మహాభారతం · అధ్యాయం 12.344
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.344.1
ततोऽतीते महाकल्पे उत्पन्नेऽङ्गिरसः सुते ।
बभूवुर्निर्वृता देवा जाते देवपुरोहिते ॥ १२.३४४.१ ॥
మహాకల్పం గడిచిన తరువాత అంగిరసుని కుమారుడు జన్మించినపుడు, దేవతలు సంతృప్తి చెందారు; దేవపురోహితుడు జన్మించగా.
12.344.2
बृहद्ब्रह्म महच्चेति शब्दाः पर्यायवाचकाः ।
एभिः समन्वितो राजन्गुणैर्विद्वान्बृहस्पतिः ॥ १२.३४४.२ ॥
బృహత్, బ్రహ్మ, మహత్ అనే శబ్దాలు పర్యాయపదాలు. ఈ గుణాలతో కూడిన విద్వాంసుడు బృహస్పతి, ఓ రాజా.
12.344.3
तस्य शिष्यो बभूवाग्र्यो राजोपरिचरो वसुः ।
अधीतवांस्तदा शास्त्रं सम्यक्चित्रशिखण्डिजं ॥ १२.३४४.३ ॥
అతని శ్రేష్ఠ శిష్యుడు రాజు ఉపరిచరుడు వసువు; అప్పుడు చిత్రశిఖండుల నుండి వచ్చిన శాస్త్రాన్ని అతడు సమగ్రంగా అభ్యసించాడు.
12.344.4
स राजा भावितः पूर्वं दैवेन विधिना वसुः ।
पालयामास पृथिवीं दिवमाखण्डलो यथा ॥ १२.३४४.४ ॥
ఆ రాజు వసువు పూర్వం దైవవిధిచే శిక్షితుడయ్యాడు; ఇంద్రుడు స్వర్గాన్ని పాలించినట్లు అతడు భూమిని పాలించాడు.
12.344.5
तस्य यज्ञो महानासीदश्वमेधो महात्मनः ।
बृहस्पतिरुपाध्यायस्तत्र होता बभूव ह ॥ १२.३४४.५ ॥
ఆ మహాత్ముని అశ్వమేధం అనే మహాయాగం జరిగింది; అక్కడ ఉపాధ్యాయుడు బృహస్పతి హోతగా ఉన్నాడు.
12.344.6
प्रजापतिसुताश्चात्र सदस्याश्चाभवंस्त्रयः ।
एकतश्च द्वितश्चैव त्रितश्चैव मर्हषयः ॥ १२.३४४.६ ॥
ఇక్కడ ప్రజాపతి కుమారులు సదస్యులయ్యారు—ఏకతుడు, ద్వితుడు, త్రితుడు అనే ముగ్గురు మహర్షులు.
12.344.7
धनुषाख्योऽथ रैभ्यश्च अर्वावसुपरावसू ।
ऋषिर्मोधातिथिश्चैव ताण्ड्यश्चैव महानृषिः ॥ १२.३४४.७ ॥
ధనుష అనే ఋషి, రైభ్యుడు, అర్వావసు మరియు పరావసు, ఋషి మేధాతిథి, మరియు మహర్షి తాండ్యుడు.
12.344.8
ऋषिः शान्तिर्महाभागस्तथा वेदशिराश्च यः ।
ऋषिश्रेष्ठश्च कपिलः शालिहोत्रपिता स्मृतः ॥ १२.३४४.८ ॥
ఋషి శాంతి, మహాభాగుడు, అలాగే వేదశిరుడు, ఋషిశ్రేష్ఠుడు కపిలుడు, శాలిహోత్రుని తండ్రిగా స్మరించబడినవాడు.
12.344.9
आद्यः कठस्तैत्तिरिश्च वैशंपायनपूर्वजः ।
कण्वोऽथ देवहोत्रश्च एते षोडश कीर्तिताः ॥ १२.३४४.९ ॥
మొదట కఠుడు, తైత్తిరి, వైశంపాయనుని పూర్వజుడు, కణ్వుడు, తరువాత దేవహోత్రుడు — వీరు పదహారు మంది అని కీర్తించబడ్డారు.
