มหาภารตะ · อัธยายะ 12.343
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.343.1
स एवमुक्तो द्विपदां वरिष्ठो ।
नारायणेनोत्तमपूरुषेण।
जगाद वाक्यं द्विपदां वरिष्ठं ।
नारायणं लोकहिताधिवासम् ॥ १२.३४३.१ ॥
เมื่อถูกพระนารายณ์ผู้เป็นปุรุษสูงสุดตรัสถามเช่นนั้น ผู้ประเสริฐที่สุดในหมู่มนุษย์จึงกล่าวถ้อยคำเหล่านี้แก่พระนารายณ์ผู้สถิตเพื่อประโยชน์แก่โลกทั้งปวง
12.343.2
यदर्थमात्मप्रभवेह जन्म ।
त्वयोत्तमं धर्मगृहे चतुर्धा।
तत्साध्यतां लोकहितार्थमद्य ।
गच्छामि द्रष्टुं प्रकृतिं तवाद्याम् ॥ १२.३४३.२ ॥
พระองค์ผู้เกิดจากตนเอง ทรงอุบัติในโลกนี้และทรงเป็นยอดแห่งธรรมในรูปสี่ประการในเรือนแห่งธรรม ขอให้สิ่งที่เป็นเหตุแห่งการอุบัติของพระองค์นั้นจงสำเร็จเพื่อประโยชน์แก่โลกทั้งปวงในวันนี้ ข้าพระองค์จะไปเฝ้าดูพระสภาวะปัจจุบันของพระองค์
12.343.3
वेदाः स्वधीता मम लोकनाथ ।
तप्तं तपो नानृतमुक्तपूर्वम्।
पूजां गुरूणां सततं करोमि ।
परस्य गुह्यं न तु भिन्नपूर्वम् ॥ १२.३४३.३ ॥
ข้าแต่พระเจ้าแห่งโลก ข้าพระองค์ได้ศึกษาพระเวทจนชำนาญ และได้บำเพ็ญตบะแล้ว ข้าพระองค์ไม่เคยกล่าวมุสาวาทมาก่อน ข้าพระองค์บูชาครูบาอาจารย์อยู่เสมอ และไม่เคยเปิดเผยความลับของผู้อื่นมาก่อนเลย
12.343.4
गुप्तानि चत्वारि यथागमं मे ।
शत्रौ च मित्रे च समोस्मि नित्यम्।
तं चादिदेवं सततं प्रपन्न ।
एकान्तभावेन वृणोभ्यजस्रम् ॥ १२.३४३.४ ॥
ข้าพระองค์รักษาคำปฏิญาณสี่ประการที่เป็นความลับตามที่พระคัมภีร์กำหนด ข้าพระองค์มีใจเสมอกันต่อศัตรูและมิตรอยู่เป็นนิตย์ ข้าพระองค์พึ่งพิงพระเจ้าองค์ปฐมนั้นอยู่เสมอ และด้วยใจที่มุ่งมั่นเพียงหนึ่งเดียว ข้าพระองค์เลือกพระองค์เพียงผู้เดียวโดยไม่หยุดยั้ง
12.343.5
एभिर्विशेषैः परिशृद्धसत्वः ।
कस्मान्न पश्येयमनन्तमीशम्।
तत्पारमेष्ठ्यस्य वचो निशम्य ।
नारायणः शाश्वतधर्मगोप्ता ॥ १२.३४३.५ ॥
ด้วยคุณสมบัติพิเศษเหล่านี้ เมื่อจิตใจบริสุทธิ์แล้ว ไฉนข้าพระองค์จะไม่ได้เห็นพระผู้เป็นเจ้าผู้ไม่มีที่สิ้นสุดเล่า เมื่อพระนารายณ์ ผู้ทรงรักษาธรรมนิรันดร์ ได้ทรงฟังถ้อยคำของผู้สถิตในที่สูงสุดนั้นแล้ว ก็ตรัสว่า
