ਮਹਾਂਭਾਰਤ · ਅਧਿਆਇ 12.333
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.333.1
स मोक्षमनुचिन्त्यैव शुकः पितरमभ्यगात् ।
प्राहाभिवाद्य च गुरुं श्रेयोर्थी विनयान्वितः ॥ १२.३३३.१ ॥
ਉਸ ਨੇ ਮੋਕਸ਼ ਬਾਰੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੋਚ ਕੇ ਪਿਤਾ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ, ਸ਼੍ਰੇਯ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ ਨਿਮਰ ਸ਼ੁਕ ਨੇ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਣਾਮ ਕਰਕੇ ਕਿਹਾ।
12.333.2
मोक्षधर्मेषु कुशलो भगवान्प्रब्रवीतु मे ।
यथा मे मनसः शान्तिः परमा संभवेत्प्रभो ॥ १२.३३३.२ ॥
ਮੋਕਸ਼ ਧਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਭਗਵਾਨ ਮੈਨੂੰ ਉਪਦੇਸ਼ ਦੇਣ, ਤਾਂ ਜੋ ਮੇਰੇ ਮਨ ਨੂੰ ਪਰਮ ਸ਼ਾਂਤੀ ਮਿਲੇ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ।
12.333.3
श्रुत्वा पुत्रस्य तु वचः परमर्षिरुवाच तम् ।
अधीहि पुत्र मोक्षं वै धर्मांश्च विविधानपि ॥ १२.३३३.३ ॥
ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ ਪਰਮ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਕਿਹਾ, 'ਪੁੱਤਰ, ਮੋਕਸ਼ ਅਤੇ ਅਨੇਕ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦੇ ਧਰਮ ਜ਼ਰੂਰ ਸਿੱਖ।'
12.333.4
पितुर्नियोगाज्जग्राह शुको धर्मभृतां वरः ।
योगशास्त्रं च निखिलं कापिलं चैव भारत ॥ १२.३३३.४ ॥
ਪਿਤਾ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਧਰਮ ਧਾਰੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਸ਼ੁਕ ਨੇ ਯੋਗ ਸ਼ਾਸਤਰ ਅਤੇ ਕਪਿਲ ਦਾ ਸਾਰਾ ਸ਼ਾਸਤਰ ਗ੍ਰਹਿਣ ਕੀਤਾ, ਹੇ ਭਾਰਤ।
12.333.5
स तं ब्राह्नया श्रियः युक्तं ब्रह्मतुल्यपराक्रमम् ।
मेने पुत्रं यदा व्यासो मोक्षधर्मविशारदम् ॥ १२.३३३.५ ॥
ਜਦੋਂ ਵਿਆਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਬ੍ਰਾਹਮੀ ਤੇਜ ਨਾਲ ਯੁਕਤ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਵਰਗਾ ਪਰਾਕ੍ਰਮੀ ਅਤੇ ਮੋਕਸ਼ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਮੰਨਿਆ, ਤਦ ਉਸਨੂੰ ਉਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੰਨਿਆ।
12.333.6
उवाच गच्छेति तदा जनकं मिथिलेश्वरम् ।
स ते वक्ष्यति मोक्षार्थं निखिलं मिथिलेश्वरः ॥ १२.३३३.६ ॥
ਤਦ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ, 'ਮਿਥਿਲਾ ਦੇ ਰਾਜੇ ਜਨਕ ਕੋਲ ਜਾ। ਉਹ ਮਿਥਿਲੇਸ਼ਵਰ ਮੋਕਸ਼ ਲਈ ਤੈਨੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸੇਗਾ।'
