മഹാഭാരതം · അധ്യായം 12.336
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.336.1
एतच्छ्रुत्वा गुरोर्वाक्यं व्यासशिष्या महौजसः ।
अन्योन्यं हृष्टमनसः परिषस्वजिरे तदा ॥ १२.३३६.१ ॥
ഗുരുവിന്റെ ഈ വാക്ക് കേട്ട്, വ്യാസന്റെ മഹാതേജസ്വികളായ ശിഷ്യന്മാർ സന്തുഷ്ടമനസ്സോടെ അപ്പോൾ പരസ്പരം ആലിംഗനം ചെയ്തു.
12.336.2
उक्ताः स्मो यद्भगवता तदात्वायतिसंहितम् ।
तन्नो मनसि संरूढं करिष्यामस्तथा च तत् ॥ १२.३३६.२ ॥
ഭഗവാൻ പറഞ്ഞത് — വർത്തമാനത്തിനും ഭാവിക്കും ബന്ധപ്പെട്ട ആ ഉപദേശം — ഞങ്ങളുടെ മനസ്സിൽ ഉറച്ചിരിക്കുന്നു; ഞങ്ങൾ അങ്ങനെതന്നെ ചെയ്യും.
12.336.3
अन्योन्यं संविभाष्यैवं सुप्रीतमनसः पुनः ।
विज्ञापयन्ति स्म गुरुं पुनर्वाक्यविशारदाः ॥ १२.३३६.३ ॥
ഇങ്ങനെ പരസ്പരം സംസാരിച്ച്, അത്യധികം സന്തുഷ്ടമനസ്സോടെ, വാക്ചാതുര്യമുള്ള അവർ വീണ്ടും ഗുരുവിനോട് അപേക്ഷിച്ചു.
12.336.4
शैलादस्मान्महीं गन्तुं काङ्क्षितं नो महामुने ।
वेदाननेकधा कर्तुं यदि ते रुचितं प्रभो ॥ १२.३३६.४ ॥
മഹാമുനേ, ഈ പർവതത്തിൽ നിന്ന് ഭൂമിയിലേക്ക് പോയി വേദങ്ങളെ പലവിധത്തിൽ വിസ്തരിക്കാൻ ഞങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നു; പ്രഭോ, അങ്ങേക്ക് ഇഷ്ടമാണെങ്കിൽ.
12.336.5
शिष्याणां वचनं श्रुत्वा पराशरसुतः प्रभुः ।
प्रत्युवाच ततो वाक्यं धर्मार्थसहितं हितम् ॥ १२.३३६.५ ॥
ശിഷ്യന്മാരുടെ വാക്ക് കേട്ട പരാശരപുത്രനായ പ്രഭു അപ്പോൾ ധർമ്മവും അർത്ഥവും ചേർന്ന, ഹിതകരമായ വാക്ക് മറുപടിയായി പറഞ്ഞു.
12.336.6
क्षितिं वा देवलोकं वा गम्यतां यदि रोचते ।
अप्रमादश्च वः कार्यो ब्रह्म हि प्रचुरच्छलम् ॥ १२.३३६.६ ॥
നിങ്ങൾക്ക് ഇഷ്ടമെങ്കിൽ ഭൂമിയിലേക്കോ ദേവലോകത്തിലേക്കോ പോകാം; എന്നാൽ നിങ്ങൾ ജാഗ്രത പാലിക്കണം, കാരണം ബ്രഹ്മം ഏറെ വഞ്ചനകൾ നിറഞ്ഞതാണ്.
12.336.7
तेऽनुज्ञातास्ततः सर्वे गुरुणा सत्यवादिना ।
जग्मुः प्रदक्षिणं कृत्वा व्यासं मूर्ध्नाऽभिवाद्य च ॥ १२.३३६.७ ॥
സത്യവാദിയായ ഗുരുവിന്റെ അനുമതി ലഭിച്ച അവരെല്ലാം വ്യാസനെ പ്രദക്ഷിണം ചെയ്ത് ശിരസ്സ് നമിച്ച് യാത്രയായി.
12.336.8
अवतीर्य महीं तेऽथ चातुर्होत्रमकल्पयन् ।
संयाजयन्तो विप्रांश्च राजन्यांश्च विशस्तथा ॥ १२.३३६.८ ॥
ഭൂമിയിലിറങ്ങി അവർ ചാതുർഹോത്ര യാഗം ക്രമീകരിച്ചു; ബ്രാഹ്മണരെയും രാജന്യരെയും വൈശ്യരെയും യജ്ഞം ചെയ്യിച്ചു.
12.336.9
पूज्यमाना द्विजैर्नित्यं मोदमाना गृहे रताः ।
याजनाध्यापनरताः श्रीमन्तो लोकविश्रुताः ॥ १२.३३६.९ ॥
ദ്വിജന്മാരാൽ എപ്പോഴും ആദരിക്കപ്പെട്ടവരും വീട്ടിൽ സന്തോഷിച്ചവരും യാഗം ചെയ്യിക്കുന്നതിലും പഠിപ്പിക്കുന്നതിലും മുഴുകിയവരും സമ്പന്നരും ലോകപ്രസിദ്ധരുമായവർ.
12.336.10
अवतीर्णेषु शिष्येषु व्यासः पुत्रसहायवान् ।
तूष्णीं ध्यानपरो धीमानेकान्ते समुपाविशत् ॥ १२.३३६.१० ॥
ശിഷ്യന്മാർ ഇറങ്ങിപ്പോയ ശേഷം ബുദ്ധിമാനായ വ്യാസൻ മകനോടൊപ്പം മൗനമായി ധ്യാനത്തിൽ മുഴുകി ഏകാന്തത്തിൽ ഇരുന്നു.
