ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 12.332
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.332.1
स लब्ध्वा परमं देवाद्वरं सत्यवतीसुतः ।
अरणीं तु ततो गृह्य ममन्थाग्निचिकीर्षया ॥ १२.३३२.१ ॥
ଦେବତାଙ୍କଠାରୁ ପରମ ବର ପାଇ ସତ୍ୟବତୀଙ୍କ ପୁତ୍ର ଅଗ୍ନି ଜ୍ୱାଳିବାକୁ ଇଚ୍ଛାରେ ଅରଣୀ ନେଇ ମନ୍ଥନ କଲେ।
12.332.2
अथ रूपं परं राजन्बिभ्रतीं स्वेन तेजसा ।
घृताचीं नामाप्सरसमपश्यद्भगवानृषिः ॥ १२.३३२.२ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ତା'ପରେ ଭଗବାନ ଋଷି ନିଜ ତେଜରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ପରମ ରୂପ ଧାରଣ କରିଥିବା ଘୃତାଚୀ ନାମକ ଅପ୍ସରାକୁ ଦେଖିଲେ।
12.332.3
ऋषिरप्सरसं दृष्ट्वा सहसा काममोहितः ।
अभवद्भगवान्व्यासो वने तस्मिन्युधिष्ठिर ॥ १२.३३२.३ ॥
ହେ ଯୁଧିଷ୍ଠିର, ସେହି ଅପ୍ସରାକୁ ଦେଖି ଭଗବାନ ଋଷି ବ୍ୟାସ ହଠାତ୍ କାମରେ ମୋହିତ ହେଲେ, ସେହି ବନରେ।
12.332.4
सा च दृष्ट्वा तदा व्यासं कामसंविग्नमानसम् ।
शुकी भूत्वा महाराज घृताची समुपागमत् ॥ १२.३३२.४ ॥
ତା'ପରେ କାମରେ ବିଚଳିତ ମନ ଥିବା ବ୍ୟାସଙ୍କୁ ଦେଖି, ହେ ମହାରାଜ, ଘୃତାଚୀ ମାଈ ଶୁକ ହୋଇ ତାଙ୍କ ପାଖକୁ ଆସିଲା।
12.332.5
स तामप्सरसं दृष्ट्वा रूपेणान्येन संवृताम् ।
शरीरजेनानुगतः सर्वगात्रातिगेन ह ॥ १२.३३२.५ ॥
ଅନ୍ୟ ରୂପରେ ଆବୃତ ସେହି ଅପ୍ସରାକୁ ଦେଖି, ଶରୀରରୁ ଜନ୍ମିତ ଓ ସବୁ ଅଙ୍ଗରେ ବ୍ୟାପ୍ତ କାମରେ ସେ ପ୍ରକୃତରେ ବଶ ହେଲେ।
12.332.6
स तु धैर्येण महता निगृह्णन्हृच्छयं मुनिः ।
न शशाक नियन्तुं तद्व्यासः प्रविसृतं मनः।
भावित्वाच्चैव भावस्य घृताच्या वपुषा हृतः ॥ १२.३३२.६ ॥
କିନ୍ତୁ ମହାନ ଧୈର୍ଯ୍ୟରେ ହୃଦୟରେ ଶୟନ କରୁଥିବା କାମକୁ ଅଟକାଇଲେ ମଧ୍ୟ, ମୁନି ବ୍ୟାସ ବିସ୍ତୃତ ମନକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରି ପାରିଲେ ନାହିଁ; ଭାବର ପ୍ରଭାବରେ ଘୃତାଚୀଙ୍କ ଦେହ ତାଙ୍କୁ ହରଣ କଲା।
12.332.7
यत्नान्नियच्छतस्तस्य मुनेरग्निचिकीर्षया ।