12.333.7
पितुर्नियोगादगमन्मैथिलं जनकं नृपम् ।
प्रष्टुं धर्मस्य निष्ठां वै मोक्षस्य च परायणम् ॥ १२.३३३.७ ॥
ਪਿਤਾ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਉਹ ਮਿਥਿਲਾ ਦੇ ਰਾਜੇ ਜਨਕ ਕੋਲ ਗਿਆ, ਧਰਮ ਦੀ ਪੱਕੀ ਨਿਸ਼ਠਾ ਅਤੇ ਮੋਕਸ਼ ਦਾ ਪਰਮ ਲਕਸ਼ ਪੁੱਛਣ ਲਈ।
12.333.8
उक्तश्च मानुषेण त्वं पथा गच्छेत्यविस्मितः ।
न प्रभावेण गन्तव्यमन्तरिक्षचरेण वै ॥ १२.३३३.८ ॥
ਮਨੁੱਖੀ ਰਾਹ ਰਾਹੀਂ ਜਾਣ ਲਈ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਤੂੰ, ਬਿਨਾਂ ਹੈਰਾਨੀ ਦੇ ਜਾ; ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਵਿਚਰਨ ਵਾਲੇ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
12.333.9
आर्जवेनैव गन्तव्यं न सुखान्वेषिणा तथा ।
नान्वेष्टव्या विशेषास्तु विशेषा हि प्रसङ्गिनः ॥ १२.३३३.९ ॥
ਸਿੱਧੇ-ਸਾਦੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਹੀ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਸੁਖ ਲੱਭਣ ਵਾਲੇ ਵਾਂਗ ਨਹੀਂ; ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਵੀ ਨਹੀਂ ਲੱਭਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਮੋਹ ਨਾਲ ਜੁੜੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ।
12.333.10
अहंकारो न कर्तव्यो याज्ये तस्मिन्नराधिपे ।
स्यातव्यं च वशे तस्य स ते छेत्स्यति संशयम् ॥ १२.३३३.१० ॥
ਜਿਸ ਰਾਜੇ ਦਾ ਤੂੰ ਯਾਜਕ ਹੈਂ, ਉਸ ਪ੍ਰਤੀ ਹੰਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ; ਉਸਦੇ ਵਸ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਤੇਰਾ ਸੰਸ਼ਯ ਕੱਟ ਦੇਵੇਗਾ।
12.333.11
स धर्मकुशलो राजा मोक्षशास्त्रविशारदः ।
याज्यो मम स यद्ब्रूयात्तत्कार्यमविशङ्कया ॥ १२.३३३.११ ॥
ਉਹ ਰਾਜਾ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਅਤੇ ਮੋਕਸ਼ ਸ਼ਾਸਤਰ ਵਿੱਚ ਮਾਹਰ ਹੈ; ਉਹ ਮੇਰਾ ਯਾਜ੍ਯ ਹੈ। ਉਹ ਜੋ ਆਖੇ, ਉਹ ਬਿਨਾਂ ਸ਼ੱਕ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
12.333.12
एवमुक्तः स धर्मात्मा जगाम मिथिलां मुनिः ।
पद्भ्यां शक्तोन्तरिक्षेण क्रान्तुं पृथ्वीं ससागराम् ॥ १२.३३३.१२ ॥
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖੇ ਜਾਣ ਤੇ ਉਹ ਧਰਮਾਤਮਾ ਮੁਨੀ ਮਿਥਿਲਾ ਗਏ। ਆਕਾਸ਼ ਰਾਹੀਂ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਸਮੇਤ ਧਰਤੀ ਪਾਰ ਕਰਨ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਉਹ ਪੈਦਲ ਗਏ।
12.333.13
स गिरींश्चाप्यतिक्रम्य नदीतीर्थसरांसि च ।