12.336.11
एतस्मिन्नेव काले तु देवर्षिर्नारदस्तथा ।
हिमवन्तमगं द्रष्टुं सिद्धचारणसेवितम् ॥ १२.३३६.११ ॥
അതേ സമയം ദേവർഷി നാരദനും സിദ്ധചാരണന്മാർ സേവിക്കുന്ന ഹിമവാൻ പർവതം കാണാൻ വന്നു.
12.336.12
तं ददर्शाश्रमपदे नारदः सुमहातपाः ।
अथैनमब्रवीत्काले मधुराक्षरया गिरा ॥ १२.३३६.१२ ॥
മഹാതപസ്വിയായ നാരദൻ ആശ്രമത്തിൽ അദ്ദേഹത്തെ കണ്ടു; പിന്നീട് ഉചിതമായ സമയത്ത് മധുരമായ അക്ഷരങ്ങളിൽ അദ്ദേഹത്തോട് സംസാരിച്ചു.
12.336.13
भोभो महर्षे वासिष्ठ ब्रह्मघोषो न वर्तते ।
एको ध्यानपरस्तूष्णीं किमास्से चिन्तयन्निव ॥ १२.३३६.१३ ॥
ഹേ മഹർഷേ വാസിഷ്ഠാ, ഇവിടെ ബ്രഹ്മഘോഷം മുഴങ്ങുന്നില്ല. ഏകാന്തമായി ധ്യാനത്തിൽ മുഴുകി മൗനമായി എന്തോ ചിന്തിക്കുന്നതുപോലെ നീ എന്തിനിരിക്കുന്നു?
12.336.14
ब्रह्मघोषैर्विरहितः पर्वतोऽयं न शोभते ।
रजसा तमसा चैव सोमः सोपप्लवो यथा ॥ १२.३३६.१४ ॥
ബ്രഹ്മഘോഷമില്ലാത്ത ഈ പർവതം ശോഭിക്കുന്നില്ല; രജസ്സും തമസ്സും ബാധിച്ച ചന്ദ്രൻ ഗ്രഹണത്താൽ പ്രഭയറ്റതുപോലെ.
12.336.15
न भ्राजते यथापूर्वं निषादानामिवालयः ।
देवर्षिगणजुष्टोऽपि वेदध्वनिविनाकृतः ॥ १२.३३६.१५ ॥
ദേവർഷിഗണങ്ങൾ സേവിച്ചാലും വേദധ്വനിയില്ലാതെ ഇത് മുമ്പത്തെപ്പോലെ പ്രകാശിക്കുന്നില്ല; നിഷാദരുടെ ഭവനംപോലെ.
12.336.16
ऋषयश्च हि देवाश्च गन्धर्वाश्च महौजसः ।
वियुक्ता ब्रह्मघोषेण न भ्राजन्ते यथा पुरा ॥ १२.३३६.१६ ॥
ഋഷികളും ദേവന്മാരും മഹാതേജസ്വികളായ ഗന്ധർവന്മാരും ബ്രഹ്മഘോഷത്തിൽനിന്ന് വേർപെട്ടാൽ മുമ്പത്തെപ്പോലെ പ്രകാശിക്കില്ല.
12.336.17
नारदस्य वचः श्रुत्वा कृष्णद्वैपायनोऽब्रवीत् ।
महर्षे यत्त्वया प्रोक्तं वेदवादविचक्षण ॥ १२.३३६.१७ ॥
നാരദന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട് കൃഷ്ണദ്വൈപായനൻ (വ്യാസൻ) പറഞ്ഞു — ഹേ മഹർഷേ, വേദവാദത്തിൽ വിദഗ്ധനേ, നീ പറഞ്ഞത്.
12.336.18
एतन्मनोऽनुकूलं मे भवानर्हसि भाषितुम् ।
सर्वज्ञः सर्वदर्शी च सर्वत्र च कुतूहली ॥ १२.३३६.१८ ॥
ഇത് എന്റെ മനസ്സിന് ഇണങ്ങുന്നതാണ്; നീ തന്നെ ഇത് പറയാൻ യോഗ്യനാണ്, നീ സർവജ്ഞനും സർവദർശിയും എവിടെയും ജിജ്ഞാസുവുമാണ്.
12.336.19
त्रिषु लोकेषु यद्वृत्तं सर्वं तव मते स्थितम् ।
तदाज्ञापय विप्रर्षे ब्रूहि किं करवाणि ते ॥ १२.३३६.१९ ॥
മൂന്ന് ലോകങ്ങളിലും നടന്നതെല്ലാം അങ്ങയുടെ മതിയിൽ സ്ഥിതമാണ്. വിപ്രർഷേ, ആജ്ഞാപിച്ചാലും, അങ്ങേക്കായി ഞാൻ എന്തു ചെയ്യണമെന്ന് പറഞ്ഞാലും.
12.336.20
यन्मया समनुष्ठेयं ब्रह्मर्षे तदुदाहर ।
वियुक्तस्येह शिष्यैर्मे नातिहृष्टमिदं मनः ॥ १२.३३६.२० ॥
ഞാൻ ചെയ്യേണ്ടതെന്തോ അത് ബ്രഹ്മർഷേ, പറഞ്ഞാലും. ഇവിടെ എന്റെ ശിഷ്യരിൽ നിന്ന് വേർപെട്ടതിനാൽ എന്റെ മനസ്സ് അധികം സന്തോഷിക്കുന്നില്ല.
