മഹാഭാരതം · അധ്യായം 12.343
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.343.1
स एवमुक्तो द्विपदां वरिष्ठो ।
नारायणेनोत्तमपूरुषेण।
जगाद वाक्यं द्विपदां वरिष्ठं ।
नारायणं लोकहिताधिवासम् ॥ १२.३४३.१ ॥
ഉത്തമപുരുഷനായ നാരായണൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, മനുഷ്യരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവൻ ലോകഹിതത്തിൽ വസിക്കുന്ന നാരായണനോട് ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
12.343.2
यदर्थमात्मप्रभवेह जन्म ।
त्वयोत्तमं धर्मगृहे चतुर्धा।
तत्साध्यतां लोकहितार्थमद्य ।
गच्छामि द्रष्टुं प्रकृतिं तवाद्याम् ॥ १२.३४३.२ ॥
നിങ്ങൾ സ്വയംഭൂവായി ഇവിടെ ജനിച്ചതിന്റെ ഉദ്ദേശ്യം, ധർമ്മഗൃഹത്തിൽ നാലു രൂപങ്ങളിൽ ഉത്തമനായതിന്റെ ഉദ്ദേശ്യം, ഇപ്പോൾ ലോകഹിതത്തിനായി സാധിക്കട്ടെ. നിങ്ങളുടെ ഇന്നത്തെ പ്രകൃതി കാണാൻ ഞാൻ പോകുന്നു.
12.343.3
वेदाः स्वधीता मम लोकनाथ ।
तप्तं तपो नानृतमुक्तपूर्वम्।
पूजां गुरूणां सततं करोमि ।
परस्य गुह्यं न तु भिन्नपूर्वम् ॥ १२.३४३.३ ॥
ലോകനാഥാ, ഞാൻ വേദങ്ങൾ നന്നായി പഠിച്ചിട്ടുണ്ട്, തപസ്സ് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്, മുമ്പ് അസത്യം പറഞ്ഞിട്ടില്ല. ഗുരുക്കന്മാരെ എപ്പോഴും പൂജിക്കുന്നു, മറ്റൊരാളുടെ രഹസ്യം മുമ്പ് ഒരിക്കലും ഭേദിച്ചിട്ടില്ല.
12.343.4
गुप्तानि चत्वारि यथागमं मे ।
शत्रौ च मित्रे च समोस्मि नित्यम्।
तं चादिदेवं सततं प्रपन्न ।
एकान्तभावेन वृणोभ्यजस्रम् ॥ १२.३४३.४ ॥
ശാസ്ത്രമനുസരിച്ച് എനിക്ക് നാല് രഹസ്യ നിയമങ്ങളുണ്ട്; ശത്രുവിനോടും മിത്രത്തോടും ഞാൻ എപ്പോഴും സമഭാവത്തിലാണ്. ആ ആദിദേവനെ നിരന്തരം ശരണം പ്രാപിച്ച്, ഏകാഗ്രഭക്തിയോടെ ഇടവിടാതെ അവനെ തന്നെ വരിക്കുന്നു.
12.343.5
एभिर्विशेषैः परिशृद्धसत्वः ।
कस्मान्न पश्येयमनन्तमीशम्।
तत्पारमेष्ठ्यस्य वचो निशम्य ।
नारायणः शाश्वतधर्मगोप्ता ॥ १२.३४३.५ ॥
ഈ വിശേഷ ഗുണങ്ങളാൽ ശുദ്ധസത്വനായ ഞാൻ അനന്തേശ്വരനെ എന്തുകൊണ്ട് കാണാതിരിക്കണം? പരമധാമത്തിന്റെ ആ വാക്ക് കേട്ട്, ശാശ്വതധർമ്മത്തിന്റെ രക്ഷകനായ നാരായണൻ (മറുപടി പറഞ്ഞു).
12.343.6
गच्छेति तं नारदमुक्तबान्स ।
संपूजयित्वा विधिवत्क्रियाभिः।
ततो विसृष्टः परमेष्ठिपुत्रः ।
सोऽभ्यर्चयित्वा तमृषिं पुराणम् ॥ १२.३४३.६ ॥
"പോകൂ" എന്ന് അദ്ദേഹം നാരദനോട് പറഞ്ഞു. വിധിപ്രകാരം ക്രിയകളാൽ അദ്ദേഹത്തെ പൂജിച്ചശേഷം പരമേഷ്ഠിയുടെ പുത്രൻ യാത്രയയക്കപ്പെട്ടു. ആ പുരാതന ഋഷിയെ അദ്ദേഹം വണങ്ങി.