12.344.10
संभूताः सर्वसंभारास्तस्मिन्राजन्महाक्रतौ ।
न तत्र पशुघातोऽभूत्स राजैवं स्थितोऽभवत् ॥ १२.३४४.१० ॥
రాజా, ఆ మహాయజ్ఞంలో సమస్త సామగ్రులు సమకూరాయి; అక్కడ పశువధ జరగలేదు, ఆ రాజు ఈ విధంగా స్థిరంగా ఉన్నాడు.
12.344.11
अहिंस्रः शुचिरक्षुद्रो निराशीः कर्मसंस्तुतः ।
आरण्यकपदोद्भूता भागास्तत्रोपकल्पिताः ॥ १२.३४४.११ ॥
అహింసకుడు, శుచి, అక్షుద్రుడు, నిష్కాముడు, కర్మచేత స్తుతించబడినవాడు; అక్కడ ఆరణ్యక పదాల నుండి పుట్టిన భాగాలు ఏర్పాటు చేయబడ్డాయి.
12.344.12
प्रीतस्ततोऽस्य भगवान्देवदेवः पुरातनः ।
साक्षात्तं दर्शयामास सोदृश्योऽन्येन केनचित् ॥ १२.३४४.१२ ॥
అప్పుడు అతనిపై ప్రీతి చెందిన పురాతనుడైన భగవంతుడు దేవదేవుడు అతనికి ప్రత్యక్షంగా దర్శనమిచ్చాడు; ఆయనను మరెవ్వరూ చూడలేరు.
12.344.13
स्वयं भागमुपाघ्राय पुरोडाशं गृहीतवान् ।
अदृश्येन हृतो भागो देवेन हरिमेधसा ॥ १२.३४४.१३ ॥
తానే భాగాన్ని వాసన చూసి పురోడాశాన్ని తీసుకున్నాడు. అదృశ్య దేవుడు హరిమేధసుడు భాగాన్ని అపహరించాడు.
12.344.14
बृहस्पतिस्ततः क्रुद्धः स्रुचमुद्यम्य वेगितः ।
आकाशं घ्नन्स्रुचः पातै रोषादश्रूण्यवर्तयत् ॥ १२.३४४.१४ ॥
అప్పుడు కోపించిన బృహస్పతి స్రుక్‌ను ఎత్తి వేగంగా, స్రుక్ దెబ్బలతో ఆకాశాన్ని కొడుతూ, కోపంతో కన్నీళ్లు కార్చాడు.
12.344.15
उवाच चोपरिचरं मया भागोऽयमुद्यतः ।
ग्राह्यः स्वयं हि देवेन मत्प्रत्यक्षं न संशयः ॥ १२.३४४.१५ ॥
ఉపరిచరునితో ఇలా అన్నాడు: "ఈ భాగం నాచే సమర్పించబడింది; దేవుడే స్వయంగా నా ఎదుటనే దీన్ని తీసుకున్నాడు, ఇందులో సందేహం లేదు."
12.344.16
उद्यता यज्ञभागा हि साक्षात्प्राप्ताः सुरैरिह ।
किमर्थमिह न प्राप्तो दर्शनं मे हरिर्नृप ॥ १२.३४४.१६ ॥
యజ్ఞ భాగాలు అర్పించబడి దేవతల ద్వారా ప్రత్యక్షంగా ఇక్కడికి చేరాయి. ఓ రాజా, హరి నాకు దర్శనం ఇవ్వడానికి ఇక్కడికి ఎందుకు రాలేదు?
12.344.17
ततः स तं समुद्भूतं भूमिपालो महान्वसुः ।
प्रसादयामास मुनिं सदस्यास्ते च सर्वशः ॥ १२.३४४.१७ ॥
అప్పుడు ఆ మహారాజు వసువు, భూమిపాలకుడు, పుట్టిన ఆ కోపాన్ని శాంతింపజేయడానికి ముని ను ప్రసన్నం చేసుకున్నాడు; సభ్యులు కూడా అన్ని విధాలుగా అలాగే చేశారు.
