มหาภารตะ · อัธยายะ 12.335
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.335.1
एतच्छ्रुत्वा तु वचनं कृतात्मा कृतनिश्चयः ।
आत्मनाऽऽत्मानमास्थाय दृष्ट्वा चात्मानमात्मना ॥ १२.३३५.१ ॥
เมื่อได้ฟังถ้อยคำนี้แล้ว ผู้มีตนสงบและมีความแน่วแน่ในการตัดสินใจ ตั้งตนไว้ด้วยตนเอง และเห็นตนด้วยตนเอง
12.335.2
कृतकार्यः सुखी शान्तस्तूष्णीं प्रायादुदङ्भुखः ।
शैशिरं गिरिमुद्दिश्य सधर्मा मातरिश्वनः ॥ १२.३३५.२ ॥
เมื่อทำกิจสำเร็จแล้ว มีความสุขและสงบ ท่านก็เดินไปเงียบ ๆ โดยหันหน้าไปทางเหนือ มุ่งสู่ภูเขาหิมะ ผู้มีธรรมชาติเสมอด้วยลม
12.335.3
एतस्मिन्नेव काले तु देवर्षिर्नारदस्तथा ।
हिमवन्तमियाद्दुष्टुं सिद्धचारणसेवितम् ॥ १२.३३५.३ ॥
ในขณะเดียวกันนั้นเอง พระนารทะ ฤๅษีแห่งเทพ ก็เดินทางไปยังหิมาลัย เพื่อจะเยี่ยมชม ซึ่งมีสิทธะและจารณะคอยรับใช้
12.335.4
तमप्सरोगाकीर्णं गीतस्वननिनादितम् ।
किन्नराणां सहस्रैश्च भृङ्गराजैस्तथैव च ॥ १२.३३५.४ ॥
ภูเขานั้นเต็มไปด้วยอัปสรสาว ก้องกังวานด้วยเสียงขับร้อง และเต็มไปด้วยกินนรนับพัน พร้อมทั้งนกภฤงคราชด้วย
12.335.5
मद्गुभिः खञ्जरीटैश्च विचित्रैर्जीवजीवकैः ॥ १२.३३५.५ ॥
พร้อมด้วยนกมัทคุ นกขัญชรีฏ และนกชีวชีวกะหลากชนิด
12.335.6
चित्रवर्णैर्मयूरैश्च केकाशतविराजितैः ।
राजहंससमूहैश्च हृष्टैः परभृतैस्तथा ॥ १२.३३५.६ ॥
พร้อมด้วยนกยูงหลากสี ซึ่งส่องประกายด้วยเสียงร้องนับร้อย พร้อมด้วยฝูงหงส์ราชา และนกกาเหว่าที่ร่าเริงเช่นกัน
12.335.7
पक्षिराजो गरुत्मांश्च यं नित्यमधितिष्ठति ।
चत्वारो लोकपालाश्च देवाः सर्षिगणास्तथा ॥ १२.३३५.७ ॥
พระครุฑผู้เป็นราชาแห่งนก ซึ่งพระองค์ประทับอยู่เป็นนิตย์ และโลกบาลทั้งสี่ เทพทั้งหลายพร้อมด้วยหมู่ฤๅษีเช่นกัน
12.335.8
तत्र नित्यं समायान्ति लोकस्य हितकाम्यया ।
विष्णुना यत्र पुत्रार्थे तपस्तप्तं महात्मना ॥ १२.३३५.८ ॥
ทุกท่านมาประชุมกันที่นั่นเป็นนิตย์ด้วยความปรารถนาให้โลกอยู่เย็นเป็นสุข ที่ซึ่งพระวิษณุผู้มีจิตใจยิ่งใหญ่ ได้บำเพ็ญตบะเพื่อให้ได้บุตร
12.335.9
तत्रैव च कुमारेण बाल्ये क्षिप्ता दिवौकसः ।
शक्तिर्न्यस्ता क्षितितले त्रैलोक्यमवमन्य वै ॥ १२.३३५.९ ॥
ที่นั่นเอง กุมารผู้เป็นเด็กหนุ่ม ในวัยเยาว์ ดูหมิ่นโลกทั้งสาม ได้ขว้างหอกที่เรียกว่าศักติไปยังเทพทั้งหลาย และปักลงบนผิวโลก
12.335.10
तत्रोवाच जगत्स्कन्दः क्षिपन्वाक्यमिदं तदा ।