12.343.7
खमुत्पपातोत्तमयोगयुक्त ।
स्ततोऽधिमेरौ सहसा निलिल्ये।
तत्रावतस्थे च मुनिर्मुर्हुत ।
मेकान्तमासाद्य गिरेः स शृङ्क्ते ॥ १२.३४३.७ ॥
ഉത്തമയോഗത്താൽ യുക്തനായ അദ്ദേഹം ആകാശത്തേക്ക് ഉയർന്നു. പിന്നെ മേരുവിന് മുകളിൽ പെട്ടെന്ന് മറഞ്ഞു. അവിടെ മുനി ഒരു നിമിഷം നിന്നു; പർവതത്തിന്റെ ഏകാന്തമായ ഒരു ശൃംഗത്തിൽ എത്തി അദ്ദേഹം നിന്നു.
12.343.8
आलोकयन्नुत्तरपश्चिमेन ।
ददर्श चाप्यद्भुतमुक्तरूपम्।
क्षीरोदधेर्योत्तरतो हि द्वीपः ।
श्वेतः स नाम्ना प्रथितो विशालः ॥ १२.३४३.८ ॥
വടക്കുപടിഞ്ഞാറ് ദിക്കിലേക്ക് നോക്കുമ്പോൾ അദ്ദേഹം അത്ഭുതരൂപമുള്ള ഒരു ദ്വീപും കണ്ടു. ക്ഷീരസമുദ്രത്തിന്റെ വടക്കുഭാഗത്തുള്ള ആ ദ്വീപ് ശ്വേതം എന്ന പേരിൽ പ്രസിദ്ധവും വിശാലവുമാണ്.
12.343.9
मेरोः सहस्रैः स हि योजनानां ।
द्वात्रिंशतोर्ध्वं कविभिर्निरुक्तः।
अनिन्द्रियाश्चानशनाश्च तत्र ।
निष्पन्दहीनाः सुसुगन्धिनस्ते ॥ १२.३४३.९ ॥
മേരുവിൽ നിന്ന് അത് ആയിരക്കണക്കിന് യോജനകളും മുപ്പത്തിരണ്ട് യോജനകളും മുകളിലാണെന്ന് ജ്ഞാനികൾ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. അവിടെയുള്ളവർ ഇന്ദ്രിയരഹിതരും ആഹാരമില്ലാത്തവരും; ചലനമില്ലാത്തവരും അതിസുഗന്ധമുള്ളവരുമാണ്.
12.343.10
श्वेताः पुमांसो गतसर्वपापा ।
श्चक्षुर्मुषः पापकृतां नराणाम्।
वज्रास्थिकायाः सममानोन्माना ।
दिव्यावयवरूपाः शुभसारोपेताः ॥ १२.३४३.१० ॥
അവർ വെളുത്ത പുരുഷന്മാർ, എല്ലാ പാപങ്ങളും നീങ്ങിയവർ; പാപികളായ മനുഷ്യരുടെ കണ്ണുകളെ കവർന്നെടുക്കുന്നവർ. അവരുടെ ശരീരം വജ്രസമാനമായ അസ്ഥികളുള്ളതാണ്, തുല്യ അളവും അനുപാതവുമുള്ളതാണ്; അവരുടെ അവയവങ്ങൾ ദിവ്യരൂപമുള്ളവയും ശുഭസാരം നിറഞ്ഞവയുമാണ്.