12.343.6
गच्छेति तं नारदमुक्तबान्स ।
संपूजयित्वा विधिवत्क्रियाभिः।
ततो विसृष्टः परमेष्ठिपुत्रः ।
सोऽभ्यर्चयित्वा तमृषिं पुराणम् ॥ १२.३४३.६ ॥
"จงไปเถิด" พระองค์ตรัสแก่พระนารท ครั้นบูชาท่านตามพิธีกรรมโดยชอบแล้ว บุตรของพระปรเมษฐินจึงได้รับอนุญาตให้ไป แล้วท่านก็บูชาฤๅษีผู้เก่าแก่นั้น
12.343.7
खमुत्पपातोत्तमयोगयुक्त ।
स्ततोऽधिमेरौ सहसा निलिल्ये।
तत्रावतस्थे च मुनिर्मुर्हुत ।
मेकान्तमासाद्य गिरेः स शृङ्क्ते ॥ १२.३४३.७ ॥
ท่านผู้ประกอบด้วยโยคะอันยอดเยี่ยมได้ลอยขึ้นไปในอากาศ แล้วก็หายลับไปเหนือเขาเมรุในทันใด ฤๅษีได้ยืนอยู่ที่นั่นชั่วขณะ แล้วเมื่อไปถึงยอดเขาอันสงบสงัด ท่านก็พำนักอยู่ที่นั่น
12.343.8
आलोकयन्नुत्तरपश्चिमेन ।
ददर्श चाप्यद्भुतमुक्तरूपम्।
क्षीरोदधेर्योत्तरतो हि द्वीपः ।
श्वेतः स नाम्ना प्रथितो विशालः ॥ १२.३४३.८ ॥
ท่านมองไปทางทิศเหนือและทิศตะวันตก แล้วก็เห็นเกาะอันอัศจรรย์ที่มีรูปลักษณ์อันกล่าวไว้แล้ว เกาะนั้นอยู่ทางทิศเหนือของมหาสมุทรน้ำนม มีชื่อเสียงกว้างใหญ่ในนามว่าศเวตทวีป
12.343.9
मेरोः सहस्रैः स हि योजनानां ।
द्वात्रिंशतोर्ध्वं कविभिर्निरुक्तः।
अनिन्द्रियाश्चानशनाश्च तत्र ।
निष्पन्दहीनाः सुसुगन्धिनस्ते ॥ १२.३४३.९ ॥
ผู้รู้กล่าวว่า เกาะนั้นอยู่ห่างจากเขาเมรุหลายพันโยชน์ และสูงขึ้นไปอีกสามสิบสองโยชน์ ที่นั่นมีสัตว์ที่ไม่มีอินทรีย์และไม่กินอาหาร ไม่เคลื่อนไหว และมีกลิ่นหอมยิ่งนัก
12.343.10
श्वेताः पुमांसो गतसर्वपापा ।
श्चक्षुर्मुषः पापकृतां नराणाम्।
वज्रास्थिकायाः सममानोन्माना ।
दिव्यावयवरूपाः शुभसारोपेताः ॥ १२.३४३.१० ॥
พวกเขาเป็นบุรุษผิวขาว พ้นจากบาปทั้งปวง เป็นผู้ขโมยดวงตาของมนุษย์ผู้กระทำบาป ร่างกายของพวกเขามีกระดูกแข็งดุจเพชร มีขนาดและสัดส่วนเท่ากัน อวัยวะของพวกเขามีรูปทิพย์ ประกอบด้วยสาระแห่งความเป็นมงคล
12.343.11
छत्राकृतिशीर्षा मेघौघनिनादाः ।
सममुष्कचतुष्का राजीवच्छदपादाः।
षष्ठ्या दन्तैर्युक्ताः शुक्लैरष्टाभिर्दंष्ट्राभिर्ये ।
जिह्वाभिर्ये विश्ववक्रंलेलिह्यन्ते सूर्यप्रख्यम् ॥ १२.३४३.११ ॥
