ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 12.336
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.336.1
एतच्छ्रुत्वा गुरोर्वाक्यं व्यासशिष्या महौजसः ।
अन्योन्यं हृष्टमनसः परिषस्वजिरे तदा ॥ १२.३३६.१ ॥
ಗುರುವಿನ ಈ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿ, ವ್ಯಾಸರ ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿ ಶಿಷ್ಯರು ಸಂತೋಷಿತ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಆಗ ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ಆಲಿಂಗಿಸಿಕೊಂಡರು.
12.336.2
उक्ताः स्मो यद्भगवता तदात्वायतिसंहितम् ।
तन्नो मनसि संरूढं करिष्यामस्तथा च तत् ॥ १२.३३६.२ ॥
ಭಗವಂತರು ಹೇಳಿದ್ದು — ವರ್ತಮಾನ ಮತ್ತು ಭವಿಷ್ಯಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಆ ಉಪದೇಶ — ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ದೃಢವಾಗಿ ಬೇರೂರಿದೆ; ನಾವು ಹಾಗೆಯೇ ಮಾಡುತ್ತೇವೆ.
12.336.3
अन्योन्यं संविभाष्यैवं सुप्रीतमनसः पुनः ।
विज्ञापयन्ति स्म गुरुं पुनर्वाक्यविशारदाः ॥ १२.३३६.३ ॥
ಹೀಗೆ ಪರಸ್ಪರ ಮಾತನಾಡಿ, ಅತ್ಯಂತ ಸಂತೋಷಿತ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ, ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ನಿಪುಣರಾದ ಅವರು ಮತ್ತೆ ಗುರುವಿಗೆ ವಿಜ್ಞಾಪಿಸಿದರು.
12.336.4
शैलादस्मान्महीं गन्तुं काङ्क्षितं नो महामुने ।
वेदाननेकधा कर्तुं यदि ते रुचितं प्रभो ॥ १२.३३६.४ ॥
ಮಹಾಮುನಿಯೇ, ಈ ಪರ್ವತದಿಂದ ಭೂಮಿಗೆ ಹೋಗಿ ವೇದಗಳನ್ನು ಹಲವು ವಿಧಗಳಲ್ಲಿ ವಿಸ್ತರಿಸಬೇಕೆಂದು ನಮಗೆ ಆಸೆ; ಪ್ರಭುವೇ, ನಿಮಗೆ ಒಪ್ಪಿಗೆಯಿದ್ದರೆ.
12.336.5
शिष्याणां वचनं श्रुत्वा पराशरसुतः प्रभुः ।
प्रत्युवाच ततो वाक्यं धर्मार्थसहितं हितम् ॥ १२.३३६.५ ॥
ಶಿಷ್ಯರ ಮಾತು ಕೇಳಿ, ಪರಾಶರನ ಪುತ್ರರಾದ ಪ್ರಭುವು ಆಗ ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ಅರ್ಥಯುಕ್ತವಾದ, ಹಿತಕರ ಮಾತನ್ನು ಉತ್ತರಿಸಿದರು.
12.336.6
क्षितिं वा देवलोकं वा गम्यतां यदि रोचते ।
अप्रमादश्च वः कार्यो ब्रह्म हि प्रचुरच्छलम् ॥ १२.३३६.६ ॥
ನಿಮಗೆ ಒಪ್ಪಿಗೆಯಿದ್ದರೆ ಭೂಮಿಗೆ ಅಥವಾ ದೇವಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ; ಆದರೆ ನೀವು ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದಿರಬೇಕು, ಏಕೆಂದರೆ ಬ್ರಹ್ಮವು ಬಹಳ ವಂಚನೆಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದೆ.
12.336.7
तेऽनुज्ञातास्ततः सर्वे गुरुणा सत्यवादिना ।
जग्मुः प्रदक्षिणं कृत्वा व्यासं मूर्ध्नाऽभिवाद्य च ॥ १२.३३६.७ ॥
ಸತ್ಯವಾದಿ ಗುರುವಿನ ಅನುಮತಿ ಪಡೆದ ಅವರೆಲ್ಲರೂ ವ್ಯಾಸರನ್ನು ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ ಮಾಡಿ ತಲೆಬಾಗಿ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಹೊರಟರು.
12.336.8
अवतीर्य महीं तेऽथ चातुर्होत्रमकल्पयन् ।
संयाजयन्तो विप्रांश्च राजन्यांश्च विशस्तथा ॥ १२.३३६.८ ॥
ಭೂಮಿಗಿಳಿದು ಅವರು ಚಾತುರ್ಹೋತ್ರ ಯಜ್ಞವನ್ನು ಏರ್ಪಡಿಸಿ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು, ರಾಜನ್ಯರನ್ನು ಮತ್ತು ವೈಶ್ಯರನ್ನು ಯಜ್ಞ ಮಾಡಿಸಿದರು.
12.336.9
पूज्यमाना द्विजैर्नित्यं मोदमाना गृहे रताः ।
याजनाध्यापनरताः श्रीमन्तो लोकविश्रुताः ॥ १२.३३६.९ ॥
ದ್ವಿಜರಿಂದ ಸದಾ ಪೂಜಿಸಲ್ಪಡುವವರು, ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಆನಂದಿಸುವವರು, ಯಜ್ಞ ಮಾಡಿಸುವುದರಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಕಲಿಸುವುದರಲ್ಲಿ ನಿರತರಾದವರು, ಸಮೃದ್ಧರು, ಲೋಕಪ್ರಸಿದ್ಧರು.
12.336.10
अवतीर्णेषु शिष्येषु व्यासः पुत्रसहायवान् ।
तूष्णीं ध्यानपरो धीमानेकान्ते समुपाविशत् ॥ १२.३३६.१० ॥
ಶಿಷ್ಯರು ಇಳಿದುಹೋದ ನಂತರ, ಬುದ್ಧಿವಂತ ವ್ಯಾಸರು ತಮ್ಮ ಮಗನೊಡನೆ ಮೌನವಾಗಿ ಧ್ಯಾನನಿರತರಾಗಿ ಏಕಾಂತದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತರು.
