മഹാഭാരതം · അധ്യായം 12.332
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.332.1
स लब्ध्वा परमं देवाद्वरं सत्यवतीसुतः ।
अरणीं तु ततो गृह्य ममन्थाग्निचिकीर्षया ॥ १२.३३२.१ ॥
ദേവനിൽനിന്ന് പരമവരം ലഭിച്ച സത്യവതീപുത്രൻ അഗ്നി ജ്വലിപ്പിക്കാനുള്ള ആഗ്രഹത്തോടെ അരണി എടുത്ത് കടഞ്ഞു.
12.332.2
अथ रूपं परं राजन्बिभ्रतीं स्वेन तेजसा ।
घृताचीं नामाप्सरसमपश्यद्भगवानृषिः ॥ १२.३३२.२ ॥
രാജാവേ, അപ്പോൾ ഭഗവാനായ ഋഷി സ്വന്തം തേജസ്സിൽ വിളങ്ങുന്ന പരമരൂപം ധരിച്ച ഘൃതാചി എന്ന അപ്സരസ്സിനെ കണ്ടു.
12.332.3
ऋषिरप्सरसं दृष्ट्वा सहसा काममोहितः ।
अभवद्भगवान्व्यासो वने तस्मिन्युधिष्ठिर ॥ १२.३३२.३ ॥
യുധിഷ്ഠിരാ, ആ അപ്സരസ്സിനെ കണ്ടപ്പോൾ ഭഗവാനായ വ്യാസൻ പെട്ടെന്ന് കാമമോഹിതനായി, ആ വനത്തിൽ വെച്ച്.
12.332.4
सा च दृष्ट्वा तदा व्यासं कामसंविग्नमानसम् ।
शुकी भूत्वा महाराज घृताची समुपागमत् ॥ १२.३३२.४ ॥
അപ്പോൾ കാമത്താൽ ഇളകിയ മനസ്സുള്ള വ്യാസനെ കണ്ട്, മഹാരാജാവേ, ഘൃതാചി പെൺതത്തയായി മാറി അദ്ദേഹത്തിനരികിൽ വന്നു.
12.332.5
स तामप्सरसं दृष्ट्वा रूपेणान्येन संवृताम् ।
शरीरजेनानुगतः सर्वगात्रातिगेन ह ॥ १२.३३२.५ ॥
മറ്റൊരു രൂപത്തിൽ മറഞ്ഞിരുന്ന ആ അപ്സരസ്സിനെ കണ്ട്, ശരീരത്തിൽ ജനിച്ച് എല്ലാ അവയവങ്ങളിലും വ്യാപിച്ച കാമത്താൽ അദ്ദേഹം തീർച്ചയായും വശപ്പെട്ടു.
12.332.6
स तु धैर्येण महता निगृह्णन्हृच्छयं मुनिः ।
न शशाक नियन्तुं तद्व्यासः प्रविसृतं मनः।
भावित्वाच्चैव भावस्य घृताच्या वपुषा हृतः ॥ १२.३३२.६ ॥
എന്നാൽ മഹത്തായ ധൈര്യത്താൽ ഹൃദയത്തിൽ കിടക്കുന്ന കാമത്തെ തടഞ്ഞിട്ടും, മുനിയായ വ്യാസന് വ്യാപിച്ച മനസ്സിനെ നിയന്ത്രിക്കാനായില്ല; ഭാവത്തിന്റെ സ്വാധീനത്താൽ ഘൃതാചിയുടെ ശരീരം അദ്ദേഹത്തെ അപഹരിച്ചു.
12.332.7
यत्नान्नियच्छतस्तस्य मुनेरग्निचिकीर्षया ।
अरण्यामेव सहसा तस्य शुक्रमवापतत् ॥ १२.३३२.७ ॥
ആ മുനി പ്രയത്നത്തോടെ സ്വയം നിയന്ത്രിക്കുമ്പോൾ, അഗ്നി ഉണ്ടാക്കാനുള്ള ആഗ്രഹത്താൽ, അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശുക്രം പെട്ടെന്ന് അരണിയിൽത്തന്നെ വീണു.
12.332.8
सोऽविशङ्केन मनसा तथैव द्विजसत्तमः ।
अरणीं ममन्थ ब्रह्मर्षिस्तस्यां जज्ञे शुको नृप ॥ १२.३३२.८ ॥
ആ ദ്വിജശ്രേഷ്ഠൻ, അതുപോലെ ശങ്കയില്ലാത്ത മനസ്സോടെ, അരണി കടഞ്ഞു; ഓ രാജാവേ, അതിൽ ശുകൻ ജനിച്ചു.
12.332.9
शुक्रे निर्मथ्यमाने स शुको जज्ञे महातपाः ।
परमर्षिर्महायोगी अरणीगर्भसंभवः ॥ १२.३३२.९ ॥
ശുക്രം കടയപ്പെടുമ്പോൾ, അദ്ദേഹം ശുകനായി ജനിച്ചു—മഹാതപസ്വി, പരമർഷി, മഹായോഗി, അരണിയുടെ ഗർഭത്തിൽ നിന്ന് ജനിച്ചവൻ.
