ਮਹਾਂਭਾਰਤ · ਅਧਿਆਇ 12.335
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.335.1
एतच्छ्रुत्वा तु वचनं कृतात्मा कृतनिश्चयः ।
आत्मनाऽऽत्मानमास्थाय दृष्ट्वा चात्मानमात्मना ॥ १२.३३५.१ ॥
ਇਹ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ ਸੰਜਮੀ ਤੇ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ ਨਿਸ਼ਚੇ ਵਾਲਾ ਉਹ ਆਤਮਾ ਨਾਲ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਟਿਕਾ ਕੇ, ਆਤਮਾ ਰਾਹੀਂ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ
12.335.2
कृतकार्यः सुखी शान्तस्तूष्णीं प्रायादुदङ्भुखः ।
शैशिरं गिरिमुद्दिश्य सधर्मा मातरिश्वनः ॥ १२.३३५.२ ॥
ਕਾਰਜ ਪੂਰਾ ਕਰ ਕੇ, ਸੁਖੀ ਤੇ ਸ਼ਾਂਤ ਉਹ ਚੁੱਪ-ਚਾਪ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ ਤੁਰ ਪਿਆ; ਬਰਫ਼ਾਨੀ ਪਰਬਤ ਨੂੰ ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਬਣਾ ਕੇ, ਵਾਯੂ ਵਾਂਗ
12.335.3
एतस्मिन्नेव काले तु देवर्षिर्नारदस्तथा ।
हिमवन्तमियाद्दुष्टुं सिद्धचारणसेवितम् ॥ १२.३३५.३ ॥
ਇਸੇ ਸਮੇਂ ਦੇਵਰਸ਼ੀ ਨਾਰਦ ਵੀ ਸਿੱਧਾਂ ਤੇ ਚਾਰਣਾਂ ਨਾਲ ਸੇਵਿਤ ਹਿਮਾਲਿਆ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਗਏ
12.335.4
तमप्सरोगाकीर्णं गीतस्वननिनादितम् ।
किन्नराणां सहस्रैश्च भृङ्गराजैस्तथैव च ॥ १२.३३५.४ ॥
ਉਹ ਪਰਬਤ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਗੀਤਾਂ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਗੂੰਜਦਾ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਕਿੰਨਰਾਂ ਅਤੇ ਭ੍ਰਿੰਗਰਾਜ ਪੰਛੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਸੀ
12.335.5
मद्गुभिः खञ्जरीटैश्च विचित्रैर्जीवजीवकैः ॥ १२.३३५.५ ॥
ਮਦਗੂ, ਖੰਜਰੀਟ ਤੇ ਵਿਚਿੱਤਰ ਜੀਵਜੀਵਕ ਪੰਛੀਆਂ ਨਾਲ
12.335.6
चित्रवर्णैर्मयूरैश्च केकाशतविराजितैः ।
राजहंससमूहैश्च हृष्टैः परभृतैस्तथा ॥ १२.३३५.६ ॥
ਵਿਚਿੱਤਰ ਰੰਗਾਂ ਦੇ ਮੋਰਾਂ ਨਾਲ, ਸੈਂਕੜੇ ਕੇਕਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ੋਭਦੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ, ਰਾਜਹੰਸਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡਾਂ ਨਾਲ ਅਤੇ ਖ਼ੁਸ਼ ਕੋਇਲਾਂ ਨਾਲ ਵੀ
12.335.7
पक्षिराजो गरुत्मांश्च यं नित्यमधितिष्ठति ।
चत्वारो लोकपालाश्च देवाः सर्षिगणास्तथा ॥ १२.३३५.७ ॥
ਪੰਛੀਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਗਰੁੜ ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਸਦਾ ਵਿਰਾਜਮਾਨ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਚਾਰ ਲੋਕਪਾਲ ਅਤੇ ਦੇਵਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਸਹਿਤ ਵੀ।
