ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 12.333
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.333.1
स मोक्षमनुचिन्त्यैव शुकः पितरमभ्यगात् ।
प्राहाभिवाद्य च गुरुं श्रेयोर्थी विनयान्वितः ॥ १२.३३३.१ ॥
ಅವನು ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಯೋಚಿಸಿ ತಂದೆಯ ಬಳಿಗೆ ಹೋದನು. ಶ್ರೇಯಸ್ಸನ್ನು ಬಯಸಿದ ವಿನಯಶೀಲ ಶುಕನು ಗುರುವಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಹೇಳಿದನು.
12.333.2
मोक्षधर्मेषु कुशलो भगवान्प्रब्रवीतु मे ।
यथा मे मनसः शान्तिः परमा संभवेत्प्रभो ॥ १२.३३३.२ ॥
ಮೋಕ್ಷಧರ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ನಿಪುಣರಾದ ಭಗವಂತರು ನನಗೆ ಉಪದೇಶಿಸಲಿ, ನನ್ನ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಪರಮ ಶಾಂತಿ ಉಂಟಾಗುವಂತೆ, ಪ್ರಭುವೇ.
12.333.3
श्रुत्वा पुत्रस्य तु वचः परमर्षिरुवाच तम् ।
अधीहि पुत्र मोक्षं वै धर्मांश्च विविधानपि ॥ १२.३३३.३ ॥
ಮಗನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಪರಮ ಋಷಿ ಅವನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: 'ಮಗನೇ, ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ಮತ್ತು ವಿವಿಧ ಧರ್ಮಗಳನ್ನು ಕಲಿ.'
12.333.4
पितुर्नियोगाज्जग्राह शुको धर्मभृतां वरः ।
योगशास्त्रं च निखिलं कापिलं चैव भारत ॥ १२.३३३.४ ॥
ತಂದೆಯ ಆಜ್ಞೆಯಿಂದ ಧರ್ಮಧಾರಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಶುಕನು ಯೋಗಶಾಸ್ತ್ರ ಮತ್ತು ಕಪಿಲನ ಸಮಸ್ತ ಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದನು, ಭಾರತ.
12.333.5
स तं ब्राह्नया श्रियः युक्तं ब्रह्मतुल्यपराक्रमम् ।
मेने पुत्रं यदा व्यासो मोक्षधर्मविशारदम् ॥ १२.३३३.५ ॥
ವ್ಯಾಸರು ತಮ್ಮ ಮಗನನ್ನು ಬ್ರಾಹ್ಮಿ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಕೂಡಿದವನು, ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೆ ಸಮಾನ ಪರಾಕ್ರಮವುಳ್ಳವನು, ಮೋಕ್ಷಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ನಿಪುಣನು ಎಂದು ಭಾವಿಸಿದಾಗ ಅವನನ್ನು ಹಾಗೆ ಪರಿಗಣಿಸಿದರು.
12.333.6
उवाच गच्छेति तदा जनकं मिथिलेश्वरम् ।
स ते वक्ष्यति मोक्षार्थं निखिलं मिथिलेश्वरः ॥ १२.३३३.६ ॥
ಆಗ ಅವರು ಮಿಥಿಲಾ ಅರಸ ಜನಕನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗು ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. ಆ ಮಿಥಿಲಾಧೀಶನು ಮೋಕ್ಷಕ್ಕಾಗಿ ನಿನಗೆ ಸಮಸ್ತವನ್ನೂ ಹೇಳುವನು.
12.333.7
पितुर्नियोगादगमन्मैथिलं जनकं नृपम् ।
प्रष्टुं धर्मस्य निष्ठां वै मोक्षस्य च परायणम् ॥ १२.३३३.७ ॥
ತಂದೆಯ ಆಜ್ಞೆಯಿಂದ ಅವನು ಮಿಥಿಲೆಯ ರಾಜ ಜನಕನ ಬಳಿಗೆ ಹೋದನು, ಧರ್ಮದ ದೃಢ ನಿಷ್ಠೆಯನ್ನು ಮತ್ತು ಮೋಕ್ಷದ ಪರಮ ಗುರಿಯನ್ನು ಕೇಳಲು.