12.332.10
यथाऽध्वरे समिद्धोऽग्निर्भाति हव्यमुदावहन् ।
तथारूपः शुको जज्ञे प्रज्वलन्निव तेजसा ॥ १२.३३२.१० ॥
യാഗത്തിൽ ജ്വലിക്കുന്ന അഗ്നി ഹവിസ്സിനെ ഉയർത്തിക്കൊണ്ടുപോകുമ്പോൾ പ്രകാശിക്കുന്നതുപോലെ, അതുപോലെ ശുകൻ ജനിച്ചു—തേജസ്സോടെ ജ്വലിക്കുന്നവനെപ്പോലെ.
12.332.11
विभ्रत्पितुश्च कौरव्य रूपवर्णमनुत्तमम् ।
बभौ तदा भावितात्मा विधूमोऽग्निरिवज्वलन् ॥ १२.३३२.११ ॥
ഓ കൗരവ്യാ, പിതാവിന്റെ അനുപമമായ രൂപവും വർണവും ധരിച്ച്, ശുദ്ധാത്മാവായ അദ്ദേഹം പുകയില്ലാത്ത അഗ്നിപോലെ ജ്വലിച്ചു.
12.332.12
तं गङ्गा सरितां श्रेष्ठा मेरुपृष्ठे जनेश्वर ।
स्वरूपिणी तदाऽभ्येत्य स्नापयामास वारिणा ॥ १२.३३२.१२ ॥
ഓ ജനേശ്വരാ, നദികളിൽ ശ്രേഷ്ഠയായ ഗംഗ അപ്പോൾ തന്റെ സ്വരൂപത്തിൽ മേരുവിന്റെ പുറത്ത് വന്ന് അദ്ദേഹത്തെ വെള്ളംകൊണ്ട് കുളിപ്പിച്ചു.
12.332.13
अन्तरिक्षाच्च कौरव्य दण्डः कृष्णाजिनं च ह ।
पपात भुवि राजेन्द्र शुकस्थार्थे महात्मनः ॥ १२.३३२.१३ ॥
കൗരവ്യാ, ആകാശത്തുനിന്ന് ദണ്ഡവും കൃഷ്ണാജിനവും ഭൂമിയിൽ വീണു, രാജേന്ദ്രാ, മഹാത്മാവായ ശുകന്റെ സ്ഥാനത്തിനായി.
12.332.14
जेगीयन्ते स्म गन्धर्वा ननृतुश्चाप्सरोगणाः ।
देवदुन्दुभयश्चैव प्रावाद्यन्त सहस्रशः ॥ १२.३३२.१४ ॥
ഗന്ധർവന്മാർ പാടി, അപ്സരസ്സുകൾ നൃത്തം ചെയ്തു, ദേവദുന്ദുഭികൾ ആയിരക്കണക്കിന് മുഴങ്ങി.
12.332.15
विश्वासुश्च गन्धर्वस्तथा तुम्बुरुनारदौ ।
हाहा हूहूश्च गन्धर्वौ तुष्टुवुः शुकसंभवम् ॥ १२.३३२.१५ ॥
ഗന്ധർവൻ വിശ്വാസു, തുംബുരു, നാരദൻ, ഗന്ധർവന്മാരായ ഹാഹാ, ഹൂഹൂ എന്നിവർ ശുകസംഭവനെ സ്തുതിച്ചു.
12.332.16
तत्र शक्रपुरोगाश्च लोकपालाः समागताः ।
देवा देवर्षयश्चैव तथा ब्रह्मर्षयोऽपि च ॥ १२.३३२.१६ ॥
അവിടെ ഇന്ദ്രന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ ലോകപാലന്മാർ സമ്മേളിച്ചു, ദേവന്മാരും ദേവർഷികളും ബ്രഹ്മർഷികളും എത്തി.
12.332.17
दिव्यानि सर्वपुष्पाणि प्रववर्ष च मारुतः ।
जङ्गमं स्थावरं चैव प्रहृष्टमभवज्जगत् ॥ १२.३३२.१७ ॥
ദിവ്യമായ എല്ലാ പുഷ്പങ്ങളും കാറ്റ് വർഷിച്ചു; ചലിക്കുന്നവയും നിശ്ചലമായവയുമായ ലോകം സന്തോഷിച്ചു.
12.332.18
तं महात्मा स्वयं प्रीत्या देव्या सह महाद्युतिः ।
जतामात्रं मुनेः पुत्रं विधिनोपानयत्तदा ॥ १२.३३२.१८ ॥
അപ്പോൾ മഹാത്മാവും മഹാതേജസ്വിയും സ്വയം സ്നേഹത്തോടെ ദേവിയോടൊപ്പം മുനിയുടെ നവജാത പുത്രനെ വിധിപ്രകാരം അരികിലേക്ക് കൊണ്ടുവന്നു.