योऽन्योस्ति मत्तोऽभ्यधिको विप्रा यस्याधिकं प्रियाः ॥ १२.३३५.१० ॥
ณ ที่นั้น พระสกันทะ ผู้เป็นที่พึ่งของโลก ได้ตรัสถ้อยคำนี้ด้วยการเยาะเย้ยว่า "ข้าแต่พราหมณ์ทั้งหลาย ใครเล่าที่ยิ่งกว่าข้า ผู้ที่พราหมณ์รักยิ่งกว่า"
12.335.11
यो ब्रह्मण्यो द्वितीयोऽस्ति त्रिषु लोकेषु वीर्यवान् ।
सोभ्युद्धरत्विमां शक्तिमथवा कम्पयत्विति ॥ १२.३३५.११ ॥
ถ้ามีผู้ที่สองซึ่งทรงอำนาจในสามโลก ผู้ทุ่มเทแก่พราหมณ์ ขอให้ผู้นั้นยกหอกนี้ขึ้น หรือไม่ก็ทำให้มันสั่นไหวเถิด
12.335.12
तच्छुत्वा व्यथिता लोकाः क इमामुद्धरेदिति ।
अथ देवगणं सर्वं संभ्रान्तेन्द्रियमानसम् ॥ १२.३३५.१२ ॥
เมื่อได้ยินดังนั้น โลกทั้งหลายก็เกิดความทุกข์ใจว่า "ใครจะยกหอกนี้ขึ้นได้" ครั้นนั้น เทพทั้งปวงมีอินทรีย์และจิตใจระส่ำระสาย ...
12.335.13
अपश्यद्भगवान्विष्णुः क्षिप्तं सासुरराक्षसम् ।
किंन्वत्र सुकृतं कार्यं भवेदिति विचिन्तयन् ॥ १२.३३५.१३ ॥
พระผู้เป็นเจ้าพระวิษณุทอดพระเนตรเห็นว่าทั้งหมด แม้อสูรและรากษสก็ถูกขว้างลงแล้ว ทรงพิจารณาว่า "ควรทำกรรมดีอะไรในที่นี้เล่า"
12.335.14
अनामृष्य ततः क्षेपमवैक्षत च पाविकम् ।
संप्रगृह्य विशुद्धात्मा शक्तिं प्रज्वलितां तदा ॥ १२.३३५.१४ ॥
ทนการขว้างลงนั้นไม่ได้ ท่านจึงมองดูหอกที่ลุกโพลงดั่งไฟ ครั้นนั้นผู้มีตนบริสุทธิ์จึงจับหอกที่กำลังลุกโชนไว้มั่น
12.335.15
कम्पयामास सव्येन पाणिना पुरुषोत्तमः ।
शक्त्यां तु कम्प्यमानायां विष्णुना बलिना तदा ॥ १२.३३५.१५ ॥
ผู้ประเสริฐสุดของบุรุษได้ทำให้มันสั่นไหวด้วยมือซ้าย และขณะที่อำนาจนั้นสั่นไหว พระวิษณุผู้ทรงพลัง ก็ทำให้มันสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง
12.335.16
मेदिनी कम्पिता सर्वा सशैलवनकानना ।
शक्तेनापि समुद्धर्तुं कम्पिता साऽभवत्तदा ॥ १२.३३५.१६ ॥
แผ่นดินทั้งหมดพร้อมภูเขา ป่าไม้ และสวนป่า สั่นสะเทือน แม้หอกนั้นจะมุ่งยกแผ่นดินขึ้น แผ่นดินก็สั่นไหวในขณะนั้น
12.335.17
रक्षिता स्कन्दराजस्य धर्षणा प्रभविष्णुना ।
तां कम्पयित्वा भगवान्प्रह्लादमिदमब्रवीत् ॥ १२.३३५.१७ ॥
การโจมตีนี้ได้รับการคุ้มครองโดยพระสกันทะราช และถูกต้านทานโดยผู้ทรงอานุภาพ ครั้นทำให้หอกนั้นสั่นไหวแล้ว พระผู้เป็นเจ้าได้ตรัสถ้อยคำนี้แก่ปราหลาท
12.335.18
पश्य वीर्यं कुमारस्य नैतदन्यः करिष्यति ।
सोऽमृष्यमाणस्तद्वाक्यं समुद्धरणनिश्चितः ॥ १२.३३५.१८ ॥