12.335.8
तत्र नित्यं समायान्ति लोकस्य हितकाम्यया ।
विष्णुना यत्र पुत्रार्थे तपस्तप्तं महात्मना ॥ १२.३३५.८ ॥
ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਉੱਥੇ ਸਦਾ ਸਭ ਆਉਂਦੇ ਹਨ; ਉੱਥੇ ਹੀ ਪੁੱਤਰ ਲਈ ਮਹਾਤਮਾ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੇ ਤਪ ਕੀਤਾ ਸੀ।
12.335.9
तत्रैव च कुमारेण बाल्ये क्षिप्ता दिवौकसः ।
शक्तिर्न्यस्ता क्षितितले त्रैलोक्यमवमन्य वै ॥ १२.३३५.९ ॥
ਉੱਥੇ ਹੀ ਕੁਮਾਰ ਨੇ ਬਚਪਨ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਅਪਮਾਨ ਕਰਦਿਆਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਉੱਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਮਕ ਬਰਛਾ ਸੁੱਟ ਕੇ ਧਰਤੀ ਵਿੱਚ ਗੱਡ ਦਿੱਤਾ।
12.335.10
तत्रोवाच जगत्स्कन्दः क्षिपन्वाक्यमिदं तदा ।
योऽन्योस्ति मत्तोऽभ्यधिको विप्रा यस्याधिकं प्रियाः ॥ १२.३३५.१० ॥
ਤਦ ਜਗਤ ਦੇ ਆਧਾਰ ਸਕੰਦ ਨੇ ਮਖ਼ੌਲ ਕਰਦਿਆਂ ਇਹ ਬਚਨ ਕਹੇ: "ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਵੱਧ ਕੌਣ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵਧੇਰੇ ਪਿਆਰੇ ਹਨ?"
12.335.11
यो ब्रह्मण्यो द्वितीयोऽस्ति त्रिषु लोकेषु वीर्यवान् ।
सोभ्युद्धरत्विमां शक्तिमथवा कम्पयत्विति ॥ १२.३३५.११ ॥
ਤਿੰਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦਾ ਭਗਤ ਕੋਈ ਹੋਰ ਬਲਵਾਨ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਇਸ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਚੁੱਕੇ, ਜਾਂ ਇਸਨੂੰ ਹਿਲਾਵੇ।
12.335.12
तच्छुत्वा व्यथिता लोकाः क इमामुद्धरेदिति ।
अथ देवगणं सर्वं संभ्रान्तेन्द्रियमानसम् ॥ १२.३३५.१२ ॥
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਲੋਕ ਵਿਆਕੁਲ ਹੋ ਗਏ; "ਇਸਨੂੰ ਕੌਣ ਚੁੱਕੇਗਾ?" ਤਦ ਸਾਰਾ ਦੇਵਗਣ ਇੰਦਰੀਆਂ ਅਤੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਘਬਰਾ ਗਿਆ।
12.335.13
अपश्यद्भगवान्विष्णुः क्षिप्तं सासुरराक्षसम् ।
किंन्वत्र सुकृतं कार्यं भवेदिति विचिन्तयन् ॥ १२.३३५.१३ ॥
ਭਗਵਾਨ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੇ ਅਸੁਰਾਂ ਅਤੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਸਮੇਤ (ਸਭ ਨੂੰ) ਸੁੱਟੇ ਹੋਏ ਵੇਖਿਆ। "ਇੱਥੇ ਕਿਹੜਾ ਸ਼ੁਭ ਕਾਰਜ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ?" ਇਹ ਸੋਚਦੇ ਹੋਏ (ਉਹ ਖੜ੍ਹੇ ਰਹੇ)।
12.335.14
अनामृष्य ततः क्षेपमवैक्षत च पाविकम् ।