12.336.11
एतस्मिन्नेव काले तु देवर्षिर्नारदस्तथा ।
हिमवन्तमगं द्रष्टुं सिद्धचारणसेवितम् ॥ १२.३३६.११ ॥
ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ದೇವರ್ಷಿ ನಾರದರೂ ಸಿದ್ಧರು ಮತ್ತು ಚಾರಣರು ಸೇವಿಸುವ ಹಿಮವಂತ ಪರ್ವತವನ್ನು ನೋಡಲು ಬಂದರು.
12.336.12
तं ददर्शाश्रमपदे नारदः सुमहातपाः ।
अथैनमब्रवीत्काले मधुराक्षरया गिरा ॥ १२.३३६.१२ ॥
ಮಹಾತಪಸ್ವಿ ನಾರದರು ಆಶ್ರಮದಲ್ಲಿ ಅವರನ್ನು ಕಂಡರು; ನಂತರ ಸೂಕ್ತ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಮಧುರ ಅಕ್ಷರಗಳ ವಾಣಿಯಿಂದ ಅವರೊಂದಿಗೆ ಮಾತನಾಡಿದರು.
12.336.13
भोभो महर्षे वासिष्ठ ब्रह्मघोषो न वर्तते ।
एको ध्यानपरस्तूष्णीं किमास्से चिन्तयन्निव ॥ १२.३३६.१३ ॥
ಓ ಮಹರ್ಷಿ ವಾಸಿಷ್ಠನೇ, ಇಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮಘೋಷ ಕೇಳಿಬರುತ್ತಿಲ್ಲ. ಒಬ್ಬನೇ ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿ ಮೌನವಾಗಿ ಏನನ್ನೋ ಚಿಂತಿಸುವಂತೆ ಏಕೆ ಕುಳಿತಿರುವೆ?
12.336.14
ब्रह्मघोषैर्विरहितः पर्वतोऽयं न शोभते ।
रजसा तमसा चैव सोमः सोपप्लवो यथा ॥ १२.३३६.१४ ॥
ಬ್ರಹ್ಮಘೋಷವಿಲ್ಲದ ಈ ಪರ್ವತ ಶೋಭಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ; ರಜಸ್ಸು ತಮಸ್ಸುಗಳಿಂದ ಪೀಡಿತನಾದ ಚಂದ್ರನು ಗ್ರಹಣದಿಂದ ಕಾಂತಿಗುಂದಿದಂತೆ.
12.336.15
न भ्राजते यथापूर्वं निषादानामिवालयः ।
देवर्षिगणजुष्टोऽपि वेदध्वनिविनाकृतः ॥ १२.३३६.१५ ॥
ದೇವರ್ಷಿಗಳ ಗಣಗಳಿಂದ ಸೇವಿತವಾದರೂ, ವೇದಧ್ವನಿಯಿಲ್ಲದೆ ಇದು ಹಿಂದಿನಂತೆ ಬೆಳಗುತ್ತಿಲ್ಲ; ನಿಷಾದರ ವಾಸಸ್ಥಳದಂತೆ.
12.336.16
ऋषयश्च हि देवाश्च गन्धर्वाश्च महौजसः ।
वियुक्ता ब्रह्मघोषेण न भ्राजन्ते यथा पुरा ॥ १२.३३६.१६ ॥
ಋಷಿಗಳು, ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿ ಗಂಧರ್ವರೂ ಬ್ರಹ್ಮಘೋಷದಿಂದ ಬೇರ್ಪಟ್ಟರೆ ಹಿಂದಿನಂತೆ ಬೆಳಗುವುದಿಲ್ಲ.
12.336.17
नारदस्य वचः श्रुत्वा कृष्णद्वैपायनोऽब्रवीत् ।
महर्षे यत्त्वया प्रोक्तं वेदवादविचक्षण ॥ १२.३३६.१७ ॥
ನಾರದನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಕೃಷ್ಣದ್ವೈಪಾಯನ (ವ್ಯಾಸ) ಹೇಳಿದನು — ಓ ಮಹರ್ಷಿ, ವೇದವಾದದಲ್ಲಿ ನಿಪುಣನೇ, ನೀನು ಹೇಳಿದುದು.
12.336.18
एतन्मनोऽनुकूलं मे भवानर्हसि भाषितुम् ।
सर्वज्ञः सर्वदर्शी च सर्वत्र च कुतूहली ॥ १२.३३६.१८ ॥
ಇದು ನನ್ನ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಇಷ್ಟವಾದುದು; ನೀನೇ ಇದನ್ನು ಹೇಳಲು ಅರ್ಹನು, ನೀನು ಸರ್ವಜ್ಞನು, ಸರ್ವದರ್ಶಿಯು ಮತ್ತು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಕುತೂಹಲಿಯು.
12.336.19
त्रिषु लोकेषु यद्वृत्तं सर्वं तव मते स्थितम् ।
तदाज्ञापय विप्रर्षे ब्रूहि किं करवाणि ते ॥ १२.३३६.१९ ॥
ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಎಲ್ಲವೂ ನಿಮ್ಮ ಮತದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದೆ. ವಿಪ್ರರ್ಷಿಯೇ, ಆಜ್ಞಾಪಿಸಿ, ನಿಮಗಾಗಿ ನಾನು ಏನು ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ಹೇಳಿ.
12.336.20
यन्मया समनुष्ठेयं ब्रह्मर्षे तदुदाहर ।
वियुक्तस्येह शिष्यैर्मे नातिहृष्टमिदं मनः ॥ १२.३३६.२० ॥
ನಾನು ಮಾಡಬೇಕಾದದ್ದನ್ನು, ಬ್ರಹ್ಮರ್ಷಿಯೇ, ಹೇಳಿ. ಇಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಶಿಷ್ಯರಿಂದ ದೂರವಾದ್ದರಿಂದ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಬಹಳ ಸಂತೋಷದಿಂದಿಲ್ಲ.