"จงดูความกล้าหาญของกุมารเถิด จะไม่มีผู้อื่นใดทำได้เช่นนี้" ทนฟังถ้อยคำนั้นไม่ได้ ปราหลาทจึงตั้งใจแน่วแน่ที่จะยกหอกขึ้น
12.335.19
जग्राह तां तदा शक्तिं न चैनामभ्यकम्पयत् ।
नादं महान्तं मुक्त्वा स मूर्च्छितो गिरिमूर्घनि ॥ १२.३३५.१९ ॥
ครั้งนั้นท่านจับหอกนั้นไว้ แต่ไม่อาจทำให้มันสั่นได้ ท่านร้องเสียงดังลั่น แล้วก็สลบไปบนยอดภูเขา
12.335.20
विह्वलः प्रापतद्भूमौ हिरण्यकशिपोः सुतः ।
तत्रोत्तरां दिशं गत्वा शैलराजस्य पार्श्वतः ॥ १२.३३५.२० ॥
บุตรของหิรัณยกศิปุ ผู้ตกตะลึง ล้มลงกับพื้นดิน ท่านได้ไปยังทิศเหนือตรงนั้น ข้างภูเขาราชา
12.335.21
तपोऽतप्यत दुर्घर्षं तात नित्यं वृषध्वजः ।
पावकेन परिक्षिप्तं दीप्यता यस्य चाश्रमम् ॥ १२.३३५.२१ ॥
ตราบุตรเอ๋ย พระวฤษธวช (พระศิวะ) ได้บำเพ็ญตบะอันยากจะเข้าถึงอยู่ที่นั่นเป็นนิตย์ อาศรมของพระองค์ถูกล้อมไว้ด้วยไฟที่ลุกโพลง
12.335.22
आदित्यपर्वतं नाम दुर्घर्षमकृतात्मभिः ।
न तत्र शक्यते गन्तुं यक्षराक्षसदानवैः ॥ १२.३३५.२२ ॥
สถานที่ชื่อว่าอาทิตยปรรพตนั้นยากจะเข้าถึงสำหรับผู้ที่ยังไม่ข่มจิตตน ณ ที่นั้นยักษ์ รากษส และทานพทั้งหลายก็ไม่อาจไปถึงได้
12.335.23
दशयोजनविस्तारमग्निज्वालसमावृतम् ।
भगवान्पावकस्तत्र स्वयं तिष्ठति वीर्यवान् ॥ १२.३३५.२३ ॥
สถานที่นั้นกว้างสิบโยชน์ ถูกล้อมด้วยเปลวไฟ พระปาวกผู้ทรงฤทธิ์และทรงพระภาค ประทับอยู่ ณ ที่นั้นด้วยพระองค์เอง
12.335.24
सर्वान्विघ्नान्प्रशमयन्महादेवस्य धीमतः ।
दिव्यं वर्षसहस्रं हि पादेनैकेन तिष्ठतः ॥ १२.३३५.२४ ॥
พระองค์ทรงระงับอุปสรรคทั้งปวงของพระมหาเทพผู้มีปัญญา และยืนอยู่บนขาข้างเดียวเป็นเวลาพันปีของเทพ
12.335.25
देवान्संतापयंस्तत्र महादेवो महाव्रतः ।
ऐन्द्रीं तु दिशमास्थाय शैलराजस्य धीमतः ॥ १२.३३५.२५ ॥
ที่นั่น พระมหาเทพผู้ทรงมหาวรต ทำให้เหล่าเทวดาเดือดร้อน ทรงยืนหันหน้าไปทางทิศตะวันออกของพระราชาแห่งขุนเขาผู้มีปัญญา
12.335.26
विविक्ते पर्वततटे पाराशर्यो महातपाः ।
वेदानध्यापयामास व्यासः शिष्यान्महातपाः ॥ १२.३३५.२६ ॥
บนลาดเขาอันสงัด ปาราศรยะ คือฤๅษีวยาสผู้มีตบะยิ่งใหญ่ ได้ให้ศิษย์ของตนศึกษาพระเวท
12.335.27
सुमन्तुं च महाभागं वैशंपायनमेव च ।
जैमिनिं च महाप्राज्ञं पैलं चापि तपस्विनम् ॥ १२.३३५.२७ ॥
สุมันตุผู้มีโชคอันยิ่งใหญ่ ไวศัมปายนะด้วย ไชมินีผู้มีปัญญาอันยิ่งใหญ่ และปัยละผู้เป็นนักพรตด้วย
