ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 12.335
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.335.1
एतच्छ्रुत्वा तु वचनं कृतात्मा कृतनिश्चयः ।
आत्मनाऽऽत्मानमास्थाय दृष्ट्वा चात्मानमात्मना ॥ १२.३३५.१ ॥
ಇದನ್ನು ಕೇಳಿ, ಆತ್ಮಸಂಯಮಿಯೂ ದೃಢನಿಶ್ಚಯವುಳ್ಳವನೂ ಆದ ಅವನು ಆತ್ಮದಿಂದ ಆತ್ಮವನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿ, ಆತ್ಮದಿಂದ ಆತ್ಮವನ್ನು ಕಂಡು
12.335.2
कृतकार्यः सुखी शान्तस्तूष्णीं प्रायादुदङ्भुखः ।
शैशिरं गिरिमुद्दिश्य सधर्मा मातरिश्वनः ॥ १२.३३५.२ ॥
ಕಾರ್ಯ ಸಾಧಿಸಿದವನು, ಸುಖಿ ಮತ್ತು ಶಾಂತನಾಗಿ ಮೌನವಾಗಿ ಉತ್ತರಾಭಿಮುಖನಾಗಿ ಹೊರಟನು; ಹಿಮಗಿರಿಯನ್ನು ಗುರಿಯಾಗಿಟ್ಟುಕೊಂಡು, ವಾಯುವಿನಂತೆ
12.335.3
एतस्मिन्नेव काले तु देवर्षिर्नारदस्तथा ।
हिमवन्तमियाद्दुष्टुं सिद्धचारणसेवितम् ॥ १२.३३५.३ ॥
ಇದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ದೇವರ್ಷಿ ನಾರದನೂ ಸಿದ್ಧ-ಚಾರಣರಿಂದ ಸೇವಿತವಾದ ಹಿಮವಂತವನ್ನು ನೋಡಲು ಹೊರಟನು
12.335.4
तमप्सरोगाकीर्णं गीतस्वननिनादितम् ।
किन्नराणां सहस्रैश्च भृङ्गराजैस्तथैव च ॥ १२.३३५.४ ॥
ಆ ಪರ್ವತವು ಅಪ್ಸರೆಯರಿಂದ ತುಂಬಿ, ಗೀತಧ್ವನಿಯಿಂದ ಮೊಳಗುತ್ತಿತ್ತು; ಸಾವಿರಾರು ಕಿನ್ನರರಿಂದಲೂ ಭೃಂಗರಾಜ ಪಕ್ಷಿಗಳಿಂದಲೂ ತುಂಬಿತ್ತು
12.335.5
मद्गुभिः खञ्जरीटैश्च विचित्रैर्जीवजीवकैः ॥ १२.३३५.५ ॥
ಮದ್ಗುಗಳು, ಖಂಜರೀಟಗಳು ಮತ್ತು ವಿಚಿತ್ರ ಜೀವಜೀವಕಗಳಿಂದ
12.335.6
चित्रवर्णैर्मयूरैश्च केकाशतविराजितैः ।
राजहंससमूहैश्च हृष्टैः परभृतैस्तथा ॥ १२.३३५.६ ॥
ಚಿತ್ರವರ್ಣದ ನವಿಲುಗಳಿಂದ, ನೂರಾರು ಕೇಕೆಗಳಿಂದ ಶೋಭಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಅವುಗಳಿಂದ, ರಾಜಹಂಸಗಳ ಗುಂಪುಗಳಿಂದ, ಸಂತೋಷದ ಕೋಗಿಲೆಗಳಿಂದ ಕೂಡ
12.335.7
पक्षिराजो गरुत्मांश्च यं नित्यमधितिष्ठति ।
चत्वारो लोकपालाश्च देवाः सर्षिगणास्तथा ॥ १२.३३५.७ ॥
ಪಕ್ಷಿರಾಜ ಗರುಡನು ಯಾರ ಮೇಲೆ ನಿತ್ಯವೂ ನೆಲೆಸಿರುತ್ತಾನೋ, ನಾಲ್ವರು ಲೋಕಪಾಲರು, ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಋಷಿಗಣಗಳೂ ಹಾಗೆಯೇ.