12.336.21
अनाम्नायमला वेदा ब्राह्मणस्याव्रतं मलम् ।
मलं पृथिव्या बाह्वीकाः स्त्रीणां कौतूहलं मलम् ॥ १२.३३६.२१ ॥
ವೇದಗಳ ಮಾಲಿನ್ಯ ಅವುಗಳನ್ನು ಓದದಿರುವುದು; ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ಮಾಲಿನ್ಯ ವ್ರತವಿಲ್ಲದಿರುವುದು; ಭೂಮಿಯ ಮಾಲಿನ್ಯ ಬಾಹ್ಲೀಕರು; ಸ್ತ್ರೀಯರ ಮಾಲಿನ್ಯ ಕುತೂಹಲ.
12.336.22
अधीयतां भवान्वेदान्सार्घं पुत्रेण धीमता ।
विधुन्वन्ब्रह्मघोषेण रक्षोभयकृतं तमः ॥ १२.३३६.२२ ॥
ಬುದ್ಧಿವಂತನಾದ ಮಗನೊಂದಿಗೆ ನೀವು ವೇದಗಳನ್ನು ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಿರಿ; ವೇದಘೋಷದಿಂದ ರಾಕ್ಷಸಭಯದಿಂದ ಉಂಟಾದ ಕತ್ತಲೆಯನ್ನು ಓಡಿಸಿರಿ.
12.336.23
नारदस्य वचः श्रुत्वा व्यासः परमधर्मवित् ।
तथेत्युक्त्वाऽथ संहृष्टो वेदाभ्यासे दृढव्रतः ॥ १२.३३६.२३ ॥
ನಾರದರ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿ ಪರಮಧರ್ಮವನ್ನು ಬಲ್ಲ ವ್ಯಾಸರು 'ಹಾಗೆಯೇ ಆಗಲಿ' ಎಂದು ಹೇಳಿ ಸಂತೋಷಗೊಂಡು, ವೇದಾಭ್ಯಾಸದಲ್ಲಿ ದೃಢವ್ರತರಾದರು.
12.336.24
उवाच च महाप्राज्ञं नारदं पुनरेव हि ॥ १२.३३६.२४ ॥
ಆ ಮಹಾಪ್ರಾಜ್ಞ ನಾರದರಿಗೆ ಅವರು ಮತ್ತೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು.
12.336.25
मलं पृथिव्या बाह्लीका इत्युक्तमधुना त्वया ।
कीदृशाश्चैव वाह्लीका ब्रूहि मे वदतां वर ॥ १२.३३६.२५ ॥
ಭೂಮಿಯ ಮಲ ಬಾಹ್ಲೀಕರು ಎಂದು ಈಗ ನೀವು ಹೇಳಿದಿರಿ. ಬಾಹ್ಲೀಕರು ಹೇಗಿರುವವರು? ವಕ್ತಾರರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠರೇ, ನನಗೆ ಹೇಳಿ.
12.336.26
अस्यां पृथिव्यां चत्वारो देशाः पापजनैर्वृताः ।
युगन्धरस्तु प्रथमस्तथा भूतिलकः स्मृतः ॥ १२.३३६.२६ ॥
ಈ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಪಾಪಿ ಜನರಿಂದ ತುಂಬಿದ ನಾಲ್ಕು ದೇಶಗಳಿವೆ. ಮೊದಲನೆಯದು ಯುಗಂಧರ; ಹಾಗೆಯೇ ಭೂತಿಲಕ ಎಂದು ಸ್ಮರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ.
12.336.27
अच्युतच्छल इत्युक्तस्तृतीयः पारकृत्तमः ।
चतुर्थस्तु महापापो बाह्लीक इति संज्ञितः ॥ १२.३३६.२७ ॥
ಅಚ್ಯುತಚ್ಛಲ ಎಂದು ಮೂರನೆಯದು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ; ಗಡಿಗಳನ್ನು ಅತಿ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಮೀರುವುದು. ನಾಲ್ಕನೆಯದು ಮಹಾಪಾಪಿ, ಬಾಹ್ಲೀಕ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ.
12.336.28
भृगोष्ट्रगर्दभक्षीरं पिबन्त्यस्य युगन्धरे ।
एवकर्णास्तु दृश्यन्ते जना वै ह्यच्युतस्थले ॥ १२.३३६.२८ ॥
ಯುಗಂಧರದಲ್ಲಿ ಇವರು ಕುರಿ, ಒಂಟೆ, ಕತ್ತೆಗಳ ಹಾಲನ್ನು ಕುಡಿಯುತ್ತಾರೆ. ಅಚ್ಯುತಸ್ಥಲದಲ್ಲಿ ಜನರು ಒಂದೇ ಕಿವಿಯವರಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಾರೆ.
12.336.29
मेहन्ति च मलं पापा विसृजन्ति जलेषु वै ।
नित्यं भूतिलकेत्यन्नं तज्जलं च पिबन्ति च ॥ १२.३३६.२९ ॥
ಆ ಪಾಪಿಗಳು ಮೂತ್ರ ವಿಸರ್ಜಿಸುತ್ತಾರೆ, ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಮಲ ಬಿಡುತ್ತಾರೆ. ಭೂತಿಲಕದಲ್ಲಿ ಯಾವಾಗಲೂ ಆ ಅನ್ನ ಮತ್ತು ಆ ನೀರನ್ನೇ ಕುಡಿದು ತಿನ್ನುತ್ತಾರೆ.
12.336.30
हरिबाह्यास्तु बाहीका न स्मरन्ति हरिं क्वचित् ।
ऐहलौकिकमोक्षं ते मांसशोणितवर्धनाः।
वृथा जाता भविष्यन्ति बाह्लीका इति विश्रुताः ॥ १२.३३६.३० ॥
ಹರಿಯಿಂದ ಹೊರಗಿರುವ ಬಾಹ್ಲೀಕರು ಎಂದಿಗೂ ಹರಿಯನ್ನು ಸ್ಮರಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಇಹಲೋಕದ ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ಬಯಸಿ, ಮಾಂಸ ರಕ್ತವನ್ನು ವರ್ಧಿಸುತ್ತಾರೆ; ವ್ಯರ್ಥವಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿದ ಅವರು ಬಾಹ್ಲೀಕರೆಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧರಾಗುವರು.