มีศีรษะรูปร่มฉัตร มีเสียงคำรามดุจกลุ่มเมฆ มีแขนขาสี่คู่เท่ากัน และมีเท้าดุจกลีบบัว มีฟันหกสิบซี่ และมีเขี้ยวขาวแปดซี่ พวกเขาใช้ลิ้นเลียใบหน้าดุจดวงอาทิตย์ของโลกทั้งสิ้น
12.343.13
सर्वे तस्य निसर्ग इति ।
युधिष्ठिर उवाच।
अनिन्द्रिया निराहारा अनिष्पन्दाः सुगन्धिनः ।
कथं ते पुरुषा जाताः का तेषां गतिरुत्तमा ॥ १२.३४३.१३ ॥
ทั้งหมดนี้เป็นธรรมชาติของพวกเขา ยุธิษฐิระตรัสว่า บุรุษเหล่านั้นเกิดมาได้อย่างไร ไม่มีอินทรีย์ ไม่มีอาหาร ไม่เคลื่อนไหว และมีกลิ่นหอม อะไรคือคติอันสูงสุดของพวกเขา
12.343.14
ये च मुक्ता भवन्तीह नरा भरतसत्तम ।
तेषां लक्षणमेतद्धि तच्छ्वेतद्द्वीपवासिनाम् ॥ १२.३४३.१४ ॥
ข้าแต่ผู้ประเสริฐที่สุดในพงศ์ภรต คนเหล่าใดในโลกนี้ที่ได้หลุดพ้น นี่คือเครื่องหมายของคนเหล่านั้น นี่คือเครื่องหมายของผู้อยู่อาศัยบนศเวตทวีป
12.343.15
तस्मान्मे संशयं छिन्धि परं कौतूहलं हि मे ।
त्वं हि सर्वकथारामस्त्वां चैवोपाश्रिता वयम् ॥ १२.३४३.१५ ॥
ฉะนั้นขอพระองค์โปรดตัดข้อสงสัยของข้าพระองค์ ความอยากรู้ของข้าพระองค์นั้นมากนัก พระองค์ทรงรื่นรมย์ในการเล่าเรื่องทั้งปวง และข้าพระองค์ทั้งหลายก็ได้พึ่งพิงพระองค์แล้ว
12.343.16
विस्तीर्णैषा कथा राजञ्श्रुता मे पितृसन्निधौ ।
यैषा तव हि वक्तव्या कथासारो हि सा मता ॥ १२.३४३.१६ ॥
ข้าแต่พระราชา ข้าพระองค์ได้ฟังเรื่องราวอันพิสดารนี้ในสำนักของบิดา เรื่องนี้ควรที่จะเล่าให้พระองค์ฟัง เพราะถือกันว่าเป็นแก่นสารของเรื่องทั้งหมด
12.343.17
शन्तनोः कथयामास नारदो मुनिसत्तमः ।
राज्ञा पृष्टः पुरा प्राह तत्राहं श्रुतवान्पुरा ॥ १२.३४३.१७ ॥
พระนารทผู้ประเสริฐที่สุดในหมู่ฤๅษีได้เล่าเรื่องนี้แก่ท้าวศันตนุ เมื่อพระราชาทรงถามในกาลก่อน ท่านจึงได้กล่าว และข้าพระองค์ก็ได้ฟังมาแล้วในกาลก่อนที่นั่น
12.343.18
राजोपरिचरो नाम बभूवाधिपतिर्भुवः ।
आखण्डलसखः ख्यातो भक्तो नारायणं हरिं ॥ १२.३४३.१८ ॥
มีพระราชาพระนามว่าอุปริจร ได้เป็นผู้ปกครองแผ่นดิน ทรงมีชื่อเสียงว่าเป็นสหายของพระอินทร์ และทรงเป็นผู้ภักดีต่อพระนารายณ์ฮริ
12.343.19
