Mahābhārata · Adhyāya 12.343
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.343.1
स एवमुक्तो द्विपदां वरिष्ठो ।
नारायणेनोत्तमपूरुषेण।
जगाद वाक्यं द्विपदां वरिष्ठं ।
नारायणं लोकहिताधिवासम् ॥ १२.३४३.१ ॥
Assim interpelado por Nārāyaṇa, o Puruṣa supremo, o melhor dos homens dirigiu estas palavras a Nārāyaṇa, que habita para o bem dos mundos.
12.343.2
यदर्थमात्मप्रभवेह जन्म ।
त्वयोत्तमं धर्मगृहे चतुर्धा।
तत्साध्यतां लोकहितार्थमद्य ।
गच्छामि द्रष्टुं प्रकृतिं तवाद्याम् ॥ १२.३४३.२ ॥
Que aquilo pelo qual, nascido de ti mesmo, nasceste aqui e foste supremo em forma quádrupla na morada do dharma, se cumpra agora para o bem dos mundos. Vou contemplar a tua natureza presente.
12.343.3
वेदाः स्वधीता मम लोकनाथ ।
तप्तं तपो नानृतमुक्तपूर्वम्।
पूजां गुरूणां सततं करोमि ।
परस्य गुह्यं न तु भिन्नपूर्वम् ॥ १२.३४३.३ ॥
Ó senhor dos mundos, estudei bem os Vedas e pratiquei austeridade; nunca antes disse falsidade, honro constantemente os meus mestres, e nunca antes traí o segredo de outrem.
12.343.4
गुप्तानि चत्वारि यथागमं मे ।
शत्रौ च मित्रे च समोस्मि नित्यम्।
तं चादिदेवं सततं प्रपन्न ।
एकान्तभावेन वृणोभ्यजस्रम् ॥ १२.३४३.४ ॥
Segundo as Escrituras, guardo quatro votos secretos; sou sempre equânime para com o inimigo e o amigo. Refugio-me constantemente naquele deus primordial, e com devoção exclusiva escolho-o incessantemente.
12.343.5
एभिर्विशेषैः परिशृद्धसत्वः ।
कस्मान्न पश्येयमनन्तमीशम्।
तत्पारमेष्ठ्यस्य वचो निशम्य ।
नारायणः शाश्वतधर्मगोप्ता ॥ १२.३४३.५ ॥
Purificado em natureza por estas qualidades, por que não haveria eu de ver o Senhor infinito? Tendo ouvido aquela palavra da morada suprema, Nārāyaṇa, guardião do dharma eterno, (respondeu).
12.343.6
गच्छेति तं नारदमुक्तबान्स ।
संपूजयित्वा विधिवत्क्रियाभिः।
ततो विसृष्टः परमेष्ठिपुत्रः ।
सोऽभ्यर्चयित्वा तमृषिं पुराणम् ॥ १२.३४३.६ ॥
«Vai», disse ele a Nārada. Tendo-o honrado devidamente com os ritos, o filho de Parameṣṭhin foi dispensado. Ele adorou aquele antigo sábio.
12.343.7
खमुत्पपातोत्तमयोगयुक्त ।
स्ततोऽधिमेरौ सहसा निलिल्ये।
तत्रावतस्थे च मुनिर्मुर्हुत ।
मेकान्तमासाद्य गिरेः स शृङ्क्ते ॥ १२.३४३.७ ॥
Dotado de yoga supremo, elevou-se ao céu; depois desapareceu de repente acima do Meru. Ali o sábio permaneceu por um momento, e tendo alcançado um pico isolado da montanha, ficou ali.
12.343.8
आलोकयन्नुत्तरपश्चिमेन ।
ददर्श चाप्यद्भुतमुक्तरूपम्।
क्षीरोदधेर्योत्तरतो हि द्वीपः ।
श्वेतः स नाम्ना प्रथितो विशालः ॥ १२.३४३.८ ॥
Olhando para o noroeste, viu também uma ilha maravilhosa de forma descrita. Ao norte do Oceano de Leite fica essa ilha, vasta e famosa pelo nome de Śveta.
12.343.9
मेरोः सहस्रैः स हि योजनानां ।
द्वात्रिंशतोर्ध्वं कविभिर्निरुक्तः।
अनिन्द्रियाश्चानशनाश्च तत्र ।
निष्पन्दहीनाः सुसुगन्धिनस्ते ॥ १२.३४३.९ ॥
Segundo os sábios, fica a milhares de yojanas e mais trinta e dois yojanas acima do Meru. Lá habitam seres sem sentidos e sem alimento, livres de movimento e muito perfumados.