बहुव्यालमृगाकीर्णा ह्यटवीश्च वनानि च ॥ १२.३३३.१३ ॥
ਉਹ ਪਹਾੜਾਂ, ਨਦੀਆਂ ਦੇ ਤੀਰਥਾਂ ਅਤੇ ਸਰੋਵਰਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਗਏ; ਬਹੁਤ ਸੱਪਾਂ ਅਤੇ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰਾਂ ਨਾਲ ਭਰੇ ਬੀਆਬਾਨ ਅਤੇ ਬਨ ਵੀ ਪਾਰ ਕੀਤੇ।
12.333.14
मेहोर्हरेश्च द्वे वर्षे वर्षं हैमवतं ततः ।
क्रमेणैवं व्यतिक्रम्य भारतं वर्षमासदत् ॥ १२.३३३.१४ ॥
ਮੇਰੂ ਤੇ ਹਰੀ ਦੇ ਦੋ ਵਰਸ਼, ਫਿਰ ਹੈਮਵਤ ਵਰਸ਼ — ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕ੍ਰਮ ਨਾਲ ਪਾਰ ਕਰ ਕੇ ਉਹ ਭਾਰਤ ਵਰਸ਼ ਪਹੁੰਚੇ।
12.333.15
स देशान्विविधान्पश्यंश्चीनहूणनिषेवितान् ।
आर्यावर्तमिमं देशमाजगाम महामुनिः ॥ १२.३३३.१५ ॥
ਚੀਨੀਆਂ ਤੇ ਹੂਣਾਂ ਵੱਲੋਂ ਵਸਾਏ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦੇਸ਼ ਵੇਖਦੇ ਹੋਏ ਉਹ ਮਹਾਮੁਨੀ ਇਸ ਆਰਿਆਵਰਤ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਆਏ।
12.333.16
पितुर्वचनमाज्ञाय तमेवार्थं विचिन्तयन् ।
अध्वानं सोऽतिचक्राम खचरः खे पतविव ॥ १२.३३३.१६ ॥
ਪਿਤਾ ਦਾ ਬਚਨ ਜਾਣ ਕੇ, ਉਸੇ ਉਦੇਸ਼ ਬਾਰੇ ਸੋਚਦੇ ਹੋਏ, ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਉੱਡਦੇ ਪੰਛੀ ਵਾਂਗ ਉਹ ਰਾਹ ਪਾਰ ਕਰ ਗਏ।
12.333.17
पत्तनानि च रम्याणि स्फीतानि नगराणि च ।
रत्नानि च विचित्राणि पश्यन्नपि न पश्यति ॥ १२.३३३.१७ ॥
ਸੁੰਦਰ ਪੱਤਣ, ਖ਼ੁਸ਼ਹਾਲ ਨਗਰ ਅਤੇ ਅਨੋਖੇ ਰਤਨ ਵੇਖਦੇ ਹੋਏ ਵੀ ਉਹ ਜਿਵੇਂ ਵੇਖਦੇ ਨਹੀਂ ਸਨ।
12.333.18
उद्यावानि च रम्याणि तथैवायतनानि च ।
पुण्यानि चैव तीर्थानि सोत्यक्रामदथाध्वगः ॥ १२.३३३.१८ ॥
ਸੁੰਦਰ ਬਾਗ਼, ਏਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੰਦਰ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥ ਉਸ ਰਾਹੀ ਨੇ ਪਾਰ ਕੀਤੇ।
12.333.19
सोचिरेणैव कालेन विदेहानाससाद ह ।
रक्षितान्धर्मराजेन जनकेन महात्मना ॥ १२.३३३.१९ ॥
ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਵਿਦੇਹਾਂ ਦੇ ਦੇਸ਼ ਪਹੁੰਚਿਆ, ਜਿਸਦੀ ਰਖਵਾਲੀ ਧਰਮਰਾਜ ਮਹਾਤਮਾ ਜਨਕ ਕਰਦੇ ਸਨ।
12.333.20
तत्र ग्रामान्बहून्पश्यन्बह्वन्नरसभोजनान् ।
पल्लीघोषान्समृद्धांश्च बहुगोकुलसंकुलान् ॥ १२.३३३.२० ॥
ਉੱਥੇ ਉਸਨੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਪਿੰਡ ਵੇਖੇ; ਉਹ ਅੰਨ ਤੇ ਭੋਜਨ ਨਾਲ ਭਰੇ, ਛੋਟੀਆਂ ਬਸਤੀਆਂ ਅਤੇ ਗਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਘੋਸ਼ਾਂ ਨਾਲ ਸਮ੍ਰਿੱਧ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਗਊ-ਝੁੰਡਾਂ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਸਨ।