12.335.8
तत्र नित्यं समायान्ति लोकस्य हितकाम्यया ।
विष्णुना यत्र पुत्रार्थे तपस्तप्तं महात्मना ॥ १२.३३५.८ ॥
ಲೋಕದ ಹಿತವನ್ನು ಬಯಸಿ ಅಲ್ಲಿ ನಿತ್ಯವೂ ಎಲ್ಲರೂ ಬರುತ್ತಾರೆ; ಅಲ್ಲಿಯೇ ಮಗನಿಗಾಗಿ ಮಹಾತ್ಮ ವಿಷ್ಣುವು ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದನು.
12.335.9
तत्रैव च कुमारेण बाल्ये क्षिप्ता दिवौकसः ।
शक्तिर्न्यस्ता क्षितितले त्रैलोक्यमवमन्य वै ॥ १२.३३५.९ ॥
ಅಲ್ಲಿಯೇ ಕುಮಾರನು ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿ ಮೂರು ಲೋಕಗಳನ್ನು ಅವಮಾನಿಸಿ, ದೇವತೆಗಳ ಮೇಲೆ ಶಕ್ತಿ ಎಂಬ ಈಟಿಯನ್ನು ಎಸೆದು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ನೆಟ್ಟನು.
12.335.10
तत्रोवाच जगत्स्कन्दः क्षिपन्वाक्यमिदं तदा ।
योऽन्योस्ति मत्तोऽभ्यधिको विप्रा यस्याधिकं प्रियाः ॥ १२.३३५.१० ॥
ಆಗ ಜಗತ್ತಿನ ಆಧಾರನಾದ ಸ್ಕಂದನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಗೇಲಿ ಮಾಡಿದನು: "ಓ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೇ, ನನಗಿಂತ ಅಧಿಕನಾದವನು ಯಾರಿದ್ದಾನೆ, ಯಾರಿಗೆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಹೆಚ್ಚು ಪ್ರಿಯರು?"
12.335.11
यो ब्रह्मण्यो द्वितीयोऽस्ति त्रिषु लोकेषु वीर्यवान् ।
सोभ्युद्धरत्विमां शक्तिमथवा कम्पयत्विति ॥ १२.३३५.११ ॥
ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಭಕ್ತನಾದ ಮತ್ತೊಬ್ಬ ವೀರನು ಇದ್ದರೆ, ಅವನು ಈ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಎತ್ತಲಿ, ಅಥವಾ ಅದನ್ನು ಅಲುಗಾಡಿಸಲಿ.
12.335.12
तच्छुत्वा व्यथिता लोकाः क इमामुद्धरेदिति ।
अथ देवगणं सर्वं संभ्रान्तेन्द्रियमानसम् ॥ १२.३३५.१२ ॥
ಇದನ್ನು ಕೇಳಿ ಲೋಕಗಳು ವ್ಯಾಕುಲಗೊಂಡವು; "ಇದನ್ನು ಯಾರು ಎತ್ತುವರು?" ಎಂದು. ಆಗ ಎಲ್ಲಾ ದೇವಗಣವು ಇಂದ್ರಿಯ ಮತ್ತು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಕಂಗೆಟ್ಟಿತು.
12.335.13
अपश्यद्भगवान्विष्णुः क्षिप्तं सासुरराक्षसम् ।
किंन्वत्र सुकृतं कार्यं भवेदिति विचिन्तयन् ॥ १२.३३५.१३ ॥
ಭಗವಾನ್ ವಿಷ್ಣು ಅಸುರರು ಮತ್ತು ರಾಕ್ಷಸರೊಂದಿಗೆ (ಎಲ್ಲರೂ) ಎಸೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿದನು. "ಇಲ್ಲಿ ಯಾವ ಸತ್ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು?" ಎಂದು ಚಿಂತಿಸುತ್ತಾ (ಅವನು ನಿಂತನು).