अरण्यामेव सहसा तस्य शुक्रमवापतत् ॥ १२.३३२.७ ॥
ସେହି ମୁନି ପ୍ରୟତ୍ନରେ ନିଜକୁ ସଂଯତ କରୁଥିବା ସମୟରେ, ଅଗ୍ନି ସୃଷ୍ଟି କରିବାର ଇଚ୍ଛାରେ, ତାଙ୍କ ଶୁକ୍ର ହଠାତ୍ ଅରଣିରେ ହିଁ ପଡ଼ିଗଲା।
12.332.8
सोऽविशङ्केन मनसा तथैव द्विजसत्तमः ।
अरणीं ममन्थ ब्रह्मर्षिस्तस्यां जज्ञे शुको नृप ॥ १२.३३२.८ ॥
ସେହି ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସେହିପରି ନିଃସନ୍ଦେହ ମନରେ, ଅରଣି ମନ୍ଥନ କଲେ; ହେ ରାଜନ୍, ତାହାରୁ ଶୁକ ଜନ୍ମ ନେଲେ।
12.332.9
शुक्रे निर्मथ्यमाने स शुको जज्ञे महातपाः ।
परमर्षिर्महायोगी अरणीगर्भसंभवः ॥ १२.३३२.९ ॥
ଶୁକ୍ର ମନ୍ଥନ ହେଉଥିବା ସମୟରେ, ସେ ଶୁକ ଭାବେ ଜନ୍ମିଲେ—ମହାତପସ୍ବୀ, ପରମର୍ଷି, ମହାଯୋଗୀ, ଅରଣିର ଗର୍ଭରୁ ଜାତ।
12.332.10
यथाऽध्वरे समिद्धोऽग्निर्भाति हव्यमुदावहन् ।
तथारूपः शुको जज्ञे प्रज्वलन्निव तेजसा ॥ १२.३३२.१० ॥
ଯଜ୍ଞରେ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ ଅଗ୍ନି ହବିଷ୍ୟକୁ ଊର୍ଦ୍ଧ୍ୱକୁ ନେଇ ଚମକେ, ସେହିପରି ଶୁକ ଜନ୍ମିଲେ—ତେଜରେ ଯେପରି ଜଳୁଥିବା।
12.332.11
विभ्रत्पितुश्च कौरव्य रूपवर्णमनुत्तमम् ।
बभौ तदा भावितात्मा विधूमोऽग्निरिवज्वलन् ॥ १२.३३२.११ ॥
ହେ କୌରବ୍ୟ, ପିତାଙ୍କର ଅନୁପମ ରୂପ ଓ ବର୍ଣ୍ଣ ଧାରଣ କରି, ଶୁଦ୍ଧାତ୍ମା ସେ ଧୂଆଁହୀନ ଅଗ୍ନି ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେଲେ।
12.332.12
तं गङ्गा सरितां श्रेष्ठा मेरुपृष्ठे जनेश्वर ।
स्वरूपिणी तदाऽभ्येत्य स्नापयामास वारिणा ॥ १२.३३२.१२ ॥
ହେ ଜନେଶ୍ୱର, ନଦୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠା ଗଙ୍ଗା ସେତେବେଳେ ନିଜ ସ୍ୱରୂପରେ ମେରୁ ପୃଷ୍ଠକୁ ଆସି ତାଙ୍କୁ ଜଳରେ ସ୍ନାନ କରାଇଲେ।
12.332.13
अन्तरिक्षाच्च कौरव्य दण्डः कृष्णाजिनं च ह ।
पपात भुवि राजेन्द्र शुकस्थार्थे महात्मनः ॥ १२.३३२.१३ ॥
ହେ କୌରବ୍ୟ, ଆକାଶରୁ ଦଣ୍ଡ ଓ କୃଷ୍ଣାଜିନ ମଧ୍ୟ ପୃଥିବୀରେ ପଡ଼ିଲା, ହେ ରାଜେନ୍ଦ୍ର, ମହାତ୍ମା ଶୁକଙ୍କ ସ୍ଥାନ ପାଇଁ।
12.332.14
जेगीयन्ते स्म गन्धर्वा ननृतुश्चाप्सरोगणाः ।
