مهابهاراتا · أدهيايا 12.333
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.333.1
स मोक्षमनुचिन्त्यैव शुकः पितरमभ्यगात् ।
प्राहाभिवाद्य च गुरुं श्रेयोर्थी विनयान्वितः ॥ १२.३३३.१ ॥
بعد أن تأمل شُكا في التحرر جيدًا، ذهب إلى أبيه. وكان راغبًا في الخير الأعلى متواضعًا، فحيّا معلمه بإجلال وقال.
12.333.2
मोक्षधर्मेषु कुशलो भगवान्प्रब्रवीतु मे ।
यथा मे मनसः शान्तिः परमा संभवेत्प्रभो ॥ १२.३३३.२ ॥
ليُعلّمني السيدُ الجليل، الماهر في تعاليم التحرر، حتى يحلّ السلام الأعلى في نفسي، أيها السيد.
12.333.3
श्रुत्वा पुत्रस्य तु वचः परमर्षिरुवाच तम् ।
अधीहि पुत्र मोक्षं वै धर्मांश्च विविधानपि ॥ १२.३३३.३ ॥
ولما سمع الحكيم الأعظم كلام ابنه قال له: «تعلّم يا بني التحرر، وكذلك الواجبات المتنوعة.»
12.333.4
पितुर्नियोगाज्जग्राह शुको धर्मभृतां वरः ।
योगशास्त्रं च निखिलं कापिलं चैव भारत ॥ १२.३३३.४ ॥
بأمر أبيه تلقّى شُكا، أفضل حملة الدهرما، علم اليوغا كلَّه وتعاليم كابيلا، أيها البهاراتي.
12.333.5
स तं ब्राह्नया श्रियः युक्तं ब्रह्मतुल्यपराक्रमम् ।
मेने पुत्रं यदा व्यासो मोक्षधर्मविशारदम् ॥ १२.३३३.५ ॥
وعندما رأى فياسا ابنه متحليًا ببهاء البراهمة، مساويًا لبراهما في البأس، وماهرًا في تعاليم التحرر، اعتبره كذلك.
12.333.6
उवाच गच्छेति तदा जनकं मिथिलेश्वरम् ।
स ते वक्ष्यति मोक्षार्थं निखिलं मिथिलेश्वरः ॥ १२.३३३.६ ॥
ثم قال: «اذهب إلى جناكا، سيد ميثيلا. فذلك سيد ميثيلا سيخبرك بكل شيء في شأن التحرر.»
12.333.7
पितुर्नियोगादगमन्मैथिलं जनकं नृपम् ।
प्रष्टुं धर्मस्य निष्ठां वै मोक्षस्य च परायणम् ॥ १२.३३३.७ ॥
امتثالًا لأمر أبيه ذهب إلى الملك جانaka، سيد ميثيلا، ليسأله عن الأساس الثابت للدارما والغاية العليا للتحرر.
12.333.8
उक्तश्च मानुषेण त्वं पथा गच्छेत्यविस्मितः ।
न प्रभावेण गन्तव्यमन्तरिक्षचरेण वै ॥ १२.३३३.८ ॥
قيل لك أن تسلك الطريق الإنساني، فاذهب غير متعجب؛ لا ينبغي أن تذهب بقوة من يسير في السماء.
12.333.9
आर्जवेनैव गन्तव्यं न सुखान्वेषिणा तथा ।
नान्वेष्टव्या विशेषास्तु विशेषा हि प्रसङ्गिनः ॥ १२.३३३.९ ॥
ينبغي أن يُسار بالاستقامة وحدها، لا كمن يبحث عن الراحة؛ ولا ينبغي البحث عن المزايا الخاصة، فالأمور الخاصة متصلة بالتعلق.
12.333.10
अहंकारो न कर्तव्यो याज्ये तस्मिन्नराधिपे ।
स्यातव्यं च वशे तस्य स ते छेत्स्यति संशयम् ॥ १२.३३३.१० ॥
تجاه ذلك السيد على البشر الذي تقوم له بالكهانة لا ينبغي أن تُظهر كبرياء؛ ينبغي أن تبقى تحت سلطانه. فهو سيقطع شكّك.
12.333.11
स धर्मकुशलो राजा मोक्षशास्त्रविशारदः ।
याज्यो मम स यद्ब्रूयात्तत्कार्यमविशङ्कया ॥ १२.३३३.११ ॥
ذلك الملك، الماهر في الدارما والعالم بتعاليم التحرر، هو من أقوم له بالكهانة. ما يقوله لك فافعله دون تردد.