संप्रगृह्य विशुद्धात्मा शक्तिं प्रज्वलितां तदा ॥ १२.३३५.१४ ॥
ਫਿਰ ਉਸ ਸੁੱਟੇ ਜਾਣ ਨੂੰ ਨਾ ਸਹਿੰਦਿਆਂ (ਉਸ ਨੇ) ਅਗਨੀ ਵਰਗੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵੱਲ ਵੇਖਿਆ। ਵਿਸ਼ੁੱਧਾਤਮਾ ਨੇ ਉਸ ਵੇਲੇ ਬਲਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹਤਾ ਨਾਲ ਫੜ ਲਿਆ।
12.335.15
कम्पयामास सव्येन पाणिना पुरुषोत्तमः ।
शक्त्यां तु कम्प्यमानायां विष्णुना बलिना तदा ॥ १२.३३५.१५ ॥
ਪੁਰਸ਼ੋਤਮ ਨੇ ਖੱਬੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਉਸਨੂੰ ਹਿਲਾਇਆ। ਜਦੋਂ ਸ਼ਕਤੀ ਕੰਬ ਰਹੀ ਸੀ, ਤਦ ਬਲਵਾਨ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਕੰਬਾਇਆ।
12.335.16
मेदिनी कम्पिता सर्वा सशैलवनकानना ।
शक्तेनापि समुद्धर्तुं कम्पिता साऽभवत्तदा ॥ १२.३३५.१६ ॥
ਪਰਬਤਾਂ, ਜੰਗਲਾਂ ਅਤੇ ਬਗੀਚਿਆਂ ਸਮੇਤ ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਕੰਬ ਉੱਠੀ। ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਚੁੱਕੇ ਜਾਣ ਵੇਲੇ ਵੀ ਉਹ ਉਸ ਵੇਲੇ ਕੰਬਦੀ ਰਹੀ।
12.335.17
रक्षिता स्कन्दराजस्य धर्षणा प्रभविष्णुना ।
तां कम्पयित्वा भगवान्प्रह्लादमिदमब्रवीत् ॥ १२.३३५.१७ ॥
ਇਹ ਹਮਲਾ ਸਕੰਦ ਰਾਜੇ ਵੱਲੋਂ ਰੱਖਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ; ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ (ਵਿਸ਼ਨੂੰ) ਨੇ ਉਸਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕੀਤਾ। ਉਸਨੂੰ ਕੰਬਾ ਕੇ ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਪ੍ਰਹਲਾਦ ਨੂੰ ਇਹ ਕਿਹਾ।
12.335.18
पश्य वीर्यं कुमारस्य नैतदन्यः करिष्यति ।
सोऽमृष्यमाणस्तद्वाक्यं समुद्धरणनिश्चितः ॥ १२.३३५.१८ ॥
"ਕੁਮਾਰ (ਸਕੰਦ) ਦਾ ਪਰਾਕ੍ਰਮ ਵੇਖੋ; ਇਹ ਕੋਈ ਹੋਰ ਨਹੀਂ ਕਰੇਗਾ।" ਉਹ ਬੋਲ ਸਹਿ ਨਾ ਸਕਦਿਆਂ, ਉਸਨੂੰ ਚੁੱਕਣ ਦੇ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ ਨਿਸ਼ਚੇ ਵਾਲਾ ਹੋ ਗਿਆ।
12.335.19
जग्राह तां तदा शक्तिं न चैनामभ्यकम्पयत् ।
नादं महान्तं मुक्त्वा स मूर्च्छितो गिरिमूर्घनि ॥ १२.३३५.१९ ॥
ਤਦ ਉਸਨੇ ਉਸ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ, ਪਰ ਉਸਨੂੰ ਹਿਲਾ ਨਾ ਸਕਿਆ; ਵੱਡੀ ਗਰਜ ਕਰਕੇ ਉਹ ਪਰਬਤ ਦੀ ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।
12.335.20
विह्वलः प्रापतद्भूमौ हिरण्यकशिपोः सुतः ।
तत्रोत्तरां दिशं गत्वा शैलराजस्य पार्श्वतः ॥ १२.३३५.२० ॥
ਹਿਰਣਯਕਸ਼ਿਪੂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵਿਆਕੁਲ ਹੋ ਕੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ; ਉੱਥੇ ਉੱਤਰ ਦਿਸ਼ਾ ਵੱਲ ਜਾ ਕੇ, ਪਰਬਤਰਾਜ ਦੇ ਪਾਸੇ।