12.343.11
छत्राकृतिशीर्षा मेघौघनिनादाः ।
सममुष्कचतुष्का राजीवच्छदपादाः।
षष्ठ्या दन्तैर्युक्ताः शुक्लैरष्टाभिर्दंष्ट्राभिर्ये ।
जिह्वाभिर्ये विश्ववक्रंलेलिह्यन्ते सूर्यप्रख्यम् ॥ १२.३४३.११ ॥
കുടയുടെ ആകൃതിയുള്ള തലകളും മേഘഗർജ്ജനം പോലുള്ള ശബ്ദവും സമമായ നാലു അവയവങ്ങളും താമരദളം പോലുള്ള പാദങ്ങളും ഉള്ളവർ; അറുപത് പല്ലുകളും എട്ട് വെളുത്ത കോമ്പല്ലുകളും ഉള്ളവർ; നാവുകൾകൊണ്ട് സൂര്യതുല്യമായ മുഖം നക്കുന്നവർ.
12.343.13
सर्वे तस्य निसर्ग इति ।
युधिष्ठिर उवाच।
अनिन्द्रिया निराहारा अनिष्पन्दाः सुगन्धिनः ।
कथं ते पुरुषा जाताः का तेषां गतिरुत्तमा ॥ १२.३४३.१३ ॥
ഇതെല്ലാം അവരുടെ സ്വഭാവമാണ്. യുധിഷ്ഠിരൻ പറഞ്ഞു: ഇന്ദ്രിയങ്ങളില്ലാത്ത, ആഹാരമില്ലാത്ത, ചലനമില്ലാത്ത, സുഗന്ധമുള്ള ആ പുരുഷന്മാർ എങ്ങനെ ജനിച്ചു? അവരുടെ ഉത്തമഗതി എന്ത്?
12.343.14
ये च मुक्ता भवन्तीह नरा भरतसत्तम ।
तेषां लक्षणमेतद्धि तच्छ्वेतद्द्वीपवासिनाम् ॥ १२.३४३.१४ ॥
ഭരതശ്രേഷ്ഠാ! ഇവിടെ മുക്തരാകുന്ന മനുഷ്യരുടെ ലക്ഷണം ഇതുതന്നെ; അത് ശ്വേതദ്വീപവാസികളുടേതാണ്.
12.343.15
तस्मान्मे संशयं छिन्धि परं कौतूहलं हि मे ।
त्वं हि सर्वकथारामस्त्वां चैवोपाश्रिता वयम् ॥ १२.३४३.१५ ॥
അതുകൊണ്ട് എന്റെ സംശയം ഛേദിക്കൂ; എനിക്ക് വലിയ കൗതുകമുണ്ട്. നിങ്ങൾ എല്ലാ കഥകളിലും രമിക്കുന്നവനാണ്; ഞങ്ങൾ നിങ്ങളെത്തന്നെ ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നു.
12.343.16
विस्तीर्णैषा कथा राजञ्श्रुता मे पितृसन्निधौ ।
यैषा तव हि वक्तव्या कथासारो हि सा मता ॥ १२.३४३.१६ ॥
ഹേ രാജാവേ! ഈ വിസ്തൃതമായ കഥ ഞാൻ എന്റെ പിതാവിന്റെ സന്നിധിയിൽ കേട്ടിട്ടുണ്ട്. ഇത് നിങ്ങളോട് പറയേണ്ടതാണ്; ഇത് കഥയുടെ സാരമായി കരുതപ്പെടുന്നു.
12.343.17
शन्तनोः कथयामास नारदो मुनिसत्तमः ।
राज्ञा पृष्टः पुरा प्राह तत्राहं श्रुतवान्पुरा ॥ १२.३४३.१७ ॥
മുനിശ്രേഷ്ഠനായ നാരദൻ ശന്തനുവിനോട് ഇത് പറഞ്ഞു. പണ്ട് രാജാവ് ചോദിച്ചപ്പോൾ അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു; അവിടെ ഞാൻ മുമ്പ് കേട്ടിരുന്നു.
12.343.18
राजोपरिचरो नाम बभूवाधिपतिर्भुवः ।
आखण्डलसखः ख्यातो भक्तो नारायणं हरिं ॥ १२.३४३.१८ ॥
ഉപരിചരൻ എന്ന പേരുള്ള രാജാവ് ഭൂമിയുടെ അധിപതിയായിരുന്നു; ഇന്ദ്രസഖനായി പ്രസിദ്ധനും നാരായണഹരിയുടെ ഭക്തനുമായിരുന്നു.