12.333.12
एवमुक्तः स धर्मात्मा जगाम मिथिलां मुनिः ।
पद्भ्यां शक्तोन्तरिक्षेण क्रान्तुं पृथ्वीं ससागराम् ॥ १२.३३३.१२ ॥
فلما أُخبر بذلك ذهب ذلك الحكيم ذو النفس الصالحة إلى ميثيلا. ومع قدرته على عبور الأرض بمحيطاتها عبر السماء، مضى مشيًا على قدميه.
12.333.13
स गिरींश्चाप्यतिक्रम्य नदीतीर्थसरांसि च ।
बहुव्यालमृगाकीर्णा ह्यटवीश्च वनानि च ॥ १२.३३३.१३ ॥
وعبر الجبال ومعابر الأنهار والبحيرات، وكذلك الغابات والأحراج المكتظة بالكثير من الأفاعي والوحوش.
12.333.14
मेहोर्हरेश्च द्वे वर्षे वर्षं हैमवतं ततः ।
क्रमेणैवं व्यतिक्रम्य भारतं वर्षमासदत् ॥ १२.३३३.१४ ॥
وبعد أن عبر بالترتيب المنطقتين ميرو وهاري، ثم منطقة هايمافاتا، وصل إلى أرض بهاراتا.
12.333.15
स देशान्विविधान्पश्यंश्चीनहूणनिषेवितान् ।
आर्यावर्तमिमं देशमाजगाम महामुनिः ॥ १२.३३३.१५ ॥
وهو يرى البلدان المتنوعة التي يقطنها الصينيون والهون، وصل ذلك الحكيم الكبير إلى هذه الأرض آريافارتا.
12.333.16
पितुर्वचनमाज्ञाय तमेवार्थं विचिन्तयन् ।
अध्वानं सोऽतिचक्राम खचरः खे पतविव ॥ १२.३३३.१६ ॥
وإذ علم بأمر أبيه وفكّر في ذلك المقصد نفسه، قطع الطريق كطائر يحلّق في السماء.
12.333.17
पत्तनानि च रम्याणि स्फीतानि नगराणि च ।
रत्नानि च विचित्राणि पश्यन्नपि न पश्यति ॥ १२.३३३.१७ ॥
ومع أنه كان يرى المدن الجميلة والحواضر العامرة والجواهر البديعة، إلا أنه كان كمن لا يرى.
12.333.18
उद्यावानि च रम्याणि तथैवायतनानि च ।
पुण्यानि चैव तीर्थानि सोत्यक्रामदथाध्वगः ॥ १२.३३३.१८ ॥
والحدائق الجميلة، وكذلك المعابد والمعابر المقدسة، تجاوزها ذلك المسافر.
12.333.19
सोचिरेणैव कालेन विदेहानाससाद ह ।
रक्षितान्धर्मराजेन जनकेन महात्मना ॥ १२.३३३.१९ ॥
وبعد مدة وصل إلى أرض الفيديها، التي كان يحميها جانكا ملك الدارما العظيم النفس.
12.333.20
तत्र ग्रामान्बहून्पश्यन्बह्वन्नरसभोजनान् ।
पल्लीघोषान्समृद्धांश्च बहुगोकुलसंकुलान् ॥ १२.३३३.२० ॥
ورأى هناك قرى كثيرة، عامرة بالطعام والولائم، مزدهرة بالقرى الصغيرة وأحياء الرعاة، مكتظة بقطعان كثيرة من الأبقار.
12.333.21
स्फीतांश्च शालियवसर्हंससारससेवितान् ।
पद्मिनीभिश्च शतशः श्रीमतीभिरलकृतान् ॥ १२.३३३.२१ ॥
كانت مزدهرة، عامرة بالأرز والشعير، يرتادها البط والكراكي، مزينة بمئات من برك اللوتس البهية.
12.333.22
स विदेहानतिक्रम्य समृद्धजनसेवितान् ।
मिथिलोपवनं रम्यमाससाद समृद्धिमत् ॥ १२.३३३.२२ ॥
وبعد أن عبر أرض الفيديها المأهولة بالناس المزدهرين، وصل إلى حديقة ميثيلا البهية المزدهرة.
12.333.23
हस्त्यश्वरथसंकीर्णं नरनारीसमाकुलम् ।
पश्यन्नपश्यन्निव तत्समतिक्रामदच्युतः ॥ १२.३३३.२३ ॥
ومع أنه رأى تلك المدينة المكتظة بالفيلة والخيول والعربات، الغاصّة بالرجال والنساء، فإنه مرّ بها كأنه لا يراها.