धार्मिको नित्यभक्तश्च पितुर्नित्यमतन्द्रितः ।
साम्राज्यं तेन संप्राप्तं नारायणवरात्पुरा ॥ १२.३४३.१९ ॥
ทรงเป็นผู้ทรงธรรม ภักดีอยู่เป็นนิตย์ และไม่เคยเกียจคร้านในการรับใช้บิดาเลย ในกาลก่อน พระองค์ได้รับอาณาจักรอันยิ่งใหญ่ด้วยพระพรของพระนารายณ์
12.343.20
सात्वतं विधिमास्थाय प्राक्सूर्यमुखनिःसृतम् ।
पूजयामास देवेशं तच्छेषेण पितामहान् ॥ १२.३४३.२० ॥
พระองค์ทรงปฏิบัติตามพิธีสาตวตะที่ออกมาจากพระโอษฐ์ของพระอาทิตย์ในกาลก่อน ทรงบูชาพระผู้เป็นใหญ่แห่งเทพเจ้า และด้วยส่วนที่เหลือจากเครื่องบูชานั้นพระองค์ก็บูชาบรรพบุรุษ
12.343.21
पितृशेषेण विप्रांश्च संविभज्याश्रितांश्च सः ।
शेषान्नभुक्सत्यपरः सर्वभूतेष्वहिंसकः ॥ १२.३४३.२१ ॥
ด้วยส่วนที่เหลือของบรรพบุรุษ พระองค์ทรงแบ่งปันแก่พราหมณ์และผู้ที่พึ่งพิงพระองค์ แล้วทรงกินอาหารที่เหลือ ทรงมุ่งมั่นในสัจจะ และไม่เบียดเบียนสรรพสัตว์
12.343.22
सर्वभावेन भक्तः स देवदेवं जनार्दनम् ।
अनादिमध्यनिधनं लोककर्तारमव्ययम् ॥ १२.३४३.२२ ॥
ท่านผู้นั้นอุทิศตนทั้งหมดต่อพระชนารทนะ เทพแห่งเทพทั้งปวง ผู้ไม่มีการเริ่มต้น ท่ามกลาง หรือที่สิ้นสุด ผู้สร้างโลกทั้งหลาย ผู้ไม่เสื่อมสลาย
12.343.23
तस्य नारायणे भक्तिं वहतोऽमित्रकर्शिनः ।
एकशय्यासनं देवो दत्तवान्देवराट् स्वयम् ॥ १२.३४३.२३ ॥
พระเทพแห่งเทพ จ้าวแห่งเทวดา ทรงประทานที่นอนและที่นั่งร่วมกันแก่ท่านผู้มีความภักดีต่อพระนารายณ์และปราบศัตรูได้ พระองค์ทรงพระประสงค์ให้เป็นเช่นนั้นด้วยพระองค์เอง
12.343.24
आत्मराज्यं धनं चैव कलत्रं वाहनं तथा ।
यत्तद्भागवतं सर्वमिति तत्प्रेषितं सदा ॥ १२.३४३.२४ ॥
อาณาจักรของตน ทรัพย์ ภรรยา ยานพาหนะ และสิ่งอื่นทั้งหมด ถือว่าเป็นของผู้ภักดี และส่งไปถวายท่านเสมอ
12.343.25
काम्यनैमित्तिका राजन्यज्ञियाः परमक्रियाः ।
सर्वाः सात्वतमास्थाय विधिं चक्रे समाहितः ॥ १२.३४३.२५ ॥
ข้าแต่พระราชา ท่านยึดถือแนวทางของสาตวตะ ประกอบพิธีกรรมทั้งหมดด้วยใจที่ตั้งมั่น ทั้งพิธีที่ทำด้วยความปรารถนา พิธีตามโอกาส บูชายัญของกษัตริย์ และการปฏิบัติอันสูงสุดทั้งปวง
12.343.26