12.343.19
धार्मिको नित्यभक्तश्च पितुर्नित्यमतन्द्रितः ।
साम्राज्यं तेन संप्राप्तं नारायणवरात्पुरा ॥ १२.३४३.१९ ॥
അദ്ദേഹം ധാർമ്മികനും നിത്യഭക്തനും പിതാവിനോട് എന്നും അലസതയില്ലാത്തവനുമായിരുന്നു. പണ്ട് നാരായണന്റെ വരത്താൽ അദ്ദേഹം സാമ്രാജ്യം നേടി.
12.343.20
सात्वतं विधिमास्थाय प्राक्सूर्यमुखनिःसृतम् ।
पूजयामास देवेशं तच्छेषेण पितामहान् ॥ १२.३४३.२० ॥
പണ്ട് സൂര്യമുഖത്തിൽ നിന്ന് ഉത്ഭവിച്ച സാത്വത വിധി പാലിച്ച് അദ്ദേഹം ദേവേശനെ പൂജിച്ചു; അതിലെ ശേഷം കൊണ്ട് പിതൃക്കളെ പൂജിച്ചു.
12.343.21
पितृशेषेण विप्रांश्च संविभज्याश्रितांश्च सः ।
शेषान्नभुक्सत्यपरः सर्वभूतेष्वहिंसकः ॥ १२.३४३.२१ ॥
പിതൃശേഷം ബ്രാഹ്മണർക്കും ആശ്രിതർക്കും പങ്കിട്ടു നൽകി, ശേഷമുള്ള അന്നം താൻ ഭക്ഷിച്ചു; സത്യത്തിൽ ഉറച്ചവനും സർവ്വഭൂതങ്ങളോടും അഹിംസകനുമായിരുന്നു.
12.343.22
सर्वभावेन भक्तः स देवदेवं जनार्दनम् ।
अनादिमध्यनिधनं लोककर्तारमव्ययम् ॥ १२.३४३.२२ ॥
അദ്ദേഹം സമ്പൂർണ്ണ ഭാവത്തോടെ ദേവദേവനായ ജനാർദ്ദനന്റെ ഭക്തനായിരുന്നു; ആദിയും മധ്യവും അന്ത്യവുമില്ലാത്ത, ലോകകർത്താവായ, അക്ഷയനായ അവനെ.
12.343.23
तस्य नारायणे भक्तिं वहतोऽमित्रकर्शिनः ।
एकशय्यासनं देवो दत्तवान्देवराट् स्वयम् ॥ १२.३४३.२३ ॥
നാരായണനിൽ ഭക്തി പുലർത്തിയ ആ ശത്രുനിഗ്രഹിക്ക് ദേവരാജനായ ദേവൻ തന്നെ ഒരേ ശയ്യയും ആസനവും നൽകി.
12.343.24
आत्मराज्यं धनं चैव कलत्रं वाहनं तथा ।
यत्तद्भागवतं सर्वमिति तत्प्रेषितं सदा ॥ १२.३४३.२४ ॥
സ്വന്തം രാജ്യവും ധനവും ഭാര്യയും വാഹനങ്ങളും എല്ലാം ഭാഗവതന്റേതാണെന്ന് കരുതി എപ്പോഴും അവനു തന്നെ അയച്ചുകൊടുത്തു.
12.343.25
काम्यनैमित्तिका राजन्यज्ञियाः परमक्रियाः ।
सर्वाः सात्वतमास्थाय विधिं चक्रे समाहितः ॥ १२.३४३.२५ ॥
രാജാവേ, സാത്വതമാർഗം സ്വീകരിച്ച് അവൻ കാമ്യ, നൈമിത്തിക, ക്ഷത്രിയയജ്ഞങ്ങളും എല്ലാ പരമകർമങ്ങളുടെയും വിധികൾ ഏകാഗ്രചിത്തനായി നിർവഹിച്ചു.
12.343.26
पाञ्चरात्रविदो मुख्यास्तस्य गेहे महात्मनः ।
वरान्नं भगवत्प्रोक्तं भुञ्जते वाऽग्रभोजनम् ॥ १२.३४३.२६ ॥
പാഞ്ചരാത്രജ്ഞരായ പ്രമുഖർ ആ മഹാത്മാവിന്റെ ഗൃഹത്തിൽ ഭഗവാൻ പറഞ്ഞ ശ്രേഷ്ഠാന്നം ഭുജിച്ചു, അല്ലെങ്കിൽ അഗ്രഭോജനം സ്വീകരിച്ചു.