12.333.24
मनसा तं बहन्भारं तमेवार्थं विचिन्तयन् ।
आत्मारामः प्रसन्नात्मा मिथिलामाससाद ह ॥ १२.३३३.२४ ॥
وهو يتأمل في نفسه ذلك الغرض العظيم، مبتهجًا بذاته، صافي النفس، بلغ ميثيلا.
12.333.25
तस्या द्वारं समासाद्य द्वारपालैर्निवारितः ।
स्थितो ध्यानपरो मुक्तो विदितः प्रविवेश ह ॥ १२.३३३.२५ ॥
لما بلغ بابها، منعه الحراس، فوقف منهمكًا في التأمل متحررًا؛ ثم عُرف فدخل.
12.333.26
स राजमार्गमासाद्य समृद्धजनकसंकुलम् ।
पार्थिवक्षयमासाद्य निःशङ्कः प्रविवेश ह ॥ १२.३३३.२६ ॥
بلغ الطريق الملكي المزدحم بالناس المزدهرين، ولما وصل إلى مقام الملوك دخل بلا خوف.
12.333.27
तत्रापि द्वारपलास्तमुग्रवाचा न्यषेधयन् ।
तथैव च शुक्रस्तत्र निर्मन्युः समतिष्ठत ॥ १२.३३३.२७ ॥
ومنعه الحراس هناك أيضًا بكلام غليظ؛ وكذلك وقف شُكا هناك بلا غضب.
12.333.28
न चातपाध्वसंतप्तः क्षुत्पिपासाश्रमान्वितः ।
प्रताम्यति ग्लायति वा नापैति च तथाऽऽतपात् ॥ १२.३३३.२८ ॥
ومع أنه مُحترق بحرّ الطريق ومُثقَل بالجوع والعطش والإعياء، فإنه لا يُنهك ولا يضعف، ولا يبتعد عن حرّ الشمس.
12.333.29
तेषां तु द्वारपालानामेकः शोकसमन्वितः ।
मध्यंगतमिवादित्यं दृष्ट्वा शुकमवस्थितम् ॥ १२.३३३.२९ ॥
فامتلأ أحد أولئك الحراس حزنًا، إذ رأى شُكا واقفًا كالشمس في وسط السماء.
12.333.30
पूजयित्वा यथान्यायमभिवाद्य कृताञ्जलिः ।
प्रावेशयत्ततः कक्ष्यां प्रथमां राजवेश्मनः ॥ १२.३३३.३० ॥
وبعد أن أكرمه كما ينبغي وحيّاه مُقدّم الكفين، أدخله إلى الدار الأولى من قصر الملك.
12.333.31
तत्रासीनः शुकस्तात मोक्षमेवान्वचिन्तयत् ।
छायायामातपे चैव समदर्शी समद्युतिः ॥ १२.३३३.३१ ॥
وكان شُكا جالسًا هناك يا بني الحبيب، لا يفكر إلا في التحرر؛ في الظل أو في الشمس كان يرى الجميع سواء ذا نور متساوٍ.
12.333.32
तं मुहूर्तादिवागम्य राज्ञो मन्त्री कृताञ्जलिः ।
प्रावेशयत्ततः कक्ष्यां द्वितीयां राजवेश्मनः ॥ १२.३३३.३२ ॥
وبعد لحظات جاء إليه وزير الملك وهو مطبق الكفين وأدخله إلى الفناء الثاني من القصر الملكي.
12.333.33
तत्रान्तः पुरसंबद्धं महच्चैत्ररथोपमम् ।
सुविभक्तजलाक्रीडं रम्यं पुष्पितपादपम् ॥ १२.३३३.३३ ॥
وكان هناك بستان كبير متصل بالحرملك يشبه غابة تشايتراراثا، فيه أماكن مقسمة بإحكام للهو بالماء وأشجار مزهرة.
12.333.34
तं दर्शयित्वा स शुकं मन्त्री जनकमुत्तमम् ।
अर्हमासनमादिश्य निश्चक्रामः ततः पुनः ॥ १२.३३३.३४ ॥
وبعد أن أراه ذلك المكان وأشار إلى مقعد يليق بملك فاضل، خرج الوزير من هناك مرة أخرى.
12.333.35
तं चारुवेषाः सुश्रोण्यस्तरुण्यः प्रियदर्शनाः ।
सूक्ष्मरक्ताम्बरधरास्तप्तकाञ्चनभूषणाः ॥ १२.३३३.३५ ॥
وكان حوله شابات ذوات لباس بهيج وخصور جميلة ومنظر مبهج، يرتدين أثوابًا حمراء رقيقة ويتزين بحلي من ذهب مصفّى.