12.333.8
उक्तश्च मानुषेण त्वं पथा गच्छेत्यविस्मितः ।
न प्रभावेण गन्तव्यमन्तरिक्षचरेण वै ॥ १२.३३३.८ ॥
ಮಾನುಷ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಹೋಗು ಎಂದು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟವನು ನೀನು, ವಿಸ್ಮಯವಿಲ್ಲದೆ ಹೋಗು; ಆಕಾಶಚಾರಿಯ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಹೋಗಬಾರದು.
12.333.9
आर्जवेनैव गन्तव्यं न सुखान्वेषिणा तथा ।
नान्वेष्टव्या विशेषास्तु विशेषा हि प्रसङ्गिनः ॥ १२.३३३.९ ॥
ಸರಳತೆಯಿಂದಲೇ ಹೋಗಬೇಕು, ಸುಖವನ್ನು ಹುಡುಕುವವನಂತಲ್ಲ; ವಿಶೇಷತೆಗಳನ್ನೂ ಹುಡುಕಬಾರದು, ಏಕೆಂದರೆ ವಿಶೇಷಗಳು ಆಸಕ್ತಿಗೆ ಅಂಟಿರುತ್ತವೆ.
12.333.10
अहंकारो न कर्तव्यो याज्ये तस्मिन्नराधिपे ।
स्यातव्यं च वशे तस्य स ते छेत्स्यति संशयम् ॥ १२.३३३.१० ॥
ನೀನು ಯಾಜನ ಮಾಡುವ ಆ ನರಾಧಿಪನ ಬಳಿ ಅಹಂಕಾರ ತೋರಬಾರದು; ಅವನ ವಶದಲ್ಲಿರಬೇಕು. ಅವನು ನಿನ್ನ ಸಂಶಯವನ್ನು ಕತ್ತರಿಸುವನು.
12.333.11
स धर्मकुशलो राजा मोक्षशास्त्रविशारदः ।
याज्यो मम स यद्ब्रूयात्तत्कार्यमविशङ्कया ॥ १२.३३३.११ ॥
ಆ ರಾಜನು ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ನಿಪುಣನು, ಮೋಕ್ಷಶಾಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿ ಪರಿಣತನು; ಅವನು ನನ್ನ ಯಾಜ್ಯನು. ಅವನು ಏನು ಹೇಳುತ್ತಾನೋ ಅದನ್ನು ಶಂಕೆಯಿಲ್ಲದೆ ಮಾಡಬೇಕು.
12.333.12
एवमुक्तः स धर्मात्मा जगाम मिथिलां मुनिः ।
पद्भ्यां शक्तोन्तरिक्षेण क्रान्तुं पृथ्वीं ससागराम् ॥ १२.३३३.१२ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟ ಆ ಧರ್ಮಾತ್ಮ ಮುನಿ ಮಿಥಿಲೆಗೆ ಹೋದನು. ಆಕಾಶದ ಮೂಲಕ ಸಮುದ್ರಗಳೊಂದಿಗೆ ಭೂಮಿಯನ್ನು ದಾಟುವ ಶಕ್ತಿ ಇದ್ದರೂ, ಅವನು ಕಾಲ್ನಡಿಗೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಹೋದನು.
12.333.13
स गिरींश्चाप्यतिक्रम्य नदीतीर्थसरांसि च ।
बहुव्यालमृगाकीर्णा ह्यटवीश्च वनानि च ॥ १२.३३३.१३ ॥
ಅವರು ಪರ್ವತಗಳನ್ನು ದಾಟಿ, ನದಿ ತೀರ್ಥಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಸರೋವರಗಳನ್ನು, ಅನೇಕ ಹಾವುಗಳು ಮೃಗಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ಕಾಡುಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ವನಗಳನ್ನು ಕೂಡ ದಾಟಿದರು.