12.343.27
तस्य प्रशासतो राज्यं धर्मेणामित्रघातिनः ।
नानृता वाक्समभवन्मनो दुष्टं न चाभवत्।
न च कायेन कृतवान्स पापं परमण्वपि ॥ १२.३४३.२७ ॥
ശത്രുനിഗ്രഹി ധർമത്തോടെ രാജ്യം ഭരിക്കുമ്പോൾ, അവന്റെ വാക്കിൽ അസത്യം ഉണ്ടായില്ല, മനസ്സ് ദുഷിച്ചില്ല, ശരീരംകൊണ്ട് അണുവോളം പാപം ചെയ്തതുമില്ല.
12.343.28
ये हि ते ऋषयः ख्याताः सप्त चित्रशिखण्डिनः ।
तैरेकमतिभिर्भूत्वा यत्प्रोक्तं शास्त्रमुत्तमम् ॥ १२.३४३.२८ ॥
ചിത്രശിഖണ്ഡികൾ എന്നു പ്രസിദ്ധരായ ആ ഏഴു ഋഷിമാർ ഏകമനസ്കരായി പറഞ്ഞ ഉത്തമശാസ്ത്രമാണിത്.
12.343.29
वेदैश्चतुर्भिः समितं कृतं मेरौ महागिरौ ।
आस्यैः सप्तभिरुद्गीर्णं लोकधर्ममनुत्तमम् ॥ १२.३४३.२९ ॥
നാല് വേദങ്ങളാൽ സമ്പൂർണ്ണമായി മഹാപർവതമായ മേരുവിൽ രചിക്കപ്പെട്ടത്; ഏഴ് മുഖങ്ങളിൽ നിന്ന് ഉച്ചരിക്കപ്പെട്ട ലോകധർമ്മത്തിന്റെ അത്യുത്തമ രൂപം.
12.343.30
मरीचिरत्र्यङ्गिरसौ पुलस्त्यः पुलहः क्रतुः ।
वसिष्ठश्च महातेजास्ते हि चित्रशिखण्डिनः ॥ १२.३४३.३० ॥
മരീചി, അത്രി, അംഗിരസ്സ്, പുലസ്ത്യൻ, പുലഹൻ, ക്രതു, മഹാതേജസ്വിയായ വസിഷ്ഠൻ — അവരാണ് ചിത്രശിഖണ്ഡികൾ.
12.343.31
सप्त प्रकृतयो ह्येतास्तथा स्वायंभुवोऽष्टमः ।
एताभिर्धार्यते लोकस्ताभ्याः शास्त्रं विनिःसृतं ॥ १२.३४३.३१ ॥
ഈ ഏഴ് പ്രകൃതികളാണ്; എട്ടാമനായി സ്വായംഭുവ മനു. ഇവരാൽ ലോകം ധരിക്കപ്പെടുന്നു; ഇവരിൽ നിന്നാണ് ശാസ്ത്രം പുറപ്പെട്ടത്.
12.343.32
एकाग्रमनसो दान्ता मुनयः संयमे रताः ।
भूतभव्यभविष्यज्ञाः सत्यधर्मपरायणाः ॥ १२.३४३.३२ ॥
ഏകാഗ്രമനസ്സുള്ള, ദമനമുള്ള മുനിമാർ; സംയമത്തിൽ രമിച്ചവർ; ഭൂത-ഭവിഷ്യ-വർത്തമാനങ്ങൾ അറിയുന്നവർ; സത്യധർമ്മപരായണർ.
12.343.33
इदं श्रेय इदं ब्रह्म इदं हितमनुत्तमम् ।
लोकान्संचिन्त्य मनसा ततः शास्त्रं प्रचक्रिरे ॥ १२.३४३.३३ ॥
ഇതാണ് ശ്രേയസ്, ഇതാണ് ബ്രഹ്മം, ഇതാണ് അത്യുത്തമ ഹിതം — ലോകങ്ങളെ മനസ്സിൽ നന്നായി ആലോചിച്ച ശേഷം അവർ ശാസ്ത്രം രചിച്ചു.