12.335.21
तपोऽतप्यत दुर्घर्षं तात नित्यं वृषध्वजः ।
पावकेन परिक्षिप्तं दीप्यता यस्य चाश्रमम् ॥ १२.३३५.२१ ॥
ਹੇ ਪੁੱਤਰ! ਵ੍ਰਿਸ਼ਧ੍ਵਜ (ਸ਼ਿਵ) ਨੇ ਉੱਥੇ ਸਦਾ ਕਠੋਰ ਤਪ ਕੀਤਾ; ਉਸਦਾ ਆਸ਼ਰਮ ਬਲਦੀ ਅੱਗ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
12.335.22
आदित्यपर्वतं नाम दुर्घर्षमकृतात्मभिः ।
न तत्र शक्यते गन्तुं यक्षराक्षसदानवैः ॥ १२.३३५.२२ ॥
ਆਦਿਤ੍ਯਪਰਬਤ ਨਾਮਕ ਉਹ ਥਾਂ ਬੇਕਾਬੂ ਮਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਅਪਹੁੰਚ ਹੈ; ਯਕਸ਼, ਰਾਕਸ਼ਸ ਅਤੇ ਦਾਨਵ ਵੀ ਉੱਥੇ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦੇ।
12.335.23
दशयोजनविस्तारमग्निज्वालसमावृतम् ।
भगवान्पावकस्तत्र स्वयं तिष्ठति वीर्यवान् ॥ १२.३३५.२३ ॥
ਦਸ ਯੋਜਨ ਵਿਸਤਾਰ ਵਾਲਾ, ਅੱਗ ਦੀਆਂ ਲਾਟਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਉਹ ਥਾਂ; ਉੱਥੇ ਭਗਵਾਨ ਪਾਵਕ, ਮਹਾਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਆਪ ਵਿਰਾਜਮਾਨ ਹਨ।
12.335.24
सर्वान्विघ्नान्प्रशमयन्महादेवस्य धीमतः ।
दिव्यं वर्षसहस्रं हि पादेनैकेन तिष्ठतः ॥ १२.३३५.२४ ॥
ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਮਹਾਦੇਵ ਦੇ ਸਾਰੇ ਵਿਘਨਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਦਿਵ੍ਯ ਹਜ਼ਾਰ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਤੱਕ ਇੱਕ ਪੈਰ ਉੱਤੇ ਖੜ੍ਹੇ ਰਹੇ।
12.335.25
देवान्संतापयंस्तत्र महादेवो महाव्रतः ।
ऐन्द्रीं तु दिशमास्थाय शैलराजस्य धीमतः ॥ १२.३३५.२५ ॥
ਉੱਥੇ ਮਹਾਵ੍ਰਤੀ ਮਹਾਦੇਵ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਤਪਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਪਰਬਤਰਾਜ ਦੇ ਬੁੱਧੀਮਾਨ (ਪੁੱਤਰ) ਦੀ ਪੂਰਬੀ ਦਿਸ਼ਾ ਦਾ ਆਸਰਾ ਲੈ ਕੇ ਸਥਿਤ ਸਨ।
12.335.26
विविक्ते पर्वततटे पाराशर्यो महातपाः ।
वेदानध्यापयामास व्यासः शिष्यान्महातपाः ॥ १२.३३५.२६ ॥
ਇਕਾਂਤ ਪਰਬਤ-ਤਟ ਤੇ ਮਹਾਤਪਸਵੀ ਪਾਰਾਸ਼ਰਯ (ਵਿਆਸ) ਨੇ ਸ਼ਿਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਵੇਦਾਂ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਕਰਵਾਇਆ।
12.335.27
सुमन्तुं च महाभागं वैशंपायनमेव च ।
जैमिनिं च महाप्राज्ञं पैलं चापि तपस्विनम् ॥ १२.३३५.२७ ॥
ਮਹਾਭਾਗ ਸੁਮੰਤੂ, ਵੈਸ਼ੰਪਾਯਨ, ਮਹਾਪ੍ਰਾਗਿਆ ਜੈਮਿਨੀ ਅਤੇ ਤਪਸਵੀ ਪੈਲ ਵੀ।
12.335.28
एभिः शिष्यैः परिवृतो व्यास आस्ते महातपाः ।
तत्राश्रमपदं रम्यं ददर्श पितुरुत्तमम्।
आरणेयो विशुद्धात्मा नभसीव दिवाकरः ॥ १२.३३५.२८ ॥