12.343.10
श्वेताः पुमांसो गतसर्वपापा ।
श्चक्षुर्मुषः पापकृतां नराणाम्।
वज्रास्थिकायाः सममानोन्माना ।
दिव्यावयवरूपाः शुभसारोपेताः ॥ १२.३४३.१० ॥
São homens brancos, livres de todos os pecados, roubadores dos olhos dos homens pecadores. Seus corpos têm ossos como diamante, de medida e proporção iguais; seus membros são de forma divina, dotados de essência auspiciosa.
12.343.11
छत्राकृतिशीर्षा मेघौघनिनादाः ।
सममुष्कचतुष्का राजीवच्छदपादाः।
षष्ठ्या दन्तैर्युक्ताः शुक्लैरष्टाभिर्दंष्ट्राभिर्ये ।
जिह्वाभिर्ये विश्ववक्रंलेलिह्यन्ते सूर्यप्रख्यम् ॥ १२.३४३.११ ॥
De cabeças em forma de guarda-sol e vozes como o trovão das nuvens, com quatro membros iguais e pés como pétalas de lótus, dotados de sessenta dentes e oito presas brancas, que lambem com suas línguas o rosto semelhante ao sol.
12.343.13
सर्वे तस्य निसर्ग इति ।
युधिष्ठिर उवाच।
अनिन्द्रिया निराहारा अनिष्पन्दाः सुगन्धिनः ।
कथं ते पुरुषा जाताः का तेषां गतिरुत्तमा ॥ १२.३४३.१३ ॥
Tudo isso é a natureza deles. Yudhiṣṭhira disse: Como nasceram aqueles homens, sem sentidos, sem alimento, imóveis e perfumados? Qual é o destino supremo deles?
12.343.14
ये च मुक्ता भवन्तीह नरा भरतसत्तम ।
तेषां लक्षणमेतद्धि तच्छ्वेतद्द्वीपवासिनाम् ॥ १२.३४३.१४ ॥
Ó melhor dos Bharatas, este é o sinal dos homens que aqui se libertam; este é o sinal dos que habitam a Ilha Branca.
12.343.15
तस्मान्मे संशयं छिन्धि परं कौतूहलं हि मे ।
त्वं हि सर्वकथारामस्त्वां चैवोपाश्रिता वयम् ॥ १२.३४३.१५ ॥
Portanto, dissipa a minha dúvida, pois a minha curiosidade é grande. Tu te deleitas com todas as histórias, e nós nos refugiámos em ti.
12.343.16
विस्तीर्णैषा कथा राजञ्श्रुता मे पितृसन्निधौ ।
यैषा तव हि वक्तव्या कथासारो हि सा मता ॥ १२.३४३.१६ ॥
Ó rei, ouvi este longo relato na presença de meu pai. É digno de ser contado a ti, pois é considerado a própria essência da história.
12.343.17
शन्तनोः कथयामास नारदो मुनिसत्तमः ।
राज्ञा पृष्टः पुरा प्राह तत्राहं श्रुतवान्पुरा ॥ १२.३४३.१७ ॥
Nārada, o melhor dos sábios, contou isso a Śantanu. Quando o rei lhe perguntou outrora, ele falou; e ali eu já tinha ouvido antes.
12.343.18
राजोपरिचरो नाम बभूवाधिपतिर्भुवः ।
आखण्डलसखः ख्यातो भक्तो नारायणं हरिं ॥ १२.३४३.१८ ॥
Um rei chamado Uparicara tornou-se senhor da terra; era renomado como amigo de Indra e devoto de Nārāyaṇa Hari.
12.343.19
धार्मिको नित्यभक्तश्च पितुर्नित्यमतन्द्रितः ।
साम्राज्यं तेन संप्राप्तं नारायणवरात्पुरा ॥ १२.३४३.१९ ॥
Era justo, sempre devoto e incansável no serviço ao pai. Outrora, pela graça de Nārāyaṇa, obteve a soberania.
12.343.20
सात्वतं विधिमास्थाय प्राक्सूर्यमुखनिःसृतम् ।
पूजयामास देवेशं तच्छेषेण पितामहान् ॥ १२.३४३.२० ॥
Seguindo o rito sātvata que outrora saiu da boca do sol, adorou o senhor dos deuses, e com o que restou honrou os antepassados.