12.344.18
हुतस्त्वया वदानीह पुरोडाशस्य यावती ।
गृहीता देवदेवेन मत्प्रत्यक्षं न संशयः ॥ १२.३४४.१८ ॥
నీవు ఇక్కడ అర్పించిన పురోడాశం ఎంత ఉందో చెప్పు. దేవదేవుడు నా ఎదుటనే దాన్ని తీసుకున్నాడు, ఇందులో సందేహం లేదు.
12.344.19
इत्येवमुक्ते वसुना सरोषश्चाब्रवीद्गुरुः ।
न यजेयमहं चात्र परिभूतस्त्वया नृप ॥ १२.३४४.१९ ॥
వసువు ఇలా పలికినప్పుడు, కోపంతో గురువు (బృహస్పతి) ఇలా అన్నాడు: ఓ రాజా, నేను ఇక్కడ యజ్ఞం చేయను; నువ్వు నన్ను అవమానించావు.
12.344.20
त्वया पशुर्वारितश्च कृतः पिष्टमयः पशुः ।
त्वं देवं पश्यसे नित्यं न पश्येयमहं कथम् ॥ १२.३४४.२० ॥
నువ్వు పశువును నిషేధించి పిండితో చేసిన పశువును చేశావు. నువ్వు ఎల్లప్పుడూ దేవుణ్ణి చూస్తున్నావు; నేను అతన్ని ఎలా చూడకుండా ఉండగలను?
12.344.21
पशुहिंसा वारिता च यजुर्वेदादिमन्त्रतः ।
अहं न वारये हिंसां द्रक्ष्याम्येकान्तिको हरिम्।
तस्मात्कोपो न कर्तव्यो भवता गुरुणा मयि ॥ १२.३४४.२१ ॥
యజుర్వేద మంత్రాల ప్రకారం పశుహింస నిషేధించబడింది. నేను హింసను నిరోధించను; ఏకాగ్రంగా హరిని చూస్తాను. కాబట్టి, గురువా, నా మీద కోపం వద్దు.
12.344.22
वसुमेवं ब्रुवाणं तु क्रुद्ध एव बृहस्पतिः ।
उवाच ऋत्विजश्चैव किं नः कर्मेति वारयन् ॥ १२.३४४.२२ ॥
వసువు ఇలా మాట్లాడుతుండగా, కోపంతో ఉన్న బృహస్పతి ఋత్విజులతో ఇలా అన్నాడు; వసువును ఆపుతూ, 'మన కర్తవ్యం ఏమిటి?' అన్నాడు.
12.344.23
अथैकतो द्वितश्चैव त्रितश्चैव महर्षयः ।
ऊचुश्चैनमसंभ्रान्ता न रोषं कर्तुमर्हसि ॥ १२.३४४.२३ ॥
అప్పుడు ఏకత, ద్విత, త్రిత అనే మహర్షులు కూడా ప్రశాంతంగా అతనితో ఇలా అన్నారు: 'నువ్వు కోపం చూపకూడదు.'
12.344.24
शृणु त्वं वचनं पुत्र अस्माभिः समुदाहृतम् ।
नैष धर्मः कृतयुगे यत्त्वं रोषमिहाहिथाः ॥ १२.३४४.२४ ॥
కుమారా, మేము చెప్పిన ఈ మాటలు విను. కృతయుగంలో నువ్వు ఇక్కడ కోపం చూపడం ధర్మం కాదు.
12.344.25
अरोषणो ह्यसौ देवो यस्य भागोऽयमुद्यतः ।
न शक्यः स त्वया द्रष्टुमस्माभिर्वा बृहस्पते।
यस्य प्रसादं कुरुते स वै तं द्रष्टुमर्हति ॥ १२.३४४.२५ ॥
ఆయన క్రోధరహిత దేవుడు; ఈ భాగం ఆయనకే సమర్పించబడింది. ఓ బృహస్పతి, నీవు గానీ మేము గానీ ఆయనను చూడలేము. ఎవరిపై ఆయన అనుగ్రహం చూపుతాడో, అతడే ఆయనను చూడ అర్హుడు.
12.344.26
वयं हि ब्रह्मणः पुत्रा मानसाः परिकीर्तिताः ।
गता निःश्रेयसार्थं हि कदाचिद्दिशमुत्तराम् ॥ १२.३४४.२६ ॥
మేము బ్రహ్మ మానస పుత్రులుగా ప్రసిద్ధులం. పరమ శ్రేయస్సు కోసం ఒకసారి ఉత్తర దిక్కుకు వెళ్లాము.