देवदुन्दुभयश्चैव प्रावाद्यन्त सहस्रशः ॥ १२.३३२.१४ ॥
ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ଗାନ କଲେ, ଅପ୍ସରା ଦଳ ନାଚିଲେ, ଦେବଦୁନ୍ଦୁଭି ହଜାର ହଜାର ଥର ବାଜିଲା।
12.332.15
विश्वासुश्च गन्धर्वस्तथा तुम्बुरुनारदौ ।
हाहा हूहूश्च गन्धर्वौ तुष्टुवुः शुकसंभवम् ॥ १२.३३२.१५ ॥
ଗନ୍ଧର୍ବ ବିଶ୍ୱାସୁ, ତୁମ୍ବୁରୁ ଓ ନାରଦ, ଏବଂ ଗନ୍ଧର୍ବ ହାହା ଓ ହୂହୂ ଶୁକଙ୍କଠାରୁ ଜାତଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲେ।
12.332.16
तत्र शक्रपुरोगाश्च लोकपालाः समागताः ।
देवा देवर्षयश्चैव तथा ब्रह्मर्षयोऽपि च ॥ १२.३३२.१६ ॥
ସେଠାରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ ଲୋକପାଳମାନେ ସମବେତ ହେଲେ, ଦେବତା, ଦେବର୍ଷି ଓ ବ୍ରହ୍ମର୍ଷିମାନେ ମଧ୍ୟ ଆସିଲେ।
12.332.17
दिव्यानि सर्वपुष्पाणि प्रववर्ष च मारुतः ।
जङ्गमं स्थावरं चैव प्रहृष्टमभवज्जगत् ॥ १२.३३२.१७ ॥
ଦିବ୍ୟ ସବୁ ପୁଷ୍ପ ପବନ ବର୍ଷଣ କଲା; ଜଙ୍ଗମ ଓ ସ୍ଥାବର ଜଗତ ହର୍ଷିତ ହେଲା।
12.332.18
तं महात्मा स्वयं प्रीत्या देव्या सह महाद्युतिः ।
जतामात्रं मुनेः पुत्रं विधिनोपानयत्तदा ॥ १२.३३२.१८ ॥
ସେତେବେଳେ ମହାତ୍ମା ଓ ମହାତେଜସ୍ୱୀ ନିଜେ ସ୍ନେହରେ ଦେବୀ ସହ ମୁନିଙ୍କ ଜାତ ପୁତ୍ରକୁ ବିଧିପୂର୍ବକ ନିକଟକୁ ଆଣିଲେ।
12.332.19
तस्य देवेश्वरः शक्रो दिव्यमद्भुतदर्शनम् ।
ददौ कमण्डलुं प्रीत्या देववासांसि चाभिभो ॥ १२.३३२.१९ ॥
ଦେବତାଙ୍କ ଅଧୀଶ୍ୱର ଇନ୍ଦ୍ର ପ୍ରୀତିରେ ତାଙ୍କୁ ଅଦ୍ଭୁତ ରୂପର ଦିବ୍ୟ କମଣ୍ଡଳୁ ଓ ଦିବ୍ୟ ବସ୍ତ୍ର ଦେଲେ, ହେ ସମର୍ଥ।
12.332.20
हंसाश्च शतपत्राश्च सारसाश्च सहस्रशः ।
प्रदक्षिणमवर्तन्त शुकाश्चाषाश्च भारत ॥ १२.३३२.२० ॥
ହଂସ, ଶତପତ୍ର, ସାରସ ସହସ୍ରେ ସହସ୍ରେ, ଶୁକ ଓ ଆଷ ପକ୍ଷୀମାନେ, ହେ ଭାରତ, ପ୍ରଦକ୍ଷିଣ କରି ଘୂରିବାକୁ ଲାଗିଲେ।
12.332.21
आरणेयस्ततो दिव्यं प्राप्य जन्म महाद्युतिः ।
तत्रैवोवास मेधावी ब्रह्मचारी समाहितः ॥ १२.३३२.२१ ॥