12.333.21
स्फीतांश्च शालियवसर्हंससारससेवितान् ।
पद्मिनीभिश्च शतशः श्रीमतीभिरलकृतान् ॥ १२.३३३.२१ ॥
ਉਹ ਫਲੇ-ਫੁੱਲੇ ਸਨ, ਝੋਨੇ ਅਤੇ ਜੌਂ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਹੰਸਾਂ ਅਤੇ ਸਾਰਸਾਂ ਦੁਆਰਾ ਵਰਤੇ ਜਾਂਦੇ ਸਨ ਅਤੇ ਸੈਂਕੜੇ ਸੁੰਦਰ ਕਮਲ-ਤਾਲਾਬਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ੋਭਿਤ ਸਨ।
12.333.22
स विदेहानतिक्रम्य समृद्धजनसेवितान् ।
मिथिलोपवनं रम्यमाससाद समृद्धिमत् ॥ १२.३३३.२२ ॥
ਉਹ ਵਿਦੇਹ ਦੇਸ਼ ਲੰਘ ਕੇ, ਸਮ੍ਰਿੱਧ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਮਿਥਿਲਾ ਦੇ ਰਮਣੀਕ ਅਤੇ ਸਮ੍ਰਿੱਧ ਬਾਗ਼ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚਿਆ।
12.333.23
हस्त्यश्वरथसंकीर्णं नरनारीसमाकुलम् ।
पश्यन्नपश्यन्निव तत्समतिक्रामदच्युतः ॥ १२.३३३.२३ ॥
ਹਾਥੀਆਂ, ਘੋੜਿਆਂ ਅਤੇ ਰਥਾਂ ਨਾਲ ਭਰੇ, ਨਰ-ਨਾਰੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰੇ ਉਸ ਨਗਰ ਨੂੰ ਵੇਖਦਿਆਂ ਵੀ ਜਿਵੇਂ ਨਾ ਵੇਖਦਿਆਂ ਅਚਯੁਤ ਲੰਘ ਗਏ।
12.333.24
मनसा तं बहन्भारं तमेवार्थं विचिन्तयन् ।
आत्मारामः प्रसन्नात्मा मिथिलामाससाद ह ॥ १२.३३३.२४ ॥
ਮਨ ਵਿੱਚ ਉਸ ਵੱਡੇ ਮਕਸਦ ਬਾਰੇ ਹੀ ਸੋਚਦਿਆਂ, ਆਤਮਾ ਵਿੱਚ ਰਮਿਆ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਮਨ ਨਾਲ ਉਹ ਮਿਥਿਲਾ ਪਹੁੰਚਿਆ।
12.333.25
तस्या द्वारं समासाद्य द्वारपालैर्निवारितः ।
स्थितो ध्यानपरो मुक्तो विदितः प्रविवेश ह ॥ १२.३३३.२५ ॥
ਉਸ ਦੇ ਦੁਆਰ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਦਰਬਾਨਾਂ ਵੱਲੋਂ ਰੋਕਿਆ ਗਿਆ, ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲੀਨ, ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ ਉਹ ਖੜ੍ਹਾ ਰਿਹਾ; ਫਿਰ ਪਛਾਣੇ ਜਾਣ ਤੇ ਉਸ ਨੇ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕੀਤਾ।
12.333.26
स राजमार्गमासाद्य समृद्धजनकसंकुलम् ।
पार्थिवक्षयमासाद्य निःशङ्कः प्रविवेश ह ॥ १२.३३३.२६ ॥
ਉਹ ਖੁਸ਼ਹਾਲ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਸ਼ਾਹੀ ਸੜਕ ਤੇ ਪਹੁੰਚਿਆ; ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਨਿਵਾਸ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਨਿਡਰ ਹੋ ਕੇ ਅੰਦਰ ਗਿਆ।
12.333.27
तत्रापि द्वारपलास्तमुग्रवाचा न्यषेधयन् ।
तथैव च शुक्रस्तत्र निर्मन्युः समतिष्ठत ॥ १२.३३३.२७ ॥