12.332.19
तस्य देवेश्वरः शक्रो दिव्यमद्भुतदर्शनम् ।
ददौ कमण्डलुं प्रीत्या देववासांसि चाभिभो ॥ १२.३३२.१९ ॥
ദേവന്മാരുടെ നാഥനായ ഇന്ദ്രൻ സ്നേഹപൂർവ്വം അവന് അത്ഭുതകരമായ രൂപമുള്ള ദിവ്യമായ കമണ്ഡലുവും ദിവ്യവസ്ത്രങ്ങളും നൽകി, ഓ സമർത്ഥനേ.
12.332.20
हंसाश्च शतपत्राश्च सारसाश्च सहस्रशः ।
प्रदक्षिणमवर्तन्त शुकाश्चाषाश्च भारत ॥ १२.३३२.२० ॥
ഹംസങ്ങളും ശതപത്രങ്ങളും സാരസങ്ങളും ആയിരക്കണക്കിന്, തത്തകളും ആഷകളും, ഓ ഭാരതാ, പ്രദക്ഷിണമായി വട്ടമിട്ടു.
12.332.21
आरणेयस्ततो दिव्यं प्राप्य जन्म महाद्युतिः ।
तत्रैवोवास मेधावी ब्रह्मचारी समाहितः ॥ १२.३३२.२१ ॥
പിന്നീട് ആരണേയൻ, മഹാതേജസ്വി, ദിവ്യജന്മം നേടി, അവിടെത്തന്നെ മേധാവിയും ബ്രഹ്മചാരിയും സമാഹിതനുമായി വസിച്ചു.
12.332.22
उत्पन्नमात्रं तं वेदाः सरहस्याः ससंग्रहाः ।
उपतस्थुर्महाराज यथाऽस्य पितरं तथा ॥ १२.३३२.२२ ॥
ജനിച്ച ഉടനെ വേദങ്ങൾ രഹസ്യങ്ങളോടും സംഗ്രഹങ്ങളോടും കൂടി അവനെ സമീപിച്ചു, മഹാരാജാവേ, അവന്റെ പിതാവിനെ സമീപിച്ചതുപോലെ.
12.332.23
बृहस्पतिं च वव्रे स वेदवेदाङ्गभाष्यवित् ।
उपाध्यायं महाराज धर्ममेवानुचिन्तयन् ॥ १२.३३२.२३ ॥
വേദങ്ങളും വേദാംഗങ്ങളും ഭാഷ്യങ്ങളും അറിഞ്ഞവനായ അവൻ, മഹാരാജാവേ, ധർമ്മത്തെ മാത്രം ചിന്തിച്ചുകൊണ്ട് ബൃഹസ്പതിയെ ഉപാധ്യായനായി വരിച്ചു.
12.332.24
सोऽधीत्य निखिलान्वेदान्सरहस्यान्ससंग्रहान् ।
इतिहासं च कार्त्स्न्येन धर्मशास्त्राणि चाभिभो ॥ १२.३३२.२४ ॥
അവൻ എല്ലാ വേദങ്ങളും രഹസ്യങ്ങളോടും സംഗ്രഹങ്ങളോടും കൂടി പഠിച്ചു; ഇതിഹാസവും ധർമ്മശാസ്ത്രങ്ങളും പൂർണ്ണമായി പഠിച്ചു, ഓ സമർത്ഥനേ.
12.332.25
गुरवे दक्षिणां दत्त्वा समावृत्तो महामुनिः ।
उग्रं तपः समारेभे ब्रह्मचारी समाहितः ॥ १२.३३२.२५ ॥
ഗുരുവിന് ദക്ഷിണ നൽകി, ബ്രഹ്മചര്യം പൂർത്തിയാക്കി മടങ്ങിയെത്തിയ ആ മഹാമുനി, ഏകാഗ്രചിത്തനായി കഠിനമായ തപസ്സ് ആരംഭിച്ചു.
12.332.26
देवतानामृषीणां च बाल्येऽपि स महातपाः ।
संमन्त्रणीयो मान्यश्च ज्ञानेन तपसा तथा ॥ १२.३३२.२६ ॥
ബാല്യത്തിൽ തന്നെ അദ്ദേഹം മഹാതപസ്വിയായിരുന്നു; ജ്ഞാനത്താലും തപസ്സിനാലും ദേവന്മാർക്കും ഋഷിമാർക്കും ആലോചനയ്ക്കും ആദരത്തിനും യോഗ്യനായിരുന്നു.
12.332.27
न त्वस्य रमते बुद्धिराश्रमेषु नराधिप ।
त्रिषु गार्हस्थ्यमूलेषु मोक्षधर्मानुदर्शिनः ॥ १२.३३२.२७ ॥
നരാധിപാ, പക്ഷേ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ബുദ്ധി ആശ്രമങ്ങളിൽ രമിച്ചില്ല; മോക്ഷധർമ്മം ദർശിച്ചവനായതിനാൽ, ഗൃഹസ്ഥജീവിതത്തിന്റെ മൂന്ന് മൂലങ്ങൾക്കപ്പുറം അദ്ദേഹം കണ്ടു.