12.336.31
पुष्कराहारनिरताः पिशाचा यदभाषते ।
मुसुण्ठीं परिगृह्योग्रां तच्छृणुष्व महामुने ॥ १२.३३६.३१ ॥
ಪುಷ್ಕರ ಕಮಲಾಹಾರದಲ್ಲಿ ನಿರತರಾದ ಪಿಶಾಚರು ಹೇಳಿದುದನ್ನು, ಉಗ್ರ ಮುಸುಂಡಿಯನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಕೇಳು, ಮಹಾಮುನಿಯೇ.
12.336.32
ब्राह्मणीं बहुपुत्रां तां पुष्करे स्नातुमागताम् ।
युगन्धरे पयः पीत्वा ह्युचिता ह्यच्युतस्थले ॥ १२.३३६.३२ ॥
ಬಹುಪುತ್ರೆಯಾದ ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಿ, ಪುಷ್ಕರದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಕ್ಕೆ ಬಂದವಳು, ಯುಗಂಧರದಲ್ಲಿ ನೀರು ಕುಡಿದು, ಅಚ್ಯುತ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಯೋಗ್ಯಳಾಗಿ.
12.336.33
तथा भूतिलके स्नात्वा बाह्लीकांश्च निरीक्ष्य वै ।
आगताऽसि तथा स्नातुं कथं स्वर्गं न गच्छसि ॥ १२.३३६.३३ ॥
ಹಾಗೆಯೇ ಭೂತಿಲಕದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಮಾಡಿ, ಬಾಹ್ಲೀಕರನ್ನು ನೋಡಿ, ನೀನು ಸ್ನಾನಕ್ಕೆ ಬಂದಿರುವೆ; ಏಕೆ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ?
12.336.34
इत्युक्त्वा ब्राह्मणीभाण्डं पोथयित्वा मुसुण्ठिना ।
उवाच क्रोधताम्राक्षी पिशाची तीर्थपालिका ॥ १२.३३६.३४ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣಿಯ ಪಾತ್ರೆಯನ್ನು ಮುಸುಂಡಿಯಿಂದ ಹೊಡೆದು, ಕೋಪದಿಂದ ಕೆಂಪಾದ ಕಣ್ಣಿನ ತೀರ್ಥಪಾಲಿಕಾ ಪಿಶಾಚಿ ಹೇಳಿದಳು.
12.336.35
एतत्तु ते दिवावृत्तं रात्रौ वृत्तमथान्यथा ।
गच्छ बाह्लीकसंसर्गादशुचित्वं न संशयः ॥ १२.३३६.३५ ॥
ಇದು ನಿನ್ನ ಹಗಲಿನ ನಡತೆ; ರಾತ್ರಿಯ ನಡತೆ ಬೇರೆ. ಹೋಗು, ಬಾಹ್ಲೀಕರ ಸಂಸರ್ಗದಿಂದ ಅಶುದ್ಧತೆ ಉಂಟಾಗಿದೆ, ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.
12.336.36
यद्द्विषन्ति महात्मानं न स्मरन्ति जनार्दनम् ।
न तेषां पुण्यतीर्थेषु गतिः संसर्गिणामपि ॥ १२.३३६.३६ ॥
ಮಹಾತ್ಮನನ್ನು ದ್ವೇಷಿಸುವವರು, ಜನಾರ್ದನನನ್ನು ಸ್ಮರಿಸದವರು—ಅವರಿಗೆ ಪುಣ್ಯತೀರ್ಥಗಳಲ್ಲಿ ಗತಿ ಇಲ್ಲ; ಅವರ ಸಂಸರ್ಗಿಗಳಿಗೂ ಇಲ್ಲ.
12.336.37
उद्युक्ता ब्राह्मणी भीता प्रतियाता सुतैः सह ।
स्वदेहस्था जजापैवं सपुत्रा ध्यानतत्परा ॥ १२.३३६.३७ ॥
ಭಯಗೊಂಡ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಿ, ದೃಢನಿಶ್ಚಯದಿಂದ ಮಕ್ಕಳೊಂದಿಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಿದಳು. ತನ್ನ ದೇಹದಲ್ಲೇ ನೆಲೆಸಿ, ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ತಲ್ಲೀನಳಾಗಿ, ಮಕ್ಕಳೊಂದಿಗೆ ಹೀಗೆ ಜಪಿಸಿದಳು.
12.336.38
अनन्तस्य हरेः शुद्धं नाम वै द्वादशाक्षरम् ।
वत्सरत्रितये पूर्णे ब्राह्मणी पुनरागता ॥ १२.३३६.३८ ॥
ಅನಂತನಾದ ಹರಿಯ ಶುದ್ಧ, ಹನ್ನೆರಡು ಅಕ್ಷರಗಳ ನಾಮವನ್ನು ಜಪಿಸಿ, ಮೂರು ವರ್ಷಗಳು ಪೂರ್ಣಗೊಂಡಾಗ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಿ ಮತ್ತೆ ಬಂದಳು.
12.336.39
सपुत्रा पुष्करद्वारं पिशाच्याह तथागतम् ।
नमस्ते ब्राह्मणि शुभे पूताऽहं तव दर्शनात् ॥ १२.३३६.३९ ॥
ಪುಷ್ಕರ ದ್ವಾರದಲ್ಲಿ ಮಕ್ಕಳೊಂದಿಗೆ ಹೀಗೆ ಬಂದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಿಗೆ ಪಿಶಾಚಿ ಹೇಳಿದಳು: ಓ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಿ, ಶುಭೆ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ನಿನ್ನ ದರ್ಶನದಿಂದ ನಾನು ಪವಿತ್ರಳಾದೆನು.
12.336.40
कुरु तीर्थाभिषेकं च सपुत्रा पापवर्जिता ।
हरेर्नाम्ना च मां साध्वी जलेन स्प्रष्टुमर्हसि ॥ १२.३३६.४० ॥
ಪಾಪರಹಿತಳೇ, ಮಕ್ಕಳೊಂದಿಗೆ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡು; ಓ ಸಾಧ್ವಿ, ಹರಿಯ ನಾಮದಿಂದ ನೀರಿನಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಮುಟ್ಟು.
