Mahābhārata · Adhyāya 12.332
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.332.1
स लब्ध्वा परमं देवाद्वरं सत्यवतीसुतः ।
अरणीं तु ततो गृह्य ममन्थाग्निचिकीर्षया ॥ १२.३३२.१ ॥
Tendo obtido do deus uma dádiva suprema, o filho de Satyavatī tomou a araṇī e a girou, desejando acender o fogo.
12.332.2
अथ रूपं परं राजन्बिभ्रतीं स्वेन तेजसा ।
घृताचीं नामाप्सरसमपश्यद्भगवानृषिः ॥ १२.३३२.२ ॥
Então, ó rei, o venerável sábio viu uma apsaras chamada Ghṛtācī, portando uma forma suprema radiante com seu próprio esplendor.
12.332.3
ऋषिरप्सरसं दृष्ट्वा सहसा काममोहितः ।
अभवद्भगवान्व्यासो वने तस्मिन्युधिष्ठिर ॥ १२.३३२.३ ॥
Ao ver aquela apsaras, o sábio Vyāsa, o bendito, foi subitamente tomado pelo desejo, ó Yudhiṣṭhira, naquela floresta.
12.332.4
सा च दृष्ट्वा तदा व्यासं कामसंविग्नमानसम् ।
शुकी भूत्वा महाराज घृताची समुपागमत् ॥ १२.३३२.४ ॥
E vendo então Vyāsa, com a mente agitada pelo desejo, ó grande rei, Ghṛtācī aproximou-se dele, transformada em uma papagaia fêmea.
12.332.5
स तामप्सरसं दृष्ट्वा रूपेणान्येन संवृताम् ।
शरीरजेनानुगतः सर्वगात्रातिगेन ह ॥ १२.३३२.५ ॥
Ao ver aquela apsaras, velada em outra forma, ele foi de fato dominado pelo desejo nascido do corpo, que se espalhara por todos os membros.
12.332.6
स तु धैर्येण महता निगृह्णन्हृच्छयं मुनिः ।
न शशाक नियन्तुं तद्व्यासः प्रविसृतं मनः।
भावित्वाच्चैव भावस्य घृताच्या वपुषा हृतः ॥ १२.३३२.६ ॥
Mas, embora contivesse com grande firmeza o desejo que jazia em seu coração, o sábio Vyāsa não pôde controlar sua mente que se espalhava; e, movido pela emoção, foi arrebatado pelo corpo de Ghṛtācī.
12.332.7
यत्नान्नियच्छतस्तस्य मुनेरग्निचिकीर्षया ।
अरण्यामेव सहसा तस्य शुक्रमवापतत् ॥ १२.३३२.७ ॥
Enquanto o sábio se continha com esforço, por desejo de produzir fogo, seu sêmen caiu subitamente na vara de fricção araṇī.
12.332.8
सोऽविशङ्केन मनसा तथैव द्विजसत्तमः ।
अरणीं ममन्थ ब्रह्मर्षिस्तस्यां जज्ञे शुको नृप ॥ १२.३३२.८ ॥
Aquele melhor dos duas vezes nascidos, com mente sem hesitação, friccionou a vara araṇī; e, ó rei, dela nasceu Śuka.
12.332.9
शुक्रे निर्मथ्यमाने स शुको जज्ञे महातपाः ।
परमर्षिर्महायोगी अरणीगर्भसंभवः ॥ १२.३३२.९ ॥
Enquanto a semente era friccionada, nasceu Śuka — grande asceta, sábio supremo, grande yogue, nascido do ventre da vara araṇī.
12.332.10
यथाऽध्वरे समिद्धोऽग्निर्भाति हव्यमुदावहन् ।
तथारूपः शुको जज्ञे प्रज्वलन्निव तेजसा ॥ १२.३३२.१० ॥
Assim como o fogo aceso num sacrifício resplandece, levando a oferenda para cima, assim nasceu Śuka, como se ardesse de esplendor.
12.332.11
विभ्रत्पितुश्च कौरव्य रूपवर्णमनुत्तमम् ।
बभौ तदा भावितात्मा विधूमोऽग्निरिवज्वलन् ॥ १२.३३२.११ ॥
Ó descendente dos Kuru, portando a forma e a cor incomparáveis de seu pai, aquele de alma purificada brilhou então como um fogo sem fumaça, ardendo.
12.332.12
तं गङ्गा सरितां श्रेष्ठा मेरुपृष्ठे जनेश्वर ।
स्वरूपिणी तदाऽभ्येत्य स्नापयामास वारिणा ॥ १२.३३२.१२ ॥
Ó senhor dos homens, o Ganges, a primeira dos rios, então veio às costas do Meru em sua própria forma e o banhou com água.
12.332.13
अन्तरिक्षाच्च कौरव्य दण्डः कृष्णाजिनं च ह ।
पपात भुवि राजेन्द्र शुकस्थार्थे महात्मनः ॥ १२.३३२.१३ ॥
Ó descendente de Kuru, do céu caíram um bastão e uma pele de antílope negro sobre a terra, ó senhor dos reis, para o lugar do magnânimo Śuka.
12.332.14
जेगीयन्ते स्म गन्धर्वा ननृतुश्चाप्सरोगणाः ।
देवदुन्दुभयश्चैव प्रावाद्यन्त सहस्रशः ॥ १२.३३२.१४ ॥
Os gandharvas cantaram, grupos de apsaras dançaram, e os tambores divinos soaram por milhares.
12.332.15
विश्वासुश्च गन्धर्वस्तथा तुम्बुरुनारदौ ।
हाहा हूहूश्च गन्धर्वौ तुष्टुवुः शुकसंभवम् ॥ १२.३३२.१५ ॥
O gandharva Viśvāsu, Tumburu e Nārada, e os dois gandharvas Hāhā e Hūhū louvaram o nascido de Śuka.
12.332.16
तत्र शक्रपुरोगाश्च लोकपालाः समागताः ।
देवा देवर्षयश्चैव तथा ब्रह्मर्षयोऽपि च ॥ १२.३३२.१६ ॥
Ali se reuniram os guardiães dos mundos liderados por Indra, e também os deuses, os sábios divinos e os sábios brâmanes.
12.332.17
दिव्यानि सर्वपुष्पाणि प्रववर्ष च मारुतः ।
जङ्गमं स्थावरं चैव प्रहृष्टमभवज्जगत् ॥ १२.३३२.१७ ॥
O vento fez chover todas as flores divinas, e todo o mundo, o móvel e o imóvel, ficou alegre.
12.332.18
तं महात्मा स्वयं प्रीत्या देव्या सह महाद्युतिः ।
जतामात्रं मुनेः पुत्रं विधिनोपानयत्तदा ॥ १२.३३२.१८ ॥
Então o magnânimo, de grande esplendor, com afeição e junto com a deusa, trouxe pessoalmente o filho recém-nascido do sábio, segundo o rito.
12.332.19
तस्य देवेश्वरः शक्रो दिव्यमद्भुतदर्शनम् ।
ददौ कमण्डलुं प्रीत्या देववासांसि चाभिभो ॥ १२.३३२.१९ ॥
Indra, senhor dos deuses, deu-lhe com afeto uma vasilha divina de aparência maravilhosa e vestes divinas, ó poderoso.
12.332.20
हंसाश्च शतपत्राश्च सारसाश्च सहस्रशः ।
प्रदक्षिणमवर्तन्त शुकाश्चाषाश्च भारत ॥ १२.३३२.२० ॥
Cisnes, aves de cem pétalas e garças-reais aos milhares, e papagaios e perdizes, giraram para a direita, ó Bhārata.
12.332.21
आरणेयस्ततो दिव्यं प्राप्य जन्म महाद्युतिः ।
तत्रैवोवास मेधावी ब्रह्मचारी समाहितः ॥ १२.३३२.२१ ॥
Então Āraṇeya, de grande brilho, tendo obtido um nascimento divino, habitou ali, sábio, estudante celibatário e concentrado.
12.332.22
उत्पन्नमात्रं तं वेदाः सरहस्याः ससंग्रहाः ।
उपतस्थुर्महाराज यथाऽस्य पितरं तथा ॥ १२.३३२.२२ ॥
Assim que nasceu, os Vedas, com seus segredos e compêndios, aproximaram-se dele, ó grande rei, assim como haviam se aproximado de seu pai.
12.332.23
बृहस्पतिं च वव्रे स वेदवेदाङ्गभाष्यवित् ।
उपाध्यायं महाराज धर्ममेवानुचिन्तयन् ॥ १२.३३२.२३ ॥
Conhecedor dos Vedas, de seus membros e comentários, escolheu Bṛhaspati como mestre, ó grande rei, meditando apenas no dharma.
12.332.24
सोऽधीत्य निखिलान्वेदान्सरहस्यान्ससंग्रहान् ।
इतिहासं च कार्त्स्न्येन धर्मशास्त्राणि चाभिभो ॥ १२.३३२.२४ ॥
Tendo estudado todos os Vedas com seus segredos e compêndios, e também o Itihāsa e os tratados de dharma por completo, ó poderoso.
12.332.25
गुरवे दक्षिणां दत्त्वा समावृत्तो महामुनिः ।
उग्रं तपः समारेभे ब्रह्मचारी समाहितः ॥ १२.३३२.२५ ॥
Tendo dado a oferenda ao seu mestre e regressado do seu estudo, o grande sábio, discípulo celibatário, recolhido e concentrado, iniciou uma austeridade feroz.
12.332.26
देवतानामृषीणां च बाल्येऽपि स महातपाः ।
संमन्त्रणीयो मान्यश्च ज्ञानेन तपसा तथा ॥ १२.३३२.२६ ॥
Mesmo na juventude foi um grande asceta, digno de ser consultado e honrado pelos deuses e pelos sábios, tanto pelo saber quanto pela austeridade.
12.332.27
न त्वस्य रमते बुद्धिराश्रमेषु नराधिप ।
त्रिषु गार्हस्थ्यमूलेषु मोक्षधर्मानुदर्शिनः ॥ १२.३३२.२७ ॥
Mas, ó senhor dos homens, sua mente não se deleitava nas etapas da vida, pois ele via o dharma da libertação, além das três raízes da vida do chefe de família.