12.336.21
अनाम्नायमला वेदा ब्राह्मणस्याव्रतं मलम् ।
मलं पृथिव्या बाह्वीकाः स्त्रीणां कौतूहलं मलम् ॥ १२.३३६.२१ ॥
വേദങ്ങളുടെ മാലിന്യം അവ പഠിക്കാതിരിക്കുന്നതാണ്; ബ്രാഹ്മണന്റെ മാലിന്യം വ്രതമില്ലായ്മ; ഭൂമിയുടെ മാലിന്യം ബാഹ്ലീകർ; സ്ത്രീകളുടെ മാലിന്യം കൗതുകം.
12.336.22
अधीयतां भवान्वेदान्सार्घं पुत्रेण धीमता ।
विधुन्वन्ब्रह्मघोषेण रक्षोभयकृतं तमः ॥ १२.३३६.२२ ॥
ബുദ്ധിമാനായ പുത്രനോടൊപ്പം അങ്ങ് വേദങ്ങൾ പഠിച്ചാലും; ബ്രഹ്മഘോഷത്താൽ രാക്ഷസഭയം സൃഷ്ടിച്ച ഇരുട്ട് അകറ്റിയാലും.
12.336.23
नारदस्य वचः श्रुत्वा व्यासः परमधर्मवित् ।
तथेत्युक्त्वाऽथ संहृष्टो वेदाभ्यासे दृढव्रतः ॥ १२.३३६.२३ ॥
നാരദന്റെ വാക്ക് കേട്ട് പരമധർമ്മം അറിയുന്ന വ്യാസൻ 'അങ്ങനെ തന്നെ' എന്ന് പറഞ്ഞ് സന്തോഷിച്ച്, വേദാഭ്യാസത്തിൽ ദൃഢവ്രതനായി.
12.336.24
उवाच च महाप्राज्ञं नारदं पुनरेव हि ॥ १२.३३६.२४ ॥
ആ മഹാപ്രാജ്ഞനായ നാരദനോട് അദ്ദേഹം വീണ്ടും പറഞ്ഞു.
12.336.25
मलं पृथिव्या बाह्लीका इत्युक्तमधुना त्वया ।
कीदृशाश्चैव वाह्लीका ब्रूहि मे वदतां वर ॥ १२.३३६.२५ ॥
ഭൂമിയുടെ മലം ബാഹ്ലീകർ എന്ന് ഇപ്പോൾ നിങ്ങൾ പറഞ്ഞു. ബാഹ്ലീകർ എങ്ങനെയുള്ളവരാണ്? വക്താക്കളിൽ ശ്രേഷ്ഠനേ, എന്നോടു പറയൂ.
12.336.26
अस्यां पृथिव्यां चत्वारो देशाः पापजनैर्वृताः ।
युगन्धरस्तु प्रथमस्तथा भूतिलकः स्मृतः ॥ १२.३३६.२६ ॥
ഈ ഭൂമിയിൽ പാപികളാൽ നിറഞ്ഞ നാലു ദേശങ്ങളുണ്ട്. ഒന്നാമത്തേത് യുഗന്ധരം; അതുപോലെ ഭൂതിലകം എന്നും ഓർമ്മിക്കപ്പെടുന്നു.
12.336.27
अच्युतच्छल इत्युक्तस्तृतीयः पारकृत्तमः ।
चतुर्थस्तु महापापो बाह्लीक इति संज्ञितः ॥ १२.३३६.२७ ॥
അച്യുതച്ഛലം എന്ന് മൂന്നാമത്തേത് പറയപ്പെടുന്നു; അതിരുകളെ ഏറ്റവും മുറിച്ചുകളയുന്നത്. നാലാമത്തേത് മഹാപാപമുള്ളത്, ബാഹ്ലീകം എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നു.
12.336.28
भृगोष्ट्रगर्दभक्षीरं पिबन्त्यस्य युगन्धरे ।
एवकर्णास्तु दृश्यन्ते जना वै ह्यच्युतस्थले ॥ १२.३३६.२८ ॥
യുഗന്ധരത്തിൽ ഇവർ ചെമ്മരിയാട്, ഒട്ടകം, കഴുത എന്നിവയുടെ പാൽ കുടിക്കുന്നു. അച്യുതസ്ഥലത്ത് ജനങ്ങൾ ഒറ്റച്ചെവിയുള്ളവരായി കാണപ്പെടുന്നു.
12.336.29
मेहन्ति च मलं पापा विसृजन्ति जलेषु वै ।
नित्यं भूतिलकेत्यन्नं तज्जलं च पिबन्ति च ॥ १२.३३६.२९ ॥
ആ പാപികൾ മൂത്രമൊഴിക്കുന്നു, വെള്ളത്തിൽ മലം വിസർജ്ജിക്കുന്നു. ഭൂതിലകത്തിൽ എപ്പോഴും ആ അന്നവും ആ വെള്ളവും കുടിക്കുന്നു.
12.336.30
हरिबाह्यास्तु बाहीका न स्मरन्ति हरिं क्वचित् ।
ऐहलौकिकमोक्षं ते मांसशोणितवर्धनाः।
वृथा जाता भविष्यन्ति बाह्लीका इति विश्रुताः ॥ १२.३३६.३० ॥
ഹരിയിൽനിന്ന് പുറത്തുള്ള ബാഹ്ലീകർ ഒരിക്കലും ഹരിയെ സ്മരിക്കുന്നില്ല. ഇഹലോക മോക്ഷം തേടി, മാംസവും രക്തവും വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നവർ; വ്യർത്ഥമായി ജനിച്ചവർ ബാഹ്ലീകരെന്ന് പ്രസിദ്ധരാകും.