12.343.34
तत्र धर्मार्थकामा हि मोक्षः पश्चाच्च कीर्तितः ।
मर्यादा विविधाश्चैव दिवि भूमौ च संस्थिताः ॥ १२.३४३.३४ ॥
അവിടെ ധർമ്മവും അർത്ഥവും കാമവും വിവരിക്കപ്പെട്ടു; ഒടുവിൽ മോക്ഷവും പറയപ്പെട്ടു; സ്വർഗ്ഗത്തിലും ഭൂമിയിലും നിലനിൽക്കുന്ന വിവിധ മര്യാദകളും അവിടെത്തന്നെ പറയപ്പെട്ടു.
12.343.35
आराध्य तपसा देवं हरिं नारायणं प्रभुम् ।
दिव्यं वर्षसहस्रं वै सर्वे ते ऋषिभिः सह ॥ १२.३४३.३५ ॥
തപസ്സിനാൽ ദേവനായ ഹരിയെ, നാരായണനെ, പ്രഭുവിനെ ആരാധിച്ച്, അവരെല്ലാവരും ഋഷിമാരോടുകൂടി ദിവ്യമായ ആയിരം വർഷങ്ങൾ.
12.343.36
नारायणानुशिष्टा हि तदा देवी सरस्वती ।
विवेश तानृषीन्सर्वाल्लोँकानां हितकाम्यया ॥ १२.३४३.३६ ॥
അപ്പോൾ നാരായണനാൽ ഉപദേശിക്കപ്പെട്ട ദേവി സരസ്വതി, ലോകങ്ങളുടെ ഹിതം കാംക്ഷിച്ച്, ആ ഋഷിമാരിലെല്ലാം പ്രവേശിച്ചു.
12.343.37
ततः प्रवर्तिता सम्यक्तपोविद्भिर्द्विजातिभिः ।
शब्दे चार्थे च हेतौ च एषा प्रथमसर्गजा ॥ १२.३४३.३७ ॥
പിന്നെ തപസ്സറിയുന്ന ദ്വിജന്മാരാൽ നന്നായി പ്രവർത്തിപ്പിക്കപ്പെട്ട ഈ (വിദ്യ) ശബ്ദത്തിലും അർത്ഥത്തിലും ഹേതുവിലും—ആദ്യ സൃഷ്ടിയിൽ ജനിച്ചത്.
12.343.38
आदावेव हि तच्छास्त्रमोंकारस्वरपूजितम् ।
ऋषिभिः श्रावितं तत्र यत्र कारुणिकोह्यसौ ॥ १२.३४३.३८ ॥
ആദിയിൽ തന്നെ ആ ശാസ്ത്രം, ഓംകാര സ്വരത്താൽ പൂജിതമായത്, ഋഷിമാരാൽ കേൾപ്പിക്കപ്പെട്ടു—അവിടെ ആ കാരുണികൻ ഉണ്ട്.
12.343.39
ततः प्रसन्नो भगवाननिर्दिष्टशरीरगः ।
ऋषीनुवाच तान्सर्वानदृश्यः पुरुषोत्तमः ॥ १२.३४३.३९ ॥
അപ്പോൾ പ്രസന്നനായ ഭഗവാൻ, വ്യക്തമല്ലാത്ത ശരീരത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നവൻ, അദൃശ്യനായ പുരുഷോത്തമൻ ആ ഋഷിമാരോടെല്ലാം പറഞ്ഞു.
12.343.40
कृतं शतसहस्रं हि श्लोकानां हितमुत्तमम् ।
लोकतन्त्रस्य कृत्स्नस्य यस्माद्धर्मः प्रवर्तते ॥ १२.३४३.४० ॥
ഒരു ലക്ഷം ശ്ലോകങ്ങളായി, ഏറ്റവും ഉത്തമമായ ഹിതകരമായ (ഗ്രന്ഥം) രചിക്കപ്പെട്ടു; അതിൽനിന്ന് സമസ്ത ലോകവ്യവസ്ഥയുടെ ധർമ്മം പ്രവർത്തിക്കുന്നു.