12.344.27
तप्त्वा वर्षसहस्राणि चत्वारि तप उत्तमम् ।
एकपादा स्थिताः सम्यक्काष्ठभूताः समाहिताः ॥ १२.३४४.२७ ॥
నాలుగు వేల సంవత్సరాల పాటు ఉత్తమ తపస్సు చేసి, ఒంటికాలిపై కర్రలా స్థిరంగా, ఏకాగ్రంగా నిలబడ్డాము.
12.344.28
मेरोरुत्तरभागे तु क्षीरोदस्यानुकूलतः ।
स देशो यत्र नस्तप्तं तपः परमदारुणम् ॥ १२.३४४.२८ ॥
మేరు పర్వతానికి ఉత్తర భాగంలో, క్షీరసాగరానికి సమీపంలో, మేము అత్యంత కఠోర తపస్సు చేసిన ప్రదేశం ఉంది.
12.344.29
वरेण्यं वरदं तं वै देवदेवं सनातनम् ।
कथं पश्येमहि वयं देवं नारायणं त्विति ॥ १२.३४४.२९ ॥
ఆ శ్రేష్ఠుడు, వరములిచ్చువాడు, దేవదేవుడు, సనాతనుడు అయిన నారాయణ దేవుడిని మేము ఎలా చూడగలము?
12.344.30
अथ व्रतस्यावभृथे वागुवाचाशरीरिणी ।
स्निग्धगम्भीरया वाचा प्रहर्षणकरी विभो ॥ १२.३४४.३० ॥
అప్పుడు వ్రతం ముగిసే సమయంలో, శరీరములేని ఒక వాణి పలికింది — మృదువైన, గంభీరమైన, ఆనందాన్నిచ్చే స్వరంతో. ఓ విభో!
12.344.31
सुतप्तं वस्तपो विप्राः प्रसन्नेनान्तरात्मना ।
यूयं जिज्ञासवो भक्ताः कथं द्रक्ष्यथ तं विभुम् ॥ १२.३४४.३१ ॥
ఓ బ్రాహ్మణులారా, ప్రసన్నమైన అంతరాత్మతో మీరు వసువుల తపస్సును బాగా తపించారు. జిజ్ఞాసువులు, భక్తులైన మీరు ఆ సర్వవ్యాపి ప్రభువును ఎలా చూడగలరు?
12.344.32
क्षीरोदधेरुत्तरतः श्वेतद्वीपो महाप्रभः ।
तत्र नारायणपरा मानवाश्चन्द्रवर्चसः ॥ १२.३४४.३२ ॥
క్షీరసముద్రానికి ఉత్తరాన గొప్ప తేజస్సుగల శ్వేతద్వీపం ఉంది. అక్కడ నారాయణ పరాయణులైన మానవులు ఉన్నారు, వారి తేజస్సు చంద్రుని వంటిది.
12.344.33
एकान्तभावोपगतास्ते भक्ताः पुरुषोत्तमम् ।
ते सहस्रार्चिषं देवं प्रविशन्ति सनातनम् ॥ १२.३४४.३३ ॥
ఏకాంత భక్తిని పొందిన ఆ భక్తులు పురుషోత్తముని ఆరాధిస్తారు. వేయి కిరణాల ఆ శాశ్వత దేవునిలో వారు ప్రవేశిస్తారు.
12.344.34
अनिन्द्रिया निराहारा अनिष्पन्दाः सुगन्धिनः ।
एकान्तिनस्ते पुरुषाः श्वेतद्वीपनिवासिनः।
गच्छध्वं तत्र मुनयस्तत्रात्मा मे प्रकाशितः ॥ १२.३४४.३४ ॥
ఇంద్రియరహితులు, నిరాహారులు, నిశ్చలులు, సుగంధభరితులు, ఏకాంతులైన ఆ మానవులు శ్వేతద్వీపంలో నివసిస్తారు. ఓ మునులారా, అక్కడికి వెళ్ళండి; అక్కడే నా ఆత్మ ప్రకటితమైంది.