12.336.31
पुष्कराहारनिरताः पिशाचा यदभाषते ।
मुसुण्ठीं परिगृह्योग्रां तच्छृणुष्व महामुने ॥ १२.३३६.३१ ॥
പുഷ്കരത്തിലെ താമരയാഹാരത്തിൽ മുഴുകിയ പിശാചുക്കൾ പറഞ്ഞത്, ഉഗ്രമായ മുസുണ്ഠി എടുത്തുകൊണ്ട്, അത് കേൾക്കുക, മഹാമുനേ.
12.336.32
ब्राह्मणीं बहुपुत्रां तां पुष्करे स्नातुमागताम् ।
युगन्धरे पयः पीत्वा ह्युचिता ह्यच्युतस्थले ॥ १२.३३६.३२ ॥
ബഹുപുത്രയായ ആ ബ്രാഹ്മണി, പുഷ്കരത്തിൽ സ്നാനത്തിനെത്തിയവൾ, യുഗന്ധരത്തിൽ വെള്ളം കുടിച്ച്, അച്യുത സ്ഥലത്ത് യോഗ്യയായി.
12.336.33
तथा भूतिलके स्नात्वा बाह्लीकांश्च निरीक्ष्य वै ।
आगताऽसि तथा स्नातुं कथं स्वर्गं न गच्छसि ॥ १२.३३६.३३ ॥
അതുപോലെ ഭൂതിലകത്തിൽ സ്നാനം ചെയ്ത്, ബാഹ്ലീകരെ കണ്ട്, നീ സ്നാനത്തിനെത്തിയിരിക്കുന്നു; പിന്നെ എന്തുകൊണ്ട് സ്വർഗത്തിൽ പോകുന്നില്ല?
12.336.34
इत्युक्त्वा ब्राह्मणीभाण्डं पोथयित्वा मुसुण्ठिना ।
उवाच क्रोधताम्राक्षी पिशाची तीर्थपालिका ॥ १२.३३६.३४ ॥
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, ബ്രാഹ്മണിയുടെ പാത്രം മുസുണ്ഠികൊണ്ട് അടിച്ച്, കോപത്താൽ ചുവന്ന കണ്ണുകളുള്ള തീർത്ഥപാലികയായ പിശാചി പറഞ്ഞു.
12.336.35
एतत्तु ते दिवावृत्तं रात्रौ वृत्तमथान्यथा ।
गच्छ बाह्लीकसंसर्गादशुचित्वं न संशयः ॥ १२.३३६.३५ ॥
ഇത് നിന്റെ പകൽ നടപ്പ്; രാത്രിയിലെ നടപ്പ് വേറെ. പോകൂ, ബാഹ്ലീകരുടെ സമ്പർക്കത്താൽ അശുദ്ധി ഉണ്ടായി, സംശയമില്ല.
12.336.36
यद्द्विषन्ति महात्मानं न स्मरन्ति जनार्दनम् ।
न तेषां पुण्यतीर्थेषु गतिः संसर्गिणामपि ॥ १२.३३६.३६ ॥
മഹാത്മാവിനെ വെറുക്കുന്നവരും, ജനാർദനനെ സ്മരിക്കാത്തവരും—അവർക്ക് പുണ്യതീർത്ഥങ്ങളിൽ ഗതിയില്ല; അവരോട് സമ്പർക്കമുള്ളവർക്കും ഇല്ല.
12.336.37
उद्युक्ता ब्राह्मणी भीता प्रतियाता सुतैः सह ।
स्वदेहस्था जजापैवं सपुत्रा ध्यानतत्परा ॥ १२.३३६.३७ ॥
ഭയന്ന ബ്രാഹ്മണി, ഉറച്ച തീരുമാനത്തോടെ മക്കളോടൊപ്പം മടങ്ങിയെത്തി. തന്റെ ശരീരത്തിൽത്തന്നെ നിലകൊണ്ട്, ധ്യാനത്തിൽ മുഴുകി, മക്കളോടൊപ്പം ഇങ്ങനെ ജപം ചെയ്തു.
12.336.38
अनन्तस्य हरेः शुद्धं नाम वै द्वादशाक्षरम् ।
वत्सरत्रितये पूर्णे ब्राह्मणी पुनरागता ॥ १२.३३६.३८ ॥
അനന്തനായ ഹരിയുടെ പവിത്രമായ പന്ത്രണ്ടക്ഷര നാമം — മൂന്നു സംവത്സരങ്ങൾ പൂർത്തിയായപ്പോൾ ബ്രാഹ്മണി വീണ്ടും വന്നു.
12.336.39
सपुत्रा पुष्करद्वारं पिशाच्याह तथागतम् ।
नमस्ते ब्राह्मणि शुभे पूताऽहं तव दर्शनात् ॥ १२.३३६.३९ ॥
പുഷ്കരദ്വാരത്തിൽ മക്കളോടൊപ്പം ഇങ്ങനെ വന്ന ബ്രാഹ്മണിയോട് പിശാചി പറഞ്ഞു: ഹേ ബ്രാഹ്മണീ, ശുഭേ, നിനക്കു നമസ്കാരം; നിന്റെ ദർശനത്താൽ ഞാൻ പവിത്രയായി.
12.336.40
कुरु तीर्थाभिषेकं च सपुत्रा पापवर्जिता ।
हरेर्नाम्ना च मां साध्वी जलेन स्प्रष्टुमर्हसि ॥ १२.३३६.४० ॥
പാപരഹിതയായവളേ, മക്കളോടൊപ്പം തീർത്ഥത്തിൽ സ്നാനം ചെയ്യൂ; ഹേ സാധ്വീ, ഹരിനാമത്താൽ വെള്ളംകൊണ്ട് എന്നെ സ്പർശിക്കൂ.