12.343.41
प्रवृत्तौ च निवृत्तौ च यस्मादेतद्भविष्यति ।
यजुर्ऋक्सामभिर्जुष्टमथर्वाङ्गिरसैस्तथा ॥ १२.३४३.४१ ॥
പ്രവൃത്തിയിലും നിവൃത്തിയിലും, കാരണം ഇത് ഉണ്ടാകും; യജുർ, ഋക്, സാമങ്ങളാലും അഥർവാംഗിരസങ്ങളാലും സേവിതമായത്.
12.343.42
यथाप्रमाणं हिं मया कृतो ब्रह्म प्रसादतः ।
रुद्रश्च क्रोधजो विप्रा यूयं प्रकृतयस्तथा। ॥ १२.३४३.४२ ॥
പ്രമാണമനുസരിച്ച് എന്നാൽ ബ്രഹ്മാവിന്റെ അനുഗ്രഹത്താൽ ഇത് എന്നാൽ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടു; രുദ്രൻ ക്രോധത്തിൽ നിന്ന് ജനിച്ചു, ഹേ വിപ്രരേ, നിങ്ങളും പ്രകൃതികളാണ്.
12.343.43
सूर्याचन्द्रमसौ वायुर्भूमिरापोऽग्निरेव च ।
सर्वे च नक्षत्रगणा यच्च भूताभिशब्दितम् ॥ १२.३४३.४३ ॥
സൂര്യനും ചന്ദ്രനും, വായുവും, ഭൂമിയും, ജലവും, അഗ്നിയും; എല്ലാ നക്ഷത്രഗണങ്ങളും, ജീവികളാൽ പറയപ്പെടുന്നതും.
12.343.44
अधिकारेषु वर्तन्ते यथास्वं ब्रह्मवादिनः ।
सर्वे प्रमाणं हि यथा तथा तच्छास्त्रमुत्तमम् ॥ १२.३४३.४४ ॥
ബ്രഹ്മവാദികൾ തങ്ങളുടെ അധികാരങ്ങളിൽ നിലകൊള്ളുന്നു; എല്ലാവരും പ്രമാണമാണ്, ആ ഉത്തമ ശാസ്ത്രവും അങ്ങനെ തന്നെ.
12.343.45
भविष्यति प्रमाणं वै एतन्मदनुशासनम् ।
तस्मात्प्रवक्ष्यते धर्मान्मनुः स्वायंभुवः स्वयम् ॥ १२.३४३.४५ ॥
ഇത് എന്റെ ഉപദേശം തന്നെ പ്രമാണമാകും; അതിനാൽ സ്വായംഭുവ മനു തന്നെ ധർമ്മങ്ങളെ പ്രഖ്യാപിക്കും.
12.343.46
उशना बृहस्पतिश्चैव यदोत्पन्नौ भविष्यतः ।
तदा प्रवक्ष्यतः शास्त्रं युष्मन्मतिभिरुद्धृतम् ॥ १२.३४३.४६ ॥
ഉശനസ്സും ബൃഹസ്പതിയും ജനിക്കുമ്പോൾ, നിങ്ങളുടെ മതികളാൽ ഉദ്ധരിക്കപ്പെട്ട ശാസ്ത്രം അവർ പ്രഖ്യാപിക്കും.
12.343.47
स्वायंभुवेषु धर्मेषु शास्त्रे चोशनसा कृते ।
बृहस्पतिमते चैव लोकेषु प्रतिचारिते ॥ १२.३४३.४७ ॥
സ്വായംഭുവ ധർമ്മങ്ങളിലും ഉശനസ് രചിച്ച ശാസ്ത്രത്തിലും ബൃഹസ്പതിയുടെ മതത്തിലും ലോകങ്ങളിൽ പ്രചരിപ്പിക്കപ്പെട്ടവയിലും.
12.343.48
युष्मत्कृतमिदं शास्त्रं प्रजापालो वसुस्ततः ।
बृहस्पतिसकाशाद्वै प्राप्स्यते द्विजसत्तमाः ॥ १२.३४३.४८ ॥
ദ്വിജശ്രേഷ്ഠരേ, നിങ്ങൾ രചിച്ച ഈ ശാസ്ത്രം പ്രജാപാലകനായ വസു ബൃഹസ്പതിയിൽ നിന്ന് ലഭിക്കും.