12.335.14
अनामृष्य ततः क्षेपमवैक्षत च पाविकम् ।
संप्रगृह्य विशुद्धात्मा शक्तिं प्रज्वलितां तदा ॥ १२.३३५.१४ ॥
ಆಗ ಆ ಎಸೆತವನ್ನು ಸಹಿಸದೆ (ಅವನು) ಅಗ್ನಿಯಂತಿರುವ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ನೋಡಿದನು. ವಿಶುದ್ಧಾತ್ಮನು ಆಗ ಉರಿಯುತ್ತಿರುವ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ದೃಢವಾಗಿ ಹಿಡಿದನು.
12.335.15
कम्पयामास सव्येन पाणिना पुरुषोत्तमः ।
शक्त्यां तु कम्प्यमानायां विष्णुना बलिना तदा ॥ १२.३३५.१५ ॥
ಪುರುಷೋತ್ತಮನು ಎಡಗೈಯಿಂದ ಅದನ್ನು ನಡುಗಿಸಿದನು. ಶಕ್ತಿ ನಡುಗುತ್ತಿರುವಾಗ, ಬಲಶಾಲಿ ವಿಷ್ಣುವು ಅದನ್ನು ನಡುಗಿಸಿದನು.
12.335.16
मेदिनी कम्पिता सर्वा सशैलवनकानना ।
शक्तेनापि समुद्धर्तुं कम्पिता साऽभवत्तदा ॥ १२.३३५.१६ ॥
ಪರ್ವತ, ಕಾಡು ಮತ್ತು ಉಪವನಗಳೊಂದಿಗೆ ಇಡೀ ಭೂಮಿ ನಡುಗಿತು. ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಎತ್ತಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದಾಗಲೂ ಅವಳು ಆಗ ನಡುಗುತ್ತಲೇ ಇದ್ದಳು.
12.335.17
रक्षिता स्कन्दराजस्य धर्षणा प्रभविष्णुना ।
तां कम्पयित्वा भगवान्प्रह्लादमिदमब्रवीत् ॥ १२.३३५.१७ ॥
ಈ ಆಕ್ರಮಣವು ಸ್ಕಂದ ರಾಜನಿಂದ ರಕ್ಷಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು; ಪ್ರಭಾವಶಾಲಿ (ವಿಷ್ಣು) ಅದನ್ನು ಎದುರಿಸಿದನು. ಅವಳನ್ನು ನಡುಗಿಸಿದ ಭಗವಂತನು ಪ್ರಹ್ಲಾದನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು.
12.335.18
पश्य वीर्यं कुमारस्य नैतदन्यः करिष्यति ।
सोऽमृष्यमाणस्तद्वाक्यं समुद्धरणनिश्चितः ॥ १२.३३५.१८ ॥
"ಕುಮಾರನ (ಸ್ಕಂದನ) ಪರಾಕ್ರಮವನ್ನು ನೋಡು; ಇದನ್ನು ಬೇರೆ ಯಾರೂ ಮಾಡರು." ಆ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಸಹಿಸದೆ, ಅವಳನ್ನು ಎತ್ತುವ ನಿಶ್ಚಯದಲ್ಲಿ ಅವನು ದೃಢನಾದನು.
12.335.19
जग्राह तां तदा शक्तिं न चैनामभ्यकम्पयत् ।
नादं महान्तं मुक्त्वा स मूर्च्छितो गिरिमूर्घनि ॥ १२.३३५.१९ ॥
ಆಗ ಅವನು ಆ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಹಿಡಿದನು, ಆದರೆ ಅದನ್ನು ಅಲುಗಾಡಿಸಲಾಗಲಿಲ್ಲ; ಮಹಾ ಗರ್ಜನೆಗೈದು ಅವನು ಪರ್ವತ ಶಿಖರದಲ್ಲಿ ಮೂರ್ಛಿತನಾದನು.