12.336.41
इत्युक्ता ब्राह्मणी हृष्टा पुत्रैः सह शुभव्रता ।
जलेन प्रोक्षयामास द्वादशाक्षरसंयुतम् ॥ १२.३३६.४१ ॥
ഇങ്ങനെ പറയപ്പെട്ടപ്പോൾ ശുഭവ്രതയായ ബ്രാഹ്മണി സന്തോഷിച്ച് മക്കളോടൊപ്പം പന്ത്രണ്ടക്ഷര നാമത്തോടുകൂടിയ വെള്ളം അവളുടെമേൽ തളിച്ചു.
12.336.42
तत्क्षणादभवच्छुद्धा पिशाची दिव्यरूपिणी ।
अप्सरा ह्यभवद्दिव्या गता स्वर्लोकमुत्तभम् ॥ १२.३३६.४२ ॥
ആ നിമിഷത്തിൽത്തന്നെ പിശാചി ശുദ്ധയായി ദിവ്യരൂപം പ്രാപിച്ചു; അവൾ ദിവ്യയായ അപ്സരസ്സായി ഉത്തമമായ സ്വർഗലോകത്തേക്ക് പോയി.
12.336.43
ब्राह्मणी चैव कालेन वासुदेवपरायणा ।
सपुत्रा चागता स्थानमच्युतस्य शुभं परम् ॥ १२.३३६.४३ ॥
ഒരു ബ്രാഹ്മണിയും കാലക്രമത്തിൽ വാസുദേവഭക്തയായി, മകനോടൊപ്പം അച്യുതന്റെ ശുഭവും പരമവുമായ സ്ഥാനത്തെത്തി.
12.336.44
एतत्ते कथितं विद्वन्मुने कालोऽयमागतः ॥ १२.३३६.४४ ॥
വിദ്വാനേ, മുനേ, ഇത് നിന്നോട് പറഞ്ഞു; ഇതാ സമയം വന്നിരിക്കുന്നു.
12.336.45
गमिष्येऽहं महाप्राज्ञ आगमिष्यामि वै पुनः ।
इत्युक्त्वा स जगामाथ नारदो वदतांवरः ॥ १२.३३६.४५ ॥
"മഹാപ്രാജ്ഞനേ, ഞാൻ പോകുന്നു; വീണ്ടും തീർച്ചയായും വരും." എന്ന് പറഞ്ഞ്, വാചാലരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ നാരദൻ പോയി.
12.336.46
द्वैपायनस्तु भगवांस्तच्छ्रुत्वा मुनिसत्तमात् ।
शुकेन सह पुत्रेण वेदाभ्यासमथाकरोत्।
स्वरेणोच्चैः सशैक्ष्येण लोकानापूरयन्निव ॥ १२.३३६.४६ ॥
ഭഗവാൻ ദ്വൈപായനൻ മുനിശ്രേഷ്ഠനിൽ നിന്ന് അത് കേട്ട്, പുത്രൻ ശുകനോടൊപ്പം വേദാഭ്യാസം ചെയ്തു; ശിഷ്യന്റെ പാരായണത്തോടൊപ്പം ഉച്ചത്തിൽ ലോകങ്ങളെ നിറയ്ക്കുന്നതുപോലെ.
12.336.47
तयोरभ्यसतोरेव नानाधर्मप्रवादिनोः ।
वातोऽतिमात्रं प्रववौ समुद्रानिलवेजितः ॥ १२.३३६.४७ ॥
വിവിധ ധർമ്മങ്ങൾ പ്രഭാഷണം ചെയ്തുകൊണ്ട് അവർ ഇരുവരും അഭ്യസിക്കുമ്പോൾ, കടൽക്കാറ്റിനാൽ ഇളക്കപ്പെട്ട കാറ്റ് അതിശക്തമായി വീശി.
12.336.48
ततोऽनध्याय इति तं व्यासः पुत्रमवारयत् ।
शुको वारितमात्रस्तु कौतूहलसमन्वितः ॥ १२.३३६.४८ ॥
അപ്പോൾ വ്യാസൻ "ഇത് അനധ്യായ സമയമാണ്" എന്നു പറഞ്ഞ് മകനെ തടഞ്ഞു. എന്നാൽ തടയപ്പെട്ടപ്പോഴും ശുകൻ കൗതുകത്താൽ നിറഞ്ഞിരുന്നു.
12.336.49
अपृच्छत्पितरं ब्रह्मन्कुतो वायुरभूदयम् ।
आख्यातुमर्हति भवान्वायोः सर्वं विचेष्टितम् ॥ १२.३३६.४९ ॥
അവൻ പിതാവിനോട് ചോദിച്ചു, 'ബ്രഹ്മൻ, ഈ വായു എവിടെനിന്ന് ഉണ്ടായി? വായുവിന്റെ എല്ലാ പ്രവർത്തനങ്ങളും വിവരിക്കുവാൻ അങ്ങ് യോഗ്യനാണ്.'
12.336.50
शुकस्यैतद्वचः श्रुत्वा व्यासः परमधर्मवित् ।
अनध्यायनिमित्तेऽस्मिन्निदं वचनमब्रवीत् ॥ १२.३३६.५० ॥
ശുകന്റെ ഈ വാക്കുകൾ കേട്ട്, പരമധർമ്മജ്ഞനായ വ്യാസൻ അനധ്യായത്തിന്റെ ഈ സന്ദർഭത്തിൽ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
12.336.51
दिव्यं ते चक्षुरुत्पन्नं स्वस्थं ते निश्चलं मनः ।
तमसा रजसा चापि त्यक्तः सत्वे व्यवस्थितः ॥ १२.३३६.५१ ॥
നിനക്ക് ദിവ്യദൃഷ്ടി ഉദിച്ചിരിക്കുന്നു; നിന്റെ മനസ്സ് സ്വസ്ഥവും നിശ്ചലവുമാണ്; തമസ്സിനും രജസ്സിനും അതീതനായി നീ സത്ത്വത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്നു.