12.344.35
अथ श्रुत्वा वयं सर्वे वाचं तामशरीरिणीम् ।
यथाख्यातेन मार्गेण तं देशं प्रविशेमहि ॥ १२.३४४.३५ ॥
అప్పుడు ఆ అశరీరిణి వాణిని మనమందరం విని, చెప్పిన మార్గంలోనే ఆ దేశంలో ప్రవేశిస్తాం.
12.344.36
प्राप्य श्वेतं महाद्वीपं तच्चित्तास्तद्दिदृक्षवः ।
सहसा हि गताः सर्वे तेजसा तस्य मोहिताः ॥ १२.३४४.३६ ॥
శ్వేత మహాద్వీపానికి చేరి, అతనిపైనే మనసు నిలిపి, అతనిని చూడగోరి, మనమందరం అకస్మాత్తుగా వెళ్ళాము; కానీ అతని తేజస్సుచే మోహితులమయ్యాము.
12.344.37
ततोऽस्मद्दृष्टिविषयस्तदा प्रतिहतोऽभवत् ।
न च पश्याम पुरुषं तत्तेजोहतदर्शनाः ॥ १२.३४४.३७ ॥
అప్పుడు మా దృష్టి పరిధి అడ్డగించబడింది; ఆయన తేజస్సుచే దృష్టి హతమై మేము ఆ పురుషుణ్ణి చూడలేకపోయాము.
12.344.38
ततो नः प्रादुरभवद्विज्ञानं देवयोगजम् ।
न किलातप्ततपसा शक्यते द्रष्टमञ्जसा ॥ १२.३४४.३८ ॥
అప్పుడు మాలో దైవయోగం వలన జన్మించిన విజ్ఞానం ఉదయించింది; తపస్సు చేయనివాడు ఆయనను సులభంగా చూడలేడు.
12.344.39
ततः पुनर्वर्षशतं तप्त्वा तात्कालिकं महत् ।
व्रतावसाने च शुभान्नरान्ददृशिमो वमय् ॥ १२.३४४.३९ ॥
అప్పుడు మళ్లీ ఆ కాలానికి తగిన మహాతపస్సును వందేళ్లు చేసి, వ్రతం ముగిశాక శుభులైన మనుషులను చూశాము.
12.344.40
श्वेतांश्चन्द्रप्रतीकाशान्सर्वलक्षणलक्षितान् ।
नित्याञ्जलिकृतान्ब्रह्म जपतः प्रागुदङ्भुखान् ॥ १२.३४४.४० ॥
వారు తెల్లనివారు, చంద్రుని వంటి కాంతి కలవారు, అన్ని లక్షణాలతో కూడినవారు; ఎల్లప్పుడూ అంజలి చేసి, బ్రహ్మను జపిస్తూ, తూర్పు-ఉత్తరముఖులై ఉన్నారు.
12.344.41
मानसो नाम स जपो जप्यते तैर्महात्मभिः ।
तेनैकाग्रमनस्त्वेन प्रीतो भवति वै हरिः ॥ १२.३४४.४१ ॥
దానిని మానసజపం అంటారు; ఆ మహాత్ములు దానిని జపిస్తారు. ఆ ఏకాగ్ర మనస్సుతో హరి నిజంగా ప్రీతి చెందుతాడు.
12.344.42
याऽभवन्मुनिशार्दूल भाः सूर्यस्य युगक्षये ।
एकैकस्य प्रभा तादृक्साऽभवन्मानवस्य ह ॥ १२.३४४.४२ ॥
ఓ మునిశ్రేష్ఠా, యుగాంతంలో సూర్యుని ఏ కాంతి ఉంటుందో, అటువంటి కాంతి ఒక్కొక్క మనిషికీ ఉండేది.
12.344.43
तेजोनिवासः स द्वीप इति वै मेनिरे वयम् ।
न तत्राभ्यधिकः कश्चित्सर्वे ते समतेजसः ॥ १२.३४४.४३ ॥
అది తేజస్సుకు నిలయమైన ద్వీపమని మేము భావించాము. అక్కడ ఎవరూ ఇతరుల కంటే అధికులు కారు; వారందరూ సమానమైన తేజస్సు కలవారు.