ਇਨ੍ਹਾਂ ਸ਼ਿਸ਼ਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਮਹਾਤਪਸਵੀ ਵਿਆਸ ਉੱਥੇ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਿਤਾ ਦਾ ਸੁੰਦਰ ਅਤੇ ਉੱਤਮ ਆਸ਼ਰਮ ਵੇਖਿਆ। ਵਿਸ਼ੁੱਧ-ਆਤਮਾ ਆਰਣੇਯ (ਸ਼ੁਕ) ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ (ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ)।
12.335.29
अथ व्यासः परिक्षिप्तं ज्वलन्तमिव पावकम् ।
ददृशे सुतमायान्तं दिवाकरसमप्रभम् ॥ १२.३३५.२९ ॥
ਫਿਰ ਵਿਆਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਆਉਂਦਿਆਂ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਬਲਦੀ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਸਮਾਨ ਪ੍ਰਭਾ ਵਾਲਾ ਸੀ।
12.335.30
असज्जमानं वृक्षेषु शैलेषु विषयेषु च ।
योगयुक्तं महात्मानं यथा बाणं गुणच्युतम् ॥ १२.३३५.३० ॥
ਰੁੱਖਾਂ, ਪਰਬਤਾਂ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਨਾਲ ਨਾ ਲਿਪਟਦੇ ਹੋਏ, ਯੋਗ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਮਹਾਤਮਾ (ਸ਼ੁਕ) ਧਨੁਸ਼ ਦੀ ਤਾਂਤ ਤੋਂ ਛੁੱਟੇ ਬਾਣ ਵਰਗੇ ਸਨ।
12.335.31
सोऽभिगम्य पितुः पादावगृह्णादरणीसुतः ।
यथोपजोषं तैश्चापि समागच्छन्महामुनिः ॥ १२.३३५.३१ ॥
ਅਰਣੀਸੁਤ ਨੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਚਰਨ ਫੜ ਲਏ; ਯੋਗ ਢੰਗ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਵੀ ਉਹ ਮਹਾਮੁਨੀ ਮਿਲੇ।
12.335.32
ततो निवेदयामास पित्रे सर्वमशेषतः ।
शुको जनकराजेन संवादं प्रीतमानसः ॥ १२.३३५.३२ ॥
ਫਿਰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਮਨ ਨਾਲ ਸ਼ੁਕ ਨੇ ਜਨਕ ਰਾਜੇ ਨਾਲ ਹੋਏ ਸੰਵਾਦ ਦੀ ਸਾਰੀ ਗੱਲ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਦੱਸੀ।
12.335.33
एवमध्यापयञ्शिष्यान्व्यासः पुत्रं च वीर्यवान् ।
उवास हिमवत्पृष्ठे पाराशर्यो महामुनिः ॥ १२.३३५.३३ ॥
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼ਿਸ਼ਾਂ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਵੀਰਜਵਾਨ ਪਰਾਸ਼ਰ-ਪੁੱਤਰ ਮਹਾਮੁਨੀ ਵਿਆਸ ਹਿਮਾਲਿਆ ਦੀ ਢਲਾਨ ਉੱਤੇ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ।
12.335.34
ततः कदाचिच्छिष्यास्तं परिवार्यावतस्थिरे ।
वेदाध्ययनसंपन्नाः शान्तात्मानो जितेन्द्रियाः ॥ १२.३३५.३४ ॥
ਫਿਰ ਇੱਕ ਵਾਰ ਵੇਦ ਪੜ੍ਹਾਈ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁਣ, ਸ਼ਾਂਤ ਮਨ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਇੰਦਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤੇ ਹੋਏ ਸ਼ਿਸ਼ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਘੇਰ ਕੇ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋ ਗਏ।
12.335.35
वेदेषु निष्ठां संप्राप्य साङ्गेष्वपि तपस्विनः ।
अथोचुस्ते तदा व्यासं शिष्याः प्राञ्जलयो गुरुम् ॥ १२.३३५.३५ ॥
ਵੇਦਾਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਨਿਸ਼ਠਾ ਪਾਈ ਹੋਈ ਤਪਸਵੀ ਸ਼ਿਸ਼ ਤਦ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਗੁਰੂ ਵਿਆਸ ਨੂੰ ਬੋਲੇ।
12.335.36
शिष्या ऊचुः ।
महता तेजसा युक्ता यशसा चापि वर्धिताः।
एकं त्विदानीमिच्छामो गुरुणाऽनुग्रहं कृतम् ॥ १२.३३५.३६ ॥
ਸ਼ਿਸ਼ ਬੋਲੇ: ਅਸੀਂ ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਅਤੇ ਯਸ਼ ਨਾਲ ਵਧੇ ਹੋਏ ਹਾਂ; ਹੁਣ ਅਸੀਂ ਇੱਕੋ ਗੱਲ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਗੁਰੂ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਕਿਰਪਾ ਕਰਨ।
12.335.37
इति तेषां वचः श्रुत्वा ब्रह्मर्षिस्तानुवाद ह ।
उच्यतामिति तद्वत्सा यद्वः कार्यं प्रियं मया ॥ १२.३३५.३७ ॥
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਉਹ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ ਬ੍ਰਹਮਰਸ਼ੀ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਵਤਸੋ, ਜੋ ਤੁਹਾਡਾ ਪਿਆਰਾ ਕੰਮ ਹੋਵੇ ਉਹ ਦੱਸੋ।"
12.335.38
एतद्वाक्यं गुरोः श्रुत्वा शिष्यास्ते हृष्टमानसाः ।
पुनः प्राञ्जलयो भूत्वा प्रणम्य शिरसा गुरुम् ॥ १२.३३५.३८ ॥
ਗੁਰੂ ਦੇ ਇਹ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ ਉਹ ਸ਼ਿਸ਼ ਖ਼ੁਸ਼ ਮਨ ਨਾਲ ਫਿਰ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਸਿਰ ਝੁਕਾ ਕੇ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਣਾਮ ਕੀਤਾ।
12.335.39
ऊचुस्ते सहिता राजन्निदं वचनमुत्तमम् ।
यदि प्रीत उपाध्यायो धन्याः स्मो मुनिसत्तम ॥ १२.३३५.३९ ॥
ਉਹ ਸਭ ਇਕੱਠੇ ਬੋਲੇ, "ਹੇ ਰਾਜਨ, ਇਹ ਉੱਤਮ ਬਚਨ ਹੈ: ਜੇ ਉਪਾਧਿਆਇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹਨ, ਹੇ ਮੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਟ, ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਧੰਨ ਹਾਂ।"
12.335.40
काङ्क्षामस्तु वयं सर्वे वरं दत्तं महर्षिणा ।
पष्ठः शिष्यो न ते ख्यातिं गच्छेदत्र प्रसीद नः ॥ १२.३३५.४० ॥
ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਮਹਾਂਰਿਸ਼ੀ ਵੱਲੋਂ ਦਿੱਤੇ ਵਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ: ਤੁਹਾਡਾ ਛੇਵਾਂ ਸ਼ਿਸ਼ ਇੱਥੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਨਾ ਪਾਵੇ—ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਵੋ।