12.333.14
मेहोर्हरेश्च द्वे वर्षे वर्षं हैमवतं ततः ।
क्रमेणैवं व्यतिक्रम्य भारतं वर्षमासदत् ॥ १२.३३३.१४ ॥
ಮೇರು ಮತ್ತು ಹರಿ ಎಂಬ ಎರಡು ವರ್ಷಗಳನ್ನು, ನಂತರ ಹೈಮವತ ವರ್ಷವನ್ನು, ಹೀಗೆ ಕ್ರಮವಾಗಿ ದಾಟಿ ಅವರು ಭಾರತ ವರ್ಷವನ್ನು ತಲುಪಿದರು.
12.333.15
स देशान्विविधान्पश्यंश्चीनहूणनिषेवितान् ।
आर्यावर्तमिमं देशमाजगाम महामुनिः ॥ १२.३३३.१५ ॥
ಚೀನರು ಮತ್ತು ಹೂಣರು ಸೇವಿಸುವ ವಿವಿಧ ದೇಶಗಳನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ ಆ ಮಹಾಮುನಿ ಈ ಆರ್ಯಾವರ್ತ ದೇಶಕ್ಕೆ ಬಂದನು.
12.333.16
पितुर्वचनमाज्ञाय तमेवार्थं विचिन्तयन् ।
अध्वानं सोऽतिचक्राम खचरः खे पतविव ॥ १२.३३३.१६ ॥
ತಂದೆಯ ಮಾತನ್ನು ತಿಳಿದು, ಅದೇ ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ಚಿಂತಿಸುತ್ತಾ, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಹಾರುವ ಪಕ್ಷಿಯಂತೆ ಅವರು ದಾರಿಯನ್ನು ದಾಟಿದರು.
12.333.17
पत्तनानि च रम्याणि स्फीतानि नगराणि च ।
रत्नानि च विचित्राणि पश्यन्नपि न पश्यति ॥ १२.३३३.१७ ॥
ಸುಂದರ ಪಟ್ಟಣಗಳನ್ನು, ಸಮೃದ್ಧ ನಗರಗಳನ್ನು, ವಿಚಿತ್ರ ರತ್ನಗಳನ್ನು ನೋಡಿದರೂ ಅವರು ನೋಡದಂತೆ ಇದ್ದರು.
12.333.18
उद्यावानि च रम्याणि तथैवायतनानि च ।
पुण्यानि चैव तीर्थानि सोत्यक्रामदथाध्वगः ॥ १२.३३३.१८ ॥
ಸುಂದರ ಉದ್ಯಾನಗಳನ್ನು, ಹಾಗೆಯೇ ದೇವಾಲಯಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಪುಣ್ಯ ತೀರ್ಥಗಳನ್ನು ಆ ದಾರಿಹೋಕ ದಾಟಿದ.
12.333.19
सोचिरेणैव कालेन विदेहानाससाद ह ।
रक्षितान्धर्मराजेन जनकेन महात्मना ॥ १२.३३३.१९ ॥
ಕೆಲಕಾಲದ ನಂತರ ಅವನು ವಿದೇಹರ ನಾಡನ್ನು ತಲುಪಿದನು; ಧರ್ಮರಾಜನೂ ಮಹಾತ್ಮನೂ ಆದ ಜನಕನು ಅದನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.
12.333.20
तत्र ग्रामान्बहून्पश्यन्बह्वन्नरसभोजनान् ।
पल्लीघोषान्समृद्धांश्च बहुगोकुलसंकुलान् ॥ १२.३३३.२० ॥
ಅಲ್ಲಿ ಅವನು ಅನೇಕ ಗ್ರಾಮಗಳನ್ನು ಕಂಡನು; ಅವು ಅನ್ನಭೋಜನದಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದವು, ಪಲ್ಲಿಗಳು ಮತ್ತು ಗೊಲ್ಲರ ಘೋಷಗಳಿಂದ ಸಮೃದ್ಧವಾಗಿದ್ದವು, ಅನೇಕ ಹಸುಗಳ ಹಿಂಡುಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದವು.
12.333.21
स्फीतांश्च शालियवसर्हंससारससेवितान् ।
पद्मिनीभिश्च शतशः श्रीमतीभिरलकृतान् ॥ १२.३३३.२१ ॥
ಅವು ಸಮೃದ್ಧವಾಗಿದ್ದವು, ಭತ್ತ ಮತ್ತು ಬಾರ್ಲಿಯಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದವು, ಹಂಸ ಮತ್ತು ಕೊಕ್ಕರೆಗಳಿಂದ ಸೇವಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದವು, ನೂರಾರು ಸುಂದರ ಕಮಲ ಕೊಳಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾಗಿದ್ದವು.