12.335.20
विह्वलः प्रापतद्भूमौ हिरण्यकशिपोः सुतः ।
तत्रोत्तरां दिशं गत्वा शैलराजस्य पार्श्वतः ॥ १२.३३५.२० ॥
ಹಿರಣ್ಯಕಶಿಪುವಿನ ಮಗ ವಿಹ್ವಲನಾಗಿ ನೆಲಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದನು; ಅಲ್ಲಿ ಉತ್ತರ ದಿಕ್ಕಿಗೆ ಹೋಗಿ, ಪರ್ವತರಾಜನ ಪಾರ್ಶ್ವದಲ್ಲಿ.
12.335.21
तपोऽतप्यत दुर्घर्षं तात नित्यं वृषध्वजः ।
पावकेन परिक्षिप्तं दीप्यता यस्य चाश्रमम् ॥ १२.३३५.२१ ॥
ಎಲೈ ಮಗನೇ! ವೃಷಧ್ವಜ (ಶಿವ) ಅಲ್ಲಿ ನಿರಂತರ ದುರ್ಧರ್ಷ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಮಾಡಿದನು; ಅವನ ಆಶ್ರಮವು ಉರಿಯುವ ಅಗ್ನಿಯಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿಯಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು.
12.335.22
आदित्यपर्वतं नाम दुर्घर्षमकृतात्मभिः ।
न तत्र शक्यते गन्तुं यक्षराक्षसदानवैः ॥ १२.३३५.२२ ॥
ಆದಿತ್ಯಪರ್ವತ ಎಂಬ ಆ ಸ್ಥಳ ಅನಿಯಂತ್ರಿತ ಮನಸ್ಸಿನವರಿಗೆ ದುರ್ಗಮ; ಯಕ್ಷರು, ರಾಕ್ಷಸರು, ದಾನವರು ಕೂಡ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಲಾರರು.
12.335.23
दशयोजनविस्तारमग्निज्वालसमावृतम् ।
भगवान्पावकस्तत्र स्वयं तिष्ठति वीर्यवान् ॥ १२.३३५.२३ ॥
ಹತ್ತು ಯೋಜನ ವಿಸ್ತಾರದ, ಅಗ್ನಿಜ್ವಾಲೆಗಳಿಂದ ಆವೃತವಾದ ಆ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಭಗವಾನ್ ಪಾವಕನು ಸ್ವತಃ ವಾಸಿಸುತ್ತಾನೆ, ಮಹಾಶಕ್ತಿವಂತ.
12.335.24
सर्वान्विघ्नान्प्रशमयन्महादेवस्य धीमतः ।
दिव्यं वर्षसहस्रं हि पादेनैकेन तिष्ठतः ॥ १२.३३५.२४ ॥
ಬುದ್ಧಿವಂತ ಮಹಾದೇವನ ಎಲ್ಲಾ ವಿಘ್ನಗಳನ್ನು ಶಾಂತಗೊಳಿಸುತ್ತಾ, ದಿವ್ಯ ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಒಂದೇ ಕಾಲಿನ ಮೇಲೆ ನಿಂತಿದ್ದನು.
12.335.25
देवान्संतापयंस्तत्र महादेवो महाव्रतः ।
ऐन्द्रीं तु दिशमास्थाय शैलराजस्य धीमतः ॥ १२.३३५.२५ ॥
ಅಲ್ಲಿ ಮಹಾವ್ರತನಾದ ಮಹಾದೇವನು ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಪೀಡಿಸುತ್ತಾ, ಪರ್ವತರಾಜನ ಬುದ್ಧಿವಂತನ ಪೂರ್ವ ದಿಕ್ಕನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿದ್ದನು.
12.335.26
विविक्ते पर्वततटे पाराशर्यो महातपाः ।
वेदानध्यापयामास व्यासः शिष्यान्महातपाः ॥ १२.३३५.२६ ॥
ಏಕಾಂತವಾದ ಪರ್ವತತಟದಲ್ಲಿ ಮಹಾತಪಸ್ವಿ ಪಾರಾಶರ್ಯ (ವ್ಯಾಸ) ಶಿಷ್ಯರಿಗೆ ವೇದಗಳನ್ನು ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಿಸಿದನು.