12.344.44
अथ सूर्यसहस्रस्य प्रभां युगपदुत्थिताम् ।
सहसा दृष्टवन्तः स्म पुनरेव बृहस्पते ॥ १२.३४४.४४ ॥
తరువాత వేయి సూర్యుల తేజస్సు ఒకేసారి ఉదయించడం మేము అకస్మాత్తుగా చూశాము, ఓ బృహస్పతీ.
12.344.45
सहिताश्चाभ्यधावन्त ततस्ते मानवा द्रुतम् ।
कृताञ्जलिपुष्टा हृष्टा नम इत्येव वादिनः ॥ १२.३४४.४५ ॥
అప్పుడు ఆ మానవులు కలిసి వేగంగా పరుగెత్తారు; సంతోషంగా, చేతులు జోడించి, 'నమః' అంటూ.
12.344.46
ततो हि वदतां तेषामश्रौष्म विपुलं ध्वनिम् ।
बलिः किलोपह्रियते तस्य देवस्य तैर्नरैः ॥ १२.३४४.४६ ॥
అప్పుడు వారు మాట్లాడుతున్న గొప్ప ధ్వనిని మేము విన్నాము: 'ఆ దేవునికి ఆ మానవులచే బలి సమర్పించబడుతోంది.'
12.344.47
वयं तु तेजसा तस्य सहसा हृतचेतसः ।
न किंचिदपि पश्यामो हतचक्षुर्बलेन्द्रियाः ॥ १२.३४४.४७ ॥
కానీ మేము అతని తేజస్సుతో అకస్మాత్తుగా చేతనను కోల్పోయాము; దృష్టి నశించి, బలమూ ఇంద్రియాలూ క్షీణించి, ఏమీ చూడలేకపోయాము.
12.344.48
एकस्तु शब्दो विततः श्रुतोऽस्माभिरुदीरितः ।
आकाशं पूरयन्सर्वं शिक्षाक्षरसमन्वितः ॥ १२.३४४.४८ ॥
అయితే మేము ఒకే ఒక శబ్దాన్ని విన్నాము; అది విస్తరించి, మాచే ఉచ్చరించబడింది; అది ఆకాశమంతటినీ నింపింది, శిక్షా అక్షరాలతో కూడినదిగా.
12.344.49
जितं ते पुण्डरीकाक्ष नमस्ते विश्वभावन ।
नमस्तेऽस्तु हृषीकेश महापुरुष पूर्वज।
इति शब्दः श्रुतोऽस्माभिः शिक्षाक्षरसमन्वितः ॥ १२.३४४.४९ ॥
ఓ పుండరీకాక్షా, నీకు జయం. విశ్వాన్ని పోషించేవాడా, నీకు నమస్కారం. హృషీకేశా, మహాపురుషా, పూర్వజా, నీకు నమస్కారం. ఇలా శిక్షాక్షరాలతో కూడిన శబ్దాన్ని మేము విన్నాము.
12.344.50
एतस्मिन्नन्तरे वायुः सर्वगन्धवहः शुचिः ।
दिव्यान्युवाह पुष्पाणि कर्मण्याश्चौषधीस्तथा ॥ १२.३४४.५० ॥
ఇంతలో సమస్త సుగంధాలను మోసే పవిత్రమైన గాలి కర్మకు తగిన దివ్య పుష్పాలను, ఓషధులను కూడా తెచ్చింది.
12.344.51
तैरिष्टः पञ्चकालज्ञैर्हरिरेकान्तिभिर्नरैः ।
भक्त्या परमया युक्तैर्मनोवाक्कर्मभिस्तदा ॥ १२.३४४.५१ ॥
అప్పుడు పంచకాలజ్ఞులు, హరిని మాత్రమే ఆశ్రయించిన ఏకాంతి భక్తులైన మానవులు, మనసు, వాక్కు, కర్మలతో పరమ భక్తితో ఆయనను పూజించారు.
12.344.52
नूनं तत्रागतो देवो यथा तैर्वागुदीरिता ।
वयं त्वेनं न पश्यामो मोहितास्तस्य मायया ॥ १२.३४४.५२ ॥
నిజంగా అక్కడికి దేవుడు వచ్చాడు, వారి మాట చెప్పినట్లే. కానీ ఆయన మాయకు మోహితులమై మేము ఆయనను చూడలేదు.
