிறந்தார்—பெரும் தவசி, உயர்ந்த முனிவர், மகா யோகி, அரணியின் கருவிலிருந்து தோன்றியவர்.
12.332.10
यथाऽध्वरे समिद्धोऽग्निर्भाति हव्यमुदावहन् ।
तथारूपः शुको जज्ञे प्रज्वलन्निव तेजसा ॥ १२.३३२.१० ॥
யாகத்தில் எரியும் அக்னி அவிர்ப்பொருளை மேலே கொண்டு செல்லும்போது ஒளிர்வது போல, அவ்வாறே சுகர் பிறந்தார்; தேஜஸால் எரிவது போல.
12.332.11
विभ्रत्पितुश्च कौरव्य रूपवर्णमनुत्तमम् ।
बभौ तदा भावितात्मा विधूमोऽग्निरिवज्वलन् ॥ १२.३३२.११ ॥
ஓ குருவம்சத்தவனே, தந்தையின் ஒப்பற்ற உருவையும் நிறத்தையும் தாங்கி, தூய ஆன்மாவுடைய அவர் அப்போது புகையற்ற அக்னி போல ஒளிர்ந்தார்.
12.332.12
तं गङ्गा सरितां श्रेष्ठा मेरुपृष्ठे जनेश्वर ।
स्वरूपिणी तदाऽभ्येत्य स्नापयामास वारिणा ॥ १२.३३२.१२ ॥
ஓ மக்களின் தலைவனே, நதிகளில் சிறந்த கங்கை அப்போது மேரு மலையின் முதுகில் தன் சொந்த உருவில் வந்து அவரை நீரால் நீராட்டினாள்.
12.332.13
अन्तरिक्षाच्च कौरव्य दण्डः कृष्णाजिनं च ह ।
पपात भुवि राजेन्द्र शुकस्थार्थे महात्मनः ॥ १२.३३२.१३ ॥
கௌரவ்யனே, வானிலிருந்து தண்டமும் கருங்கலைத் தோலும் பூமியில் விழுந்தன, அரசர்களின் தலைவனே, மகாத்மா சுகரின் இடத்திற்காக.
12.332.14
जेगीयन्ते स्म गन्धर्वा ननृतुश्चाप्सरोगणाः ।
देवदुन्दुभयश्चैव प्रावाद्यन्त सहस्रशः ॥ १२.३३२.१४ ॥
கந்தர்வர்கள் பாடினர், அப்சரஸ் கூட்டங்கள் நடனமாடின, தேவ துந்துபிகள் ஆயிரக்கணக்கில் முழங்கின.
12.332.15
विश्वासुश्च गन्धर्वस्तथा तुम्बुरुनारदौ ।
हाहा हूहूश्च गन्धर्वौ तुष्टुवुः शुकसंभवम् ॥ १२.३३२.१५ ॥
கந்தர்வன் விஸ்வாசு, துംबுரு, நாரதர், மற்றும் கந்தர்வர்கள் ஹாஹா, ஹூஹூ ஆகியோர் சுகரிடமிருந்து பிறந்தவனைப் புகழ்ந்தனர்.
12.332.16
तत्र शक्रपुरोगाश्च लोकपालाः समागताः ।
देवा देवर्षयश्चैव तथा ब्रह्मर्षयोऽपि च ॥ १२.३३२.१६ ॥
அங்கு இந்திரனைத் தலைமையாகக் கொண்ட லோகபாலர்கள் கூடினர், தேவர்களும் தேவரிஷிகளும், பிரம்மரிஷிகளும் கூடினர்.
12.332.17
दिव्यानि सर्वपुष्पाणि प्रववर्ष च मारुतः ।
जङ्गमं स्थावरं चैव प्रहृष्टमभवज्जगत् ॥ १२.३३२.१७ ॥
தெய்வீக அனைத்து மலர்களையும் காற்று பொழிந்தது; அசைவனவும் அசையாதனவுமாகிய உலகம் மகிழ்ந்தது.
12.332.18
तं महात्मा स्वयं प्रीत्या देव्या सह महाद्युतिः ।
जतामात्रं मुनेः पुत्रं विधिनोपानयत्तदा ॥ १२.३३२.१८ ॥
அப்போது மகாத்மாவும் மகாஒளி கொண்டவரும் தாமே அன்புடன் தேவியுடன் சேர்ந்து, முனிவரின் பிறந்த மகனை முறைப்படி அருகே கொண்டு வந்தார்.