12.333.36
संलापालापकुशला नृत्तगीतविशारदाः ।
स्मितपूर्वाभिभाषिण्यो रूपेणाप्सरसां समाः ॥ १२.३३३.३६ ॥
كنّ بارعات في الحديث والمحادثة، خبيرات في الرقص والغناء، يكلمنه مبتدئات بالابتسام، متساويات في الجمال مع الأبساراس.
12.333.37
भावोपचारकुशला भावज्ञाः सत्वकोविदाः ।
परं पञ्चाशतं नार्यो वारमुख्याः समाद्रवन् ॥ १२.३३३.३७ ॥
ماهرات في آداب الشعور والسلوك، عارفات بالأحوال الباطنة، خبيرات بالطباع، أقبل أكثر من خمسين من أفضل النساء.
12.333.38
पाद्यादीनि प्रतिग्राह्य पूजया परयाऽर्चयन् ।
कालोपपन्नेन तदा स्वाद्वन्नेनाभ्यतर्पयन् ॥ १२.३३३.३८ ॥
وبعد أن قبل ماء القدمين وما شابهه، أكرمنه بأعلى التبجيل، وأشبعنه تماماً بطعام شهي يليق بالوقت.
12.333.39
तस्य भुक्तवतस्तात तदन्तः पुरकाननम् ।
सुरम्यं दर्शयामासुरेकैकश्येन भारत ॥ १२.३३३.३९ ॥
ولما أكل، يا بني، أروه حديقة القصر الداخلي الجميلة للغاية واحدة تلو الأخرى، يا بهارتا.
12.333.40
क्रीडन्त्यश्च हसन्त्यश्च गायन्त्यश्चापि ताः शुभम् ।
उदारसत्वं सत्वज्ञाः स्त्रियः पर्यचरंस्तथा ॥ १२.३३३.४० ॥
وكنّ يلعبن ويضحكن ويغنين بنغم مبارك، والنساء العارفات بطبعه الكريم خدمنه كذلك.
12.333.41
आरणेयस्तु शुद्धात्मा निःसंदेहस्त्रिकर्मकृत् ।
वश्येन्द्रियो जितक्रोधो न हृष्यति न कुप्यति ॥ १२.३३३.४१ ॥
لكنّ ذلك الآرانيَّة، طاهر النفس، خالٍ من الشك، يؤدي الواجبات الثلاثة، ضابطٌ لحواسه، غالبٌ للغضب، لا يفرح ولا يغضب.
12.333.42
तस्मै शय्यासनं दिव्यं वरार्हः रत्नभूषितम् ।
स्पर्ध्यास्तरणसंकीर्णं ददुस्ताः परमस्त्रियः ॥ १२.३३३.४२ ॥
وقدّمت له تلك النساء الفضليات فراشاً وكرسياً إلهيين، لائقين بالأفضل، مزينين بالجواهر، مكتظين بأغطية تُحسد عليها.
12.333.43
पादशौचं तु कृत्वैव शुक्रः संध्यामुपास्य च ।
निषसादासने पुण्ये तमेवार्थं विचिन्तयन् ॥ १२.३३३.४३ ॥
بعد أن غسل قدميه وأدى شعيرة الشفق، جلس شوكرا على مقعد مقدس يتأمل في ذلك الأمر بعينه.
12.333.44
पूर्वरात्रे तु तत्रासौ हुत्वा ध्यानपरायणः ।
मध्यरात्रे यथान्यायं निद्रामाहारयत्प्रभुः। ॥ १२.३३३.४४ ॥
في الليلة الأولى قدّم هناك القرابين مستغرقًا في التأمل، ثم في منتصف الليل نام السيد وفق الأصول.
12.333.45
ततो मुहूर्तादुत्थाय कृत्वा शौचमनन्तरम् ।
स्त्रीभिः परिवृतो धीमान्ध्यानमेवान्वपद्यत ॥ १२.३३३.४५ ॥
ثم بعد لحظة، نهض وأدى الطهارة في الحال، فانصرف الحكيم المحاط بالنساء إلى التأمل.
12.333.46
अनेन विधिना कर्ष्णिस्तदहः शेषमच्युतः ।
तां च रात्रिं नृपकुले वर्तयामास भारत ॥ १२.३३३.४६ ॥
وبهذه الطريقة قضى الخالد، سليل كريشني، بقية ذلك اليوم، وقضى تلك الليلة أيضًا في البيت الملكي، يا بهارتا.