ਉੱਥੇ ਵੀ ਦਰਬਾਨਾਂ ਨੇ ਕਠੋਰ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਰੋਕਿਆ; ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼ੁਕ ਉੱਥੇ ਰੋਸ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ ਖੜ੍ਹਾ ਰਿਹਾ।
12.333.28
न चातपाध्वसंतप्तः क्षुत्पिपासाश्रमान्वितः ।
प्रताम्यति ग्लायति वा नापैति च तथाऽऽतपात् ॥ १२.३३३.२८ ॥
ਰਾਹ ਦੀ ਧੁੱਪ ਨਾਲ ਤਪਿਆ, ਭੁੱਖ-ਪਿਆਸ ਤੇ ਥਕਾਵਟ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਵੀ ਉਹ ਨਾ ਥੱਕਦਾ ਹੈ ਨਾ ਢਿੱਲਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਧੁੱਪ ਤੋਂ ਹਟਦਾ ਹੈ।
12.333.29
तेषां तु द्वारपालानामेकः शोकसमन्वितः ।
मध्यंगतमिवादित्यं दृष्ट्वा शुकमवस्थितम् ॥ १२.३३३.२९ ॥
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਰਬਾਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੋਗ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ; ਅਸਮਾਨ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਖੜ੍ਹੇ ਸ਼ੁਕ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ।
12.333.30
पूजयित्वा यथान्यायमभिवाद्य कृताञ्जलिः ।
प्रावेशयत्ततः कक्ष्यां प्रथमां राजवेश्मनः ॥ १२.३३३.३० ॥
ਯੋਗ ਸਤਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਫਿਰ ਉਸ ਨੂੰ ਰਾਜ ਮਹਿਲ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਵਿਹੜੇ ਵਿੱਚ ਲੈ ਗਿਆ।
12.333.31
तत्रासीनः शुकस्तात मोक्षमेवान्वचिन्तयत् ।
छायायामातपे चैव समदर्शी समद्युतिः ॥ १२.३३३.३१ ॥
ਉੱਥੇ ਬੈਠੇ ਸ਼ੁਕ, ਹੇ ਪੁੱਤਰ, ਕੇਵਲ ਮੋਕਸ਼ ਦਾ ਹੀ ਚਿੰਤਨ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ; ਛਾਂ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਧੁੱਪ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਸਮਦਰਸ਼ੀ ਅਤੇ ਸਮਾਨ ਤੇਜ ਵਾਲੇ ਸਨ।
12.333.32
तं मुहूर्तादिवागम्य राज्ञो मन्त्री कृताञ्जलिः ।
प्रावेशयत्ततः कक्ष्यां द्वितीयां राजवेश्मनः ॥ १२.३३३.३२ ॥
ਥੋੜ੍ਹੀ ਹੀ ਦੇਰ ਬਾਅਦ ਰਾਜੇ ਦਾ ਮੰਤਰੀ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਆਇਆ ਅਤੇ ਰਾਜ-ਮਹਿਲ ਦੇ ਦੂਜੇ ਵਿਹੜੇ ਵਿੱਚ ਲੈ ਗਿਆ।
12.333.33
तत्रान्तः पुरसंबद्धं महच्चैत्ररथोपमम् ।
सुविभक्तजलाक्रीडं रम्यं पुष्पितपादपम् ॥ १२.३३३.३३ ॥
ਉੱਥੇ ਅੰਤਹਪੁਰ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ, ਚੈਤਰਥ ਬਨ ਵਰਗਾ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਬਾਗ਼ ਸੀ; ਉਸ ਵਿੱਚ ਜਲ-ਕ੍ਰੀੜਾ ਲਈ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵੰਡੀਆਂ ਥਾਵਾਂ ਅਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਲੇ ਰੁੱਖ ਸਨ।