12.332.19
तस्य देवेश्वरः शक्रो दिव्यमद्भुतदर्शनम् ।
ददौ कमण्डलुं प्रीत्या देववासांसि चाभिभो ॥ १२.३३२.१९ ॥
தேவர்களின் தலைவன் இந்திரன் அன்புடன் அவனுக்கு அற்புதத் தோற்றமுள்ள தெய்வீகக் கமண்டலத்தையும் தெய்வீக ஆடைகளையும் கொடுத்தான், ஓ வல்லவனே.
12.332.20
हंसाश्च शतपत्राश्च सारसाश्च सहस्रशः ।
प्रदक्षिणमवर्तन्त शुकाश्चाषाश्च भारत ॥ १२.३३२.२० ॥
அன்னங்கள், சதபத்திரங்கள், கொக்குகள் ஆயிரக்கணக்கில், கிளிகளும் ஆஷைகளும், ஓ பாரதா, வலமாகச் சுற்றின.
12.332.21
आरणेयस्ततो दिव्यं प्राप्य जन्म महाद्युतिः ।
तत्रैवोवास मेधावी ब्रह्मचारी समाहितः ॥ १२.३३२.२१ ॥
பின்னர் ஆரணேயன், பெரும் ஒளியுடையவன், தெய்வீகப் பிறப்பை அடைந்து, அங்கேயே அறிவுள்ள, பிரம்மச்சாரியாக, ஒருமுகப்பட்டு வாழ்ந்தான்.
12.332.22
उत्पन्नमात्रं तं वेदाः सरहस्याः ससंग्रहाः ।
उपतस्थुर्महाराज यथाऽस्य पितरं तथा ॥ १२.३३२.२२ ॥
பிறந்த உடனேயே அவனிடம் இரகசியங்களுடனும் தொகுப்புகளுடனும் வேதங்கள் வந்து நின்றன, ஓ மகாராஜா, அவனுடைய தந்தையிடம் வந்ததுபோல.
12.332.23
बृहस्पतिं च वव्रे स वेदवेदाङ्गभाष्यवित् ।
उपाध्यायं महाराज धर्ममेवानुचिन्तयन् ॥ १२.३३२.२३ ॥
வேதங்களையும் வேதாங்கங்களையும் பாஷ்யங்களையும் அறிந்தவன், ஓ மகாராஜா, தர்மத்தையே சிந்தித்தபடி, பிருகஸ்பதியை ஆசிரியராக வரித்தான்.
12.332.24
सोऽधीत्य निखिलान्वेदान्सरहस्यान्ससंग्रहान् ।
इतिहासं च कार्त्स्न्येन धर्मशास्त्राणि चाभिभो ॥ १२.३३२.२४ ॥
அவன் எல்லா வேதங்களையும், இரகசியங்களுடனும் தொகுப்புகளுடனும், படித்து முடித்தான்; இதிகாசத்தையும் தர்மசாஸ்திரங்களையும் முழுமையாகக் கற்றான், ஓ வல்லவனே.
12.332.25
गुरवे दक्षिणां दत्त्वा समावृत्तो महामुनिः ।
उग्रं तपः समारेभे ब्रह्मचारी समाहितः ॥ १२.३३२.२५ ॥
குருவுக்குத் தட்சிணை கொடுத்து, பிரம்மச்சரியம் முடித்து திரும்பிய அந்த மகாமுனி, ஒருமனதுடன் கடுமையான தவத்தைத் தொடங்கினார்.
12.332.26
देवतानामृषीणां च बाल्येऽपि स महातपाः ।
संमन्त्रणीयो मान्यश्च ज्ञानेन तपसा तथा ॥ १२.३३२.२६ ॥
இளமையிலேயே அவர் மகாதபஸ்வி; ஞானத்தாலும் தவத்தாலும் தேவர்களும் ரிஷிகளும் அவரிடம் ஆலோசனை கேட்கவும், மதிக்கவும் தக்கவராக இருந்தார்.
12.332.27
न त्वस्य रमते बुद्धिराश्रमेषु नराधिप ।
त्रिषु गार्हस्थ्यमूलेषु मोक्षधर्मानुदर्शिनः ॥ १२.३३२.२७ ॥
நராதிபனே, ஆனால் அவரது மனம் ஆசிரமங்களில் மகிழவில்லை; ஏனெனில் அவர் மோக்ஷதர்மத்தை அறிந்தவர்; இல்லறத்தின் மூன்று அடிப்படைகளுக்கு அப்பால் பார்வை கொண்டவர்.