पाञ्चरात्रविदो मुख्यास्तस्य गेहे महात्मनः ।
वरान्नं भगवत्प्रोक्तं भुञ्जते वाऽग्रभोजनम् ॥ १२.३४३.२६ ॥
ผู้รู้ปัญจราตระที่เป็นเลิศ ในเรือนของท่านผู้มีจิตใจยิ่งใหญ่นั้น ฉันอาหารชั้นดีที่พระผู้เป็นเจ้าตรัสไว้ หรือรับส่วนอาหารแรกเป็นพิเศษ
12.343.27
तस्य प्रशासतो राज्यं धर्मेणामित्रघातिनः ।
नानृता वाक्समभवन्मनो दुष्टं न चाभवत्।
न च कायेन कृतवान्स पापं परमण्वपि ॥ १२.३४३.२७ ॥
ขณะที่ท่านผู้ปราบศัตรูปกครองอาณาจักรด้วยธรรม คำพูดของท่านไม่มีความเท็จ ใจของท่านไม่เสื่อมเสีย และท่านไม่ได้ทำบาปแม้เล็กน้อยด้วยกาย
12.343.28
ये हि ते ऋषयः ख्याताः सप्त चित्रशिखण्डिनः ।
तैरेकमतिभिर्भूत्वा यत्प्रोक्तं शास्त्रमुत्तमम् ॥ १२.३४३.२८ ॥
เหล่าฤๅษีทั้งเจ็ดผู้มีชื่อเสียง ซึ่งเรียกกันว่าจิตรศิขัณฑินนั้น เมื่อมีความคิดเป็นหนึ่งเดียวกันแล้ว ได้ประกาศคัมภีร์อันสูงสุดนี้
12.343.29
वेदैश्चतुर्भिः समितं कृतं मेरौ महागिरौ ।
आस्यैः सप्तभिरुद्गीर्णं लोकधर्ममनुत्तमम् ॥ १२.३४३.२९ ॥
แต่งขึ้นบนเขาเมรุอันยิ่งใหญ่ สมบูรณ์ด้วยพระเวททั้งสี่ และเปล่งออกจากปากทั้งเจ็ด เป็นธรรมอันสูงสุดของโลก
12.343.30
मरीचिरत्र्यङ्गिरसौ पुलस्त्यः पुलहः क्रतुः ।
वसिष्ठश्च महातेजास्ते हि चित्रशिखण्डिनः ॥ १२.३४३.३० ॥
มรีจิ อตริ อังคิรส ปุลัสตยะ ปุลหะ กระตุ และวสิษฐะผู้มีรัศมีอันยิ่งใหญ่ เหล่านี้แหละคือจิตรศิขัณฑิน
12.343.31
सप्त प्रकृतयो ह्येतास्तथा स्वायंभुवोऽष्टमः ।
एताभिर्धार्यते लोकस्ताभ्याः शास्त्रं विनिःसृतं ॥ १२.३४३.३१ ॥
เหล่านี้คือประกฤติทั้งเจ็ด และองค์ที่แปดคือสวายัมภุวะ (มนุ) โลกดำรงอยู่ได้ด้วยท่านเหล่านี้ และคัมภีร์ได้เกิดขึ้นจากท่านเหล่านี้
12.343.32
एकाग्रमनसो दान्ता मुनयः संयमे रताः ।
भूतभव्यभविष्यज्ञाः सत्यधर्मपरायणाः ॥ १२.३४३.३२ ॥
เหล่าฤๅษีผู้มีจิตแน่วแน่ ข่มใจได้ ยินดีในการสำรวม ผู้รู้อดีต อนาคต และปัจจุบัน ยึดมั่นในความจริงและธรรม
12.343.33
इदं श्रेय इदं ब्रह्म इदं हितमनुत्तमम् ।
लोकान्संचिन्त्य मनसा ततः शास्त्रं प्रचक्रिरे ॥ १२.३४३.३३ ॥