12.335.27
सुमन्तुं च महाभागं वैशंपायनमेव च ।
जैमिनिं च महाप्राज्ञं पैलं चापि तपस्विनम् ॥ १२.३३५.२७ ॥
ಮಹಾಭಾಗ್ಯವಂತ ಸುಮಂತು, ವೈಶಂಪಾಯನ, ಮಹಾಪ್ರಾಜ್ಞ ಜೈಮಿನಿ ಮತ್ತು ತಪಸ್ವಿ ಪೈಲ ಕೂಡ.
12.335.28
एभिः शिष्यैः परिवृतो व्यास आस्ते महातपाः ।
तत्राश्रमपदं रम्यं ददर्श पितुरुत्तमम्।
आरणेयो विशुद्धात्मा नभसीव दिवाकरः ॥ १२.३३५.२८ ॥
ಈ ಶಿಷ್ಯರಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದ ಮಹಾತಪಸ್ವಿ ವ್ಯಾಸನು ಅಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದನು. ಅವನು ತನ್ನ ತಂದೆಯ ರಮಣೀಯ ಉತ್ತಮ ಆಶ್ರಮವನ್ನು ಕಂಡನು. ವಿಶುದ್ಧಾತ್ಮನಾದ ಆರಣೇಯನು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಸೂರ್ಯನಂತೆ (ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡನು).
12.335.29
अथ व्यासः परिक्षिप्तं ज्वलन्तमिव पावकम् ।
ददृशे सुतमायान्तं दिवाकरसमप्रभम् ॥ १२.३३५.२९ ॥
ಆಗ ವ್ಯಾಸನು ತನ್ನ ಮಗ ಬರುವುದನ್ನು ಕಂಡನು. ಉರಿಯುವ ಬೆಂಕಿಯಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದವನಂತೆ, ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವವನಾಗಿದ್ದನು.
12.335.30
असज्जमानं वृक्षेषु शैलेषु विषयेषु च ।
योगयुक्तं महात्मानं यथा बाणं गुणच्युतम् ॥ १२.३३५.३० ॥
ಮರಗಳು, ಪರ್ವತಗಳು ಮತ್ತು ವಿಷಯಗಳಲ್ಲಿ ಅಂಟಿಕೊಳ್ಳದೆ, ಯೋಗದಲ್ಲಿ ಮಗ್ನನಾದ ಮಹಾತ್ಮನು (ಶುಕ) ಬಿಲ್ಲಿನ ದಾರದಿಂದ ಬಿಟ್ಟ ಬಾಣದಂತಿದ್ದನು.
12.335.31
सोऽभिगम्य पितुः पादावगृह्णादरणीसुतः ।
यथोपजोषं तैश्चापि समागच्छन्महामुनिः ॥ १२.३३५.३१ ॥
ಆ ಅರಣೀ-ಸುತನು ತಂದೆಯ ಪಾದಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದನು; ಯಥೋಚಿತವಾಗಿ ಅವರೊಡನೆಯೂ ಆ ಮಹಾಮುನಿ ಸೇರಿದನು.
12.335.32
ततो निवेदयामास पित्रे सर्वमशेषतः ।
शुको जनकराजेन संवादं प्रीतमानसः ॥ १२.३३५.३२ ॥
ಆಗ ಸಂತೋಷಚಿತ್ತನಾದ ಶುಕನು ಜನಕರಾಜನೊಡನೆ ನಡೆದ ಸಂವಾದವನ್ನು ತಂದೆಗೆ ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತಿಳಿಸಿದನು.
12.335.33
एवमध्यापयञ्शिष्यान्व्यासः पुत्रं च वीर्यवान् ।
उवास हिमवत्पृष्ठे पाराशर्यो महामुनिः ॥ १२.३३५.३३ ॥
ಹೀಗೆ ಶಿಷ್ಯರಿಗೂ ತನ್ನ ಮಗನಿಗೂ ಪಾಠ ಹೇಳುತ್ತ, ವೀರ್ಯವಂತನಾದ ಪರಾಶರಪುತ್ರ ವ್ಯಾಸ ಮಹಾಮುನಿ ಹಿಮವತ್ಪರ್ವತದ ಮೇಲ್ಭಾಗದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸಿದನು.