12.333.22
स विदेहानतिक्रम्य समृद्धजनसेवितान् ।
मिथिलोपवनं रम्यमाससाद समृद्धिमत् ॥ १२.३३३.२२ ॥
ಅವನು ವಿದೇಹ ನಾಡನ್ನು ದಾಟಿ, ಸಮೃದ್ಧ ಜನರಿಂದ ಸೇವಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಮಿಥಿಲೆಯ ರಮಣೀಯ ಮತ್ತು ಸಮೃದ್ಧ ಉದ್ಯಾನವನ್ನು ತಲುಪಿದನು.
12.333.23
हस्त्यश्वरथसंकीर्णं नरनारीसमाकुलम् ।
पश्यन्नपश्यन्निव तत्समतिक्रामदच्युतः ॥ १२.३३३.२३ ॥
ಆನೆ, ಕುದುರೆ, ರಥಗಳಿಂದ ತುಂಬಿ, ಗಂಡು-ಹೆಣ್ಣುಗಳಿಂದ ಕಿಕ್ಕಿರಿದಿದ್ದ ಆ ನಗರವನ್ನು ನೋಡಿಯೂ ನೋಡದವನಂತೆ ಅಚ್ಯುತನು ದಾಟಿದನು.
12.333.24
मनसा तं बहन्भारं तमेवार्थं विचिन्तयन् ।
आत्मारामः प्रसन्नात्मा मिथिलामाससाद ह ॥ १२.३३३.२४ ॥
ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಆ ದೊಡ್ಡ ಉದ್ದೇಶವನ್ನೇ ಚಿಂತಿಸುತ್ತಾ, ಆತ್ಮಾರಾಮನಾಗಿ, ಪ್ರಸನ್ನಚಿತ್ತನಾಗಿ ಅವನು ಮಿಥಿಲೆಯನ್ನು ತಲುಪಿದನು.
12.333.25
तस्या द्वारं समासाद्य द्वारपालैर्निवारितः ।
स्थितो ध्यानपरो मुक्तो विदितः प्रविवेश ह ॥ १२.३३३.२५ ॥
ಅದರ ದ್ವಾರವನ್ನು ತಲುಪಿದಾಗ ದ್ವಾರಪಾಲಕರಿಂದ ತಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟು, ಧ್ಯಾನನಿರತನಾಗಿ, ಮುಕ್ತನಾಗಿ ನಿಂತನು; ನಂತರ ಗುರುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು.
12.333.26
स राजमार्गमासाद्य समृद्धजनकसंकुलम् ।
पार्थिवक्षयमासाद्य निःशङ्कः प्रविवेश ह ॥ १२.३३३.२६ ॥
ಅವನು ಸಮೃದ್ಧ ಜನರಿಂದ ತುಂಬಿದ ರಾಜಮಾರ್ಗವನ್ನು ತಲುಪಿ, ರಾಜರ ನಿವಾಸವನ್ನು ತಲುಪಿ, ನಿರ್ಭಯನಾಗಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು.
12.333.27
तत्रापि द्वारपलास्तमुग्रवाचा न्यषेधयन् ।
तथैव च शुक्रस्तत्र निर्मन्युः समतिष्ठत ॥ १२.३३३.२७ ॥
ಅಲ್ಲಿಯೂ ದ್ವಾರಪಾಲಕರು ಕಠಿಣ ಮಾತುಗಳಿಂದ ಅವನನ್ನು ತಡೆದರು; ಹಾಗೆಯೇ ಶುಕನು ಅಲ್ಲಿ ಕೋಪವಿಲ್ಲದೆ ನಿಂತನು.