12.336.52
आदर्शे रस्वामिव च्छायां पश्यस्यात्मानमात्मना ।
न्यस्यात्मनि स्वयं चेतो बुद्ध्या समनुचिन्तय ॥ १२.३३६.५२ ॥
കണ്ണാടിയിൽ സ്വന്തം നിഴൽ കാണുന്നതുപോലെ, നീ നിന്നാൽത്തന്നെ നിന്നെ കാണുന്നു; നിന്റെ മനസ്സ് നിന്നിൽത്തന്നെ ഉറപ്പിച്ച്, ബുദ്ധികൊണ്ട് നന്നായി ചിന്തിക്കുക.
12.336.53
देवयानपथो विष्णुः पितृयानपथो रविः ।
द्वावेतौ प्रेत्य पन्थानौ दिवं चाधश्च गच्छतः ॥ १२.३३६.५३ ॥
ദേവയാനപഥം വിഷ്ണുവും പിതൃയാനപഥം രവിയും ആകുന്നു; മരണശേഷം ഈ രണ്ടു പഥങ്ങളും സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്കും താഴേക്കും പോകുന്നു.
12.336.54
पृथिव्यामन्तरिक्षे च यत्र संवान्ति वायवः ।
सप्तैते वायुमार्गा वै तान्निबोधानुपूर्वशः ॥ १२.३३६.५४ ॥
ഭൂമിയിലും ആകാശത്തിലും കാറ്റുകൾ വീശുന്ന ഈ ഏഴ് വായുമാർഗ്ഗങ്ങളെ ക്രമത്തിൽ അറിയുക.
12.336.55
तत्र देवगणाः साध्याः संबभूवुर्महाबलाः ।
तेषामप्यभवत्पुत्रः समानो नाम दुर्जयः ॥ १२.३३६.५५ ॥
അവിടെ മഹാബലശാലികളായ സാധ്യദേവഗണങ്ങൾ ഉണ്ടായി. അവർക്കും ഒരു പുത്രൻ ജനിച്ചു; അവന്റെ പേര് സമാനൻ, ജയിക്കാൻ പ്രയാസമുള്ളവൻ.
12.336.56
उदानस्तस्य पुत्रोऽभूद्व्यानस्तस्याभवत्सुतः ।
अपानश्च ततो ज्ञेयः प्राणश्चापि तताऽपरः ॥ १२.३३६.५६ ॥
അവന് ഉദാനൻ എന്ന പുത്രൻ ജനിച്ചു. ഉദാനന് വ്യാനൻ പുത്രനായി. പിന്നെ അപാനനെ അറിയണം; അവനിൽ നിന്ന് പ്രാണൻ എന്ന മറ്റൊരുവനും ഉണ്ടായി.
12.336.57
अनपत्योऽभवत्प्राणो दुर्घर्षः शत्रुतापनः ।
पृथक्कर्माणि तेषां तु प्रवक्ष्यामि यथातथम् ॥ १२.३३६.५७ ॥
പ്രാണൻ സന്താനരഹിതനായിരുന്നു; അവൻ ചെറുത്തുനിൽക്കാനാവാത്തവനും ശത്രുക്കളെ തപിപ്പിക്കുന്നവനുമായിരുന്നു. അവരുടെ വ്യത്യസ്ത കർമ്മങ്ങൾ യഥാവിധി ഞാൻ പറയാം.
12.336.58
प्राणिनां सर्वतो वायुश्रेष्टां वर्तयते पृथक् ।
प्राणनाच्चैव भूतानां प्राण इत्यभिधीयते ॥ १२.३३६.५८ ॥
വായു എല്ലാ ജീവികളിലും വെവ്വേറെ ശ്രേഷ്ഠമായ ജീവനപ്രവർത്തനം നടത്തുന്നു; ജീവികൾ ശ്വസിക്കുന്നതിനാൽ അതിനെ പ്രാണൻ എന്നു വിളിക്കുന്നു.
12.336.59
प्रेरयत्यभ्रसंघातान्धूमजांश्चोष्मजांश्च यः ।
प्रथमः प्रथमे मार्गे आवहो नाम योऽनिलः ॥ १२.३३६.५९ ॥
പുകയിൽ നിന്നും ചൂടിൽ നിന്നും ജനിച്ച മേഘസമൂഹങ്ങളെ പ്രേരിപ്പിക്കുന്ന കാറ്റ്—ആദ്യ മാർഗത്തിലെ ഒന്നാമൻ—അതിന് ആവഹൻ എന്നു പേര്.
12.336.60
अम्बरे स्नेहमभ्रेभ्यस्तटिद्भ्यश्च महाद्युतिः ।
प्रवहो नाम संवाति द्वितीयश्च सतोयदः ॥ १२.३३६.६० ॥
ആകാശത്തിൽ മേഘങ്ങളിൽ നിന്നും മിന്നലുകളിൽ നിന്നും ഈർപ്പം വീശിക്കൊണ്ടുവരുന്ന മഹാകാന്തിയുള്ള കാറ്റ്—അതിന് പ്രവഹൻ എന്നു പേര്; അത് രണ്ടാമത്തേതും മഴ നൽകുന്നതുമാണ്.