12.335.34
ततः कदाचिच्छिष्यास्तं परिवार्यावतस्थिरे ।
वेदाध्ययनसंपन्नाः शान्तात्मानो जितेन्द्रियाः ॥ १२.३३५.३४ ॥
ಆಗ ಒಮ್ಮೆ ವೇದಾಧ್ಯಯನದಲ್ಲಿ ಪರಿಪೂರ್ಣರಾದ, ಶಾಂತಚಿತ್ತರಾದ, ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ಜಯಿಸಿದ ಶಿಷ್ಯರು ಅವರನ್ನು ಸುತ್ತುವರಿದು ನಿಂತರು.
12.335.35
वेदेषु निष्ठां संप्राप्य साङ्गेष्वपि तपस्विनः ।
अथोचुस्ते तदा व्यासं शिष्याः प्राञ्जलयो गुरुम् ॥ १२.३३५.३५ ॥
ವೇದಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಅವುಗಳ ಅಂಗಗಳಲ್ಲಿಯೂ ನಿಷ್ಠೆಯನ್ನು ಪಡೆದ ತಪಸ್ವಿ ಶಿಷ್ಯರು ಆಗ ಕೈಮುಗಿದು ಗುರು ವ್ಯಾಸರಿಗೆ ಹೇಳಿದರು.
12.335.36
शिष्या ऊचुः ।
महता तेजसा युक्ता यशसा चापि वर्धिताः।
एकं त्विदानीमिच्छामो गुरुणाऽनुग्रहं कृतम् ॥ १२.३३५.३६ ॥
ಶಿಷ್ಯರು ಹೇಳಿದರು: ನಾವು ಮಹಾ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಕೂಡಿದವರಾಗಿ ಕೀರ್ತಿಯಿಂದ ಬೆಳೆದಿದ್ದೇವೆ; ಈಗ ಗುರುಗಳು ಒಂದು ಅನುಗ್ರಹ ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ಬಯಸುತ್ತೇವೆ.
12.335.37
इति तेषां वचः श्रुत्वा ब्रह्मर्षिस्तानुवाद ह ।
उच्यतामिति तद्वत्सा यद्वः कार्यं प्रियं मया ॥ १२.३३५.३७ ॥
ಅವರ ಆ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿ ಬ್ರಹ್ಮರ್ಷಿ ಅವರಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: "ಪ್ರಿಯ ವತ್ಸರೇ, ನಿಮಗೆ ಪ್ರಿಯವಾದ ಕಾರ್ಯವೇನೋ ಅದನ್ನು ಹೇಳಿ."
12.335.38
एतद्वाक्यं गुरोः श्रुत्वा शिष्यास्ते हृष्टमानसाः ।
पुनः प्राञ्जलयो भूत्वा प्रणम्य शिरसा गुरुम् ॥ १२.३३५.३८ ॥
ಗುರುವಿನ ಈ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿದ ಆ ಶಿಷ್ಯರು ಹರ್ಷಿತ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಮತ್ತೆ ಕೈಮುಗಿದು, ತಲೆಬಾಗಿ ಗುರುವಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದರು.
12.335.39
ऊचुस्ते सहिता राजन्निदं वचनमुत्तमम् ।
यदि प्रीत उपाध्यायो धन्याः स्मो मुनिसत्तम ॥ १२.३३५.३९ ॥
ಅವರೆಲ್ಲರೂ ಒಟ್ಟಾಗಿ ಹೇಳಿದರು, "ರಾಜನೇ, ಇದು ಉತ್ತಮ ಮಾತು: ಉಪಾಧ್ಯಾಯರು ಪ್ರಸನ್ನರಾದರೆ, ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠರೇ, ನಾವು ಧನ್ಯರು."