12.335.41
चत्वारस्ते वयं शिष्या गुरुपूत्रश्च पञ्चमः ।
इह वेदाः प्रतिष्ठेरन्नेष नः काङ्क्षितो वरः ॥ १२.३३५.४१ ॥
ਅਸੀਂ ਚਾਰ ਤੁਹਾਡੇ ਸ਼ਿਸ਼ ਹਾਂ; ਗੁਰੂ-ਪੁੱਤਰ ਪੰਜਵਾਂ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਵੇਦ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋਣ—ਇਹੀ ਸਾਡਾ ਚਾਹਿਆ ਹੋਇਆ ਵਰ ਹੈ।
12.335.42
शिष्याणां वचनं श्रुत्वा व्यासो वेदार्थतत्त्ववित् ।
पराशरात्मजो धीमान्परलोकार्थचिन्तकः ॥ १२.३३५.४२ ॥
ਸ਼ਿਸ਼ਾਂ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਅਰਥ ਦੇ ਤੱਤ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਪਰਾਸ਼ਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਵਿਆਸ, ਜੋ ਪਰਲੋਕ ਦੇ ਹਿਤ ਦਾ ਵਿਚਾਰ ਕਰਦੇ ਸਨ...
12.335.43
उवाच शिष्यान्धर्मात्मा धर्म्यं नैःश्रेयसं वचः ।
ब्राह्मणाय सदा देयं ब्रह्म शुश्रूषवे तथा ॥ १२.३३५.४३ ॥
ਧਰਮਾਤਮਾ ਨੇ ਚੇਲਿਆਂ ਨੂੰ ਧਰਮ-ਅਨੁਕੂਲ ਅਤੇ ਕਲਿਆਣਕਾਰੀ ਬਚਨ ਆਖੇ — ਸਦਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਅਤੇ ਵੇਦ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ (ਵਿਦਿਆ) ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
12.335.44
ब्रह्मलोके निवासं यो ध्रुवं समभिकाङ्क्षते ।
भवन्तो बहुलाः सन्तु वेदो विस्तार्यतामयम् ॥ १२.३३५.४४ ॥
ਬ੍ਰਹਮਲੋਕ ਵਿੱਚ ਵਾਸ ਕਰਨ ਦੀ ਪੱਕੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ — ਤੁਸੀਂ ਬਹੁਤੇ ਹੋਵੋ, ਇਹ ਵੇਦ ਵਿਸਤਾਰ ਨਾਲ ਫੈਲਾਇਆ ਜਾਵੇ।
12.335.45
नाशिष्ये संप्रदातव्यो नाव्रते नाकृतात्मनि ।
एते शिष्यगुणाः सर्वे विज्ञातव्या यथार्थतः।
नापरीक्षितचारित्रे विद्या देया कथंचन ॥ १२.३३५.४५ ॥
ਜੋ ਚੇਲਾ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਵਰਤ ਰਹਿਤ ਹੋਵੇ, ਅਣਸੰਸਕਾਰੀ ਮਨ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ, ਉਸਨੂੰ (ਵਿਦਿਆ) ਨਹੀਂ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ। ਚੇਲੇ ਦੇ ਇਹ ਸਾਰੇ ਗੁਣ ਯਥਾਰਥ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਜਾਣਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਜਿਸਦਾ ਚਰਿੱਤਰ ਪਰਖਿਆ ਨਾ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਉਸਨੂੰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਦਿਆ ਨਹੀਂ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ।
12.335.46
यथा हि कनकं शुद्धं तापच्छेदनिकर्षणैः ।
परीक्षेत तथा शिष्यानीक्षेत्कुलगुणादिभिः ॥ १२.३३५.४६ ॥