12.333.28
न चातपाध्वसंतप्तः क्षुत्पिपासाश्रमान्वितः ।
प्रताम्यति ग्लायति वा नापैति च तथाऽऽतपात् ॥ १२.३३३.२८ ॥
ದಾರಿಯ ಬಿಸಿಲಿನಿಂದ ಬೆಂದವನಾಗಿ, ಹಸಿವು ದಾಹ ಆಯಾಸದಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದರೂ ಅವನು ಬಳಲುವುದಿಲ್ಲ, ಕುಂದುವುದಿಲ್ಲ; ಬಿಸಿಲಿನಿಂದ ದೂರ ಸರಿಯುವುದೂ ಇಲ್ಲ.
12.333.29
तेषां तु द्वारपालानामेकः शोकसमन्वितः ।
मध्यंगतमिवादित्यं दृष्ट्वा शुकमवस्थितम् ॥ १२.३३३.२९ ॥
ಆ ದ್ವಾರಪಾಲಕರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬನು ಶೋಕದಿಂದ ತುಂಬಿದವನಾಗಿ; ಮಧ್ಯಾಕಾಶದಲ್ಲಿ ಇರುವ ಸೂರ್ಯನಂತೆ ನಿಂತಿದ್ದ ಶುಕನನ್ನು ಕಂಡು.
12.333.30
पूजयित्वा यथान्यायमभिवाद्य कृताञ्जलिः ।
प्रावेशयत्ततः कक्ष्यां प्रथमां राजवेश्मनः ॥ १२.३३३.३० ॥
ಯಥಾವಿಧಿಯಾಗಿ ಪೂಜಿಸಿ, ಕೈಮುಗಿದು ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ನಂತರ ಅವನನ್ನು ರಾಜಭವನದ ಮೊದಲ ಅಂಗಳಕ್ಕೆ ಕರೆದೊಯ್ದನು.
12.333.31
तत्रासीनः शुकस्तात मोक्षमेवान्वचिन्तयत् ।
छायायामातपे चैव समदर्शी समद्युतिः ॥ १२.३३३.३१ ॥
ಅಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿದ್ದ ಶುಕನು, ಓ ಮಗನೇ, ಕೇವಲ ಮೋಕ್ಷವನ್ನೇ ಚಿಂತಿಸುತ್ತಿದ್ದನು; ನೆರಳಿನಲ್ಲಾಗಲಿ ಬಿಸಿಲಿನಲ್ಲಾಗಲಿ ಅವನು ಸಮದರ್ಶಿಯೂ ಸಮಾನ ತೇಜಸ್ಸುಳ್ಳವನೂ ಆಗಿದ್ದನು.
12.333.32
तं मुहूर्तादिवागम्य राज्ञो मन्त्री कृताञ्जलिः ।
प्रावेशयत्ततः कक्ष्यां द्वितीयां राजवेश्मनः ॥ १२.३३३.३२ ॥
ಕೆಲವೇ ಕ್ಷಣಗಳ ನಂತರ ರಾಜನ ಮಂತ್ರಿ ಕೈಮುಗಿದು ಅವನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು, ಅರಮನೆಯ ಎರಡನೆಯ ಅಂಗಳಕ್ಕೆ ಕರೆದೊಯ್ದನು.
12.333.33
तत्रान्तः पुरसंबद्धं महच्चैत्ररथोपमम् ।
सुविभक्तजलाक्रीडं रम्यं पुष्पितपादपम् ॥ १२.३३३.३३ ॥
ಅಲ್ಲಿ ಅಂತಃಪುರಕ್ಕೆ ಸೇರಿದ, ಚೈತ್ರರಥ ವನಕ್ಕೆ ಸಮಾನವಾದ ದೊಡ್ಡ ಉದ್ಯಾನವಿತ್ತು; ಅದರಲ್ಲಿ ಜಲಕ್ರೀಡೆಗೆ ಸುವ್ಯವಸ್ಥಿತ ಸ್ಥಳಗಳೂ ಹೂಬಿಟ್ಟ ಮರಗಳೂ ಇದ್ದವು.
12.333.34
तं दर्शयित्वा स शुकं मन्त्री जनकमुत्तमम् ।
अर्हमासनमादिश्य निश्चक्रामः ततः पुनः ॥ १२.३३३.३४ ॥
ಶುಕನಿಗೆ ಅದನ್ನು ತೋರಿಸಿ, ಶ್ರೇಷ್ಠ ರಾಜನಿಗೆ ತಕ್ಕ ಆಸನವನ್ನು ಸೂಚಿಸಿ, ಮಂತ್ರಿ ಅಲ್ಲಿಂದ ಮತ್ತೆ ಹೊರಟುಹೋದನು.
12.333.35
तं चारुवेषाः सुश्रोण्यस्तरुण्यः प्रियदर्शनाः ।
सूक्ष्मरक्ताम्बरधरास्तप्तकाञ्चनभूषणाः ॥ १२.३३३.३५ ॥
ಅವನ ಸುತ್ತಲೂ ಸುಂದರ ವೇಷಭೂಷಣದ, ಸುಂದರ ಸೊಂಟದ, ನೋಡಲು ಮನೋಹರರಾದ ಯುವತಿಯರಿದ್ದರು; ಅವರು ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಕೆಂಪು ವಸ್ತ್ರ ಧರಿಸಿ, ಕಾಸಿದ ಚಿನ್ನದ ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತರಾಗಿದ್ದರು.
12.333.36
संलापालापकुशला नृत्तगीतविशारदाः ।
स्मितपूर्वाभिभाषिण्यो रूपेणाप्सरसां समाः ॥ १२.३३३.३६ ॥
ಅವರು ಸಂಭಾಷಣೆ ಮತ್ತು ಮಾತುಕತೆಯಲ್ಲಿ ನಿಪುಣರು, ನೃತ್ಯ ಮತ್ತು ಗಾಯನದಲ್ಲಿ ವಿಶಾರದರು; ನಗುವಿನೊಂದಿಗೆ ಅವನೊಡನೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದರು, ರೂಪದಲ್ಲಿ ಅಪ್ಸರೆಯರಿಗೆ ಸಮಾನರಾಗಿದ್ದರು.
12.333.37
भावोपचारकुशला भावज्ञाः सत्वकोविदाः ।
परं पञ्चाशतं नार्यो वारमुख्याः समाद्रवन् ॥ १२.३३३.३७ ॥
ಭಾವ ಮತ್ತು ನಡತೆಯಲ್ಲಿ ನಿಪುಣರಾದ, ಮನೋಭಾವಗಳನ್ನು ಬಲ್ಲ, ಸ್ವಭಾವ ತಿಳಿದ ಐವತ್ತಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಸ್ತ್ರೀಯರು ಬಂದರು.
12.333.38
पाद्यादीनि प्रतिग्राह्य पूजया परयाऽर्चयन् ।
कालोपपन्नेन तदा स्वाद्वन्नेनाभ्यतर्पयन् ॥ १२.३३३.३८ ॥
ಪಾದ್ಯಾದಿಗಳನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿಸಿ ಪರಮ ಗೌರವದಿಂದ ಪೂಜಿಸಿದರು; ಆ ಕಾಲಕ್ಕೆ ಯೋಗ್ಯವಾದ ರುಚಿಕರ ಅನ್ನದಿಂದ ಸಂಪೂರ್ಣ ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸಿದರು.
12.333.39
तस्य भुक्तवतस्तात तदन्तः पुरकाननम् ।
सुरम्यं दर्शयामासुरेकैकश्येन भारत ॥ १२.३३३.३९ ॥
ಅವನು ಊಟ ಮುಗಿಸಿದ ನಂತರ, ಮಗನೇ, ಅಂತಃಪುರದ ಆ ಉದ್ಯಾನವನ್ನು ಬಹಳ ಸುಂದರವಾಗಿ ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರಾಗಿ ಅವನಿಗೆ ತೋರಿಸಿದರು, ಭಾರತ.
12.333.40
क्रीडन्त्यश्च हसन्त्यश्च गायन्त्यश्चापि ताः शुभम् ।
उदारसत्वं सत्वज्ञाः स्त्रियः पर्यचरंस्तथा ॥ १२.३३३.४० ॥
ಆಟವಾಡುತ್ತಾ, ನಗುತ್ತಾ, ಶುಭವಾಗಿ ಹಾಡುತ್ತಾ, ಉದಾರ ಸ್ವಭಾವವನ್ನು ಬಲ್ಲ ಆ ಸ್ತ್ರೀಯರು ಅವನನ್ನು ಸೇವಿಸಿದರು.