นี่คือความดีสูงสุด นี่คือพรหมัน นี่คือประโยชน์อันยอดเยี่ยม เมื่อพิจารณาโลกทั้งหลายด้วยใจอย่างถ้วนถี่แล้ว ท่านจึงได้แต่งคัมภีร์นั้น
12.343.34
तत्र धर्मार्थकामा हि मोक्षः पश्चाच्च कीर्तितः ।
मर्यादा विविधाश्चैव दिवि भूमौ च संस्थिताः ॥ १२.३४३.३४ ॥
ในคัมภีร์นั้น ธรรม อรรถ และกามถูกแสดงไว้ ส่วนโมกษะถูกประกาศไว้เป็นลำดับหลัง และขอบเขตต่าง ๆ ที่ตั้งอยู่ทั้งในสวรรค์และบนแผ่นดิน ก็ถูกสอนไว้ในที่นั้นด้วย
12.343.35
आराध्य तपसा देवं हरिं नारायणं प्रभुम् ।
दिव्यं वर्षसहस्रं वै सर्वे ते ऋषिभिः सह ॥ १२.३४३.३५ ॥
เหล่าฤๅษีทั้งปวงพร้อมด้วยฤๅษีอื่น ๆ บูชาพระเจ้าหริ คือพระนารายณ์ผู้เป็นใหญ่ด้วยการบำเพ็ญตบะ เป็นเวลาหนึ่งพันปีทิพย์
12.343.36
नारायणानुशिष्टा हि तदा देवी सरस्वती ।
विवेश तानृषीन्सर्वाल्लोँकानां हितकाम्यया ॥ १२.३४३.३६ ॥
ครั้งนั้น พระแม่สรัสวดีผู้ได้รับคำสั่งจากพระนารายณ์ ด้วยความปรารถนาเพื่อประโยชน์สุขของโลก ได้เข้าสู่เหล่าฤๅษีทั้งปวงนั้น
12.343.37
ततः प्रवर्तिता सम्यक्तपोविद्भिर्द्विजातिभिः ।
शब्दे चार्थे च हेतौ च एषा प्रथमसर्गजा ॥ १२.३४३.३७ ॥
จากนั้น ความรู้นี้ซึ่งเกิดขึ้นในการสร้างโลกครั้งแรก ได้รับการเผยแพร่อย่างถูกต้องโดยพราหมณ์ผู้รู้ตบะ ทั้งในเสียง ความหมาย และเหตุผล
12.343.38
आदावेव हि तच्छास्त्रमोंकारस्वरपूजितम् ।
ऋषिभिः श्रावितं तत्र यत्र कारुणिकोह्यसौ ॥ १२.३४३.३८ ॥
ตั้งแต่แรกเริ่มทีเดียว คัมภีร์นั้นได้รับการเคารพด้วยเสียงโอม ฤๅษีทั้งหลายได้ท่องคัมภีร์นั้นในที่ที่พระองค์ผู้มีพระกรุณาประทับอยู่
12.343.39
ततः प्रसन्नो भगवाननिर्दिष्टशरीरगः ।
ऋषीनुवाच तान्सर्वानदृश्यः पुरुषोत्तमः ॥ १२.३४३.३९ ॥
จากนั้น พระผู้เป็นเจ้าผู้ทรงพระคุณ ทรงพอพระทัย เสด็จไปในพระวรกายที่ไม่ได้กำหนดไว้ และตรัสแก่เหล่าฤๅษีทั้งปวงนั้น พระองค์ผู้เป็นบุรุษสูงสุดซึ่งมองไม่เห็น
12.343.40
कृतं शतसहस्रं हि श्लोकानां हितमुत्तमम् ।
लोकतन्त्रस्य कृत्स्नस्य यस्माद्धर्मः प्रवर्तते ॥ १२.३४३.४० ॥
คัมภีร์อันสูงสุดและเป็นประโยชน์ประกอบด้วยหนึ่งแสนโศลกได้ถูกแต่งขึ้นแล้ว เพราะจากคัมภีร์นี้ธรรมของระเบียบแห่งโลกทั้งสิ้นย่อมดำเนินไป