12.333.34
तं दर्शयित्वा स शुकं मन्त्री जनकमुत्तमम् ।
अर्हमासनमादिश्य निश्चक्रामः ततः पुनः ॥ १२.३३३.३४ ॥
ਸ਼ੁਕ ਨੂੰ ਉਹ ਥਾਂ ਦਿਖਾ ਕੇ, ਉੱਤਮ ਰਾਜੇ ਦੇ ਯੋਗ ਆਸਨ ਦੱਸ ਕੇ ਮੰਤਰੀ ਫਿਰ ਉੱਥੋਂ ਬਾਹਰ ਚਲਾ ਗਿਆ।
12.333.35
तं चारुवेषाः सुश्रोण्यस्तरुण्यः प्रियदर्शनाः ।
सूक्ष्मरक्ताम्बरधरास्तप्तकाञ्चनभूषणाः ॥ १२.३३३.३५ ॥
ਉਸ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਸੁੰਦਰ ਪਹਿਰਾਵੇ ਵਾਲੀਆਂ, ਸੁਡੌਲ ਕਮਰ ਵਾਲੀਆਂ, ਦੇਖਣ ਵਿੱਚ ਪਿਆਰੀਆਂ ਜਵਾਨ ਔਰਤਾਂ ਸਨ; ਉਹ ਬਾਰੀਕ ਲਾਲ ਕੱਪੜੇ ਪਹਿਨੀ ਅਤੇ ਤਪੇ ਹੋਏ ਸੋਨੇ ਦੇ ਗਹਿਣੇ ਪਾਈ ਹੋਈਆਂ ਸਨ।
12.333.36
संलापालापकुशला नृत्तगीतविशारदाः ।
स्मितपूर्वाभिभाषिण्यो रूपेणाप्सरसां समाः ॥ १२.३३३.३६ ॥
ਉਹ ਗੱਲਬਾਤ ਅਤੇ ਵਾਰਤਾਲਾਪ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਨਾਚ ਅਤੇ ਗੀਤ ਵਿੱਚ ਮਾਹਿਰ ਸਨ; ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਦੀਆਂ ਸਨ, ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਵਰਗੀਆਂ ਸਨ।
12.333.37
भावोपचारकुशला भावज्ञाः सत्वकोविदाः ।
परं पञ्चाशतं नार्यो वारमुख्याः समाद्रवन् ॥ १२.३३३.३७ ॥
ਭਾਵ ਅਤੇ ਆਚਾਰ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਮਨੋਭਾਵਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲੀਆਂ, ਸੁਭਾਅ ਦੀ ਸਮਝ ਵਾਲੀਆਂ, ਪੰਜਾਹ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਇਸਤਰੀਆਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਆਈਆਂ।
12.333.38
पाद्यादीनि प्रतिग्राह्य पूजया परयाऽर्चयन् ।
कालोपपन्नेन तदा स्वाद्वन्नेनाभ्यतर्पयन् ॥ १२.३३३.३८ ॥
ਪਾਦ੍ਯ ਆਦਿ ਗ੍ਰਹਿਣ ਕਰਵਾ ਕੇ ਪਰਮ ਆਦਰ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ; ਉਸ ਵੇਲੇ ਦੇ ਯੋਗ ਸੁਆਦਲੇ ਅੰਨ ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕੀਤਾ।
12.333.39
तस्य भुक्तवतस्तात तदन्तः पुरकाननम् ।
सुरम्यं दर्शयामासुरेकैकश्येन भारत ॥ १२.३३३.३९ ॥
ਉਸ ਦੇ ਭੋਜਨ ਕਰ ਲੈਣ ਮਗਰੋਂ, ਹੇ ਪੁੱਤਰ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਅੰਤਃਪੁਰ ਦਾ ਉਹ ਬਹੁਤ ਸੁੰਦਰ ਬਾਗ਼ ਇੱਕ-ਇੱਕ ਕਰਕੇ ਦਿਖਾਇਆ, ਹੇ ਭਾਰਤ।
12.333.40
क्रीडन्त्यश्च हसन्त्यश्च गायन्त्यश्चापि ताः शुभम् ।
उदारसत्वं सत्वज्ञाः स्त्रियः पर्यचरंस्तथा ॥ १२.३३३.४० ॥
ਖੇਡਦੀਆਂ, ਹੱਸਦੀਆਂ ਅਤੇ ਸ਼ੁਭ ਗੀਤ ਗਾਉਂਦੀਆਂ, ਉਦਾਰ ਸੁਭਾਅ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲੀਆਂ ਉਹ ਇਸਤਰੀਆਂ ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੀਆਂ ਰਹੀਆਂ।