12.336.61
उदयं ज्योतिषां शश्वत्सोमादीनां करोति यः ।
अन्तर्देहेषु चोदानं यं वदन्ति मनीषिणः ॥ १२.३३६.६१ ॥
ചന്ദ്രൻ മുതലായ ജ്യോതിസ്സുകളുടെ ഉദയം എപ്പോഴും ഉണ്ടാക്കുന്നവൻ; ശരീരങ്ങൾക്കുള്ളിൽ ജ്ഞാനികൾ ഉദാനം എന്ന് വിളിക്കുന്നവൻ.
12.336.62
यश्चतुर्भ्यः समुद्रेभ्यो वायुर्धारयते जलम् ।
उद्धृत्याददते चापो जीमूतेभ्योऽम्बरेऽनिलः ॥ १२.३३६.६२ ॥
നാല് സമുദ്രങ്ങളിൽ നിന്ന് ജലം വഹിക്കുന്ന വായു; ആകാശത്ത് മേഘങ്ങളിൽ നിന്ന് ജലം ഉയർത്തിയെടുക്കുന്ന അനിലൻ.
12.336.63
योऽद्भिः संयोज्य जीमूतान्पर्जन्याय प्रयच्छति ।
उद्वहो नाम वर्षिष्ठस्तृतीयः स सदागतिः ॥ १२.३३६.६३ ॥
ജലത്തോടു മേഘങ്ങളെ ചേർത്ത് പർജന്യന് നൽകുന്നവൻ; അവൻ ഉദ്വഹൻ എന്ന മൂന്നാമത്തെ, സദാ ചലിക്കുന്ന, ഏറ്റവും മഴ നൽകുന്ന വായു.
12.336.64
समुह्यमाना बहुधा येन नीताः पृथग्घनाः ।
वर्षमोक्षकृतारम्भास्ते भवन्ति घनाघनाः ॥ १२.३३६.६४ ॥
ആരാൽ പലവിധത്തിൽ വഹിക്കപ്പെട്ട് വേർതിരിച്ച് കൊണ്ടുവരപ്പെടുന്ന മേഘങ്ങൾ മഴ പൊഴിക്കാൻ തുടങ്ങുന്ന ഘനാഘനങ്ങളായി മാറുന്നു.
12.336.65
संहता येन चाविद्धा भवन्ति नदनान्तराः ।
रक्षणार्थाय संभूता मेघत्वमुपश्यान्ति च ॥ १२.३३६.६५ ॥
ആരാൽ ഒന്നിച്ചുചേർക്കപ്പെട്ട് തുളയ്ക്കപ്പെടാത്തവയായിത്തീരുന്നുവോ, ഇടിമുഴക്കങ്ങൾക്കിടയിലുള്ളവ, സംരക്ഷണത്തിനായി ഉണ്ടായി മേഘത്വം പ്രാപിക്കുന്നു.
12.336.66
योऽसौ वहति देवानां विमानानि विहायसा ।
चतुर्थः संवहो नाम वायुः स गिरिमर्दनः ॥ १२.३३६.६६ ॥
ദേവന്മാരുടെ വിമാനങ്ങളെ ആകാശത്തിൽ വഹിക്കുന്നവൻ; അവൻ സംവഹൻ എന്ന നാലാമത്തെ വായു, ഗിരിമർദനൻ.
12.336.67
येन वेगवता तूर्णं रूक्षेणारुजता रसान् ।
वायुना विहता मेघा न भवन्ति बलाहकाः ॥ १२.३३६.६७ ॥
വേഗമുള്ളതും രൂക്ഷവുമായ ഏതു കാറ്റ് ഈർപ്പത്തെ വേഗത്തിൽ തകർക്കുന്നുവോ, ആ കാറ്റിനാൽ ഓടിക്കപ്പെട്ട മേഘങ്ങൾ മഴമേഘങ്ങളാകുന്നില്ല.
12.336.68
दारुणोत्पातसंचारो नभसः स्तनयित्नुमान् ।
पञ्चमः स महावेगो विवहो नाम मारुतः ॥ १२.३३६.६८ ॥
ആകാശത്ത് ഭയങ്കരമായ കുതിപ്പോടെ സഞ്ചരിക്കുന്ന, ഇടിമുഴക്കമുള്ള, അഞ്ചാമത്തെ, മഹാവേഗമുള്ള ആ കാറ്റ് വിവഹം എന്ന പേരുള്ളതാണ്.
12.336.69
यस्मिन्पारिप्लवा दिव्या भवन्त्यापो विहायसा ।
पुण्यं चाकाशगङ्गायास्तोयं विष्टभ्य तिष्ठति ॥ १२.३३६.६९ ॥
ആകാശത്തിലൂടെ ഒഴുകുന്ന ദിവ്യജലങ്ങൾ ഏതിലാണ് ഉണ്ടാകുന്നത്, ആകാശഗംഗയുടെ പുണ്യജലത്തെ താങ്ങി അത് നിലകൊള്ളുന്നു.
12.336.70
दूरात्प्रतिहतो यस्मिन्नेकरश्मिर्दिवाकरः ।
यो निरंशुः सहस्रस्य येन भाति वसुंधरा ॥ १२.३३६.७० ॥
ദൂരെനിന്നുതന്നെ തടയപ്പെട്ട ഏകരശ്മിയായ സൂര്യൻ ഏതിൽ ഉണ്ടോ, ആയിരം രശ്മികളുള്ളവന്റെ രശ്മി ഇല്ലാത്തവനായ അവൻ, ഏതിനാൽ ഭൂമി പ്രകാശിക്കുന്നുവോ.