12.343.49
स हि मद्भावनिरतो मद्भक्तश्च भविष्यति ।
तेन शास्त्रेण लोकेषु क्रियाः सर्वाः करिष्यति ॥ १२.३४३.४९ ॥
അവൻ എന്നെ ധ്യാനിക്കുന്നതിൽ മുഴുകിയവനും എന്റെ ഭക്തനുമായിരിക്കും; ആ ശാസ്ത്രത്താൽ ലോകങ്ങളിൽ എല്ലാ കർമ്മങ്ങളും അവൻ ചെയ്യും.
12.343.50
एतद्धि युष्मच्छास्त्राणां शास्त्रमुत्तमसंज्ञितम् ।
एतदर्थ्यं च धर्म्यं च रहस्यं चैतदुत्तमम् ॥ १२.३४३.५० ॥
നിങ്ങളുടെ ശാസ്ത്രങ്ങളിൽ 'ഉത്തമം' എന്ന് പേരുള്ള ശാസ്ത്രം ഇതുതന്നെ; ഇത് പ്രയോജനകരവും ധർമ്മ്യവും രഹസ്യവും അത്യുത്തമവുമാണ്.
12.343.51
अस्य प्रवर्तनाच्चैव प्रजावन्तो भविष्यथ ।
स च राजश्रिया युक्तो भविष्यति महान्वसुः ॥ १२.३४३.५१ ॥
ഇതിന്റെ പ്രചാരണത്താൽ നിങ്ങൾ സന്താനവാന്മാരാകും; ആ മഹാനായ വസു രാജലക്ഷ്മിയോടു കൂടിയവനാകും.
12.343.52
संस्थिते तु नृपे तस्मिञ्शास्त्रमेतत्सनातनम् ।
अन्तर्धास्यति तत्सर्वमेतद्वः कथितं मया ॥ १२.३४३.५२ ॥
ആ രാജാവ് വിടപറഞ്ഞശേഷം ഈ സനാതന ശാസ്ത്രം അപ്രത്യക്ഷമാകും; ഇതെല്ലാം ഞാൻ നിങ്ങളോട് പറഞ്ഞു.
12.343.53
एतावदुक्त्वा वचनमदृश्यः पुरुषोत्तमः ।
विसृज्य तानृषीन्सर्वान्कामपि प्रसृतो दिशम् ॥ १२.३४३.५३ ॥
ഇത്രയും പറഞ്ഞ് അദൃശ്യനായ പുരുഷോത്തമൻ ആ ഋഷിമാരെയെല്ലാം യാത്രയാക്കി ഏതോ ദിക്കിലേക്ക് പോയി.
12.343.54
ततस्ते लोकपितरः सर्वलोकार्थचिन्तकाः ।
प्रावर्तयन्त तच्छास्त्रं धर्मयोनिं सनातनम् ॥ १२.३४३.५४ ॥
അപ്പോൾ സർവലോകക്ഷേമം ചിന്തിച്ച ആ ലോകപിതാക്കൾ ധർമ്മത്തിന്റെ ഉറവിടമായ ആ സനാതന ശാസ്ത്രം പ്രവർത്തനത്തിലാക്കി.
12.343.55
उत्पन्नेऽङ्गिरसे चैव युगे प्रथमकल्पिते ।
साङ्गोपनिषदं शास्त्रं स्थापयित्वा बृहस्पतौ ॥ १२.३४३.५५ ॥
ആദ്യം നിശ്ചയിക്കപ്പെട്ട യുഗത്തിൽ അംഗിരസ്സിൽ ഉദയമുണ്ടായപ്പോൾ, അംഗോപനിഷത്തുകളോടുകൂടിയ ശാസ്ത്രം ബൃഹസ്പതിയിൽ സ്ഥാപിച്ച്—
12.343.56
जग्मुर्यथेप्सितं सर्वलोकानां सर्वधर्मप्रवर्तकाः ॥ १२.३४३.५६ ॥
സർവധർമ്മങ്ങളും പ്രവർത്തിപ്പിച്ചവർ സർവലോകങ്ങളിലും തങ്ങൾക്കിഷ്ടമുള്ളിടത്തേക്ക് പോയി.