12.333.41
आरणेयस्तु शुद्धात्मा निःसंदेहस्त्रिकर्मकृत् ।
वश्येन्द्रियो जितक्रोधो न हृष्यति न कुप्यति ॥ १२.३३३.४१ ॥
ಆದರೆ ಆ ಆರಣೇಯ, ಶುದ್ಧಾತ್ಮ, ಸಂದೇಹರಹಿತ, ಮೂರು ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಮಾಡುವವನು, ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡವನು, ಕ್ರೋಧವನ್ನು ಗೆದ್ದವನು — ಅವನು ಹರ್ಷಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ಕೋಪಿಸುವುದಿಲ್ಲ.
12.333.42
तस्मै शय्यासनं दिव्यं वरार्हः रत्नभूषितम् ।
स्पर्ध्यास्तरणसंकीर्णं ददुस्ताः परमस्त्रियः ॥ १२.३३३.४२ ॥
ಅವನಿಗೆ ಆ ಪರಮ ಸ್ತ್ರೀಯರು ಶ್ರೇಷ್ಠರಿಗೆ ಯೋಗ್ಯವಾದ, ರತ್ನಭೂಷಿತ, ಅಸೂಯೆಪಡುವಂತಹ ಹಾಸಿಗೆಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ದಿವ್ಯ ಶಯ್ಯೆ ಮತ್ತು ಆಸನವನ್ನು ಕೊಟ್ಟರು.
12.333.43
पादशौचं तु कृत्वैव शुक्रः संध्यामुपास्य च ।
निषसादासने पुण्ये तमेवार्थं विचिन्तयन् ॥ १२.३३३.४३ ॥
ಪಾದಪ್ರಕ್ಷಾಲನ ಮಾಡಿ, ಸಂಧ್ಯಾವಂದನೆಯನ್ನು ಮುಗಿಸಿ ಶುಕ್ರನು ಪವಿತ್ರ ಆಸನದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ಅದೇ ವಿಷಯವನ್ನು ಚಿಂತಿಸಿದನು.
12.333.44
पूर्वरात्रे तु तत्रासौ हुत्वा ध्यानपरायणः ।
मध्यरात्रे यथान्यायं निद्रामाहारयत्प्रभुः। ॥ १२.३३३.४४ ॥
ಪೂರ್ವರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿ ಹೋಮ ಮಾಡಿ ಧ್ಯಾನನಿರತನಾಗಿ, ಮಧ್ಯರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ವಿಧಿಯಂತೆ ಆ ಪ್ರಭು ನಿದ್ರೆಗೆ ಹೋದನು.
12.333.45
ततो मुहूर्तादुत्थाय कृत्वा शौचमनन्तरम् ।
स्त्रीभिः परिवृतो धीमान्ध्यानमेवान्वपद्यत ॥ १२.३३३.४५ ॥
ನಂತರ ಒಂದು ಮುಹೂರ್ತದ ಬಳಿಕ ಎದ್ದು, ತಕ್ಷಣ ಶೌಚ ಮಾಡಿ, ಸ್ತ್ರೀಯರಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದ ಬುದ್ಧಿವಂತನು ಧ್ಯಾನವನ್ನೇ ಆರಂಭಿಸಿದನು.
12.333.46
अनेन विधिना कर्ष्णिस्तदहः शेषमच्युतः ।
तां च रात्रिं नृपकुले वर्तयामास भारत ॥ १२.३३३.४६ ॥
ಈ ವಿಧಾನದಿಂದ ಆ ಕೃಷ್ಣಿ ವಂಶದ ಅಚ್ಯುತನು ಆ ದಿನದ ಉಳಿದ ಭಾಗವನ್ನು ಕಳೆದನು; ಭಾರತ, ರಾಜಕುಲದಲ್ಲಿ ಆ ರಾತ್ರಿಯನ್ನೂ ಕಳೆದನು.