12.336.71
यस्मादाप्यायते सोमो योनिर्दिव्योऽमृतस्य यः ।
षष्ठः पिरवहो नाम स वायुर्जयतांवरः ॥ १२.३३६.७१ ॥
ഏതിനാൽ ചന്ദ്രൻ പോഷിപ്പിക്കപ്പെടുന്നുവോ, അമൃതിന്റെ ദിവ്യ ഉത്ഭവസ്ഥാനമായ, ആറാമത്തെ, പരിവഹം എന്ന പേരുള്ള ആ കാറ്റ് — ജേതാക്കളിൽ ശ്രേഷ്ഠൻ.
12.336.72
सर्वप्राणभृतां प्राणान्योऽनुकाले निरस्यति ।
यस्य वर्त्मानुवर्तेते मृत्युवैवस्वतावुभौ ॥ १२.३३६.७२ ॥
യഥാസമയം സർവ പ്രാണികളുടെയും പ്രാണങ്ങളെ പുറത്തേക്ക് തള്ളുന്നവൻ; ആരുടെ വഴിയെ മൃത്യുവും വൈവസ്വതനും — ഇരുവരും പിന്തുടരുന്നുവോ.
12.336.73
सम्यगन्वीक्षतां बुद्ध्या शान्तयाऽध्यात्मचिन्तकाः ।
ध्यानाभ्यासाभिरामाणां योऽमृतत्वाय कल्पते ॥ १२.३३६.७३ ॥
ശാന്തമായ ബുദ്ധികൊണ്ട് നന്നായി വിചിന്തനം ചെയ്യുന്ന ആധ്യാത്മിക ചിന്തകർക്കും ധ്യാനാഭ്യാസത്തിൽ രമിക്കുന്നവർക്കും ഇത് അമൃതത്വത്തിന് യോഗ്യമാകുന്നു.
12.336.74
यं समासाद्य वेगेन दिशामन्तं प्रपेदिरे ।
दक्षस्य दशपुत्राणां सहस्राणि प्रजापतेः ॥ १२.३३६.७४ ॥
വേഗത്തോടെ ഏതിനെ പ്രാപിച്ച് ദിക്കുകളുടെ അറ്റംവരെ പോയോ, പ്രജാപതി ദക്ഷന്റെ പത്തു പുത്രന്മാരുടെ ആയിരങ്ങൾ.
12.336.75
येन सृष्टः पराभूतो यात्येव न निवर्तते ।
परावहो नाम परो वायुः स दुरतिक्रमः ॥ १२.३३६.७५ ॥
ആരാൽ അയക്കപ്പെട്ട് തോറ്റ് പോകുന്നുവോ, മടങ്ങില്ല; അത് പരാവഹം എന്ന പരമവായു, അതിക്രമിക്കാൻ പ്രയാസമുള്ളത്.
12.336.76
एवमेतेऽदितेः पुत्रा मारुताः परमाद्भुताः ।
अनारतं ते संवान्ति सर्वगाः सर्वधारिणः ॥ १२.३३६.७६ ॥
ഇങ്ങനെ അദിതിയുടെ ഈ പുത്രന്മാരായ മരുത്തുകൾ അത്യത്ഭുതരാണ്; അവർ നിരന്തരം വീശുന്നു, എല്ലായിടത്തും സഞ്ചരിക്കുന്നു, എല്ലാത്തിനെയും താങ്ങുന്നു.
12.336.77
एतत्तु महदाश्चर्यं यदयं पर्वतोत्तमः ।
कम्पितः सहसा तेन वायुनाऽतिप्रवायता ॥ १२.३३६.७७ ॥
ഇത് വലിയ അത്ഭുതം തന്നെ; ഈ ശ്രേഷ്ഠപർവ്വതം ആ കാറ്റിന്റെ അതിശക്തമായ വീശലിനാൽ പെട്ടെന്ന് കുലുങ്ങി.
12.336.78
विष्णोर्निः श्वासवातोऽयं यदा वेगसमीरितः ।
सहसोदीर्यते तात जगत्प्रव्यथते तदा ॥ १२.३३६.७८ ॥
വിഷ്ണുവിന്റെ നിശ്വാസവായു വേഗത്തിൽ പ്രേരിതമായി പെട്ടെന്ന് ഉയരുമ്പോൾ, അല്ലയോ പുത്രാ, അപ്പോൾ ലോകം കുലുങ്ങുന്നു.
12.336.79
तस्माद्ब्रह्मविदो ब्रह्म नाधीयन्तेऽतिवायति ।
वायोर्वायुभयं ह्युक्तं ब्रह्म तत्पीडितं भवेत् ॥ १२.३३६.७९ ॥
അതിനാൽ ബ്രഹ്മജ്ഞാനികൾ കാറ്റ് അതിശക്തമായി വീശുമ്പോൾ വേദം പഠിക്കുന്നില്ല. കാറ്റിൽ നിന്ന് കാറ്റിനുതന്നെ ഭയമുണ്ടെന്ന് പറയപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്; അപ്പോൾ ആ ബ്രഹ്മം പീഡിതമാകുന്നു.
12.336.80
एतावदुक्त्वा वचनं पराशरसुतः प्रभुः ।
उक्त्वा पुत्रमधीष्वेति व्योमगङ्गामगात्तदा ॥ १२.३३६.८० ॥
ഇത്രയും പറഞ്ഞ് പരാശരന്റെ പുത്രനായ പ്രഭു, മകനോട് 'പഠിക്കുക' എന്ന് പറഞ്ഞ് അപ്പോൾ ആകാശഗംഗയിലേക്ക് പോയി.