12.335.28
एभिः शिष्यैः परिवृतो व्यास आस्ते महातपाः ।
तत्राश्रमपदं रम्यं ददर्श पितुरुत्तमम्।
आरणेयो विशुद्धात्मा नभसीव दिवाकरः ॥ १२.३३५.२८ ॥
ฤๅษีวยาสผู้มีตบะยิ่งใหญ่ ประทับอยู่ท่ามกลางศิษย์เหล่านี้ ณ ที่นั้น พระองค์ได้เห็นอาศรมอันงดงามและประเสริฐของบิดา อารณยะผู้บริสุทธิ์ในใจ เปรียบเหมือนดวงอาทิตย์บนท้องฟ้า
12.335.29
अथ व्यासः परिक्षिप्तं ज्वलन्तमिव पावकम् ।
ददृशे सुतमायान्तं दिवाकरसमप्रभम् ॥ १२.३३५.२९ ॥
ครั้นนั้น วยาสได้เห็นบุตรของตนกำลังเดินเข้ามา ถูกล้อมด้วยรัศมีราวกับไฟที่ลุกโชน มีความงามเทียบเท่าดวงอาทิตย์
12.335.30
असज्जमानं वृक्षेषु शैलेषु विषयेषु च ।
योगयुक्तं महात्मानं यथा बाणं गुणच्युतम् ॥ १२.३३५.३० ॥
มหาตมาผู้ตั้งมั่นในโยคะ ไม่ยึดติดกับต้นไม้ ภูเขา หรือวิสัยอารมณ์ทั้งหลาย ดุจลูกศรที่หลุดจากสายธนู
12.335.31
सोऽभिगम्य पितुः पादावगृह्णादरणीसुतः ।
यथोपजोषं तैश्चापि समागच्छन्महामुनिः ॥ १२.३३५.३१ ॥
บุตรของอรณี (ศุกะ) เข้าไปกราบเท้าของบิดา และตามควรแก่กาลเทศะ มหามุนีผู้นั้นก็ได้ปฏิสันถารกับศิษย์เหล่านั้นด้วย
12.335.32
ततो निवेदयामास पित्रे सर्वमशेषतः ।
शुको जनकराजेन संवादं प्रीतमानसः ॥ १२.३३५.३२ ॥
จากนั้น ศุกะด้วยใจอันชื่นบาน ได้กราบเรียนบิดาถึงบทสนทนากับพระเจ้าชนกโดยละเอียดทุกประการ มิได้ตกหล่นสิ่งใด
12.335.33
एवमध्यापयञ्शिष्यान्व्यासः पुत्रं च वीर्यवान् ।
उवास हिमवत्पृष्ठे पाराशर्यो महामुनिः ॥ १२.३३५.३३ ॥
ฤๅษีวยาสผู้ทรงพลัง บุตรของปาราศระ มหามุนี ได้สั่งสอนศิษย์และบุตรของตนดังนี้ แล้วประทับอยู่บนเชิงเขาหิมาลัย
12.335.34
ततः कदाचिच्छिष्यास्तं परिवार्यावतस्थिरे ।
वेदाध्ययनसंपन्नाः शान्तात्मानो जितेन्द्रियाः ॥ १२.३३५.३४ ॥
ครั้นต่อมาวันหนึ่ง เหล่าศิษย์ซึ่งเชี่ยวชาญการศึกษาพระเวท มีจิตสงบและข่มอินทรีย์ได้แล้ว ได้มาล้อมท่านไว้และยืนอยู่
12.335.35
वेदेषु निष्ठां संप्राप्य साङ्गेष्वपि तपस्विनः ।
अथोचुस्ते तदा व्यासं शिष्याः प्राञ्जलयो गुरुम् ॥ १२.३३५.३५ ॥
เหล่าศิษย์ผู้บำเพ็ญตบะ เมื่อได้บรรลุความชำนาญมั่นคงในพระเวทและวิชาประกอบทั้งหลายแล้ว ก็ประนมมือกล่าวกับวยาสอาจารย์ของตน
12.335.36
शिष्या ऊचुः ।
महता तेजसा युक्ता यशसा चापि वर्धिताः।
एकं त्विदानीमिच्छामो गुरुणाऽनुग्रहं कृतम् ॥ १२.३३५.३६ ॥