12.344.53
मारुते सन्निवृत्ते च बलौ च प्रतिपादिते ।
चिन्ताव्याकुलितात्मानो जाताः स्मोङ्गिसांवर ॥ १२.३४४.५३ ॥
గాలి వెనక్కు మళ్లిన తరువాత, బలం ప్రసాదించబడిన తరువాత, ఓ అంగిరస్ వంశజుడా, మేము చింతతో కలత చెందిన మనసుగలవారమయ్యాము.
12.344.54
मानवानां सहस्रेषु तेषु वै शुद्धयोनिषु ।
अस्मान्न कश्चिन्मनसा चक्षुषा वाऽप्यपूजयत् ॥ १२.३४४.५४ ॥
వేలాది మానవులలో, ఆ శుద్ధ జన్ములలో కూడా, మనసుతోగానీ చూపుతోగానీ మమ్మల్ని ఎవరూ పూజించలేదు.
12.344.55
तेऽपि स्वस्था मुनिगणा एक भावमनुव्रताः ।
नास्मासु दधिरे भावं ब्रह्मभावमनुष्ठिताः ॥ १२.३४४.५५ ॥
ఆ ప్రశాంతులైన మునిగణాలు కూడా ఒకే భావాన్ని అనుసరించారు; బ్రహ్మభావంలో నిలిచి వారు మాపట్ల ఏ భావమూ ఉంచలేదు.
12.344.56
ततोऽस्मान्सुपरिश्रान्तांस्तपसा चातिकर्शितान् ।
उवाच स्वस्थं किमपि भूतं तत्राशरीरकम् ॥ १२.३४४.५६ ॥
అప్పుడు తపస్సుతో అత్యంతంగా అలసి కృశించిన మా అందరితో అక్కడున్న ఒక అశరీర భూతం ప్రశాంతంగా ఏదో పలికింది.
12.344.57
दृष्टा वः पुरुषाः श्वेताः सर्वेन्द्रियविवर्जिताः ।
दृष्टो भवति देवेश एभिर्दृष्टैर्द्विजोत्तमैः ॥ १२.३४४.५७ ॥
తెల్లని, అన్ని ఇంద్రియాలు లేని పురుషులను మీరు చూశారు; ఈ ఉత్తమ ద్విజులచేత దేవేశుడు దర్శించబడ్డాడు.
12.344.58
गच्छध्वं मुनयः सर्वे यथागतमितोऽचिरात् ।
न स शक्यस्त्वभक्तेन द्रष्टुं देवः कथंचन ॥ १२.३४४.५८ ॥
ఓ మునులారా, మీరంతా వచ్చిన మార్గంలోనే ఇక్కడినుండి త్వరగా వెళ్ళిపోండి; భక్తిలేనివారికి ఆ దేవుణ్ణి ఎట్టి పరిస్థితిలోనూ దర్శించడం సాధ్యం కాదు.
12.344.59
कामं कालेन महता एकान्तित्वमुपागतैः ।
शक्यो द्रष्टुं स भगवान्प्रभामण्डलदुर्दृशः ॥ १२.३४४.५९ ॥
చాలా కాలం తర్వాత, ఏకాంత భక్తిని పొందినవారికి ఆ భగవానుడు దర్శించడం సాధ్యమవుతుంది; తేజోమండలం వల్ల ఆయన కనబడటం కష్టం.
12.344.60
महत्कार्यं च कर्तव्यं युष्माभिर्द्विजसत्तमाः ।
इतः कृतयुगेऽतीते विपर्यासं गतेऽपि च ॥ १२.३४४.६० ॥
ఓ ఉత్తమ ద్విజులారా, మీరు ఒక మహత్కార్యాన్ని చేయాలి; కృతయుగం గడిచిపోయి విపర్యాసం వచ్చినప్పుడు కూడా ఇక్కడినుండే చేయాలి.
12.344.61
वैवस्वतेऽन्तरे विप्राः प्राप्ते त्रेतायुगे पुनः ।
सुराणां कार्यसिद्ध्यर्थं सहाया वै भविष्यथ ॥ १२.३४४.६१ ॥
బ్రాహ్మణులారా, వైవస్వత మన్వంతరంలో మళ్ళీ త్రేతాయుగం వచ్చినప్పుడు, దేవతల కార్యసిద్ధికి మీరు వారికి సహాయులౌతారు.