12.336.41
इत्युक्ता ब्राह्मणी हृष्टा पुत्रैः सह शुभव्रता ।
जलेन प्रोक्षयामास द्वादशाक्षरसंयुतम् ॥ १२.३३६.४१ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಾಗ, ಶುಭವ್ರತೆಯಾದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಿ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಮಕ್ಕಳೊಂದಿಗೆ ಹನ್ನೆರಡು ಅಕ್ಷರಗಳ ನಾಮದಿಂದ ಕೂಡಿದ ನೀರನ್ನು ಚಿಮುಕಿಸಿದಳು.
12.336.42
तत्क्षणादभवच्छुद्धा पिशाची दिव्यरूपिणी ।
अप्सरा ह्यभवद्दिव्या गता स्वर्लोकमुत्तभम् ॥ १२.३३६.४२ ॥
ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಪಿಶಾಚಿ ಶುದ್ಧಳಾಗಿ ದಿವ್ಯರೂಪಿಣಿಯಾದಳು; ಅವಳು ದಿವ್ಯ ಅಪ್ಸರೆಯಾಗಿ ಉತ್ತಮ ಸ್ವರ್ಗಲೋಕಕ್ಕೆ ತೆರಳಿದಳು.
12.336.43
ब्राह्मणी चैव कालेन वासुदेवपरायणा ।
सपुत्रा चागता स्थानमच्युतस्य शुभं परम् ॥ १२.३३६.४३ ॥
ಒಬ್ಬ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಿಯೂ ಕಾಲಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ವಾಸುದೇವನಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿ ಇಟ್ಟು, ತನ್ನ ಮಗನೊಂದಿಗೆ ಅಚ್ಯುತನ ಶುಭವಾದ ಪರಮ ಧಾಮವನ್ನು ತಲುಪಿದಳು.
12.336.44
एतत्ते कथितं विद्वन्मुने कालोऽयमागतः ॥ १२.३३६.४४ ॥
ಓ ವಿದ್ವಾಂಸನೇ, ಮುನಿಯೇ, ಇದನ್ನು ನಿನಗೆ ಹೇಳಲಾಯಿತು; ಈಗ ಸಮಯ ಬಂದಿದೆ.
12.336.45
गमिष्येऽहं महाप्राज्ञ आगमिष्यामि वै पुनः ।
इत्युक्त्वा स जगामाथ नारदो वदतांवरः ॥ १२.३३६.४५ ॥
"ಓ ಮಹಾಪ್ರಾಜ್ಞನೇ, ನಾನು ಹೋಗುತ್ತೇನೆ; ಮತ್ತೆ ಖಂಡಿತ ಬರುತ್ತೇನೆ." ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಮಾತನಾಡುವವರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ನಾರದನು ಹೊರಟನು.
12.336.46
द्वैपायनस्तु भगवांस्तच्छ्रुत्वा मुनिसत्तमात् ।
शुकेन सह पुत्रेण वेदाभ्यासमथाकरोत्।
स्वरेणोच्चैः सशैक्ष्येण लोकानापूरयन्निव ॥ १२.३३६.४६ ॥
ಭಗವಾನ್ ದ್ವೈಪಾಯನನು ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠನಿಂದ ಇದನ್ನು ಕೇಳಿ, ಮಗ ಶುಕನೊಂದಿಗೆ ವೇದಾಭ್ಯಾಸ ಮಾಡಿದನು; ಶಿಷ್ಯನ ಪಠನದೊಂದಿಗೆ ಜೋರಾಗಿ ಲೋಕಗಳನ್ನು ತುಂಬುವಂತೆ.
12.336.47
तयोरभ्यसतोरेव नानाधर्मप्रवादिनोः ।
वातोऽतिमात्रं प्रववौ समुद्रानिलवेजितः ॥ १२.३३६.४७ ॥
ನಾನಾ ಧರ್ಮಗಳನ್ನು ಪ್ರವಚಿಸುತ್ತಾ ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡುತ್ತಿರುವಾಗ, ಸಮುದ್ರದ ಗಾಳಿಯಿಂದ ಪ್ರೇರಿತವಾದ ಗಾಳಿ ಅತಿಯಾಗಿ ಬೀಸಿತು.
12.336.48
ततोऽनध्याय इति तं व्यासः पुत्रमवारयत् ।
शुको वारितमात्रस्तु कौतूहलसमन्वितः ॥ १२.३३६.४८ ॥
ಆಗ ವ್ಯಾಸನು "ಇದು ಅನಧ್ಯಾಯ ಕಾಲ" ಎಂದು ತನ್ನ ಮಗನನ್ನು ತಡೆದನು. ಆದರೆ ಶುಕನು ತಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟರೂ ಕುತೂಹಲದಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದನು.
12.336.49
अपृच्छत्पितरं ब्रह्मन्कुतो वायुरभूदयम् ।
आख्यातुमर्हति भवान्वायोः सर्वं विचेष्टितम् ॥ १२.३३६.४९ ॥
ಅವನು ತನ್ನ ತಂದೆಯನ್ನು ಕೇಳಿದನು, 'ಓ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ, ಈ ವಾಯು ಎಲ್ಲಿಂದ ಹುಟ್ಟಿತು? ವಾಯುವಿನ ಎಲ್ಲಾ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳನ್ನು ವಿವರಿಸಲು ನೀವು ಅರ್ಹರು.'
12.336.50
शुकस्यैतद्वचः श्रुत्वा व्यासः परमधर्मवित् ।
अनध्यायनिमित्तेऽस्मिन्निदं वचनमब्रवीत् ॥ १२.३३६.५० ॥
ಶುಕನ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಪರಮಧರ್ಮ ಜ್ಞಾನಿಯಾದ ವ್ಯಾಸರು ಅನಧ್ಯಾಯದ ಈ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಈ ಮಾತನ್ನು ಹೇಳಿದರು.