เหล่าศิษย์กล่าวว่า พวกข้าพเจ้าเปี่ยมด้วยเดชอันยิ่งใหญ่และเจริญด้วยเกียรติยศ บัดนี้พวกข้าพเจ้าปรารถนาเพียงสิ่งเดียว คือขอให้อาจารย์โปรดประทานความเมตตาหนึ่งประการ
12.335.37
इति तेषां वचः श्रुत्वा ब्रह्मर्षिस्तानुवाद ह ।
उच्यतामिति तद्वत्सा यद्वः कार्यं प्रियं मया ॥ १२.३३५.३७ ॥
เมื่อได้ฟังถ้อยคำของเหล่าศิษย์แล้ว พรหมฤๅษีจึงกล่าวกับพวกเขาว่า ลูกรัก จงกล่าวมาเถิด สิ่งใดที่เป็นกิจอันเป็นที่รักของเจ้า
12.335.38
एतद्वाक्यं गुरोः श्रुत्वा शिष्यास्ते हृष्टमानसाः ।
पुनः प्राञ्जलयो भूत्वा प्रणम्य शिरसा गुरुम् ॥ १२.३३५.३८ ॥
เมื่อได้ฟังถ้อยคำของอาจารย์แล้ว เหล่าศิษย์ก็มีจิตชื่นบาน จึงประนมมืออีกครั้ง ก้มศีรษะกราบอาจารย์
12.335.39
ऊचुस्ते सहिता राजन्निदं वचनमुत्तमम् ।
यदि प्रीत उपाध्यायो धन्याः स्मो मुनिसत्तम ॥ १२.३३५.३९ ॥
ข้าแต่พระราชา เหล่าศิษย์พร้อมกันกล่าวถ้อยคำอันประเสริฐนี้ว่า ข้าแต่มุนีผู้ประเสริฐที่สุด หากอุปัชฌายะทรงพอพระทัย พวกข้าพเจ้าก็เป็นผู้มีบุญ
12.335.40
काङ्क्षामस्तु वयं सर्वे वरं दत्तं महर्षिणा ।
पष्ठः शिष्यो न ते ख्यातिं गच्छेदत्र प्रसीद नः ॥ १२.३३५.४० ॥
พวกเราทั้งหมดปรารถนาพรที่มหาฤๅษีได้ประทานไว้ ขอไม่ให้ศิษย์คนที่หกของท่านได้เกียรติยศในที่นี้ ขอโปรดทรงพอพระทัยพวกเราเถิด
12.335.41
चत्वारस्ते वयं शिष्या गुरुपूत्रश्च पञ्चमः ।
इह वेदाः प्रतिष्ठेरन्नेष नः काङ्क्षितो वरः ॥ १२.३३५.४१ ॥
พวกข้าพเจ้าสี่คนเป็นศิษย์ของท่าน และบุตรของอาจารย์เป็นคนที่ห้า ขอให้พระเวททั้งหลายตั้งมั่นอยู่ที่นี่ นี่คือพรที่พวกข้าพเจ้าปรารถนา
12.335.42
शिष्याणां वचनं श्रुत्वा व्यासो वेदार्थतत्त्ववित् ।
पराशरात्मजो धीमान्परलोकार्थचिन्तकः ॥ १२.३३५.४२ ॥
เมื่อวยาสได้ฟังถ้อยคำของศิษย์ท่านผู้รู้ความหมายและแก่นแท้ของพระเวท เป็นบุตรของปราศระ เป็นผู้มีปัญญา และตั้งใจในประโยชน์ของโลกหน้า
12.335.43
उवाच शिष्यान्धर्मात्मा धर्म्यं नैःश्रेयसं वचः ।
ब्राह्मणाय सदा देयं ब्रह्म शुश्रूषवे तथा ॥ १२.३३५.४३ ॥
ท่านผู้มีจิตใจเป็นธรรมได้กล่าวแก่ศิษย์ด้วยถ้อยคำที่เป็นธรรมและนำไปสู่ความดีสูงสุดว่า ความรู้ควรให้แก่พราหมณ์เสมอ และให้แก่ผู้รับใช้พระเวทเช่นกัน
12.335.44
ब्रह्मलोके निवासं यो ध्रुवं समभिकाङ्क्षते ।
भवन्तो बहुलाः सन्तु वेदो विस्तार्यतामयम् ॥ १२.३३५.४४ ॥
ผู้ที่ปรารถนาจะอยู่ในพรหมโลกอย่างแน่นอน ขอให้พวกท่านมีจำนวนมาก และขอให้พระเวทนี้แผ่ขยายไปอย่างกว้างขวาง