12.335.40
काङ्क्षामस्तु वयं सर्वे वरं दत्तं महर्षिणा ।
पष्ठः शिष्यो न ते ख्यातिं गच्छेदत्र प्रसीद नः ॥ १२.३३५.४० ॥
ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಮಹರ್ಷಿ ನೀಡಿದ ವರವನ್ನು ಬಯಸುತ್ತೇವೆ: ನಿಮ್ಮ ಆರನೆಯ ಶಿಷ್ಯನು ಇಲ್ಲಿ ಖ್ಯಾತಿ ಪಡೆಯದಿರಲಿ—ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಪ್ರಸನ್ನರಾಗಿ.
12.335.41
चत्वारस्ते वयं शिष्या गुरुपूत्रश्च पञ्चमः ।
इह वेदाः प्रतिष्ठेरन्नेष नः काङ्क्षितो वरः ॥ १२.३३५.४१ ॥
ನಾವು ನಾಲ್ವರು ನಿಮ್ಮ ಶಿಷ್ಯರು; ಗುರುಪುತ್ರನು ಐದನೆಯವನು. ಇಲ್ಲಿ ವೇದಗಳು ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತವಾಗಲಿ—ಇದೇ ನಾವು ಬಯಸುವ ವರ.
12.335.42
शिष्याणां वचनं श्रुत्वा व्यासो वेदार्थतत्त्ववित् ।
पराशरात्मजो धीमान्परलोकार्थचिन्तकः ॥ १२.३३५.४२ ॥
ಶಿಷ್ಯರ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ವೇದಾರ್ಥತತ್ತ್ವವನ್ನು ತಿಳಿದ, ಪರಾಶರನ ಪುತ್ರನಾದ, ಬುದ್ಧಿವಂತ ವ್ಯಾಸನು, ಪರಲೋಕದ ಹಿತವನ್ನು ಚಿಂತಿಸುವವನು...
12.335.43
उवाच शिष्यान्धर्मात्मा धर्म्यं नैःश्रेयसं वचः ।
ब्राह्मणाय सदा देयं ब्रह्म शुश्रूषवे तथा ॥ १२.३३५.४३ ॥
ಧರ್ಮಾತ್ಮನಾದ ಅವನು ಶಿಷ್ಯರಿಗೆ ಧರ್ಮಯುಕ್ತವಾದ, ಶ್ರೇಯಸ್ಕರವಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದನು — ಸದಾ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ಮತ್ತು ವೇದಸೇವೆ ಮಾಡುವವನಿಗೆ (ವಿದ್ಯೆಯನ್ನು) ನೀಡಬೇಕು.
12.335.44
ब्रह्मलोके निवासं यो ध्रुवं समभिकाङ्क्षते ।
भवन्तो बहुलाः सन्तु वेदो विस्तार्यतामयम् ॥ १२.३३५.४४ ॥
ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸಲು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಬಯಸುವವನು — ನೀವು ಅನೇಕರಾಗಿರಿ, ಈ ವೇದವನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸಲಿ.
12.335.45
नाशिष्ये संप्रदातव्यो नाव्रते नाकृतात्मनि ।
एते शिष्यगुणाः सर्वे विज्ञातव्या यथार्थतः।
नापरीक्षितचारित्रे विद्या देया कथंचन ॥ १२.३३५.४५ ॥
ಶಿಷ್ಯನಲ್ಲದವನಿಗೆ, ವ್ರತವಿಲ್ಲದವನಿಗೆ, ಅಸಂಸ್ಕೃತ ಮನಸ್ಸಿನವನಿಗೆ (ವಿದ್ಯೆ) ಕೊಡಬಾರದು. ಶಿಷ್ಯನ ಈ ಎಲ್ಲಾ ಗುಣಗಳನ್ನು ಯಥಾರ್ಥವಾಗಿ ತಿಳಿಯಬೇಕು. ನಡತೆ ಪರೀಕ್ಷಿಸದವನಿಗೆ ಯಾವ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ವಿದ್ಯೆ ನೀಡಬಾರದು.