12.336.51
दिव्यं ते चक्षुरुत्पन्नं स्वस्थं ते निश्चलं मनः ।
तमसा रजसा चापि त्यक्तः सत्वे व्यवस्थितः ॥ १२.३३६.५१ ॥
ನಿನಗೆ ದಿವ್ಯ ದೃಷ್ಟಿ ಉಂಟಾಗಿದೆ; ನಿನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಸ್ವಸ್ಥವೂ ನಿಶ್ಚಲವೂ ಆಗಿದೆ; ತಮಸ್ಸು ಮತ್ತು ರಜಸ್ಸು ಎರಡನ್ನೂ ತ್ಯಜಿಸಿ ನೀನು ಸತ್ತ್ವದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಗೊಂಡಿದ್ದೀಯೆ.
12.336.52
आदर्शे रस्वामिव च्छायां पश्यस्यात्मानमात्मना ।
न्यस्यात्मनि स्वयं चेतो बुद्ध्या समनुचिन्तय ॥ १२.३३६.५२ ॥
ಕನ್ನಡಿಯಲ್ಲಿ ತನ್ನ ನೆರಳನ್ನು ನೋಡುವಂತೆ, ನೀನು ನಿನ್ನಿಂದಲೇ ನಿನ್ನನ್ನು ನೋಡುತ್ತೀಯೆ; ನಿನ್ನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ನಿನ್ನೊಳಗೆ ನಿಲ್ಲಿಸಿ, ಬುದ್ಧಿಯಿಂದ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಚಿಂತಿಸು.
12.336.53
देवयानपथो विष्णुः पितृयानपथो रविः ।
द्वावेतौ प्रेत्य पन्थानौ दिवं चाधश्च गच्छतः ॥ १२.३३६.५३ ॥
ದೇವಯಾನ ಮಾರ್ಗ ವಿಷ್ಣು; ಪಿತೃಯಾನ ಮಾರ್ಗ ರವಿ. ಸಾವಿನ ನಂತರ ಈ ಎರಡು ಮಾರ್ಗಗಳು ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೂ ಕೆಳಗೂ ಹೋಗುತ್ತವೆ.
12.336.54
पृथिव्यामन्तरिक्षे च यत्र संवान्ति वायवः ।
सप्तैते वायुमार्गा वै तान्निबोधानुपूर्वशः ॥ १२.३३६.५४ ॥
ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ವಾಯುಗಳು ಬೀಸುವ ಈ ಏಳು ವಾಯು ಮಾರ್ಗಗಳನ್ನು ಕ್ರಮವಾಗಿ ತಿಳಿದುಕೋ.
12.336.55
तत्र देवगणाः साध्याः संबभूवुर्महाबलाः ।
तेषामप्यभवत्पुत्रः समानो नाम दुर्जयः ॥ १२.३३६.५५ ॥
ಅಲ್ಲಿ ಮಹಾಬಲಶಾಲಿಗಳಾದ ಸಾಧ್ಯ ದೇವಗಣಗಳು ಹುಟ್ಟಿದವು. ಅವರಿಗೂ ಒಬ್ಬ ಮಗ ಜನಿಸಿದನು; ಅವನ ಹೆಸರು ಸಮಾನ, ಜಯಿಸಲಾಗದವನು.
12.336.56
उदानस्तस्य पुत्रोऽभूद्व्यानस्तस्याभवत्सुतः ।
अपानश्च ततो ज्ञेयः प्राणश्चापि तताऽपरः ॥ १२.३३६.५६ ॥
ಅವನಿಗೆ ಉದಾನನೆಂಬ ಮಗನು ಹುಟ್ಟಿದನು. ಉದಾನನಿಗೆ ವ್ಯಾನನು ಮಗನಾದನು. ನಂತರ ಅಪಾನನೆಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು, ಮತ್ತು ಅವನಿಂದ ಪ್ರಾಣನೆಂಬ ಇನ್ನೊಬ್ಬನು ಬಂದನು.
12.336.57
अनपत्योऽभवत्प्राणो दुर्घर्षः शत्रुतापनः ।
पृथक्कर्माणि तेषां तु प्रवक्ष्यामि यथातथम् ॥ १२.३३६.५७ ॥
ಪ್ರಾಣನು ಸಂತಾನರಹಿತನಾದನು; ಅವನು ಎದುರಿಸಲಾಗದವನು, ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸುಡುವವನು. ಅವರ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಯಥಾರ್ಥವಾಗಿ ನಾನು ಹೇಳುವೆನು.
12.336.58
प्राणिनां सर्वतो वायुश्रेष्टां वर्तयते पृथक् ।
प्राणनाच्चैव भूतानां प्राण इत्यभिधीयते ॥ १२.३३६.५८ ॥
ವಾಯುವು ಎಲ್ಲ ಪ್ರಾಣಿಗಳಲ್ಲಿ ಬೇರೆಬೇರೆಯಾಗಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಜೀವಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ನಡೆಸುತ್ತದೆ; ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಉಸಿರಾಡುವುದರಿಂದಲೇ ಅದನ್ನು ಪ್ರಾಣ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ.
12.336.59
प्रेरयत्यभ्रसंघातान्धूमजांश्चोष्मजांश्च यः ।
प्रथमः प्रथमे मार्गे आवहो नाम योऽनिलः ॥ १२.३३६.५९ ॥
ಹೊಗೆಯಿಂದಲೂ ಬಿಸಿಯಿಂದಲೂ ಹುಟ್ಟಿದ ಮೋಡದ ರಾಶಿಗಳನ್ನು ನಡೆಸುವ ಗಾಳಿ—ಮೊದಲ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಮೊದಲನೆಯದು—ಅದು ಆವಹ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನದು.
12.336.60
अम्बरे स्नेहमभ्रेभ्यस्तटिद्भ्यश्च महाद्युतिः ।
प्रवहो नाम संवाति द्वितीयश्च सतोयदः ॥ १२.३३६.६० ॥
ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಮೋಡಗಳಿಂದಲೂ ಮಿಂಚುಗಳಿಂದಲೂ ತೇವವನ್ನು ಬೀಸಿ ತರುವ ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿ ಗಾಳಿ—ಅದರ ಹೆಸರು ಪ್ರವಹ; ಅದು ಎರಡನೆಯದು ಮತ್ತು ಮಳೆ ನೀಡುವಂಥದು.