ତା'ପରେ ଆରଣେୟ, ମହାତେଜସ୍ୱୀ, ଦିବ୍ୟ ଜନ୍ମ ପାଇ ସେଠାରେ ମେଧାବୀ, ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ଓ ସମାହିତ ହୋଇ ବାସ କଲେ।
12.332.22
उत्पन्नमात्रं तं वेदाः सरहस्याः ससंग्रहाः ।
उपतस्थुर्महाराज यथाऽस्य पितरं तथा ॥ १२.३३२.२२ ॥
ଜନ୍ମ ମାତ୍ରେ ବେଦସମୂହ ରହସ୍ୟ ଓ ସଂଗ୍ରହ ସହିତ ତାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସି ଠିଆ ହେଲେ, ହେ ମହାରାଜ, ଯେପରି ତାଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସିଥିଲେ।
12.332.23
बृहस्पतिं च वव्रे स वेदवेदाङ्गभाष्यवित् ।
उपाध्यायं महाराज धर्ममेवानुचिन्तयन् ॥ १२.३३२.२३ ॥
ବେଦ, ବେଦାଙ୍ଗ ଓ ଭାଷ୍ୟ ଜାଣିଥିବା ସେ, ହେ ମହାରାଜ, କେବଳ ଧର୍ମର ଚିନ୍ତା କରି ବୃହସ୍ପତିଙ୍କୁ ଉପାଧ୍ୟାୟ ରୂପେ ବରଣ କଲେ।
12.332.24
सोऽधीत्य निखिलान्वेदान्सरहस्यान्ससंग्रहान् ।
इतिहासं च कार्त्स्न्येन धर्मशास्त्राणि चाभिभो ॥ १२.३३२.२४ ॥
ସେ ରହସ୍ୟ ଓ ସଂଗ୍ରହ ସହିତ ସମସ୍ତ ବେଦ ପାଠ କଲେ; ଇତିହାସ ଓ ଧର୍ମଶାସ୍ତ୍ର ମଧ୍ୟ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ପଢ଼ିଲେ, ହେ ସମର୍ଥ।
12.332.25
गुरवे दक्षिणां दत्त्वा समावृत्तो महामुनिः ।
उग्रं तपः समारेभे ब्रह्मचारी समाहितः ॥ १२.३३२.२५ ॥
ଗୁରୁଙ୍କୁ ଦକ୍ଷିଣା ଦେଇ, ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯ୍ୟ ସମାପ୍ତ କରି ଫେରିଥିବା ସେ ମହାମୁନି, ଏକାଗ୍ରଚିତ୍ତରେ ଉଗ୍ର ତପସ୍ୟା ଆରମ୍ଭ କଲେ।
12.332.26
देवतानामृषीणां च बाल्येऽपि स महातपाः ।
संमन्त्रणीयो मान्यश्च ज्ञानेन तपसा तथा ॥ १२.३३२.२६ ॥
ବାଲ୍ୟାବସ୍ଥାରେ ମଧ୍ୟ ସେ ମହାତପସ୍ୱୀ ଥିଲେ; ଜ୍ଞାନ ଓ ତପସ୍ୟା ଯୋଗୁ ଦେବତା ଓ ଋଷିମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସେ ପରାମର୍ଶଯୋଗ୍ୟ ଓ ସମ୍ମାନନୀୟ ଥିଲେ।
12.332.27
न त्वस्य रमते बुद्धिराश्रमेषु नराधिप ।
त्रिषु गार्हस्थ्यमूलेषु मोक्षधर्मानुदर्शिनः ॥ १२.३३२.२७ ॥
ହେ ନରାଧିପ, କିନ୍ତୁ ତାଙ୍କ ବୁଦ୍ଧି ଆଶ୍ରମରେ ରମି ନଥିଲା; କାରଣ ସେ ମୋକ୍ଷଧର୍ମର ଦ୍ରଷ୍ଟା ଥିଲେ, ଗୃହସ୍ଥ ଜୀବନର ତିନି ମୂଳ ପାର ହୋଇ ଦେଖୁଥିଲେ।