12.344.62
ततस्तदद्भुतं वाक्यं निशम्यैवामृतोपमम् ।
तस्य प्रसादात्प्राप्ताः स्मो देशमीप्सिंतमञ्जसा ॥ १२.३४४.६२ ॥
అప్పుడు ఆయన ఆ అద్భుతమైన, అమృతతుల్యమైన మాటను విని, ఆయన అనుగ్రహంతో మేము కోరుకున్న స్థానాన్ని సులభంగా చేరుకున్నాము.
12.344.63
एवं सुतपसा चैव हव्यकव्यस्तैथैव च ।
देवोऽस्माभिर्न दृष्टः स कथं त्वं द्रष्टुमर्हसि ॥ १२.३४४.६३ ॥
ఈ విధంగా గొప్ప తపస్సుతో, హవ్య-కవ్యాలలో నిలిచి ఉన్నప్పటికీ, ఆ దేవుణ్ణి మేము చూడలేదు; మరి నువ్వు ఆయనను ఎలా చూడగలవు?
12.344.64
नारायणो महद्भूतं विश्वसृग्घव्यकव्यभुक् ।
अनादिनिधनोऽव्यक्तो देवदानवपूजितः ॥ १२.३४४.६४ ॥
నారాయణుడు — మహాభూతుడు, విశ్వసృష్టికర్త, హవ్య-కవ్యాలను భుజించేవాడు, ఆదిమధ్యాంతాలు లేనివాడు, అవ్యక్తుడు, దేవదానవులచే పూజింపబడేవాడు.
12.344.65
एवमेकतवाक्येन द्वितत्रितमतेन च ।
अनुनीतः सदस्यैश्च बृहस्पतिरुदारधीः।
समापयत्ततो यज्ञं दैवतं समपूजयत् ॥ १२.३४४.६५ ॥
ఈ విధంగా ఏకాభిప్రాయంతో, రెండు మూడు అభిప్రాయాలతో, సభ్యులచే ఒప్పించబడిన ఉదారబుద్ధి బృహస్పతి అప్పుడు యజ్ఞాన్ని పూర్తిచేసి దేవతను చక్కగా పూజించాడు.
12.344.66
समाप्तयज्ञो राजाऽपि प्रजां पालितवान्वसुः ।
ब्रह्मशापाद्दिवो भ्रष्टः प्रविवेश महीं ततः ॥ १२.३४४.६६ ॥
యజ్ఞం పూర్తిచేసిన రాజు వసువు కూడా ప్రజలను పాలించాడు; తర్వాత బ్రాహ్మణ శాపంవల్ల స్వర్గం నుండి పడి భూమిలో ప్రవేశించాడు.
12.344.67
स राजा राजशार्दूल सत्यधर्मपरायणः ।
अन्तर्भूमिगतश्चैव सततं धर्मवत्सलः ॥ १२.३४४.६७ ॥
ఆ రాజు, రాజులలో సింహం, సత్యధర్మ పరాయణుడు; భూమి లోపలికి వెళ్లినప్పటికీ ఎల్లప్పుడూ ధర్మాన్ని ప్రేమించేవాడు.
12.344.68
नारायणपरो भूत्वा नारायणजपं जपन् ।
तस्यैव च प्रसादेन पुनरेवोत्थितस्तु सः ॥ १२.३४४.६८ ॥
నారాయణునిపై పరాయణుడై, నారాయణ జపం చేస్తూ, ఆయన అనుగ్రహం వల్లనే అతడు మళ్లీ లేచాడు.
12.344.69
महीतलाद्गतः स्थानं ब्रह्मणः समनन्तरम् ।
परां गतिमनुप्राप्त इति नैष्ठिकमञ्जसा ॥ १२.३४४.६९ ॥
భూతలం నుండి వెళ్లి, వెంటనే బ్రహ్మ స్థానానికి చేరి, పరమ గతిని పొందాడని ఇలా నిశ్చయంగా చెప్పబడింది.