12.333.41
आरणेयस्तु शुद्धात्मा निःसंदेहस्त्रिकर्मकृत् ।
वश्येन्द्रियो जितक्रोधो न हृष्यति न कुप्यति ॥ १२.३३३.४१ ॥
ਪਰ ਉਹ ਆਰਣੇਯ, ਸ਼ੁੱਧ ਆਤਮਾ, ਸੰਦੇਹ-ਰਹਿਤ, ਤਿੰਨ ਕਰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਇੰਦਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵੱਸ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ, ਕ੍ਰੋਧ ਜਿੱਤਿਆ ਹੋਇਆ — ਉਹ ਖੁਸ਼ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਨਾ ਕ੍ਰੋਧ ਕਰਦਾ ਹੈ।
12.333.42
तस्मै शय्यासनं दिव्यं वरार्हः रत्नभूषितम् ।
स्पर्ध्यास्तरणसंकीर्णं ददुस्ताः परमस्त्रियः ॥ १२.३३३.४२ ॥
ਉਸ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਪਰਮ ਇਸਤਰੀਆਂ ਨੇ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਦੇ ਯੋਗ, ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ, ਈਰਖਾ ਯੋਗ ਬਿਸਤਰਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਦਿਵ ਸ਼ੱਯਾ ਅਤੇ ਆਸਣ ਦਿੱਤਾ।
12.333.43
पादशौचं तु कृत्वैव शुक्रः संध्यामुपास्य च ।
निषसादासने पुण्ये तमेवार्थं विचिन्तयन् ॥ १२.३३३.४३ ॥
ਪੈਰ ਧੋ ਕੇ ਅਤੇ ਸੰਧਿਆ-ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਕੇ ਸ਼ੁਕ੍ਰ ਪਵਿੱਤਰ ਆਸਨ ਉੱਤੇ ਬੈਠ ਗਏ ਅਤੇ ਉਸੇ ਵਿਸ਼ੇ ਉੱਤੇ ਵਿਚਾਰ ਕਰਨ ਲੱਗੇ।
12.333.44
पूर्वरात्रे तु तत्रासौ हुत्वा ध्यानपरायणः ।
मध्यरात्रे यथान्यायं निद्रामाहारयत्प्रभुः। ॥ १२.३३३.४४ ॥
ਪਹਿਲੀ ਰਾਤ ਉੱਥੇ ਹੋਮ ਕਰਕੇ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਕੇ, ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਨੂੰ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਉਸ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਨੀਂਦ ਲਈ।
12.333.45
ततो मुहूर्तादुत्थाय कृत्वा शौचमनन्तरम् ।
स्त्रीभिः परिवृतो धीमान्ध्यानमेवान्वपद्यत ॥ १२.३३३.४५ ॥
ਫਿਰ ਇੱਕ ਮੁਹਰਤ ਪਿੱਛੋਂ ਉੱਠ ਕੇ, ਤੁਰੰਤ ਸ਼ੌਚ ਕਰਕੇ, ਇਸਤਰੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਨੇ ਧਿਆਨ ਹੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ।
12.333.46
अनेन विधिना कर्ष्णिस्तदहः शेषमच्युतः ।
तां च रात्रिं नृपकुले वर्तयामास भारत ॥ १२.३३३.४६ ॥
ਇਸ ਵਿਧੀ ਨਾਲ ਉਸ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣੀ-ਵੰਸ਼ੀ ਅਚਿਊਤ ਨੇ ਉਸ ਦਿਨ ਦਾ ਬਾਕੀ ਭਾਗ ਬਿਤਾਇਆ; ਹੇ ਭਾਰਤ, ਰਾਜ-ਕੁਲ ਵਿੱਚ ਉਹ ਰਾਤ ਵੀ ਬਿਤਾਈ।