12.343.41
प्रवृत्तौ च निवृत्तौ च यस्मादेतद्भविष्यति ।
यजुर्ऋक्सामभिर्जुष्टमथर्वाङ्गिरसैस्तथा ॥ १२.३४३.४१ ॥
เพราะสิ่งนี้จะเป็นไปทั้งในการดำเนินชีวิตและในการสละออก ได้รับการยึดถือโดยยชุรเวท ฤคเวท สามเวท และเช่นเดียวกันโดยอถรรพเวทและอังคีรส
12.343.42
यथाप्रमाणं हिं मया कृतो ब्रह्म प्रसादतः ।
रुद्रश्च क्रोधजो विप्रा यूयं प्रकृतयस्तथा। ॥ १२.३४३.४२ ॥
ตามขนาดที่เป็นอยู่ ข้าพเจ้าสร้างสิ่งนี้ขึ้นด้วยพระกรุณาของพระพรหม รุทรเกิดจากความโกรธ และพวกท่านผู้เป็นพราหมณ์ก็เป็นธรรมชาติ (ของการสร้าง) เช่นกัน
12.343.43
सूर्याचन्द्रमसौ वायुर्भूमिरापोऽग्निरेव च ।
सर्वे च नक्षत्रगणा यच्च भूताभिशब्दितम् ॥ १२.३४३.४३ ॥
พระอาทิตย์และพระจันทร์ ลม แผ่นดิน น้ำ และไฟด้วย ดาวฤกษ์ทั้งหมด และสิ่งใดก็ตามที่เรียกว่าสิ่งมีชีวิต
12.343.44
अधिकारेषु वर्तन्ते यथास्वं ब्रह्मवादिनः ।
सर्वे प्रमाणं हि यथा तथा तच्छास्त्रमुत्तमम् ॥ १२.३४३.४४ ॥
ผู้กล่าวพรหมันดำรงอยู่ในขอบเขตของตน ทุกคนเป็นที่ยอมรับได้ และคัมภีร์อันสูงสุดนั้นก็เช่นกัน
12.343.45
भविष्यति प्रमाणं वै एतन्मदनुशासनम् ।
तस्मात्प्रवक्ष्यते धर्मान्मनुः स्वायंभुवः स्वयम् ॥ १२.३४३.४५ ॥
คำสั่งสอนของเรานี้จะเป็นที่ยอมรับอย่างแน่นอน ดังนั้น มนุ ผู้เป็นบุตรของสวายัมภูวะจะประกาศธรรมด้วยพระองค์เอง
12.343.46
उशना बृहस्पतिश्चैव यदोत्पन्नौ भविष्यतः ।
तदा प्रवक्ष्यतः शास्त्रं युष्मन्मतिभिरुद्धृतम् ॥ १२.३४३.४६ ॥
เมื่ออุศนสและพฤหัสบดีจะเกิดขึ้นในภายหลัง ทั้งสองจะประกาศคัมภีร์ที่ท่านทั้งหลายได้ดึงออกมาด้วยปัญญาของตน
12.343.47
स्वायंभुवेषु धर्मेषु शास्त्रे चोशनसा कृते ।
बृहस्पतिमते चैव लोकेषु प्रतिचारिते ॥ १२.३४३.४७ ॥
ในหน้าที่ทางธรรมของสวายัมภูวะ ในคัมภีร์ที่อุศนสแต่งขึ้น และในคำสอนของพฤหัสบดี ซึ่งได้แพร่หลายไปในโลกทั้งหลาย
12.343.48
युष्मत्कृतमिदं शास्त्रं प्रजापालो वसुस्ततः ।
बृहस्पतिसकाशाद्वै प्राप्स्यते द्विजसत्तमाः ॥ १२.३४३.४८ ॥
คัมภีร์ที่ท่านทั้งหลายแต่งขึ้นนี้ ข้าแต่ผู้ประเสริฐในหมู่ทวิชาติ พระเจ้าวสุผู้ปกป้องประชาชน จะได้รับจากพฤหัสบดี