12.343.21
पितृशेषेण विप्रांश्च संविभज्याश्रितांश्च सः ।
शेषान्नभुक्सत्यपरः सर्वभूतेष्वहिंसकः ॥ १२.३४३.२१ ॥
Do que sobrava para os antepassados distribuía porções aos brâmanes e dependentes, e ele mesmo comia o restante; firme na verdade, era não violento com todos os seres.
12.343.22
सर्वभावेन भक्तः स देवदेवं जनार्दनम् ।
अनादिमध्यनिधनं लोककर्तारमव्ययम् ॥ १२.३४३.२२ ॥
Com todo o seu ser era devoto de Janārdana, deus dos deuses, sem começo, meio ou fim, criador dos mundos, imperecível.
12.343.23
तस्य नारायणे भक्तिं वहतोऽमित्रकर्शिनः ।
एकशय्यासनं देवो दत्तवान्देवराट् स्वयम् ॥ १२.३४३.२३ ॥
Àquele que nutria devoção a Nārāyaṇa e subjugava seus inimigos, o deus, rei dos deuses, deu pessoalmente um único leito e um único assento.
12.343.24
आत्मराज्यं धनं चैव कलत्रं वाहनं तथा ।
यत्तद्भागवतं सर्वमिति तत्प्रेषितं सदा ॥ १२.३४३.२४ ॥
Seu próprio reino, riqueza, esposa, veículos e tudo o mais eram considerados pertencentes ao devoto, e sempre lhe eram enviados.
12.343.25
काम्यनैमित्तिका राजन्यज्ञियाः परमक्रियाः ।
सर्वाः सात्वतमास्थाय विधिं चक्रे समाहितः ॥ १२.३४३.२५ ॥
Ó rei, tendo adotado o caminho sātvata, realizou com mente recolhida todos os ritos: os motivados pelo desejo e os ocasionais, os sacrifícios dos guerreiros e todas as práticas supremas.
12.343.26
पाञ्चरात्रविदो मुख्यास्तस्य गेहे महात्मनः ।
वरान्नं भगवत्प्रोक्तं भुञ्जते वाऽग्रभोजनम् ॥ १२.३४३.२६ ॥
Os principais conhecedores do Pāñcarātra, na casa daquele magnânimo, comiam o alimento excelente proclamado pelo Senhor, ou tomavam sua primeira porção da refeição.
12.343.27
तस्य प्रशासतो राज्यं धर्मेणामित्रघातिनः ।
नानृता वाक्समभवन्मनो दुष्टं न चाभवत्।
न च कायेन कृतवान्स पापं परमण्वपि ॥ १२.३४३.२७ ॥
Enquanto aquele destruidor de inimigos governava o reino segundo o dharma, nenhuma falsidade saiu de sua fala, sua mente não se corrompeu e nem mesmo com o corpo cometeu o menor pecado.
12.343.28
ये हि ते ऋषयः ख्याताः सप्त चित्रशिखण्डिनः ।
तैरेकमतिभिर्भूत्वा यत्प्रोक्तं शास्त्रमुत्तमम् ॥ १२.३४३.२८ ॥
Aqueles sete sábios renomados, chamados Citraśikhaṇḍin, tornando-se de um só pensamento, proclamaram esta suprema doutrina.
12.343.29
वेदैश्चतुर्भिः समितं कृतं मेरौ महागिरौ ।
आस्यैः सप्तभिरुद्गीर्णं लोकधर्ममनुत्तमम् ॥ १२.३४३.२९ ॥
Composto no grande monte Meru, completado pelos quatro Vedas e proferido por sete bocas: a lei suprema dos mundos.
12.343.30
मरीचिरत्र्यङ्गिरसौ पुलस्त्यः पुलहः क्रतुः ।
वसिष्ठश्च महातेजास्ते हि चित्रशिखण्डिनः ॥ १२.३४३.३० ॥
Marīci, Atri, Aṅgiras, Pulastya, Pulaha, Kratu e o de grande esplendor Vasiṣṭha: estes são os Citraśikhaṇḍin.
12.343.31
सप्त प्रकृतयो ह्येतास्तथा स्वायंभुवोऽष्टमः ।
एताभिर्धार्यते लोकस्ताभ्याः शास्त्रं विनिःसृतं ॥ १२.३४३.३१ ॥
Estas são as sete naturezas primordiais, e o oitavo é Svāyambhuva (Manu). Por elas o mundo é sustentado, e delas surgiu o śāstra.
12.343.32
एकाग्रमनसो दान्ता मुनयः संयमे रताः ।
भूतभव्यभविष्यज्ञाः सत्यधर्मपरायणाः ॥ १२.३४३.३२ ॥
Sábios de mente concentrada, dominados de si, deleitados na disciplina, conhecedores do passado, do futuro e do presente, devotados à verdade e ao dharma.
12.343.33
इदं श्रेय इदं ब्रह्म इदं हितमनुत्तमम् ।
लोकान्संचिन्त्य मनसा ततः शास्त्रं प्रचक्रिरे ॥ १२.३४३.३३ ॥
Este é o bem supremo, este é o Brahman, este é o maior bem-estar. Tendo meditado cuidadosamente sobre os mundos em suas mentes, compuseram então o tratado.
12.343.34
तत्र धर्मार्थकामा हि मोक्षः पश्चाच्च कीर्तितः ।
मर्यादा विविधाश्चैव दिवि भूमौ च संस्थिताः ॥ १२.३४३.३४ ॥
Ali se expõem o dharma, a riqueza e o desejo, e por último se declara a libertação; também ali se ensinam as diversas normas estabelecidas no céu e na terra.
12.343.35
आराध्य तपसा देवं हरिं नारायणं प्रभुम् ।
दिव्यं वर्षसहस्रं वै सर्वे ते ऋषिभिः सह ॥ १२.३४३.३५ ॥
Tendo adorado pela austeridade o deus Hari, Nārāyaṇa, o senhor, todos eles, junto com os sábios, [passaram] mil anos divinos.
12.343.36
नारायणानुशिष्टा हि तदा देवी सरस्वती ।
विवेश तानृषीन्सर्वाल्लोँकानां हितकाम्यया ॥ १२.३४३.३६ ॥
Então a deusa Sarasvatī, instruída por Nārāyaṇa, por desejo do bem dos mundos, entrou em todos aqueles sábios.
12.343.37
ततः प्रवर्तिता सम्यक्तपोविद्भिर्द्विजातिभिः ।
शब्दे चार्थे च हेतौ च एषा प्रथमसर्गजा ॥ १२.३४३.३७ ॥
Então, devidamente posta em movimento pelos duas vezes nascidos que conhecem a austeridade, esta [ciência], nascida na primeira criação, no som, no sentido e na razão.
12.343.38
आदावेव हि तच्छास्त्रमोंकारस्वरपूजितम् ।
ऋषिभिः श्रावितं तत्र यत्र कारुणिकोह्यसौ ॥ १२.३४३.३८ ॥
No próprio início, aquele tratado, honrado com o som de Oṃ, foi recitado pelos sábios, onde ele, o compassivo, [está presente].
12.343.39
ततः प्रसन्नो भगवाननिर्दिष्टशरीरगः ।
ऋषीनुवाच तान्सर्वानदृश्यः पुरुषोत्तमः ॥ १२.३४३.३९ ॥
Então o bem-aventurado senhor, satisfeito, que se move num corpo indeterminado, o Puruṣottama invisível, falou a todos aqueles sábios.
12.343.40
कृतं शतसहस्रं हि श्लोकानां हितमुत्तमम् ।
लोकतन्त्रस्य कृत्स्नस्य यस्माद्धर्मः प्रवर्तते ॥ १२.३४३.४० ॥
Cem mil versos, a obra suprema e benéfica foi composta, da qual procede o dharma de toda a ordem do mundo.
12.343.41
प्रवृत्तौ च निवृत्तौ च यस्मादेतद्भविष्यति ।
यजुर्ऋक्सामभिर्जुष्टमथर्वाङ्गिरसैस्तथा ॥ १२.३४३.४१ ॥
Na atividade e na renúncia, pois isto virá a ser, cultivado pelos Yajur, Ṛg e Sāma, e igualmente pelos Atharva-Āṅgirasa.
12.343.42
यथाप्रमाणं हिं मया कृतो ब्रह्म प्रसादतः ।
रुद्रश्च क्रोधजो विप्रा यूयं प्रकृतयस्तथा। ॥ १२.३४३.४२ ॥
Conforme a medida, isto foi feito por mim pela graça de Brahmā; Rudra nasceu da ira, e vós, brâmanes, sois igualmente naturezas (da criação).
12.343.43
सूर्याचन्द्रमसौ वायुर्भूमिरापोऽग्निरेव च ।
सर्वे च नक्षत्रगणा यच्च भूताभिशब्दितम् ॥ १२.३४३.४३ ॥
O sol e a lua, o vento, a terra, as águas e o fogo também; todas as hostes de estrelas, e o que é chamado de ser.
12.343.44
अधिकारेषु वर्तन्ते यथास्वं ब्रह्मवादिनः ।
सर्वे प्रमाणं हि यथा तथा तच्छास्त्रमुत्तमम् ॥ १२.३४३.४४ ॥
Os porta-vozes do Brahman permanecem cada um em seu próprio domínio; todos são autoridade, e assim também aquele ensinamento supremo.
12.343.45
भविष्यति प्रमाणं वै एतन्मदनुशासनम् ।
तस्मात्प्रवक्ष्यते धर्मान्मनुः स्वायंभुवः स्वयम् ॥ १२.३४३.४५ ॥
Esta minha instrução será certamente autoridade; portanto, o próprio Manu Svāyambhuva proclamará os dharmas.
12.343.46
उशना बृहस्पतिश्चैव यदोत्पन्नौ भविष्यतः ।
तदा प्रवक्ष्यतः शास्त्रं युष्मन्मतिभिरुद्धृतम् ॥ १२.३४३.४६ ॥
Quando também Uśanas e Bṛhaspati nascerem, então declararão o ensinamento extraído das vossas inteligências.
12.343.47
स्वायंभुवेषु धर्मेषु शास्त्रे चोशनसा कृते ।
बृहस्पतिमते चैव लोकेषु प्रतिचारिते ॥ १२.३४३.४७ ॥
Nos deveres svāyaṃbhuva, no tratado composto por Uśanas e na doutrina de Bṛhaspati, difundida entre os mundos.
12.343.48
युष्मत्कृतमिदं शास्त्रं प्रजापालो वसुस्ततः ।
बृहस्पतिसकाशाद्वै प्राप्स्यते द्विजसत्तमाः ॥ १२.३४३.४८ ॥
Este tratado feito por vós, ó melhores dos duas vezes nascidos, o protetor do povo, Vasu, obterá de Bṛhaspati.
12.343.49
स हि मद्भावनिरतो मद्भक्तश्च भविष्यति ।
तेन शास्त्रेण लोकेषु क्रियाः सर्वाः करिष्यति ॥ १२.३४३.४९ ॥
Ele estará absorto na contemplação de mim e será meu devoto, e por meio daquele tratado realizará nos mundos todos os ritos.
12.343.50
एतद्धि युष्मच्छास्त्राणां शास्त्रमुत्तमसंज्ञितम् ।
एतदर्थ्यं च धर्म्यं च रहस्यं चैतदुत्तमम् ॥ १२.३४३.५० ॥
Este é o tratado chamado o melhor entre os vossos tratados; é útil para este fim, conforme o dharma, secreto e supremo.
12.343.51
अस्य प्रवर्तनाच्चैव प्रजावन्तो भविष्यथ ।
स च राजश्रिया युक्तो भविष्यति महान्वसुः ॥ १२.३४३.५१ ॥
Pela promulgação disto tereis descendência, e aquele grande Vasu será dotado do esplendor real.
12.343.52
संस्थिते तु नृपे तस्मिञ्शास्त्रमेतत्सनातनम् ।
अन्तर्धास्यति तत्सर्वमेतद्वः कथितं मया ॥ १२.३४३.५२ ॥
Quando aquele rei tiver partido, este tratado eterno desaparecerá; tudo isto vos foi contado por mim.
12.343.53
एतावदुक्त्वा वचनमदृश्यः पुरुषोत्तमः ।
विसृज्य तानृषीन्सर्वान्कामपि प्रसृतो दिशम् ॥ १२.३४३.५३ ॥
Tendo dito isso, o Supremo Varão invisível despediu todos aqueles sábios e partiu em alguma direção.
12.343.54
ततस्ते लोकपितरः सर्वलोकार्थचिन्तकाः ।
प्रावर्तयन्त तच्छास्त्रं धर्मयोनिं सनातनम् ॥ १२.३४३.५४ ॥
Então aqueles pais dos mundos, preocupados com o bem de todos os mundos, puseram em vigor aquele tratado eterno, origem do dharma.
12.343.55
उत्पन्नेऽङ्गिरसे चैव युगे प्रथमकल्पिते ।
साङ्गोपनिषदं शास्त्रं स्थापयित्वा बृहस्पतौ ॥ १२.३४३.५५ ॥
Quando, na primeira era ordenada, surgiu a linhagem de Aṅgiras, e após estabelecer em Bṛhaspati o tratado com suas partes e Upaniṣads—
12.343.56
जग्मुर्यथेप्सितं सर्वलोकानां सर्वधर्मप्रवर्तकाः ॥ १२.३४३.५६ ॥
Os promotores de todo dharma foram para onde desejaram, por todos os mundos.