12.335.46
यथा हि कनकं शुद्धं तापच्छेदनिकर्षणैः ।
परीक्षेत तथा शिष्यानीक्षेत्कुलगुणादिभिः ॥ १२.३३५.४६ ॥
ಶುದ್ಧ ಚಿನ್ನವನ್ನು ಕಾಯಿಸಿ, ಕತ್ತರಿಸಿ, ಉಜ್ಜಿ ಪರೀಕ್ಷಿಸುವಂತೆ, ಶಿಷ್ಯರನ್ನು ಅವರ ಕುಲ, ಗುಣ ಮುಂತಾದವುಗಳ ಮೂಲಕ ಪರೀಕ್ಷಿಸಬೇಕು.
12.335.47
न नियोज्याश्च वः शिष्या अनियोगे महाभये ।
यथामति यथापाठं तथा विद्या फलिष्यति ॥ १२.३३५.४७ ॥
ನಿಮ್ಮ ಶಿಷ್ಯರನ್ನು ಅನುಚಿತವಾದ, ಮಹಾ ಭಯದ ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಸಬಾರದು. ಬುದ್ಧಿ ಎಷ್ಟೋ, ಪಾಠ ಎಷ್ಟೋ, ವಿದ್ಯೆ ಅಷ್ಟೇ ಫಲ ನೀಡುವುದು.
12.335.48
सर्वस्तरतु दुर्गाणि सर्वो भद्राणि पश्यतु ।
श्रावयेच्चतुरो वर्णान्कृत्वा ब्राह्मणमग्रतः ॥ १२.३३५.४८ ॥
ಎಲ್ಲರೂ ಕಷ್ಟಗಳನ್ನು ದಾಟಲಿ, ಎಲ್ಲರೂ ಒಳಿತನ್ನು ಕಾಣಲಿ. ಬ್ರಾಹ್ಮಣನನ್ನು ಮುಂದಿಟ್ಟು ನಾಲ್ಕು ವರ್ಣಗಳಿಗೆ (ವೇದ) ಕೇಳಿಸಬೇಕು.
12.335.49
वेदस्याध्ययनं हीदं तच्च कार्यं महत्स्मृतम् ।
स्तुत्यर्थमिह देवानां वेदाः सृष्टाः स्वयंभुवा ॥ १२.३३५.४९ ॥
ವೇದಾಧ್ಯಯನವೇ ಇದು; ಅದು ಮಹಾ ಕರ್ತವ್ಯವೆಂದು ಸ್ಮರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಇಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳ ಸ್ತುತಿಗಾಗಿ ಸ್ವಯಂಭುವು ವೇದಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು.
12.335.50
यो निर्वदेत संमोहाद्ब्राह्मणां वेदपारगम् ।
सोऽभिध्यानाद्ब्राह्मणस्य पराभूयादसंशयम् ॥ १२.३३५.५० ॥
ಮೋಹದಿಂದ ವೇದಪಾರಂಗತ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ನಿಂದಿಸುವವನು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ಕೋಪದಿಂದ ನಿಸ್ಸಂಶಯವಾಗಿ ಸೋಲುವನು.
12.335.51
यश्चाधर्मेण विब्रूयाद्यश्चाधर्मेण पृच्छति ।
तयोरन्यतरः प्रैति विद्वेषं चाधिगच्छति ॥ १२.३३५.५१ ॥
ಅಧರ್ಮದಿಂದ ಮಾತನಾಡುವವನು, ಅಧರ್ಮದಿಂದ ಕೇಳುವವನು — ಅವರಿಬ್ಬರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬನು ಸೋತು ಹೊರಟು ದ್ವೇಷವನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತಾನೆ.
12.335.52
एतद्वः सर्वमाख्यातं स्वाध्यायस्य विधिं प्रति ।
उपकुर्याच्च शिष्याणामेतच्च हृद्वि वो भवेत् ॥ १२.३३५.५२ ॥
ಸ್ವಾಧ್ಯಾಯದ ವಿಧಿಯ ಕುರಿತು ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ನಿಮಗೆ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಶಿಷ್ಯರಿಗೆ ಉಪಕಾರ ಮಾಡಬೇಕು; ಇದು ನಿಮ್ಮ ಹೃದಯದಲ್ಲಿರಲಿ.