12.335.45
नाशिष्ये संप्रदातव्यो नाव्रते नाकृतात्मनि ।
एते शिष्यगुणाः सर्वे विज्ञातव्या यथार्थतः।
नापरीक्षितचारित्रे विद्या देया कथंचन ॥ १२.३३५.४५ ॥
ไม่ควรมอบความรู้ให้แก่ผู้ที่ไม่ใช่ศิษย์ ผู้ที่ไม่มีวัตร หรือผู้ที่จิตยังไม่บริสุทธิ์ คุณสมบัติทั้งหมดของศิษย์นี้ควรรู้ให้ถูกต้องตามความเป็นจริง ไม่ควรมอบความรู้ให้แก่ผู้ที่ยังไม่ได้ทดสอบความประพฤติของตน ไม่ว่าด้วยวิธีใดก็ตาม
12.335.46
यथा हि कनकं शुद्धं तापच्छेदनिकर्षणैः ।
परीक्षेत तथा शिष्यानीक्षेत्कुलगुणादिभिः ॥ १२.३३५.४६ ॥
เหมือนทองบริสุทธิ์ที่ต้องทดสอบด้วยการเผา การตัด และการขัด ฉันใด ก็ควรพิจารณาศิษย์ด้วยตระกูล คุณสมบัติ และสิ่งอื่นๆ ฉันนั้น
12.335.47
न नियोज्याश्च वः शिष्या अनियोगे महाभये ।
यथामति यथापाठं तथा विद्या फलिष्यति ॥ १२.३३५.४७ ॥
และไม่ควรมอบหมายงานแก่ศิษย์ของพวกท่านในสิ่งที่ไม่เหมาะสมและเต็มไปด้วยอันตรายใหญ่หลวง ความรู้จะให้ผลตามปัญญาและตามการท่องจำของแต่ละคน
12.335.48
सर्वस्तरतु दुर्गाणि सर्वो भद्राणि पश्यतु ।
श्रावयेच्चतुरो वर्णान्कृत्वा ब्राह्मणमग्रतः ॥ १२.३३५.४८ ॥
ขอให้ทุกคนข้ามพ้นความยากลำบาก ขอให้ทุกคนได้เห็นสิ่งที่เป็นมงคล โดยให้พราหมณ์นำหน้า ควรให้วรรณะทั้งสี่ได้ยิน (พระเวท)
12.335.49
वेदस्याध्ययनं हीदं तच्च कार्यं महत्स्मृतम् ।
स्तुत्यर्थमिह देवानां वेदाः सृष्टाः स्वयंभुवा ॥ १२.३३५.४९ ॥
การศึกษาพระเวทนี้เองเป็นหน้าที่สำคัญยิ่ง และพระเวทเหล่านี้พระสวยัมภูทรงสร้างขึ้นที่นี่เพื่อสรรเสริญเทวดาทั้งหลาย
12.335.50
यो निर्वदेत संमोहाद्ब्राह्मणां वेदपारगम् ।
सोऽभिध्यानाद्ब्राह्मणस्य पराभूयादसंशयम् ॥ १२.३३५.५० ॥
ผู้ใดด้วยความหลงงมงายดูหมิ่นพราหมณ์ผู้ถึงฝั่งแห่งพระเวท ผู้นั้นจะถูกความกริ้วของพราหมณ์ครอบงำเป็นแน่แท้ ไม่มีข้อสงสัย
12.335.51
यश्चाधर्मेण विब्रूयाद्यश्चाधर्मेण पृच्छति ।
तयोरन्यतरः प्रैति विद्वेषं चाधिगच्छति ॥ १२.३३५.५१ ॥
ผู้ที่พูดโดยอธรรม และผู้ที่ถามโดยอธรรม ในสองคนนี้ คนหนึ่งย่อมพ่ายแพ้จากไปและได้รับความเป็นศัตรู
12.335.52
एतद्वः सर्वमाख्यातं स्वाध्यायस्य विधिं प्रति ।
उपकुर्याच्च शिष्याणामेतच्च हृद्वि वो भवेत् ॥ १२.३३५.५२ ॥
สิ่งทั้งหมดนี้ได้กล่าวแก่พวกท่านแล้วเกี่ยวกับวิธีการสวดศึกษาพระเวท ควรทำคุณแก่ศิษย์ทั้งหลาย และขอให้สิ่งนี้ตั้งอยู่ในใจของพวกท่าน