12.336.61
उदयं ज्योतिषां शश्वत्सोमादीनां करोति यः ।
अन्तर्देहेषु चोदानं यं वदन्ति मनीषिणः ॥ १२.३३६.६१ ॥
ಸೋಮ ಮೊದಲಾದ ಜ್ಯೋತಿಗಳ ಉದಯವನ್ನು ಸದಾ ಉಂಟುಮಾಡುವವನು; ದೇಹಗಳ ಒಳಗೆ ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಉದಾನ ಎಂದು ಕರೆಯುವವನು ಅವನೇ.
12.336.62
यश्चतुर्भ्यः समुद्रेभ्यो वायुर्धारयते जलम् ।
उद्धृत्याददते चापो जीमूतेभ्योऽम्बरेऽनिलः ॥ १२.३३६.६२ ॥
ನಾಲ್ಕು ಸಮುದ್ರಗಳಿಂದ ನೀರನ್ನು ಹೊತ್ತುಕೊಳ್ಳುವ ವಾಯು; ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಮೇಘಗಳಿಂದ ನೀರನ್ನು ಮೇಲಕ್ಕೆತ್ತಿ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಅನಿಲ ಅವನೇ.
12.336.63
योऽद्भिः संयोज्य जीमूतान्पर्जन्याय प्रयच्छति ।
उद्वहो नाम वर्षिष्ठस्तृतीयः स सदागतिः ॥ १२.३३६.६३ ॥
ನೀರಿನೊಂದಿಗೆ ಮೇಘಗಳನ್ನು ಸೇರಿಸಿ ಪರ್ಜನ್ಯನಿಗೆ ನೀಡುವವನು; ಅವನು ಉದ್ವಹ ಎಂಬ ಮೂರನೆಯ, ಸದಾ ಚಲಿಸುವ, ಅತ್ಯಧಿಕ ಮಳೆ ತರುವ ವಾಯು.
12.336.64
समुह्यमाना बहुधा येन नीताः पृथग्घनाः ।
वर्षमोक्षकृतारम्भास्ते भवन्ति घनाघनाः ॥ १२.३३६.६४ ॥
ಯಾರಿಂದ ಹಲವು ರೀತಿಗಳಲ್ಲಿ ಹೊತ್ತೊಯ್ಯಲ್ಪಟ್ಟು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ತರಲ್ಪಡುವ ಮೇಘಗಳು ಮಳೆ ಸುರಿಸಲು ಆರಂಭಿಸುವ ಘನಾಘನಗಳಾಗುತ್ತವೆ.
12.336.65
संहता येन चाविद्धा भवन्ति नदनान्तराः ।
रक्षणार्थाय संभूता मेघत्वमुपश्यान्ति च ॥ १२.३३६.६५ ॥
ಯಾರಿಂದ ಒಟ್ಟುಗೂಡಿ ಚುಚ್ಚಲ್ಪಡದವುಗಳಾಗುತ್ತವೆಯೋ, ಗರ್ಜನೆಗಳ ನಡುವೆ ಇರುವ ಅವು ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿ ಮೇಘತ್ವವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತವೆ.
12.336.66
योऽसौ वहति देवानां विमानानि विहायसा ।
चतुर्थः संवहो नाम वायुः स गिरिमर्दनः ॥ १२.३३६.६६ ॥
ದೇವತೆಗಳ ವಿಮಾನಗಳನ್ನು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಹೊತ್ತೊಯ್ಯುವವನು; ಅವನು ಸಂವಹ ಎಂಬ ನಾಲ್ಕನೆಯ ವಾಯು, ಗಿರಿಮರ್ದನ.
12.336.67
येन वेगवता तूर्णं रूक्षेणारुजता रसान् ।
वायुना विहता मेघा न भवन्ति बलाहकाः ॥ १२.३३६.६७ ॥
ವೇಗವಾದ, ರೂಕ್ಷವಾದ ಯಾವ ಗಾಳಿ ತೇವವನ್ನು ತಕ್ಷಣ ಮುರಿಯುತ್ತದೆಯೋ, ಆ ಗಾಳಿಯಿಂದ ಓಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಮೇಘಗಳು ಮಳೆಮೇಘಗಳಾಗುವುದಿಲ್ಲ.
12.336.68
दारुणोत्पातसंचारो नभसः स्तनयित्नुमान् ।
पञ्चमः स महावेगो विवहो नाम मारुतः ॥ १२.३३६.६८ ॥
ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಭಯಂಕರ ಉತ್ಪಾತದೊಂದಿಗೆ ಸಂಚರಿಸುವ, ಗುಡುಗಿನ ಶಬ್ದ ಮಾಡುವ, ಐದನೆಯ, ಮಹಾವೇಗದ ಆ ಗಾಳಿ ವಿವಹ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನದು.
12.336.69
यस्मिन्पारिप्लवा दिव्या भवन्त्यापो विहायसा ।
पुण्यं चाकाशगङ्गायास्तोयं विष्टभ्य तिष्ठति ॥ १२.३३६.६९ ॥
ಯಾವುದರಲ್ಲಿ ಆಕಾಶದ ಮೂಲಕ ಹರಿಯುವ ದಿವ್ಯ ಜಲಗಳು ಇರುತ್ತವೆಯೋ, ಆಕಾಶಗಂಗೆಯ ಪವಿತ್ರ ಜಲವನ್ನು ಹಿಡಿದು ಅದು ನಿಲ್ಲುತ್ತದೆ.
12.336.70
दूरात्प्रतिहतो यस्मिन्नेकरश्मिर्दिवाकरः ।
यो निरंशुः सहस्रस्य येन भाति वसुंधरा ॥ १२.३३६.७० ॥
ಯಾವುದರಲ್ಲಿ ದೂರದಿಂದಲೇ ತಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟ ಏಕಕಿರಣ ಸೂರ್ಯನಿದ್ದಾನೆಯೋ, ಸಾವಿರ ಕಿರಣಗಳವನ ಕಿರಣಗಳಿಲ್ಲದವನಾದ ಅವನು, ಅದರಿಂದ ಭೂಮಿ ಹೊಳೆಯುತ್ತದೆ.