ਜਿਵੇਂ ਸ਼ੁੱਧ ਸੋਨੇ ਨੂੰ ਤਪਾ ਕੇ, ਕੱਟ ਕੇ ਅਤੇ ਘਸਾ ਕੇ ਪਰਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਚੇਲਿਆਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੁਲ, ਗੁਣ ਆਦਿ ਨਾਲ ਪਰਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
12.335.47
न नियोज्याश्च वः शिष्या अनियोगे महाभये ।
यथामति यथापाठं तथा विद्या फलिष्यति ॥ १२.३३५.४७ ॥
ਤੁਹਾਡੇ ਚੇਲਿਆਂ ਨੂੰ ਅਣਉਚਿਤ, ਮਹਾਂ-ਭਿਆਨਕ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਲਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਜਿਹੀ ਬੁੱਧੀ, ਜਿਹਾ ਪਾਠ, ਤਿਹਾ ਹੀ ਵਿਦਿਆ ਦਾ ਫਲ ਹੋਵੇਗਾ।
12.335.48
सर्वस्तरतु दुर्गाणि सर्वो भद्राणि पश्यतु ।
श्रावयेच्चतुरो वर्णान्कृत्वा ब्राह्मणमग्रतः ॥ १२.३३५.४८ ॥
ਸਭ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਪਾਰ ਕਰਨ, ਸਭ ਭਲਾਈ ਵੇਖਣ। ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਰੱਖ ਕੇ ਚਾਰਾਂ ਵਰਣਾਂ ਨੂੰ (ਵੇਦ) ਸੁਣਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
12.335.49
वेदस्याध्ययनं हीदं तच्च कार्यं महत्स्मृतम् ।
स्तुत्यर्थमिह देवानां वेदाः सृष्टाः स्वयंभुवा ॥ १२.३३५.४९ ॥
ਵੇਦ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਹੀ ਇਹ ਹੈ; ਉਹ ਮਹਾਨ ਕਰਤੱਵ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਉਸਤਤੀ ਲਈ ਸਵਯੰਭੂ ਨੇ ਵੇਦ ਰਚੇ।
12.335.50
यो निर्वदेत संमोहाद्ब्राह्मणां वेदपारगम् ।
सोऽभिध्यानाद्ब्राह्मणस्य पराभूयादसंशयम् ॥ १२.३३५.५० ॥
ਮੋਹ ਕਾਰਨ ਵੇਦ-ਪਾਰੰਗਤ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਕ੍ਰੋਧ ਨਾਲ ਬਿਨਾਂ ਸ਼ੱਕ ਹਾਰ ਜਾਵੇਗਾ।
12.335.51
यश्चाधर्मेण विब्रूयाद्यश्चाधर्मेण पृच्छति ।
तयोरन्यतरः प्रैति विद्वेषं चाधिगच्छति ॥ १२.३३५.५१ ॥
ਜੋ ਅਧਰਮ ਨਾਲ ਬੋਲਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਜੋ ਅਧਰਮ ਨਾਲ ਪੁੱਛਦਾ ਹੈ — ਉਹਨਾਂ ਦੋਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹਾਰ ਕੇ ਚਲਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਵੈਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
12.335.52
एतद्वः सर्वमाख्यातं स्वाध्यायस्य विधिं प्रति ।
उपकुर्याच्च शिष्याणामेतच्च हृद्वि वो भवेत् ॥ १२.३३५.५२ ॥
ਸ੍ਵਾਧਿਆਇ ਦੀ ਵਿਧੀ ਬਾਰੇ ਇਹ ਸਭ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਸ਼ਿਸ਼ਾਂ ਦਾ ਭਲਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਤੁਹਾਡੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਰਹੇ।