மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 12.343
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.343.1
स एवमुक्तो द्विपदां वरिष्ठो ।
नारायणेनोत्तमपूरुषेण।
जगाद वाक्यं द्विपदां वरिष्ठं ।
नारायणं लोकहिताधिवासम् ॥ १२.३४३.१ ॥
உத்தம புருஷரான நாராயணரால் இவ்வாறு சொல்லப்பட்ட மனிதர்களில் சிறந்தவர், உலகங்களின் நலனில் வாழும் மனிதர்களில் சிறந்த நாராயணரிடம் வார்த்தை கூறினார்.
12.343.2
यदर्थमात्मप्रभवेह जन्म ।
त्वयोत्तमं धर्मगृहे चतुर्धा।
तत्साध्यतां लोकहितार्थमद्य ।
गच्छामि द्रष्टुं प्रकृतिं तवाद्याम् ॥ १२.३४३.२ ॥
நீங்கள் தன்னிலிருந்து தோன்றி இங்கே பிறந்த எந்த நோக்கத்திற்காக, தர்மத்தின் இல்லத்தில் நான்கு வடிவில் உத்தமமானீரோ, அது இப்போது உலக நலனுக்காக நிறைவேறட்டும். நான் உங்கள் இன்றைய இயல்பைக் காணச் செல்கிறேன்.
12.343.3
वेदाः स्वधीता मम लोकनाथ ।
तप्तं तपो नानृतमुक्तपूर्वम्।
पूजां गुरूणां सततं करोमि ।
परस्य गुह्यं न तु भिन्नपूर्वम् ॥ १२.३४३.३ ॥
உலகநாதரே, நான் வேதங்களை நன்கு கற்றிருக்கிறேன், தவம் செய்திருக்கிறேன், முன்பு பொய் பேசியதில்லை. குருக்களை எப்போதும் வணங்குகிறேன், பிறரின் இரகசியத்தை முன்பு ஒருபோதும் வெளிப்படுத்தியதில்லை.
12.343.4
गुप्तानि चत्वारि यथागमं मे ।
शत्रौ च मित्रे च समोस्मि नित्यम्।
तं चादिदेवं सततं प्रपन्न ।
एकान्तभावेन वृणोभ्यजस्रम् ॥ १२.३४३.४ ॥
சாத்திரப்படி எனக்கு நான்கு ரகசிய நியமங்கள் உள்ளன; பகைவரிடமும் நண்பரிடமும் நான் எப்போதும் சமமானவன். அந்த ஆதிதேவனைத் தொடர்ந்து சரணடைந்து, ஏகாந்த பக்தியுடன் இடைவிடாமல் அவரையே வரிக்கிறேன்.
12.343.5
एभिर्विशेषैः परिशृद्धसत्वः ।
कस्मान्न पश्येयमनन्तमीशम्।
तत्पारमेष्ठ्यस्य वचो निशम्य ।
नारायणः शाश्वतधर्मगोप्ता ॥ १२.३४३.५ ॥
இந்த விசேஷ குணங்களால் தூய சத்துவமுடையவனான நான், அனந்த ஈசுவரரை ஏன் காணக்கூடாது? பரமதாமத்தின் அந்த வார்த்தையைக் கேட்டு, நித்திய தர்மத்தைக் காப்பவரான நாராயணர் (பதிலளித்தார்).
12.343.6
गच्छेति तं नारदमुक्तबान्स ।
संपूजयित्वा विधिवत्क्रियाभिः।
ततो विसृष्टः परमेष्ठिपुत्रः ।
सोऽभ्यर्चयित्वा तमृषिं पुराणम् ॥ १२.३४३.६ ॥
"போ" என்று அவர் நாரதரிடம் கூறினார். முறைப்படி சடங்குகளால் அவரை வணங்கிய பின், பரமேஷ்டியின் மகன் விடைபெற்றார். அவர் அந்தப் பழங்கால ரிஷியை வழிபட்டார்.
12.343.7
खमुत्पपातोत्तमयोगयुक्त ।
स्ततोऽधिमेरौ सहसा निलिल्ये।
तत्रावतस्थे च मुनिर्मुर्हुत ।
मेकान्तमासाद्य गिरेः स शृङ्क्ते ॥ १२.३४३.७ ॥
உயர்ந்த யோகத்தில் நிலைபெற்ற அவர் வானில் எழுந்தார். பிறகு திடீரென மேருவுக்கு மேல் மறைந்தார். அங்கே முனிவர் ஒரு கணம் நின்றார்; மலையின் ஓர் ஏகாந்தச் சிகரத்தை அடைந்து அவர் அங்கே இருந்தார்.
12.343.8
आलोकयन्नुत्तरपश्चिमेन ।
ददर्श चाप्यद्भुतमुक्तरूपम्।
क्षीरोदधेर्योत्तरतो हि द्वीपः ।
श्वेतः स नाम्ना प्रथितो विशालः ॥ १२.३४३.८ ॥
வட-மேற்குத் திசையை நோக்கியபோது அவர் ஓர் அற்புதமான வடிவுடைய தீவையும் கண்டார். பாற்கடலுக்கு வடக்கே உள்ள அந்தத் தீவு 'ஸ்வேதம்' என்ற பெயரால் புகழ்பெற்ற விரிந்த தீவு.
12.343.9
मेरोः सहस्रैः स हि योजनानां ।
द्वात्रिंशतोर्ध्वं कविभिर्निरुक्तः।
अनिन्द्रियाश्चानशनाश्च तत्र ।
निष्पन्दहीनाः सुसुगन्धिनस्ते ॥ १२.३४३.९ ॥
மேருவிலிருந்து அது ஆயிரக்கணக்கான யோசனைகளும் முப்பத்திரண்டு யோசனைகளும் மேலே உள்ளது என்று ஞானிகள் கூறியுள்ளனர். அங்கே (வாழ்பவர்கள்) புலன்களற்றவர்கள், உணவின்றி வாழ்பவர்கள்; அசைவற்றவர்களும், மிக நறுமணமுடையவர்களுமாவர்.
12.343.10
श्वेताः पुमांसो गतसर्वपापा ।
श्चक्षुर्मुषः पापकृतां नराणाम्।
वज्रास्थिकायाः सममानोन्माना ।
दिव्यावयवरूपाः शुभसारोपेताः ॥ १२.३४३.१० ॥
அவர்கள் வெண்மையான புருடர்கள்; எல்லாப் பாவங்களும் நீங்கியவர்கள். பாவிகளான மனிதர்களின் கண்களைக் கவர்பவர்கள். அவர்களின் உடல்கள் வஜ்ர எலும்புகளால் ஆனவை, சமமான அளவும் விகிதமும் உடையவை; அவர்களின் உறுப்புகள் தெய்வீக வடிவுடையவை, நற்சாரம் நிறைந்தவை.
12.343.11
छत्राकृतिशीर्षा मेघौघनिनादाः ।
सममुष्कचतुष्का राजीवच्छदपादाः।
षष्ठ्या दन्तैर्युक्ताः शुक्लैरष्टाभिर्दंष्ट्राभिर्ये ।
जिह्वाभिर्ये विश्ववक्रंलेलिह्यन्ते सूर्यप्रख्यम् ॥ १२.३४३.११ ॥
குடை வடிவத் தலைகளும், மேகக் கூட்ட முழக்கம் போன்ற ஒலியும், சமமான நான்கு உறுப்புகளும், தாமரை இதழ் போன்ற பாதங்களும் கொண்டவர்கள்; அறுபது பற்களும், எட்டு வெண்மையான கோரைப் பற்களும் உடையவர்கள்; சூரியனைப் போன்ற முகத்தை நாவுகளால் நக்குபவர்கள்.
12.343.13
सर्वे तस्य निसर्ग इति ।
युधिष्ठिर उवाच।
अनिन्द्रिया निराहारा अनिष्पन्दाः सुगन्धिनः ।
कथं ते पुरुषा जाताः का तेषां गतिरुत्तमा ॥ १२.३४३.१३ ॥
இவை அனைத்தும் அவர்களின் இயல்பு. யுதிஷ்டிரர் கூறினார்: புலன்களற்ற, உணவற்ற, அசைவற்ற, நறுமணமுள்ள அந்த மனிதர்கள் எவ்வாறு பிறந்தார்கள்? அவர்களின் உயர்ந்த கதி என்ன?
12.343.14
ये च मुक्ता भवन्तीह नरा भरतसत्तम ।
तेषां लक्षणमेतद्धि तच्छ्वेतद्द्वीपवासिनाम् ॥ १२.३४३.१४ ॥
பரதர்களில் சிறந்தவனே! இங்கே விடுதலை பெறும் மனிதர்களுக்கு இதுவே அடையாளம்; அது சுவேத தீவில் வசிப்பவர்களின் அடையாளம்.
12.343.15
तस्मान्मे संशयं छिन्धि परं कौतूहलं हि मे ।
त्वं हि सर्वकथारामस्त्वां चैवोपाश्रिता वयम् ॥ १२.३४३.१५ ॥
ஆகையால் என் ஐயத்தைப் போக்குங்கள்; எனக்கு மிகுந்த ஆர்வம் உள்ளது. நீங்கள் எல்லாக் கதைகளிலும் இன்புறுபவர்; நாங்கள் உங்களையே அடைக்கலமாகக் கொண்டிருக்கிறோம்.
12.343.16
विस्तीर्णैषा कथा राजञ्श्रुता मे पितृसन्निधौ ।
यैषा तव हि वक्तव्या कथासारो हि सा मता ॥ १२.३४३.१६ ॥
அரசே! இந்த விரிவான கதையை என் தந்தையின் அருகில் நான் கேட்டேன். இது உங்களுக்குச் சொல்லத் தகுந்தது; இது கதையின் சாரம் என்று கருதப்படுகிறது.
12.343.17
शन्तनोः कथयामास नारदो मुनिसत्तमः ।
राज्ञा पृष्टः पुरा प्राह तत्राहं श्रुतवान्पुरा ॥ १२.३४३.१७ ॥
முனிவர்களில் சிறந்த நாரதர் சாந்தனுவிடம் இதைச் சொன்னார். முன்பு அரசன் கேட்டபோது அவர் சொன்னார்; அங்கே நான் முன்பே கேட்டிருந்தேன்.
12.343.18
राजोपरिचरो नाम बभूवाधिपतिर्भुवः ।
आखण्डलसखः ख्यातो भक्तो नारायणं हरिं ॥ १२.३४३.१८ ॥
உபரிசரன் என்ற பெயருடைய அரசன் பூமியின் அதிபதியாக இருந்தான்; அவன் இந்திரனின் நண்பனாகப் புகழ்பெற்றவன், நாராயண ஹரியின் பக்தன்.
12.343.19
धार्मिको नित्यभक्तश्च पितुर्नित्यमतन्द्रितः ।
साम्राज्यं तेन संप्राप्तं नारायणवरात्पुरा ॥ १२.३४३.१९ ॥
அவன் தர்மவானும், நித்திய பக்தனும், தன் தந்தைக்கு எப்போதும் சோராமல் பணி செய்பவனும் ஆவான். முன்பு நாராயணனின் வரத்தால் அவன் சாம்ராஜ்யத்தைப் பெற்றான்.
12.343.20
सात्वतं विधिमास्थाय प्राक्सूर्यमुखनिःसृतम् ।
पूजयामास देवेशं तच्छेषेण पितामहान् ॥ १२.३४३.२० ॥
முன்பு சூரியனின் வாயிலிருந்து வெளிப்பட்ட சாத்வத விதியைக் கடைப்பிடித்து, அவன் தேவேசனை வழிபட்டான்; அதன் எஞ்சியதால் முன்னோர்களைப் போற்றினான்.
12.343.21
पितृशेषेण विप्रांश्च संविभज्याश्रितांश्च सः ।
शेषान्नभुक्सत्यपरः सर्वभूतेष्वहिंसकः ॥ १२.३४३.२१ ॥
பிதுர்களின் எஞ்சியதைக் கொண்டு பிராமணர்களுக்கும் சார்ந்தவர்களுக்கும் பங்கிட்டுக் கொடுத்தான்; தானே மீதமுள்ள உணவை உண்டான்; சத்தியத்தில் ஊன்றியவனாகவும் எல்லா உயிர்களிடமும் அகிம்சையுடையவனாகவும் இருந்தான்.
12.343.22
सर्वभावेन भक्तः स देवदेवं जनार्दनम् ।
अनादिमध्यनिधनं लोककर्तारमव्ययम् ॥ १२.३४३.२२ ॥
அவன் முழு மனதுடன் தேவதேவனான ஜனார்தனனுக்குப் பக்தனாக இருந்தான்; அவர் ஆதியும் நடுவும் முடிவும் இல்லாதவர், உலகங்களைப் படைப்பவர், அழிவற்றவர்.
12.343.23
तस्य नारायणे भक्तिं वहतोऽमित्रकर्शिनः ।
एकशय्यासनं देवो दत्तवान्देवराट् स्वयम् ॥ १२.३४३.२३ ॥
நாராயணன் மீது பக்தியைக் கொண்ட அந்தப் பகைவரை அடக்குபவனுக்கு, தேவர்களின் அரசனான தேவனே தானே ஒரே படுக்கையையும் ஆசனத்தையும் அளித்தான்.
12.343.24
आत्मराज्यं धनं चैव कलत्रं वाहनं तथा ।
यत्तद्भागवतं सर्वमिति तत्प्रेषितं सदा ॥ १२.३४३.२४ ॥
தன் அரசு, செல்வம், மனைவி, வாகனங்கள் மற்றும் அனைத்தும் பகவானின் பக்தனுடையவை என்று கருதப்பட்டு, எப்போதும் அவரிடமே அனுப்பப்பட்டன.
12.343.25
काम्यनैमित्तिका राजन्यज्ञियाः परमक्रियाः ।
सर्वाः सात्वतमास्थाय विधिं चक्रे समाहितः ॥ १२.३४३.२५ ॥
அரசே, அவன் சாத்வத நெறியை ஏற்று, ஒருமித்த மனத்துடன் காம்ய, நைமித்திக, க்ஷத்திரிய யாகங்கள் மற்றும் அனைத்து உயர் கர்மங்களின் விதிகளையும் செய்தான்.
12.343.26
पाञ्चरात्रविदो मुख्यास्तस्य गेहे महात्मनः ।
वरान्नं भगवत्प्रोक्तं भुञ्जते वाऽग्रभोजनम् ॥ १२.३४३.२६ ॥
பாஞ்சராத்திரம் அறிந்த முக்கியர்கள் அந்த மகாத்மாவின் இல்லத்தில் பகவான் கூறிய உயர்ந்த உணவை உண்டனர், அல்லது அவரது முதல் உணவைப் பெற்றனர்.
12.343.27
तस्य प्रशासतो राज्यं धर्मेणामित्रघातिनः ।
नानृता वाक्समभवन्मनो दुष्टं न चाभवत्।
न च कायेन कृतवान्स पापं परमण्वपि ॥ १२.३४३.२७ ॥
பகைவரை அழிக்கும் அவன் அறத்துடன் அரசாளும்போது அவன் வாக்கில் பொய் எழவில்லை, மனம் தீயதாகவில்லை, உடலால் அணுவளவும் பாவம் செய்யவில்லை.
12.343.28
ये हि ते ऋषयः ख्याताः सप्त चित्रशिखण्डिनः ।
तैरेकमतिभिर्भूत्वा यत्प्रोक्तं शास्त्रमुत्तमम् ॥ १२.३४३.२८ ॥
சித்திரசிகண்டிகள் எனப் புகழ்பெற்ற அந்த ஏழு ரிஷிகள் ஒருமனமாகி கூறிய உயர்ந்த சாஸ்திரம் இதுவாகும்.
12.343.29
वेदैश्चतुर्भिः समितं कृतं मेरौ महागिरौ ।
आस्यैः सप्तभिरुद्गीर्णं लोकधर्ममनुत्तमम् ॥ १२.३४३.२९ ॥
நான்கு வேதங்களால் இணைக்கப்பட்டு மகாமேரு மலையில் இயற்றப்பட்டது; ஏழு வாய்களால் உச்சரிக்கப்பட்ட உலகதர்மத்தின் மேலான நெறி.
12.343.30
मरीचिरत्र्यङ्गिरसौ पुलस्त्यः पुलहः क्रतुः ।
वसिष्ठश्च महातेजास्ते हि चित्रशिखण्डिनः ॥ १२.३४३.३० ॥
மரீசி, அத்ரி, அங்கிரஸ், புலஸ்த்யர், புலஹர், கிரது, மகா தேஜஸ் கொண்ட வசிஷ்டர் — அவர்களே சித்ரசிகண்டிகள் (சப்தரிஷிகள்).
12.343.31
सप्त प्रकृतयो ह्येतास्तथा स्वायंभुवोऽष्टमः ।
एताभिर्धार्यते लोकस्ताभ्याः शास्त्रं विनिःसृतं ॥ १२.३४३.३१ ॥
இவர்கள் ஏழு மூலப் பிரகிருதிகள்; எட்டாவதாக ஸ்வாயம்புவர் (மனு). இவர்களால் உலகம் தாங்கப்படுகிறது; இவர்களிடமிருந்தே சாஸ்திரம் வெளிப்பட்டது.
12.343.32
एकाग्रमनसो दान्ता मुनयः संयमे रताः ।
भूतभव्यभविष्यज्ञाः सत्यधर्मपरायणाः ॥ १२.३४३.३२ ॥
ஒருமுகப்பட்ட மனமுடையவர்கள், அடக்கமுடைய முனிவர்கள், நியமத்தில் ஈடுபட்டவர்கள், இறந்த, வரும், நிகழும் காலங்களை அறிந்தவர்கள், சத்தியத்தையும் தர்மத்தையும் பற்றி நின்றவர்கள்.
12.343.33
इदं श्रेय इदं ब्रह्म इदं हितमनुत्तमम् ।
लोकान्संचिन्त्य मनसा ततः शास्त्रं प्रचक्रिरे ॥ १२.३४३.३३ ॥
இதுவே நன்மை, இதுவே பிரம்மம், இதுவே மேலான நலன் — உலகங்களை மனத்தால் நன்கு ஆராய்ந்த பின்னரே அவர்கள் சாஸ்திரத்தை இயற்றினர்.
12.343.34
तत्र धर्मार्थकामा हि मोक्षः पश्चाच्च कीर्तितः ।
मर्यादा विविधाश्चैव दिवि भूमौ च संस्थिताः ॥ १२.३४३.३४ ॥
அங்கே தர்மம், அர்த்தம், காமம் கூறப்பட்டன; இறுதியாக மோட்சமும் கூறப்பட்டது; வானிலும் பூமியிலும் நிலைபெற்ற பல்வேறு மரியாதைகளும் அங்கேயே கூறப்பட்டன.
12.343.35
आराध्य तपसा देवं हरिं नारायणं प्रभुम् ।
दिव्यं वर्षसहस्रं वै सर्वे ते ऋषिभिः सह ॥ १२.३४३.३५ ॥
தவத்தால் தேவனும் ஹரியுமான நாராயணனும் பிரபுவுமானவரை ஆராதித்து, அவர்கள் அனைவரும் ரிஷிகளுடன் சேர்ந்து தெய்வீகமான ஆயிரம் ஆண்டுகள்.
12.343.36
नारायणानुशिष्टा हि तदा देवी सरस्वती ।
विवेश तानृषीन्सर्वाल्लोँकानां हितकाम्यया ॥ १२.३४३.३६ ॥
அப்போது நாராயணனால் உபதேசிக்கப்பட்ட தேவி சரஸ்வதி, உலகங்களின் நன்மையை விரும்பி, அந்த அனைத்து ரிஷிகளுக்குள்ளும் புகுந்தாள்.
12.343.37
ततः प्रवर्तिता सम्यक्तपोविद्भिर्द्विजातिभिः ।
शब्दे चार्थे च हेतौ च एषा प्रथमसर्गजा ॥ १२.३४३.३७ ॥
பின்னர் தவத்தை அறிந்த துவிஜர்களால் நன்கு நடத்தப்பட்ட இந்த (கல்வி) சொல்லிலும், பொருளிலும், காரணத்திலும்—முதல் படைப்பில் பிறந்தது.
12.343.38
आदावेव हि तच्छास्त्रमोंकारस्वरपूजितम् ।
ऋषिभिः श्रावितं तत्र यत्र कारुणिकोह्यसौ ॥ १२.३४३.३८ ॥
ஆரம்பத்திலேயே அந்த சாஸ்திரம், ஓங்கார ஒலியால் வழிபடப்பட்டது, ரிஷிகளால் கேட்கச் செய்யப்பட்டது—அங்கே கருணையுடையவர் இருக்கிறார்.
12.343.39
ततः प्रसन्नो भगवाननिर्दिष्टशरीरगः ।
ऋषीनुवाच तान्सर्वानदृश्यः पुरुषोत्तमः ॥ १२.३४३.३९ ॥
பின்னர் மகிழ்ச்சியடைந்த பகவான், குறிப்பிடப்படாத உடலில் நடமாடுபவர், கண்ணுக்குத் தெரியாத புருஷோத்தமன், அந்த அனைத்து ரிஷிகளிடமும் சொன்னார்.
12.343.40
कृतं शतसहस्रं हि श्लोकानां हितमुत्तमम् ।
लोकतन्त्रस्य कृत्स्नस्य यस्माद्धर्मः प्रवर्तते ॥ १२.३४३.४० ॥
நூறாயிரம் சுலோகங்களாக, மிகச் சிறந்த நன்மை தரும் (நூல்) இயற்றப்பட்டது; அதிலிருந்து உலக ஒழுங்கு முழுவதன் தர்மம் பிறக்கிறது.
12.343.41
प्रवृत्तौ च निवृत्तौ च यस्मादेतद्भविष्यति ।
यजुर्ऋक्सामभिर्जुष्टमथर्वाङ्गिरसैस्तथा ॥ १२.३४३.४१ ॥
செயல்பாட்டிலும் துறவிலும், ஏனெனில் இது இருக்கும்; யஜுர், ரிக், சாமத்தாலும், அதர்வாங்கிரசத்தாலும் சேவிக்கப்பட்டது.
12.343.42
यथाप्रमाणं हिं मया कृतो ब्रह्म प्रसादतः ।
रुद्रश्च क्रोधजो विप्रा यूयं प्रकृतयस्तथा। ॥ १२.३४३.४२ ॥
சரியான அளவில் என்னால் பிரம்மனின் அருளால் இது படைக்கப்பட்டது; ருத்ரன் கோபத்தில் பிறந்தான், ஓ அந்தணர்களே, நீங்களும் அவ்வாறே படைப்புகள்.
12.343.43
सूर्याचन्द्रमसौ वायुर्भूमिरापोऽग्निरेव च ।
सर्वे च नक्षत्रगणा यच्च भूताभिशब्दितम् ॥ १२.३४३.४३ ॥
சூரியனும் சந்திரனும், காற்று, பூமி, நீர், நெருப்பும்; எல்லா நட்சத்திரக் கூட்டங்களும், உயிர்களால் சொல்லப்படுவதும்.
12.343.44
अधिकारेषु वर्तन्ते यथास्वं ब्रह्मवादिनः ।
सर्वे प्रमाणं हि यथा तथा तच्छास्त्रमुत्तमम् ॥ १२.३४३.४४ ॥
பிரம்மவாதிகள் தத்தம் அதிகாரங்களில் நிலைபெற்றிருக்கிறார்கள்; அனைவரும் பிரமாணமே, அவ்வாறே அந்த உயர்ந்த சாஸ்திரமும்.
12.343.45
भविष्यति प्रमाणं वै एतन्मदनुशासनम् ।
तस्मात्प्रवक्ष्यते धर्मान्मनुः स्वायंभुवः स्वयम् ॥ १२.३४३.४५ ॥
இது என் அறிவுரை பிரமாணமாக இருக்கும்; ஆகையால் சுவாயம்பு மனு தாமே தர்மங்களை எடுத்துரைப்பார்.
12.343.46
उशना बृहस्पतिश्चैव यदोत्पन्नौ भविष्यतः ।
तदा प्रवक्ष्यतः शास्त्रं युष्मन्मतिभिरुद्धृतम् ॥ १२.३४३.४६ ॥
உசனஸும் பிருஹஸ்பதியும் பிறக்கும்போது, அவர்கள் உங்கள் மதிகளால் எடுக்கப்பட்ட சாஸ்திரத்தை எடுத்துரைப்பார்கள்.
12.343.47
स्वायंभुवेषु धर्मेषु शास्त्रे चोशनसा कृते ।
बृहस्पतिमते चैव लोकेषु प्रतिचारिते ॥ १२.३४३.४७ ॥
சுவாயம்புவ தர்மங்களிலும், உசனஸ் இயற்றிய சாஸ்திரத்திலும், பிருஹஸ்பதியின் கருத்திலும், உலகங்களில் பரப்பப்பட்டவற்றிலும்.
12.343.48
युष्मत्कृतमिदं शास्त्रं प्रजापालो वसुस्ततः ।
बृहस्पतिसकाशाद्वै प्राप्स्यते द्विजसत्तमाः ॥ १२.३४३.४८ ॥
இரு பிறப்பாளர்களில் சிறந்தவர்களே, உங்களால் இயற்றப்பட்ட இந்த சாஸ்திரத்தை, மக்களைக் காப்பவனாகிய வசு பிருஹஸ்பதியிடமிருந்து பெறுவான்.
12.343.49
स हि मद्भावनिरतो मद्भक्तश्च भविष्यति ।
तेन शास्त्रेण लोकेषु क्रियाः सर्वाः करिष्यति ॥ १२.३४३.४९ ॥
அவன் என்னைத் தியானிப்பதில் ஈடுபட்டவனும், எனக்கு பக்தனுமாக இருப்பான்; அந்த சாஸ்திரத்தின் மூலம் உலகங்களில் எல்லா கிரியைகளையும் செய்வான்.
12.343.50
एतद्धि युष्मच्छास्त्राणां शास्त्रमुत्तमसंज्ञितम् ।
एतदर्थ्यं च धर्म्यं च रहस्यं चैतदुत्तमम् ॥ १२.३४३.५० ॥
இதுவே உங்கள் சாஸ்திரங்களில் 'உத்தமம்' என்று அழைக்கப்படும் சாஸ்திரம்; இது பயனுள்ளது, தர்மமானது, இரகசியமானது, மிகவும் உயர்ந்தது.
12.343.51
अस्य प्रवर्तनाच्चैव प्रजावन्तो भविष्यथ ।
स च राजश्रिया युक्तो भविष्यति महान्वसुः ॥ १२.३४३.५१ ॥
இதைப் பரப்புவதால் நீங்கள் மக்கட்பேறு உடையவர்களாவீர்கள்; அவன் அரச செல்வத்துடன் கூடிய மகத்தான வசுவாக இருப்பான்.
12.343.52
संस्थिते तु नृपे तस्मिञ्शास्त्रमेतत्सनातनम् ।
अन्तर्धास्यति तत्सर्वमेतद्वः कथितं मया ॥ १२.३४३.५२ ॥
அந்த அரசன் மறைந்த பின், இந்த நித்தியமான சாஸ்திரம் மறைந்துபோகும்; இவை அனைத்தையும் நான் உங்களுக்குச் சொன்னேன்.
12.343.53
एतावदुक्त्वा वचनमदृश्यः पुरुषोत्तमः ।
विसृज्य तानृषीन्सर्वान्कामपि प्रसृतो दिशम् ॥ १२.३४३.५३ ॥
இவ்வளவு சொல்லி, கண்ணுக்குத் தெரியாத புருஷோத்தமன் அந்த முனிவர்கள் அனைவரையும் அனுப்பிவிட்டு ஏதோ ஒரு திசையில் சென்றார்.
12.343.54
ततस्ते लोकपितरः सर्वलोकार्थचिन्तकाः ।
प्रावर्तयन्त तच्छास्त्रं धर्मयोनिं सनातनम् ॥ १२.३४३.५४ ॥
பின்னர் அந்த லோகபிதாக்கள், எல்லா உலகங்களின் நலனைச் சிந்தித்தவர்கள், தர்மத்தின் மூலமான அந்த நித்தியமான சாஸ்திரத்தை நடைமுறைக்குக் கொண்டு வந்தனர்.
12.343.55
उत्पन्नेऽङ्गिरसे चैव युगे प्रथमकल्पिते ।
साङ्गोपनिषदं शास्त्रं स्थापयित्वा बृहस्पतौ ॥ १२.३४३.५५ ॥
முதலில் கற்பிக்கப்பட்ட யுகத்தில் ஆங்கிரஸ் குலத்தில் தோன்றிய பின், அங்கங்களும் உபநிடதங்களுடன் கூடிய சாஸ்திரத்தை பிருஹஸ்பதியிடம் நிலைநாட்டி—
12.343.56
जग्मुर्यथेप्सितं सर्वलोकानां सर्वधर्मप्रवर्तकाः ॥ १२.३४३.५६ ॥
எல்லா தர்மங்களையும் நிலைநிறுத்தியவர்கள் எல்லா உலகங்களிலும் தங்கள் விருப்பப்படி சென்றனர்.