12.343.49
स हि मद्भावनिरतो मद्भक्तश्च भविष्यति ।
तेन शास्त्रेण लोकेषु क्रियाः सर्वाः करिष्यति ॥ १२.३४३.४९ ॥
พระองค์จะมีใจมั่นในการภาวนาถึงเรา และจะเป็นสาวกของเรา ด้วยคัมภีร์นั้น พระองค์จะประกอบพิธีกรรมทั้งปวงในโลกทั้งหลาย
12.343.50
एतद्धि युष्मच्छास्त्राणां शास्त्रमुत्तमसंज्ञितम् ।
एतदर्थ्यं च धर्म्यं च रहस्यं चैतदुत्तमम् ॥ १२.३४३.५० ॥
นี่คือคัมภีร์ที่ได้รับการขนานนามว่าสูงสุดในบรรดาคัมภีร์ของท่านทั้งหลาย คัมภีร์นี้มีประโยชน์เพื่อจุดหมายนี้ เป็นธรรมอันชอบ เป็นความลับ และสูงสุด
12.343.51
अस्य प्रवर्तनाच्चैव प्रजावन्तो भविष्यथ ।
स च राजश्रिया युक्तो भविष्यति महान्वसुः ॥ १२.३४३.५१ ॥
เมื่อคัมภีร์นี้ได้รับการเผยแผ่ ท่านทั้งหลายจะมีลูกหลาน และพระเจ้าวสุผู้ยิ่งใหญ่นั้นจะเพียบพร้อมด้วยสิริแห่งราชา
12.343.52
संस्थिते तु नृपे तस्मिञ्शास्त्रमेतत्सनातनम् ।
अन्तर्धास्यति तत्सर्वमेतद्वः कथितं मया ॥ १२.३४३.५२ ॥
เมื่อพระราชานั้นสิ้นพระชนม์ไป คัมภีร์นี้อันเป็นนิรันดร์จะเลือนหายไป ทั้งหมดนี้เราได้บอกแก่ท่านทั้งหลายแล้ว
12.343.53
एतावदुक्त्वा वचनमदृश्यः पुरुषोत्तमः ।
विसृज्य तानृषीन्सर्वान्कामपि प्रसृतो दिशम् ॥ १२.३४३.५३ ॥
เมื่อกล่าวถ้อยคำเพียงเท่านี้แล้ว พระปุรุโษดมผู้มองไม่เห็นก็ส่งฤๅษีทั้งหมดนั้นไป แล้วเสด็จไปยังทิศใดทิศหนึ่ง
12.343.54
ततस्ते लोकपितरः सर्वलोकार्थचिन्तकाः ।
प्रावर्तयन्त तच्छास्त्रं धर्मयोनिं सनातनम् ॥ १२.३४३.५४ ॥
จากนั้น บรรพบุรุษแห่งโลกเหล่านั้น ผู้คิดถึงประโยชน์ของโลกทั้งปวง ก็เผยแผ่คัมภีร์นั้น อันเป็นนิรันดร์และเป็นต้นกำเนิดแห่งธรรม
12.343.55
उत्पन्नेऽङ्गिरसे चैव युगे प्रथमकल्पिते ।
साङ्गोपनिषदं शास्त्रं स्थापयित्वा बृहस्पतौ ॥ १२.३४३.५५ ॥
เมื่อตระกูลอังคิรสได้บังเกิดขึ้นในยุคแรกที่กำหนดไว้ และได้ตั้งคัมภีร์พร้อมด้วยองค์ประกอบและอุปนิษัทไว้ในพฤหัสบดีแล้ว
12.343.56
जग्मुर्यथेप्सितं सर्वलोकानां सर्वधर्मप्रवर्तकाः ॥ १२.३४३.५६ ॥
ผู้เผยแผ่ธรรมทั้งปวงก็เสด็จไปยังที่ที่ปรารถนาทั่วทุกโลก