12.336.71
यस्मादाप्यायते सोमो योनिर्दिव्योऽमृतस्य यः ।
षष्ठः पिरवहो नाम स वायुर्जयतांवरः ॥ १२.३३६.७१ ॥
ಯಾವುದರಿಂದ ಸೋಮನು ಪೋಷಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೋ, ಅಮೃತದ ದಿವ್ಯ ಮೂಲವಾದದ್ದು — ಆರನೆಯದು, ಪರಿವಹ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ಆ ಗಾಳಿ, ಜಯಿಸುವವರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನು.
12.336.72
सर्वप्राणभृतां प्राणान्योऽनुकाले निरस्यति ।
यस्य वर्त्मानुवर्तेते मृत्युवैवस्वतावुभौ ॥ १२.३३६.७२ ॥
ಸೂಕ್ತ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಪ್ರಾಣಗಳನ್ನು ಹೊರಹಾಕುವವನು, ಯಾರ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಮೃತ್ಯು ಮತ್ತು ವೈವಸ್ವತ ಇಬ್ಬರೂ ಅನುಸರಿಸುತ್ತಾರೋ.
12.336.73
सम्यगन्वीक्षतां बुद्ध्या शान्तयाऽध्यात्मचिन्तकाः ।
ध्यानाभ्यासाभिरामाणां योऽमृतत्वाय कल्पते ॥ १२.३३६.७३ ॥
ಶಾಂತ ಬುದ್ಧಿಯಿಂದ ಚೆನ್ನಾಗಿ ವಿಚಾರಿಸುವ ಅಧ್ಯಾತ್ಮ ಚಿಂತಕರಿಗೆ, ಧ್ಯಾನಾಭ್ಯಾಸದಲ್ಲಿ ರಮಿಸುವವರಿಗೆ ಇದು ಅಮೃತತ್ವಕ್ಕೆ ದಾರಿ ಮಾಡುತ್ತದೆ.
12.336.74
यं समासाद्य वेगेन दिशामन्तं प्रपेदिरे ।
दक्षस्य दशपुत्राणां सहस्राणि प्रजापतेः ॥ १२.३३६.७४ ॥
ವೇಗದಿಂದ ಯಾವುದನ್ನು ಪಡೆದು ದಿಕ್ಕುಗಳ ಅಂತ್ಯದವರೆಗೆ ಹೋದರೋ, ಪ್ರಜಾಪತಿ ದಕ್ಷನ ಹತ್ತು ಪುತ್ರರ ಸಾವಿರಾರು ಮಂದಿ.
12.336.75
येन सृष्टः पराभूतो यात्येव न निवर्तते ।
परावहो नाम परो वायुः स दुरतिक्रमः ॥ १२.३३६.७५ ॥
ಯಾವುದರಿಂದ ಕಳುಹಿಸಲ್ಪಟ್ಟು ಸೋತು ಹೋಗುತ್ತದೆಯೋ, ಹಿಂತಿರುಗುವುದಿಲ್ಲ; ಅದು ಪರಾವಹ ಎಂಬ ಶ್ರೇಷ್ಠ ವಾಯು, ಅತಿಕ್ರಮಿಸಲು ಕಷ್ಟವಾದುದು.
12.336.76
एवमेतेऽदितेः पुत्रा मारुताः परमाद्भुताः ।
अनारतं ते संवान्ति सर्वगाः सर्वधारिणः ॥ १२.३३६.७६ ॥
ಹೀಗೆ ಅದಿತಿಯ ಈ ಪುತ್ರರಾದ ಮರುತ್ತುಗಳು ಅತ್ಯಂತ ಅದ್ಭುತರು; ಅವರು ಎಡೆಬಿಡದೆ ಬೀಸುತ್ತಾರೆ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಾರೆ, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಧರಿಸುತ್ತಾರೆ.
12.336.77
एतत्तु महदाश्चर्यं यदयं पर्वतोत्तमः ।
कम्पितः सहसा तेन वायुनाऽतिप्रवायता ॥ १२.३३६.७७ ॥
ಇದು ದೊಡ್ಡ ಆಶ್ಚರ್ಯ, ಈ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಪರ್ವತವು ಆ ವಾಯುವಿನ ಅತಿ ತೀವ್ರ ಬೀಸುವಿಕೆಯಿಂದ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ನಡುಗಿತು.
12.336.78
विष्णोर्निः श्वासवातोऽयं यदा वेगसमीरितः ।
सहसोदीर्यते तात जगत्प्रव्यथते तदा ॥ १२.३३६.७८ ॥
ವಿಷ್ಣುವಿನ ಉಸಿರಿನ ವಾಯು ವೇಗದಿಂದ ಪ್ರೇರಿತವಾಗಿ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಎದ್ದಾಗ, ಅಯ್ಯಾ, ಆಗ ಜಗತ್ತು ನಡುಗುತ್ತದೆ.
12.336.79
तस्माद्ब्रह्मविदो ब्रह्म नाधीयन्तेऽतिवायति ।
वायोर्वायुभयं ह्युक्तं ब्रह्म तत्पीडितं भवेत् ॥ १२.३३६.७९ ॥
ಆದ್ದರಿಂದ ಬ್ರಹ್ಮಜ್ಞರು ವೇದವನ್ನು ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ, ಗಾಳಿ ಅತಿಯಾಗಿ ಬೀಸಿದಾಗ. ಗಾಳಿಯಿಂದ ಗಾಳಿಗೇ ಭಯವಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ; ಆಗ ಆ ಬ್ರಹ್ಮ ಪೀಡಿತವಾಗುತ್ತದೆ.
12.336.80
एतावदुक्त्वा वचनं पराशरसुतः प्रभुः ।
उक्त्वा पुत्रमधीष्वेति व्योमगङ्गामगात्तदा ॥ १२.३३६.८० ॥
ಇಷ್ಟು ಮಾತನ್ನು ಹೇಳಿ ಪರಾಶರನ ಮಗನಾದ ಪ್ರಭು, ಮಗನಿಗೆ 'ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡು' ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಆಗ ಆಕಾಶಗಂಗೆಯ ಕಡೆಗೆ ಹೋದನು.